Archief

Dat de verkiezingsstrijd voor 14 oktober 2012 nu volop losgebarsten is, dat lijdt geen twijfel meer. Om de zes jaar worden de lokale partijen klaar wakker en nemen ze maatregelen die hun vorige uitslag zouden moeten verbeteren.
Dat is deze keer niet anders. Er is echter toch één groot verschil: elke week krijgen wij een verrassing voorgeschoteld.
Na de lijsttrekkerwissel bij de meerderheidspartij Open VLD, heeft nu ook de CD&V het nuttig geoordeeld uit te pakken met een nieuwe voorman: Dirk Gilliaert in plaats van Liliane Pylyser-Dewulf.
Er is echter nog meer verrassend nieuws: nadat Tom Dedecker zijn toekomst niet langer zag in de Open VLD, heeft nu Lieve Landuyt de CD&V de rug toegekeerd om voorlopig als onafhankelijke te zetelen, in afwachting dat zij haar plaats gevonden heeft in een andere partij.

Wie is Dirk Gilliaert?
Zoals zijn voorgangster woont hij ook in Westende. Dat is een pluspunt.
Hij genoot een opleiding als onderwijzer maar hij is nu al meer dan 26 jaar consulent van de ‘Christelijke Mutualiteit’. Hij is 51 jaar oud.

• in kartel met N-VA

Van 2001 tot 2006 was hij OCMW – voorzitter als lid van de meerderheid en in de huidige legislatuur is hij lid van de OCMW – raad omdat zijn partij naar de oppositie verwezen werd.
Let wel, hij werd zowel in 2000 als in 2006 rechtstreeks verkozen voor de gemeenteraad maar hij verzaakte telkens aan zijn mandaat. In het eerste geval waar de partij een geschikt persoon moest aanduiden als voorzitter OCMW kan ik dat begrijpen, maar ik vind dat hij in 2006 het mandaat had moeten opnemen waarvoor de kiezers hem gekozen hebben.
Ik ken Gilliaert niet persoonlijk en ik kan er dus niet over oordelen of hij bekwaam is om burgemeester te woorden. Ik stel vast dat hij voor de CD&V altijd een relatief hoog aantal voorkeurstemmen binnengehaald heeft.
Het enige wat ik ooit over hem gelezen heb, situeert zich op 6 maart 2003. Toen stapten twee leden van de VLD en één van de SP – OVB uit het vast bureau van het OCMW uit onvrede met voorzitter Gilliaert.
Ze beweerden dat deze te vaak ‘cavalier seul’ speelde en deed alsof hij en zijn partij alleen alles beslisten en deden voor de mensen.
Concreet ging het over het aankondigen van realisaties, vooral naar de pers toe, het geven van een ruiker bloemen betaald met OCMW-geld aan een ziek raadslid met daarop enkel de naam van de voorzitter. Dat waren eigenlijk nog maar de druppels die toen de emmer deden overlopen.
Gilliaert ontkende natuurlijk de verwijten.
Gilliaert zit dus sinds 1988 in de politiek, straks dus 24 jaar. Dat ik zo weinig over hem gelezen en gehoord heb, kan natuurlijk aan mij liggen, maar zou het ook kunnen dat hij een ‘grijze muis’ is?
De toekomst zal het eventueel moeten uitwijzen.

Uitleg vanuit de partij
'We trekken inderdaad met voormalig OCMW-voorzitter Dirk Gilliaert naar de verkiezingen', zegt CD&V-voorzitter Wim Desender. 'Onze vroegere lijsttrekker en eerste schepen Liliane Pylyser-Dewulf zal de lijst duwen. Daarmee geeft ze de fakkel in alle vertrouwen door aan de jongere generatie. De tandem Gilliaert (51)/Pylyser-Dewulf (64) vormt zo de ideale combinatie om het puike resultaat van 2006 opnieuw te behalen.'
De voorzitter zegt er niet bij dat het ‘puik resultaat’ vooral te danken was aan het feit dat de CD&V in 2006 een kartel vormde met het N-VA, wat in 2012 alvast niet het geval zal zijn.
'Dit is geen afscheid, integendeel', zegt Liliane Pylyser-Dewulf. 'Ik wil mijn ervaring ten dienste stellen van de jongere generatie, maar ik zal er nog ten volle tegenaan gaan.'

Wie is Lieve Landuyt?
Lieve is reeds 25 jaar tandarts in Middelkerke en zette in 2000 haar eerste stappen in de politiek.
Ze is ook uit Westende afkomstig als dochter van ex-politiecommissaris Roger Landuyt.

Waarom ze de CD&V verliet?
'Ik voelde mij al geruime tijd niet meer thuis in de groep en werd nauwelijks of niet politiek ondersteund. Bovendien liet de sfeer van politieke spelletjes een wrange smaak na bij mij. Ik ergerde mij ook mateloos aan de zwakke oppositie van CD&V. Ik zal nu oordelen of ik mij kan terugvinden in een ander politiek project dat mijn visie belichaamt'.

Dat zal dus haar derde partij worden. Welke zal het deze keer zijn? Er zijn vier mogelijkheden:. De eerste is Open VLD, die ik maar uitsluit omdat ze spreekt van oppositie voeren, hoewel je maar nooit weet. De tweede is Vlaams Belang, maar ook die zal ik maar uitsluiten zeker? De twee overblijvende zijn de Lijst Dedecker en de N-VA.
De N-VA? Daar werkte ze de voorbije vijf jaar toch al mee samen, zij het dan in een nu uiteengevallen kartel. Ik gok dus maar liever op de LDD. Een betere oppositie zal ze daar wel vinden, maar zullen daar dan geen politieke spelletjes gespeeld worden?
Wat moeten wij nu denken van een politica die elke legislatuur voor een andere partij opkomt?
Marjan Decroos, milieuattaché van de Vlaamse gemeenschap heeft daar een studie overgemaakt.
Zij ziet drie types. Het eerste type verlaat de partij omdat ze geen mandaat meer kregen. Het tweede vertrekt omdat ze geen stempel meer kunnen drukken op het beleid. Het derde type wil een wijziging van de krachtsverhoudingen in het politieke landschap.
Lieve behoort dus schijnbaar tot de tweede en/of de derde categorie, zoals een voetballer die een transfer doet naar een ploeg waar hij beter past in het spelpatroon. Heeft ze zelf wel voldoende pogingen gedaan om de oppositie van de CD&V te versterken?
Het merendeel van de overlopers zou door de top van de nieuwe partij gevraagd worden.
De eigen kiezers reageren zelden positief. Daar kan Lieve Landuyt eigenlijk van meespreken want ze werd niet rechtstreeks verkozen na haar overstap naar CD&V. Slechts vier van de ondervraagden haalden nadien meer voorkeurstemmen.
In 2001, toen Lieve Landuyt nog socialist was, heb ik haar onder vuur genomen omdat ze toen, als Westendse, tegen Westende meestemde met de meerderheid VLD – SP-OVB toen geoordeeld moest worden of de gemeente in rechte zou gaan tegen de vestiging van een asielcentrum in het vakantiecentrum Zon en Zee. Op haar verkiezingsfolder van de CD&V in 2006, noemde ze dat het ‘Zon en Zee debacle’ en dat zou voor haar ‘Een steek door mijn hart’ geweest zijn.

Bronnen
Artikel in ‘Het Nieuwsblad’ van Dany Van Loo op 2 december 2012.
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=NBRA06032003_031

De verrassingen in de politieke wereld van Middelkerke, in het bijzonder dan bij de Open VLD, blijven maar op ons toekomen. Nadat Tom Dedecker de partij verliet, schrijft Dany Van Loo op 24 november 2011 in ‘Het Nieuwsblad’ dat niet Michel Landuyt bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 de lijst van de partij zal trekken, maar wel huidig eerste schepen Janna Rommel-Opstaele.
Dat is wel een echte en totale verrassing.

Laten wij even luisteren naar de mening van beide politici over deze evolutie.

Is Michel Landuyt eigenlijk wel eerlijk in zijn verklaring?
'Ik heb er geen enkel probleem mee om een stap terug te zetten', zegt Landuyt.
Staan jullie mij toe daar geen woord van te geloven.
Toen Michel zich destijds liet verleiden om mee te doen aan het programma ‘Micro zonder zout’ en zich daar op een volgens mij beschamende manier blootgaf, verklaarde hij aan de ‘journalist’: ‘Het beroep van burgemeester is, net zoals advocaat, op mijn lijf geschreven maar als ik moet kiezen dan zou ik daar geen moment over twijfelen: het zou burgemeester zijn.
Het is enorm verrijkend om burgemeester te zijn, zeker van een kustgemeente.’
Iets wat zo bij je past en wat je zo graag doet, geef je toch niet zomaar af.
Zijn uitleg daarover houdt geen steek.
'In 2006 kregen we bij de verkiezingen van een nieuwe gemeenteraad te maken met een onverwachte situatie. Janna haalde van op de tweede plaats op de lijst meer stemmen dan ik als lijsttrekker, maar we hebben er toen de voorkeur aan gegeven om de volgorde van de lijst te respecteren. Nu hebben we onderling, en na consultatie van het bestuur, beslist om de rollen om te keren en daar heb ik niet het minste probleem mee.'
Natuurlijk moet de volgorde van de lijst gerespecteerd worden. Waarvoor gaan wij anders kiezen?
Opstaele dacht destijds verkeerdelijk dat zij eigenlijk recht had op het burgemeesterschap omdat zij 223 voorkeurstemmen meer op haar naam kreeg dan Landuyt. Maar Michel was de lijsttrekker!!!
Sinds 2006 is in de gemeentekieswet voorzien dat de lijststemmen nog slechts voor 1/3 zouden meetellen. Wie bovenaan op een lijst stemt, bedoelt daarmee dat hij/ zij akkoord gaat met de volgorde van de lijst.
Het aantal overdraagbare lijststemmen voor de VLD was 533 x 12 (aantal zetels) = 6.396. Omdat ze slechts voor 1/3 meetellen, moest dat aantal gedeeld worden door 3. Dat geeft 2132. Uit dat aantal stemmen mag de eerste op de lijst (Landuyt) putten tot hij het verkiesbaarheidscijfer (5.003) bereikt. Met zijn voorkeurstemmen (2.390) en alle overdraagbare lijststemmen (2.132) samen kwam hij nog maar aan 4.522. Er waren dus geen lijststemmen meer over voor de tweede op de lijst. Rommel- Opstaele bleef dus staan op 2.613, wat dus beduidend minder is dan de 4.522 van Landuyt. Het is dus totaal onbegrijpelijk dat Janna aanspraak meende te kunnen maken op de burgemeesterssjerp.
Er werd hier toen door sommige moord en brand geschreeuwd: “Als er nog iets van democratie bestaat in het gemeentehuis, dan zou Rommel-Opstaele burgemeester moeten worden. Logisch toch, anders lijkt het wel een voetbalploeg die geen kampioen wil spelen. De supporters nemen dat nooit in dank af.”
Dat klopt dus van geen kanten.
In “Het Laatste Nieuws” van 10 oktober 2006 zegden zowel Landuyt als Opstaele dat ze geen ruzie wensten in de VLD.
Janna wilde in elk geval burgemeester worden. Waarom huldigde ze anders de leuze “Ja, ik wil” op haar borden tijdens de campagne?
Uiteindelijk hebben de VLD – leden geoordeeld dat Landuyt toch nog een termijn mocht aanblijven.
In ‘onderling overleg’ hebben Michel Landuyt en Janna Rommel-Opstaele toen beslist om in het belang van de partij én van Middelkerke hun samenwerking onverminderd verder te zetten. “Never change a winning team”, stelden ze beide. “Wij hebben elk onze stemmen behaald voor onze partij en niet uitsluitend voor onszelf”.
Landuyt: “We zullen een tandem vormen. Het wordt een soort duobaan met Opstaele, die eerste schepen wordt. Ik neem de administratieve en zakelijke kant voor mijn rekening en Opstaele zal het beleid op het terrein waarmaken.”
Ik heb daar nooit iets van begrepen. Zou dat misschien kunnen betekenen dat Michel geen haar op zijn tanden heeft en dat hij zich heeft laten overdonderen door zijn vrouwelijke eerste schepen? De meeste vrouwen verstaan immers de kunst de man te laten geloven dat hij de baas is, terwijl zijzelf de lakens uitdelen.
Landuyt was de rechtmatige burgemeester en moest absoluut geen toegevingen doen. Opstaele had dat gewoon moeten aanvaarden.

