Categorie: Horeca

Op 13 juli 2020 heb ik al eens een artikel gewijd aan de ‘Boarebreker’ omdat toen het zilveren jubileum van de brochure gevierd werd.

Ik vind dit magazine prachtig door de foto’s, de manier waarop de handelszaken gepresenteerd worden en de verzorgde artikels.
De editie van 2021 wordt door de hoofdredacteur Georges Keters, die men gerust DE horecaspecialist mag noemen, als volgt voorgesteld:
“Beste Levensgenieter en of Toerist,
Al meer dan 20 jaar lang staan we met DE BOAREBREKER in samenwerking met de diverse Diensten voor Toerisme, handelaars en Horeca, op de bres om u te dienen. We hebben evenwel niet de pretentie volledig te zijn. Verre van. We willen vooral een leidraad zijn om zowel een keuze te maken inzake een gezellige tafel, een leuk hoekje te ontdekken of ja, waarom niet, wat te shoppen. Dat alles aangevuld met leuke reportages. We wensen U alvast een bijzonder en heerlijk verblijf.”
De Franstaligen of beter gezegd de Fransen moeten niet op hun honger blijven zitten, want het welkomstwoord wordt voor hen vertaald omdat er ook een aantal bladzijden handelen over Franse restaurants. (zie verder)

Het magazine

De eigenaars en de medewerkers
Het is een uitgave van de vzw Reizen & Smullen (Bassevillestraat 101 in Westende) in samenwerking met Radio Horizon (Astridlaan 90b1) in Nieuwpoort.
De redactie bestaat uitsluitend uit vrijwilligers.

De foto’s komen van de adverteerders, van diverse Toeristische Diensten, van het Archief Dries Van de Weghe, van Luc Cassiman en van Georges Keters zelf.
De layout en de druk worden verwezenlijkt door Drukkerij Pattyn uit Veurne.
De ‘Boarebreker’ is gratis en is te bekomen bij de adverteerders en in de voornaamste toeristische kantoren.

Inhoud
De uitgave 2021 bevat 140 pagina’s (Incl kaften): 52 over Middelkerke en deelgemeenten, 16 over Oostende, 16 over Nieuwpoort, 12 over Frankrijk, 13 over Koksijde, 7 over Veurne, 4 over Gistel, 3 over Diksmuide, 3 over Bredene, 1 over Poperinge, 2 algemene over Champagne, 2 over Kemmelberg, 3 over Brugge 1 over Culebel, 1 over De Haan, 1 voorkaft

De behandelde onderwerpen zijn als volgt ingedeeld (in %)
Restaurants en Hotels 33,2,  Promotie gemeenten 29,3,  Handelsreclame 28,5, Reclame voor evenementen 5,3, Algemeen 2,8

Promotie voor de gemeente Middelkerke
Het gemeentebestuur maakt dankbaar gebruik van het magazine om de gemeente in de kijker te plaatsen. Ze hebben daarvoor niet minder dan 14 pagina’s ter beschikking.

Elk lid van het college neemt een pagina voor zijn/haar rekening.
De Burgemeester: “De Boarebreker zal u zeker helpen uw verblijf maximaal in te vullen. De ruim gestoffeerde brochure zit immers bol van de activiteiten met daarbij enkele uitschieters, met de muzikale optredens in de Proximus Pop-Up Arena Middelkerke en onze vele eigen organisaties met Tastoe, Bubbels aan Zee, Leffingeleuren en onder andere het Landbouwweekend om te besluiten met het Champagneweekend. Duidelijk voor elk wat wils”.
Schepen voor Toerisme Tom Dedecker sluit daar bij aan met meer gedetailleerde informatie over wat in de komende maanden in onze gemeente op het programma staat.
Schepen voor Openbare werken Dirk De Poortere noemt onze gemeente een fietsparadijs, niet enkel maar vooral in het hinterland maar ook ‘aan zee’ waar voor de fietsers veilige fietspaden gecreëerd worden van Middelkerke tot aan de grens van Lombardsijde met Nieuwpoort en niet te vergeten het fietspad aangelegd op de voormalige trambedding langs de Nieuwpoortlaan.
Ook de wandelaar krijgt zijn deel onder de vorm van een groene promenade die in verschillende fases aangelegd wordt langs het strand.
Sportschepen Henk Dierendonck wijst de lezers op de rjjke mogelijkheden aan sportinstallaties, sommige weliswaar nog niet afgewerkt, maar veelbelovend. Naast de reeds bestaande fitnesstoestellen op de dijk, de paddelvelden op de oude tennissite, de vele petanquevelden, de wandelroutes, zeehengelen, beachvolley en beach soccer komen er nog verrassende nieuwigheden. Pumptrack is de eerste. Het is een aaneengesloten omloop met bulten en hellende kombochten, een mix tussen een BMX park en een skatepark. Freerunning is de tweede attractie op het sportpark, met als varianten ‘Skatebowl’ (zie (542) Skatebowl Oostende Velodroom - YouTube en ‘Jumpline’. Dat zijn mogelijkheden om zelfbeheersing en kunde te testen en te oefenen.

Verder is er de mountainbikeroute van Middelkerke tot aan de grens van Lombardsijde met Nieuwpoort.

De surfclub ‘De Kwinte’ wordt uitgebreid tot aan de grens met Nieuwpoort. Tenslotte komt er een nieuw zwembad met allerlei nieuwigheden: twee banen met beweegbare bodem en het projectiesysteem dat de indruk zal geven dat je tussen de vissen zwemt.
Het artikel wordt daarbij mooi geïllustreerd.
Als onderdeel van een artikel ‘Middelkerke bruisende badplaats in volle bloei’ beweert schepen voor lokale economie Natacha Lejaeghere tenslotte dat jonge ondernemers graag kiezen voor Middelkerke.

Maar dat is nog niet alles. De magazine bevat nog andere aparte artikels over de kwaliteiten van Middelkerke.

Onder het motto ‘Heradem’ wordt gewezen op drie toekomstige of aan de gang zijnde projecten, telkens met foto: het iconisch casinogebouw en een fraai stuk duinlandschap, de heraanleg van de zeedijk in Westende met een groene grasdijk in de residentiële zones en een golfdempende uitbouw in de centrumzones en tenslotte ‘Vita Krokodiel’ een modern sportcomplex met veel mogelijkheden (sporthal, fitness en zwembad).

Het nieuw casino, eerste spadesteek op 1 september 2021 en opening in de zomer 2023 moet uiteraard het paradepaardje worden: met tophotel met 80 luxueuze kamers, een sterrenrestaurant, een evenementenzaal voor nationale evenementen EN voor die van de gemeente zelf. Het Epernayplein en de zeedijk worden volledig heraangelegd.

Het hondenstrand wordt verplaatst aar het strand, op de grens tussen Westende en Middelkerke, ter hoogte van de L. Logierlaan, tevens een door strandredders bewaakte zone. Extra voordelen zijn een stuk duin dat het strand voorafgaat, een beach bar vlakbij en veel meer parkeergelegenheid.

Aan het Stripfestival van 24.7 tot 16.8 worden twee mooi geïllustreerde pagina’s gewijd.
De aandacht van de lezer wordt gevestigd op ‘Tastoe’ op 4 en 5 september.

Besluit
Georges Keters verdient gelukwensen voor zijn magazine. Ik vind alleen maar dat de gemeente er stilaan een (te?) prominente plaats in krijgt.

Bronnen
http://www.bloggen.be/gastronomietoerisme/archief.php

Geschiedenis van het magazine
‘Boarebreker’ is, maar dat weten jullie natuurlijk allemaal, het dialect voor ‘Golfbreker’. Dat is een constructie die de kust moet beschermen tegen weersinvloeden en nadelige invloeden van zeestromingen langs de kust. 

Tijdens de wintermaanden van 1991, tussen pot en pint, vatten tien jonge mensen uit de horeca*, onder impuls van Peter Desseyn, toenmalig uitbater van brasserie Martinick, het plan op om een eigen gids op te starten. Zij dachten toen niet aan de opwarming van de aarde en de daarmee gepaard gaande verhoging van de Noordzeespiegel, waartegen ze een dam moesten opwerpen. Neen, zij vonden gewoon dat ‘golfbreker’ een typisch kustwoord was en zij vonden ‘Boarebreker’ een uitstekende naam voor hun initiatief omdat daarmee een link gelegd werd naar de zee. In de zomer wilden ze met hun magazine de horeca dichter bij de toerist brengen en in de winter wilden ze ermee de aandacht vestigen op diverse organisaties. Op 21 juni 1992 verscheen hun eerste (gratis) nummer, 38 pagina’s dik, met vooral horecagebonden publiciteit.
Culinair journalist Georges Keters zorgde voor de teksten.
      * Stefan Vander Espt (Boerderij), Jan Vandamme (Falcon), Peter Deleu (Kingston), Stefaak Lauwereins (De Vlaschaard), Johan Sabbe
          (Chaplin), Franky Demulder (Duinenbad), Gino Lambert (Papillon), Hein Lannoo (Argos), Dennis Alberdienst (Were Di) en Peter Desseyn
          (Martinick)

Van 1992 tot 2020 is een tijdspanne van 28 jaar en toch heb ik het in mijn titel over ‘een zilveren jubilieum’. Er was namelijk een onderbreking. In 2009 verscheen het magazine op een klein formaat, met een nieuw kleedje, met voor het eerst een algemeen overzicht van de horecazaken. En toch werd het geen succes. Dat leidde er ook toe dat het ondertussen uitgedund bestuur vond dat hun drukke bezigheden al te veel tijd in beslag namen en dat het genoeg geweest was. ‘De Dienst Toerisme Middelkerke deed nog een verwoede poging ‘om het schip opnieuw varend te krijgen, maar het bleef water maken en De Boarebreker verdween uit de vaart.’

