Archief

Op dinsdag 27 april 2021 is Janna Rommel-Opstaele in Leffinge overleden. Ze was van 2013 tot 2018 burgemeester van Middelkerke. Janna vocht al een tijdje tegen een agressieve hersentumor. Ze werd ziek begin 2020. Dit jaar leek het beter te gaan, maar de tumor kwam terug.
Janna Rommel-Opstaele werd 64. Zij was getrouwd met Willy Rommel, moeder van Pieter en oma van Lize en Mauro.

Haar politieke loopbaan
Na 10 jaar les te hebben gegeven in de lagere scholen van Leffinge en Middelkerke, belandde Janna per toeval in de lokale politiek. Bij haar eerste deelname aan de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 behaalde ze 504 voorkeurstemmen en werd ze gemeenteraadslid voor VLD. Na de herverkiezingen van 1995 verhoogde ze dat aantal tot 810. Er zat toen zelfs een eerste mandaat als OCMW-voorzitter in, maar door politiek stratego bleef ze in de gemeenteraad.

In 2000 behaalde ze 1256 voorkeurstemmen (+ 809 overgedragen kopstemmen = 2.065) maar Michel Landuyt werd burgemeester met 1705 voorkeurstemmen en 1656 lijststemmen = 3.361.

Door het feit dat de Open VLD toen een coalitie vormde met de CD&V werd Liliane Pylyser - Dewulf eerste schepen en werd Janna schepen van Lokale Economie, Landbouw en Groen.

Op 8.10.2006 behaalde ze 2.613 voorkeurstemmen tegenover 2.390 voor Michel Landuyt. Velen dachten toen dat ze de burgemeester moest worden, maar … Michel kreeg als lijsttrekker alle beschikbare lijststemmen en had in het totaal veel meer stemmen dan Janna. Met een lijststem geef je immers aan dat je de eerste verkiest boven de tweede en zo had Michel opnieuw recht op het burgemeesterschap. Janna werd eerste schepen met ruimtelijke ordening, openbare werken, groen, landbouw en lokale economie als bevoegdheden.

In 2012 was Jana lijstrekker. Ze behaalde weliswaar 500 voorkeerstemmen minder dan in 2006 maar 398 meer dan Michel en zo ging haar grote droom, burgemeester worden, (de eerste vrouwelijke in de gemeente) eindelijk toch in vervulling.

Haar grootste verwezenlijkingen zijn onder andere de renovatie van de Oostendelaan, het nieuwe marktplein in Middelkerke, de dorpskernvernieuwingen van Slijpe, Leffinge en Schore. Ze zette participatieprojecten als ‘De Wiek’ op en stond aan de wieg van de dienst lokale economie in Middelkerke.

 Dorpskernvernieuwingen en lokale economie bij de werken in Schore

Schepen Lilianne Pylyser Dewulf, burgemeester Janna Rommel-Opstaele en schepen Michel Landuyt tijdens een gemeenteraadszitting © Timmy Van Assche

Een tweede ambtstermijn zat er niet in, nadat haar partij Open VLD zwaar verloor van Lijst Dedecker in 2018. Ze besloot toen haar politieke loopbaan af te sluiten na 24 jaar deel uitgemaakt te hebben van de gemeenteraad.

Janna nam ook in 2007 deel aan de verkiezingen voor de Federale Kamer, in 2009 aan deze voor het Vlaams parlement en in 2014 aan deze voor de Federale Kamer. Ze behaalde telkens een mooie score maar onvoldoende om verkozen te worden.

Reacties 

Uit een gemeentelijk persbericht
Janna was allesbehalve een ‘bureauburgemeester’. Ze was heel betrokken en behartigde haar dossiers op een persoonlijke en kleurrijke manier. Ze was ‘fulltime’ met haar publieke ambt bezig. Hoewel ze zelf heel trots was op haar burgemeesterschap, liet ze onlangs optekenen dat ze haar tijd als ‘superschepen’ de mooiste vond: “Door de vele bevoegdheden als schepen kon ik vele mensen en kiezers ondersteunen. Als burgemeester krijg je nog extra verantwoordelijkheden, waardoor je iets minder in contact komt met je burgers. En dat miste ik als burgemeester wel.”

Van haar opvolger Jean-Marie Dedecker
“Op politiek vlak waren we zware politieke tegenstanders. Maar dit overstijgt uiteraard alle politiek, op menselijk vlak konden we door dezelfde deur. Ik wens familie en vrienden oprecht veel moed en sterkte toe. Twee jaar geleden is Janna uit de politiek gestapt om meer tijd te hebben voor haar gezin en haar kleinkinderen. Uiteindelijk heeft ze amper van dat pensioen kunnen genieten, omdat ze al heel snel ziek is geworden. Dat raakt mij wel als mens." 

Burgemeester Janna Rommel-Opstaele toost in 2015 met Jean-Marie Dedecker en zijn vrouw Christine op hun kersvers huwelijk. © Proot

Van Michel Landuyt, met wie ze jarenlang een tandem vormde:
“Meer dan twintig jaar lang stonden we aan elkaars zijde", zucht Landuyt. “We waren steeds goeie collega’s en konden het prima met elkaar vinden - zowel toen ik burgemeester was en zij schepen, en omgekeerd. Janna was een bijzonder straffe dame met een totaal andere politieke stijl. (glundert) Net daarom dat wij zo’n goed duo vormden. Ze bevond zich zeer dicht bij de mensen: haar deur stond steeds open, haar gsm had ze dag en nacht, werkdag en weekend bij de hand. Ze was zo spontaan, zo open. Dat merkte je ook aan haar kleurrijke kledij, bijvoorbeeld. Ze heeft zich keihard voor de gemeente ingezet, vooral de dorpskernvernieuwingen heeft ze van dichtbij opgevolgd, zeker die van haar ‘eigen’ Leffinge en alle fietsverbindingen tussen de verschillende deelgemeenten. (even stil) Weet je, er wordt wel eens gezegd dat vriendschap in de politiek niet bestaat. Wel, Janna bewees dat dat wél kan. Ach, dit is een zeer bittere dag.”

Op zijn Facebookpagina schrijft Landuyt:
Janna, vaarwel 'compagnon de route' sedert meer dan 30 jaar. Jawel, vriendschap in de politiek bestaat wel degelijk. Samen hebben we een onvergetelijk parcours afgelegd. Wat spijtig dat we niet meer samen zullen kunnen nagenieten van de vele mooie herinneringen. Je hebt voor altijd een plaats in ons hart veroverd.

Foto Paul Bruneel

Vanwege haar partijbestuur
Met grote droefheid hebben we deze namiddag afscheid moeten nemen van een grote dame. Onze ex burgemeester Janna heeft moedig gestreden tot het laatste uur. Wij zullen haar ontzettend missen. In naam van het bestuur wensen we veel kracht en liefde toe aan de familie en de talrijke vrienden.

Aanvullend, vanwege Bart Vandekerckhove, op haar Facebookpagina:
Janna Rommel-Opstaele, leading lady van Open Vld Middelkerke, is overleden. Oneerlijk vroeg. Na een moedige maar ongelijke strijd heeft ze afscheid moeten nemen van haar familie en vrienden. Bij iedereen die haar kende en liefhad, creëert haar heengaan een grote leegte, zeker ook bij het bestuur en leden van Open Vld Middelkerke en de Blauwe Vlinder, haar politieke families.

Middelkerke verliest met Janna meteen ook een van zijn meest markante en kleurrijke politici. Ze was achtereenvolgens gemeenteraadslid, 12 jaar schepen en 6 jaar burgemeester. Ze was de eerste vrouwelijke burgemeester van Middelkerke, een feit waar ze terecht fier op was. Middelkerke zou vandaag niet zijn wat het is, zonder de bergen werk die zij heeft verzet, zonder haar creatieve ideeën, zonder haar tomeloze energie…

Janna was een bewindsvrouw die graag tussen en dicht bij de mensen stond, overal aanwezig, handen uit de mouwen, desnoods mee op de werkvloer… Het moest vooruitgaan. Met een grapje hier en een plaagstoot daar, wist ze de sympathie van de mensen en haar medewerkers voor zich te winnen. Als ze iemand uit de nood kon helpen, of steunen, liet ze dat zeker niet na. Janna heeft een grote impact gehad op het leven van velen.

Het was een voorrecht Janna te hebben gekend en we zijn haar dankbaar voor alles wat ze heeft gedaan. We zullen haar ongelofelijk missen…

Onze gedachten gaan in eerste instantie natuurlijk uit naar Willy, haar man, en haar gezin. We wensen hen heel veel sterkte in deze bijzonder moeilijke tijden.

Vanwege haar ex-coalitiepartner CD&V
Ook vanuit CD&V Middelkerke willen wij onze oprechte deelneming betuigen en de familie veel steun en sterkte toewensen na deze slopende en ongelijke strijd. Rust zacht Janna.

Van de burgemeester van Oostende, Bart Tommelein (OVLD)
Ook Bart Tommelein deelt in het verdriet. “Dit is een zwaar moment, hier moet ik toch even van slikken. Janna nam geen blad voor de mond en zei steeds haar gedacht, of ik nu ‘Bartje’ was of destijds viceminister-president. We hebben samen verschillende verkiezingscampagnes gevoerd en bleven vaak als laatsten plakken op het einde van een zware campagnedag. Samen hebben we veel leute gemaakt.

Ook in Oostende was Janna heel geliefd. Zo haalde ze bij de Vlaamse parlementsverkiezingen veel stemmen uit onze stad. Toch opmerkelijk. Haar invloed oversteeg dus Middelkerke en ze speelde een belangrijke rol in onze liberale familie. Eigenlijk is ze een halve Oostendse, hé. Ik zat met haar neef in klas en zij stond bovendien vaak in de winkel van haar man in de wijk Stene (dier- en tuincentrum Rommel, red.). Het is ontzettend jammer dat ze niet langer van haar politiek afscheid kon genieten. Dat ze de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 niet kon winnen, viel haar zwaar. Zo’n krachtige dame, die gaan we écht missen. Ook de stad Oostende biedt haar oprechte medeleven aan.”

Liberale Vrouwen West-Vlaanderen
Oprechte deelneming en heel veel sterkte. We koesteren de mooie herinneringen aan deze prachtige, warme en gedreven vrouw. Voor altijd bij ons, in ons. 

Het gemeentebestuur opende een rouwregister in het MAC.
Wie iets wil schrijven in het register, kan dat doen tijdens de kantooruren van het MAC. Je kan je boodschap nog neerpennen tot 31 mei.

Ziehier alvast enkele rouwberichten:
De mensen die het register in de morgen van 29 april ondertekenden, herinneren haar als een volkse burgemeester, maar ook als iemand die zeer doortastend kon zijn. "Het was zeker geen zittende burgemeester", vertelt één man. "Ze was altijd op de baan." "Sociaal was ze inderdaad", vertelt een andere Middelkerkenaar.  "Recepties, de opening van een nieuwe zaak, ...  de burgemeester was er overal graag bij." "Ze was heel open en begaan en haar deur stond altijd open", klinkt het ook. "Maar ze was ook zeer volhardend. Als ze een doel voor ogen had, dan ging ze daarvoor."

Vanwege de Protestantse Baptistenkerk Bethel
In de naam van alle gelovigen alsook mijn familie, bied ik onze oprechte deelneming bij het heengaan van jullie geliefde Janna. Wij bidden jullie Gods vrede en troost toe in deze moeilijke ogenblikken. Annick en ds. Samuel VERHAEGHE.

Vanwege de Partnerstadt Ettlingen
'Viel zu früh und unerwartet ist meine frühere Kollegin Janna Rommel-Opstaele, bis 2018 Bürgermeisterin in unserer belgischen Partnerstadt Middelkerke, verstorben. Für die Stadt Ettlingen mit allen Bürger*innen spreche ich ihrer Familie und der Stadt Middelkerke sowie allen in der Partnerschaft engagierten Menschen mein aufrichtiges Beileid aus. Mit Janna verlieren wir ein Frau, die stets in guter Weise und mit viel Engagement und Freude unsere gemeinsame Sache vorangetrieben hat. Vielen Dank für alle schönen Begegnungen - gerne erinnere ich mich an viele gemeinsame Momente, beispielsweise an das Marktfest 2016, bei dem sie professionell den Fassanstich erleidgt hat (siehe Foto unten). Janna, ruhe in Frieden. Johannes Arnold, Oberbürgermeister der Stadt Ettlingen'

Ook Focus gaf de nodige aandacht aan het overlijden
Ziehier de FOCUS – nieuwsmededeling over het overlijden

Op (455) Janna voor altijd - YouTube vinden jullie enkele tientallen foto’s

Bronnen
Artikel in ‘Het Laatste Nieuws’ door Timmy Van Assche 27-04-21 “We verliezen een kleurrijke, straffe madame”
Artikel in ‘Het Nieuwsblad’ door Dany Van Loo 27.4.2021 “Voormalig Middelkerks burgemeester Janna Rommel-Opstaele (64) overleden
Facebook

Ik heb toch zo te doen met beroepsvoetballers! Dat is toch logisch, of niet?