En wat zegt de tomeloos ambitieuze Janna nu?
Janna Rommel-Opstaele steekt niet onder stoelen of banken dat zij voluit voor het burgemeesterschap gaat. 'Ik nam de voorbije legislatuur de belangrijkste bevoegdheden voor mijn rekening, waaronder Openbare Werken, Ruimtelijke Ordening en Mobiliteit. Ik heb mij kunnen klaarstomen om een gooi naar het burgemeesterschap te doen.'
Van pretentie gesproken!!! De belangrijkste? En heeft ze die bevoegdheden ook tot eenieders tevredenheid uitgeoefend?
Openbare werken, die volledig gepland en geleid worden door een studiebureau of door ‘Dexia’? Is de geflopte ondergrondse parking geen smet op haar blazoen?
Lokale economie? Alle partijen en ikzelf in één van mijn vorige blogartikels, hebben al aangeklaagd dat de Leopoldlaan een ‘verloederde’ straat is.
Mobiliteit? Ruimtelijke ordening? Ze zal natuurlijk wel één en ander verwezenlijkt hebben, dat zou er nog aan ontbreken met zoveel beschikbare middelen, maar veel belangrijke pluspunten zie ik niet in het beleid van Janna.
En wie had er ‘Financiën’ onder zijn bevoegdheden? En ‘Veiligheid’? En ‘Personeel’? En autonoom gemeentebedrijf?
Dat was toch Michel? Zijn die dan minder belangrijk? Vormt de eerste schepen zo’n ‘hecht team’ met Landuyt? Dan zeg je toch niet dat je in de voorbije legislatuur belangrijker dingen gedaan hebt dan je burgemeester.

Heeft de partij daarover gestemd?
Het zou eens interessant zijn te vernemen wie voorgesteld en beslist heeft dat Janna de nieuwe leidster van de partij zou worden. Dat zou gebeurd zijn na onderling overleg en na consultatie van het bestuur. Werd daarover gestemd en werd Janna unaniem verkozen? Domme vraag, want wie zou een tegenstem durven verheffen? Iedereen wil toch weer op de volgende kieslijst staan. En liefst op een zo gunstig mogelijke plaats!
Heeft de beschuldiging die tegen Michel uitgebracht werd naar aanleiding van de schriftvervalsing bij het toewijzen van de ijspistes, bij het begin van deze eeuw, daarbij een rol gespeeld?
Had men er geen vertrouwen meer in dat de kiezers hem dat zouden vergeven?

Is Janna wel bekwaam genoeg om burgemeester te worden?
Ze komt wel meer onder de mensen maar zal zij voldoende dossierkennis kunnen verzamelen om ook administratieve bevoegdheden uit te oefenen? Of zal ze haar ’belangrijke’ bevoegdheden behouden? Kan zij een debat leiden? Zal zij niet altijd moeten terugvallen op de ervaring maar vooral op de juridische kennis van Michel? Of blijft Landuyt misschien voorzitter van de gemeenteraad?

Wordt Janna nu echt burgemeester?
Ze moet natuurlijk eerst verkozen worden! Dat zal wel geen probleem zijn, zeker? De partij moet ook nog de grootste blijven en al dan niet een gunstige coalitie kunnen afsluiten.
Persoonlijk vind ik dat de heerschappij van de blauwe partij in Middelkerke lang genoeg geduurd heeft.
Twaalf jaar dezelfde mensen aan de macht, die zichzelf nooit in twijfel stellen en die kwistig met ons belastingsgeld omspringen, is niet gezond. Het zou ook niet slecht zijn mochten we eens een burgemeester hebben met Westendse ‘roots’.
De Open VLD zal deze keer met een grotere tegenstand te kampen hebben. De lijst Dedecker met Luc en Tom zal heel wat stemmen afsnoepen van de partij. De N-VA in opmars zal de sympathie wegdragen van de bewonderaars van Bart Dewever. Het Progressief Kartel met de schepenen Verdonck en Maesen mag evenmin onderschat worden.
Als de CD&V en het Vlaams Belang er ook nog in slagen een valabele lijst aan de kiezer te presenteren, dan zal de overwinning van de Open VLD niet zo vanzelfsprekend zijn. Het lijkt erop dat we naar een grotere spreiding van de stemmen gaan zodat meerdere coalities mogelijk zullen worden.
Het is dus niet uitgesloten dat de Open VLD uit de boot valt en dat de wisseling Landuyt – Opstaele een slag in het water wordt. Persoonlijk zou ik dat zeker niet betreuren!
Heeft Michel Landuyt reeds een nederlaag ingecalculeerd en heeft hij ‘Ladies first’ gezegd of gedacht en Janna de ‘eer gegund’ om straks de rol te spelen van boegbeeld van een verslagen partij?
Of zou hij zo sluw niet zijn? Of zoek ik het te ver?

Besluit
Er zal nog veel (vuil) water naar de zee stromen vóór 14 oktober 2012 maar het belooft alleszins bijzonder interessant te worden.

Verrassing! Of toch niet?
In ‘Het Nieuwsblad’ van 18 november 2011 schrijft Dany Van Loo dat Tom Dedecker uit de Open VLD stapt en dat hij voortaan (nog één jaar) als onafhankelijk oppositielid in de gemeenteraad zal zetelen.Tom zou zeker niet stoppen met politiek en zou alle opties openhouden.
Hij heeft zijn partijkaart aan de Open VLD teruggegeven.
Het ogenblik verraste mij een weinig, maar ik vermoedde het reeds lang natuurlijk. Dat vermoeden had ik trouwens al een paar keren uitgedrukt in mijn blogartikels.

Welke motivatie heeft Tom om te scheiden van zijn blauwe ‘vrienden’?
‘Ik kies om als onafhankelijk raadslid in de oppositie te zetelen en men kan ervan op aan dat ik die taak naar behoren zal uitvoeren. Ik stel al mijn uitvoerende mandaten ter beschikking van Open VLD, want ik hou niet vast aan een postje. Mijn zetel in de gemeenteraad heb ik echter zelf verdiend.
Een fundamenteel verschil in visie omtrent de toestand en de toekomst van Middelkerke, samen met diverse aanvaringen in het verleden, laten mij geen andere keuze. In vergelijking met andere badplaatsen hinkt Middelkerke hopeloos achterop. Van onze vroegere uitstraling is niets overgebleven. Westende-Bad verwordt een vuile achterbuurt met een ernstige economische leegloop tot gevolg. De parel van de kust dreigt de Borinage van de kust te worden. De heraanleg van de Leopoldlaan is een ramp. Zelfbediening en gebrek aan visie zijn de standaard geworden.'
Dat hij het in de omstandigheden, die hij zelf schetst, vijf jaar heeft volgehouden, moeten we dat bewonderen? Had hij dan niet vroeger dat ‘schip in nood’ moeten verlaten?
Tussen haakjes, ik deel zijn mening over Westende-bad, behalve misschien die ‘vuile achterbuurt’ die ik wat grof uitgedrukt vind.
Of hij zijn zetel in de gemeenteraad zelf verdiend heeft, daar kan over geredetwist worden. Hij moest natuurlijk de stemmen verzamelen, maar heeft men die ook niet en grotendeels te danken aan het feit dat men op een succesvolle lijst mag staan? Natuurlijk wel!

Hoe reageert de Open VLD (burgemeester Landuyt)?
Burgemeester Michel Landuyt (Open VLD) heeft het over ‘de kroniek van een aangekondigd afscheid'. ‘De vraag was alleen wanneer. Tom heeft vijf jaar lang aan het beleid deelgenomen, ook in een leidinggevende functie als voorzitter van de VVV. Zijn kritiek is een stok om de hond te slaan en zijn overstap naar een andere partij te verantwoorden.'
Door het vertrek van Dedecker heeft de meerderheid nog maar één zetel op overschot, maar dat ziet de burgemeester niet als een groot probleem. ‘Veel gemeenten worden efficiënt bestuurd met een nipte meerderheid.'
Of wat je efficiënt noemt!
Op 31 januari 2009 werd Landuyt gevraagd, hoe hij de oppositie van zijn partijgenoot in de meerderheid zag evolueren.
Zijn antwoord: 'Ik kan me inbeelden dat hij in een ongemakkelijke positie zit als familielid van Jean-Marie Dedecker. Maar het is een werkbare situatie en Tom vervult zijn rol goed. Hij is voorzitter van het VVV en bevestigde me onlangs dat hij bij Open VLD blijft.'

De eerste stappen in de politiek
Tom Dedecker nam op 7 oktober 2006 voor het eerst aan de gemeenteraadsverkiezingen deel. Hij was lijstduwer voor de Open VLD en behaalde 1.044 voorkeurstemmen.
Dat was natuurlijk ook te danken aan zijn jeugd, zijn enthousiasme en zijn beroepskwaliteiten die voor een mandataris goed van pas komen, maar zeker ook aan het feit dat de VLD, niettegenstaande alles wat er in de eerste legislatuur gebeurd was, nog steeds in volle opmars was.
Het feit dat zijn vader Luc bij het brede publiek bekend stond als een bekwaam schepen destijds bij de ‘Stem van het Volk’, de plaatselijke lijstnaam van de toenmalige Volksunie, zal ook wel geen nadeel geweest zijn.
Overal verschenen affiches in het straatbeeld en werden folders verspreid waar Tom in de rug gesteund werd door zijn toen zeer populaire oom Jean-Marie, toen nog bij de VLD.

Vijf bewogen jaren in de meerderheid
Zoals gezegd brachten de eerste vijf jaren van de huidige legislatuur, niet steeds de samenwerking die men tussen een burgemeester en een gemeenteraadslid van zijn partij mag verwachten.
Het boterde niet tussen beide. Wat allemaal achter de schermen gebeurde, dat weet ik natuurlijk niet, maar ziehier een resumé van wat daarover in de pers verscheen.
Op 29 augustus 2007 lezen wij in ‘Het Nieuwsblad’ dat Tom Dedecker zwaar uitgehaald heeft naar zijn eigen partij en naar de OCMW-voorzitter. Hij maakte bekend dat hij de indiener was van de klacht bij de gouverneur tegen de benoeming van Jan Van Parijs tot nieuwe OCMW-secretaris. Er werd namelijk lang gedacht en terecht dat de klager iemand van de oppositie geweest was.
Tom had het vooral over het niet uitschrijven van een examen en over het feit dat de nieuwe secretaris over onvoldoende anciënniteit zou beschikken.
De regels zijn er nu éénmaal om gevolgd te worden, hoewel ik de keuze van Van Parijs een goede keuze vond, nadat hij de functie reeds vijf jaar op een bekwame manier uitoefende.

In het ‘Het Laatste Nieuws” van 19 december 2007 werd zelfs het woord ‘rommelen’ gebruikt voor de blauwe partij naar aanleiding van het feit dat een club van tegenwringers, geleid door Tom Dedecker, niet akkoord ging met de geplande aankoop door de burgemeester van een tweedehandswagen met Multanova om de hardrijders te kunnen flitsen en aldus meer boetes te kunnen innen. Ze wilden liever flitspalen op ‘zwarte punten’ om de mensen trager te doen rijden.
Flitspalen zijn er nooit gekomen.

