Stemmentrekkers in Middelkerke
Uitleg vooraf
Om een degelijke analyse van de hieronder vermelde gegevens over de verkiezingen sinds de fusie in 1977 mogelijk te maken, is het goed te weten door wie de kandidaten kunnen verkozen worden:
Voor het Europees Parlement zijn dat de inwoners van de Nederlandstalige taalgemeenschap.
Voor de Kamer van volksvertegenwoordigers:
tot en met 1999: het kiesarrondissement (voor ons: Veurne-Diksmuide-Oostende *)
tot en met 2019: kieskring West-Vlaanderen
Voor de Senaat:
tot en met 1991: het kiesarrondissement Veurne-Diksmuide-Oostende *
tot en met 2010: de Nederlandstalige taalgemeenschap
2014 en 2019: niet meer rechtstreeks verkozen ***
Voor het Vlaams Parlement:
vóór 1995: geen rechtstreekse verkiezing
1995-1999: arrondissement Veurne-Diksmuide-Oostende
2004-heden: kieskring West-Vlaanderen
* Vanaf 2003 werden De arrondissementen Brugge, Kortrijk-Roeselare-Tielt en Veurne-Diksmuide-Oostende samengevoegd en vormden ze
de Kieskring West-Vlaanderen.
** De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraads voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7
december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Sinds 1995 worden er voor het Vlaams
Parlement eigen verkiezingen gehouden. Daarvóór namen de Vlamingen uit het federale parlement zitting in het Vlaams Parlement.
Ze oefenden dus een dubbelmandaat uit.
Opgepast dus bij het vergelijken van het aantal voorkeurstemmen!
*** Sinds de verkiezingen van 2014 wordt de Senaat samengesteld uit:
- 50 senatoren uit de deelstaatparlementen (gemeenschappen en gewesten) waarvan 29 uit het Vlaams Parlement
- 10 gecoöpteerde senatoren, die aangeduid worden op basis van de verkiezingsresultaten voor de Kamer
De verkiezingsuitslagen van 1977 tot heden, per verkiezingsjaar, per lijst
Op mijn vraag antwoordde de dienst ‘Verkiezingen’ van Binnenlandse Zaken dat de lijsten met namen en voorkeurstemmen vóór 2003 niet bijgehouden werden. Ik heb zoveel mogelijk krantartikels uit mijn archief uitgeplozen en toch een aantal gegevens teruggevonden. Meer kon ik niet doen. Mijn excuses aan de kandidaat – politici die hier ten onrechte niet vermeld worden. Of is er iemand die de ontbrekende kan aanvullen?
(plts = plaats, opv = opvolger of opvolgster, VB = Vlaams Belang of Vlaams Blok)
2019
Kamer
Jean-Marie Dedecker (LDD) Lijstduwer voor N-VA 40.781 voorkeurstemmen
VERKOZEN
Bart Vandekerckhove (OVLD) 11e pl 4.741
Robin De Lille (Groen) 2e opv 2.079
Vlaams Parlement
Suzanne Lacombe Verbeest (VB) 12e pl 7.363
Francine Ampe- Duron (CD&V) 3e opv 5.014
Goethaels Anthony (N-VA) 16e opv 4.646
Wieber Ballegeer (Groen) 10e opv 1.465
2014
Kamer
Jean-Marie Dedecker (LDD) 1e pl 17.774 NIET VERKOZEN
Henk Dierendonck (LDD) 3e opv 1.023
Bianca Ryckewaert (LDD) 2e opv 1.036
Geert Galle (OVLD) 8e opv 4.795
Janna Rommel – Opstaele (OVLD) 4e pl 10.494 NIET VERKOZEN
Ann Ameele (VB) 15e Pl 1.497
Francine Ampe- Duron (CD&V) 7e opv 5.808
Vlaams Parlement
Bart Vandekerckhove (OVLD) 15e opv 4.118
Katrien Goemaere (CD&V) 9e opv 6.835
Isabel Desoete (N-VA) 20e pl 11.399 NIET VERKOZEN
2010
Senaat
Henk Dierendonck (LDD) lijstduwer 2.984
Kamer
Jean-Marie Dedecker (LDD) 1e plaats 32.514 VERKOZEN
Maria Boydens (Groen) 15e plaats 2.156
Suzanne Lacombe-Verbeest (VB) 9e plaats 2.402
2009
Vlaams parlement
Jean-Marie Dedecker (LDD) 1e plaats 54.921 VERKOZEN
Henk Dierendonck (LDD) 3e opvolger 2.217
Rosalie Verlinde (LDD) 21e plaats 3.064
