Archief

Als je even opzij kijkt langs de Westendelaan ter hoogte van ‘Het Kasteel’ dan zie je dat er (eindelijk!!!) wat roert in en rond die gebouwen.
Ziehier mijn foto’s van deze drukte die we daar sinds lange tijd niet meer mochten meemaken:

Ik was natuurlijk, waarschijnlijk zoals andere passanten die iets afweten van de geschiedenis van dat gebouw, erg verrast. Op 25.10.2016 hingen de rood-witte spandoeken er niet meer ...  maar een hotel dat appartementen of kamers verkoopt?
Tot op heden dacht ik altijd dat een hotel een dienstverlenend etablissement is met een commercieel oogmerk waar iemand tegen betaling kan overnachten.
Op Wikipedia vermelden ze alle soorten hotels en daaronder vinden we ook het verblijfshotel, waarmee het sporthotel kan vergeleken worden. Dat is een hotel bij een bezienswaardigheid (bijvoorbeeld een strand) met veel infrastructuur voor de vrijetijdsinvulling (bijvoorbeeld een zwembad, sauna, tennisbaan). Men verblijft er vaak voor een lang weekend, een week of meer.
Dat een hotelgast eigenaar kan worden van zijn verblijfruimte, dat heb ik nergens gevonden.
Is het dan niet logisch dat ik mij daar vragen over stel?

Maar dat is nog niet alles. Ik was ook altijd van mening dat het gewestplan Oostende-Middelkerke, dat gold voor ons ‘Sportpark’, enkel dagrecreatie toeliet. Om zeker te zijn dat ik wel het recentste bijgehouden RUP raadpleegde en omdat ik vreesde geen antwoord te krijgen van de gemeente, stelde ik op 3.9.2016 in het kader van ‘openbaarheid van bestuur’ de vraag aan ‘Ruimtelijke ordening Vlaanderen’ … die mijn vraag op 5.9.2016 doorstuurde naar ‘Ruimtelijke Ordening West-Vlaanderen’ … die op hun beurt mijn vraag doorstuurden … naar de gemeente. De technische dienst antwoordde toch (waarvoor dank) dat het sporthotel gelegen is in RUP Sportpark (Nr 43), dat goedgekeurd werd door de Deputatie van de provincie op 19.1.2012
Jullie vinden bij mijn bronnen waar je dat plan kunt raadplegen.

Ruimtelijke Ordening ‘à la tête du client’
Ik heb in de loop van de jaren kunnen vaststellen hoe aanvankelijk goed bedoelde bestemmingen van zones, weliswaar na verloop van tijd, om alle echelons toe te laten hun zegje te doen, zomaar kunnen veranderd worden. Om iemand ter wille te zijn? Om te beantwoorden aan de huidige maatschappelijke toestand? Om vroegere fouten recht te zetten? Om nieuwe bouwmogelijkheden (hotels, …) te scheppen? Om een megalomaan project toe te laten dat één of meerdere politici op het voorplan moet laten treden en zijn/haar paradepaardje moet laten berijden of zijn jongensdroom waar moet maken? Alle redenen zijn goed.
In een reactie in ‘Het Nieuwsblad’ had Fred Vandenbussche daar destijds volgende reactie op: “Zo gaat dat dus in Middelkerke: de vriendjes van de blauwe baronnen mogen bouwen wat en waar ze willen, achteraf wordt toch alles 'geregeld'. In normale gemeenten worden gebouwen aangepast aan de stedenbouwkundige plannen. In Middelkerke worden de plannen aangepast aan wat het de bevriende promotoren belieft te bouwen...”

De bestemming van het terrein langs de Westendelaan was inderdaad volgens het gewestplan ‘Oostende – Middenkust’ van 26.01.1977, ‘gebied voor dagrecreatie’. Dagrecreanten zijn mensen die hun activiteiten uitoefenen buiten de onmiddellijke omgeving van hun woning maar die niet overnachten op die plaats. We onderscheidden daarin twee BPA’s: ‘Miami’ en ‘IJzerlaan’.
Vooraleer een ruimtelijk uitvoeringsplan kan goedgekeurd worden, moet er volgens het MER – decreet (Milieu Effecten Rapport) eerst een onderzoek gebeuren om na te gaan of het plan al dan niet aanzienlijke effecten kan hebben op de bestaande situatie voor mens en milieu.
De eerste stap die daarin moet gezet worden is het opstellen van een document, ‘Verzoek tot raadpleging’ genoemd. Dat werd dan ook opgesteld op 10 maart 2010.

Inhoud van het ‘Verzoek tot raadpleging’
De procedure van de screening bestaat uit drie stappen. Eén van de daarin opgenomen informatiepunten is de beschrijving en verduidelijking van het voorgenomen plan. Willen jullie dat document volledig lezen of bestuderen, dan vinden jullie het bij mijn bronnen, onderaan.
Ik wil daaruit slechts enkele punten halen die aantonen hoe de bestemming van zo’n plan kan gemanipuleerd worden. ‘Herzien’ wordt dat dan genoemd!
Hier is eigenaardig genoeg voor het eerst sprake van de mogelijkheid om een sporthotel in te richten, in functie van de aanwezige sportinfrastructuur. Ons gemeentebestuur vond eerst nochtans terecht dat de stedenbouwkundige voorschriften op die plaats alleen dagrecreatie en geen verblijfsrecreatie toelieten. Kortom: een fitnesscentrum kon wel, een hotel niet. Maar in oktober 2012, dus twee en een half jaar later, vlak vóór de gemeenteraadsverkiezingen zou aannemer Gryson uit Aartrijke dan toch een vergunning krijgen om zijn installaties uit te breiden met een sporthotel.
Het gebied wordt ingedeeld in drie zones, zoals hieronder te zien is.

Ziehier de letterlijk overgenomen tekst uit dat verzoek tot raadpleging.
Aan de westzijde is er een hoogdynamische zone met behoud van de bestaande functies (manege, tennisschool, voetbal, basket, nabestemming woning, minigolf)
Onder hoog-dynamische toeristisch-recreatieve infrastructuur wordt infrastructuur verstaan die, omwille van haar intrinsieke aard, in haar onmiddellijke omgeving sterke veranderingen en dynamiek teweegbrengt in de wijze van functioneren van de bestaande ruimtelijke en sociaal-economische structuur en daardoor in belangrijke mate het bestaande ruimtegebruik.
Daarnaast komt een sporthotel, een indoorrecreatief complex (all weathercomplex met sneeuwdorp, bowling,…) (verplaatsing van een bestaand privaat complex vanuit het bedrijventerrein), een nieuw skatepark/skatebowl, infrastructuren/gebouwen, parking georiënteerd op de Westendelaan).
Ten tweede is er een overgangszone waar recreatie nog primeert maar minder bebouwing toegelaten wordt voor o.a. voetbalvelden, in- en outdoor petanquebanen, avontuurlijke speelterreinen (eventueel gebouwd op grondverzet van de skatebowl) en een groene parking. De bestaande mountainbikeroute en deadride kunnen hierin verwerkt worden.
De oostelijke zone is een laagdynamische zone voor de bestaande mountainroute, de bestaande volkstuintjes, de hindernissenpiste (eventueel te vervangen of aan te vullen met een hoogteparcours), staande wip en wandel- en fietsdoorsteken. Er worden groenbuffers voorzien aan de zijde van de Westendelaan en ter hoogte van de Warandeduinen.

‘Dagrecreatie’ werd dus zomaar vervangen door ‘verblijfsrecreatie’. 
In het sporthotel zijn overnachtingsmogelijkheden toegelaten die direct gerelateerd zijn aan de aangeboden sporten. Wat uitvoeriger uitgelegd, betekent dit dat in de hoogdynamische zone een hotel kan ingericht worden, gerelateerd aan specifieke sportvoorziening zodat sporters, in groep of individueel, ter plaatse overnachtingsmogelijkheid kan aangeboden worden bij de aanwezige sportfaciliteiten (vb stages, trainingskampen, en dergelijke).
Zuiver hotelaanbod, los van sportfaciliteiten is niet toegelaten. Er wonen ook niet!
We herinneren ons nog allemaal dat het asielcentrum 'Zon en Zee' destijds gesloten werd omdat de asielzoekers er woonden wat geen verblijfsrecreatie is. Maar, wie zal controleren of de eigenaars daar soms niet constant verblijven? Dat is een probleem dat zich zowat overal in Vlaanderen stelt, maar waar de overtreders niet wakker van liggen en dat door de overheid vrij gemakkelijk genegeerd wordt.

Welke sporten worden er eigenlijk aangeboden?
Volgens de webpagina www.middelkerke.be/sportpark-de-krokodiel
zouden dat zijn: basketveld, hindernissenparcours met touwenpiste, teamwork- en moeraspiste, speelweide, vijver met eiland, Finse looppiste (1,4 km), mountainbikeparcours (2 km).
Dat verschilt dus van wat in het ‘Verzoek tot raadpleging’ staat.