Zeg nu zelf: wie van jullie zou zo’n leven willen leiden? Altijd maar trainen in weer en wind en harde afmattende wedstrijden spelen, soms in de vrieskou of zelfs op sneeuw, in de korte broek, voorlopig zelfs zonder publiek Je hebt nauwelijks vakantie, je bent veel weg van huis en familie. Je mist vaak mooie momenten met de kinderen. Je bent nooit zeker van een plaats in het elftal op het veld, je zit soms op de bank of wordt soms zelfs niet in de kern opgenomen. En wat als je gekwetst wordt? Dan zit je daar tandenknarsend te wachten op jouw herstel en wederoptreden.
Al in jouw kinderjaren moet je alles opofferen voor het spel met de bal, de studies verwaarlozen of beëindigen. Je moet jezelf steeds de vraag stellen ‘Zal ik er ooit in slagen om vanuit het jeugdelftal de toegang tot het A-elftal te forceren’? En steeds weer die vervelende medische testen, bloed- hart en urineonderzoeken, massages en spieroefeningen. Als je ziek of gekwetst bent, moet je gebruikmaken van de geneesheer of specialist aangeduid door de club ... of zelf de kosten dragen.
Vrijheid heb je dus ook al niet!
Sommige ploegen zijn (ten opzichte van Club Brugge, bijvoorbeeld) gevestigd op 175 km (Standard) of Sint-Truiden (185 km) of Eupen (240 km) wat toch een saaie busrit van 2 uur à 2u45 betekent.  Zonder te spreken van die vermoeiende vliegreizen naar Parijs, Rome, Dortmund of … St Petersburg of Kiev!
En éénmaal thuis moet je strikt de nachtrust respecteren … en je houden aan de spijzen die de club voorschrijft. Hoe slopend is dat allemaal niet?
Jouw talenkennis moet permanent bijgewerkt worden. Elk jaar moet je nieuwe ploegmaten opvangen en begeleiden en jouw spel daaraan aanpassen. Op een lange vakantie kan je ook al niet rekenen! De ‘play-offs’ zullen nauwelijks gespeeld zijn (einde 24.5), als de Europese kampioenschappen al beginnen (voorbereiding 31.5, start 12.6 voor België) en dan begint alweer een nieuwe competitie en dan weer de lastige ‘champions’ - leaguewedstrijden. En altijd weer op andere uren! Geef toe, dat kruipt allemaal in de kleren.

En hoelang ga je mee? Als je de stap zet naar de dertigers, word je al als oud afgeschilderd en begin je stilaan de druk naar boven van de beloften te voelen. En steeds maar hunkeren naar buitenlandse roem en naar de opname in jouw nationaal elftal.

Altijd weer die kritiek van de pers als je al eens een mindere dag hebt of een doelpunt mist of een vuile fout begaat of als je eens de scheidsrechter de huid vol scheldt. Je steeds moeten bedwingen om een schorsing te vermijden! Wie houdt dat vol?
Altijd weer vriendelijk zijn tegenover de supporters, zelfs als je in een rothumeur verkeert.
Geef toe, een … hondenleven. Tegenover wielrenners ben je een luxepaardje, maar toch …

Mag een profvoetballer dan tenminste rekenen op een goed loon? De cijfers vinden jullie hieronder maar ik ben nog bezig met het opzoeken van het juiste verschil tussen hun bruto- en nettoloon. Ik wil nagaan of ze zich misschien ook beschikbaar stellen voor reclame. Ik wil weten of ze misschien uitgeperst worden door de belastingen en hoeveel ze daarna overhouden.

Ik wil die gegevens ook vergelijken met deze van de gewone werknemers. Ik wil namelijk zien of er echt beduidende verschillen bestaan tussen beide categoriëen. (grapje!)

Wat ik nu al gevonden heb:

Hoeveel verdienen de professionele topvoetballers in de Belgische Jupiler Pro League?
Deze week stond in het ‘Nieuwsblad’ hoeveel hun bruto jaarlonen bedragen.
Mignolet (Club Brugge) 3,4 miljoen
Trebel (Anderlecht)  2,7 milj
Ojidja (AA Gent)  2 milj
Lukaku (Jordan) (Antwerp) 1,89 milj
Vanaken (Club Brugge)   1,8 milj
Lokonga (Anderlecht) 1,7 milj
Avenatti (Antwerp) 1,7 milj
Vormer (Club Brugge) 1,63 milj
Denswil (Club Brugge) 1,60 milj
Van Crombrugge (Anderlecht) 1,50

Er spelen natuurlijk ook minderbegaafde 'sukkelaars' mee. Hun bruto - jaarloon hangt af van de club waarin ze spelen. Anderlecht heeft geld te veel en betaalt zijn spelers het meest. In het speeljaar 2019-20 was dat gemiddeld 865.249 euro, een opslag tegenover het jaar ervoor van 210.129 euro. KV Mechelen zou het minst betalen, namelijk 156.471 euro.
Het gemiddelde bedroeg 430.352 euro. Al naargelang de ploeg worden ook wedstrijdpremies betaald, per gewonnen wedstrijd of drawn. Ook Kampioen of Bekerwinnaar worden kan een aardige cent opbrengen, om niet te spreken van de kwalificatie voor een Europees kampioenschap.  

Waarom wil een jonge begaafde Belgische voetballer naar het buitenland?
Als we de mogelijke selectie van de Rode Duivels voor het Europees kampioenschap in juni overlopen dan stellen we vast dat daar nauwelijks spelers bijlopen die in een Belgische ploeg spelen, namelijk 3 op 26 of 2 op 23, naargelang hoeveel er toegelaten worden. Waarom al die spelers naar het buitenland willen? Dat is nogal duidelijk. Weten jullie hoeveel Hazard, De Bruyne of Lukaku jaarlijks bruto verdienen? Zijn jullie gezeten? Dat is respectievelijk 31 miljoen, 20 miljoen en 15 miljoen euro per jaar. Voor hun voetbalkwaliteiten. Daarbij komen nog reclame-inkomsten en initiatieven die zij zich met hun kapitaal kunnen permitteren. En uiteraard zijn ze rode duivel, wat nog eens enkele honderdduizenden euro’s erbij betekent. Een geleerde professor schreef dat men die laatste premies moet afschaffen omdat men die vedetten daarmee toch niet meer kan motiveren. Ze houden wel aan dat statuut van rode duivel omdat ze daarmee in hun clubs hogere lonen kunnen afdwingen.
Lukaku kan bij Inter Milaan rekenen op een premie in verhouding met het aantal doelpunten dat hij aantekent, respectievelijk 340.000, 397.000, 511.000, 568.000 euro voor 15, 20, 25, 30 doelpunten.    
En Messi en Ronaldo verdienen nog veel meer. De laatste zou per jaar 142 miljoen euro verdienen, 4,5 euro per seconde. De recentste cijfers vind je nooit op internet, maar een orde van grootte volstaat om die absurd hoge lonen af te keuren.

Hoeveel verdienen de ‘gewone mensen’

In 2018 verdiende een voltijds tewerkgestelde medewerker in de private sector (incl. gezondheidszorg) 3.553 euro per maand. Dat gemiddelde wordt wel wat vertekend door een aantal extreem hoge en lage lonen. Haal je die eruit dan kom je aan een doorsneeloon van 3.312 euro bruto per maand. 
Werknemers in essentiële beroepen, zoals zorgkundigen, winkelpersoneel en vuilnisophalers, krijgen gemiddeld een lager loon dan het Belgische gemiddelde brutoloon in de private sector. Dat alles zegt het Belgische statistiekbureau Statbel op basis van cijfers voor 2018.

Gemiddeld inkomen essentiële beroepen:

Gemiddeld brutopensioen per maand

Voorlopig besluit
Om mijn artikel niet te lang te maken en om er zeker van te zijn dat mijn gegevens correct zijn, heb ik besloten om mijn commentaar/kritiek in een tweede artikel samen te vatten en dat volgende week te publiceren. Ondertussen krijgen jullie de tijd om jullie voldoende op te winden. Opgepast, dat is niet gezond, hé!

Een grote sponsor ben ik niet, maar ik draag mijn steentje bij.

In de voorbije jaren heb ik enkele keren een storting uitgevoerd om ‘Kom op tegen kanker’ en de ‘Alzheimerstichting’ te steunen. Zij onderzoeken, zoals de naam het zegt, hoe zij deze vreselijke ziekten onder de knie kunnen krijgen. Er is al veel vooruitgang geboekt, vooral in het geval van kanker, maar er blijft nog een hele weg af te leggen.

Waarom ik dat doe? Uiteraard omdat ik solidair wil zijn met al diegene die getroffen zijn door de ziekte en er fel onder lijden vanwege de specifieke kenmerken (pijn, geheugenverlies, …). Ik wil ook helpen beletten dat sommige er veel te vroeg onder bezwijken.
Er valt niet aan te twijfelen dat wetenschappers, overal in de wereld, hun uiterste best doen om ervoor te zorgen dat onze nakomelingen een wereld zonder kanker en zonder alzheimer mogen beleven … en dat kost geld, veel geld. Vele onder ons beseffen dat en halen daarvoor hun geldbeurs boven. Maar er zijn ook veel twijfelaars en die blijven terughoudend. Er zijn er zelfs heel wat die er zeer negatief over denken en die denken dat de steungelden aan de vingers van tussenpersonen blijven plakken. Is dat wel zo en zo ja, zal dat ooit kunnen uitgesloten worden?
Men mag ook niet vergeten dat iedereen, of één van zijn/haar geliefden, kan getroffen worden door die ziekten.
Persoonlijk vind ik dat we vertrouwen moeten hebben in de goede bedoelingen van weldadigheidsorganisaties en in al diegene die het wetenschappelijk onderzoek in goede banen proberen te leiden en die mettertijd door hun inzet tot welslagen zullen komen.
Wij moeten er volgens mij gewoon van uitgaan dat wij door onze steun een goede daad stellen.

Welke kunnen de vooruitzichten zijn?
De kanker heeft al veel slachtoffers getroffen. Er zouden vele honderden soorten kanker bestaan. Veel organen, longen, hersenen, darmen, huid, maag, prostaat, … worden erdoor aangetast. Gelukkig hoort men de laatste tijd toch meer en meer dat iemand het gevecht tegen de ziekte ‘gewonnen’ heeft. Dat betekent uiteraard dat de medici vooruitgang geboekt hebben in de bestrijding ervan en dat nieuwe medicatie daarbij geholpen heeft. Door toepassing van de ‘immuuntherapie’ werden al veel zieken geholpen. Maar die behandeling kan nog niet helpen bij alle soorten kankers. Daarvoor is nog meer onderzoek nodig.

De bestrijding van Alzheimer, waarbij het kortetermijngeheugen beetje per beetje afbrokkelt, komt voor het ogenblik nog steeds neer op het vertragen van de ziekte. De bestrijding van kanker komt veel vaker in de actualiteit en wordt ook rijkelijker ondersteund. Misschien ligt de uitleg vooral in het feit dat Alzheimerpatiënten meestal ouderen zijn, terwijl kanker ook jongeren treft.
Dat betekent niet dat er weinig onderzoek naar Alzheimer uitgevoerd werd en wordt, maar helaas bleven de verwachtingen tot nog toe hoog, maar de resultaten laag. Nu schijnt toch plots licht aan het eind van de tunnel.
ReMynd, een Leuvens bedrijf, startte begin december 2020 de eerste klinische studie met het geneesmiddel genaamd ReS19-T, dat beoogt de neurologische schade gepaard met geheugenverlies te verminderen of zelfs stop te zetten.

En toen dook Corona op. De COVID-19 ziekte maakte op relatief korte tijd zoveel slachtoffers en er is zoveel weerstand tegen de getroffen maatregelen, dat hemel en aarde bewogen werd/wordt om zo snel mogelijk een vaccin te vinden. En dat lukte.  Een goed jaar na de eerste besmettingen konden al de eerste inentingen gebeuren.
Vroeger spraken de verwachtingen eerder ‘over 5, zelfs 10 jaar’. Zullen de Alzheimeronderzoekers nu ook in de voetsporen treden van deze voor COVID-19 en ook succes boeken? Laat het ons hopen!

