Berichten van 19 maart 2018 tot 25 maart 2018

Het mag geen twijfel lijden dat de taken van een gemeente tegenwoordig veelvuldig en omvangrijk zijn en dat daar dus ook heel veel geld mee gemoeid is.

Vooreerst zijn er de exploitatiekosten.
Denken jullie maar aan:

-          het onderhoud van de gemeentewegen en pleinen

-          het ophalen van het huisvuil inclusief containerpark

-          het onderhoud, verlichting van het openbaar domein (wegen en pleinen, onderhoud park en perken
                (beplanting, , straatmeubilair)

-          het onderhoud van gemeentelijke gebouwen (herstelling, energiekosten, reinigingskosten, verlichting)

-          de brandweer (bijdrage aan hulpverleningszone W-Vl, bijkomende aankopen)

-          de lokale politie (aankopen)

-          het OCMW – rusthuis en de daarmee gepaard gaande sociale bijstand (vb huur buurthuis)

-          deelname aan crematoriumbeheer Oostende

-          de organisatie van diverse sportwedstrijden, het onderhoud van sportinstallaties (met zwembad als grote
                    slokop, voetbalterreinen en kantines) en de subsidiëring van sportclubs

-          de kinderopvang

-          jeugdwerking (onderhoud lokalen en speelpleinen, energiekosten)

-          het gemeentelijk onderwijs en de gebouwen (personeel, onderhoud, energiekosten, aankopen)

-          de lonen, pensioenkosten en vorming van het gemeentepersoneel

-          administratie (aankopen Mat o.a. computers)

-          allerlei aankopen voor de technische dienst

-          het voertuigenpark (onderhoud, herstellingen, verbruik)

-          cultuur : bibliotheken en musea (personeel, inrichting, aankopen, onderhoud), vrije tijd, kunstwerken
                            (aankoop, onderhoud))

-          kerk (pastorie, erediensten, tussenkomst bij onvoldoende inkomsten, onderhoud kerkhoven)

-          natuurbeheer (duinen)

-          ruimtelijke ordening

-          gemeentelijke sanering (riolering, drinkwater)

-          feesten en recepties

-          onthaal en promotie van toerisme

-          politieke organen (wedden schepencollege, zitpenningen gemeenteraad en commissies)

-          kosten van diverse verzekeringen

-          verkeer (aankoop parkeerautomaten)

Een hele lijst en ik heb zeker nog enkele opdrachten vergeten!

En … dat zijn dan nog enkel maar de exploitatiekosten.
Vergeten we ook niet dat veel gemeenten een enorme schuldenlast dragen en dat ze daarop interesten moeten betalen. Het aflossen ervan is geen exploitatiekost. (zie verder)
Hieronder de tabel met de exploitatie-uitgaven per kustgemeente, in euro, per inwoner, voor het jaar 2015.

Middelkerke spendeerde in 2015 in al de vernoemde gebieden meer dan het gemiddelde van de andere badplaatsen (Oostende niet meegeteld), behalve voor veiligheid, een domein waarin hogere uitgaven misschien juist aangewezen zijn.

Het is spijtig dat de auteurs van de studie geen onderverdeling van de gebieden weergeven, want voor enkele daarvan (Bestuur, Handel en andere) is één en ander helemaal niet duidelijk.
Een beoordeling van die bedragen wordt daardoor haast onmogelijk en een vergelijking evenzo.

De investeringen
Er wordt in een gemeente niet alleen geld uitgegeven voor exploitatie. Er worden ook investeringen gedaan. Een bestuur kan beslissen dat er investeringen nodig zijn om de gemeente aantrekkelijker en meer leefbaar te maken. Gemeenten investeren onder meer in riolen, wegen, gemeentescholen, sporthallen en cultuurcentra, containerparken en echte parken en Middelkerke in casino’s en wielerwedstrijden.