Maar … in horecamiddens, bleef men naar de magazine vragen.
Georges Keters, schrijver van het eerste uur, had al vroeger een eigen magazine ‘Gastronomie en Toerisme’. Het verscheen vijf maal per jaar en was een realisatie van de vzw Horizon, Astridlaan 90 b1, 8620 Nieuwpoort en vzw Reizen & Smullen, Bassevillestraat 101, 8434 Westende, met als doel de horeca, het toerisme, vrije tijd, lifestyle, auto en interieur in al hun vormen te promoten. De redactie bestond uitsluitend uit vrijwilligers. Op bloggen.be/gastronomietoerisme vinden jullie een archief met alle blogartikels van januari 2007 tot maart 2020. Deze reportages waren wekelijks te beluisteren op de FM 106,1 Radio Beach, elke vrijdagvoormiddag even na 10 u

Iedereen weet dat Georges zich thuis voelt in toerismemiddens en zeker in de wereld van de gastronomie. Tijdens zijn bezoeken aan de diverse Middelkerkse horecazaken werd regelmatig gesproken van de goede tijd van De Boarebreker. Van het één kwam het ander en na een diepgaand gesprek met Stefaan Lauwereins en Stefan Vander Espt – de laatste der Mohikanen – deed de vzw De Boarebreker afstand van de naam en kwam het magazine in de handen van ‘Gastronomie en Toerisme’. George Keters: “In november 2011 schoten we uit de startblokken. De twee magazines werden samengevoegd en kregen de naam ‘De Boarebreker’ met als ondertitel ‘Gastronomie & Toerisme’. In mijn eentje bezocht ik ruim honderd handels- en horecazaken en we werden overal goed ontvangen. Het kostte heel wat tijd, maar elke dag zagen we de Boarebreker groeien.”

Het magazine
Georges: “Het magazine wil vooral een leidraad zijn voor zij die enerzijds hun vertrouwd restaurant willen opzoeken en anderzijds een nieuwe culinaire belevenis willen invullen. Of dit nu voor een snelle hap, een mooi glas, een gezellige lunch, een zakendiner, een tête à tête of zo maar een leuke tafelavond is, iedereen vindt hier zeker zijn gading.

De Boarebreker wil zich onderscheiden van de andere magazines die tijdens de zomer verdeeld worden: we leggen alleen het accent op de HORECA , TOERISME, en LEUKE PLAATSEN.  
Geen publiciteit of publi-reportages over kledij, schoenen, meubels enz....” 

Ziehier de kaft van de laatste vijf uitgaven. Krijgen jullie nog geen honger?

De uitgave 2020 bevat 132 pagina’s (Incl kaften): 58 over Middelkerke en deelgemeenten, 20 over Oostende, 18 over Nieuwpoort, 11 over Frankrijk, 4 over Koksijde, 4 over Diksmuide, 3 over Bredene, 2 over Poperinge, 2 over Kemmelberg, 2 over het Cruisegebeuren, 2 over De Panne, 2 over Veurne, 1 over Brugge 1 over Culebel, 1 over Eernegem, 1 over De Haan.

De Boarebreker is gratis en is te bekomen bij de adverteerders en in de voornaamste toeristische kantoren.
De foto’s komen van de adverteerders, van diverse Toeristische Diensten, van het Archief Dries Van de Weghe, van Luc Cassiman en van Georges Keters zelf.
De layout en de druk werden verwezenlijkt door Drukkerij Pattyn uit Veurne.

Steun van de gemeente
In 2012 beschreef toenmalig burgemeester Michel Landuyt de figuur van Georges Keters als positief ingestelde journalist die Middelkerke en de kust graag culinair in de kijker stelt. ‘Zijn stijl is te plukken uit honderd andere: steeds correct, uitnodigend en met een link naar het toerisme en de gastronomie. Hij is voor ons hier dan ook de Culinaire Ambassadeur van de Kust.

In de uitgave van 2020 kunnen we zien dat ook het huidig bestuur enthousiast reageert op het werk van Georges Keters.
'Zijn magazine is pure propaganda voor Middelkerke', zo schrijft de burgemeester: ‘We beleefden de jongste maanden hachelijke tijden, veroorzaakt door een ongrijpbaar virus. Voeg daarbij de soms meest onbegrijpelijke communicatie van de bevoegde instanties.”
Het lijvig magazine is voor de burgervader een bewijs dat er nog heel wat moois te beleven valt in de gemeente. Zo blijkt daaruit dat de horeca en de middenstanders klaar staan om de toeristen warm te ontvangen.
De burgemeester en zijn schepencollege worden door de hoofdredacteur in drie pagina’s onder de aandacht gebracht voor hun talloze verwezenlijkingen, om duidelijk te maken ‘wat er in de gemeente nog te gebeuren staat’: opening van nieuwe gemeenteschool, een nieuw casino, een nieuwe sportlong ‘Vita Krokodiel’ met een nieuw zwembad, een sporthal en een speelpark, heraanleg van de zeedijk en van het Rauschenbergplein, nieuwe fietspaden, verbeterde landelijke wegen, frisse toeristische campagnes, inspanningen voor kinderopvang, extra aandacht voor de jeugd, steun voor de lokale economie.

Tom Dedecker, schepen van financiën legt ook uit ‘wie dat allemaal gaat betalen’. Het artikel wordt geïllustreerd met een foto waaruit ik opmaak dat de werken eigenhandig door het college zullen uitgevoerd worden. En met de glimlach! Dat zou natuurlijk fel de kosten drukken.

Het artikel eindigt met een krachtuitdrukking van Jean-Marie: ‘Het is duidelijk, Middelkerke wordt een toplocatie, een paradijs voor gastronomen en levensgenieters, waar het goed wonen en verblijven is, elke dag van het jaar. Samen kunnen we veel.’

Ook de eerste schepen en schepen voor toerisme Tom Dedecker wordt in een aparte bijdrage nog geïnterviewd door de hoofdredacteur. 

De figuur Georges Keters

Iedereen die Georges kent spreekt over hem als DE horecaspecialist. Dat is hij ongetwijfeld. Wie al meer dan 30 jaar artikels schrijft over alles wat met het restaurantgebeuren samenhangt en er al die jaren een verzorgde luxueuze magazine over uitgegeven heeft, verdient zeker geloofd te worden voor zijn kennis en voor zijn bezorgdheid om de lezer te helpen bij de keuze van een gezellige en fijne tafel, ‘zonder dat er een aanslag op je beurs wordt gepleegd'
Het mag niemand verwonderen dat hij volop gesteund wordt door de gemeente want een betere promotor zal Middelkerke nooit meer vinden. Hij buigt zich, zoals het in de ondertitel van zijn magazine staat, ook over het kusttoerisme. Hij wijst de bezoekers van onze badplaats op interessante culinaire evenementen en helpt ze leuke hoekjes of interessante adressen ontdekken waar men aangenaam kan shoppen. Wie ernaar uitkijkt om een aangenaam uitstapje in de Middelkerkse omgeving te ondernemen, is bij ‘de Boarebreker’ aan het juiste adres.
Hij verstaat uiteraard, als journalist, de kunst om dat alles in een leuke en correcte stijl voor te stellen.
En … niet te vergeten, hij slaagt er al die jaren steeds weer in om voor zijn prachtig magazine de medewerking te verkrijgen van de gemeenten, van de handelaars, de horeca, de middenstand en diverse toeristische diensten. Dat is niet vanzelfsprekend! Zijn magazine is na zoveel jaren de ideale gids, een klassieker en al lang niet meer in Middelkerke alleen maar over de hele kust.

Bronnen
Artikel van Paul Bruneel in de ‘Boarebreker’ “De Boarebreker kwart eeuw jong’
http://www.bloggen.be/gastronomietoerisme/archief.php

In 2013 heb ik voor de eerste keer aandacht besteed aan de beoordelingen van de kustrestaurants die tijdens de zomermaanden verschenen in ‘Het Nieuwsblad’ en in ‘Het Laatste Nieuws’.
Sindsdien heb ik dat elk jaar opnieuw gedaan, in 2019 voor de zevende keer.  

Aangezien erkende chefs die uitvoerden, vond en vind ik nog steeds dat men daarmee een idee  kan hebben van de kwaliteit die onze restaurantuitbaters aan hun klanten aanbieden.
‘Het Nieuwsblad’ kondigde zijn initiatief ‘De Grote test’ aan met ‘Met een expert en veel honger’ trekken ze van kustgemeente naar kustgemeente 'om er de culinaire klassiekers te proeven en te beoordelen’.
Volgens ‘Het Laatste Nieuws’ heette het dat redacteur Stefan Vanderstraeten en tweesterrenchef Luc Bellings de eetzaken aan een onverwachte smaaktest onderworpen, ‘vaak streng en scherp en beargumenteerd’. Zeven zaterdagen lang proefden zij van Knokke tot De Panne een mix van nieuwe én heropgeviste kustklassiekers’.

Ik weet niet juist waarom, maar Luc Bellings is in 2018 uitgeweken naar de Ardennen en dit jaar stelde ik tot mijn verwondering vast dat ‘Het Nieuwsblad’ er schijnbaar mee gestopt is.

Na het ommetje vorig jaar in de Ardennen keerden (sterren)chef Luc Bellings en redacteur Stefan Vanderstraeten deze zomer echter weer voltijds naar de Belgische kust terug. Zeven zaterdagen, vijfendertig nieuwe restaurants, zeven oerklassieke gerechten. ’Back to Basics’, heet dat. Zo bezochten zij Blankenberge (5x), De Panne (6x), Heist (3x), Knokke (8x), Koksijde (6x), Nieuwpoort (5x), Oostende (6x), Zeebrugge (1x).
Bredene, De Haan/Wenduine en Middelkerke/Westende stonden dus niet in hun agenda. Dat moet toch een reden hebben. Ik vroeg het per e-mail aan Luc Bellings, maar ik kreeg geen antwoord.

Jullie kennen Luc Bellings toch nog wel?
Dat is de man of de chef-kok die al jaren vaak scherpe en rake beoordelingen uitbrengt over de restaurants die hij bezoekt en die worden hem niet vaak in dank afgenomen.

Dat zat er nog wel niet in, maar 2x deed hij het toch wel, maar anderzijds kregen drie zaken een 0 op het rapport.

Bellings spaart echt de zaken niet die volgens hem geen degelijke kwaliteit leveren.
Ziehier enkele van zijn krasse uitspraken.