Op 30 september 2008 vernamen wij dat Tom Dedecker (Open VLD) geweigerd had de burgemeestersvoordracht voor Janna Rommel Opstaele (Open VLD) en een schepenvoordracht voor huidig burgmeester Michel Landuyt (Open VLD) te tekenen.
Beide voordrachten waren nodig om in te spelen op de nakende uitspraak door het Hof van Beroep van Gent in de rechtszaak waarin burgemeester Michel Landuyt betrokken was als pleger van schriftvervalsing in de zaak van de ijspistes ten tijde van het asielcentrum in Westende.
De rechtszaken zorgden ervoor dat Landuyt niet kon benoemd worden.
Tom Dedecker motiveerde zijn beslissing als volgt: “Het is weinig democratisch om nu al alles te willen regelen nog vóór de rechter uitspraak gedaan heeft. Ik zal daarna mijn standpunt bepalen en ik begrijp niet dat er nu al een voordracht moet getekend worden. Misschien wordt de burgemeester wel vrijgesproken.”
Natuurlijk had Dedecker gelijk in deze zaak en zijn voorspelling over de vrijspraak is later dan ook uitgekomen, zij het dan wegens gebrek aan bewijzen.

Omdat hij getipt werd dat de burgemeester vreemde zaken ondernam om de huidige uitbater van de kursaal Micas op financieel vlak te bevoordelen, vroeg Tom Dedecker in november 2010 de concessieovereenkomst op. Hij beweerde dat het gemeentebestuur ten onrechte de concessie vroegtijdig vernieuwd had.
Het ging ook over niet-geïnde taksen van 2006 tot 2009 voor een bedrag van 364.053,98 euro en Dedecker vond het ontstellend, ‘immoreel en schandelijk’ dat Micas die kosten wel zou aftrekken in zijn boekhouding en dat de vennootschap jaarlijks 1 miljoen euro winst zou boeken.
Dedecker bleef de laatste drie maanden van 2010 afwezig op de gemeenteraad.

Ik heb toen het ‘casinodossier’ uitvoerig bestudeerd en er vragen over gesteld aan Tom. Hij was ervan overtuigd over voldoende argumenten en bewijzen te beschikken om klacht in te dienen tegen de burgemeester, maar daar is nooit iets van in huis gekomen.
Ik heb dat niet geapprecieerd. Eerst zoveel ophef maken en dan zijn staart intrekken!

Na de gemeenteraadverkiezingen van 8 oktober 2006, werd Tom Dedecker aangeduid als afgevaardigd- bestuurder van de Middelkerkse Vereniging voor Vreemdelingenverkeer (VVV) .
Het deed toen de ronde dat hij zeer tevreden was met zijn nieuwe functie en dat hij aan al wie het horen wilde, vertelde dat hij een prachtige job zou hebben: “4 keer per maand een half uur vergaderen à 500 euro per keer”. Verspreidde de oppositie dat gerucht? Op mijn vraag betwistte Tom stellig dat hij dat ooit zou gezegd hebben. Ziehier zijn uitleg: “Ik heb zelf afstand heb gedaan van de wedde die was voorzien voor de voorzitter van het directiecomité van de VVV.De afgevaardigd bestuurder/voorzitter van het directiecomité van de VVV (functie die ik zelf bekleed) heeft geen wedde.
In het verleden was dit echter anders en was de wedde gelijk aan deze van een lid van het schepencollege (+/- 2.000 € netto per maand). Mijn voorgangster, Mevr. Linda Pittery-Cobbaert heeft steeds dergelijke wedde ontvangen.De uitbetaling ervan was echter niet legaal. De gemeente Koksijde heeft zich hieromtrent geïnformeerd bij toenmalig Vlaams Minister van Binnenlandse Aangelegenhede, Paul Van Grembergen die expliciet heeft medegedeeld dat dit niet kon. Zolang er geen klacht bij de gouverneur kwam was er volgens de toenmalige coalitie geen vuiltje aan de lucht, dixit Burgemeester Landuyt.
Bij mijn aantreden was het de bedoeling (zo overeen gekomen in de coalitie besprekingen) dat dit zou worden verder gezet doch ik heb vrijwillig medegedeeld dat ik dergelijke wedde niet wenste gezien dit illegaal was en is. Ik wou en wil niet in opspraak komen omtrent bepaalde wederrechtelijke vergoedingen.”

Waaruit bestaan zijn toekomstplannen?
Over zijn toekomstplannen blijft Tom Dedecker nog vaag, maar hij stelt dat hij de politiek niet zal verlaten. ‘Mijn ambities zijn groter dan ooit. Ik zal zeker deelnemen aan de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Ik laat alle opties open en ik kom zeker met een alternatief.'
Ik zie eigenlijk maar twee mogelijkheden: de N-VA of de LDD (Lijst Dedecker).Of moest ik eigenlijk zeggen: Tom stapt vanzelfsprekend over naar de LDD.
Ik geef toe dat zijn positie niet eenvoudig is en ook niet geweest is, gedurende zijn vijfjarig mandaat.
Zijn oom richtte op 19 januari 2007 de nieuwe partij ‘Lijst Dedecker’, later ‘Libertijns Direct Democratisch’ op, amper een paar weken dus nadat Tom begon te zetelen in de Middelkerkse gemeenteraad voor de Open VLD. Zijn vader werd begin 2010 verkozen als lokaal voorzitter van LDD.
Omtrent zijn eigen toekomstplannen, verklaarde vader Luc: „Na tien jaar moet ik bedroevend constateren dat Middelkerke in een neerwaartse spiraal terechtgekomen is. Het bestuur is ondermaats en het belang van de bevolking is totaal ondergeschikt aan het persoonlijk en financieel voordeel van enkelen. België staat stil en Middelkerke hinkt achterop ! Alle grote evenementen zijn verdwenen en wat overblijft, dateert van tien jaar en langer geleden.
In de gemeenteraad wordt de oppositie afgesnauwd en beschimpt en veel personeelsleden met wie ik regelmatig contact heb, zijn gedemotiveerd en uiten onverbloemd hun misnoegen. Hieraan moet een einde komen en ik zie het als mijn plicht om het tij te keren in het belang van onze kinderen en kleinkinderen.
Ik ben een Vlaams liberale republikein, net als mijn broer Jean-Marie met wie ik een zeer hechte band heb. Hij vraagt mij al enkele jaren om samen te werken. Ik heb hem altijd door dik en dun gesteund, zowel uit familiaal als ideologische standpunt...”

Gelijkt dat niet erg veel op de verklaring van zoon Tom? Dus … jullie mogen een halve keer raden op welke lijst Tom zal staan voor de gemeenteraadverkiezingen van 14 oktober 2012.

Bronnen
“Het Nieuwsblad”, artikel van 18.11.2011 door Dany Van Loo ’Tom De Decker verlaat Open VLD’
Uitgebreid interview in Krant van West-Vlaanderen (Editie De Zeewacht) van vrijdag 28 mei 2010
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BF1HBRSF
Artikel uit ‘Het Nieuwsblad’ van woensdag 20 oktober 2010 door Dany Van Loo
http://www.vldmiddelkerke.be/?content=kandidaten
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=QI311IG7
http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/dedecker-weigert-nieuwe-burgemeestersvoordracht-te-tekenen/article-1194722602119.htm

Het verhaal van mijn familie tijdens de oorlog
Mijn grootouders hadden 6 zonen waaronder mijn vader Leon en verder Karel, Medard, Alidore, Pieter en Leopold. Bij het uitbreken van de vijandelijkheden had het ganse gezin op zeker ogenblik dekking gezocht in de kelders van de familie Jonckheere in de Westendelaan, toen nog Dorpplaats, waar nu de huizen 319, 321 en 323 opgetrokken zijn. Kort daarna viel er een granaat in de onmiddellijke omgeving. In paniek vluchtte iedereen weg uit de kelder in alle mogelijke richtingen. Drie van de kinderen, Karel (17), Medard (15) en Leon (11) kozen de richting Lombardsijde. Toen zij ’s anderendaags op hun stappen terugkeerden, hing er een briefje op de voordeur: “Wij (mijn grootouders plus Alidore (13), Pieter (10) en Leopold (5) ) zijn naar Oostende.”

Door het feit dat de strook tussen Westende en Oostende door de Duitsers bezet was, werd geen doorgang meer verleend, “Sperrgebiet” heette dat. Ten einde raad, belandden de drie ongelukkige kinderen te Oostduinkerke waar Karel en Leon bij familie opgenomen werden, terwijl Medard bij ‘vreemden’ terechtkwam.

Mijn grootouders kregen in de Velodroomstraat in Oostende een huis toegewezen, waar zij de ganse oorlog verbleven. Mijn grootvader en Alidore vonden respectievelijk werk bij de hoveniersbond en bij een landbouwer. Pieter en Leopold liepen school in de Volksbond waar zij ook een middagmaal konden nuttigen. Dat bestond dagelijks uit een klein stukje spek en een portie zuurkool. Aangezien dat wat weinig was voor zulke jonge gasten, liepen ze nog eens langs bij moeder om te zien of daar soms niets overgebleven was.
Van de drie kinderen in Oostduinkerke werd tijdens de verdere oorlog niets meer vernomen.

Verhalen uit de ‘Duinengalm’
Tijdens de oorlog verschenen er geen dag- noch weekbladen. Dat belette de journalisten niet het relaas van de feiten bij te houden en vanaf 1919 voor de dag te komen met allerlei verhalen die zich, onder andere, afspeelden in Westende. Hier volgen er een paar (bewerkte) uit het weekblad ‘Duinengalm’ uit Oostende.

Hoe de 80-jarige Charles Vandenberghe zijn dood vond
Charles Vandenberghe, rentenier, 80 jaar oud, broer van Livien die tot kort voor de oorlog het café ‘De Kroon’ in Westende - dorp uitbaatte en zijn vrouw Suzanne Bolle, 79 jaar, waren zoals iedereen, erg bevreesd voor de Duitsers. Suzanne had haar bankbriefjes in een matras genaaid. Haar ‘waarden’ waren opgesloten in een kas. Toen Westende gebombardeerd werd brandde het huis van hun buren af. De vrouw was danig geschrokken. Zij wierp de matras, met de bankbriefjes erin, in het tuintje van hun woonst en maakte zich uit de voeten naar het huis van Pieter Deprez. Zo snel zelfs dat haar man Charles, die slecht te been was en zich moest behelpen met een stok en een kruk, haar niet kon volgen en haar dan maar achterna sukkelde. Aangekomen bij de woning van de Deprez’, moest Suzanne vaststellen dat die ook gevlucht waren. Ze liep dan maar verder naar de hofstede van de kinderen Zielens, van ver teken doende naar Charles, die afgestrompeld kwam, dat zij verder vluchtte.
Had de man die tekens niet gezien, of was hij van gedacht veranderd? Hij keerde in elk geval op zijn stappen terug en sukkelde weer naar huis. Suzanne, die hem maar niet zag afkomen, keerde dan ook maar terug. Op enkele passen van haar huis werd zij door Duitse schildwachten tegengehouden, en hoe zij ook bad en smeekte, men liet haar niet door!
Vele weken later geraakten mensen die daarvoor over een paspoort beschikten, toch Westende binnen en ze vonden de oude Charles Vandenberghe in de kelder van zijn woning, gestorven van honger en koude.
De matras met de bankbriefjes werd nooit meer teruggevonden!

Hoe E.H. Bonte van Westende, “in ’t kot werd gestoken en er uit ‘gerocht’” (17-20 Dec 1914)
Leo Bonte was van 1911 tot 1918 pastoor van Westende. Toen het dorp volledig ontruimd werd en alle parochianen de vlucht namen naar veiliger oorden, nam hij zijn intrek in een woning in Middelkerke. Hij hielp er de geestelijkheid van die parochie, onder andere bij het bezoeken van zieken.