Wie zal dat betalen?
We kunnen twee soorten solidariteit onderscheiden: spontane solidariteit en gedwongen solidariteit.
Eerst en vooral wil ik duidelijk maken dat ik me in het huidig artikel, zoals hierboven, zal houden aan de financiële steun voor het kanker- en Alzheimeronderzoek. Solidariteit kan namelijk ook gaan over hulp bij rampen (brand, aardbeving, overstroming), ontwikkelingssamenwerking, vluchtelingenhulp, hulp aan daklozen of aan zieke of alleenstaande ouderen, maar dat zou mij te ver leiden.
Er wordt ook soms gesproken over gedwongen solidariteit. Men heeft het dan over heffen van belastingen, steun evenredig met het inkomen. Voorbeelden daarvan zijn rust- en verzorgingstehuizen en kindercrèches.
De giften vallen ook min of meer onder gedwongen solidariteit. De staat geeft de milde schenkers een steun in de rug want voor elke gift boven de veertig euro krijgen ze een fiscaal attest. Bedoeld als coronasteun bedraagt de belastingvermindering voor giften 60% van het werkelijk gestorte. Een verhoging van 15%. Vijftig euro schenken betekent dus dertig euro terugkrijgen. Dat moet een stimulans zijn tot weldadigheid. De overheid heeft daarmee de bedoeling de burgers aan te moedigen vrijwillig hun financiële deelneming op te voeren aan instellingen en activiteiten waaraan de overheid werkelijk voorrang wil geven.

Als er niets verandert, zo wordt voorspeld, zou het aantal alzheimerpatiënten in 2060 verdrievoudigd zijn.

Overstelpt met aanvragen voor steun
Ik stortte dus al voor de stichtingen ‘Kom op tegen kanker’ en ‘Alzheimer. Sta ik nu misschien bekend als milde schenker?
Hoe verklaar je anders dat ik nu bijna wekelijks een aanvraag krijg om de één of andere organisatie te steunen? Waarom denken zij dat zij bij mij op steun zouden kunnen rekenen? Hoe kennen ze mijn adres? Bestaat er misschien een overeenkomst tussen de liefdadigheidsorganisaties die gegevens aan elkaar doorspelen?
Ziehier de organisaties die mij al steun vroegen.
       ‘Appeltuin van UZ Brussel’        of
       ‘Belgische Federatie van Voedselbanken v.z.w.’          of
       ‘Blindenzorg Licht en Liefde vzw’        of
       ‘Child – Help vzw’         of
       ‘Gaia’ (dierenvrienden)        of
       ‘Hart voor Handicap vzw’                   of
       ‘Kom op tegen kanker’           of
       ‘Licht voor de Wereld’                  of
       ‘Mond- en voetschilderende kunstenaars                 of
       ‘Oxfam – solidariteit vzw’                 of
       ‘Sensorial Handicap Cooperation vzw’           of
       ‘SOS World’                               of
       ‘Stichting Alzheimer Onderzoek’              of
       ‘Steunfonds van het Licht voor Verlaten Kinderen’            of
       ‘Stichting  -Pelicano tegen Armoede’       of       
       ‘Vlaams Oogfonds’            of         
       ‘Ziekenhuisschip Mercy Ships’                                                 of      …. meerdere daarvan?

Vooral Gaia is zeer actief op dat gebied.
Vaak worden aan de uitnodigingen voor steun ook geschenkjes toegevoegd: stylo’s, notaboekjes, kalenders, wenskaarten voor kerstmis en nieuwjaar en zelfs een parelketting. Ik kan toch niet al die organisaties ondersteunen. Moet ik die ‘attenties’ terugsturen? Mag ik die kaartjes gebruiken ook als ik ze niet ondersteun?
Ik heb daar lang over getwijfeld, maar ik ben tot de slotsom gekomen dat dit mag omdat ik dat niet gevraagd heb.

Besluit
In deze coronatijd heeft de grote meerderheid onder ons helaas moeten ondervinden hoe zwaar het valt/viel om onze dierbaren te moeten missen. Voor altijd of tijdelijk door de opgelegde maatregelen. Solidariteit met zij die het moeilijk hadden, door ziekte of door overlast, is in het voorbije jaar geen ijdel woord gebleken. Aangezien het stellen van een goede daad mij zeer veel genoegdoening geeft, zal ik dat blijven doen. Wat denken jullie, elk volgens zijn mogelijkheden?

Bron:https://www.remynd.com/sites/default/files/201203%20-%20reMYND%20initieert%20eerste%20klinische%20studie%20met%20het%20ReS19-T%20Alzheimer%20programma.pdf

Denkt er iemand dat humor niet past bij corona?
Mogen er cartoons getekend worden en grappen verteld worden over de coronacrisis? Dat is de vraag.

Ik hoop dat niemand in alle ernst denkt dat ik de huidige viruscrisis niet ernstig neem. Ik leef namelijk voor honderd percent mee met allen die een familielid verloren/verliezen aan die verraderlijke ziekte. Ik verafschuw al diegene die dat niet doen. Maar niet alleen dat! Wie van zijn inkomsten beroofd wordt, kan ook rekenen op mijn medeleven. Maar wie heeft daar wat aan? Meer kan ik helaas niet doen!

Professor en onderzoekhoogleraar sociologie Giselinde Kuipers, verbonden aan de Katholieke Universiteit Leuven beweert dat humor kan gezien worden als één van de manieren waarop je erover kunt communiceren. Ze vindt dat humor een middel is ook om het allemaal wat lichter en minder griezelig te maken, dat het een uitlaatklep is. Het relativeert een stressvolle situatie, al is het maar voor even. Daarnaast vermindert lachen stress. Je ontspant je geestelijk en lichamelijk.
En dat wilde ik precies bereiken met mijn huidig artikel.

Wat is een cartoon?
Een cartoon of spotprent is een humoristische tekening. Dit kan bijvoorbeeld een karikatuur zijn van een bekend persoon, een persiflage van een actuele situatie of simpelweg een afbeelding van een komische situatie.
Men kan het ook gebruiken als commentaar of kritiek op actuele gebeurtenissen of maatschappelijke trends.
De adviezen van sommige experts en de meestal daarop gebaseerde beslissingen van onze regeringen, waren van die aard dat ze voor de cartoontekenaars dankbare onderwerpen bleken. Deze willen niet enkel de lezers of kijkers aan het lachen brengen maar door hun kritische ondertoon leggen ze heel vaak de vinger op de wonde. Die toon kan ook kwetsend zijn en sommige gekwetsten kunnen daar heel dikwijls niet mee lachen. Hoewel ze daar meestal weinig mee bereiken, dienen ze dan klacht in tegen de tekenaars. Een sprekend voorbeeld daarvan zijn sommige cartoons over de islam. Ik geloof weliswaar ook sterk in de vrijheid van meningsuiting maar ik denk niet dat ik met één van de door mij uit alle mogelijke bronnen overgenomen cartoons, moet vrezen voor wraakacties.
  

En nu de cartoons zelf …
Ik heb heel wat websites bezocht en dus heel wat gelachen. Natuurlijk kan ik niet alle leuke cartoons opnemen in dit huidig artikel. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk toestanden die zich in het voorbije jaar hebben voorgedaan, aan bod te laten komen: ‘Blijf in je kot’, ‘’t Is maar een griepje’, ‘Coronamaatregelen’, ‘Professor Van Ranst en zijn pullovervoorraad’, ‘Virologen’, ‘Mondmaskers’, ‘Hamsteren’, ‘Coronamaatregelen’, ‘Ministers van Volksgezondheid’, ‘Testen en Snel-testen’, ‘Geen evenementen’, ‘Samenscholingsverbod en familiebezoek’, ‘Kappers dicht’, ‘Restaurants en cafés gesloten’,  ‘Scholen open of niet’, ‘Dierentuinen gesloten’, ‘Thuiswerken’, ‘Essentiële en niet-essentiële verplaatsingen’, ‘Winkelbezoeken’, ‘Vaccins’, ‘Steun aan corona’

Buiten de stijgende coronacijfers zijn de mondmaskers waarschijnlijk het meest over de tong gegaan. Zijn ze nuttig of niet? Welke voor wie?, enz…

De tekenaars zijn natuurlijk niet blind geweest voor de virologen. We wisten niet dat we er zoveel hadden in België. Professor Van Ranst is nu eerder bekend voor zijn (dagelijkse) TV- optredens dan voor zijn wetenschappelijk werk. Naast zijn vele tegenstrijdige verklaringen, was vooral zijn collectie aan pullovers onderwerp van spot.

De ministers van volksgezondheid sloegen geen al te best figuur bij de start. Dr Maggie De Block vond het maar een griepje en de vernietiging van enkele miljoenen mondmaskers werd, ten onrechte (volgens haar), ten laste van haar ministerie gelegd.
Wouter Beke liet in de rust- en verzorgingstehuizen een zeer slechte indruk na.

De inentingen waren uiteraard dubbel welkom voor de cartoontekenaars. Voor henzelf maar ook omdat ze een rijke bron voor inspiratie opleverden. Misschien laten ze ons wel het einde van de tunnel zien, maar de cartoons hebben het vooral over het geklungel en het slakkengangetje waarmee ze tenslotte toch nog bij ieder van ons gaan/moeten aankomen.

Algemene angst heerste natuurlijk maar hier en daar toch een lichtpuntje …

Het begon allemaal met reizen of liever met verplaatsingen naar ski-oorden … en massabesmettingen na terugkeer.

Winkels open en dicht en weer open. Maar niet allemaal!

Contactberoepen speelbal van regering?

Bubbels, samenscholingen en familiebezoeken. Wat houdt het allemaal in? Moeilijk te vatten.

Maatregelen volgen, is dat dan zo moeilijk? Voor velen, schijnbaar wel. Vooral ‘in je kot blijven’!

Thuiswerken wordt verplicht

Restaurants en Cafés, Dierenpark open of toe.  

Het virus overwinnen, dat lukt voorlopig niet? Scholen volledig open, half open of half gesloten? Meer testen? Ook sneltesten? Zeker niet hamsteren!

Corona-app

Hoe coronaverliezen compenseren? Een ramp voor de begroting!

Bronnen
https://www.scientias.nl/grappen-en-grollen-over-het-coronavirus-waarom-doen-we-dat/
Facebookpagina’s (Luc Van Gilsen, Helena Clybouw, Alain Calcoen)
Wikipedia
cartoons over corona - Bing images
Corona - Loko Cartoons
Ronsenaar hangt dagelijks een nieuwe corona-cartoon aan zijn raam | VRT NWS: nieuws
Eva maakt herkenbare en ludieke cartoons over coronacrisis: “Vooral nu is humor belangrijk” | Deurne | hln.be
Dit zijn de beste Corona-cartoons van Charel Cambré (msn.com)
Metro-cartoonist AAaRGh… maakt coronamoppen: “Zelfs Marc Van Ranst is fan!” (msn.com)
Deze cartoonist bracht de coronacrisis in beeld: van toen we het nog minimaliseerden tot wanneer we doorhadden dat er niet mee te lachen viel | Wetteren | hln.be
Pallieterke

Onze vrienden Roland en Juliette zijn echte Westendenaars van oorsprong maar beroepshalve zijn ze in Brussel verzeild geraakt. Net als wij zitten zij al maanden ‘in hun kot’ of moet ik schrijven ‘zitten zij al maanden opgesloten in hun appartementje’ op een vijfde verdieping in een drukke winkelstraat van onze hoofdstad?

Dat zijn geen soepele jonge mensen meer. Hun aanpassingsvermogen aan de moderne tijd verloopt soms wel wat stroef. Zij hebben noch computer noch GSM.  Juliette houdt heel veel van ‘funshoppen’ of recreatief winkelen. Zij wil niet echt gerichte inkopen doen, maar het gaat haar eerder om de beleving. Sommige noemen dat ‘geld uitgeven om geld uit te geven’ maar dat past niet bij Juliette. Zij weet maar al te goed hoe hard men moet werken om een euro te verdienen.
Roland ging in de oude tijd (dat is vóór corona) één keer per week naar zijn stamcafé ‘Central’ in de Duivenhokstraat om een kaartje te leggen of om een potje te biljarten.