6.7.19 Luc Bellings proeft mosselen - natuur en geeft meteen 0 op 10: “Overgaar, taai en smakeloos”

13.7  Luc Bellings proeft dame blanche:
           “Saus uit een plastic buske en industrieel vanille-ijs. Dit is een drama”

20.7 Luc Bellings proeft sliptongetje: “Primeur: een 10 op 10” , maar ook:
           “Aan dit bord heb ik niet voldoende, wie hier honger heeft, eet zelfs die slechte frieten nog met plezier op”

27.7 Luc Bellings proeft steak tartaar en is schroeiend kritisch: “Het meest onappetijtelijke slaatje van de zomer”

3.8 Luc Bellings proeft tomaat-garnaal: “Sorry, voor deze prijs is dit bord een verkrachting”

10.8 Luc Bellings proeft Brusselse wafels met ijs:
        “Deze wafel werd twee keer gebakken. Resultaat: nul smeuïgheid, één en al ­droogte”

17.8 Luc Bellings proeft stoofvlees met frieten:
            “Hier kun je enkel na een dronken avond blij mee zijn”

Uitspraken van Luc Bellings over de gehele horecasector aan de kust.
In Knokke ben ik al eens buitengesmeten. We hadden de drank al gekregen toen de ober kwam en zei ‘De baas wenst voor u niet te koken.’ Wat voor een lafaard zijt ge dan?

‘België frietland’ In 35 restaurants heb ik geen drie keer verse friet gehad. Doodziek word ik daarvan. Zelfs in Spanje eet ik meer verse frieten. Een schande.

De bediening gaat erop achteruit. In veel zaken is het een organisatie van ‘nul de botten’. Tafels die een kwartier nadat het volk weg is nog smerig zijn en klanten die eindeloos moeten wachten op de rekening.
Er is aan de kust steeds meer personeel dat maar één van onze landstalen begrijpt

Geen compassie: wie iets verkoopt, moet maken dat het in orde is. Ik ben de kwade hond voor wie nul krijgt, maar wie ik een tien geef, vindt mij een God.
De voorbije negen jaar heb ik kwalitatief gezien het beste gegeten in Nieuwpoort. Koksijde heeft nog altijd de beste hotelschool van het land en dus beginnen veel studenten een zaak in de buurt.

Elke week voegde Bellings een rubriek ‘Zo maakt hij het zelf’ toe aan zijn beoordelingen.

Bron
Het Laatste Nieuws 29.6, 6.7, 13.7, 20.7, 27.7, 3.8, 10.8, 17.8 Stefan Vanderstraeten

‘Toetasten’ betekent ‘nemen wat men belieft, zich bedienen’.
‘Tasten’ = grijpen, naar iets graaien.
Eerst dacht ik dat het meteen duidelijk moest zijn dat het over een evenement gaat waar gegeten en gedronken kan worden. Maar eigenlijk is dat dus niet de enige betekenis.

Maar goed, het belangrijkste is dat Tastoe inderdaad een culinair festival is, een weekend  waarbij de bezoeker kon genieten van één van de hoogtepunten op culinair vlak in Middelkerke.

Geschiedenis
Op 22 april 2014 werd de eerste editie voorgesteld in ‘Les Zéphyrs’. Ik kon er toen de onderstaande foto nemen.

Na vijf edities werd er beslist om het evenement in 2019 over een andere boeg te gooien. In de prachtige brochure lees ik ‘Tastoe ‘Belle Vue’ wordt een volwaardig foodfestival in 2019’.

Ik vroeg mij dus af waar die superlatieven op sloegen en of Tastoe 2019 dan werkelijk het beste zou zijn dat tot op heden plaatsgreep. Ik vroeg mij ook af of het soms geen achteruitgang zou betekenen dat deze keer geen bekende chefs een demonstratie of een lezing zouden geven.
De antwoord van de gemeente luidden als volgt:

Een volwaardig foodfestival?

“Het woord ‘festival’ wordt gebruikt omdat men er meer wil van maken dan puur culinair genieten.
Men wil voor een totaalbeleving zorgen, met live dj’s, culinaire gesprekken op ons podium met Sabine Goethals, liveoptredens van muziekgroepen, een streekproductenmarktje, koken op houtvuur, een zalm bereiden in de oven.
De deelnemende restaurants staan er niet in de eerste plaats om winst te maken, ze willen hun zaak in de kijker zetten en de bezoekers tonen wat ze in huis hebben.
Het type Sailcloth tenten roept ook een festivalsfeer op. Er is een tent extra bijgekomen in vergelijking met de vorige edities, zodat de mensen echt een (kleine) wandeling kunnen maken doorheen Tastoe ‘Belle Vue’.”

Over een andere boeg?

“Na vijf jaar het evenement georganiseerd te hebben aan de Zwaluwenlaan gaat het nu door op de zeedijk en het strand ter hoogte van de Rotonde in Westende.
Daar komen erfgoed (De Rotonde), kunst (het beeldenpark), duinen, zee en strand samen. Beklim de uitkijktoren en je krijgt een mooi zicht van de site. Met ons culinair festival willen we er nog een dimensie aan toevoegen.

De wijzigingen kwamen tot stand door een brainstorm van een enthousiaste werkgroep van lokale Middelkerkse horeca. Zij willen een nieuwe frisse wind door het evenement laten waaien.
Er werd gekozen voor een gloednieuw campagnebeeld (affiche) en de wijzigingen zoals ik hierboven beschreef.”

Geen bekende chefs meer?

“Dit is een bewuste keuze. De rode draad die we willen trekken door de nieuwe editie is het lokale. Tastoe ‘Belle Vue’ valt midden in de ‘Week van de korte keten’.(*) Tijdens die week wordt in heel Vlaanderen aandacht gevraagd voor de lokale producent.
We willen groeien zonder onze eigen mensen te verliezen. Zij zijn de sterren van deze editie en zij moeten dan ook op het podium staan en de aandacht krijgen.”

Daarom zetten we heel wat lokale streekproducten in de kijker op ons evenement: koekjes, gebak, honing, paté, streekbieren en nog veel meer…”
                      * https://weekvandekorteketen.be/info/

Mijn bezoek
Natuurlijk wist ik dat je een dergelijk festival niet kunt beoordelen zonder het zelf gezien te hebben … en zonder er zelf van genoten te hebben.

Ik had me goed aangekleed want het was bitter koud, een zeer stevige wind en af en toe een felle regenbui … een schoolvoorbeeld van de bewering dat je mooi weer nodig hebt voor zo’n evenement. Warm van buiten, daar zorgde ik dus zelf voor. Nu moest ik wel nog warm worden van binnen. Daarvoor waren gelukkig voldoende hulpmiddelen voorhanden. 

Er waren drie tenten min of meer aangeschurkt tegen de ‘Belle Vue’.

In de ingangstent, een kleinere tent, kon de aankomende bezoeker meteen afwisselend genieten van de muzikale sfeer, hetzij door een optreden van Seagulls en Arrow, hetzij door de perfecte soundtrack, een weekend lang verzorgd door Dj Gueush. In de tent werd ook gekookt boven houtvuur en geschilderd met chocolade. Op het podium kon je bij momenten inspiratie opdoen bij een culinair gesprek met een lokale chef of producenten uit de streek.

De grote tent was niettegenstaande het tegenvallend weer zeer goed gevuld. Ze was was mooi aangekleed, het centrum van het culinair gebeuren.

Lokale restaurateurs boden er op hun eigen manier signatuurgerechten aan in hapklare porties. Zo lieten ze je proeven van hun keuken en deden ze je verlangen naar meer. Een ideale eerste verkenning van het Middelkerkse culinaire landschap.

Aan de ene kant had men de standen van de deelnemend restaurants en cateraars *, aan de andere kant een bier- **, wijn- ***, en cocktailbar ****.

*Vlass, Kromme Elleboog, De Sauteuse, De Lanteirne, Vecino, Mi Gusta, Catering Depoorter, ’t Hoeveke, The Lord, Keurslager Pattyn.

**men kon er genieten van de drie Middelkerkse bieren: Dunekeun, Braven Apostel en Jus de Mer.
       Dat laatste wordt lokaal gebrouwen en gebotteld in Middelkerke.
       De Kustbrouwerij (Dunekeun) bracht speciaal voor Tastoe een nieuw verfijnd gastronomisch bier uit: 'Tastoe Beach Beer Special edition’
       Waarom Braven Apostel, het ‘zalige bier’ wordt genoemd, moest de bezoeker zelf ontdekken.

*** Kenzo Lauwereins van restaurant Vlass, die opnieuw verkozen werd tot West-Vlaams sommelier van het jaar, selecteerde enkele mooie
      flessen. Je kon er genieten van een goed glas wijn, met daar bovenop de nodige achtergrondinformatie.

****In de cocktail bar van Mister Monkey werden heerlijke kleurrijke drankjes voor je neus geshaked door de ervaren bartenders.

Tenslotte was er ook nog een kleinere tent voor de verkoop van jetons naast een stand met heerlijk uitziende streekgerechten en een vriendelijke dame, schijnbaar gekomen met een busje, presenteerde haar cake cups. De mensen van de ambachtelijke patisserie ‘Biscuit’ sloegen de handen in elkaar met Espressoservice Veroma en verzorgden een heerlijk dessertbord vergezeld van een selectie ‘barista’ stijl koffies van Veroma Espresso service.

Er was hier en daar in de reclame ook sprake van een terras. Het barre weer ontzegde de bezoeker echter het volle zicht op de kolkende zee en op de kunstwerken ‘I can hear it ‘van Ivars Drulle en ‘Olnetop’ van Nick Ervinck.

Besluit
Tastoe is zeker een meerwaarde voor Westende. Ik bedank Bram Opstaele voor zijn antwoorden op mijn vragen vóór en tijdens mijn bezoek.

Wat ik mij nu nog afvraag, misschien ten onrechte: hebben de handelaars zelf het tijdstip gekozen voor het festival? Is de kennismaking met hun zaak bedoeld voor de lokale inwoners of voor de toeristen? Deze laatste bezoeken Tastoe dus niet! Zijn de lokale handelszaken dan onvoldoende gekend door de eigen inwoners?

Een woordje uitleg over het initiatief
Tijdens het ganse zomerseizoen heb ik, zoals in de voorbije jaren, zowel in ‘Het Nieuwsblad’ als in ‘Het Laatste Nieuws’ de rubrieken gevolgd waarin bekende koks of andere culinaire specialisten elke week in verschillende kustplaatsen hun oordeel gaven over één welbepaald zelfde gerecht in verschillende restaurants/tearooms/handelszaken.

Er was geen enkel top- of veelgeroemd restaurant bij en het waren ook geen gastronomische menu’s die de revue passeerden.
‘Het Nieuwsblad’ kondigde zijn initiatief ‘De Grote test aan Zee’ opnieuw als volgt aan ‘Met een expert en veel honger’ trekken ze van kustgemeente naar kustgemeente om er de culinaire klassiekers te proeven en te beoordelen.