De zieke Duitse aalmoezenier Fritz, die verpleegd werd in pension ‘La Providence’, kreeg zo het bezoek van E.H. Bonte. Hij vroeg de pastoor de Duitse gekwetsten ook te willen bezoeken. Om gemakkelijker overal toegang te krijgen, gaf hij hem daartoe een armband van het Rode Kruis met daarop een Duitse stempel. De armband was echter danig vuil en werd daarom door een zuster van het hospitaal gewassen. Daardoor beleefde de pastoor van donderdag 17 december tot zondagmiddag 20 december 1914 een voor hem ellendige periode.
Toen hij namelijk op weg was naar de Duitse gekwetsten, werd hij tegengehouden. De schildwacht wilde namelijk weten met welk recht hij een armband van het Rode Kruis droeg.
“De band draagt de Duitse stempel niet” snauwde men hem toe. Dat die in de was gebleven was, kon en wilde de Duitser maar niet geloven. Bovendien werd in Bonte’s brevier een potloodschets gevonden met daarop enkele straten van Middelkerke. Ook nu werd de uitleg ‘ik vind anders mijn weg niet als ik iemand moet berechten’ geen genade.
Toen ook nog Frans gouden geld gevonden werd in de geldbeugel van de pastoor, was het Duits geduld op: “Geen uitleg meer! Gij zijt een spion die met Frans gouden geld betaald wordt!“
De Duitsers verdachten de Middelkerkenaars er immers van de posities van hun kustbatterijen aan de Westerse bondgenoten door te geven. De Westendse pastoor was trouwens één van hun verdachten.
‘Eindelijk hadden ze die nu vast’ en daarom werd E.H. Bonte ’s vrijdags na de middag per auto naar Oostende gebracht waar hij bij de Duitse overheden afgeleverd werd.
Hij kwam te laat in de statie toe om nog met de trein van 2 uur naar Brugge te kunnen vertrekken en werd naar de ‘Kommandatur’ van Oostende (betalende jongensschool in de Ooststraat) gevoerd, waar hij in een zaal werd opgesloten. Als bewaker had hij een tamelijk vriendelijke soldaat, met wie hij in ’t Duits een langdurig ‘kouterken’ sloeg. Tegen de avond werd de soldaat door een Pruis vervangen. Toen de eerste soldaat een half uur later terugkwam, vroeg hij aan de Pruis hoe hij het met zijn gevangene stelde. – “Och, er ist stumm”, was het antwoord.
’s Anderendaags rond 11 uur kwam men de ‘Pfarrer’ halen om per trein naar Brugge overgebracht te worden. Daar werd hij naar het Gerechtshof, op de Burg, geleid, waar hij door een Duitse onderzoeksrechter verhoord werd en daarna in een cel opgesloten werd.
Toen hij opnieuw voor de rechter geleid werd, deelde deze hem mee dat hij gunstige inlichtingen had ontvangen vanwege de protestantse aalmoezenier Frinz (of Fritz?) en dat hij dezelfde avond per auto naar Middelkerke zou gebracht worden om daar te worden losgelaten. Hij gaf hem tevens zijn gouden geld terug.Vergezeld van een bediende van de rechtbank verliet hij tegen de avond per auto de stad Brugge. In Westkerke liet de wagen het echter afweten en de reis werd dan maar te voet verder gezet. Ze werden echter door een ‘Hauptmann’ opgeladen tot Gistel waar een derde auto hen naar Oostende bracht, waar overnacht werd bij E.H. Claeys, pastoor van O.L.V (Hazegras), in afwachting dat een Duitse auto de pastoor terugbracht naar Middelkerke. Einde goed, alles goed, al is dat hier erg relatief, natuurlijk!!

Een ander avontuur van E.H. Bonte – 17 juli 1917
De burgemeester van Stene werd er, ingevolge een anonieme brief, door de Duitse overheid van verdacht ongeoorloofde briefwisseling te voeren. Daarom werd bij hem een huiszoeking uitgevoerd.
Dit leidde tot de ontdekking van een schrijfboek, met daarin de beruchte herderlijke brief van kardinaal Mercier waarin deze de wandaden van de Duitsers veroordeelt. Al vlug werd achterhaald dat het schrijfboek afkomstig was van E.H. Pastor Leroeye, die bekende het schrijfboek ontvangen te hebben in de pastorij van de Konterdam, waar E.H. Devos pastoor was.
Deze laatste moest daarom op de ‘Kommandatur’ van Oostende verschijnen. E.H. Bonte, pastoor van Westende, verbleef geruime tijd bij de E.H. Devos. Toen Bonte zich ’s anderendaags, onwetend over de huiszoeking, naar de Konterdam begaf, hoorde hij daar wat er met zijn collega aan de hand was.
Het was de pastoor van Westende, die het schrijfboek gekregen had van een dame die te Westende verbleef. Hij aarzelde geen ogenblik en begaf zich naar de ‘Kommandatur’. Hij vroeg er om door de ‘Gerichtsoffizier’ Glassmer te worden verhoord en verklaarde hem de eigenaar van het schrijfboek te zijn. Daarop vroeg Glassmer wie hem dit boek had bezorgd; de E.H. pastoor weigerde het te zeggen. Glassmer vroeg hem dan of hij de herderlijke brief van Kardinaal Mercier gelezen had. E.H. Bonte antwoordde dat hij het schrijfboek omzeggens niet had open gedaan, daar hij reeds veel vroeger had horen spreken van bedoelde brief. “Overigens”, voegde hij er aan toe, “de aandacht van de priesters is thans bijzonder getrokken op de brief van kardinaal staatssecretaris Gaspari aan M. Vanden Heuvel, gevolmachtigde van België bij de H. Stoel. Ook de Duitse bladen, zoals de Frankfurter Zeitung, de Kölnische Volkszeitung, die ik gewoonlijk lees, spreken daarover. Kardinaal Gaspari herinnert de woorden van de rijkskanselier von Bethmann-Hollweg, die op 4 augustus 1914 in de Reichstag verklaarde dat het schenden van de Belgische onzijdigheid een onwettige zaak was”.

‘Herr’ Glassmer kon daar niet mee lachen, maar Bonte wel. Hij vervolgde: “Kardinaal Gaspari spreekt ook over stukken die te Brussel gevonden werden en die zouden bewijzen dat er een onderduims akkoord bestond tussen België en Engeland”. Achtte ‘Herr’ Glassmer het gevaarlijk de E.H. Bonte te laten voortspreken over kardinaal Gaspari, of zag hij in dat hij niet kon wedijveren met zo’n sterke opponent? Hij drong niet verder aan en bood E.H. Bonte het verslag van het verhoor ter lezing en ondertekening aan. Daarop mocht de geestelijke vertrekken.

Had Westende toen geen ontwikkelde en verstandige pastoor?

Iedereen weet zeker nog wel dat het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW) in het voorbije decennium, eerst ‘Duinenzicht’ verkocht aan de grootste politievakbond van het land en een tijdje later ook de rest van ‘Zon en Zee’ aan de staat om er een asielcentrum te vestigen?
Toch is het misschien niet voor iedereen duidelijk hoe groot de invloed van het ACW was en eigenlijk nog steeds is, hoewel in iets mindere mate?
Om dit onderwerp te behandelen, moet ik even buiten de lijnen kleuren, met andere woorden, even de grenzen van Middelkerke overschrijden.
Ik raad jullie in elk geval de lectuur aan van het boek ‘De uitverkoop van het ACW – Een verhaal van geld en idealen’ – Roularta Books – 264 blz.- 21,90 euro van Didier Verbruggen. Het is echt boeiende literatuur, verhelderend, ja zelfs onthullend!!
Verder in mijn artikel zal ik daar enkele keren naar verwijzen.

Geschiedenis van het ACW
In heel West-Europa zorgden de toenemende industrialisering en de verstedelijking op het einde van de 19de eeuw voor de opkomst van het socialisme en de moderne arbeidersbeweging. Deze bewegingen streefden naar de ontvoogding van de arbeiders en de opheffing van economische, sociale en politieke ongelijkheden. Paus Leo XIII riep in zijn encycliek Rerum Novarum (1891) op tot katholieke sociale (re)acties. Deze pauselijke oproep vond een brede weerklank in België.
Het proletariaat probeerde zijn lot/ koopkracht niet alleen via politieke en syndicale organisaties te verbeteren, maar ook via de coöperatieve onderneming. Ook de christelijke arbeidersbeweging richtte allerlei coöperaties op: bakkerijen, kruideniers en spaarkasjes, geleid volgens coöperatieve principes. Verbruggen: “Dankzij de inzet van vele duizenden militanten groeiden de ACW - coöperaties uit tot een machtig sociaal - economisch imperium. Maar in plaats van uit te groeien tot laboratoria voor zelfbestuur en dus ontvoogding van de arbeiders, werden de coöperaties echte bedrijven die weinig verschilden van hun kapitalistische concurrenten.”

In juli 1921 werd de stichting van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW) bezegeld, een federatie van werknemersverbonden van de arrondissementen.
Om ‘Welvaart’ en de in 1912 opgerichte vakbondskoepel ACV (Algemeen Christelijk Vakverbond) en de ziekenfondskoepel LCM (Landsbond der Christelijke Mutualiteiten) het nodige kapitaal te bezorgen werd in 1925 de CV Spaarbank der Christelijke Werklieden opgericht. Die werd in 1935 omgedoopt tot BAC (Belgische Arbeiderscoöperatie), Centrale Depositokas van het ACW, die een hoofdrol speelde in de geschiedenis van de christelijke arbeiderscoöperaties.
DVV (De Volksverzekering) werd de verzekeraar van de koepel, ‘Welvaart’ de winkelketen en ‘De Hoorn’ de bakkerijketen. Dat laatste bedrijf overleefde de Tweede Wereldoorlog niet. De overige drie werden na de oorlog de grote geldhuizen van de beweging.
In 1929 werd de NV Centrale Volksverzekering, de voorloper van de DVV, opgericht en in 1935 zag ook het Landelijk Verbond der Christelijke Coöperaties (LVCC) het licht. De coöperaties werden de melkkoeien van het ACW en zijn vele takken (vakbond, ziekenfonds enz.) Ze zorgden voor propagandavergoedingen, schenkingen, dividenden, gunstige kredieten en veel meer. Omdat de koepel over zeer belangrijke financiële middelen beschikt(e) en zowat alle belangrijke domeinen van onze samenleving bestrijkt, is ze natuurlijk oppermachtig geworden.

De huidige samenstelling van het ACW
Vooraleer verder uit te weiden over de evoluties binnen het ACW, wil ik jullie hieronder even het schema tonen met de huidige samenstelling.

In de sociaal-economische sector:
ACV, het Algemeen Christelijk Vakverbond, met 1,7
       miljoen leden (nationaal); wordt wel vaak verward met
      ‘ACW’
LCM, de Landsbond der Christelijke Mutualiteiten met 4,7
        leden (nationaal), de grootste ledenorganisatie van de 
        christelijke arbeidersbeweging en veruit het grootste
        ziekenfonds in het land
Groep Arco, een holding met een eigen, sociale en maatschappelijke invalshoek die op de eerste plaats de financieel-economische belangen van haar aandeelhouders verdedigt en dat een participatie heeft van meer dan 13,5% in de bank Dexia via haar dochter Arcofin CVBA, 10% in Elia NV (beheerder van hoogspanningsnet), 7 % in Retail Estates NV (winkelvastgoed), 8% in Sint-Jozefskredietmaatschappij), een ongekend % in Home Invest (residentieel vastgoed in Brusselse regio, 20,1 % in het kapitaal van VDK spaarbank, 27,5 % in het kapitaal van DEXIA Immorent, 11,28 % in het kapitaal van DG Infra, ….
Arco telt naast enkele referentieaandeelhouders ongeveer 900.000 particuliere aandeelhouders en beschikt over ongeveer 4,5 miljard euro eigen middelen. De groep bekleedt dus een enorme machtspositie in de financiële, diensten- en nutsectoren.
De financiële crisis bij Dexia heeft Arco getroffen als een mokerslag. Meer daarover in één van de volgende bijdragen.