Moet ik nog zeggen dat die mensen heimwee hebben naar vroeger? Moet ik nog zeggen dat zij eens uit hun kot willen of zelfs ‘moeten’? Zij begrijpen uiteraard dat strenge maatregelen nodig zijn om het monster ‘corona’ te overwinnen. Natuurlijk eerbiedigen ze die nu al een jaar, zonder protest, overtuigd dat enkel zware beperkingen de cijfers kunnen doen dalen. Ja, zoals iedereen zijn ze wel ontgoocheld omdat er maar geen einde aan komt, grotendeels te wijten aan overtreders, niet enkel jongeren, die het beter schijnen te weten dan een overlegcomité van ‘slimme’ politici en hun nog ‘slimmere’ raadgevende virologen. Zij denken er zelfs niet aan dat onze verantwoordelijke bestuurders wel eens zouden kunnen tekortschieten in hun taak door onbekwaamheid of door gebrek aan vastberadenheid.
Ze gaan wel graag wandelen en gelukkig zijn ze nog goed te been, maar waar ben je vandaag nog veilig? Zo’n mooi weer! Dan moet je toch eens weg uit dat appartementje! Ze zetten hun mondmaskers op en met bus 38 reden ze naar Ter Kameren bos. Een ramp! Ze wisten natuurlijk niet dat iemand een zogezegde aprilvis gelanceerd had voor een nepfeest ‘La Boum’. Ze wisten nog minder dat duizenden mensen, (een 'honderdtal jongeren'!, volgens sommige media) die erop uit waren om feest te vieren, zonder mondmaskers en natuurlijk zonder de sociale afstand te eerbiedigen, daarvoor present zouden tekenen. Dat de politie daartegen moest optreden, dat vonden ze vanzelfsprekend. Helaas kwam het tot een heuse veldslag. Pepperspray, waterkanonnen, honden en zelfs agenten die te paard chargeerden kregen de massa niet uit elkaar.  Aanhoudingen, gewonden langs beide zijden, dat was de zware balans.
En wie droeg daarvoor de schuld? Uiteraard de politie, althans volgens sommige media, die vonden dat men aan de feestvierders beleefd had moeten vragen of ze alstublieft het park wilden vrijmaken en of ze even hun honden en paarden wilden strelen.
Roland en Juliette waren gedegouteerd en hun bus kon hen niet vlug genoeg naar huis brengen.

Met de trein naar zee
Teneergeslagen vroeg Juliette ‘en als we nu eens naar de zee reden’. Met de trein, bedoelde ze, want een auto hebben ze niet. 'Daar komen wij toch altijd tot rust. In ons geliefde Westende.' Ze hadden nochtans ook de TV – beelden gezien en vastgesteld dat de kustburgemeesters een heilige schrik hadden voor de massa die tijdens het paasweekend op de dijk, het strand en de zee zouden afstormen. Ze zagen de taferelen op de perrons van vertrek en aankomst en de overvolle treinwagons. Moesten zij nog het risico lopen om besmet te worden enkele dagen vooraleer ze ingeënt zouden worden?
Niet dat dit zoveel zou veranderen want zelf al wordt beweerd dat men na één inspuiting voor 52% beschermd is, absolute zekerheid en veiligheid kan men daar voorlopig nog niet voor garanderen.
Zou de NMBS een oplossing vinden voor de mensen op de trein? Natuurlijk, en wat voor één!
Ze gaven in eerste instantie de gouden raad ‘Ga NIET naar de kust’? Eenvoudig toch? De West-Vlaamse gouverneur die geen kiezers meer in de watten te leggen heeft, raadde dit ook aan. Verloren moeite, natuurlijk, dus andere oplossing! Een plaats reserveren op de trein, zoals voor de Hoge Snelheidstrein? Om dat nu nog in elkaar te steken, was het al te laat! En dat zit niet in de traditie van de NMBS!
Minder personeel op de wagons? Dat moest het worden! Volgens Van Ranst (weer hij!) zijn de treinen goed geventileerd en slechts de helft van de zitjes laten innemen, dat moest de oplossing zijn. De passagiers de plaatsen aan het raam doen innemen, dan kunnen ze ook nog goed naar buiten kijken. Bijkomende stewards en politie zouden daar streng op toezien. De hilarische noot daarbij is dat deze regeling slechts geldt voor de rit naar de kust en niet voor de terugreis, terwijl het aantal reizigers dan juist hoger is.
En als er te veel kandidaten zijn voor één trein?
De bazin van de NMBS vond dat hele systeem ondoenbaar en dreigde ermee de treinen niet te laten rijden ‘Geen sprake van’ vond haar voogdijminister. Dan vond de NMBS dat ze alleszins toelating moest krijgen om haar ganse capaciteit in te zetten en moest de maatschappij van haar controlefunctie ontslagen worden.

Waarom willen al die mensen toch naar de zee?
Dat is volgens mij een goeie vraag? Voor Roland en Juliette was het antwoord duidelijk: ze wilden er eens tussenuit!
Ze kennen nochtans de toestand hier: alle gratis parkeerplaatsen bezet, restaurants, cafés en strandbars inclusief terrassen gesloten.  Wie wandelt op de dijk moet opletten om niet door een andere wandelaar omvergelopen te worden. En hoe zit het met de vele winkeltjes? Moet men een afspraak gemaakt hebben om daarbinnen te geraken? Ja, maar dat kon ook nog aan de deur. En als men een wafel wilde eten of als al die kinderen een ijsje wilden?  Dan moesten ze gewoon aanschuiven in één van de files, die nu nog langer worden omdat men de sociale afstand moet eerbiedigen.
En op één van de blauwwitte banken op de dijk plaatsnemen, maar die zijn maar twee meter breed en bieden dus slechts plaats aan twee personen. En als iemand een kleine of grote boodschap moet doen? Zijn er toiletten genoeg? Is er voldoende personeel om die te bemannen?

Maar ons gemeentebestuur, of is het onze burgemeester zelf, heeft de nodige voorzieningen getroffen
Roland en Juliette waren niet af te brengen van hun goesting om nog eens Westende weer te zien.
Het was helaas slecht weer, veel wind en ijzige koude, maar toch.

Ze stelden vast in Brussel-Noord dat het weer toch wel veel toeristen afgeschrikt had. Ze hadden op de trein al de plaats van de wereld. Zo comfortabel hadden ze het nog nooit gehad. In de opeenvolgende stations was men op de hoogte van de bezettingsgraad van hun aankomende trein en enkel de nog vrije plaatsen mochten bezet worden. En meer niet! Wat een luxe!
Toen werd Oostende veilig bereikt en ze stapten dus welgemutst op de kusttram. De sporen waren ontzand en zo werd de dijk van Westende bereikt in alle vrede en comfort. Nu alleen nog iets vinden om de innerlijke mens te versterken.
Maar eerst moest Juliette, na die lange reis, aan een kleine behoefte voldoen. Geen probleem, toiletten genoeg! De restaurants waren dicht en hun terrassen ook. Maar een menu afhalen mocht wel en Roland had al lang een verlangen naar verse mosselen, uiteraard met frieten. Juliette’s goesting ging eerder naar Oostendse tongen. Zo gezegd, zo gedaan! Maar waar moesten ze dat verorberen? Toch niet rechtstaande? Maar neen! Ze kenden toch ook de Jean-Marie! Ze wisten dat hij al langer oplossingen zocht om de inname van zijn gemeente rustig te laten verlopen. Ze hadden zelfs, zoals wij allemaal, zijn ruzie met ‘zijn’ gouverneur gevolgd. Hij wilde de terrassen op de dijk en de strandbars geopend zien. Maar dat werd hem niet gegund.

Hij had onlangs een besluit goedgekeurd waarbij de mogelijkheden voor raamverkoop uitgebreid werden. De horeca-uitbaters mochten nu hun aanbod maximaliseren en hun sanitair openstellen. Ze moeten er wel op waken dat er zich geen grote samenscholingen voor hun zaak vormden en dat de omgeving er netjes bij blijft.  Tot de verrassing van onze ‘Brusselaars’ was er een unieke oplossing uit zijn brein gesproten.

Ze zagen dat de gemeente dan maar zelf terrassen of picknicktafels geplaatst had om de take-away drukte te beheersen. De burgemeester zag daarin geen ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’ maar ‘burgerlijke wijsheid. (Bron artikel van 2.4.2021 door Jeffrey Roos en Dany Van Loo.

“Om ervoor te zorgen dat de mensen niet her en der samentroepen op de dijk, plaatsen we tijdens de paasvakantie 30 extra tafels en 120 stoelen waar de mensen met de nodige afstand hun ijsje, hun meeneemhap of -drankje of hun afhaalmaaltijd uit een restaurant comfortabel kunnen nuttigen. We rekenen erop dat de mensen die tafels netjes houden. Ze tafels staan er iedere vakantiedag tussen 10 en 20 u. Ze worden vastgemaakt aan de balustrades en de stoelen worden om 20 uur opgehaald door de gemeente. We spreiden de take-away-tafels netjes tussen onze traditionele blauwwitte zitbanken in Middelkerke en Westende zodat we extra zitruimte voor etende en drinkende mensen creëren. Mensen mogen niet verwachten dat ze daar bediend of geholpen zullen worden. Het is een louter praktische maatregel om de druk op de bestaande zitbanken en -plaatsen weg te nemen en een compensatie voor de gesloten horecaterrassen,” benadrukt burgemeester Dedecker.
Ernaast waren ook bijkomende vuilbakken geplaatst en extra sanitaire units waren toegevoegd aan de bestaande openbare toiletten.

Juliette en Roland kenden de hevige wind en de kilte van de nabije zee maar al te goed en ze hadden hun kledij daaraan aangepast. Gezellig was het niet echt, maar ze waren gelukkig dat ze hun willetje hadden kunnen doordrijven.

Einde goed, alles goed, dus! En vrolijk Pasen!

Beste lezer, dit is geen aprilgrap! Wij hebben wel geen vrienden in Brussel.

Deze week wil ik het hebben over een Westendse sportieve vereniging, de ‘Campingschutters’, die van 1986 tot 2007 (en daarna nog enkele jaren in Nieuwpoort) veel succes kenden in ons dorp en omgeving. Ze bereikten dat door met de handboog en pijlen pluimen van een wip te schieten.

Geschiedenis van de wip
Het eerste gebruik van de boog als wapen, eerst voor de jacht en daarna voor het gevecht, zou dateren van 15.000 jaar geleden. 
De handboog raakte bekend omwille van zijn doeltreffendheid, tijdens de gevechten in de Middeleeuwen. Bij de aanvallen op een burcht, kasteel of vesting, moesten de schutters op de grond steeds omhoog schieten. Dat laatste is de uitleg die Jan Vlamynck gaf aan zijn nieuwsgierige campingbewoners. Het gebruik van de boog als wapen nam af met de komst van het vuurwapen. Sindsdien ontwikkelde het wipschieten zich als een typisch Vlaamse recreatiesport/volksport
Nergens bestond er een rijkere schutterscultuur dan in Vlaamse en Brabantse steden.

Soorten wippen
Schieten naar de Staande wip is een discipline waarbij geschoten wordt op een wip op 28 meter hoogte.  De wip is een ijzeren constructie met een reeks pinnen waarop de vogels worden vastgezet. Vogels zijn kleine houten of plastieken blokjes waaraan kleurige pluimen bevestigd zijn. Voor de wedstrijd kan aan elke vogel een bepaalde waarde toegekend worden. De hoofdvogel staat helemaal bovenaan, op de twee bovenste armen worden de twee zijvogels en de twee zogenaamde 'kallen' gezet. De kleine vogels worden verdeeld over de onderste drie dwarslatten.

Er bestonden twee soorten staande wippen, de open wip en de muit. De open wip is een paal met daarop vogels in de open lucht. De muit heeft onderaan drie palen die een driehoek vormen met daar bovenop een kooi, waaronder de vogels zitten. De muit biedt het voordeel dat de pijlen niet ver van de wip verspreid worden.

De Liggende wip is een discipline van het boogschieten waarbij geschoten wordt op een horizontale wip op 17 meter afstand.

De schiethouding
Er zijn allerlei factoren die invloed hebben op het schot: de houding van de schutter, de concentratie... Maar ook de lichaamsbeheersing is belangrijk. Men moet weten (voelen) welke spieren gebruikt worden om zo weinig mogelijk te trillen.

De start van de Westendse gilde

Het begon op 25 april 1956 onder impuls van Hilaire Soetaert, op dat ogenblik uitbater van de camping, van Alberic Boone, Alberic Duflou en Robert Dedecker, vader van. Ziehier de stichters en de inhuldigingsfoto.

Bij de start werd er geschoten op een liggende wip, die opgesteld stond in een zaal van de ‘Camping’. Dat liet toe, ook later nog, het schieten ook in de winter te beoefenen. In 1957 werd een open staande wip opgericht middenin de camping. Dat was er echter één ‘zonder muiten’. Voor wat zakgeld zochten jonge knapen, pijlenrapers genoemd, de ver rondgestrooide pijlen. Luc Dedecker, zoon van Robert en broer van, was één van die knapen, in opdracht van zijn vader.

