Relais du Lac ! Vacarsa ! Lorenzo ! Byblos ! en nu Naamloos

Het werd gebouwd in 1937, onder impuls alweer van burgemeester - aannemer Van Huffel met de bedoeling er een horecazaak (hotel-restaurant) in te richten. Deze kreeg de toepasselijke naam ‘Relais du Lac’ omwille van de nabijheid van het zwembad en de doelstelling om zwemmers na de inspanning een aflossingspunt aan te bieden waar ze zich konden te goed doen aan lekkere spijzen en dranken.
Zo zag het er in die tijd uit:
Op 19 december 1947 werd de vzw VACARSA - voluit Vacantietehuizen van de Athenea en Rijksmiddelbare Scholen der Provincie Antwerpen – gesticht. Zij zochten locaties aan de kust waar kinderen uit het binnenland hun vakantie konden doorbrengen. Zij ontdekten ons gunstig gelegen gebouwtje en doopten het om tot “Vacarsa”, naar de naam van de vereniging, die vandaag nog steeds bestaat met zetel in Boom.
Ik heb daarom ook contact met hen opgenomen om meer informatie te verkrijgen. Ik mocht ook een vriendelijk antwoord ontvangen.
Hun archief is gedeeltelijk in vlammen opgegaan bij een brand in het atheneum van Antwerpen.
De vakantiegangertjes werden begeleid door leerkrachten uit de rijksscholen.
Hier ziet u een foto uit 1950.
De volgende foto dateert uit 1970
Met de periode ‘vakantietehuis’ zijn lokaal de namen verbonden van Yvonne Strubbe, huisbewaarder en verantwoordelijke, echtgenote van politieman Marcel Soete.
VACARSA beweert het tehuis verlaten te hebben in 1975 omdat de huurovereenkomst afgelopen was. De toenmalige eigenaar wenste het gebouw aan hen te verkopen maar de prijs lag niet binnen hun bereik. Die eigenaar zou André Naessens uit Harelbeke zijn.
In 1981 vonden Luc Verstraete en Jeanine De Bruyne dat de Westendse jeugd samen met de jonge vakantiegangers ’s avonds best wat ontspanning kon gebruiken. Zij stichtten er de dancing ‘Lorenzo’, zo genoemd wegens de nabijheid van het St. Laureinsstrand en omdat de derde naam van de uitbater ‘Laurentius’ luidde.
Hieronder vinden jullie twee foto’s van de ‘Lorenzo’, buiten en binnen.
In 1986 hielden de uitbaters ermee op en hun opvolgers doopten de dancing om tot ‘Byblos’, een Libanese havenstad. Wie toen de uitbaters waren, heb ik nog niet kunnen uitvissen.
In de zomer 1990 bleef de dancing dicht en in februari 1991 gaf het Middelkerkse schepencollege zijn toestemming om er een meergezinswoning in te richten. Het gebouwtje ligt namelijk in natuurgebied, maar ja, dat is toch geen beletsel meer. Er staan ook nog een zestal andere huizen in dat stuk duinengebied.
Zo ziet het er vandaag, bijna 75 jaar na de bouw, uit. Merkwaardig daaraan is dat het nagenoeg zijn oorspronkelijk uitzicht behouden heeft. Alleen heeft het nu geen naam meer.
Bronnen
J.-P. SETTE, Van duin tot steen. De oorsprong en de geschiedenis van Westende-Bad in woord en beeld, Avantu nv,