Volgens ‘Het Laatste Nieuws’ heette het dat redacteur Stefan Vanderstraeten en éénsterrenchef Luc Bellings van ‘De Vork’ in Hasselt, de eetzaken aan een onverwachte smaaktest onderworpen, ‘vaak streng en scherp en beargumenteerd’. Zeven zaterdagen lang proefden zij aan de Belgische kust en in de Ardennen hetzelfde menu uit. Ze noemen het ‘Bellings à la Belge’

Wat kunnen we besluiten uit bovenstaande tabel?
De Middelkerkse en Westendse restaurants hebben het er niet goed van afgebracht, behalve ‘De Bankier’ en iets minder ‘De Riviera’, de ‘Borsalino’ en ‘Evi’s koffie- en eethuisje’. De gekeurde gelegenheden zijn natuurlijk niet representatief voor het geheel van de Middelkerkse horeca, maar een reclame voor onze badplaats is het nu ook weer niet.

Luc Bellings heeft zich dus geen enkele keer laten zien in Middelkerke. Was er dan toch een boycot?
Horeca Oostkust, dat de uitbaters in Blankenberge en Knokke verenigt, heeft ooit zijn leden opgeroepen hem te weigeren. Een ‘gefrustreerde recensent’, noemden ze hem.
Andere schrijven hem de eigenschappen ‘Soms zalvend, soms snoeihard, soms vol lof, maar altijd eerlijk’ toe.
Restauranthouders die wel ooit een goed cijfer kregen (‘De Roos’ in Nieuwpoort met 10/10 voor een vispannetje en 'La Cantilena' Nieuwpoort op de hoek van Markt- en Langestraat met een 8/10 voor hun ‘Croque - monsieur), zijn daar wel fier over en maken er reclame mee. Ze hangen de Bellings-beoordeling uit om klanten te lokken.

De testers
Ziehier de specialisten die een beoordeling uitvoerden, met hun nummer vermeld onder de afbeelding:

Beoordeeld door
(1) en (8) Sterrenchef Axel Colonna-Cesari van restaurant Centpourcent in Sint-Katelijne-Waver
         Het Nieuwsblad van 30.6.2018 en 17.8.2018
(2) en (9) Sterrenchef Danny Horseele van restaurant ‘Royale’ in Ghelamco Arena (Het Nieuwsblad van 7.7 en
          25.8.2018)
(3) en (10) Dominique Persoone, Brugse topchocolatier (Het Nieuwsblad 14.7 en 1.9.2018)
(4) Kaasmeester Frederic van Tricht (HNB 20.07.2018)
(5) Wijntester Alain Bloeykens   (Het Nieuwsblad 27.7.2018)
(6) Stephane Buyens, ‘Le Fox’ De Panne 2 sterrenchef (Het Nieuwsblad  4..8.2018)
(7) Matthieu Beudaert, Kortrijkse sterrenchef van ‘Table d’Amis’    (Het Nieuwsblad 11.8.2018 )

De beoordelingen 

>

>

>

Besluit
Ik blijf een voorstander van die jaarlijkse beoordelingen. Natuurlijk ben ik ervan overtuigd dat ze gebeuren met de grootste vakkundigheid en in alle eerlijkheid.
De instellingen met een ongunstige beoordeling blijven daar zeker niet ongevoelig voor en dat kan alleen maar te goede komen aan de algemene kwaliteit van de Middelkerkse horeca.

Een woordje uitleg over het initiatief
Tijdens het ganse zomerseizoen heb ik, zoals in 2013, 2014 en 2015, zowel in ‘Het Nieuwsblad’ (tot en met 29.8) als in ‘Het Laatste Nieuws’ (tot en met 20.8) de rubrieken gevolgd waarin bekende koks of andere culinaire specialisten elke week in de verschillende kustplaatsen hun oordeel gaven over één welbepaald zelfde gerecht in verschillende restaurants/tearooms/handelszaken.
Er was geen enkel top- of veelgeroemd restaurant bij en het waren ook geen gastronomische menu’s die de revue passeerden.
‘Het Nieuwsblad’ kondigde zijn initiatief ‘De Grote test aan Zee’ opnieuw als volgt aan ‘Met een expert en veel honger’ trekken ze van kustgemeente naar kustgemeente om er de culinaire klassiekers te proeven en te beoordelen.'
Volgens ‘Het Laatste Nieuws’ heette het dat redacteur Stefan Vanderstraeten en tweesterrenchef Luc Bellings de eetzaken aan een onverwachte smaaktest onderworpen, ‘vaak streng en scherp en beargumenteerd’. Zeven zaterdagen lang proefden zij in België en in Nederland een mix van nieuwe én heropgeviste kustklassiekers’.

De beoordelingen

Beoordeeld door
(1) Sterrenchef Axel Colonna-Cesari van restaurant Centpourcent in Sint-Katelijne-Waver
     Het Nieuwsblad 2.7.2016
(2) Wijntester Alain Bloeykens (Het Nieuwsblad 9.7.2016)
(3) Luc Bellings, tweesterrenchef van ‘Aan tafel bij Luc’ in Hasselt, in ‘Het Laatste Nieuws’ (altijd hij)
(4) Dominique Persoone, Brugse topchocolatier (Het Nieuwsblad 16.7.2016)
(5) Claudia Allemeersch + kinderjury Sam (8) en Lune (7) (HNB 23.7.2016)
(6) Kaasmeester van Tricht (HNB 30.07.2016)
(7) Bart De Pooter, de enige chef met twee restaurants in de Michelingids: ‘De Pastorale’ (**) en WY
      (*) (Het Nieuwsblad 6.8.2016)
(8) Danny Horseele van ‘Royale’ sterrenrestaurant in Ghelamco Arena (Het Nieuwsblad van
     13.8.2016)
(9) Matthieu Beudaert, Kortrijkse sterrenchef van ‘Table d’Amis’ (Het Nieuwsblad 20.8.2016 )
10) Stephane Buyens, ‘Le Fox’ De Panne 2 sterrenchef (Het Nieuwsblad 27.8.2016)

Waarom zo weinig testen in Middelkerke?
Voor de eerste keer stel ik vast dat Middelkerke zo weinig aan bod komt bij de testen. In meer dan de helft van de bezoeken werd onze badplaats niet aangedaan. Moeten we daar iets achter zoeken? Weten ze dat ze hier minder welkom zijn? Dat kan toch nooit een algemene regel zijn!
Zeer opvallend is het feit dat dat de hier zeer gevreesde (en gehate?) Luc Bellings dit jaar geen enkel restaurant bij ons bezocht.
Ik heb er geen verklaring voor en ik heb de vraag niet willen stellen aan de redacteurs van beide kranten omdat ik denk dat ze een eventuele reden toch liever niet zouden bekendmaken.

Is dat een eerlijke en juiste beoordelingsmanier?
Ik twijfel er geen ogenblik aan dat de sterrenchefs steeds rechtvaardig en zeker onbevooroordeeld hun mening neerschrijven. Gezien hun sterrenstatuut zijn ze daarvoor beter geschikt en bekwamer dan wie ook, zelfs als ze in hun eentje optreden. Ik weet het, men kan ze niet tot de nederigste bevolkingsgroep rekenen. Maar, wie zijn klanten goed bedient, krijgt lof en wie er met zijn klak naar gooit uit onbekwaamheid of uit winstbejag, wordt bij manier van spreken de grond ingeboord.
Er valt toch niets te verdedigen als uw zaak met één van volgende uitspraken beoordeeld wordt!:
"Nul smaak dus nul punten"
"Dit is geen stoofvlees maar pap om kroketten te vullen"
"Patatjes recht uit de microgolf, saus recht uit het ‘pakske' "
"Zurige smak van spaghetti en sop in ons bord"
"De sla zwemt in de vinaigrette, één grote pap, ze heeft een reddingsvest nodig."
"Hou het bij pannenkoeken en ijsjes (i.p.v. hamburgers)"
"Rund dat naar varken smaakt"
"Oneetbare milkshake"
"Meer fruitmand dan ijscoupe"

Ik kan best wel begrijpen dat deze kleurrijke en strenge taal niet in al te beste aarde kan vallen, maar het kan alleen maar een stimulans zijn om beter te doen. Worden ze ongenadig met de grond gelijk gemaakt? Is dat negativisme of sensatie? Is dat maar een momentopname? Gaat het om kritische oneliners? Moet er meer genuanceerd worden?
Zo luidt namelijk de taal van de verdediging.
Ziehier nogmaals de woorden van topchef Stéphane Buyens van tweesterrenrestaurant ‘Le Fox’ in De Panne, waarmee hij de afbrekers van de testen in 2014 van antwoord diende: “Ik kan mensen toch niet ergens naartoe sturen als het op niets trekt. Er zijn nu éénmaal veel nestbevuilers aan de kust: horecazaken die met een minimum aan investeringen een maximum aan geld uit de zakken willen kloppen. Die ga ik nooit verdedigen.”
Natuurlijk kan ik hem enkel maar gelijk geven!!!
Ziehier hoe de beoordelingen van de chefs in de krant verschenen

Voor Middelkerke

Voor Westende-bad

Voor Westende-dorp (spijtig genoeg ondertussen uitgebrand)

Besluit
Geen enkele positieve uitschieter! Alweer niet! Wel drie 'halve' met 7,5 op 10.
Ik blijf dat testen van onze ‘kustklassiekers’ een heel goed initiatief vinden. De’ chefs moeten volgens mij niet nuanceren. Daarnaast zijn er drie kampen. Het eerste is dat van de ‘zeer goede’ restaurants die een hoog cijfer kregen en daarmee reclame maken. Het tweede is dat van de uitbaters met een onvoldoende of die zelfs met de grond gelijkgemaakt worden (= met cijfer NUL). Die vinden dat natuurlijk onterecht en vinden dat de kranten hun initiatief stante pede moeten beëindigen. Het derde kamp is dat van de tolerante klanten of met de uitbaters verwante of bevriende klanten. Die sluiten zich min of meer aan bij het tweede kamp en vinden dat dit geen goed doet aan de beoordeelde eetgelegenheid en dat de testers te streng of zelfs oneerlijk geweest zijn. Ik heb zelfs iemand gehoord die beweerde dat de sterrenchefs in de ‘goede’ restaurants wel wat onder tafel toegestopt kregen. Laten we eerlijk blijven en hopen dat alle kustrestaurants door die test een positieve injectie krijgen.