Een kamer/appartement kopen
Hotelkamers verkopen zou een nieuwe trend zijn in het hotelwezen. Na de opening van het vroegere Rustoord in Westende, nu Duinenzicht, zouden alle kamers er op dezelfde manier verkocht geweest zijn. Laat ons die twee maar liever niet vergelijken. ‘Duinenzicht’ in de Vakantiestraat 3, is gelegen in BPA “Westende-Dorp, MB 19-09-1984. Daar zijn volgens het bestemmingsplan woningen voorzien en geen hotel.
Na het lezen van het spandoek op het Sporthotel (zie foto’s hierboven) wou ik daar natuurlijk meer over weten. Toch logisch dat ik wilde weten wie daarachter of daaronder zit. Ik surfte dus uiteraard naar www.sportresidentie-acropolis.be . Groot was dan ook mijn verbazing dat die website niets voorstelt en zeker geen informatie bevat over het sporthotel. Ik moest dus elders zoeken, te beginnen met het opsporen van de bouwheer van het pand. Dat blijkt de firma claeys bvba (gebroeders filip en bart claeys), Doornkouterstraat 1a in 8980 in Passendale te zijn. (051/779973). Maar ook op hun website kon ik geen verband vinden met de sportresidentie-acropolis. Ze vermelden wel het ‘sporthotel’ als referentie. En mijn e-mail beantwoordden ze niet.
Dan maar eens proberen bij de firma ‘isolteam – slim isoleren van dak tot kelder’ uit Kortemark, sponsor van de wielergroep ‘crelan – vastgoedservice’. Op mijn vraag om wat meer te mogen vernemen over dat verkoopaanbod, beloofden ze mij dat ze een bericht zouden sturen naar de betrokken personen. Geen respons! Spijtig! Waarom toch? Er is toch niets 'louche' aan de hand, zeker?
Ik vermoed dat de eigenaar, Eddy Gryson uit Aartrijke, mij meer zo kunnen vertellen. Misschien moet ik af en toe eens gaan eten in het restaurant ‘De Lanteirne’ in Westende-dorp, waar hij een trouwe klant is. Ja, waarom niet, hé? Het is er lekker. De burgemeester en de secretaris weten dat ook want ze gaan daar ook regelmatig, wordt verteld.

Willen jullie meer weten over de gekke, schandalige geschiedenis van ‘Het Kasteel’, en het ‘Sporthotel?
Dan kunnen jullie mijn artikels daarover lezen:
In de map ‘Monumenten’: ‘Middelkerke heeft nu ook zijn kasteel’ (27.4.2008)
In de map ‘Immobiliën’: ‘Middelkerke: dat mag niet volgens het geldend ruimtelijk 
        uitvoeringsplan? Dan veranderen we dat plan toch! Geen probleem!’ (19.11.2012)
In de map ‘Allerlei’
    Onder ‘Middelkerke en Westende in het nieuw(s), onderdeel ‘Kasteel’ (9.3.2015)
    Onder ‘Middelkerke: hangende problemen of hete hangijzers… en enkele
            vraagtekens’, onderdeel ‘Het Kasteel van Middelkerke’ (17.8.2015)

Bronnen
http://www.middelkerke.be/nl/rup-sportpark
https://www.lne.be/merdatabank/uploads/nthnvg2154.pdf verzoek tot raadpleging
http://rwo.vlaanderen.be/nlapps/data/docattachments/handleidingdeel1_v2_2.pdf
https://codex.vlaanderen.be/Zoeken/Document.aspx?DID=1007282&param=informatie

Op zondag 9 oktober 2016 zijn ze weer langs geweest in mijn straat. Ze hebben er zelfs een geurend pakje achtergelaten.

Natuurlijk mogen we niet overdrijven in onze reactie, maar toch blijf ik erop hameren vooral omdat het mij stoort dat de gemeente alle mogelijke middelen inzet tegen al diegene die hun hond(je) toelaten op ‘straat te kakken, maar het niet oppakken’, (tekst geleend van Paul Dewulf in de Duinenlaan) terwijl de paarden …

De geschiedenis van de straatpaarden
In de 19e eeuw, toen er nog geen auto’s in de straten reden, was het stedelijke transport van mensen en goederen vrijwel volledig afhankelijk van paardenkracht. Zo transporteerden de handelaren/handelaars hun goederen vaak per wagon en lieten vele burgers en arbeiders zich met paardenbussen en paardentaxi’s naar het werk vervoeren. Je zou kunnen denken dat het verkeer toen heel wat rustiger en veiliger was dan in onze hedendaagse automaatschappij, maar niets is minder waar.
De enorme aantallen paarden in de Westerse steden zorgden voor nog veel grotere problemen, waaronder ziektes, verkeersdoden, geluidsoverlast (door paardengehinnik en kletteren van de hoeven op de stenen straten), en het ergste van allemaal: een gigantisch overschot aan mest.
Ieder stadspaard liet elke dag minstens 1 liter urine en tussen de 7 en 15 kilo mest achter, wat met een paardenpopulatie van 100.000 in New York resulteerde in een dagelijkse vervuiling van 100.000 liter paardenurine en ongeveer 1.2 miljoen kilo paardenstront.
Ziehier een foto uit 1893 van de Bedford Street in New-York, waar schijnbaar zeer veel paarden voorbijgekomen waren. Daarnaast zien jullie dezelfde straat, jaren later.

In zijn nieuw boek ‘Vrank en vrij’ geeft Jean-Marie Dedecker ons de raad, als we ooit eens door New-York flaneren, de statige uit bruine baksteen opgetrokken herenhuizen te bewonderen met hun elegant bordes dat vanaf het straatniveau oprijst tot de woonruimte op de eerste verdieping. Hij legt uit dat die bouwtrant nodig was om boven de paardenmest uit te stijgen. Het stonk verschrikkelijk in de zomer en bij regenweer overspoelde een soepachtige stroom paardenmest de voetgangersplaatsen en lekte de kelders in.

In de vroege dagen van het dierentransport was dit nog niet zo’n groot probleem, want toen konden de steden hun mestoverschot simpelweg doorverkopen aan de boeren. Met de toename van het aantal stadspaarden in de late 19e eeuw was de prijs van mest echter volledig ingestort, met als gevolg dat de stadsschoonmakers hun uitwerpselen niet meer kwijt konden aan de straatstenen.
Hetzelfde deed zich voor in London.
De meeste Westerse steden zagen zich daarom genoodzaakt de paardenpoep te dumpen op de verlaten kavels in de stad, met als gevolg dat het straatbeeld van Londen al snel werd ontsierd door 9 meter hoge mesthopen. Een journalist van de The Times sprak in 1894 zelfs van de ‘Grote Paardenmestcrisis’ en voorspelde dat, als men op dezelfde manier door zou gaan, alle straten van Londen binnen 50 jaar bedolven zouden zijn onder 3 meter dikke laag paardenmest.
Toen verscheen de auto … en toen was tenminste dat probleem opgelost.

Ik heb bovenstaande geschiedenis enkel ingelast omdat ik dat een ‘interessant weetje’ vond en natuurlijk is de toestand van vandaag daarmee niet te vergelijken.

Toch vind ik dat er iets zou moeten aan gedaan worden.
Ik vermeld meestal de problemen ‘hondenpoep’ en ‘paardenvijgen’ in één adem. Natuurlijk zijn er enkele belangrijke verschillen. Laat ons die even bekijken. Zoals een lading paardenvijgen wel 30 keer omvangrijker is dan wat een hond(je) produceert, zijn de middelen om onze straten proper te houden van vijgen of drollen ook niet te vergelijken.
Zo moet elke hondeneigenaar een poepzakje bij hebben als hij/zij met zijn/haar lieveling op stap gaat; Dat is een klein zakje en overal staan buizen waarin men ze kwijt kan geraken.
En de paarden?
Ik wil de paardenliefhebber zijn pleziertjes niet ontnemen maar "Waar rook is, is ook vuur," zei Uilenspiegel, en hij tastte met zijn handen in een hoop verse paardenvijgen.
Het volstaat schijnbaar niet dat de gemeente voorschrijft dat ‘Begeleiders of ruiters van rijdieren verantwoordelijk zijn voor het opruimen of laten opruimen van de uitwerpselen van deze dieren.’
Voor de paarden hebben verschillende Nederlandse gemeenten het gebruik van de poepzak verplicht gemaakt. Zoals hieronder te zien is, wordt die onder de staart van het dier gehangen, vastgehaakt aan het zadel. Als de staart van het paard omhoog gaat, wordt de zak opengetrokken en valt de mest erin. Het paard wordt soms wel wat onrustig met die zak onder de staart.

De zak is vervaardigd uit nylon en kan drie beurten van het paard bevatten. Is de zak vol, dan volstaan een paar handige bewegingen om hem te ledigen in een gewone plastic zak.

Voor honden zijn er eveneens praktische toiletten voorzien, maar hoe moet je paardentoiletten aanleggen? Moeilijk te doen!

Dan moet de ruiter maar van zijn paard afkomen en het goedje opscheppen. Ziehier een voorbeeld van hoe het kan. Hebben jullie dat al ooit meegemaakt? Ik niet!

Wie niet wil afstappen moet na zijn uitstap maar het parcours opnieuw afleggen met de auto om het karweitje op te knappen. Ofwel kan iemand met de fiets, gewapend met schop en zak, achter het paard rijden (niet te dicht, natuurlijk) en de straat opnieuw proper maken.
Een andere maatregel die de gemeente zou kunnen treffen is het voorschrijven van de wegen die door paardrijders mogen gevolgd worden. Om de toeristen niet te mishagen is het toch ’s zomers ook niet toegelaten op het strand paard te rijden. Ik geef toe dat er in onze badplaats weinig wegen geschikt zijn als paardenparcours.

Besluit
Paardrijden in Middelkerke moet kunnen, maar ruim het wel even op!

De beste mogelijke maatregel is het verplichten van de poepzak. En natuurlijk het controleren en beboeten van de overtreders. Dus, bestuurders van Middelkerke, jullie zijn toch zo graag de eerste en de beste .... misschien kunnen jullie hier een paradepaardje van maken.

Bron
http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/grote-paardenmestcrisis-van-1894/

De federale begroting
De federale regering worstelt al een hele tijd met een reusachtig gat in de begroting. De tijd tikte want sinds 2013 moeten de eurolanden jaarlijks tegen 15 oktober een ontwerpbegroting voor volgend jaar indienen. Europa wil namelijk een nieuwe eurocrisis vermijden, zoals met Griekenland. Ze willen daarom veel sneller zicht krijgen op mogelijke budgettaire ontsporingen die zware gevolgen kunnen hebben voor de hele monetaire unie.
België is in het stipt naleven van deze regel niet de primus van de klas. Enkele dagen voor het verstrijken van de termijn, moesten de coalitiepartijen het eerst nog eens worden over de grootte van het gat. En dan maar zoeken achter maatregelen! Waar kan er bespaard worden? Hoe kunnen we de onderdanen nog meer uitwringen? Belastingen verhogen? Grote vermogens meer belasten dan kleine?
Ze beweren allemaal dat de gewone man niet zal getroffen worden door de maatregelen. Gebeurt dat niet rechtstreeks, dan onrechtstreeks. “En wie gelooft die mensen nog?” is nog steeds actueel.