Maar na een zekere tijd moest men noodgedwongen een andere wip aankopen.  Zo kocht de uitbater van de camping Hilaire Soetaert in de omgeving van Zaffelare, uit een faillissement, voor 5.000 BFr een wip met 2 muiten. Die hield het dertig jaar uit.
Bij de start werd er nog geschoten met houten of metalen bogen (links op de foto hierboven). Die werden later vervangen door de katrolboog, een "hightech" boog met katrollen zodat de pees bij geringere booglengte toch ver kan worden uitgetrokken. (rechts op de foto)

In september 1988 besliste het bestuur de verouderde wip volledig te moderniseren.  Het mechanisch gedeelte werd vernieuwd. De mast bleef staan maar werd herschilderd. Er werd een nieuwe muit, motor en wip gemonteerd.  De oude wip was namelijk zeer moeilijk te bedienen, daar de motor uitgerust was met riemen.  Enkel Oscar Desmet en Martin Vanloo konden dat. Bij de gerenoveerde wip waren alle bestuursleden daartoe in staat.
De vernieuwde wip kostte 350.000 BFr maar er kon gerekend worden op een financiële bijdrage van de uitbater van de camping Jan Vlamynck en op de financiële steun van het Gemeentebestuur (100.000 BFr).
Jaarlijks betaalde de schuttersclub een gedeelte van de zware investering af.

De nieuwe wip werd natuurlijk feestelijk ingeschoten.

Het uitbaten van de camping
De ouders van Jan Vlamynck namen op 1 mei 1970 de camping over van de familie Hilaire en Yvonne Soetaert – Moermans.
Jan was toen 15 jaar en hij groeide dus op in de camping … en in het boogschieten. In het jaar 2000 werden de gronden van de oude camping aangekocht. In 2015 werd het resterend gedeelte gekocht (atelier – burelen) en dan afgebroken.

Het bestuur
Zo’n schuttersvereniging heet een ‘gilde’ en naast een voorzitter heeft die ook een ‘hoofdman’, een secretaris, een penningmeester en commissarissen. Voorzitter en hoofdman waren in feite overlappende functies. De hoofdman zit alle algemene en bestuursvergaderingen voor, handhaaft de orde, doet de wet naleven en vertegenwoordigt de gilde waar dit nodig is. Is ook de wapenmeester van de gilde. Eertijds, in de Middeleeuwen, was er alleen maar een hoofdman en een deken. Voorzitter was eigenlijk meer een eretitel.
De eerste voorzitter/hoofdman was Hilaire Soetaert, de eerste secretaris was Robert Dedecker, opgevolgd door Werner Ingelbrecht, van 1968 tot 1996 door Martin Vanloo en tenslotte door Jan Vlamynck tot het einde in 2011/2012.
Hilaire overleed in 1995 en werd in zijn functie van voorzitter vervangen door zijn zoon Jerome en als hoofdman door Robert Boone. Beide opvolgers bleven de functies bekleden tot de Westendse gilde ermee ophield.

Martin Vanloo oefende ook nog een hele tijd de functie van penningmeester uit. Op 7 juli 1993 werd Gerard Bervoet dat, tot 19.9.1996. Na diens ontslag verving Robert Boone hem.
Er waren ook commissarissen. René Coucke, Gerard Bervoet en Michel Duprez vervulden die rol. Ze hielden bijvoorbeeld de punten bij. Dat was belangrijk, vooral bij een beschrijf. Daar waren namelijk geldprijzen aan verbonden en discussies daarover kan men missen als kiespijn.

De koning van elk jaar werd ook lid van het bestuur.

‘Deken’, eigenlijk een eretitel, kon men worden als men zich zeer verdienstelijk maakte voor de vereniging. Dat deed Robert Dedecker als secretaris door in de beginjaren altijd aanwezig te zijn en zorgvuldig de punten bij te houden. Later werd hij ‘eredeken’, toen hij steeds minder en tenslotte niet meer aanwezig was op de schietingen.
Hij werd dan als deken opgevolgd door Oscar Desmet, die de titel mocht voeren als dank voor zijn nuttig onderhoudswerk aan de wip.

De verschillende schietingen en de prijzen
Iedere donderdagavond was er om 19 uur een clubschieting, waaraan ongeveer een 25 - tal schutters deelnamen.

De top, de zijde, de kallen en de gewone vogel leverden respectievelijk 4, 3, 2 en 1 op. De behaalde punten werden opgeteld en dat leverde een algemene rangschikking op. Rond 20.30 werd er een bijkomende schieting gehouden, een ‘potjesschieting’, niet voor punten. Er werden twee ploegen gevormd en dat leverde uiteraard een winnaar en een verliezer op.

Jaarlijks was er een koningsschieting. Er werd enkel op de topvogel geschoten. Dat verschilde van club tot club. In Westende werd de titel betwist in 3 ronden op de staande wip en in 5 ronden op de liggende wip.
Op de staande wip was dat normaal op Hemelvaartdag, op de liggende wip was dat op een zondag einde november. Wie driemaal naeen tot koning gekroond werd, mocht zich keizer noemen. De eerste keizer op de liggende wip was Boone Alberic, reeds schutter in 1936 en tot aan zijn dood in 1993 nog fervent schutter!! De enige dame op de erelijsten is Yvonne Moermans, echtgenote Hilaire Soetaert, die in 1960 koningin werd op de liggende wip. Ik heb gemeend dat dit feit een foto waard was.

Als er een koning is, moet er ook een prins zijn.
De prinsenschieting greep plaats als eerste schieting na de koningsschieting. De koning mocht daar uiteraard niet aan deelnemen.

Er waren ook nog enkele andere belangrijke schietingen: jaarlijks was er het nationaal kampioenschap en er werd ook deelgenomen aan het Westkustkampioenschap.
Bij speciale dagen, Pasen, Sinterklaas, en Nieuwjaar, werden vriendenschietingen georganiseerd.

Je kon ook algemeen kampioen worden of kampioen hoogvogels of kampioen kleine vogels.
Er werd ook aandacht besteed aan de jeugdschutters, tussen 11 en 18 jaar. Helaas was er onder de jongeren te weinig interesse voor het boogschieten. Zij werden als gewone schutters aangezien maar betaalden wel minder lidgeld.

Om de 5 jaar werden zowel voor de staande als voor de liggende wip, beschrijven georganiseerd. Dat zijn wedstrijden waaraan ook niet-leden mochten deelnemen, tegen betaling. In het nationaal krantje ‘De Wipschutter’ werden de datums gepubliceerd.  Dat leverde in de jaren ’60 soms tot 80 à 90 schutters op per beschrijf. Uiteraard werden hun (goede) resultaten eveneens beloond met prijzen in geld of in natura.
Ieder jaar was er een beschrijf gesponsord door de firma ‘Groenten en Fruit Denys’ uit Oostende, vandaar de naam ‘Denysschieting’. Wie de eerste topvogel afschoot won een mooie fruitschaal.
Bij de eerste schieting op de liggende wip, in clubverband, op de donderdagavond van de periode van 15 oktober tot en met 10 maart, werd diegene die de eerste topvogel afschoot beloond met een extra prijsje. Dat heette dan de ‘wintervogel’. Hetzelfde gold voor de staande wip bij het begin van de periode vanaf 1 april tot en met 30 september. De eerste topvogel werd dan ‘zomervogel’ genoemd.

In Middelkerke was er ook een heel oude schuttersgilde op de liggende wip, de ‘Schuttersvrienden’. De ‘Parkschutters’ richtten in de jaren ’90 een staande wip op (Park van Middelkerke) onder andere met Roland Swinnen die met eigen geld, de wip bekostigde. 

Naast geldprijzen waren er ook prijzen in natura: een waardevolle fruitkorf en/of tinnen schotel, konijnen, bakjes witloof, paaschocolade, … Die prijzen kwamen uit het geld in de clubkassa, maar ook van twee banken (BBL en KB), de firma bouwmateriaal Blomme, van leden-schutters, van de lokaaluitbater.

In 2004 werd de schieting op de liggende wip stopgezet bij gebrek aan schutters.

Goud voor de gilde
Naast de jaarlijkse soupers/feesten werd ook volle aandacht besteed aan de verjaardagen van de gilde. Op 25.4.1996 werd het 40 – jarig bestaan gevierd. Daaraan werd een medaille als aandenken verbonden.
Het groot feest vond plaats op 10 juni 2006 voor het vijftigjarig bestaan. Daarmee werden de ‘Campingschutters’ de oudste actieve sportclub van Westende.
De gilde werd uitgenodigd op een receptie in het gemeentehuis. In de ‘Hacienda’ werd uitgepakt met een tentoonstelling ‘met al het mooie’ uit een halve eeuw schuttersclub: soorten bogen, trofeeën, foto’s, … Tenslotte werd de viering afgerond met een feestmaaltijd in het campingrestaurant. Om de 50^ste verjaardag extra in de kijker te zetten, werd de titel van ‘Koninklijke Vereniging’ aangevraagd. Die eretitel werd uiteraard gevierd.

Ziehier foto’s van de receptie in het gemeentehuis en van een gedeelte van de tentoonstelling.

Op 6 juli 2006 werd het bestuur uitgenodigd bij de Gouverneur van West-Vlaanderen, Paul Breyne, om het officieel document van de Koninklijke titel in ontvangst te nemen.

Hoe overleefde de gilde financieel?
Er moest uiteraard lidgeld betaald worden om deel te mogen uitmaken van de gilde.
Vanaf 8.10.2001 werden subsidies gevraagd aan de gemeente. Daarvoor werd een kostenberekening ingediend met volgende jaarlijkse posten: verzekeringen, keuringskosten, lidgeld van de vereniging aan overkoepelende organisaties zoals de KNBBW (Koninklijke Nationale Bond der Belgische Wipschutters), aankoop plastieken vogels, aankoop prijzen, klein onderhoud. In 2001 resulteerde dat in een totaalbedrag van 66.709 Belgische francs.
De vrijetijdsbesteding vereiste ook voor de boogschutters zelf een aanzienlijk bedrag, berekend op 4.871 BFr. Daarin zaten de prijs van de boog 11.000 BFr en 3.000 BFr aan pijlen af te schrijven in 7 jaar.

De laatste schietingen van de ‘Campingschutters’
Er werd voor de laatste keer geschoten op de wip van de ‘Camping Westende’ op donderdag 27 september 2007. De muit en de wip waren namelijk naar beneden gegleden en werden onherstelbaar beschadigd. De ‘Campingschutters’ bleven onder die naam bestaan maar ze schoten tot 1.1.2011 verder bij de Sint-Sebastiaangilde in het Bloso Centrum Witteburg in Nieuwpoort. Toen hielden de ‘Campingschutters’ op met bestaan. Wie daarna verder wilde schieten werd aangeraden lid te worden van de Sint-Sebastiaangilde.

De betekenis van de ‘Campingschutters’ voor Westende
Jan Vlamynck heeft mij een kopie overgemaakt van het volledig archief van de gilde, dat zeer veel foto’s bevat. Ik heb die allemaal aandachtig bekeken en daarop veel mensen van Westende herkend, ook van Nieuwpoort. Ik meen daaruit te mogen besluiten dat de schuttersgilde belangrijk geweest is voor veel Westendenaars, of met andere woorden, dat de gilde een belangrijk deel heeft uitgemaakt van het maatschappelijk leven van Westende. Jan Vlamynck en Robert Boone waren de hoofdbezielers van de gilde, met de steun van vele anderen zoals Martin Van Loo en Oscar Desmet, teveel om ze allemaal op te noemen, die jarenlang zorgden voor de administratieve rompslomp en voor de goede gang van zaken in de gilde.
De leden slaagden erin de gilde jarenlang in stand te houden in een goeie verstandhouding, een sportieve geest en gezelligheid, vaak tussen pot en pint, soms tot in de late uurtjes.
Ziehier in de volgorde, Briek Boone, naast het trio Robert Boone, Jan Vlamynck en Martin Va Loo in 2006 en daarnaast Oscar Desmet in 2010.                              

Robert en Oscar waren eventjes 70 jaar schutter en op 30.9.2010 werden ze daarvoor gehuldigd. Robert was erbij vanaf de oprichting. Dat was eveneens het geval voor de eerste voorzitter Hilaire Soetaert, later opgevolgd door zijn zoon Jerome. Deze laatste was bij de start pas 13 jaar. Als zoon van de voorzitter en campinguitbater groeide hij op in de wereld van het boogschieten, net zoals Jan Vlamynck.