Bronnen
Het Nieuwsblad elke zomerzaterdag van 2 juli tot 29 augustus 2016, verzameld door Chris Snick, foto’s door Kurt Desplenter
Het Laatste Nieuws redacteur Stefan Vanderstraeten en tweesterrenchef Luc Bellings, zeven zomerzaterdagen vanaf 9 juli tot 20.8.2016

Een woordje uitleg over het initiatief
Tijdens het ganse zomerseizoen heb ik, zoals in 2013 en 2014, zowel in ‘Het Nieuwsblad’ (tot en met 29.8) als in ‘Het Laatste Nieuws’ (gedeeltelijk) de rubrieken gevolgd waarin bekende koks of andere culinaire specialisten elke week in de verschillende kustplaatsen hun oordeel gaven over één welbepaald zelfde gerecht in verschillende restaurants/tearooms/handelszaken.
Er was geen enkel top- of veelgeroemd restaurant bij en het waren ook geen gastronomische menu’s die de revue passeerden.
‘Het Nieuwsblad’ kondigde zijn initiatief ‘De Grote test’ opnieuw als volgt aan ‘Met een expert en veel honger’ trekken ze van kustgemeente naar kustgemeente 'om er de culinaire klassiekers te proeven en te beoordelen.
Volgens ‘Het Laatste Nieuws’ heette het dat redacteur Stefan Vanderstraeten en tweesterrenchef Luc Bellings de eetzaken aan een onverwachte smaaktest onderworpen, ‘vaak streng en scherp en beargumenteerd’. Zeven zaterdagen lang proefden zij van Knokke tot De Panne een mix van nieuwe én heropgeviste kustklassiekers’.
 

De beoordelingen

Beoordeeld door
(1) Stephane en Baptiste Buyens, ‘Le Fox’ De Panne 2 sterrenchef (Het Nieuwsblad 27.6 )
(2) Matthieu Beudaert, Kortrijkse sterrenchef van ‘Table d’Amis’    (Het Nieuwsblad   4.7.2015)
(3) Bart De Pooter, de enige chef met twee restaurants in de Michelingids: ‘De Pastorale’ (**) en WY (*)
(4) Wijntester Alain Bloeykens   (Het Nieuwsblad 18.7.2015)
(5) Dominique Persoone, Brugse topchocolatier (Het Nieuwsblad 25.7.2015, 29.8.2015)
(6) Sterrenchef Axel Colonna-Cesari van restaurant Centpourcent
(7) Luc Bellings, tweesterrenchef van ‘Aan tafel bij Luc’ in Hasselt, in ‘Het Laatste Nieuws’ van 11.7, 18.7,
         25.7, 8.8.2015          
(8)  Kaasmeester Frederic Van Tricht (Het Nieuwsblad 8.8.2015)
(9) Jürgen Lycops, de man achter sterrenzaak ‘The Glorious en Forest Gin'
(10) Danny Horseele van ‘Royale’ sterrenrestaurant in Ghelamco Arena (Het Nieuwsblad van 22.8.2015)

Waarom zo weinig testen in Middelkerke?
Voor de eerste keer stel ik vast dat Middelkerke zo weinig aan bod komt bij de testen. In meer dan de helft van de bezoeken werd onze badplaats niet aangedaan. Moeten we daar iets achter zoeken? Weten ze dat ze hier minder welkom zijn? Dat kan toch nooit een algemene regel zijn! Ik heb er geen verklaring voor en ik heb de vraag niet willen stellen aan de redacteurs van beide kranten omdat ik denk dat ze een eventuele reden toch liever niet zouden bekendmaken.

Is dat een eerlijke en juiste beoordelingsmanier?
Ik twijfel er geen ogenblik aan dat de sterrenchefs steeds rechtvaardig en zeker onbevooroordeeld hun mening neerschrijven. Gezien hun sterrenstatuut zijn ze daarvoor beter geschikt en bekwamer dan wie ook, zelfs als ze in hun eentje optreden. Ik weet het, men kan ze niet tot de nederigste bevolkingsgroep rekenen. Maar, wie zijn klanten goed bedient, krijgt lof en wie er met zijn klak naar gooit uit onbekwaamheid of uit winstbejag, wordt bij manier van spreken de grond ingeboord.
Er valt toch niets te verdedigen als uw zaak met één van volgende uitspraken beoordeeld wordt!:
‘ik vind het jammer dat hier een vis moest voor sterven’        of
‘de bananasplit gelijkt op een ijsblok met scheerschuim op’ ‘als er haar op de banaan staat’ of
‘je kunt beter naar een frietkot gaan’         of
‘het onderste van de zeetong gelijkt op zwartgeblakerd karton’      of
‘als je dit opeet, dan word je een groene hond’  (in gelijknamig restaurant)     of
‘als je dit geeft in een frietkot, dan krijg je slaag’       of
‘laat de meeuwen de rest van de wafel maar opeten’
Ik kan best wel begrijpen dat deze kleurrijke en strenge taal niet in al te beste aarde kan vallen, maar het kan alleen maar een stimulans zijn om beter te doen. Worden ze ongenadig met de grond gelijk gemaakt? Is dat negativisme of sensatie? Is dat maar een momentopname? Gaat het om kritische oneliners? Moet er meer genuanceerd worden?
Zo luidt namelijk de taal van de verdediging.

Ziehier nogmaals de woorden van topchef Stéphane Buyens van tweesterrenrestaurant ‘Le Fox’ in De Panne, waarmee hij de afbrekers van de testen in 2014 van antwoord diende: “Ik kan mensen toch niet ergens naartoe sturen als het op niets trekt. Er zijn nu éénmaal veel nestbevuilers aan de kust: horecazaken die met een minimum aan investeringen een maximum aan geld uit de zakken willen kloppen. Die ga ik nooit verdedigen.”
Natuurlijk kan ik hem enkel maar gelijk geven!!!

Ziehier hoe de beoordelingen van de chefs in de kranten verschenen:

>

>

>

Besluit
Ik blijf dat testen van onze ‘kustklassiekers’ een heel goed initiatief vinden. De’ chefs moeten volgens mij niet nuanceren. Daarnaast zijn er drie kampen. Het eerste is dat van de ‘zeer goede’ restaurants die een hoog cijfer kregen en daarmee reclame maken. Het tweede is dat van de uitbaters met een onvoldoende of die zelfs met de grond gelijkgemaakt worden (= met cijfer NUL). Die vinden dat natuurlijk onterecht en vinden dat de kranten hun initiatief stante pede moeten beëindigen. Het derde kamp is dat van de tolerante klanten of met de uitbaters verwante of bevriende klanten. Die sluiten zich min of meer aan bij het tweede kamp en vinden dat dit geen goed doet aan de beoordeelde eetgelegenheid en dat de testers te streng of zelfs oneerlijk geweest zijn. Ik heb zelfs iemand gehoord die beweerde dat de sterrenchefs in de ‘goede’ restaurants wel wat onder tafel toegestopt kregen. Laten we eerlijk blijven en hopen dat alle kustrestaurants door die test een positieve injectie krijgen.

Bronnen
Het Nieuwsblad elke zomerzaterdag van 27 juni tot 29 augustus 2015, verzameld door Chris Snick, foto’s door Kurt Desplenter
Het Laatste Nieuws redacteur Stefan Vanderstraeten en tweesterrenchef Luc Bellings, zeven zomerzaterdagen vanaf 11 juli (spijtig genoeg sechts 4/7 in mijn bezit gekregen)

Toen ik deze morgen mijn dagblad opensloeg werd ik verrast met de volgende titel “Te veel toeristen, dus verbod op nieuwe hotels’.
In de ondertitel kwam het woord ‘Burgemeester’ voor. Vanzelfsprekend ging het niet om een uitspraak van ONZE burgemeester Janna Rommel – Opstaele maar om één van haar collega Ada Colau van Barcelona, een stad die wel ‘iets’ groter is dan Middelkerke.

Een beetje info over Barcelona
Het is een havenstad aan de Middellandse Zee, die zelf 1.602.386 inwoners telt. Met de voorsteden erbij, zijn er dat meer dan 5 miljoen. Er zijn heel veel bezienswaardigheden, waaronder de kerk ‘Sagrada Familia’ en ‘La Rambla’, de brede en gezellige 1200 meter lange straat door het centrum, alleen toegankelijk voor voetgangers.
Michel Landuyt kent de stad goed en is er een groot kenner en bewonderaar van.
Hij refereerde er namelijk reeds naar bij twee lokale gelegenheden.
In verband met het verkeersluw maken van de Meeuwenlaan en de Distellaan in 2011, beweerde hij dat hij er een La Rambla wilde van maken. Hebben jullie ook al eens gezien hoe 'verkeersvrij' onze twee lanen zijn?
Toen de kerk van Leffinge in 2012 na 30 jaar renovatie ingewijd werd, verklaarde hij dat dit geen nieuw wereldrecord was want dat de werken aan de ‘Sagrada Familia’ al langer duurden. Hij zei toen ook: “We hadden hier bijna onze eigen Sagrada Familia. Een echte lijdensweg was het.”

En wie is Ada Colau en wat wil ze?
Ik noem Ada verder bij haar voornaam, zonder haar te kennen, omdat ik haar actie zo sympathiek vind. Zij wil namelijk haar bevolking beschermen tegen de overlast van het toerisme. Hoorden jullie hier al ooit iets dergelijks door een kustburgemeester verkondigen? Wie zou dat immers durven?

Volgens haar is haar stad alle controle kwijtgeraakt.
Ada woont twee blokken van de Sagrada Familia. Als nieuwe burgemeester ziet ze elke dag wat massatoerisme is en hoe dat een stad verandert. Nog niet zo lang geleden was de wijk rond de tempel van Gaudí ( = Sagrada Familia) er één zoals alle andere in de toen nog nauwelijks ontdekte stad. In 1990 bezochten bijna 400.000 mensen de kerk, een aantal dat eenvoudig opging in het dagelijks leven van de buurt. Nu zijn er dat 3,2 miljoen per jaar.