Erica Blomme (Groen) 16e plaats 2.087
Janna Rommel – Opstaele (OVLD) 6e plaats 7.096
Danny Van Den Broucke (N-VA) 6e plaats 2.109
Marita Vermaesen (VB) 16e plaats 3.185
2007
Kamer
Ann Ameele (VB) 9e plaats 5.795
Jean-Marie Dedecker (LDD) 1e plaats 51.120 VERKOZEN
Henk Dierendonck (LDD) 3e opv 2.159
Janna Rommel – Opstaele (OVLD) 6e plaats 9.989 NIET VERKOZEN
2004
Vlaamse raad
Jean-Marie Dedecker (VLD Vivant) lijstduwer 21.276 VERKOZEN
Janna Rommel – Opstaele “ 3” opv 6.375
2003
Europa
Suzanne Lacombe – Verbeest (VB) 8e plaats 26.770 NIET VERKOZEN
Senaat
Jean-Marie Dedecker VLD 6e plaats 65.105 VERKOZEN
Freddy Vandenbussche (CD&V) 4e opv 13.490 NIET VERKOZEN
Linda Verkempynck (Lib Appel) 20e plaats 627
Kamer
Carine De Jonghe (VLD) 8e plaats 10.305 NIET VERKOZEN
Suzanne Lacombe – Verbeest (VBlok) 5e opv 2.426
Frank Verlinde (Lib appel) 4e plaats 298
Linda Verkempynck (Lib Appel) 14e plaats 288
Erica Blomme (Groen) 13e plaats 1.473
1999
Senaat
Jean-Marie Dedecker (VLD) ??? 52.492 VERKOZEN
Kamer
Liliane Pylyser - Dewulf (CVP) 2e plaats 6.500 NIET-VERKOZEN
Michel Landuyt (VLD) 5e plaats 4.964
1995
Kamer
Maria Boydens (Agalev) 2e opv 470
Lode Maesen (VU) 3e opv 1.101
1994
Europa
Lucien Lefevere (WOW) 1e opv 3.521
Kamer
Michel Landuyt (PVV) 3e opv 802
1991
Kamer
Willy Declerck (PVV) ??? VERKOZEN tot aan + in 1992
1988
Kamer
Michel Landuyt (PVV) 2e lijstduwer ????
1987
Senaat
Willy Declerck (PVV) 1e plaats 11.091 provinciaal senator
1985
Senaat
Willy Declerck (PVV) 1e plaats 9.028 verkozen maar verkiezing geannuleerd door
misrekening
Kamer + Vlaamse raad
Julien Desseyn (VU) ??? ??? VERKOZEN
1981
Kamer + Vlaamse Raad
Willy Declerck (PVV) ???? 4.000 NIET VERKOZEN
Julien Desseyn (VU) ???? ??? VERKOZEN
1978
Kamer
Willy Declerck (PVV) 2e plaats 3.000 NIET VERKOZEN
1977
Kamer
Willy Declerck (PVV) 3e plaats 1.750 NIET VERKOZEN
De verkozene
Ze zijn echt niet zo talrijk, de Middelkerkse politici die erin slaagden om een verkiesbare plaats toegewezen te krijgen op een lijst voor Europa, voor de Senaat, voor de Federale Kamer of voor het Vlaams Parlement en/of die ook verkozen werden. Vanaf de fusie in 1977 tot heden, in 42 jaar dus, zijn dat er welgeteld DRIE: Willy Declerck, Julien Desseyn en Jean-Marie Dedecker, zopas opnieuw verkozen voor de federale kamer.
Voor de eerste twee vinden jullie hieronder een samenvatting van hun politieke loopbaan.
Willy Declerck
Geboren te Westende op 9 augustus 1944. In 1976 werd hij verkozen als gemeenteraadslid voor de partij Gemeentebelangen (een liberale lijst) in Middelkerke. In 1982 werd hij eerste schepen. In 1988 kwam zijn partij in de oppositie terecht.
Hij werd provinciaal PVV-senator van 1987 tot 1991. Op 24 november 1991 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Veurne-Diksmuide-Oostende. Hij oefende dit mandaat uit tot 11 juni 1992, de dag waarop hij uit het leven stapte.
Willy Declerck was beroepshalve aannemer van openbare werken en bestuurder van vennootschappen.
Gedurende enkele maanden, van januari 1992 tot aan zijn overlijden, had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad, vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement
Julien Desseyn
In 1957 werd hij gemeentelijk ambtenaar van Middelkerke waar hij in 1972 gemeentesecretaris werd. Tevens was hij van 1962 tot 1976 gemeentesecretaris van Wilskerke. Van 1977 tot 1982 was hij de eerste gemeentesecretaris van de fusiegemeente Middelkerke.