De Vlaamse begroting
Ook de Vlaamse regering, die hardnekkig vasthoudt aan een begroting in evenwicht, ligt onder vuur. Bereikten ze dat (papieren?) evenwicht nu al dan niet met behulp van boekhoudkundige goocheltrucs? Of door de kostprijs van grote projecten, zoals de Oosterweelverbinding, een deel van de ziekenhuisfinanciering en de asieluitgaven buiten de begroting te houden? Er wordt de Vlaamse ministers verweten dat ze daarmee een bom leggen onder de begrotingen van de volgende jaren. Maar ja, misschien is dat dan hun probleem niet meer!
Telkens weer worden de gezinnen het slachtoffer van de begrotingsevenwicht - oefening van de regering.
Denken jullie maar aan de Turteltaks of Vlaamse energieheffing, de verdubbeling van de zorgpremie, de verhoging van het inschrijvingsgeld voor het hoger onderwijs, de verhoogde waterfactuur, de slechte hervorming van de kinderbijslag, stijgende prijzen van de rusthuizen en een hele reeks andere prijsverhogingen.
De Gezinsbond: “De afschaffing van de leeftijdsbijslagen kindergeld kost het gezin 1.283 euro per jaar, de afschaffing van de gratis hoeveelheid water en elektriciteit 300 euro, achttien 'respijtdagen', waarop de kleinste niet naar de crèche gaat, kosten hen 500 euro. Voor een niet-beursstudent betalen ze 270 euro meer en de twintig lijnkaarten die ze jaarlijks gebruiken, kosten hen jaarlijks 120 euro meer. Extra jaarkost voor het gezin: 2.473 euro.”
Kortom, onze beide regeringen hebben altijd geld te kort! Maar ze zetten natuurlijk hun postjes niet op het spel en dus geraken ze het tenslotte altijd wel weer eens over de manier om dat gat te vullen. Ze rekenen natuurlijk op ons om bij te passen.

Het Middelkerks beheer van ons geld
In Middelkerke schijnt er geen gat in de begroting te zijn. De gemeente heeft wel een enorm hoge schuld, maar schijnbaar hebben zij altijd wel een overschot op de begroting.
Zou het daarmee zijn dat zij de huidige en toekomstige beschilderingen van gevels met stripfiguren zullen betalen?
Zopas werd op de gevel van de Calidris een eerste kunstwerk met Robbedoes aangebracht. De volgorde is dus gewijzigd want er was eerst gezegd dat ‘De Branding’ als eerste aan de beurt zou komen.
Het schilderwerk toont één zijde naar de grote baan zodanig dat de tramreizigers het kunnen bewonderen, de andere zijde is gedraaid naar de strandgangers in de ‘Strandlaan’.
De onthulling gebeurde in aanwezigheid van de Nederlandse artiest, Hanco Kolk.
Het werk zou Middelkerke een nog grotere uitstraling als stripgemeente moeten geven. Is dat wel zo? Komen daardoor nu weer duizenden toeristen meer naar onze kustgemeente, zoals Janna dat zo goed kan zeggen?
Ziehier het werk, bijna klaar en volledig klaar:

Het is mooi, maar …
In een vorig artikel ‘Middelkerke wil zich nog veel meer profileren als stripgemeente’ (zie map ‘Uitzicht van de gemeente’ – 18.7.2016) haalde ik reeds de woorden aan van Michel Landuyt:
“We willen een kwalitatief verhaal vertellen dat jaren mee gaat. Een stripgevel kost ongeveer evenveel als een stripstandbeeld op de dijk. Voorlopig komen er geen stripstandbeelden bij. Het budget dat zo vrij komt, wordt besteed aan de stripmuren.” Misschien zou een standbeeld nu ook al wat meer kosten, maar ik dacht dat de gemeente daarvoor rond de 25.000 euro per beeld betaalde.
Voor de eerste stripmuur bedraagt de prijs 36.000 euro, dus bijna de helft meer. Voor diegene die nog in Belgisch geld rekenen is dat bijna 1.500.000 francs. “Niet min”, zegt Michel zelf “maar er komt heel veel bij kijken. De schildering werd uitgevoerd door professionele kunstenaars en de muur diende eerst bepleisterd te worden. Zowel de muur als het kunstwerk werden ook nog behandeld met een graffitiwerend product.”

Vinden jullie dat nog normaal? En er komen er nog, in november al een tweede.

Besluit
Ik vind het onverantwoord dat Middelkerke in tijden waarin iedereen de mond vol heeft over besparingen op de kop van de bevolking, het geld langs deuren en vensters blijft buitensmijten, voor zaken die, hoe mooi ook, eigenlijk niet broodnodig of onontbeerlijk zijn. Misschien zouden ze dat geld beter kunnen besteden, maar dan ten voordele van de eigen bevolking?

Bron
http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-middelkerke/eerste-stripgevel-onthuld-a2918642/

Ik schrijf en spreek altijd over het ‘Westends' dialekt, maar daarmee doe ik de Lombardsijdenaars onrecht aan. Ze spreken volgens mij namelijk hetzelfde dialect als in Westende.
Of is er misschien iemand die verschillen kent?
Destijds had ik mij voorgenomen jaarlijks een verhaal te vertellen in onze streektaal, maar misschien is dat wat te weinig en daarom … ben ik hier weer.
Omdat ik probeer alle woorden neer te schrijven zoals ze uitgesproken worden, raad ik jullie aan de tekst uit te spreken bij het lezen.

Tjepn e Neetn zien twi rasegtu Lombartsiedunoars, guboorn e gutoogn zegn zu bie uus.
Zu zien allutweeë al u bitju va joarn e zoedn allutweeë me geil undrertu va nundur dorp.
Zu weetn dur allus van en zu volgn al wa tgumeintubustier en du gumeinturoat buslisn up du voeët.
Somtiets zieën zu dommee nie gulukkug en ton moeëtn zu ki undrertu lugtn teegn mukoar.
Daan zu doar u goe pientu bie drienkn, da moenk zeekr nie zegn? Luusturt mor u ki wienu daan zu tu vurteln addn du latstu ki.

Tjepn: wienu peisju gie van da vurlegn van du tramroetu? Ik vieng dattook nie op die zesoendurt meeturs go komn dammu moeëtn loopn no da tramkotju up tendu van du sjhoolstroatu?
Neetn: gie e gumaklik klapn, ee Tjepn, ju weunt gie in du platsu zeëvu mor ik weun in tpriïnsuvelt das u geil stik verdur, ee?
Tjepj: ju go gie doa deugt va nen, Neetn, u bitju buweegiengu ku noois gin kwoat!
E zen tog bulooft dan dur veelu meir ottobuuzn gon rieën e stopn in du platsu?
Neetn: ot mo woar is?
Tjepn: mo ju moe tog toegeevn, Neetn, dat veelu veiligur go zien lanks du groötu boanu! Tgon tog mindur aksiedentn gubeurn, ee?
Neetn: ziej zeekr datta an trajekt ligt, Tjepn, of zien du meënsjhn musjhieën nie vorsigtug gunoeg?
En peisju gie dattur doa gin aksidenten goan gubeurn?
Tjepn: tis doar utwa van woa, mo ju go tog veelu tiet win ee? Ju go vier munuutn rappr in Niepoört zien
Neetn: tis noga du moejtu, moeta deiguntlik altiet zo zeiru goan teegnwoördug?
Tjepn: Mo ju moe tog toegeevn da Lombardieë dur veelu beetur got uut zieën?
Neetn: veelu doodur wil ju zeekr zegn? Gon du kaffees do nie oendr tu lieën en?
Tjepn: zen tog nog du navuntmart? Tgot u pluzieër zien da ju zo nie mi moet upletn voe die trams die allu tieën munuutn uut twi rigtieng komn.
En du meënshn uut du Zeiloanu gon toen tog in u negtu promunaadu weun, ee, me sjhoönu gubouwn e veelu groeën.
En du Niepoörtloanu te! Ju moet u ki peizn, gin tram mi vo ju deuru!
Neetn: mu zien goe moats ee, Tjepjn, mo koarn al dattur gin klapn aju is. Witju wienu dangkik peizn? Dat du gumeintu mo juustu drommu tu doeën is om nog u plingsju an tu legn, met groeën en bankn.
Ot mo nie geilu daagn vul stoat met ottoos dat meir up u parkieng gliekt dan up u rustug plingsjhu!
E wanneir gotta gudoan zien? Go mu wieddur da nog meugn meemaakn?
Tjepn: mo be jaamu. Ot zoverru is goan zu roendleijdiengu oedn voe doeddu: no du nuutkiektoorn, tbeeldnpark, du Westenduloanu en du Lombartsieduloanu, tnieeëw kazinoo en du tramroetu natteurlik.
Neetn: kun dur nieks an doeën mo kun ik doa nie mee lachn
Tjepn: kgo ju toe mo u goeju mop vurteln

In Westendu-dorp stapt ur u maddam up u vullu tram. Feelieks, die nog van du noedu stempul is, wil dupstoan.
Zu zegt 'Bluuf mo zitn, bluuf mo zitn, ksie nie moeë wi'.
I Lombartsieddu-bat tseëfstu: Feelieks wil dupstoan, mo du maddam duw dem met u zogtu nant weer up zu platsu en zu driengt an dattun zoe bluuvn zitn. Toe datta in tdorp nog u ki gubeurt. Nu wort Feelieks kwoad ‘Stop nu tog u ki met die zeivr. Deur joen zienk nu al twi altus tu verru gureen.'