Hoe kan dit nu toch een probleem zijn?
De zorgen in Barcelona kunnen onderverdeeld worden in drie begrippen: drukte, lawaai en ingepikte appartementen.
Barcelona is na Londen en Parijs de drukst bezochte Europese stad.
Het aantal toeristen is van 1,7 miljoen in 1990 gestegen tot 7,6 miljoen in 2014.
De bewoners beklagen er zich over dat de toeristenmassa hen verhindert hun boodschappen te doen op de historische markt ‘La Boqueria’. Dat zou hun stad kapotmaken en Ada vindt dat haar Barcelona een authentieke stad moet blijven en geen pretpark.
Er waren enkele jaren geleden ook al klachten over de drommen toeristen die halfnaakt door de stad liepen. Na heel wat discussie lanceert het stadsbestuur nu een campagne waarin wordt aangeraden niet in zwembroek of bikini door de stad te paraderen.

Vooral het nachtelijk lawaai begint iedereen fel op de zenuwen te werken.
Iedere nacht geconfronteerd worden met illegale feesten en dronken en schreeuwende toeristen op straat, dat willen de inwoners niet langer aanzien.

Vele duizenden flats zouden illegaal onderverhuurd worden aan toeristen, waardoor die letterlijk doordringen tot in de huizen van de lokale bewoners, maar waardoor vooral de woningprijzen nog verder de pan uitrijzen.
Dubieuze ondernemers in de toeristische sector parkeren massa's toeristen in goedkope, niet geregistreerde huurflats midden in de wijk met als gevolg dat veel van de oorspronkelijke bewoners Barceloneta moeten verlaten omdat ze de huurprijzen niet meer op kunnen brengen.

Wat wil Ada er dan wel aan doen?
Barcelona telt voor het ogenblik 520 hotels.
Ze heeft gezworen dat ze de vergunningen voor nieuwe hotels en toeristenappartementen zal schorsen, tot duidelijk wordt hoeveel toeristen elke buurt kan verdragen. De bestaande plannen om nog eens 30% meer hotels te bouwen, zullen (voorlopig althans) in de diepvries moeten.

Ada wil dat de huisvesting betaalbaar blijft. Ze voerde ooit vanuit de oppositie actie tegen de uitzetting van honderdduizenden gezinnen die hun hypotheek niet meer konden betalen.
Ze wil nu dat niet langer elke dag nog vijftien mensen uit hun huis gezet worden.

De werkloosheid moet opnieuw onder de 18% zakken en hoogopgeleide jongeren moeten in eigen stad kunnen werken.

En de toeristische inkomsten, compenseren die dat dan niet?
Vorig jaar brachten de toeristen 1,2 miljard euro in het laatje. Tevens was de toeristische industrie goed voor 100.000 jobs. Men kan zich uiteraard afvragen of dat dan niet opweegt tegen de overlast?
Dat is natuurlijk DE keuze die moet gemaakt worden!!
Daar dient weliswaar aan toegevoegd dat de 2,5 miljoen toeristen die Barcelona vorig jaar aandeden per cruiseschip niet in de stad eten noch slapen en er dus hun geld niet achterlaten.

Is dat echt te vergelijken met de Vlaamse kust?
Ook Amsterdam, Berlijn, Venetië … en het Venetië van het noorden, Brugge, delen die zorgen
In Venetië wonen nu nog slechts minder dan een derde inwoners, in vergelijking met de zestiger jaren?

De toestand aan de Vlaamse kust, dus ook in Middelkerke, is alvast op één zeer belangrijk punt, te vergelijken met Barcelona: de drukte. Dat begint ook hier een probleem te worden. Op de stranden liggen de toeristen sommige dagen bijna op elkanders schoot, op de dijken hinderen fietsende en wandelende toeristen elkaar en is het oppassen geblazen als men niet wil aangereden worden door een gocart.
De avondmarkten en andere evenementen barsten bijna uit hun voegen.

Het trein- en autoverkeer naar de kust zit regelmatig vol. Uren aanschuiven met de auto op de autostrade is geen uitzondering meer. Eénmaal ter plaatse begint de parkeermiserie.
Natuurlijk brengt zeer druk verkeer en het gebrek aan parkeerplaatsen ongemakken mee. Maar daar alleen blijft het niet bij! Neen, lang aanschuiven in grote warenhuizen is niet zo leuk!
Ja, als haringen in een ton zitten als je een tram opstapt, is erg ongemakkelijk!
Maar laten we eerlijk zijn! Het zijn vooral de horecazaken, de meeste toch, die steeds minder kwaliteit bieden. Een tafeltje in een restaurant moet je vele dagen op voorhand bestellen en je mag je gelukkig achten als je buurman niet met zijn neus in jouw bord zit. Een plaatsje vinden op het terras van een horecazaak wordt een echte zoektocht. De wachttijden worden steeds langer en steeds vaker is de bediening ondermaats.
Dat vinden jullie toch ook onaangenaam, neem ik aan?
Kunnen die tekortkomingen in de horeca allemaal verklaard worden door ‘onvoldoende geschoold en gemotiveerd personeel’ (koks, keukenmedewerkers, kelners en hotelreceptionisten), dat liever niet werkt ’s avonds en tijdens de weekends? De ganse toeristische sector zou daaronder te lijden hebben. Volgens de VDAB zouden er aan de kust een kleine twaalf percent vacatures meer zijn dan in de rest van Vlaanderen.

Of zou dat misschien ook kunnen verklaard worden door het feit dat de kust oververzadigd wordt?
Misschien is het gedurfd als men zich afvraagt of onze handelaars dan die allergrootste druk nodig hebben om te overleven? Zouden ze niet wat minder stress kennen met wat minder personeel voor wat minder gestresseerde toeristen?

Zoals in Barcelona zijn er ook hier heel wat toeristen die hier niet eten noch slapen en dus hun geld niet achterlaten: de 'dagtoeristen'. Burgemeester Lippens van Knokke noemde ze ooit 'frigobox-toeristen'.

Hebben wij aan onze kust ook last van halfnaakte toeristen in Aldi, Carrefour, Colruyt , Lidl? Natuurlijk niet! Hilde Veulemans, schepen voor toerisme in Oostende, beweert dat er elke zomer wel enkele in een kletsnatte zwembroek een winkel binnenwandelen, maar daar zou zich hier niemand over ‘opwinden’.

Voor wie nog niet gelooft dat ook wij de weg naar ‘vol’ en ‘overlast’ aan het opgaan zijn, ziehier enkele (uitgezochte) beelden:

Besluit
Natuurlijk is de drukte in Middelkerke (nog) niet te vergelijken met deze in Barcelona. Natuurlijk wil niemand dat de toeristen wegblijven uit onze kustgemeente. De drukte begint hier wel zulkdanige proporties aan te nemen dat het niet leuk meer is. Onze bestuurders moeten we ervan kunnen overtuigen dat hier niet elk uur een manifestatie, een wedstrijd, … moet georganiseerd worden om … nog meer toeristen naar hier te lokken. Misschien moet meer de nadruk gelegd worden op de geneugten van strand en water, DE aantrekkingspolen die een kustplaats toch in eerste instantie biedt.

Bronnen
Artikel in HNB op 23.6.2015 van Jesse Van Regenmortel
Artikel in HNB op 23.6.2015 van Dominique Jauquet
Artikel in ‘De Morgen’ van 22.6.2015 van Edwin Winkels
https://nl.wikipedia.org/wiki/Barcelona_(Spanje)#Bezienswaardigheden
http://weekend.knack.be/lifestyle/reizen/inwoners-barcelona-komen-in-opstand-tegen-toeristen/article-normal-446835.html

Als een winkelruimte plots een brasserie wordt!
‘Ter Gunst’, dat is zoals jullie natuurlijk wel weten, de brasserie in de Westendelaan op de hoek aan de kerk, in een splinternieuw gebouw, ontworpen door het architectenbureau R.Van Troostenberghe, gerealiseerd door R&R Promoties uit Leffinge en beheerd door de syndic en bouwheer/eigenaar immo ERA La Plage.
Het vastgoedkantoor stelde op een gedetailleerde website de kandidaat-kopers op de hoogte van alle kenmerken van het gebouw. Een stukje van hun tekst luidde als volgt:
“Op het gelijkvloers komt een 120 m² grote winkelruimte. Daarnaast en palend aan de tuin van de pastorij komt een twee slaapkamer appartement, dat moet dienen als woonst bij de winkelruimte.
De eerste en tweede verdieping bevatten elk 4 appartementen: twee met 2 slaapkamers en twee met 1 slaapkamer.
De derde en vierde verdieping bevatten 4 duplex-appartementen : één met 3 slaapkamers, twee met 2 slaapkamers en één met 1 slaapkamer.”

Het gebouw is uitstekend gelegen, naast de kerk en schuin tegenover het ‘evenementenplein’ van het dorp. Voor wie zo’n appartement kan betalen en in een dorp zoals Westende wil wonen, is dat een buitenkansje.
Het kan de droom zijn van bejaarden die er van een rustige oude dag willen genieten met een mooi uitzicht en die verstrooiing vinden in het bekijken van alles wat zich rond de kerk afspeelt.
De appartementen zijn goed geschikt en goed geïsoleerd en bieden elk mogelijk comfort.
Maar … plots (begin oktober 2007) wordt de ‘winkelruimte’ aangekocht door drankenhandel David Debal uit Nieuwpoort, natuurlijk om er een … café te vestigen.
De eerste kopers worden min of meer daarover in het ongewisse gelaten.Ze hadden nochtans wel op de hoogte moeten zijn, want de vergadering van mede-eigenaars moet zijn toestemming geven als men van een winkel een café wil maken. Maar … die vergadering heeft nooit plaatsgehad!!! Die had de syndic moeten bijeenroepen. Maar … dat was tevens de bouwheer en die besliste dat liever zelf!!
Zelfs als dat nergens zou geschreven staan, dan zou dat toch fair zijn tegenover de kopers van een appartement!
Bovendien kan een functiewijziging van een winkel naar een geurveroorzakende kleinhandelszaak zoals horeca evenmin zonder de goedkeuring van het college van burgemeester en schepenen na voorlegging van een uitvoeringsplan waar alle luchtaan- en afvoerkanalen worden op aangeduid.
Dat schrijft de gemeente zelf voor! Er schijnt echter geen spoor van die goedkeuring te bestaan!