Desseyn werd licentiaat in de staatswetenschappen aan de Rijksuniversiteit Gent.
Hij werd politiek actief voor de Volksunie en zetelde vanaf 1957 in het bestuur van de lokale partijafdeling in Middelkerke. Van 1983 tot 1991 was hij voor de partij burgemeester van Middelkerke. Daarna was hij van 1991 tot 1992 opnieuw gemeentesecretaris.
In november 1981 werd hij voor het arrondissement Oostende-Veurne-Diksmuide verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Hij vervulde dat mandaat tot zijn ontslag in januari 1989. In die periode had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat, ook zitting in de Vlaamse Raad, voorloper van het huidige Vlaams Parlement.
Tijdens zijn parlementaire loopbaan was Julien Desseyn lid van de Kamercommissie voor de Binnenlandse Zaken, de Algemene Zaken en het Openbaar Ambt. Hij was ondervoorzitter van de Commissie voor Binnenlandse Aangelegenheden in de Vlaamse Raad. Hij was ook lid van de Raad van Bestuur van de Vereniging van Belgische Steden en Gemeenten.
In december 1991 verliet hij de Volksunie. Desseyn stond voor een pluralistisch, ruimdenkend en democratisch Vlaams nationalisme. Deze overtuiging werd echter geleidelijk ontkracht door de groeiende dominantie van een partijvleugel die een rechts-liberale maatschappijvisie huldigde. Een progressieve tegenhanger keerde zich daarvan af en tegelijkertijd pleitte een radicale kern voor separatisme. Desseyn was er zich van bewust dat die onderlinge diepgaande tegenstellingen bedreigend waren voor de partij. De aanloopfase naar de ondergang van de partij was er voor hem te veel aan. Interne moeilijkheden op het plaatselijke vlak droegen eveneens bij tot zijn ontslag.
In het najaar van 1993 richtte Julien Desseyn in Middelkerke een nieuwe lokale politieke partij op: OVB (Onafhankelijke Volksbelangen). In de daaropvolgende gemeenteraadsverkiezingen tot en met 2000 trad OVB aan in een kartel met de SP, als SP-OVB. Zijn zoon Johan Desseyn was de socialistische kopman, die van 1995 tot 2004 schepen van Middelkerke was. Julien Desseyn rondde zijn politieke loopbaan in Middelkerke af als OVB-lid van de OCMW-raad van 1995 tot zijn ontslag in april 2002.
Jean-Marie Dedecker is natuurlijk de kampioen, 4 verkiezingen meegedaan, drie keer verkozen … met een zeer hoog aantal voorkeurstemmen.
Pogingen om verkozen te worden
Michel Landuyt
Hij verklaarde ooit: “ik heb er destijds bewust voor gekozen om mij te beperken tot gemeentepolitiek”, maar dat klopt niet. Het blijkt duidelijk uit de resultaten hierboven dat hij zich in 1988, 1994 en 1999 kandidaat stelde, respectievelijk voor de kamer, voor de provincie en nogmaals voor de kamer. Hieronder, bijvoorbeeld, de lijst voor 1988.
Janna Rommel – Opstaele
Alhoewel Janna enkele keren een tamelijk hoog aantal voorkeurstemmen op haar naam kreeg, werd ze geen enkele keer verkozen.
Suzanne Lacombe – Verbeest
Zonder zelf enige functie in de gemeente te bekleden, maar een grote steun voor haar man Jan, die het tot provincieraadslid bracht, behaalde Suzanne toch merkwaardige uitslagen, weliswaar onvoldoende om verkozen te worden, maar toch …
Zij kreeg vier keer een lijstplaats aangeboden: 1xEuropa, 2xKamer en 1xVlaams Parlement. Zeker de 7.363 voorkeurstemmen voor het Vlaams Parlement in 2019, kunnen een ‘zeer goede’ uitslag genoemd worden.
Ook de resultaten van Isabel Desoete (11.399 stemmen in 2014 voor het Vlaams Parlement), van Carine De Jonghe (10.305 stemmen in 2003 voor de Kamer) en van Liliane Pylyser - Dewulf (6500 stemmen in 1999 op verkiesbare plaats maar CVP leed zwaar verlies door Dioxyne - schandaal) waren zeer verdienstelijk.
Bronnen
www.vlaanderen.be/uitslagen-van-verkiezingen-in-belgie
Wikipedia
Partijblad van de PVV in 1988