Neetn: Ken ook intju:

Birtaa weunt in u nuus lanks du tramroetu in Lombartsieddu. Twieëkint durvoorn e zu kassu gukogt in  u groöt woarunuus voer in eur slapkaamr. Me veelu moejtu e zu tmeubl togin mukoar kun steekn. Mor iedru ki datru tram passeert; volt ut weeru uut mukoar.

Dorrom vraag zutwieën van du wienkul om ukki tu komn kiekn. Juultju komt u poar daagn loatr en nu got ie u ki toogn datn ie da we kut. Mor ot du volgundu tram vurbiekomt stuukt du kassu weeru in mukoar. Juultju stelt voörn om in du kassu tu wagtn toet dattur weeru u tram passeert en tu kiekn wienu dattur juustu gubeurt. Biïnst da Juultju doa zit, komt Isidoör, Birtaa eur vint, tuus. Mo dun deen is zo jaloeës da Birtaa an Juultju vraagt om in du kassu tu bluuvn zitn. Isidoör wil nu tog wel unandur emdu antrekn, zeekur! Nu trekt die kassu oopn en nu zieët Juultju natteurlik zitn. Mo dundeen is nie up zu toengu guvoln e nu zegt: “Tis nie wa daju peist, wi, kzit nik ier mo juustu agtur du tram tu wagtn."

Alweer een jaar voorbij … en weer eentje bij op de teller! Wat gaat dat toch rap! Als we maar gezond mogen blijven! En bovendien “de tijd vliegt snel, gebruik hem wel”…
Gestart op 7 september 2007, plaats ik daarom nu al negen jaar artikels op mijn blog.
Het artikel van deze week, het 470ste in de rij, gelet op de verjaardag, omvat vooral een overzicht van wat ik in het voorbije jaar schreef.

Is het nog steeds een succes?
Heel zeker! Facebook is weliswaar een te duchten concurrent voor alle blogs, maar in de rangschikking van de top-200 (op iets minder dan 25.000) behoud ik nog steeds mijn plaats tussen de 40 en 60. Niet dat ik die artikels schrijf om bejubeld of bedankt te worden, want dat doen mijn lezers sowieso niet. Aangezien ik nauwelijks gewezen word op één of andere fout of tekortkoming of dat het uiterst zelden gebeurt dat iemand iets wil rechtzetten, ook (en zeker) het gemeentebestuur niet, mag ik daar zeker uit besluiten dat mijn blog nog van de slechtste niet is? Ik zou er dus wel onderstaande taart voor kunnen aansnijden.

Hoe vat de gemeentelijke meerderheid mijn artikels op?
Tegenwoordig ben ik er heel zeker van dat de leden van ons bestuur mijn teksten ook lezen. Dat blijkt uit hun vijandigheid tegenover mijn persoon. Ze proberen mij van alles uit te sluiten: geen persberichten meer, negeren van vragen om informatie (behalve in het kader van ‘openbaarheid van bestuur’, waar ze wel moeten antwoorden).
Ze bekoelen daarmee echter geenszins mijn enthousiasme en mijn wil om ermee door te gaan.
Ik moet nochtans eerlijk bekennen dat ik van mening was dat ze na het voorbije jaar wel eens van koers zouden mogen veranderen (grapje!). Ik verwachtte dan ook een mailtje, in de zin van:
“Beste Stammer, In de voorbije negen jaar heb je ons vaak pijn gedaan. We waren dan ook woest op je: oneerlijk, niet objectief, hatelijk, politiek getint, …
Natuurlijk wordt een mandataris niet graag in zijn hemd gezet, noch wordt hij/zij niet graag op de tenen getrapt … ook al verdienen ze dat soms!
We hebben nu eindelijk ingezien dat jouw artikels niets anders zijn dan pogingen om Middelkerke in het algemeen en ons politici in het bijzonder, beter te maken. Wij zijn je soms dankbaar als je ons wijst op een mistoestand die om de één of andere reden, aan ons voorbijging. Wij hopen dus dat wij ons eindelijk kunnen verzoenen. Daarom willen wij dan ook enerzijds één en ander bekennen en anderzijds, ook met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen van 2018, via jouw blog enige beloftes de gemeentelijke wereld insturen.
Wij erkennen dat wij de gemeentefinancies niet steeds beheren zoals een goede huisvader dat doet. Zonder dat als een verontschuldiging te willen zien, maar als je zoveel jaren ( te veel?) aan de macht bent, dan is het toch logisch dat wij er alles aan doen om de gemeente steeds vaker en meer te profileren, een zekere vorm van megalomanie dus. Natuurlijk staan wij, machthebbers, graag af en toe in het zonnetje (lees krant, televisie). Hoe kunnen wij dat beter doen dan door enkele paradepaardjes los te laten waarmee we vooral de andere badplaatsen willen overtroeven. Om te tonen hoeveel aandacht we aan een bepaald facet van de gemeente willen wijden, houden wij er steeds aan om in dat geval een speerpunt te lanceren.
Ja inderdaad, vaak is dat ook gewoon om een jongensdroom van de schepen voor toerisme waar te maken. Jullie mogen zeker niet denken dat wij vanop de geplande uitkijktoren op jullie willen neerkijken.
Ja, we weten ook dat aan al onze projecten een prijskaartje hangt. Meestal een overdreven hoog, dat geven wij toe. We hebben wel een torenhoge schuld, maar we kunnen het ons veroorloven. En, welke belastingbetaler neemt ons dat kwalijk? Jij niet meegerekend, natuurlijk!
Wij beloven onze secretaris wat in te tomen, vooral als hij alweer hoge subsidies wil losweken om zijn en uiteraard dus ook onze wielergekte te voeden. De organisatie van tennistornooien willen wij voortaan een keurslijf aandoen.
Op het gebied van ruimtelijke ordening zullen wij uiterste correctheid nastreven, niet om de haverklap van mening veranderen, zeker niet om een (politieke) vriend ter wille te zijn. Zo zal er een vastere lijn komen in de bepaling van de bestemmingen van zekere onderdelen van ons grondgebied.
Bij de organisatie van evenementen (vb icefest, …) zullen wij succes nastreven door goede prospectie en minutieuze voorbereiding. Wij zullen voortaan de drang om de allerbeste te zijn, laten varen. De beste zal ook wel volstaan, zeker?
Toegankelijkheid en participatiemogelijkheid, willen wij met al onze krachten bereiken, in goede verstandhouding met de oppositie. In plaats van open brieven te verspreiden of afwezig te blijven op de door de oppositie bijeengeroepen gemeenteraad en aldus de confrontatie op de spits te drijven, zullen wij voortaan de weg van het overleg kiezen, m.a.w. steeds met een luisterend oor en bereidheid om hen (of één of andere wakkere burger) ook soms eens gelijk te geven.
We verzekeren jou persoonlijk, met stellige zekerheid, dat wij jouw vrije meningsuiting zullen eerbiedigen en zeker nooit meer te dreigen met het ondernemen van juridische stappen.

Dromen jullie maar verder,  ... Natuurlijk heb ik die mail niet gekregen!

Hoe reageert de oppositie op mijn artikels?
Het zal wel geen twijfel lijden dat blogs in de aard van de mijne, die de meerderheid vaak op de korrel nemen, sympathie kunnen opwekken bij de oppositie. Nu er weer een echte afgevaardigde van de N-VA in de gemeenteraad zetelt, zal ik ook hem om zijn mening vragen, zoals ik al zo vaak, zonder overdrijven, deed met de LDD en met het Progressief Kartel. Ik ben die twee partijen, die echte oppositie voeren, dan ook dankbaar dat zij in het voorbije jaar steeds bereid waren om op mijn vragen te antwoorden.

Het overzicht van mijn artikels
Het gemeentebestuur kwam het meest aan bod, namelijk zeven keer: in het gemeenterapport wat neerkomt op een beoordeling, over de bedgeheimen van de burgemeester die zich blootgaf toen ze de pers inlichtte over het aantal uren slaap ze per dag nodig heeft, over de schepen Ampe-Duron die misbruik maakte van haar functie door via de burgemeester een poging te ondernemen om te beletten dat haar zoon een huis kocht in Lombardsijde, over het gebrek aan aandacht en tegemoetkoming tegenover de oppositie, over het onnodig invoeren van een nieuw gemeentelijk logo en het daarmee gepaard gaande kostenplaatje, over de Goebezigprijs of m.a.w. een beloning die de gemeente kreeg voor haar gestructureerd en doordacht participatiebeleid waarover ik enige twijfel uitdrukte en tenslotte over de geslaagde jaarlijkse eindejaarsreceptie.

Twee onderwerpen stonden vijf keer in mijn belangstelling:
Toerisme: over de geschiedenis van onze stranden (1x over het Sint-Laurentiusstrand, 1 x de belevenissen van Nederlands journalist Van Oosterhout en 3 x over het Cristal Palace, zijnde de mémoires van ‘meester’ Jerome Coulier.
Sommige gemeentelijke gebouwen of bouwwerken veranderden (of zullen veranderen) van aanschijn en eigenaar, vandaar mijn interesse: de pastorie in Lombardsijde (2 keer omdat het de eerste keer mislukte, met telkens een tekst van ‘scherpe pen' Fred Vandenbussche, ex-journalist) , de watertoren die straks een lagere uitkijktoren wordt, het politiekantoor ex-restaurant Van Biervliet’ dat gesloopt werd, ‘Ons Rustoord’ nu Duinenzicht dat volledig gerenoveerd werd.