 

                                                                                                                                                                                  Hilaire                  Jerome

Bronnen
Artikel in ‘De Zeewacht’ van George Keters op 2 juni 2006
Info en foto’s van Jan Vlamynck, huidig uitbater van ‘Camping Westende’
Artikel van Georges Keters “Nieuwe staande wip voor Campingschutters Westende”
Documentatie en foto’s van Martin Van Loo

Zelfs in deze coronatijd is er heel veel nieuws te vermelden over Middelkerke. Wat volgt is wel geen zuivere opsomming, maar toch. Naargelang de gemaakte vorderingen in de diverse projecten, kom ik daar later wel eens op terug.

Minder avondmarkten: nog slechts 17 per zomer. Westende-dorp en Lombardsijde krijgen nog slechts tweewekelijks een avondmarkt, om beurten. In de badcentra blijft de wekelijkse frequentie bestaan. De markten worden er groter. De Kerkstraat in Middelkerke verdwijnt als marktzone. De reden: de impact op het verkeer en de verlamming van de andere activiteiten in de marktzone.

De gemeente heeft de manege Derby (11.000 m²) aangekocht voor 1.171.000 euro. Dat gebeurde om het aanbod op het nieuwe sportpark ‘De Krokodiel’ te verruimen. De manege blijft wel nog open tot september 2021. Na het verdwijnen van de manege in de Badenlaan in Westende-bad om plaats te maken voor een rusthuis, en van de ‘Derby’ blijft in Middelkerke nog slechts “ ’t Snippenhof” in Leffinge over.
Tenzij de ruiters “ ’t Koolhof” in Ramskapelle-Nieuwpoort verkiezen.
Ik vraag me toch af of dat echt geen gemis zal zijn voor Middelkerke en Westende!

Ons bestuur kocht eveneens de bovenbouw van het Rauschenbergplein.
De aankoop van ‘La Terrazza’ vergde 1.010.000 euro en was nodig voor het herinrichtingsplan van het plein: ‘Een puist die verdwijnt’, zegt schepen Henk Dierendonck. De zaak werd uiteindelijk geregulariseerd alhoewel ze lang niet voldeed aan de ruimtelijke voorschriften. De bestaande sportvelden verhuizen naar het sportpark ‘De Krokodiel’.
Er zou geen nieuwe horecazaak komen, alleszins niet in het midden van het plein.

In Leffinge en in Westende worden de peuters gescheiden van de kleuters. In de ‘Duinpieper’ in Westende was daarvoor al een vierde lokaal voorzien in de kleuterafdeling.

In een vorig artikel beschreef ik de plannen om het kampioenschap veldrijden op 8 en 9.1.2022 in te richten in het ‘Kamp van Lombardsijde’ of beter gezegd in het ‘Kwartier Nieuwpoort’. Ik maakte me bezorgd over de gevolgen van die massabijeenkomst voor het al jaren beschermd natuurgebied in de kazerne.
‘Natuur en Bos’ schijnt echter zijn fiat gegeven te hebben en Paul Herygers, oud wereld- en Belgisch kampioen, schijnt een ‘uitdagend ontwerpparcours’ uitgetekend te hebben.
Natuurlijk ben ik benieuwd hoe dat eruitziet.

Vanaf 8 maart 2021 startte een bezoekersteam van 52 vrijwilligers de persoonlijke bezoeken aan de 70-plussers. Dat zijn er 4.938 of 25% van alle inwoners, die gepolst worden naar hun mobiliteit van en naar het vaccinatiecentrum in de Oostendse kursaal.
Burgemeester Dedecker: “Met de tram is Oostende heel makkelijk bereikbaar vanuit Westende of Middelkerke-Centrum. Er is een regeling getroffen zodat je tijdens je vaccinatie gratis 1.15 u. kan parkeren in de parking onder het Kursaal. De gemeentebesturen van Oostende en Middelkerke bereikten een overeenkomst met enkele vervoerscentrales om gratis minder mobielenvervoer aan te bieden voor mensen met mobiliteitsproblemen.”

Na er jaren verwaarloosd te hebben bijgelegen krijgt de voormalige garage ‘Omnia’ met zijn iconische gevel een ingrijpende make-over. Er komen in het beschermd gebouw appartementen en handelszaken.

Waar hebben we dat nog gezien? Op de zeedijk, de villa Cogels! Vinden jullie dat mooi? Ik niet! Zoiets doet men tegenwoordig met erfgoed!! Spijtig!

Terrassen
Het paasverlof 2021 begint op maandag 5 april en eindigt op zondag 18 april. De kustburgemeesters verwachten dan ook vanaf vrijdag 3 april een grote toeloop van dagtoeristen, naast de eigenaars van een tweede verblijf en de huurders van appartementen. Alles zou al uitgekocht of verhuurd zijn!
Probleem nummer 1 is de horeca. Om te antwoorden op de vraag naar perspectieven voor de sector, heeft het veiligheidscomité voorlopig 1 mei als mogelijke openingsdatum vastgesteld … na de paasvakantie dus. Dat maakt de kustburgemeesters ongerust, ja zelfs kwaad!
Ze vrezen vooral dat ze de toeristenmassa op de dijk niet de baas zullen kunnen. Ze willen tenminste de terrassen en de strandbars openen. Een uitbater van strandbars: “Mensen bestellen hier gewoon een koffie om mee te nemen en gaan dan samen op een bankje zitten. Wat is het verschil met een terras?”.

Zullen er voldoende openbare toiletten beschikbaar zijn op de dijk?  De website van de gemeente geeft aan dat de volgende 24 uur op 24 geopend zijn. Eén per badplaats? Voor Middelkerke ter hoogte van de Louis Logierlaan, voor Westende op het Edouard Otletplein. Of kan dat aantal nog verhoogd worden? Dat schijnt te gebeuren.

Op het strand of in de zee?? Als er bediend wordt op de terrassen, mogen de klanten dan door het restaurant of tearoom gaan om zich naar het toilet te begeven?
Gezien de uiteenlopende standpunten, wacht ik samen met jullie de verdere ontwikkeling af. Ik kom daar zeker op terug.

In afwachting van de vernieuwing van de doortocht van Lombardsijde werd vanaf 16 februari gestart met de aanpak van het dorpsplein. De tramsporen werden uitgebroken en er kwam een nieuwe laag asfalt. Straks komt er ook nog frisse beplanting, nieuw straatmeubilair en parkeerplaatsen. Die werken moeten tegen het begin van de paasvakantie afgerond zijn.

De grote werken vorderen goed.
Onderstaande foto van de nieuwe zwemkom heb ik ontleend aan ‘de Sirene’ van maart-april 2021.

Op 18 januari 2021 werd gestart met het verbreden van de zeedijk van Westende.
Vlaams minister voor toerisme Zuhal Demir kwam met ‘eigen ogen’ het project bekijken. En ze zag … dat het goed was. Burgemeester Dedecker en zijn betrokken schepenen hielpen haar daarbij met hun lovende woorden.

Om te eindigen, de recentste coronacijfers voor Middelkerke
Inenting (eerste spuitje) van 18+ op 19.3.2021 1.623 van de 17.154  18+ (826 volledig en 797 deels)
Aantal besmettingen laatste 2 weken: 111, laatste week 84, laatste 24 uur 10 (cijfers 20.3.2021) 

Op 27 mei 2013 publiceerde ik op deze blog een artikel met als titel: ‘Westende zendt zijn zonen en dochters uit en krijgt er broeders en zusters voor terug’. Ik deed dat om de lezers te informeren dat er op 27 augustus 1961 in ons dorp een ‘Roepingsdag’ ingericht werd op initiatief van de toenmalige pastoor, kanunnik Wannyn.

Dat is een dag waarop in een parochie alle priesters en zusters die er geboren zijn of die er geleefd hebben, bijeenkomen met de bedoeling nieuwe roepingen los te weken bij de parochianen.
Niet minder dan 11 paters of priesters en 18 zusters hadden gehoor gegeven aan de uitnodiging. Jullie kunnen er alles over lezen in de map ‘Godsdienst – Kerken’.

Waarom dan dit nieuw artikel?
Eén van de religieuzen die het feest, waarop ook haar familie aanwezig was, bijwoonde was Georgine Norré, dochter van Cesar en van Maria-Theresia Verslype. De Norré’s zijn welbekend in Westende. Haar broer Ursio Norré en schoonzuster Yvonne Vanhooren hadden in de Steenstraat een groot landbouw- of hoveniersbedrijf op de plaats waar nu vakantiewoningen staan rond het restaurant ‘’t Hoeveke’. Hun zoon Roland en zijn echtgenote Martine Behaegel leggen zowat alle nieuwe wegen aan in Middelkerke.

Hoe ik haar kende?
Op 13 december 2007 publiceerde ik op deze blog een artikel ‘Westendenaar, klim ook eens in je stamboom’. Ik had zelf al heel wat stambomen opgesteld van Westendse families. Ik was daarbij tot de slotsom gekomen dat de afstammelingen van Laurentius Norré, geboren op 14 juli 1652, voor wat het resultaat van mijn opzoekingen betreft, diegene waren die het langst, onafgebroken gedurende 369 jaar, in Westende leefden.
Dat artikel trok de aandacht van Heidi Norré, kleindochter van Ursio en Yvonne en dochter van Willy Norré (broer van Monique, Eric en Roland Norré).

Ziehier de foto van de familie in 1961 met de toen levende afstammelingen van Cesar Norré en Maria-Theresia Verslype.

Met, volgens haar, veel enthousiasme toonde Heidi dit artikel aan haar tante Georgine Norré, zus van Ursio Norré, toen 87 jaar, maar nog heel goed te been, modern en heel pienter en zuster in het klooster van Kortemark. Haar tante was naar het schijnt euforisch en zelfs in de zevende hemel met het artikel. Een aantal jaren vroeger was Heidi, samen met haar tante, begonnen aan een stamboom maar verder dan de grootvader van haar grootvader (Ursio) waren zij niet geraakt.

Natuurlijk heb ik hen toen verder geholpen en via Heidi werd een bezoek geregeld aan haar tante in het klooster van Kortemark. Dat had plaats op 30 april 2013. Ik werd er zeer hartelijk ontvangen door Zuster Césarine, de kloosternaam van Georgine. De toen 91-jarige leidde mij rond in de prachtige gebouwen, nog steeds lichamelijk zeer kwiek, klaar van geest, met onaangetast geheugen en ze verplichtte mij alle zeilen bij te zetten om haar te kunnen volgen op onze rondgang. Ze gaf mij inzage in haar fotoalbums waaruit ik heel wat informatie over Westende kon terugvinden … en mocht kopiëren.

Georgine overleed op 19 december 2020 op 98 – jarige leeftijd in haar gemeenschap in Kortemark. Ik mocht een rouwbrief en een bidprentje ontvangen, waarschijnlijk door toedoen van Heidi, waarvoor dank.

Voor de vierde keer heb ik 50 uitspraken van onze burgemeester gevonden. Ik heb er eigenlijk meer gevonden. ik heb de voor mij beste, uitgekozen. Dat zijn er deze keer 53. Ik heb daarvoor zijn artikels gelezen die hij schreef voor ‘Knack’ van 16.8.2020 tot 21.2.2021 beide inbegrepen. Uiteraard ben ik het niet altijd eens met Jean-Marie, maar ik lees zijn artikels altijd gretig. Ze zijn zeer rijk gedocumenteerd en geschreven in een uitstekende stijl … en ze bevatten zienswijzen over allerlei onderwerpen die je niet overal vindt en die vaak een glimlach op je lippen toveren omdat ze zo schilderachtig uitgedrukt zijn. Ik kan dus niet anders dan jullie de lectuur ervan aanraden. Ze zijn boeiend en zeer leerzaam.

Van elk van die artikels heb ik hierna de titels vermeld en daaronder vinden jullie telkens geen, één of meerdere uitspraken van JMD. Jullie kunnen ook de volledige artikels lezen door CTRL te drukken en te klikken op de titel van het gewenst artikel.

'Zelfs toogpraat wordt nu gecorrectionaliseerd'          21.02.2021
De Limburgse vuilgebekte brulboei, Jeff Hoeyberghs, is rijk geworden met het faceliften van dametjes met murmelende borst- en gebitsprotheses.

Jeff is slankheidsslager, rimpelvuller en tietlifter in zijn privékliniekje, waar het geld van de trillende creditkaarten tegen de plinten klotst.

Veel van die midlifeoperaties vinden plaats in de hoop dat hun man dan van de directiesecretaresse afblijft. 

 'Het is bijna politieke zelfmoord om als blanke heteroman je neus in de genderkleerkast te steken'         14.02.2021   
 Corruptie, normvervaging en belangenvermenging zitten blijkbaar in het DNA van het blauwe Open VLD-fabriekje aan de Melsensstraat.