In de sociaal - culturele sector

• KAJ (Kristelijke Arbeidersjeugd), vormings- en actiebeweging met en voor jongeren
• KAV (Kristelijke Arbeiders Vrouwenbeweging), de sociaal-culturele vrouwentak
• KWB (Kristelijke Werknemersbeweging), sociaal-cultureel werk met volwassen werknemers

• OKRA (Open, Kristelijk, Respectvol en Actief) , de sociaal-culturele tak voor de derde leeftijd (vroeger KBG of Kristelijke Bond Gepensioneerden)

• Familiehulp, de grootste dienst voor gezinszorg (thuiszorg) in Vlaanderen, is een autonome V.Z.W. binnen het geheel van de christelijke werknemersorganisaties ACW

Bij het ACW werken circa 300 personeelsleden (hoofdzetel + regionale werking)

Geassocieerde partners
Met het ACW zijn ook nog verschillende partners geassocieerd: Arktos, professionele vormingsorganisatie voor maatschappelijk kwetsbare jongeren, Groep Intro vzw, een organisatievoor vorming, onderwijs, opleiding, trajectbegeleiding, jobcoaching, werkervaring en sociale economie, Welzijnszorg, bestrijder van elke vorm van uitsluiting van individuen en groepen en Pax Christi, een internationale katholieke vredesbeweging.

Het ACW en de politiek
Het ACW profileerde zich van bij zijn ontstaan heel nadrukkelijk als een organisatie met politiek karakter. Nog in 1921 onderging de katholieke partij een grondige hervorming. De partij zou zich voortaan organiseren volgens het principe van de standenvertegenwoordiging. Dat leidde tot de oprichting van de Katholieke Unie, waarin het ACW, de Boerenbond en de organisaties van de middenstand en van de burgerij zijn opgenomen. Het ACW stelde zich van bij het begin via haar parlementsleden en ministers zeer zelfstandig op, tot op vandaag.
In het algemeen blijft de structurele samenwerking tussen ACW en CD&V vooralsnog overeind.
Het ACW staat bekend als de linkervleugel van de christendemocraten.
Belangrijke ACW - politici bij CD&V zijn, naast (nog steeds) premier Leterme, onder meer Etienne Schouppe, (staatssecretaris voor Mobiliteit), Jo Vandeurzen (Vlaams minister van Welzijn en Volksgezondheid), Steven Vanackere (federaal vicepremier), Joke Schauvlieghe (Vlaams minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur, Hilde Crevits (Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken), Inge Vervotte (federaal minister van Ambtenarenzaken en Overheidsbedrijven), Veerle Heeren (gewezen Vlaams minister van Welzijn en Volksgezondheid) en lokaal ook Johan Verstreken uit Oostende, Vlaams parlementslid.
In het nieuw verkozen federale parlement hebben nog heel wat CD&V’ers met een ACW-achtergrond zitting, bijna de helft van de achttien federale CD&V- parlementsleden. Bovendien heeft er wel altijd een lid van het ACW- partijbestuur zitting in het partijbureau van de CD&V. Op de christendemocratische kabinetten zijn ACW’ers bovendien zeer goed vertegenwoordigd.
In zijn memoires spreekt Wilfried Martens, leider van acht regeringen, over de bijeenkomsten in ‘Zon en Zee’ met zijn vrienden Jef Houthuys (ex-nationaal voorzitter ACV), Fons Verplaetse (o.a. ex-directeur Nationale Bank) en Hubert Detremmerie (toenmalige voorzitter van de BAC – bank van ACW - strekking). Dat waren ook de vier van ‘Poupehan’ als jullie zich dat nog herinneren.
Zijn opvolger Jean-Luc Dehaene, die twee regeringen leidde van 1992-97, was/is ook al een ACW’er. Hij is thans (nog steeds!) voorzitter van de raad van bestuur van Dexia, aangesteld door de regering Leterme.
Ik neem aan dat er geen tekening meer nodig is om aan te tonen hoe invloedrijk het ACW al die tijd geweest is en nog steeds is.

De invloed op de beleidsmakers is echter niet de enige. De vakbonden en mutualiteiten bezetten eveneens een machtspositie door het beheer van de sociale zekerheid. Zoals bekend, betaalt de vakbond ACV werkloosheidsvergoedingen uit aan 1,7 miljoen leden terwijl de mutualiteit LCM ziektekosten terugbetaalt aan 4,7 miljoen leden. Beide samen vormen de ruggengraat van het ACW.
Voor de uitbetaling van werkloosheidsvergoedingen betaalt de overheid jaarlijks 92 miljoen euro aan het ACV. Er gaan steeds meer (schuchtere) stemmen op die vragen dat de overheid de vergoedingen zelf zou betalen. Vinden jullie dat zelf ook geen goed idee nu er (minstens) 11,3 miljard moet gevonden worden voor de begroting van 2012?

De organisaties die ontstonden uit het ACW
Twee belangrijke organisaties ontstonden in het ACW.
De eerste was Wereldsolidariteit, eenniet-gouvernementele organisatie voor ontwikkelingssamenwerking en de tweede was Vakantiegenoegens (nu Pasar). Ze zijn inmiddels zelfstandig geworden.
In mijn artikel wil ik het verder enkel nog hebben over ‘Vakantiegenoegens’

Bij ons begon het allemaal met ‘Ons Rustoord’
‘Ons Rustoord’ werd op 8 november 1932 opgericht om te voldoen aan de idee dat iedereen op een betaalbare manier vakantie moest kunnen nemen. Het was een project van de Christelijke Mutualiteit met zetel in Kortrijk en telde onder de stichters onder meer Alfred de Taeye (minister van Volksgezondheid 1950-1954, bekend van de wet ‘De Taeye)
In juli 1936 werd het principe van de jaarlijkse betaalde vakantie voor iedereen wettelijk vastgelegd: de kleine man kreeg voortaan een week verlof.
Met het doel arbeiders te leren omgaan met dat nieuw fenomeen, werd in 1938 ‘Vakantiegenoegens’ opgericht in de schoot van het ACW.
Op 16 oktober 1950 werd een vereniging zonder winstgevend doel gesticht onder de benaming “Zon en Zee”, Vakantiecentrum der Christelijke Werkliedenorganisaties van West-Vlaanderen.
In 1971 lanceerde CVP-minister Jos Chabert zijn groots opgezet programma van sociaal toerisme. Het leek fel op het Sovjetmodel en aan de basis ervan lag het ‘Manifest Sociaal Toerisme’ van het ACW.
In 1980 werd ‘Ons Rustoord’ opgenomen in het gezinsvakantiecomplex van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW): ‘Zon en Zee’.
We mogen gerust zeggen dat het vakantiecentrum vanaf 1984 altijd via-via op ruime financiële steun mocht rekenen van het Commissariaat - Generaal voor Toerisme (het huidige Toerisme Vlaanderen), dat (te) rijkelijk met subsidies van het Vlaams Gewest strooide. Jullie zullen zich nog wel herinneren dat vader Vitse en directeur Verheyden daarvoor in 1986 gearresteerd en in 1990 veroordeeld werden.

‘Geen sentimenten, maar dividenden’
Verbruggen: “Na de Tweede Wereldoorlog verdween ingevolge de ontzuiling de levensbeschouwelijke grondslag van de christelijke organisaties. Vakbond, ziekenfonds, verzekeringsmaatschappij werden dienstenbedrijven zoals andere. De leden van de christelijke coöperaties, de coöperanten, zouden ondanks alle mooie beloften over economische medezeggenschap, nooit meer in de pap te brokken krijgen dan een doorsnee kleine aandeelhouder van een beursgenoteerd bedrijf.”
Het ACW wordt van steeds meer bedrijven aandeelhouder of verwerft ze gewoon.
Op het gevaar af dat ik er één vergeet, ziehier de namen: dagblad ‘Het Volk’ met daarbij de Reinaertboekhandels, Artesia Banking Corporation, een bankgroep met activiteiten als retail bank (BACOB), verzekeringen (DVV) en vermogensbeheer (Cordius), Crediop, Otzar Hashilton Hamekomi, een Israëlische kredietverstrekker aan lokale overheden, de drukkerij Sofadi, het reisbureau Ultra Montes, de reclamebureau’s Accent en Leeward & Windward en de buroticaverdeler Samkoburo.
De christelijke arbeidersbeweging groeide aldus uit tot een miljardenindustrie.

De ACW - bedrijven verliezen stilaan iedere band met ‘de beweging’ en worden stuk voor stuk overgenomen door zuiver kapitalistische bedrijven. Ze ondergaan ook een naamsverandering.
De coöperatieve ACW- tak wordt Groep Arco, de holding LVCC wordt Arcofin. In december 1990 fusioneren de 24 gewestelijke coöperatieve maatschappijen tot de CV Arcopar. Arcofin wordt de financieringsholding voor de financiële bedrijven van het ACW (BAC en DVV). Referentieaandeelhouder van Arcofin is de holding Arcopar. Voortaan wordt het coöperatieve patrimonium van het ACW beheerd door bankiers. Voor hen geldt het devies: ‘Geen sentimenten, maar dividenden’.
Ze starten dan ook al vlug met een grote uitverkoop: Samkoburo (1991 – aan Ahrend Groep), Reinaertboekhandels (01.01.1993 aan boekbedrijf Van Hemeldonck), ‘Het Volk’ (04.11.1994 principeakkoord met de VUM), ‘Ultra Montes’ (Belgium International Travel krijgt meerderheidsaandeel), Sofadi (aan VUM), Leeward en Windward (aan Brussels publiciteitsbureau).

En vooral, wat ons bijzonder interesseert … de vakantiecentra Hengelhoef (Houthalen-Helchteren) en Zon & Zee (Westende) worden aan de federale regering verkocht om kortstondig als asielcentra dienst te doen.
Men probeerde ons toen ten onrechte wijs te maken dat sociaal toerisme geen toekomst meer had.
Dat het ACW eigenlijk bedoeld werd als sociale organisatie, werd toen maar vergeten …. omwille van het geld. Om dat met een mooie uitdrukking te zeggen: “alles werd geofferd aan de economische wetmatigheden”.
In 1995 komt Dirk Bruneel, die geen enkele binding heeft met de beweging en die een zuivere bankier is, komende van de ASLK, baas van de ACW – bank Bacob. In 1996 wordt een derde van ‘het Landbouwkrediet’ verworven en wordt de Belgische leasingmaatschappij Sogelease overgenomen. Het jaar daarop wordt de zakenbank Paribas Bank België (PBB) gekocht. Bacob wordt daardoor een onderdeel van een nieuwe financiële dienstengroep Artesia Banking Corporation (Artesia BC). Ook de DVV wordt in die groep ondergebracht. De nieuwe groep is nagenoeg volledig (99,6 procent) in handen van Arcofin. De grote slag wordt in 2001 geslagen. Arcofin ruilt dan zijn aandelen in Artesia BC voor een participatie van ruim 15 procent in de Frans-Belgische financiële groep Dexia die ontstaan is door het samengaan van het Gemeentekrediet en zijn Franse evenknie Crédit Local de France. De overname- en participatiehonger van Bruneel is daarmee nog niet gestild. Ook de Antwerpse beursvennootschap Smeets, Verbaet & co, het Nederlandse filiaal van Paribas, de Oostenrijkse bank Die Erste, de Nederlandse verzekeraar Corona, de Gesbank , de Banque Vernes, de levensverzekeraars Belstar en Luxstar komen achtereenvolgens aan de beurt.
Verbruggen: “Maar het mooie weer kan niet blijven duren. De ACW-bankiers krijgen het wel zeer moeilijk als blijkt dat Paribas Bank België (PBB) al sinds het begin van de jaren negentig een van de huisbankiers was van Lernout en Hauspie en een consortium van banken, waartoe Artesia BC behoorde, schulden van Lernout en Hauspie herfinancierde. Het latere Dexia wordt daarom zowel in België als in de Verenigde Staten verdacht van medeplichtigheid aan de fraude bij het spraaktechnologiebedrijf.”