Waren drie keer het onderwerp van een artikel:
Sport: twee keer drukte ik er mij op positieve wijze over uit en wel over de vinkenzetting en over de mountainbikeomloop die er dan eindelijk na jaren toch kwam. Het derde artikel ging over de Noordzeecross of liever over de discussie of de vzw cyclocrosscomité een extern verzelfstandigd agentschap moest worden of niet.
Kunst: de stripgevels die de stripfiguren op de zeedijk moeten vervangen, ‘Olnetop’ (twee keer) enerzijds als aanwinst voor het gemeentelijk beeldenpark, maar anderzijds twijfels over de waarde van het beeld, gezien het mij niet echt uniek meer blijkt te zijn.
‘Gastschrijver’ aan het woord: twee keer Fred Vandenbussche één keer over de kromme taal van de overheid en één keer over hoogbouw en één keer de Nederlandse kinderboekenschrijfster Anneriek van Heugten omdat ze van Westende houdt.
Verkeer: de volgens mij niet zeer veilige kleur van de kusttram door reclamepanelen, een soort brochure om te helpen met mensen die problemen hebben met het ingewikkeld gebruik van onze parkeermeters en een toetsing van de toestand van de fietspaden vooral in de omgeving van de scholen.

Ik had het twee keer over:
Politiek: over ‘Uze gazette’ van lijst Dedecker en over de gedaantewisseling (in vergelijking met de tijd van ‘Zon en Zee’) van onze politici toen ze vernamen dat er asielzoekers in de kazerne zouden ondergebracht worden.
Gemeentebestuur + gemeentediensten: over het onvoldoende onderhoud van onze kerkhoven en over de gebrekkige eindejaarsverlichting, beide weliswaar niet de schuld van het gemeentepersoneel.
Amusementsmogelijkheden, namelijk over de nieuwe attractie van X-Treme De Kegel, het Jurassic Park en over het maïsdoolhof dat verhuisde naar Wenduine, dank zij het geklungel van ons gemeentebestuur.
Mijn blog: het al dan niet opvolgen van een vroeger behandeld artikel (…… ) en mijn artikel over 8 jaar bloggen.
Eindejaarsevenementen: op het einde van het jaar wil Middelkerke altijd de eerste van de klas zijn en een programma en attracties presenteren die door geen enkele andere kustgemeente geëvenaard kunnen worden. Daarom: een vergelijking met Nieuwpoort en een gedetailleerde bespreking van ‘Icefest’ dat grotendeels mislukte door de synthetische ijspiste die allesbehalve de verwachte en aangekondigde kwaliteit bood.
‘Allerlei’ wat ik zo betitel omdat de teksten te kort zijn om een volledig artikel te verdienen en die volgende onderwerpen behandelden:
1 Verkeer op kruispunt Badenlaan – Henri Jasparlaan, dubbelzinnige propagandatekst op een tram en de nieuwe maar reeds gewijzigde MTB – route, toestand strandbars
2 Vuile overgroeide rustbank in de Essex Scottishlaan, het nieuwe gemeentelogo en de
zandsuppletie tegen stormen en overstromingen

Volgende onderwerpen kwamen één keer aan bod
Criminaliteit: aantal woninginbraken in Middelkerke
Erfgoeddag: met als jaarthema ‘rituelen’
Iemands ideetje om Middelkerke en Nieuwpoort te fusioneren
Horeca: beoordeling restaurants 2016 door sterrenchefs
De natuur, schijnbaar niet zo interessant voor veel lezers: het landschapspark of onkruidpark van Westende-dorp, een zoveelste mislukt speerpunt. Ik kom daar nog op terug aangezien nu een nieuwe bestemming voor de ‘weide’ voorzien werd.
Nieuwe woningen: liggen de reeds zeer lang geplande in de Zeelaan in Lombardsijde nu niet meer in overstromingsgebied?
Open bedrijvendag: mijn relaas over mijn zeer interessant bezoek aan de gemeentediensten, met vooral het MAC, het gemeentehuis en de archieven, de ongehoord rijkelijk uitgeruste technische dienst en de politie.
Oud worden waarmee ik hoopte hulp te bieden bij alle problemen van hulpbehoevende ouderen.
Terugblik naar mijn overgang van de lagere naar de middelbare school halfweg de 20ste eeuw
Werken in Westende-dorp: ik had het over de eerste fase van het grootste bouwproject ooit in Westende-dorp namelijk de (geslaagde) metamorfose van de Essex Scottishlaan en de Henri Jasparlaan
Westends dialekt: jaarlijks artikel

Groeten aan alle trouwe en bevriende … en andere lezers. En nu op naar ’10 jaar bloggen’!

Bronnen
https://www.bing.com/images/search?q=9+jaar+verjaardag&qpvt=9+jaar+verjaardag&qpvt=9+jaar+verjaardag&qpvt=9+jaar+verjaardag&FORM=IGRE
https://www.leuke-verjaardag.nl/9-jaar-verjaardag-tekst-plaatjes.html

In 2014 vond Middelkerke dat wij, zoals Knokke-Heist, niet langer tevreden mochten zijn met het feit dat alleen in Westende een tennistornooi van de ‘Rising Stars Tour’ plaatsgreep. Ze wilden er twee van de acht voor hun rekening nemen. Het grote en ‘veel belangrijker’ Middelkerke wilde en zou er ook één organiseren. Groot probleem! Ze hadden geen installaties om al die wedstrijden te organiseren en al die toeschouwers op te vangen.
Geen nood echter! “Wij hebben toch geld genoeg”. Laat ons dan maar zelf elk jaar zo’n terrein aanleggen en tribunes voor de verwachte 1.700 toeschouwers opbouwen.
Het volstaat hiervoor op een beschermend tapijt een ondergrond van 40 ton aarde, zand en keien aan te brengen met daarop een toplaag van 35 ton gravel. En zo ontstond een officieel tennisterrein van 36,88 op 18,9 meter op het Epernayplein in Middelkerke, vlak voor het Casino.
Rondom het terrein werden tribunes aangebracht.
Ziehier een foto van hoe het er uitzag:

Natuurlijk was het prijskaartje van 85.000 euro geen habbekrats maar daarvoor zijn er toch belastingbetalers.
En we konden ook rekenen op een rij sponsors, BNP Paribas op kop. Ja, juist, dat is die bank die absoluut de rente op ons spaargeld nog wil verlagen. En ze willen nog meer want ‘ze kunnen er niet meer aan uit’. Stel u voor: ze zouden anders wel met verlies moeten werken! Daarom zijn ze van plan de dossierkosten en de gebruikskosten te verhogen. Weer is de gewone man het slachtoffer.
En dan mochten we op 30.8.2016 vernemen dat ze in de eerste helft van het jaar 1 miljard euro winst gemaakt hebben!!!! Doen ze het om ons te treiteren?
Ik vind dat ongehoord en onaanvaardbaar.
Ja maar, zal ons gemeentebestuur zeggen “ze leveren toch een belangrijke sponsoringsbijdrage”!!!
Ze denken toch niet dat wij niet weten dat al die sponsors het volledig sponsorbedrag mogen aftrekken van hun belastingen? Dat is inderdaad zo indien de sponsorgever in ruil voor het sponsorbedrag publiciteit (in een boekje, op een reclamepaneel, …) of met andere woorden een tegenprestatie krijgt. Zo simpel is dat. Ondertussen maakt BNP Paris Bas volop reclame op onze kosten
Ik vind en ik hoop dat vele onder jullie dat ook vinden, dat de gemeente niet langer deze dienst mag bewijzen aan een bank die ons uitzuigt.
Ik heb in een vorig artikel “Middelkerke: “Epernayplein wordt voor even tennisterrein. Kan het nog gekker?” daar dan ook  al hevig tegen gereageerd.
Natuurlijk hou ik ook van tennis maar het gemeentebestuur moet dringend verstand gaan gebruiken.

Maar als dat nog kan, dan wordt het nog gekker
In Middelkerke kan het altijd nog gekker!
Dit jaar werd de hele nodige infrastructuur niet aangelegd op het Epernayplein, maar op de parking langs de Koninginnelaan (de oude minigolf).
Waarom de vorige locatie gekozen werd, daarover beweerde de voorzitter van vzw Tennis Middelkerke Danny Van Den Broucke destijds toch: "Het gaat niet enkel om sport en educatie, maar ook om toerisme. Door het tornooi hier te organiseren en niet op een bestaande tennislocatie in Middelkerke of Westende, willen we de mensen naar een centrale plek in de badplaats brengen. Dit evenement past bij de spreiding van het zomerseizoen."
Kunnen we de huidige locatie dan een centrale plek in de badplaats noemen? Natuurlijk niet! Er lopen daar weinig toeristen voorbij, die zoals op de dijk, even bleven staan of even binnensprongen om een match te bekijken. Ik weet dat het geen finale was, maar bij mijn bezoek op dinsdag 30 augustus 2016 om 11u30 waren er 29 toeschouwers.
Danny Van Den Broucke is voor de laatste keer tornooidirecteur.
Ziehier wat beelden van de installatie (en lege tribunes op een voormiddag!) anno 2016

En van de sponsors:

Besluit
Als Middelkerke zijn geld niet opkrijgt, dan kan en wil ik gerust enkele voorstellen doen: gemeentewegen herstellen, meer personeel inzetten voor de zuiverheid van de gemeente, …..

Bron
http://www.middelkerke.be/sites/default/files/public/Gemeente/Bestanden/overmiddelkerke/Bekendmakingen/2016/augustus/sc_tpr_rising%20stars%20tennis%20tour.pdf

Mannelijke lezers van deze blog zijn gelukkig niet gebonden aan koranvers 24:30 dat gebiedt dat een moslimman zijn blik moet neerslaan telkens hij naar een vrouw kijkt. Dat gebod is nodig om te beletten dat er een brutale of schaamteloze gedachte in zijn hoofd zou opkomen.
Daarom wil/mag ik aan alle lezers, mannen en vrouwen, vragen welke onderstaande strandkledij ze het aantrekkelijkst vinden. Niet flauw doen, hé!