 'Van het gat in de begroting ligt niemand nog wakker'     7.2.2021    
Mijn moeder was de beste econoom die ik ooit gekend heb. Ze was van oordeel dat we moesten zaaien naar de zak, en dat we nooit meer geld mochten uitgeven dan dat er binnenkwam.

 ‘Open brief aan Theo Francken: 'Laat de honden blaffen, de karavaan trekt wel verder'           31.01.2021
Je moet eigenlijk stilzitten als je geschoren wordt, beste Theo, want elk woord dat je dan uitspreekt ligt op een bananenschil, en de pretletterbrigade ligt op de loer om je een loer te draaien.

'Groenestroombeloftes smelten als sneeuw in de zon'         24.01.2021
Subsidies zijn geen verdienmodel, maar tijdelijke incentives en fiscale stimuli om een gedrags- of gebruikswijziging te bevorderen of te sturen.

Rode keizers hebben diepe groene zakken. (in verband met Johan Vande Lanotte) 

Een grijze ezel stoot zich geen tweemaal aan dezelfde (grondwettelijke) steen, een blauwe wel.

 'Dat Donald Trump een slechte verliezer is, is geen reden om de vrije meningsuiting ten grave te dragen'     17.1.2021                  

'Vurige oudejaarsnacht in Brussel? De overheid blijft steken in een chronische kramp'     10.1.2021         

Politiek links roept op tot verdraagzaamheid, openheid en tolerantie, maar verdedigt een groep mensen die een hekel heeft aan alle drie.

'Wanneer gouverneurs bemoeizieke gouvernantes worden...'          20.12.2020      
De politiebobo's moeten voor de sheriff ook hun boetestatistieken met coronaboetes opdreunen zoals pubers hun puntenboek moeten voorlezen aan hun strenge vader.  

Het gouverneurschap is een uitloopbaantje voor het leven. Het wordt volgens traditie verdeeld onder depolitieke partijen om er een afgedankt politicus mee te belonen. Provinciegouverneurs zijn ambtenaren zonder democratische legitimiteit.

Als Vlaams parlementslid installeerde hij ooit een meldpunt voor "misbruikte" deelneemsters aan missverkiezingen. Niemand heeft zich ooit gemeld.

Pizzakoeriers moeten de dozen tellen, traiteurs de kreeft of de porties kalkoen, en bakkers de driehoekjes taart. Niet alleen tellen, maar ook verklikken aan de provinciale Stasi van Carl & co.

Het is hoog tijd om Carl te beschermen, vooral tegen zichzelf, met een muilkorfje in plaats van een mondkapje...

We mogen naar de hoeren, maar niet naar de kapper. We mogen oma uitnodigen op het kerstmenu, maar opa mag niet meekomen. We mogen met vijftien samen bidden, maar niet samen lachen. Tuingasten mogen nog plassen op het gazon, maar mogen niet naar binnen op het toilet.

Onze Carl leggen we beter even te rusten in een kribbe onder de kerstboom.

 'De EU zit moreel hoog te paard maar wordt economisch uit het zadel gelicht'        13.12.2020      
Ze vergaderen afwisselend in Brussel, onder meer over de naamgeving van veggieburgers en amandelmelk,

In Italië gaan er sinds mensengeheugenis meer EU-subsidies naar de maffia dan naar de burgers. Met de 25 miljard uit het Covid-19 steunfonds van de EU voor Sicilië hebben de Godfathers al grootse plannen.

 'Paarsgroen duwt op het gaspedaal om de automobilist van de weg te rijden'          06.12.2020      

De auto is en blijft het monster en de melkkoe van de Wetstraat. Deze regering zit amper in het zadel of er wordt al een batterij aan pestmaatregelen afgekondigd voor de automobilist. Drie van onze vier ministers van mobiliteit zijn groene teensletsers. Het hippie-dédain van de bakfietser loert om de hoek en de auto wordt weerom rijp voor het schroot verklaard.

'Waar ligt de grens van de censuurmacht van Facebook?'         29.11.2020
De goedheilige man (Sinterklaas) mag enkel nog kortstondig het dak op dankzij een speciaal ministerieel uitzonderingsbesluit, liefst met politiek correcte mijter, zonder kruis. Hij moet ook zijn spierwitte schimmel thuislaten want er zijn al virussen genoeg, en er mag geen discriminatie zijn met heteroseksuele zwarte hengsten. Een zebra zou nog kunnen als compromispaardje.

'Kernenergie is de Heilige Graal niet, maar is noodzakelijk om de CO2-uitstoot onder controle te krijgen'        20.11.2020   Er stierven de laatste zeven jaar meer kompels in de mijnen dan er in 70 jaar overleden zijn door het vreedzaam gebruik van kernenergie, Fukushima en Tsjernobyl incluis.

De wereld zet in op technologische innovatie, onze paarsgroene navelstaarders gaan het kampvuur heruitvinden.

Ik ben één van die plucheklevers, en ik twijfel'    15.11.2020 
De Senaat is ondertussen het knekelhuis (gebouw op een begraafplaats of ruimte in of bij een kerk, waar beenderen van overledenen worden bewaard) van de politiek geworden, en is het stadium van de palliatieve zorgen al lang voorbij. Het is hoogstens nog een opgewarmd lijk, te laf om zich te euthanaseren. Enkel nog een asielcentrum voor gevallen engelen, om een door de kiezer afgestrafte partijvoorzitter zoals Georges-Louis Bouchez (MR) te coöpteren, of om een intimus van een partijvoorzitter te belonen, en haar tot praeses van het mortuarium te kiezen tegen alle protocollaire regels in.

Oppositie voeren is echter fietsen op een hometrainer, en in de meerderheid is men veroordeeld tot de kunst van het epibreren. Dit is volgens de Dikke Van Dale: 'Niet nader aan te geven werkzaamheden verrichten (waarvan men de indruk wil geven dat ze belangrijk zijn, ook al stellen ze helemaal niets voor.)'

En na de stembusgang wordt de kiezer ook nog in zijn kruis getrapt. De verliezende partijen vormen dan een kabouterkartel en de winnaars worden aan de kant geschoven, of in een schutskring geplaatst.

'De puriteinse kruistocht naar morele zuiverheid met terugwerkende kracht is op zijn minst selectief'    01.11.2020 
Als onze "waarheidscommissie" al zou besluiten om herstelbetalingen te doen, dan kan ze beginnen met het vergoeden van de nazaten van de Vlaamse gastarbeiders die in de Waalse fabrieken uitgebuit werden door de francofone bourgeoisie, en als kanonnenvlees gebruikt werden door een Fransdolle legerleiding.

Congo is één van de vruchtbaarste landen ter wereld. Als je er een bezemsteel in de grond steekt groeit er een tros bananen aan, en hun bodemschatkamer vol zeldzame mineralen, is één van de rijkste van de wereld.

'We verheerlijken de idealen van de Franse Revolutie, maar gunnen nog steeds vrijheid aan de vijanden van de vrijheid'      25.10.2020       

'Ik krijg stilaan een indigestie van rabiate klaaggenootschappen         17.10.2020  
Dogmatisch geconstipeerde inktkoelies die vinden dat een goudvis te blank is en de Kleine Zeemeermin een racistische vis. Met therapeutische hardnekkigheid willen ze constant bewijzen dat Vlaanderen een boerengat is waar racisme en neonazisme minstens gedoogd worden.

'Coronavaccin voor onze economie? Breng bedrijven terug naar de heimat'   11.10.2020             

 'Een pensioen van 1.500 euro voorspiegelen is pure volksverlakkerij'    04.10.2020 
Die smurfenclub van zeven kabouterpartijtjes onder Waalse tutele heeft besloten om het minimumpensioen voor iedereen op te trekken tot 1.500 euro.

Voor 'Jogans' oplichterstruc met het Zilverfonds, een marketingstunt met virtueel geld, zou elke minister in een bananenrepubliek in de krokodillenvijver gegooid worden.Al sinds de oudheid bestaan er twee stereotype beelden over bejaarden, voor de ene zijn het wijzen, voor de anderen zijn het geestelijk afgetakelden.

Wie zijn ganse leven stempelt krijgt hier meer dan een zelfstandige die gans zijn leven zijn sociale bijdragen netjes betaald heeft, en daarvoor volgens FOD Pensioenen gemiddeld 900 euro krijgt, net genoeg om niet van honger te overlijden.

Ons pensioensysteem is een koterij van onrechtvaardigheden.

Van alle migranten die de laatste tien jaar naar ons land overstaken was 78% voor gezinshereniging of als zogezegde politieke vluchteling. Nauwelijks 22% kwam om te werken of te studeren.

Niemand heeft de politieke moed om die Augiasstal uit mesten.

Mijn vertrouwen ligt diep onder de armoedegrens.

'Vlamingen zijn het grootste leibandvolkje van de wereld'     27.09.2020
Deze Vivaldi-coalitie is een nooit geziene kakafonie van vier ideologieën en van zeven partijen. Het is een wankele totempaal van zeven dwergen die enkel een meerderheid halen door op elkaars schouders te staan.

Dit regeerprogramma is geen coherente visie voor een beter land, maar een collage van wenskaarten. Het nieuwe raamakkoord is een glasraam zonder lood.

'We zouden pubers beter leren dat het dwaas is om naaktbeelden te delen in plaats van sexting te vergoelijken'                                   20.9.2020     
Stop met janken als je een publieke oorvijg krijgt wanneer je eerst bronstig als een hengst op het scherm op je eigen billen kletst.

 'Vivaldi, a coalition of losers: het enige wat hen bindt, is de angst voor de kiezer'    13.09.2020
Vermits de SP.A Wat bezielde Joachim Coens om de Vivaldi-coalitie 'Avanti' te noemen. Zocht hij zijn inspiratie bij "Avanti popolo, bandiera rossa..." het strijdlied van de Marxisten om zijn bocht naar links te vieren? 

Als de SP-a ondertussen zo beschaamd is over het woord "socialisme" in haar naam en vervelt tot "Vooruit" zal Coens ondertussen wel beseffen dat hij beter zijn tong had afgebeten dan 'Avanti' te roepen.

De drie trado's zijn op twee decennia gehalveerd en Groen, de vierde snaar voor Vivaldi's viool, is zelfs met de wind in de rug van de klimaatreligie nooit groter geworden dan een broeikasplantje.
 
Als partijvoorzitters beginnen te roepen dat de inhoud primeert op de postjes is het alsof prostituees praten over hoofse liefde.

'De doofpotten in de zaak-Chovanec rammelen luider dan een steelband'  05.09.2020       
Het is de dynamiek van de haaientank, wie een beetje bloedt wordt vrolijk aan stukken gescheurd, en wie bloed ruikt mag bijten, vlees tussen de tanden of niet. 

Bij het coronaregime hoor je het klikken van de laarzen'     30.08.2020      
Als viroloog Marc Van Ranst of epidemiologe Erika Vlieghe op de treurbuis komen, begint mijn hond te janken en mijn kat te spinnen, uit angst in quarantaine te moeten en een muilkorf om.

Als de politici blijven capituleren voor de virologen wordt onze democratie een virocratie. 

'Als men verkiezingen vreest, wenkt de dictatuur'      21.08.2020

'Het is een laffe overheid die de straat laat zegevieren'          16.08.2020       
Het leek afgelopen weekend wel alsof Molenbeek aan de Noordzee lag'

Over  ‘Tsjetsjeense islamitische vrouw op het strand’: De westerse beschaving ligt plots een paar meter onder de zeespiegel, de emancipatie van de vrouw op de bodem van de oceaan.

Jongeren met grote ego's en korte lontjes lurken op het strand verveeld aan een shishawaterpijp, en uit de gettoblaster dreunen de bastonen van kasbahmuziek

Welzijnsknuffelaars, zielenknijpers, diversiteitsconsulenten en bleekwatercriminologen die hun bestaan danken aan het pamperen van draaideurcriminelen, struikelen over elkaar heen om excuses te zoeken voor het crimineel gedrag van het wit en zwart uitschot. 

 'Dit land zit niet op zijn tandvlees, het gehele gebit is rot tot op het bot'       12.7.2020
De 11.11.11%-partijen (Open VLD, CD&V en SP.A) hebben immers nog te veel last om met hun laatste stuiptrekkingen wanhopig een federale regering te vormen. 

Er gaat geen parlementaire week voorbij of de Vlamingen worden in het halfrond door linkse roeptoeters gestigmatiseerd als genetisch racistisch.

Op onze bruiloften mogen we niet dansen van onze Nationale Veiligheidsraad, maar we walsen stilaan op de tonen van de dodenmars naar onze economische begrafenis. 