Investeringen zijn ook nodig omdat de gemeenten vergrijzen. In Middelkerke is 31,7% van de bevolking 65-plusser en dat vergroot de druk op rusthuizen en de gezondheidszorg

De gemeente begrootte de laatste jaren 45.921.658 euro voor infrastructuurwerken en de realisatie van andere materiële vaste activa, maar voerde daar volgens de laatste jaarrekening nog maar 15.088.607 euro van uit (33%)

De spreiding van investeringsuitgaven over de verschillende beleidsdomeinen varieert sterk van jaar tot jaar: een gemeente die een nieuw casino bouwt in 2018, zal in 2019 niet nòg eens zo’n gebouw bouwen. Ziehier eveneens een vergelijking van de badplaatsen op het gebied van investeringen, voor 2015 en in euro.

             Vergelijken is niet aangewezen door verschillen in geschiedenis en in uitdagingen

Ontvangsten
Alle gemeenten, zelfs de kleinste, moeten die taken vervullen met het geld dat ze putten uit:

-het innen van belastingen  in 2015, 1838 euro per inwoner in Middelkerke

         aanvullende personenbelasting (5%, 154 euro per inwoner)
         opcentiemen onroerende voorheffing (1750 opcentiemen, 804 euro per inwoner)
         tweede verblijven
         lokale belastingen), uit fondsen en toelagen (onder andere van gemeentefonds: 291euro per inwoner))

-specifieke werkingssubsidies

-financiële opbrengsten (dividenden gas en elektriciteit), exploitatie-ontvangsten (Subsidies
         onderwijzend personeel inbegrepen,…

De ene gemeente lukt daar al beter in dan de andere. De ene is al een betere huisvader in het beheer van onze centen dan de andere.

Zit Middelkerke in de schulden?
Voor grote investeringen geven gemeenten obligaties uit, of ze gaan op zoek naar een lening. Elke gemeente, op een paar uitzonderingen na, heeft schulden.

• Middelkerke heeft 2.568 euro schulden per inwoner
• Elk jaar wordt 10,5% van het budget aangewend om schulden af te betalen
• Die schuldenlast wordt als normaal beschouwd voor kustgemeenten zoals Middelkerke. De rangschikking van de schuldenlast van de Vlaamse gemeenten toont wel een hoge last aan van de kustgemeenten, die met vier vertegenwoordigd zijn in de eerste zes.
  
  1.  Koksijde 5.531 €
  2.  Wielsbeke 3.292 €
  3.  Nieuwpoort 3.062 €
  4.  Beveren 3.018 €
  5.  Middelkerke 2.568 €
  6.  Blankenberge 2.453 €

De Vlaamse overheid eist een zekere financiële discipline van haar gemeenten en houdt nauwlettend in de gaten hoeveel een gemeente leent. Daardoor wordt beweerd dat de schuldenlast bij de Vlaamse gemeenten al bij al goed meevalt.

Besluit
Met ‘De geldstromen van Middelkerke’ wordt een overzicht weergegeven van waar de gemeenten hun geld aan uitgeven. De auteurs beweren dat dit geen rangschikking is omdat elke gemeente zijn eigen geschiedenis en eigen uitdagingen heeft. Dat zou niet vervat zijn in de cijfers.
Ik kan mij wel niet voorstellen dat er geen vergelijkingspunten zijn. Ik weet wel dat er verschillen zijn in de uitgestrektheid van het grondgebied en van de natuurgebieden, in de lengte van het wegennet, in het aantal scholen, in het aantal kerken om maar enkele domeinen op te noemen. Dat vergt dus verschillende uitgaven maar er zijn evenzeer domeinen waarvoor een vergelijking wel mogelijk is: bestuur, cultuur, …
De ene gemeente springt ook minder spaarzaam om met het geld van zijn inwoners en ook dat wordt weerspiegeld in de cijfers.

Bron
https://multimedia.tijd.be/2017/gemeenten/middelkerke/
De geldstromen van Middelkerke Stijn Debrouwere Bart Haeck
https://www.middelkerke.be/reglementen/reglementen.html?2deverblijven.html