Moet de boerkini verboden worden?
Natuurlijk hebben jullie ook gezien of gelezen dat het ‘boerkiniverbod’ HET onderwerp van de dag is of geweest is.
Misschien hebben jullie destijds ook mijn artikels gelezen waaruit bleek hoe ‘groot’ mijn kennis over dat onderwerp wel is (grapje!)
Het waren: ‘Wat verkies jij? Een bikini of een boerkini?’ op 25.4 2010 en ‘Boerkini tweedelig zwempak voor boerinnen?’ op 9.5.2010.
Ik schreef die artikels naar aanleiding van het voorstel van het Vlaams Belang in de gemeenteraad om het zwembadreglement aan te vullen met een boerkiniverbod.
De meerderheid stemde toen (natuurlijk) tegen alhoewel de toenmalige burgemeester Michel Landuyt en enkele van zijn acolieten-gemeenteraadsleden na de vergadering bekenden dat ze bij de stemming niet eens wisten wat een ‘boerkini’ was.
Ernstig werk, dus!!
Ik durf het bijna niet te vragen, maar jullie weten toch wel wat 'het' is? Boerkini is een samenvoeging van boerka en bikini. Het is een badpak uit waterafstotende speedostof dat het lichaam vrijwel van top tot teen inpakt, zoals bij een duikerspak. Het laat slechts de handen, de voeten en het gezicht vrij terwijl het hoofd bedekt blijft. Om de vrouwelijke vormen te verhullen heeft het pak rondom de borsten nog een extra stuk stof.
Ziehier de argumenten van diegene die vinden dat de boerkini moet toegelaten of verboden worden.

Ik wil jullie niet vragen een standpunt in te nemen of partij te kiezen. Ik wil jullie het gevaar niet laten lopen om als ‘racist’ bestempeld te worden?
Bijna de helft (45,1%) van de Vlamingen (of dat al dan niet moslims zijn, weet ik niet), vindt dat een boerkini moet kunnen op het strand. Een boerkini in het zwembad krijgt dan weer minder begrip (van 68%) omwille van hygiënische redenen. Dat blijkt uit een enquête van iVOX en VTM.
Vele vinden dat de argumenten van voor- en tegenstanders zelfs niet met elkaar moeten geconfronteerd worden: “we leven in Vlaanderen en wij bepalen de regels. Als men zegt dat onze waarden en normen moeten gerespecteerd worden, dan moet men de daad bij het woord voegen”.

Besluit
Hoe jullie ook tegenover de islam en/of de moslims staan, zelfs op mijn leeftijd kom ik er voor uit dat een goedgevormd vrouwelijk lichaam in een wat onthullende bikini, gebruind door de zon, mij best kan bekoren. Waarom zou je het bedekken? Al moet ik eerlijk bekennen dat sommige lichamen beter kunnen bedekt blijven …. Maar daarom niet door een boerkini!

In een column in ‘Het Nieuwsblad” waarin hij een blik werpt op de Olympische Spelen in Rio, beweert Jean-Marie dat alleszins.
Tussen haakjes: Je hoeft het daarom uiteraard niet steeds met hem eens te zijn, maar als hij iets schrijft, dan is dat altijd het lezen waard. Naast zijn boek met de gelijknamige titel drukt hij altijd zijn mening uit ‘Recht(s) voor de raap’. Ik apprecieer dat! Voeg daar bij zijn onnavolgbare stijl, zijn sterk gedocumenteerde teksten, zijn brede kennis voortspruitend uit zijn ervaring en zijn belezenheid en dan moet je niet verwonderd zijn dat hij ook een opiniestuk schrijft in ‘Knack’.
Geen enkele andere politieke mandataris in Middelkerke reikt daarin nog maar aan zijn hielen.
Maar ik wilde het eigenlijk hebben over ‘statistieken’

Kunnen ze echt vergeleken worden met bikini’s?
Ze suggereren inderdaad veel en verbergen dikwijls de waarheid, beweert JMD.
‘Het Nieuwsblad’ is weer bezig aan een ‘gemeentetest’. Ik begin het stilaan op mijn heupen te krijgen als ik de resultaten lees van hun bevraging.
Het gaat in dit artikel voorlopig over een zevenvoudige test, met volgende onderwerpen:

Test 1: Openbaarheid van bestuur: Hoe geheim zijn de openbare documenten in jouw gemeente?
Test 2: Bibliotheken - Hoe goed scoort jouw plaatselijke bibliotheek?
Test 3: Burgemeester - Hoe bereikbaar is jouw burgemeester?
Test 4: Kost - Hoeveel kosten de documenten in jouw gemeente?
Test 5: Website - Hoe gebruiksvriendelijk is de website van jouw gemeente?
Test 6: Beltest - Hoe snel word je geholpen in jouw gemeente?
Test 7: Ondernemers - Wat doet de gemeente voor ondernemers?

Ziehier de resultaten voor de kustgemeenten en enkele aangrenzende gemeenten

Laten we eens test per test overlopen

Test 1: Openbaarheid van bestuur: Hoe geheim zijn de openbare documenten in jouw gemeente?
0/10 is natuurlijk zeer slecht, maar voor mij is dat geen verrassing. Ik heb op dat gebied al meerdere negatieve ervaringen; De secretaris heerst! Ik weet niet of de ambtenaren zo onder druk gezet worden. Durven ze niet antwoorden? Of stuurt de secretaris de vragen niet door? Als je een beroep doet op het decreet ‘Openbaarheid van bestuur’, dan kan je wel nog op een antwoord rekenen ... als het maar niet over al te delicate onderwerpen gaat, bijvoorbeeld inzage vragen in de ‘geheimen’ van de Noordzeecross.

Test 2: Bibliotheken - Hoe goed scoort jouw plaatselijke bibliotheek?
Eigenlijk zou ik een betere score verwachten dan 7/10. Ik bezoek de Bib wel niet veelvuldig, maar bij elk bezoek aan die van Westende of Lombardsijde werd ik correct behandeld en kon ik de gevraagde boeken ook lenen en lezen.

Test 3: Burgemeester - Hoe bereikbaar/toegankelijk is jouw burgemeester? Hoe dicht staat zij bij de burger?
Met uitzondering van Lippens van Knokke-Heist en die van Gistel, scoren alle burgemeesters goed. Ze moeten hun kiezers natuurlijk ter wille zijn. Toch kan ik me best voorstellen dat die 9/10 verdiend is voor Janna. Eind februari kregen alle 308 Vlaamse burgemeesters eenzelfde e-mail van de krant, met de vraag van een inwoner om een afspraak te maken met zijn burgemeester, om een aanslepend probleem in de straat te bespreken.
De burgemeesters werden getest op hun reactiesnelheid.
Het gaat hier natuurlijk over een doodgewoon probleem en wie zal zeggen dat zij op alle problemen op dezelfde manier zou reageren, bijvoorbeeld als gevraagd zou worden naar haar standpunt in een twistpunt met de oppositie of welke haar reactie zou zijn als een inwoner de hoge uitgaven voor een bepaald project in vraag zou stellen.
Bovendien gaat het hier slechts over één facet van haar bestuur. Ik vind ook dat test 1 en 3 wel een beetje samenhangen.
Hoe kan een burgemeester van een gemeente die NUL OP TIEN krijgt voor openbaarheid van bestuur beloond worden met een NEGEN OP TIEN voor toegankelijkheid?  Zij zou daar toch haar invloed moeten op uitoefenen. Toegankelijk zijn is trouwens niet hetzelfde als dicht bij de burger staan.

Test 4: Kost - Hoeveel kosten de documenten in jouw gemeente?
De behaalde 7 op 10 lijkt mij een gemiddelde score. Of dat een kenmerk is van een goed bestuur? Hoeveel keer per jaar heeft een doorsnee inwoner eigenlijk één van de hieronder vermelde documenten nodig?
Ziehier hoe de score tot stand kwam:

Test 5: : Website - Hoe gebruiksvriendelijk is de website van jouw gemeente?
Hier wordt een hoge score gehaald, namelijk 8,9. Daarmee behoort de gemeente tot de top-60.
Die uitslag werd toegewezen aan de hand van 32 criteria die kunnen bekeken worden op http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20160622_02351627
Hier heb ik toch twee vragen:
1. Aangezien een website volgens mij de waarde heeft van de stiptheid en juistheid van het bijhouden ervan, zou ik wel eens willen weten hoe de krant zoiets kan nagaan.
2. Wie is de webmaster? Zijn/haar naam vond ik niet terug op de website. Die werd toch wel gemaakt door een tewerkgestelde bij de gemeente en niet tegen een forse prijs door een gespecialiseerde firma, hé? Anders is het geen verdienste van de gemeente!

Test 6: Beltest - Hoe snel word je geholpen in jouw gemeente?
Het gaat hier over wegwijs maken in de dienstverlening. De krant belde naar het onthaalnummer van de gemeente met de vraag.
“Ik ben van plan om te verbouwen en wil een container laten plaatsen voor het bouwafval. Welke vergunning heb ik daarvoor nodig en hoeveel kost die?”
Middelkerke werd voor zijn reactie/antwoord beloond met een 9 op 10. Dat betekent dat er een vriendelijk en helder antwoord gegeven werd. Proficiat aan de betrokken  ambtenaar!!

Test 7: Ondernemers - Wat doet de gemeente voor ondernemers?
1 op 4 Vlaamse gemeenten zou te weinig doen voor zijn ondernemers.
Een gemeente bloeit pas echt als de winkels en ondernemingen goed draaien. Er werd nagegaan hoe onderne­mingsgezind onze gemeen­ten zijn. Samen met onder­nemersorganisatie Unizo stelde de krant een vragenlijst op, die ze voorleg­den aan elke gemeente: is er een schepen be­voegd voor Lokale Economie, is er een gespecia­liseerde ambtenaar en dienst, is er een speci­fiek ondernemersloket, overlegt de gemeente structureel met ondernemers en zijn er plan­nen om de lokale economie te stimuleren?
Maar wat als er andere afdelingen zijn die het werk opknappen?  Zoals het 'Economisch huis' in Oostende.
Middelkerke doet het dus niet slecht, hoewel het nog veel beter kan (zie Koksijde en De Haan). Verwonderlijk is de slechte uitslag van Nieuwpoort, dat door iedereen geprezen wordt voor zijn prachtige winkels. Onbegrijpelijk zonder meer gegevens!!! Misschien ligt de reden in het feit dat Nieuwpoort 'ondernemen' onderbrengt bij 'toerisme' wat enigszins logisch is voor een badplaats. Maar er is toch ook een stad!