Het ACW in Middelkerke
En hoe zit het met de lokale invloed van het ACW op Westende? Die is nog steeds groot.
Het ACW heeft namelijk in elke provincie en gemeente een netwerk aan afdelingen opgericht.
Naast zijn activiteiten op de werkvloer (via de beroepscentrales) beschikt het ACV ook over een regionale uitbouw: de gewestelijke ACV- verbonden. Zo bestaan er 12 in Vlaanderen, onder andere in Oostende in de Kan. Dr.L. Colensstraat 7, de CV Brugge-Oostende-Westhoek.
In Middelkerke bestaat een vrijwilligerswerking bij ACV, CM, KAV (2 kernen), OKRA (2 kernen), Pasar en Ziekenzorg (4 kernen).
OKRA is de grootste seniorenvereniging van Vlaanderen. De KBG van destijds is een oppermachtige organisatie. In Middelkerke zijn twee trefpunten actief, één in Schore en één in Westende. Het trefpunt Westende-Lombardsijde heeft leden en bestuursleden in Lombardsijde, Middelkerke en Westende. Om ouderen een mooie oude dag te bezorgen, richten zij reizen in, fietstochten, clubs voor gezelschapspelen.
Zonder te willen beweren dat alle leden daarmee tot de CD&V strekking behoren, kan toch niet ontkend worden dat de vereniging veel invloed op hen heeft. Dat moet zeker bij verkiezingen een rol spelen.
En dan is er nog de ‘Kompascamping’ en het naastliggend ‘Kampeerwagenpark’.
De camping ‘Kompas’ is eigendom van de vzw Pasar, een sociaal-culturele vereniging die zoveel mogelijk mensen wil motiveren en kansen geven om hun vakantie zo waardevol mogelijk in te vullen. Ze werkt actief mee met diverse instanties die het toeristisch beleid uitstippelen of bepalen, zoals Toerisme Vlaanderen, de toeristische diensten, …Vroeger heette dat ‘Vakantiegenoegens’. Het bestaat nu 25 jaar en ontstond binnen het ACW.
Het kampeerwagenpark dat aan de camping grenst, werd door de Vlaamse overheid gebouwd (zie bord hieronder) en wordt beheerd door ‘Kompascamping’.

Besluit
De vraag kan worden gesteld of het wel gezond is dat een organisatie als het ACW zoveel macht heeft en invloed uitoefent. Eigenlijk bestaat die koepel zonder nochtans te berusten op een democratische grondslag.
Zouden er stilaan geen harde maatregelen moeten genomen worden tegen die machtsgeile bankiers en tegen de politici die hun spelletjes meegespeeld hebben? Aangezien die laatste wel verkozen werden, kan daar gemakkelijk verandering ingebracht worden. Wat denken jullie?

Bronnen
http://www.acv-online.be/het_acv/Geschiedenis/acv_geschiedenis.asp
http://www.knack.be/opinie/vrije-tribunes/acw-voor-gevorderden/opinie-1194711846243.htm
http://www.uitpers.be/boek_view.php?id=2119
http://nl.wikipedia.org/wiki/Algemeen_Christelijk_Werknemersverbond

In ‘Het Nieuwsblad’ van 28 oktober 2011 verscheen een enquête over het aantal inbraken dat gepleegd werd in de voorbije 5 jaar in de 307 Vlaamse gemeenten.
Dat is natuurlijk een actueel thema. De slachtoffers, die steeds talrijker worden, beklagen zich niet enkel over het verlies van de gestolen goederen, maar tevens over de moeite die ze ondervinden bij het verwerken van het daarbij opgelopen trauma. Gevoelens van angst, verdriet en onveiligheid blijven nog maanden daarna hangen.
Met woninginbraken is het zoals met de prijs van diesel', zegt Marc De Sutter, chef van de sectie Vermogens van de lokale Gentse recherche, ‘ze zullen niet meer dalen.'
Het is dan ook goed en logisch dat de politiediensten preventiecampagnes op touw zetten om de burgers ervan te overtuigen dat ze maatregelen moeten nemen, die op zijn minst het plegen van een inbraak bemoeilijken.

Hoe komt Middelkerke voor de dag in de enquête?
Van 2006 tot 2010 werd in Middelkerke 421 keer ingebroken. Dat betekent dat gedurende die vijf jaar 1,43 % van de 29.488 woningen ongewenst bezoek kregen. Het gemiddelde in Vlaanderen ligt op 4,76 en natuurlijk nog hoger als we ook rekening houden met de gemeenten in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Hieronder vinden jullie de cijfers voor alle kustgemeenten plus Veurne:

Op jaarbasis ziet het er voor Middelkerke zo uit:

Welke betekenis moet/kan men aan al die cijfers geven?
Door het aantal inbraken uit te drukken onder de vorm van een percentage van het aantal woningen in de gemeente, heeft men de bedoeling gehad de kans weer te geven dat een woning in een gemeente ‘gekraakt’ wordt. Geeft dat nu een juist beeld over de criminaliteit in de gemeente? Volgens mij niet!
Mag een gemeente met een laag percentage nu een hoge borst opzetten? Volgens mij geeft die lage score onvoldoende de werkelijke toestand weer.
Men kan immers enkel gelijkaardige gemeenten met elkaar vergelijken, bijvoorbeeld de kustgemeenten … en dan nog! Het merendeel van de woningen staat voor het grootste gedeelte van het jaar leeg. Men kan er gemakkelijker inbreken maar de kans op veel buit is aanzienlijk lager dan in bewoonde huizen/ appartementen.
Ook tussen de kustgemeenten onderling is er nog een verschil. Ze zijn namelijk niet allemaal op dezelfde manier samengesteld. De ene telt meer landelijke gemeenten waar minder inbraken zijn dan de andere. Trek van Middelkerke de landelijke gemeenten af en je krijgt een veel hoger percentage.
Het gunstig percentage van de kustgemeenten is dus ook te danken aan het hoog aantal woningen, die eigenlijk niet allemaal als volle eenheden zouden mogen meetellen.
In grote steden zoals Antwerpen, Brussel en Gent en randgemeenten wonen er meer vreemdelingen. Dat is geen racistische vaststelling, maar een gegeven afgeleid uit andere statistieken, die de grote ‘bijdrage’ van vreemdelingen aan de criminaliteit illustreren.. De kans om gesnapt te worden is er ook veel kleiner, de mogelijkheid om er onder te duiken veel groter.

Op onderstaande kaart kunnen jullie zien dat de zones rond Brussel, Mechelen en Antwerpen de donkerste zijn.
De kustgemeenten liggen ver daarvan verwijderd en het lijkt mij niet toevallig dat ze allemaal een gelijkaardige lage score hebben. Misschien liggen ze te ver van de concentratie aan inbrekers die vooral thuis zijn in de grote steden.
Met enige verbeelding kan men misschien een verklaring vinden voor het lichtjes hoger risico aan inbraken in bepaalde gemeenten rond ons: Bredene ligt vlak naast de stad Oostende en telt geen landelijke gemeenten, in Knokke-Heist wonen veel rijken waar meer te rapen is, Veurne en De Panne liggen vlak bij de Franse grens, ...

Heeft het iets te zien met het verschil in doeltreffendheid van de lokale gemeentelijke politie? Ik denk het niet, hoewel de ene wel bredere en betere preventiecampagnes zou kunnen voeren dan de andere.

Hebben dergelijke enquêtes wel zin?
Op zich zijn ze volgens mij waardeloos. Ze kunnen in het beste geval een ‘trend’ aangeven.
Er kunnen nauwelijks lessen uit getrokken worden door de afzonderlijke gemeenten omdat het geen zin heeft om koeien met paarden te vergelijken.
Worden alle inbraken wel doorgegeven? Als het over veiligheid gaat, zijn de meeste burgemeesters en korpschefs namelijk uiterst bezorgd over hun reputatie.
Moet/ mag ik nog eens herinneren aan de jaren 2001 – 2003 in Middelkerke toen wekelijks minstens één crimineel feit begaan werd (waaronder zelfs een moordaanslag op een winkeljuffer) maar de burgemeester het bleef hebben over ‘hooguit een zwartrijder op de tram’?
Nog een voorbeeld: korpschef Caestecker van Oostende verklaart doodleuk dat het aantal woninginbraken in Oostende de afgelopen tien jaar systematisch gedaald is, met enkel een uitschieter in 2009. Hij vindt: ‘de uitslagen vallen best mee. Een probleem is er niet.’
In tegenstelling tot politiecollega Van Imschoot uit Veurne ‘vergeet’ Caestecker er bovendien wel bij te vermelden dat de inwoners zich vandaag beter wapenen tegen inbrekers, door het installeren van alarmsystemen of door zelf waakzamer te zijn en vlugger de politie te bellen als ze iets verdacht vaststellen.
Wat wordt als inbraak beschouwd? Caestecker: ‘In strikte zin spreekt men over de inbraak in een bewoond huis, maar bij ons tellen ook inbraken in garageboxen mee’.(!!)
Is dat niet het geval bij de andere, misschien?

Waarop hebben de inbrekers het vooral gemunt?
Ik ben natuurlijk geen veiligheidsspecialist maar in het onderstaand deel van mijn blogartikel heb ik wat van het net gehaalde informatie gebundeld die eventueel van pas kan komen, hoewel ik hoop dat dit bij jullie nooit nodig zal zijn.
Meestal bestaat de buit uit juwelen en in iets mindere mate geld. Dat blijkt uit cijfers van de federale politie. Bekijk hier de volledige top tien voor Vlaanderen.

Voor ruim drie vierde van de slachtoffers hebben sommige gestolen voorwerpen bovendien een emotionele waarde, wat de verwerking nadien bemoeilijkt.
Het zou, volgens mij, wel interessant zijn te vernemen welke soort woningen aan de kust, volgens de seizoenen, vooral het mikpunt worden van inbrekers. Ik neem aan dat de politie dat weet omdat het toch logisch zou zijn dat ze hun controles daarop instellen.

De inbraken zelf - hoe en wanneer?
Vroeger gebruikten inbrekers gesofistikeerde methodes, zoals het boren van gaatjes om zo de deur of raamhendel te kunnen manipuleren. Ze schijnen vandaag minder geduldig en minder verfijnd. Vaak wordt een deur- of raamlijst opengeplooid met een schroevendraaier of met een koevoet. De heel ongeduldige schrikken er zelfs niet voor terug om gewoon het glas van een raam in te gooien.
Zowel de voor- als de achterzijde van een huis zijn kwetsbaar. Zo’n 30% van de inbraken gebeurt immers via de voorzijde, 70% via de achterzijde.
Meestal wordt ingebroken wanneer de bewoners niet thuis zijn, vooral overdag in de voormiddag. Gemiddeld duurt een inbraak zo’n 5 minuten: na één minuut is de dief binnen, waarna hij/zij gemiddeld 3 minuten besteedt aan het meegraaien van de buit en nog eens een minuut om weer buiten te geraken.

Preventie
Een positieve evolutie is dan weer dat steeds meer inbraken bij een mislukte poging blijven.
Mensen hebben vaker betere sloten en meer woningen beschikken over alarminstallaties die inbrekers afschrikken of wegjagen. Het lijdt dan ook geen twijfel dat de burgers uitvoerig gebruik zouden moeten maken van het preventieadvies van de lokale politie.
Een gouden raad: houd een lijst bij van je kostbaarste voorwerpen. Voeg er foto’s aan toe.
Ook de volgende voorzorgen zijn eenvoudig en kosteloos: laat geen sleutels rondslingeren of verberg ze niet onder de deurmat, vergrendel steeds deuren en ramen als je het huis verlaat, laat niet zien dat je er niet bent (rolluiken steeds naar beneden, volle brievenbus), laat geen ladder rondslingeren rond het huis, verberg waardevolle voorwerpen in een kluis, …

Ziehier nog enkele mechanische voorzorgen om het de dieven extra moeilijk te maken.
Stevige deuren met meerpuntssloten met een veiligheidscylinder die niet verder dan 2mm uit het rozet uitsteekt, zijn een must.
Ramen zijn het best voorzien van meerpuntige sloten en met een hendel die met een sleutel kan vergrendeld worden. Indien deze niet voorzien zijn, kan u aanvullende hendels laten installeren. Voor schuiframen bestaat er een heel eenvoudig middeltje: om het openen te verhinderen kan men een houten lat ter breedte van het gedeelte dat open kan, in het raamkader leggen.
Vergeet ook zeker de garagepoort niet. Door middel van een kleine ijzeren staaf in de rails, kan je verhinderen dat de poort nog opengaat.
Koepels en kelderramen kunnen beschermd worden met goed bevestigde metalen roosters.

