Maandag 26 december 2005
Bundel 'Scheldezichten'
Vandaag heb ik de laatste hand gelegd aan mijn allernieuwste bundel:Scheldezichten
Archief
Vandaag heb ik de laatste hand gelegd aan mijn allernieuwste bundel:Scheldezichten
Zaterdag 24 december 2005
De stadsbedelaar
hij verstopt zijn aaibaarheid
achter fronsen en een grimas
zijn stem breekt glas en knarsen
het glazuur van zijn tanden
hij bevuilt spijt op zijn hurken
met een bierblik op de grond
een beker aan zijn voeten
zijn handen lijken wel gebeten
de koude steekt hij weg
met oude kranten
en enkele voorbijgangers
ze werpen, het medelijden
goedkoper op de grond
Zaterdag 24 december 2005
winter vrouwe
zij was in zevenstruiken waar de maan de wacht optrok
een volle, ze droeg er een halo rond en met ijskristallen
bezaaide ze de lucht, en het vijverwater kraakte ijselijk
ze kon plots over de plassen lopen zonder nat te worden
haar adem wolkte en ze stapte alsmaar trager totdat ze
wit bestoven gelijk de dennen werd, ze verdween uit
het zicht, ze was wit, het maagedelijk wit
en de koude winter lachte
een volle, ze droeg er een halo rond en met ijskristallen
bezaaide ze de lucht, en het vijverwater kraakte ijselijk
ze kon plots over de plassen lopen zonder nat te worden
haar adem wolkte en ze stapte alsmaar trager totdat ze
wit bestoven gelijk de dennen werd, ze verdween uit
het zicht, ze was wit, het maagedelijk wit
en de koude winter lachte
Vrijdag 23 december 2005
over overleven
ze hebben nog jonge bomen in huis gehaald
maar eerst onthoofd en een zotskap opgezet
ik heb een boom zien treuren als een wilg
en het water was te diep, de nacht te lang
de wijn vloeide rijkelijk tot aan het gebral
Vrijdag 23 december 2005
Ontmoetingen
Het Peerdsbos
misschien
kan je er mij wel ontmoeten
achter zo'n groene bomenrij
dicht erbij
aan de rand van mijn bos
aan de kant
van het water
waar treurwilligen in rijen
woordeloos staan
dan kom ik wat
later langs en
mag je ook wat mooier
groen verzinnen
zoals malachiet
of smaragd liefst
iets mosgroen
uit de bergen
daar mag jij ze uitverkiezen en ik
zodat we samen de dag verliezen
.
Donderdag 22 december 2005
Metamorfose
.
zelfs ik ben soms een zwerver
die geen onderdak meer hoeft
al de dagen dat het regenwater
de aarde voedt met overmoed
ben ik geen hoge boom, toch?
ik spreid hier ook vertakking
boven grond en mijn bladeren
zijn ontelbaar, ze ritselen soms
geen wortels malen dieper dan
de bodem waarop ik stoer met
beide voeten aangeplant stand
houd, alsof een stormwind mij
aan het wankelen zou kunnen
brengen, ik die zelfs bergen kan
verzetten en de duinen platvloers
verschuiven, want af en aan ben
ik de zee en zeer warhoofdig dan
lijk ik wel een hoofse boom te zijn
.
Woensdag 21 december 2005
intervieuw
ik ben de derde man, de vragensteller
de andere twee, ze versieren slechts
zij zijn decorum, dus een ontvankelijk
stel ze strelen, je ego lang genoeg om
je argwaan, je oververhitte zinnen af
te koelen, ik stel hier dus de vragen
de andere twee, ze versieren slechts
zij zijn decorum, dus een ontvankelijk
stel ze strelen, je ego lang genoeg om
je argwaan, je oververhitte zinnen af
te koelen, ik stel hier dus de vragen
Woensdag 21 december 2005
Voorspelbaarheid
.
zelfs de vissen zwermen neerslachtig vandaag
ze drijven te traag in regenboogkleurig water
op het voorhoofd groeit een derde en zelfs een
kwalijk oog, een merkbaar teken zoals onheil
een 'mene tekel' aan de wand genoemd wordt
het vergif vergeeft de schoonheid tot een ver-
warrend kleurenspel en de zon speelt ermee
een vage man, een traag geworden overlever
heeft genoeg gezien, hij kan of liever hij weet
het einde nader en weerstreven
hoeft voor hem niet meer
hij heeft het derde oog
het kan de toekomst zien
Dinsdag 20 december 2005
kalme waters
wat is berusting anders dan
een rivier die zich omarmen
laat door zijn bedding, zelfs
de dijken aanvaardt tot aan
zijn gulzige monding toe
tot de vloed op komt
het deinen is zoals het wiegen
tot de slaap komt
en de regens, de stormen
de overvloed
dan is het onze beurt
om te berusten
een rivier die zich omarmen
laat door zijn bedding, zelfs
de dijken aanvaardt tot aan
zijn gulzige monding toe
tot de vloed op komt
het deinen is zoals het wiegen
tot de slaap komt
en de regens, de stormen
de overvloed
dan is het onze beurt
om te berusten
Dinsdag 20 december 2005
zandbanken
.
vandaag is het grijs, de hoofdtoon
een scheepshoorn klaagt gedempt
hij zoekt een haven, een ligplaats
een versteende waterkant, diepte
het gebeurt wel meer dat walvissen
stranden bedenk ik, de zandbanken
ze kruipen, een verraderlijke weg
ze wentelen het land zo dronken
een kustvaarder roept, omdat hij
nooit landinwaarts verder reizen
durft, want als de stroom wegebt
dan heeft modder de bodem toe
gedekt, dan heerst de twijfel en
het stranden wordt werkelijkheid
.