Omdat de kelderruimte wat klein uitviel voor een café, werd die dan maar vergroot. Hoe speelt iemand het klaar om dat zo maar te doen, lang vóór het schepencollege daarover gunstig besliste op 19.10.2012? Vergeten we niet dat de gemeente de bouwvergunning verleende op 20 maart 2007 en dat de werken begonnen in september 2007. 

Is dat dan een probleem, appartementen boven een café ?
Er zijn vaak drank- en eetgelegenheden op het gelijkvloers van een meergezinswoning en eigenlijk mag dat dus geen probleem zijn … als alle voorschriften maar gevolgd worden en als de bewoners van de bovenliggende appartementen geen last krijgen van het lawaai dat meestal uit een café opstijgt.
Maar … daar neep het schoentje.

De brasserie wordt druk bezocht en er werd muziek gedraaid of gespeeld, tot laat in de avond, soms tot laat in de nacht, soms tot 5 uur ’s morgens. Het café moet immers geen sluitingsuur eerbiedigen.
Bij mooi weer is het aangenaam op het terras waar men bij een lekker pintje en een sigaretje, een goed gesprek kan voeren. Maar die gesprekken waren wat al te levendig en het liep uit de hand.
Op de foto hierboven zien jullie dat van een rustige avond op de terrassen er juist boven, geen sprake meer kan zijn. De eigenaars daarvan moesten het maar ondergaan en ze voelden zich terecht belogen en bedrogen.
Je zou natuurlijk kunnen denken, dan moeten ze maar niet boven een café gaan wonen! Wat doet een mens allemaal niet ter goede trouw, waar men later spijt van krijgt? En als de bouwheer je dan nog meermaals gerust stelt, door het geen café te noemen, maar een ‘brasserie’ of een ‘tearoom’…
Aangezien ‘Ter Gunst’ inderdaad een brasserie is, kan men er niet alleen iets drinken maar ook iets eten. Bekijk hieronder maar eens de menukaart.

Een restaurant is het nu wel niet, want wie daar naartoe gaat, doet dit altijd om te eten.
Vooraleer het rookverbod er kwam, was het een zuiver café, waar het lawaai de spuigaten uitliep.
Zes maanden na de opening had daarover een speciale algemene vergadering plaats van de eigenaars met de uitbaters. Daar werd overeengekomen dat de muziek vanaf 22 uur op stil zou gezet worden en dat het café om 24 uur zou gesloten worden.
Maar … de uitbaters hielden zich niet aan hun woord !!!
Daarvan maakte de syndic (La Plage) in het verslag van die vergadering “vanaf 22u00 muziek op stil en om 24u00 de gordijnen dicht”. De eigenaars beweren echter dat de muziek nooit stil is geweest en dat de gordijnen inderdaad dicht getrokken werden maar dat het café toch openbleef tot in de late uurtjes !!!!!!!!!
Na het invoeren van het rookverbod werd er wel eten opgediend en werd het een brasserie, maar daarom nog geen ‘rustige’.

Vinden jullie ook niet dat dit moest uitmonden in een klacht bij de vrederechter?
Moeten de getroffen bewoners dan misschien lijdzaam toezien? Natuurlijk niet! Voor wie niet goed thuis is in de wereld van klachten die naar de vrederechter moeten leiden, wordt dat in eerste instantie luisteren naar diegene die wel van wanten weten. Een advocaat onder de arm nemen! Maar wie?
Als de bouwheer dan toch zo vriendelijk en behulpzaam is om je er één ‘op te solferen’, lijkt dat mooi meegenomen! Blijkt dat toch wel de confrater te zijn, zeker, in één en hetzelfde advocatenbureau, van de raadsman van de brouwer-eigenaar van het café! Niet te verwonderen dus, dat er maar geen schot in kwam!
Burenhinder wordt behandeld door een vrederechter maar de advocaat bracht de zaak voor de rechtbank van eerste aanleg in Brugge. Tijdverlies dus! Dan maar een andere advocaat proberen en die zette de zaak verder in Oostende, maar er ging dus een vol jaar verloren!
Om gelijk te krijgen bij een rechter moeten er uiteraard bewijzen kunnen voorgelegd worden. Was er wel geluidsoverlast? Een geluidsexpert, aangesteld door het gerecht moest dat vaststellen.
De eigenaars kregen na een tijdje de indruk, al dan niet gerechtvaardigd, dat de uitbater en zijn beste vrienden en klanten er op uit waren de klagers weg te pesten door nog luider te keer te gaan. Dat leverde echter nog betekenisvoller metingen van de expert op en dat speelde dus in de kaart van de klagers.
Het is niet te geloven maar burenhinder kan soms ongehoorde proporties aannemen; De expert moest soms ’s nachts opgeroepen worden als de geluidslast weer eens hoge toppen scheerde omdat beneden een ‘volksbal’ van start ging.
Wanneer kunnen we spreken van ‘strafbare’ geluidhinder?
De sterkte van het geluid wordt uitgedrukt in decibel (dB). De decibelschaal is een logaritmische schaal. Dit wil zeggen dat een toename met 3 dB gelijk is aan een verdubbeling van het geluid en dat een toename met 10 dB tien keer zo veel geluid betekent. Het is dus geen lineaire schaal, zoals bv. afstand in meters, waarbij 20 meter het dubbele is van 10 meter. De geluidsmeter meet een maximale en een minimale waarde. Het verschil tussen beide mag slechts 5 dB zijn. De luidste waarde in ‘ter Gunst’ bedroeg 33 dB, de stilste 15,4 dB. Een verschil dus van 17,6 dB, dus ver boven de norm.

De rechter beslist
De rechter besliste niet dat het café dicht moest maar wel dat er na 22 uur geen muziek meer mocht gespeeld of gedraaid worden, dat het café om middernacht dicht moest en dat er vóór 7 uur ’s morgens niet meer mocht gepoetst worden, d.w.z. de basisakte moest gerespecteerd worden. Deze legt aan alle bewoners stilte op tussen 22u00 en 7u00.
Aan elke vaststelling van een overtreding werd een boete van 1.250 euro verbonden. Drie vastgestelde overtredingen betekenden dus een gezamenlijke boete van 3.750 euro.

Maar er komt nog meer miserie!
Sinds 1 september 2005 moet men bij het bouwen van een meergezinswoning rekening houden met de gemeentelijke stedenbouwkundige verordeningen.
Jullie kunnen die nalezen op
http://www.middelkerke.be/resources/1/reglementen/reglementen.html
‘Ter Gunst’ had dus zeker moeten voldoen aan de verordeningen.
En … dat was geenszins het geval! En … het waren geen kleinigheden!
1. Er ontbreekt een ventilatiesysteem voor natte cellen (WC – keuken – vuilnisruimte en kelder)
    in de handelszaak. Er wordt gebruik gemaakt van de koker van de appartementen om de vuile
    lucht van de kelder, inbegrepen de WC’s, te evacueren. 
   Doordat de zaak zogezegd volledig apart staat van de rest van het gebouw, moeten de uitbaters
    niet meebetalen in de algemene kosten, elektriciteit, onderhoud enz.
2. Er is geen betonnen of gemetselde koker vertrekkend vanaf het gelijkvloers om de ventilatie
    van de zaak te verzekeren en er de afvalgassen van af te voeren.
3. Er is geen afvoerkanaal voorzien dat minstens 1 meter boven de kroonlijst uitkomt.
4. De verluchting van de dampkappen van vier appartementen gebeurt door rechtstreekse
   doorsteken daar waar in ieder appartement een met een motor aangedreven ventilatiesysteem
   voorzien is.
5. De handelszaak heeft geen eigen luchtaanvoer- en afvalgaskanaal in een daarvoor voorziene
    koker.
   De verwarmingsketel van de zaak is aangesloten op de CLV – schouw van de appartementen.
6. Er is geen vetafscheider geplaatst voor de zaak

De firma Vinçotte, een organisme erkend door de diverse federale overheidsdiensten om controles uit te voeren voor het verkrijgen van de officiële attesten voor uw installaties, voerde toen een expertise uit. En die was negatief … want de diameter van het rookafvoer- en luchtaanvoersysteem, voorzien voor 4 à 5 toestellen, werd onvoldoende bevonden voor 7 aangesloten toestellen.

Uiteraard lieten de eigenaars in die periode ook weten aan de syndic ‘La Plage’ dat ze op de hoogte waren van al de bouwovertredingen met inbegrip van het vergroten van de bierkelder van de zaak zonder vergunning. De syndic heeft toen in april 2012, zelf zijn ontslag ingediend en … er kwam uiteraard een nieuwe.

Klacht bij de gemeente!
Begin februari 2013, bijna twee jaar geleden dus, ontvingen de technische dienst van de gemeente en de burgemeester welgeteld vijf bewonersklachten omwille van het niet naleven van de stedenbouwkundige verordeningen.
De klachten werden gericht tegen ‘R&R Promoties’ uit Leffinge, zijnde Yvan De Ruytter en Frank Rouseré, zaakvoerder van ERA La Plage uit Westende-bad maar ook tegen David Debal eigenaar van het café.
De politie heeft toen een verslag opgemaakt dat opgestuurd werd naar het parket van Kortrijk. Maar … de klachten werden geseponeerd, na overleg met de gemeente. Je moet het maar begrijpen! Die motivatie zou ik graag eens horen!

Middelkerke is sinds 1 mei 2013 een ‘ontvoogde’ gemeente!
Dat betekent dat Middelkerke zelfstandig mag beslissen over het verlenen of weigeren van de meeste stedenbouwkundige vergunningen en verkavelingsvergunningen. De gemeentelijke stedenbouwkundige ambtenaar (GSA) speelt daarbij een sleutelrol: hij of zij adviseert het college van burgemeester en schepenen bij het nemen van beslissingen over vergunningsaanvragen en draagt zorg voor een aantal procedurele aspecten. De GSA oefent zijn taak neutraal en onafhankelijk uit. Het advies van de GSA maakt deel uit van het dossier. De eigenlijke beslissingsbevoegdheid inzake vergunningen binnen de reguliere procedure ligt uiteraard bij het college van burgemeester en schepenen. 