Bron
Alle artikels van Jean-Marie Dedecker (LDD) op Knack.be

 [LL1]

De inhoud van dit artikel zal met zekerheid bij heel wat mensen niet in de smaak vallen, omdat mijn tekst niet tegemoetkomt aan hun verlangens, integendeel. Dat geldt evengoed voor bedrijven en handelaars die schade ondervinden door corona als voor gewone burgers die het beu zijn om hun vrijheid nog langer aangetast te zien.

Ik zou niet liever hebben dan …
Natuurlijk heb ik het volste begrip voor al diegene die zich beklagen over de ongemakken of nadelen die corona teweegbrengt. Natuurlijk zou ik ook niet liever hebben dan
     - dat de restaurants, cafés en tearooms weer hun klanten mogen ontvangen
     - dat de scholen opnieuw op hun gewone manier les mogen geven aan hun leerlingen
     - dat de sociale contacten weer zonder beperkingen mogen verlopen en dat wij onze evennaasten niet langer
       voorzichtig moeten benaderen
     - dat bewoners van rust- en verzorgingstehuizen weer zonder enig probleem mogen genieten van het bezoek van hun
        geliefden
     - dat ik niet meer moet onthouden wat het begrip ‘knuffelcontact’ inhoudt en dat we dat zo snel mogen vergeten
     - dat de muziekliefhebbers niet langer hun geliefde optredens op concerten moeten missen
     - dat we weer zonder voorzorgen, een theater- of cinemavoorstelling mogen bijwonen
     - dat alle evenementen weer mogen doorgaan en een normaal verloop mogen kennen
     - dat de kermismolens weer mogen draaien
     - dat we eindelijk verlost worden van het dragen van een mond-neusmasker en van het eerbiedigen van de sociale
       afstand van 1,5 meter
     - dat ik opnieuw onbeperkt mag gaan winkelen samen met mijn vrouw en dat ik daarvoor mijn handen en mijn kar niet
       meer moet ontsmetten
   - dat we opnieuw de grenzen van onze buurlanden mogen overschrijden zonder daarvoor in het bezit te zijn van een
      bewijs dat het daarbij gaat over een essentiële verplaatsing
   - dat sportliefhebbers weer hun favoriete ploeg op hun terrein mogen toejuichen en steunen en er weer de sfeer
      inbrengen zoals weleer in plaats van naar Eleven 11 (voetbal) of naar de VRT of VTM  te moeten overschakelen
      voor wielerwedstrijden of andere favoriete sporten. 
       Let wel, gelukkig hebben we dat nog!   
   -  dat iedereen opnieuw zijn geliefde sport mag beoefenen en dat de sportclubs weer normaal mogen werken
   -  dat de fitnessclubs weer mogen openen
   - dat het aantal aanwezigen bij erediensten, begrafenissen en huwelijken niet langer beperkt wordt
   - dat een ‘lockdown’ of een avondklok niet meer nodig is
   - dat de financiële moeilijkheden van sommigen kunnen overwonnen worden en dat ze niet langer hun spaarcenten
      moeten aanspreken
   - dat eventuele moeilijkheden bij het thuiswerk voor bedrijven en voor de thuiswerker rap mogen opgelost worden
   - dat de jongeren zich weer lekker mogen voelen maar er ondertussen de moed mogen inhouden
   - dat jongeren weer meer dan één hobby mogen beoefenen

  - Enz …
  

De ene wil versoepelingen, de andere helemaal niet

Op vrijdag 26.2.2021 greep nog eens een vergadering plaats van het veiligheidscomité waarin onze talrijke regeringen, vertegenwoordigd worden door allemaal verstandige mensen.
Er zijn in de voorbije week nogal wat stemmen opgegaan om te versoepelen. Uiteraard niet deze van de massa experten (ik wist niet dat we er zoveel hadden!) maar van politici, die het allemaal willen opnemen voor één of andere groep om hun populariteit te verzorgen. Zij voelen zich verplicht om hun leden, die om ter luidst roepen om een einde te stellen aan de volgens hen te strenge regels, te verdedigen. Diegene die niet rechtuit durven zeggen dat de regering verkeerd bezig is, suggereren of eisen minstens dat hun beschermelingen mogen rekenen op een gunstig vooruitzicht of wat slimmer klinkt op ‘perspectieven’.
Wat wordt er dan vooral gewenst?

Sommige Franstaligen, niet allemaal, vooral de partij ”MR” aangevoerd door de voorzitter Bouchez die schermt met faillissementen, depressies en zelfdodingen, willen de avondklok en het reisverbod zien verdwijnen.
Ik heb de beide uitzendingen van ‘Villa Polica’ van de voorbije week gevolgd.
In de Vlaamse Raad van 24.02.2021 pleitte de minister-president Jambon uitdrukkelijk voor ‘perspectieven’. Alle partijen hadden minstens één wens om te versoepelen, niet echt veeleisend, zoals het verhogen van de bubbels.
Ook in het federaal vragenuurtje van 25.2.2021  was het vergroten van de bubbels ook één van de hoofdpunten, naast de aanpassing van het reisverbod en de vraag naar perspectieven.
Enkelingen zagen ook een voorzichtige heropening voor de horeca.
In Antwerpen sprak burgemeester Dewever zelfs over ‘een bloedbad voor de horeca’. Hoeveel restaurants, cafés en tearooms zouden er zijn in Antwerpen? Die zouden zich eens moeten afkerenvan hun burgemeester? Die komt dan zelf in een bloedbad terecht.
Het Vlaams Belang pleit ook voor de heropening. Dat zal wel voor dezelfde reden zijn!
Europa dringt bij onze regering aan om het verbod voor buitenlandreizen, behalve essentiële, te herzien.

Je kan nu toch niet spreken over versoepelingen als er steeds maar nieuwe varianten bijkomen, die veel besmettelijker zijn dan de vorige, als de cijfers weer de hoogte ingaan en als het reproductiegetal weer 1,04 bedraagt.?
We zijn het niet gewoon dat het veiligheidscomité niet ingaat op de vraag naar versoepelingen.
Raar om zoiets te zeggen, maar hun taak werd deze keer ‘vereenvoudigd’ door het feit dat de cijfers niet langer daalden, maar integendeel, behalve voor de overlijdens, gevoelig stegen.
Ze beslisten dat er voorlopig geen versoepelingen komen maar dat ze op vrijdag 5 maart 2021 opnieuw bijeenkomen. Ze willen zien of de verhoogde cijfers van de voorbije dagen toevallige verhogingen zijn of dat ze het begin zijn van een derde golf.
Laat ons even die cijfers bekijken.  

 Bron: Coronavirus COVID-19 in cijfers, grafieken en kaarten - Corona Informatie België

De ziekenhuisopnames daalden de hele tijd langzaam of schommelden rond de 120 maar op 25.02.2021 waren er dat plots weer 142, 152 op 27.2. Het aantal ‘opgenomen in de intensieve’ daalden dit jaar in feite nooit echt maar op 11.2.2021 werd triomfantelijk meegedeeld dat het aantal nog slechts 294 bedroeg, voor het eerst onder de 300. Helaas waren er dat op 25.2 opnieuw 369. Laat dat nu juist de dag zijn vóór de datum waarop het veiligheidscomité moest beslissen!!  Op 26.2.2021 waren er dat al 400, op 28.2  399!

Gelukkig verminderde het aantal doden gevoelig. Alhoewel, zoals we kunnen zien op onderstaande grafiek, ging het dagelijks cijfer eigenlijk op en neer, maar tussen 18 en 24.2.2021 was het dagelijks gemiddelde 25.

Begrijpen sommige mensen dan niet dat de toestand ernstig moet genomen worden? Heel wat mensen zijn kwaad omdat ze te erg beperkt worden in hun vrijheid. Wel, ik ben kwaad omdat zij kwaad zijn. Begrijpen zij dan niet dat we op de tanden moeten bijten of dat we anders nooit uit die miserie geraken? Heel wat jonge mensen willen of kunnen dat schijnbaar maar niet begrijpen omdat ze al hun hele leven verwend zijn en nog nooit tot iets gedwongen werden dat gehoorzaamheid en volharding vereiste. Ik werd woedend toen ik de volgende foto zag in ‘Het Nieuwsblad’ van 25.02.2021.

Ik vind het onthutsend dat ik telkens weer moet vaststellen dat zoveel mensen de regels niet volgen.
       Enkele voorbeelden:
          - bij het aanschuiven in file aan een winkel, dragen ze wel een mondmasker maar ze respecteren de sociale afstand
            niet
          - ze staan in (te grote) groepjes te genieten van hun ijsje of zelfs van een tas koffie … uiteraard zonder mondmasker
            of masker naar beneden geschoven
Waar ik die overtredingen vaststelde, was er geen politie te zien. Ik hoorde deze week dat de minister van binnenlandse zaken toegaf dat de politie nog te vaak opdracht gaf om de tekortkoming te herstellen, maar geen boete geeft.

Er is toch veel begrip nodig voor het feit dat de ene sector getroffen wordt door de maatregelen en een gelijkaardige sector dan weer niet.
Enkele voorbeelden:

Dierenparken tegenover sportstadions
Dagtoeristen op de zeedijk tegenover sociale contacten

Dat moet toch sterk de motivatie van de politie aantasten om coronafeestjes op te sporen of om een proces-verbaal op te stellen tegen iemand die geen mondmasker draagt.
Steven Van Gucht:

  -zegt enerzijds: “aërosolen maken weinig kans in de buitenlucht; er is een groot verschil met binnen.” Waarom
    worden dan nog beperkingen opgelegd voor buiten?

 -zegt anderzijds “Een gesprek op korte afstand in de buitenlucht zonder masker, kan wel voldoende zijn
    voor besmetting”.

In het Nieuwsblad van 22.2.2021 stond een goeie foto. Ik heb ze niet geteld maar hoeveel personen droegen er geen maker of lieten het onder de kin? Meer dan de helft, me dunkt!

En toch zitten of staan er vele op nog geen 50 centimeter van elkaar!
Politie is er op de foto niet te zien!
Dit is alweer een bewijs dat jongeren niet in staat zouden zijn om de regels te volgen mochten er samenscholingen toegelaten worden.

Wat ik niet begrijp
Waarom dragen wij alweer de rode lantaarn bij het vaccineren?
Ik zag onze burgemeester op donderdag 25.02.2021 in Villa Politica aan de eerste minister zeggen dat hij gewoon naar het Berlaymont-gebouw (van de Europese Commissie) moest gaan (‘5 minuten politieke moed’) en uitleg vragen over de trage verdeling van de vaccins. Dat was tenminste klare taal! We weten al langer dat Jean-Marie geen voorstander is van een zeer streng coronabeleid. De cijfers van Middelkerke zijn nochtans ook niet geruststellend: In de laatste 14 dagen waren er nog 86 besmettingen, terwijl in dezelfde periode nog 439 waren op 100.000 inwoners. Die cijfers behoren tot de hoogste in de kuststreek.
Waarom die twijfel over de deugdelijkheid, maar vooral de steeds weerkerende tegenstrijdige berichten over de vaccins van AstraZeneca? Je zou gaan twijfelen ‘laat ik me nu vaccineren of niet?’ Waarom de ene dag ‘AstraZeneca zal leveren’ en de andere keer ‘Zal niet leveren’
Hoe komt het dat andere landen meer dosissen hebben dan wij en dus meer uitgevoerde inentingen?
Hoe komt het dat er problemen zijn bij het uitnodigen om zich naar een vaccinatiecentrum te begeven? De schuld zal wel weer aan de computers of aan de leveranciers liggen. De regering zal wel weer vrijuit gaan en wij zullen dat weer moeten geloven.
Zou je niet razend worden als je leest dat de textielmaskers die we van de regering kregen via de apotheker, vergiftigd zouden zijn en dus schadelijk voor onze gezondheid. De overheid ‘raadt af’ ze nog te gebruiken in afwachting van verder onderzoek!!
Is er dan geen onderzoek gebeurd vóór de verdeling? Wie is de schuldige???

Besluit
Ik ben dus voorstander van een zeer harde houding van de regering, tot spijt van wie het benijdt. Ik heb ook al vele maanden mijn kinderen en kleinkinderen niet meer gezien.
Ik zou ook graag hebben dat de miserie ophoudt.
Laat ons alstublieft nog even op de tanden bijten! Als men erin slaagt om het vaccinatietempo te verhogen en als iedereen de opgelegde maatregelen in acht neemt, dan vermijden we in eerste instantie een derde golf, maar dan lijkt de kans ook groot dat binnen een drietal weken heel wat versoepelingen mogelijk zullen worden en dat verdere miserie zal kunnen vermeden worden.

Bron
Het Nieuwsblad van 24.02.2021 artikel ‘Niet allemaal op één lijn’ van Arnout Gyssels