Besluit
We kunnen (alweer) niet zeggen dat Middelkerke een zeer goed resultaat behaalt voor deze testen. Dat is wel voor een groot deel te wijten aan die (terechte) 0/10 voor openbaarheid van bestuur.
Zal er nu iets veranderen? Ik vrees van niet! Er was eens een piot die kwaad was op de koning ... en die trok het hem niet aan.
Deze keer gaat het dus niet enkel over een statistiek, gebaseerd op een klein aantal antwoorden van inwoners, maar er werden ook rechtstreekse vragen gesteld aan de gemeente, met een beoordeling van het antwoord of de reactie door de krant tot gevolg.

Bij de start van alweer een nieuw schooljaar ...
Als geboren Westendenaar en er wonende had ik zes jaar lang de lessen gevolgd aan de gemeentelijke jongensschool van mijn dorp, bij de meesters Albert en Georges Bloes en August Dewulf. In september 1949 stond ik voor de keuze: het college of de rijksmiddelbare school in Nieuwpoort. Ja, Westendenaars zochten het niet te ver van huis … een school waar ze met de fiets naartoe konden. Dat er drie jaar later opnieuw zou moeten gekozen worden tussen Oostende en Veurne, dat waren zorgen voor later.
Ik koos dus voor Nieuwpoort en voor de Rijksmiddelbare School. Ik beweer nu wel niet dat mijn ouders zich daar niet van aantrokken, maar ze lieten de keus aan mij over. Ik herinner me niet dat iemand van de lagere school mij toen advies zou gegeven hebben over de afdeling die mij de beste vooruitzichten bood voor later (algemene vorming of Grieks-Latijn), maar wat ik wel nog weet is dat mijn keuze voor de (liberale) Rijksmiddelbare School mij niet in dank afgenomen werd in het uiterst katholieke Westende, niet door de ‘meesters’ maar ook niet door mijn katholieke familie.
Voor zover ik me dat herinner, moet er een conflict ontstaan zijn met de pastoor van Westende. Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat onze tak van de familie zich nooit onderscheiden heeft op het gebied van vroomheid en kerkbezoek. Ik ben wel misdienaar geweest, maar dat was een familietraditie!
Ik koos voor een algemene vorming en dat zou later een grote denkfout blijken te zijn. Inderdaad, toen ik drie jaar later in het Koninklijk Atheneum in Oostende aankwam, kon ik daar helaas enkel nog kiezen tussen de Wetenschappelijke (7 uren wiskunde per week) en de Economische afdeling. De Grieks-Latijnse, de Latijns-Wiskundige en de Latijns-Wetenschappelijke afdeling bleken niet meer voor mij weggelegd gezien mijn voorafgaande vorming. Ik koos dus maar voor de Wetenschappelijke afdeling.
Daardoor werden een aantal hogere studiemogelijkheden voor mij onbereikbaar: dokter, apotheker, advocaat, Germaanse, Romaanse …. Ik kon dus enkel nog kiezen voor burgerlijk ingenieur, licentiaat natuurkunde of scheikunde (?), maar dat lag niet zozeer in mijn interessesfeer.
Mijn sociale toestand heeft mij toen de weg gewezen.

Het ontstaan van de Rijksmiddelbare School van Nieuwpoort in 1855
De stichting van de ‘Neekol majin’ zoals wij dat hier in schoon Vlaams noemden, had plaats onder impuls van de liberale partij van de stad. Kopman van die partij, geneesheer en Nieuwpoorts burgemeester van 1854 tot 1863 (voorheen 1ste schepen) was Petrus Jacobus Lefevere, geboren in Westende op 20 februari 1801.
Hij was de zoon van molenaar Jacobus Bernardus en van Maria Theresia Degraeve, die tot in 1854 de molen uitbaatten in de Essex Scottishlaan, toen nog Molenstraat. Petrus huwde in 1827 in Nieuwpoort met Ludovica Hendrika Coppieters, kleindochter van Lodewijk, eveneens burgemeester van de stad naar wie de huidige Coppietersstraat genoemd werd.
Mijn overgrootvader Jacobus Baptiste Lefevere was de broer van Petrus Jacobus.

Van de gemeenteschool naar de ‘grote school’
Dat de overgang voor een jongen van 11 van een lagere gemeenteschool naar een stedelijke middelbare jongensschool, een hele gebeurtenis was, hoef ik jullie waarschijnlijk niet te vertellen. Het imposante gebouw alleen al!

Jongens langs de ene poort (hierboven) in de Schoolstraat, meisjes langs de andere in de Arsenaalstraat, want gemengde klassen bestonden nog niet.
Maar ik moest me nog aan veel meer aanpassen: ’s middags op school eten, een heuse turnzaal maar ook turnlessen, op de koer niet spelen en zeker niet lopen maar al wandelend rondjes draaien rond de koer onder het toeziend oog van meester Karel Godderis waarvan iedereen een heilige schrik had.
Hij hield ook toezicht in de studie na de lesuren en zijn inspecties van onze handen werden erg gevreesd. Vroeger had ik slechts één enkele meester, nu een leraar per vak. De concierge of huisbewaarster, waarlangs je voorbij moest als je te laat kwam, luidde de klok voor het einde van de speeltijd.
En … natuurlijk de kennismaking met al die onbekende klasgenoten. Ze kwamen een beetje van overal, uiteraard uit Nieuwpoort maar ook uit de omtrek: Oostduinkerke, Koksijde, Lombardsijde, Westende, Sint-Joris, Ramskapelle, Mannekensvere en uit Middelkerke. Ze hadden voor deze school gekozen of moeten kiezen omwille van de geloofsovertuiging maar ook door de bereikbaarheid van de school: tram van Koksijde naar Nieuwpoort of van Middelkerke naar Nieuwpoort. Vele kwamen met de fiets.
Mijn klasgenoten in ‘ ’t eerste moyenne’ waren toen: Pierre Beschuyt (+), Jean Deplanter, Walter Van Huele, Emmanuel Buysse (+), Etienne Deconinck (Lombardsijde), Willy Blomme (+), André Coulier, Maurits Vandamme, Freddy Vantroyen, Raoul Verburgh, François Deley, Marcel Lepère, Kilian Tourlousse, Arthur Declerck, x Deruytter, en nog een paar waarvan ik me de namen niet herinner.
In het tweede leerjaar waren er enkele andere: Victor (Fikken) Depoorter, Roger Dalle (+), (beide Middelkerke), Marcel Titeca (Krokodille), Roland Legein, x Coolsaet, Raf Lambrechts, Jacques Woestyn, Roland Therssen.

Om met een anekdote duidelijk te maken hoe speciaal die omschakeling wel was: wij hadden ook een muziekleraar, violist Oscar Devriendt. Bij de start van de eerste les speelde hij iets op zijn viool en de leerlingen moesten noteren welke noten ze gehoord hadden. Noten kende men echter niet in Westende en dus werd er mij nooit één aangeleerd. Ik keek dus met bewondering, maar met een leeg blaadje, naar sommige klasgenoten. Daar waren er zelfs een paar bij die muzikant waren in een lokale fanfare.
Oscar, die graag pinten dronk, kon ook de tucht niet handhaven en hij heeft ook nooit een poging gedaan om mijn muzikaal gevoel op te krikken.

De leraars in de jongensschool
Ik heb dat wel niet meer meegemaakt, maar in 1955 werd het honderdjarig bestaan van de school gevierd. De viering werd bijgewoond door de toenmalige socialistische minister van onderwijs, Leo Collard, die op dat moment in volle ‘schoolstrijd’ naar Nieuwpoort kwam spreken.
Die oorlog ontstond omdat Collard onder andere de toename van de subsidies aan het vrij middelaar-, technisch- en normaalonderwijs, gestemd door de vorige homogeen-katholieke regering, wilde terugdraaien. De leerkrachten werden door hem verplicht in het bezit te zijn van een diploma zodat talrijke niet gediplomeerde priesters niet meer in aanmerking kwamen. Het vrij onderwijs, gesteund door de CVP en de katholieke kerk, reageerde hevig.
Dat was ook het geval voor de Nieuwpoortse collegejongens die de minister tijdens zijn spreekbeurt trakteerden op stinkbommetjes. Ze wilden van Collard niet meer weten en schilderden dan ook ‘weg met Collard’ op de muren.
De toenmalige leerlingen van de RMS hieven daartegen hun strijdlied aan, dat wij ook al zongen in onze tijd (1949-1952). Ziehier de tekst:

Waar 't verstand in vree kan groeien
Waar 't gemoed kan openbloeien
Waar bij 't leren als bij 't stoeien
't leven lokt en lacht

Waar men ons de macht zal geven
Om te kampen voor het leven
Waar de wil wordt opgedreven tot zijn hoogste dracht

Waar de vrijheid van gedachten in de geesten leeft
Waar men met vereende krachten
Immer opwaarts streeft

Daar is de school die wij beminnen met gloed
Met een kracht die wondren doet
Daar zij verrijst uit diep gemoed

De middelbare school (werd later de ‘officiële’ school)
Is ons een symbool
Van waarheidsdrang en zucht naar het schoon en het goed
Van waarheidsdrang en zucht naar het schoon en het goed.

(lied van Jan Broeckx 1880-1964)

Wie het gezongen lied wenst te horen: https://youtu.be/-fdZWBK-X9A

Bij die gelegenheid werd een foto genomen van het voltallig lerarenkorps.