Wie is verantwoordelijk voor stedenbouwkundige overtredingen?
De gemeente moet controleren of de stedenbouwkundige voorschriften wel gevolgd worden, maar zowel de architect als de bouwheer als de diverse bouwfirma’s kunnen aansprakelijk zijn, afhangende van de overtreding. De architect maakt het lastenboek op en moet dus controleren of dat ook uitgevoerd wordt. 
De vraag die iedereen zich nu stelt is ‘Werd’ er ondertussen verholpen aan de vastgestelde tekortkomingen?
Je zou op de lange duur wanhopig worden en alle vertrouwen in de overheid verliezen als je met een dergelijke resem aan overtredingen geconfronteerd wordt. Als er dan tenminste opgetreden werd tegen overtreders van stedenbouwkundige verordeningen, maar dat is nog steeds niet gebeurd!

Werd ook daarvoor klacht ingediend bij het gerecht?
Je zou het doen voor veel minder! Sinds dit voorjaar loopt er bij de vrederechter in Oostende inderdaad een klacht.
De grootste zorg van de ‘klagers’ is dat de brouwer het café zou verkopen in zijn huidige staat. Als hij dat zou doen, dan zal het niet zijn omdat de zaak al genoeg opgebracht heeft, maar om te vermijden dat hij zelf nog moet opdraaien voor de kosten. Daarom moest hij dus gedagvaard worden.
De huidige uitbaters zijn geen kandidaat-kopers en hebben al gekozen voor een andere oplossing (zie hierna). Zij kennen immers de klachten en de problemen. Zou er echt nog een onwetende nieuwe eigenaar kunnen gevonden worden? Of iemand die denkt dat er toch niets in huis komt van al die klachten?
Dan herbegint al die miserie weer voor de eigenaars. De rechter zal dus de oplossing moeten brengen.

Wat nu met ‘Ter Gunst’
Het café verhuist nu naar de Essex Scottishlaan in het gebouw waar vroeger ooit het restaurant ‘de IJzer’ gevestigd was. Dat gebouw werd eerst gerestaureerd. Het heeft drie (?) jaar leeggestaan! Waarom?
Lag het duinendecreet misschien in de weg of waren daar ook enkele tekortkomingen waardoor stedenbouw geen uitbatingsvergunning kon afleveren?
Maar, aangezien het de bedoeling is binnenkort over te gaan tot de opening (‘coming soon’) moeten de problemen nu toch van de baan zijn. Zo snel? Wat is er gebeurd?

Gezien de vaststellingen in het gebouw van ‘Ter Gunst’ en de geluidsoverlast, vind ik de beslissing van de rechter steekhoudend. Ook de beslissing van de uitbater om te verhuizen, vind ik terecht.
Gedaan dus met ‘Ter Gunst’ in de dorpskern! Weer een café minder en er zijn er al zo weinig. De wederopbloei van Westende-dorp is dus nog niet voor vandaag noch morgen!

Bronnen
Wikipedia
http://www.laplage.be/agence/Mod_proj/HofTerGunst/HofTerGunst-nl.htm
http://www.middelkerke.be/resources/1/reglementen/reglementen.html
http://brasserietergunst.weebly.com/ (2 foto’s)
http://www.ruimtelijkeordening.be/NL/Beleid/Ontvoogding

De betekenis van de kerst- en nieuwjaarsviering
Men ziet de periode van Kerst tot Driekoningen (de heidense twaalf nachten) tegenwoordig nog steeds als feestelijke periode. In deze periode vallen snipperdagen en schoolvakanties en veel bedrijven zijn gesloten. Veel mensen laten de kerstboom tot na Driekoningen staan. De tradities van onze heidense voorouders hebben dus nog steeds invloed.
Ook moesten de geesten van de overledenen en de demonen worden verjaagd, die juist rond deze tijd konden opspelen. Dit verjagen gebeurde met veel lawaai, wat nog terug te vinden is in het gebruik om rond de jaarwisseling vuurwerk af te steken en klokken te luiden.
Deze geesten moesten echter ook gunstig gestemd worden. Zij konden namelijk de mensen en het vee vruchtbaar maken en het gewas doen groeien. Men bracht ze daarom ook offers, die men na het ritueel zelf opat en -dronk. Dit vinden we terug in onze eigentijdse kerst en oud-en-nieuwgerechten, zoals kerststollen, vollaards, wafels, pannenkoeken, lukken, oliebollen en de traditie om uitgebreide maaltijden aan te richten met veel alcoholische drank.

Over dat laatste wil ik het in mijn hiernavolgend artikel hebben.

Waarom deze rondvraag?
Met die feestdagen in het vooruitzicht, dacht ik dat het goed zou zijn eens de inventaris op te maken van de mogelijkheden die op dat gebied door onze gemeentelijke restaurants geboden worden.
Ik heb het een paar jaar geleden ook meegemaakt: je bezoekt op internet de websites van verschillende etablissementen die daarvoor in aanmerking komen. Maar daarmee ken je niet altijd het menu en de prijs die je daarvoor moet betalen.
Ik zocht dus de e-mailadressen op van alle Middelkerkse eetgelegenheden. Ze hebben er echter niet allemaal één en sommige wensen niet op die manier gecontacteerd te worden en verkiezen dat dit zou gebeuren per contactformulier of zelfs telefonisch.
Geen eenvoudige opgave dus!

De enquêtevragen
Ziehier de vragen die ik stelde:

1. Organiseert u op de avond van 24 december 2014 een kerstviering?           Ja         Neen
   Zo ja, voorziet u daarbij muziek met mogelijkheid om te dansen?                Ja         Neen
2. Serveert u op 25 december ’s middags een kerstmaaltijd?                           Ja         Neen
3. Organiseert u op de avond van 31 december 2014 een oudejaarsviering?   Ja         Neen
   Zo ja, voorziet u daarbij muziek met mogelijkheid om te dansen?                Ja         Neen
4. Serveert u op 1 januari 2015 ’s middags een nieuwjaarsmaaltijd?               Ja         Neen
5. Indien u van plan bent maaltijden te serveren bij de gelegenheden in punten 1 – 4, kunnen de geïnteresseerden dan via uw website het menu en de prijs vernemen?     Ja           Neen
6. Indien men bij u terecht kan voor één of meerdere feesten, zijn er dan nu nog beschikbare plaatsen?  
                            voor de avond van 24 december 2014                      ja           neen
                            voor 25 december 2014 ‘s middags                          ja           neen
                            voor de avond van 31 december 2014                      ja           neen
                            voor 1 januari 2015 ‘s middags                                ja           neen

           Als er op 15.11.2014 geen meer zijn, wil u dat dan vermelden op uw website?

7. Wenst u nog iets te vermelden? Schrijf het hieronder!

Daaraan voegde ik toe “Ik zou u zeer dankbaar zijn, mocht ik van u een reactie ontvangen, zodat mijn artikel als vertegenwoordigend voor Middelkerke zou kunnen beschouwd worden.”

Niet iedereen wenst aan zo’n enquête deel te nemen!
Eén van de restaurants waarvan ik geen juist e-mailadres kon vinden, was ‘Sint-Laureins’ in de Strandlaan van Westende-dorp. Er staat er wel één op hun website, maar ik kreeg mijn bericht onbesteld terug.
Op één van mijn fietstochtjes stapte ik dan maar eens af om de vraag op de man/vrouw af te stellen. Ik trof er de bazin aan. Was ze met het verkeerde been uit bed gestapt of heb ik ooit eens iets geschreven waarmee ze niet erg opgezet was, ik heb er het raden naar.
Toen ik haar, op wat ik denk een beleefde en vriendelijke toon te zijn, vertelde wat de bedoeling was, nam ze een norse houding aan, schudde daarbij heftig ‘neen’ met het hoofd maar antwoordde niet.
Toen ik haar wilde geruststellen met ‘ik vraag enkel of u met Kerstmis en Nieuwjaar open bent’ werd het schudden nog heftiger. Toen vroeg ik haar of dat betekende dat ze niet aan mijn rondvraag wilde deelnemen of dat ze niet geopend waren. Geen antwoord tot ik uiteindelijk vroeg ‘Mag ik dan schrijven dat u niet open bent?’ zei ze me op dreigende toon ‘Ge gaat gij juust niks schrijven’.
Waar is de tijd dat het hotel-restaurant nog ‘De Welkom’ heette?
Maar ja, vanzelfsprekend kan ik niet verwachten dat iedereen mijn vragerij gunstig gezind is. Ikzelf heb er wel geen voor- of nadeel bij.
Van volgende restaurants mocht ik geen antwoord ontvangen, na mijn e-mail en twee herinneringen: Renty, Delissimo, Bistro-Gerard,
Voor ‘Kapelle’ en ‘La Sauteuse’, die ook niet antwoordden, kon ik de nodige info geheel of gedeeltelijk op hun website vinden.

De antwoorden die ik wel mocht ontvangen
In tegenstelling met mijn Sint-Laureinservaring, was er wel een restaurantuitbater die het een prima initiatief vond om mij in te zetten voor mijn gemeente. Een andere bedankte mij om aan hen te denken. Nog een andere vond het een ‘tof initiatief’.

Ik bedank zeer hartelijk alle restaurantuitbaters die hun medewerking hebben willen verlenen aan mijn rondvraag. Ik verontschuldig mij bij voorbaat bij diegene die hun restaurant niet terugvinden in mijn lijst. De webpagina’s die de lijst van de Middelkerkse restaurants vermelden, zijn vaak onvolledig of niet bijgehouden. Een paar voorbeelden: ‘’t Oud Klooster’ in Mannekensvere bestaat niet meer, de ‘Mange-tout’ is verhuisd naar Oostende. Is 4 Seasons nu gelegen op de Zeedijk 72 of in de Oostendelaan 304b? De antwoorden die ik op mijn mail kreeg waren ook niet altijd volledig.

(1)    uitgebreid met nieuw terras     (2) à la carte   M = dansgelegenheid     ZM: geen dansgelegenheid    (a) al dan niet op website

Het lag niet in mijn bedoeling één of ander restaurant aan te prijzen of de restaurants met elkaar te vergelijken. Bekijk dus maar hun websites waarvan hierboven de URL’s om een beter idee te krijgen.

Besluit
Ik hoop dat jullie een goede keuze doen en ik wens jullie alvast leuke feesten en smakelijk eten!

Bronnen
Wikipedia bewerkt voor Vlaanderen
http://www.pocketresto.be/middelkerke/restaurants
Lees ook mijn artikel ‘Hoe lekker kan men in Middelkerke eten?’ (in de map Horeca op datum van 18.12.2011)

Aanpassing