Wat doen als je inbrekers over de vloer krijgt, terwijl je thuis bent?
Iedereen zal zeker wel geschrokken zijn als bij hen ingebroken werd, maar inbrekers over de vloer krijgen terwijl je zelf thuis bent, lijkt mij nog een stuk erger. Doe daarbij vooral niet stoer!!
Als je verdachte geluiden hoort, dan volstaat het meestal het licht aan te steken of lawaai te maken om de inbreker op de vlucht te doen slaan. Hij heeft er immers geen enkel belang bij om herkend te worden.
Indien er toch een confrontatie plaatsvindt, doe je best wat van jou gevraagd wordt. Vermijd vooral om een gevecht aan te gaan met de inbreker, hoe graag je hem/haar een lesje zou willen leren.
Artikel 417 van het strafwetboek laat trouwens de verdediging van goederen met geweld niet toe, tenzij ook een aanval tegen de persoon te vrezen was. Het artikel wordt steeds vaker bekritiseerd, maar voorlopig …
Tracht de dader zo goed mogelijk te observeren om de politiediensten achteraf een goede beschrijving te kunnen geven.

Wat moet je doen als je het slachtoffer van een diefstal geweest bent?
Dat de politie moet verwittigd worden, zal voor alle slachtoffers wel vanzelfsprekend zijn. Doe dat binnen de 24 uur. Als je niet thuis was en bij je thuiskomst vaststelt dat er werd ingebroken, ga dan niet binnen maar verwittig van bij een buur de politie, laat alles onaangeroerd en wacht op hun komst.
Meld het schadegeval aan je verzekering met vermelding van het nummer van het door de politie opgemaakt proces-verbaal.
Neem onmiddellijk maatregelen om verzet aan te tekenen in verband met gestolen cheques, bankkaarten en kredietkaarten.
Neem achteraf de nodige voorzorgsmaatregelen om een eventuele tweede inbraak of poging te vermijden. Het is immers zo dat een woning waar reeds werd ingebroken een groter risico loopt om een tweede keer ongewenst bezoek te krijgen dan een andere woning.

Bronnen
http://www.nieuwsblad.be/extra/inbraken
Artikels ‘Het Nieuwsblad’ van 28.10.2011van dj, pli en mma):‘Aantal woninginbraken in stad Oostende blijft status-quo’,’ Elke inbraak is er één te veel ‘en ‘De mensen reageren veel alerter’
Hoe kans op inbraken vermijden: http://www.assuralia.be/index.php?id=206&L=0&tx_ttnews%5Btt_news%5D=1414&cHash=24d5776ecb213230868779839917aa0e
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=O03HLQNO
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=KS39C89G

Beste lezer, wees maar gerust: het ligt niet in mijn bedoeling deze blog te gebruiken om wekenlang in een welles-nietes discussie te treden met een politieke partij, maar Patrick Marievoet van N-VA schijnt zich regelmatig te buigen over mijn pennen- of toetsenvruchten. In een vorig artikel heb ik meermaals beweerd dat de eerste plannen van zijn partij in het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 veel te vaag bleven, soms zelfs vaag in het kwadraat. Hij heeft daarop gereageerd en het zou van slechte wil getuigen als ik hem niet de kans zou geven om te proberen een aantal punten te verduidelijken.
Ik schreef reeds dat voorzitter Van Den Broucke aankondigde dat in de komende partijkrantjes telkens één programmapunt aan bod zal komen. De lezers zullen dus nog even op de verduidelijking van de meeste punten moeten wachten, maar ziehier reeds een voorsmaakje ….

Hoe de kiezerslijst voor 14 oktober 2012 er zou uitzien
Ik had geschreven dat de opgang van het N-VA opportunisten zou motiveren om een graantje mee te pikken van het huidig succes. Dat verloren zonen naar de schaapstal zouden terugkeren, had ik vanzelfsprekend gevonden. Ik beweerde ook dat overlopers de plaatsen zouden bezetten van de aanhangers van het eerste uur. Het N-VA ontkent dat allemaal. Ze zouden geen plaats hebben voor Lode Maesen en ze zouden evenmin een kartel aangaan met LDD. De vroegere strijdmakkers van de ‘Stem van het Volk’ zouden niet opnieuw verzameld worden in hun partij. Overlopers zouden geen plaats krijgen op de lijst. Daarop zouden de mensen van het eerste uur wel degelijk vooraan staan. Wel zouden enkele nieuwe gezichten/ namen van enthousiaste mensen daarop voorkomen.

De N-VA beweert de ‘Volkspartij bij uitstek in het Vlaamse landschap’ te zijn, met een duidelijke Vlaamse reflex en met een duidelijk programma waarmee in een eventuele toekomstige meerderheid rekening zal moeten gehouden worden. Mocht dat niet gebeuren, dan werken ze maar liever vanuit de oppositie. Ze beweren immers, zoals de meeste politieke partijen, dat ze niet geïnteresseerd zijn in postjes.
Dat klinkt allemaal heel mooi, maar waar hebben we dat nog gehoord?

Afschaffen aanvullende personenbelasting en pestbelastingen
Zoals reeds gezegd zou die maatregel een verlies betekenen voor de gemeentekas van 4,5 miljoen euro, enerzijds door de afschaffing zelf (3.155.000 euro) en anderzijds door de minderinkomsten ‘dotatie’ (1.220.000 euro).
Bij een vermindering van de aanvullende personenbelasting, krijgt de gemeente een soort van straf, onder de vorm van een verlaging van de dotatie die het Vlaams gemeentefonds elk jaar aan de gemeente uitkeert.
Omdat ik beweerde (en dat doe ik nu nog steeds) dat vooral een bepaalde categorie van inwoners geniet van de afschaffing van de pestbelastingen, stuurde mijn correspondent mij de gedetailleerde bedragen.
Daaruit blijkt nog steeds dat men die maatregel nauwelijks ‘sociaal’ kan noemen.
De gewone burger betaalt geen ‘Belastingen op het plaatsen van terrassen, windschermen, stoelen, seizoenartikelen, fruitbakken, enz. op of boven het openbaar domein’ (250.000 euro) .

De gewone burger plaatst ook geen badwagens, huisjes, stoelrekken en stoelen op het strand. (65.000 euro). Ook de opbrengst van de ‘Aansluiting op openbaar rioolnetwerk’ (75.000 euro) is maar voor een kleiner deel afkomstig van de ééngezinswoning van de gewone burger. De aansluiting van appartementsgebouwen en weekendverblijfparken zal wel lonender zijn. Ik vind trouwens, tussen haakjes, dat de belasting op dat laatste niet mag afgeschaft worden.
De N-VA wil ook de belasting op bouwen en verbouwen afschaffen (400. 000 euro)
Hier maakt de gemeente een onderscheid in de ligging van het pand. Grof gezegd komt het er op neer dat het gebouw al dan niet (eerste of tweede reeks) gelegen is tussen de N318 (Westendelaan) en de zee.We mogen redelijkerwijze aannemen dat de meeste eigenaars van een appartement(sgebouw) uit de eerste reeks over meer financiële middelen beschikken dan de inwoners van de gemeente die tot de tweede reeks behoren. Waarom zouden de ‘rijke’ eigenaars die taks niet meer moeten betalen? Eventueel zou de afschaffing van de tweede reeks een ‘sociale’ maatregel kunnen zijn, maar misschien beslaat dat maar een klein aandeel in de totale opbrengst. Wil de N-VA ook de belasting op het innemen van het openbaar domein voor een bouwwerf afschaffen? Die wordt door aannemers of ondernemers misschien wel doorverrekend aan de bouwheer, maar meestal zijn ook dat geen ‘gewone burgers’. Moet er ook geen taks meer geheven worden op het innemen van het openbaar domein voor publicitaire doeleinden? Diegene die daar gebruik van maken, trekken die kosten toch al af van hun belastingen? Tenslotte is er de belasting op administratieve documenten (101.000 euro). Je zou het gratis maken van een identiteitskaart of een rijbewijs eventueel ‘sociaal’ kunnen noemen. Maar, mag/moet de gemeente dan verliezen op de productie van die kaarten? Personen met een fysieke of geestelijke beperking zijn trouwens al vrijgesteld van de retributie op de hernieuwing van een rijbewijs. Maar er zijn ook nog administratieve documenten bestemd voor vreemdelingen, dus geen inwoners van de gemeente: attest van immatriculatie vreemdelingen en elektronische vreemdelingenkaarten. Moet dat perse gratis? Kan men het gratis verstrekken van stedenbouwkundige informatie aan notarissen en vastgoedmakelaars een sociale maatregel noemen? Ik meen van niet. Op de lijst van de gemeentelijke belastingen zullen misschien wel enkele belastingen voorkomen die kunnen afgeschaft worden en die WEL ten goede komen aan de gewone burgers.
Eén daarvan is de retributie op het verlenen van grond- en nisconcessies op de begraafplaatsen. Ook het opgraven van lijken en het verplaatsen van urnen zou gratis kunnen gemaakt worden. De inkomsten daarvoor zijn echter zo goed als verwaarloosbaar.

Als al die belastingen (aanvullende personen en ‘pestbelastingen’) volgens de N-VA zouden afgeschaft worden, zou dat in totaal 5.266.000 euro minder aan inkomsten betekenen voor de gemeente.
Dat moet dus ergens gecompenseerd worden of heeft de gemeente soms geld te veel? Soms lijkt het daar wel op, als men al die prestigeprojecten ziet verwezenlijken.

Verhoging van de belasting op de tweede verblijven
De N-VA zou de belasting voor de categorieën 1 en 2 (beide) willen optrekken naar 970 euro. Ik vind het onlogisch dat evenveel zou moeten betaald worden voor een studio als voor een groot appartement.
In de zitting van de gemeenteraad 20 maart 2007 werd dat onderscheid juist ingevoerd.
Voor de categorieën 3 en 4 (studio’s en appartementen in pluri-eigendom) zou volgens hen de eenheidsprijs vastgelegd worden op 41 euro.

Volgens een rondzendbrief van Minister Bourgeois van Vlaamse binnenlandse aangelegenheden mag die belasting niet meer bedragen dan 1000 euro per jaar. Al wat daaronder ligt, zou als ‘redelijk’ aangezien worden. Het is maar hoe je het ziet!!
Niettegenstaande deze reuze-opslag van circa 400 euro vindt de partij dat een kustgemeente zich dat kan en mag veroorloven. Ook de buurgemeenten zouden het van plan zijn, in de komende jaren.
Het zou volgens hen maar logisch zijn als men bedenkt hoe enorm hoog de meerkost voor tweede verblijvers wel is: meer politie, meer huisvuilophaling, meer brandweer, meer infrastructuur en meer personeel. Door de nog stijgende vergrijzing zou die meerkost in de komende jaren nog belangrijker worden.

Jullie herinneren zich misschien dat in oktober 2007 hevig geprotesteerd werd toen de provincie 100 euro taks op tweede verblijven wilde heffen. Men vond die maatregel toen asociaal en men vreesde dat het toerisme er negatief door zou beïnvloed worden. Wel werd toen (terecht) het bezwaar geuit dat de provincie geen prestatie tegenover die taks stelde.
Mario Declerck (Open VLD) sprak toen op zijn blog van ‘het slachten van de kip met de gouden eieren’.
De N-VA vindt dat de sterkste schouders toch ook een beetje meer last moeten dragen.
Dat vond ook burgemeester Landuyt die destijds beweerde dat de taks slechts één maand huur van een woning aan de kust voorstelde.
Het N-VA vindt bovendien ook dat veel verhuuropbrengsten tweede verblijven niet correct als inkomen aangegeven worden.