We zien op de foto, zittend: Maurice Lombaert, Oscar Devriendt, Walter Toortelboom, E.H. Alfred Staelens, Lucien Rappelet, x Wolbers, Raymond Fremaut, Robert Herman.
Op de middelste rij: Fernand Leroy, Roger Pieters, Karel Goderis, John Symoens, Daniël Defloor, Jozef Missinne, x Kobia, Edmond, Roger Minne, Julien Bouve, Robert Cauwelier, André Titeca, André Vanden Bussche, Albert D'Everlange, Albert Claeys, Jozef De Cock.
En bovenaan: Pieter Dumon, Willy Vermote, André Hilderson, Alfred Cathelyn, Ghislain Blanckaert.
Enkel mannelijke leerkrachten dus!!

Alhoewel ik de RMS vaarwel zegde in juni 1952, stel ik vast dat bijna al mijn toenmalige leraars erop te zien zijn: Maurice Lombaert (tekenen en handenarbeid), Oscar Devriendt (muziek 1906 - 1983), Walter Toortelboom (wiskunde), EH Alfred Staelens (uiteraard godsdienst), Lucien Rappelet (directeur 1900 - 1975), Raymond Fremaut (nederlands), Robert Herman (geschiedenis 1920-1969), Karel Goderis (studiemeester), André Titeca (turnen 1923-2001), Albert Claeys (wetenschappen: scheikunde, natuurkunde en biologie), Pierre Dumon (Frans), Ghislain Blanckaert (Engels 1922-1965)
Op een andere foto zien we ook nog Camiel Van Huele die tijdens mijn verblijf in de school vervangen werd door Pierre Dumon. Hij staat bovenaan als derde van links.

Jozef De Cock deed op zeker ogenblik ook zijn intrede maar ik herinner me niet meer voor welk vak of wie hij verving.

Jean-Marie Dedecker
Iedereen weet nu wel dat hij afkomstig was uit Lombardsijde. Ik denk te mogen zeggen dat Jean-Marie niet in een volledig katholieke familie opgroeide. De mannen waren zeker geen pilaarbijters in tegenstelling met zijn grootmoeder. Zijn moeder had met haar kroostrijk gezin meestal wel andere zorgen. Net als ik was hij ook geen rijkeluiskindje.
Jean-Marie dweepte met Che Guevara (‘alle macht aan de arbeiders’) en je zou dus kunnen verwachten dat hij, op zijn twaalfde, niet zou kiezen voor het college maar voor de rijksschool.
Om dat in te zien, volstaat het Jean-Marie’s boek ‘Eén tegen allen – Memoires’ te lezen. Hij wijdt er een hoofdstuk ‘Nieuwpoort en Veurne’ aan.

Bronnen
http://www.westhoekverbeeldt.be/component/search_all/result?trefwoord=nieuwpoort&searchin%5Bheumemorixbeeld%5D=1&f_strings_gemeente=

Een woordje uitleg over het initiatief
Tijdens het ganse zomerseizoen heb ik, zoals in 2013, 2014 en 2015, zowel in ‘Het Nieuwsblad’ (tot en met 29.8) als in ‘Het Laatste Nieuws’ (tot en met 20.8) de rubrieken gevolgd waarin bekende koks of andere culinaire specialisten elke week in de verschillende kustplaatsen hun oordeel gaven over één welbepaald zelfde gerecht in verschillende restaurants/tearooms/handelszaken.
Er was geen enkel top- of veelgeroemd restaurant bij en het waren ook geen gastronomische menu’s die de revue passeerden.
‘Het Nieuwsblad’ kondigde zijn initiatief ‘De Grote test aan Zee’ opnieuw als volgt aan ‘Met een expert en veel honger’ trekken ze van kustgemeente naar kustgemeente om er de culinaire klassiekers te proeven en te beoordelen.'
Volgens ‘Het Laatste Nieuws’ heette het dat redacteur Stefan Vanderstraeten en tweesterrenchef Luc Bellings de eetzaken aan een onverwachte smaaktest onderworpen, ‘vaak streng en scherp en beargumenteerd’. Zeven zaterdagen lang proefden zij in België en in Nederland een mix van nieuwe én heropgeviste kustklassiekers’.

De beoordelingen

Beoordeeld door
(1) Sterrenchef Axel Colonna-Cesari van restaurant Centpourcent in Sint-Katelijne-Waver
     Het Nieuwsblad 2.7.2016
(2) Wijntester Alain Bloeykens (Het Nieuwsblad 9.7.2016)
(3) Luc Bellings, tweesterrenchef van ‘Aan tafel bij Luc’ in Hasselt, in ‘Het Laatste Nieuws’ (altijd hij)
(4) Dominique Persoone, Brugse topchocolatier (Het Nieuwsblad 16.7.2016)
(5) Claudia Allemeersch + kinderjury Sam (8) en Lune (7) (HNB 23.7.2016)
(6) Kaasmeester van Tricht (HNB 30.07.2016)
(7) Bart De Pooter, de enige chef met twee restaurants in de Michelingids: ‘De Pastorale’ (**) en WY
      (*) (Het Nieuwsblad 6.8.2016)
(8) Danny Horseele van ‘Royale’ sterrenrestaurant in Ghelamco Arena (Het Nieuwsblad van
     13.8.2016)
(9) Matthieu Beudaert, Kortrijkse sterrenchef van ‘Table d’Amis’ (Het Nieuwsblad 20.8.2016 )
10) Stephane Buyens, ‘Le Fox’ De Panne 2 sterrenchef (Het Nieuwsblad 27.8.2016)

Waarom zo weinig testen in Middelkerke?
Voor de eerste keer stel ik vast dat Middelkerke zo weinig aan bod komt bij de testen. In meer dan de helft van de bezoeken werd onze badplaats niet aangedaan. Moeten we daar iets achter zoeken? Weten ze dat ze hier minder welkom zijn? Dat kan toch nooit een algemene regel zijn!
Zeer opvallend is het feit dat dat de hier zeer gevreesde (en gehate?) Luc Bellings dit jaar geen enkel restaurant bij ons bezocht.
Ik heb er geen verklaring voor en ik heb de vraag niet willen stellen aan de redacteurs van beide kranten omdat ik denk dat ze een eventuele reden toch liever niet zouden bekendmaken.

Is dat een eerlijke en juiste beoordelingsmanier?
Ik twijfel er geen ogenblik aan dat de sterrenchefs steeds rechtvaardig en zeker onbevooroordeeld hun mening neerschrijven. Gezien hun sterrenstatuut zijn ze daarvoor beter geschikt en bekwamer dan wie ook, zelfs als ze in hun eentje optreden. Ik weet het, men kan ze niet tot de nederigste bevolkingsgroep rekenen. Maar, wie zijn klanten goed bedient, krijgt lof en wie er met zijn klak naar gooit uit onbekwaamheid of uit winstbejag, wordt bij manier van spreken de grond ingeboord.
Er valt toch niets te verdedigen als uw zaak met één van volgende uitspraken beoordeeld wordt!:
"Nul smaak dus nul punten"
"Dit is geen stoofvlees maar pap om kroketten te vullen"
"Patatjes recht uit de microgolf, saus recht uit het ‘pakske' "
"Zurige smak van spaghetti en sop in ons bord"
"De sla zwemt in de vinaigrette, één grote pap, ze heeft een reddingsvest nodig."
"Hou het bij pannenkoeken en ijsjes (i.p.v. hamburgers)"
"Rund dat naar varken smaakt"
"Oneetbare milkshake"
"Meer fruitmand dan ijscoupe"

Ik kan best wel begrijpen dat deze kleurrijke en strenge taal niet in al te beste aarde kan vallen, maar het kan alleen maar een stimulans zijn om beter te doen. Worden ze ongenadig met de grond gelijk gemaakt? Is dat negativisme of sensatie? Is dat maar een momentopname? Gaat het om kritische oneliners? Moet er meer genuanceerd worden?
Zo luidt namelijk de taal van de verdediging.
Ziehier nogmaals de woorden van topchef Stéphane Buyens van tweesterrenrestaurant ‘Le Fox’ in De Panne, waarmee hij de afbrekers van de testen in 2014 van antwoord diende: “Ik kan mensen toch niet ergens naartoe sturen als het op niets trekt. Er zijn nu éénmaal veel nestbevuilers aan de kust: horecazaken die met een minimum aan investeringen een maximum aan geld uit de zakken willen kloppen. Die ga ik nooit verdedigen.”
Natuurlijk kan ik hem enkel maar gelijk geven!!!
Ziehier hoe de beoordelingen van de chefs in de krant verschenen

Voor Middelkerke

Voor Westende-bad

Voor Westende-dorp (spijtig genoeg ondertussen uitgebrand)

Besluit
Geen enkele positieve uitschieter! Alweer niet! Wel drie 'halve' met 7,5 op 10.
Ik blijf dat testen van onze ‘kustklassiekers’ een heel goed initiatief vinden. De’ chefs moeten volgens mij niet nuanceren. Daarnaast zijn er drie kampen. Het eerste is dat van de ‘zeer goede’ restaurants die een hoog cijfer kregen en daarmee reclame maken. Het tweede is dat van de uitbaters met een onvoldoende of die zelfs met de grond gelijkgemaakt worden (= met cijfer NUL). Die vinden dat natuurlijk onterecht en vinden dat de kranten hun initiatief stante pede moeten beëindigen. Het derde kamp is dat van de tolerante klanten of met de uitbaters verwante of bevriende klanten. Die sluiten zich min of meer aan bij het tweede kamp en vinden dat dit geen goed doet aan de beoordeelde eetgelegenheid en dat de testers te streng of zelfs oneerlijk geweest zijn. Ik heb zelfs iemand gehoord die beweerde dat de sterrenchefs in de ‘goede’ restaurants wel wat onder tafel toegestopt kregen. Laten we eerlijk blijven en hopen dat alle kustrestaurants door die test een positieve injectie krijgen.

Bronnen
Het Nieuwsblad elke zomerzaterdag van 2 juli tot 29 augustus 2016, verzameld door Chris Snick, foto’s door Kurt Desplenter
Het Laatste Nieuws redacteur Stefan Vanderstraeten en tweesterrenchef Luc Bellings, zeven zomerzaterdagen vanaf 9 juli tot 20.8.2016