Hoe zouden de eigenaars van een tweede verblijf kunnen reageren op de forse verhoging van de taks?
Herinneren jullie zich nog de rechtszaak die in april 2008 aangespannen werd tegen de gemeente omdat men van mening was dat reeds inkomstenbelastingen op de ontvangen huurinkomsten of op het kadastraal inkomen (ingeval van eigen gebruik) betaald werd en dat de gemeente hierop dus niet nog eens extra belastingen mocht heffen? De gemeente werd eerst in het ongelijk gesteld maar dat werd in oktober 2010 rechtgezet door het hof van beroep in Gent omdat de belasting op tweede verblijven een andere grondslag zou hebben dan de inkomstenbelastingen. Artikel 464 van het Wetboek Inkomstenbelasting heeft namelijk tot doel te beletten dat de gemeente concurrerende heffingen zou instellen. De wetgever heeft een verbod willen instellen op gemeentelijke belastingen die zich fiscaal technisch zouden enten op de inkomstenbelastingen. Provinciale of gemeentelijke belastingen die gestoeld zijn op wezenlijke componenten die rechtstreeks de grondslag van de inkomstenbelastingen bepalen, zijn inderdaad uit den boze. De belasting op tweede verblijven in Middelkerke is echter een forfaitaire belasting die niet gestoeld is op de belastbare grondslag in de inkomstenbelasting. (referte: eerste bron onderaan)
Mochten sommige eigenaars omwille van de hoge taks hun eigendom willen verkopen, vindt de N-VA dat daardoor misschien de prijzen kunnen gedrukt worden. Zij zien daarin een eventuele sociale maatregel omdat gezinnen met minder financiële middelen dan ook de kans zouden krijgen om hier te komen wonen. Ik vind dat wel wat bij het haar gegrepen.
En dan een Vlaams-nationalistisch argument: “aangezien 50% van de tweede verblijvers Franstalig zijn, zou daardoor een gedeelte van de transfers van Vlaanderen naar Wallonië kunnen gerecupereerd worden.”
De verhoging van de taks op de tweede verblijven zou ongeveer 6.600.000 euro à 7.000.000 euro opbrengen en zou dus het verlies door het afschaffen van de hoger genoemde belastingen, ruimschoots compenseren.

En dan tot slot van dit blogonderdeel: Middelkerke telt 14.314 tweedeverblijvers, het hoogste aantal van alle kustgemeenten. Sommige noemen ze wel eens ‘aangespoelden’ of ‘pensioenmigranten’, maar hun geld blijkt wel altijd welkom. Die taks wordt hier soms ‘het vetpotje van de meerderheid’ genoemd.

Jaarlijkse verhoging van het budget onderwijs met 600 000 euro
De N-VA wil een NOG betere werking van het gemeentelijk en katholiek onderwijs, NOG meer investeren in ondersteuning en innovatie van het onderwijs. Mochten ze daarover ooit zeggenschap verwerven, dan willen ze dat samen met de directie en leerkrachten van de scholen uitwerken.

Katholiek onderwijs? Is de gemeente dan misschien ook bevoegd/ verantwoordelijk voor het katholiek onderwijs? Natuurlijk niet, maar de N-VA is van mening dat enkele kleine stappen kunnen/moeten gezet worden naar meer overleg tussen de beide onderwijsnetten. Waarom, vinden zij, zou er geen poging kunnen ondernomen worden om voor schooluitstappen, busvervoer naar zwemkom en aanschaffen materiaal betere voorwaarden te bedingen. Zij spiegelen zich daarvoor aan het nationaal vlak waar gezocht wordt of straks zeker zal moeten gezocht worden naar besparingen. Misschien kunnen die ook te vinden zijn in een betere samenwerking tussen de twee onderwijsnetten door kleinschaligheid tegen te gaan (samenvoegen van scholen?) en aldus de algemene onkosten op het gebied van huisvesting te verminderen.
Iedere leerling zou voorzien moeten worden van een portable pc zodat minder begoede kinderenop dit vlak geen achterstand oplopen.
Er moet een extra leerkracht informatica voorzien worden voor de lagere scholen.
De klassen moeten volledig gedigitaliseerd worden.
Sommige lezers (oudere vooral?) zullen nu wel denken dat de leerlingen van vandaag nogal in de watten gelegd worden. Al die luxe!!! De informatica vindt nu overal ingang gezien de enorme voordelen ervan en het spreekt vanzelf dat onze scholen daarin niet achter mogen blijven.

Uit sommige verslagen van gemeenteraden, kan ik opmaken dat elk jaar een budget voorzien wordt voor de vervanging van verouderd computermateriaal. Ik zie ook dat die aankopen steeds unaniem goedgekeurd worden en soms zelfs dat het schepencollege vooraf reeds een principeakkoord gaf.
Is er wel iemand die het overzicht behoudt? Ook de oppositie?
Het is wel moeilijk te zien hoeveel materiaal bestemd is voor de scholen omdat de uitgaven soms vermeld worden als ‘computermateriaal voor diverse diensten’.
Ik ken de toestand op vandaag niet in de basisscholen van de gemeente. Waarover beschikken de klassen nu? Wat wordt ermee gedaan? Zijn de computers up-to-date? Vooral de software? Welke informatie wordt van internet gehaald?
De juiste toestand zou dus eens moeten uitgeklaard worden.

Ik las onlangs dat volgens een onderzoek van de universiteit van Gent de helft van de computers in de lagere scholen te oud zijn. Volgens de recentste cijfers zou er één PC zijn voor elke zes leerlingen.
Nochtans stimuleren overheden en privésector steeds meer “one-to-one computing, elke leerling zijn computer. De vrije basisscholen KSAS in het Waasland zijn de eerste die deze stap gezet hebben. Elk van de 700 leerlingen heeft er nu zijn notebook.
Ik wil er echter ook op wijzen dat dit slechts mogelijk werd, dank zij de exclusieve samenwerking met de privésector. Dankzij deals met Intel en Microsoft betaalde de school amper 220 euro per notebook, met WinXP Home erop voor 13 euro per licentie.

En wat met de onderwijzer(es)? Volgens een recent onderzoeksrapport ‘Monitor ICT in het Vlaams onderwijs’ gebruiken leraars een computer vooral om lessen voor te bereiden. Ze gebruiken ICT in het algemeen weinig in de les en het minst van al om leerlingen te evalueren. Enkel informatie opzoeken is een redelijk goed ingeburgerde lesactiviteit. Leraren geven toe dat ze zich nog onvoldoende in staat voelen om de pc in te zetten tijdens de les. Op een schaal (van 1 op 5) geven ze zichzelf gemiddeld 2,97 voor hun ICT-competenties.

Waarom ik toch een weinig argwanend sta tegenover het bedelven van scholen onder massa’s computers? Eerst en vooral ben ik ervan overtuigd dat leerlingen slechts gemotiveerd werken als ze over moderne/snelle hardware en over de laatste software kunnen beschikken. Een goede begeleiding daarbij is van primordiaal belang.
Daarom denk ik dat de digitalisering stap voor stap moet gebeuren. De investeringen mogen slechts gedaan worden in scholen waar goede slaagkansen aanwezig zijn.

Een nieuw zwembad zien wij niet als een prestigeproject maar als een absolute noodzaak voor de gemeente
De partij vreest dat aanpassingen voor veiligheid aan het oud zwembaden een moderne look daaraan geven in de komende jaren veel kosten zou meebrengen. Daarom maar liever ineens een nieuw zwembad.
”Dat zou een groen subtropisch bad moeten zijn, dat ’s winters ook toeristen kan aantrekken. Dit zal echter pas kunnen 2016-2017 gelet op de huidige leninglast van Middelkerke van ongeveer 48.000.000 euro, die tegen 2016 zal afgebouwd zijn naar 25.000.000 euro. De N-VA zou er zich echter voor hoeden om mee te werken aan zotte projecten.
Er zijn ook nog heel wat werken aan de gang (watersportcentrum, OCMW – gebouw, ….) en misschien zal er in de eerste jaren van de volgende legislatuur inderdaad weinig ruimte zijn voor nieuwe projecten. Niemand weet trouwens hoe de schuldenlast van de gemeente zal evolueren.”
Aangezien al die prestigeprojecten een doorn in mijn oog zijn, zou ik voorzichtigheid ten zeerste toejuichen en voortvarendheid ten zeerste afkeuren.

Besluit
De N-VA beroemt er zich op een visie te hebben op de politieke toestand van Middelkerke die de mensen van alhier een beter leven moet geven. Zij hanteren de (volgens hen correcte) cijfers uit de begroting en ze hebben de bedoeling nog meer besparingen uit te voeren. ‘Het vet een beetje wegsnijden’, noemen ze dat.
Natuurlijk moet dat allemaal nog bewaarheid/uitgevoerd worden. Ik kijk ernaar uit alsook naar de eventuele reacties van de andere politieke partijen.

Bronnen
http://www.dvp-law.com/documents/nieuwsarchief/20051216-gemeentebelasting-bis.xml?lang=nl
http://www.vincentvanquickenborne.be/blog/2011/03/eerste-vlaamse-lagere-school-met-1-laptop-per-leerling/
http://www.edublogs.be/2010/05/17/resultaten-ict-monitor-onderwijs
http://www.middelkerke.be/page3030447.aspx

In het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen interviewt ‘Het Nieuwsblad’ de Vlaamse burgemeesters. In ons geval gebeurde dat door Dany Van Loo. Ik keek er reeds enkele dagen naar uit en op 20 oktober 2011 was het zover, onder de titel “Verkiezingsstrijd belooft ongemeen spannend te worden”.

Een tevreden burgemeester
Burgemeester Michel Landuyt (Open VLD) kijkt tevreden terug op het resultaat van de voorbije vijf jaar.
Natuurlijk! Stellen jullie zich even voor dat een burgemeester tegen een journalist zegt “De mensen moeten in 2012 niet voor mij stemmen, want eigenlijk hebben wij het toch niet zo goed gedaan in de periode 2007 tot 2011.” Maar zoals we dat van hem gewend zijn, loopt hij nogal hoog op met zichzelf. Als het op punten geven aankomt (vooral als hij de beoordeelde is) is hij een zeer mild man. Daarom heeft hij zijn ploeg bedacht met een acht op tien. Dat is in beter klinkende bewoordingen net geen summa cum laude (hoogste lof of 85%) maar ‘slechts’ een magna cum laude (hoge lof, meer dan 75 %).
Hij krijgt dus geen gelukwensen van de examencommissie en van mij zeker niet.
Vinden jullie ook niet dat zijn volgende woorden een tegenstelling inhouden? Hij zegt: “De rit met de coalitiepartner verliep tot op vandaag niet altijd even rimpelloos, We hebben hard gewerkt en dat met een coherent team.”
Als je dan weet dat coherent en samenhangend synoniemen zijn!
Begin december 2009 schreef ik het artikel “En hoe scoort onze (waarnemende) burgemeester in de enquête van ‘Het Nieuwsblad’?” Hijzelf behaalde toen, als één van de laatste van zijn klas 5,9 op 10. In 2006 deed hij het nog minder goed met 5,4/10. Zijn reactie vond ik toen bijzonder vreemd: ‘Het is mij een troost dat mijn score redelijk stabiel blijft’. Zijn ploeg behaalde in 2009 een score van 67,8/100, beter dan de leider, maar toch nog onder het gemiddelde van alle gemeenten.
Hij vond de enquête in 2009 maar niks want “De verkiezingen zijn de beste politieke barometer”.
Zullen we die 8/10 van 2011 dan maar negeren?

De realisaties waarop Michel zich beroemt.
“We realiseerden vier van onze vijf speerpunten: de ring rond Slijpe, de doortocht van Leffinge, de heraanleg van de Oostendelaan en de marktomgeving.”
Het verwondert mij niet dat het bestuur alweer het verwezenlijken van werken een bewijs van goed bestuur vindt. Ze drukken eerder een soort grootheidswaanzin uit.
Ik heb hier reeds vaak geschreven dat ik dat niet beschouw als een superprestatie. Je moet natuurlijk wel het initiatief ertoe nemen maar als men de beschikking heeft over zeer veel geld of een beroep doet op Dexia om het toezicht, het beheer, de verantwoordelijkheid en de financiering voor zijn rekening te nemen, dan ….
Spijtig genoeg vertonen de uitgevoerde werken telkens enkele grote gebreken. Over Leffinge en Slijpe zal ik mij niet uitlaten, maar … vindt Landuyt de Oostendelaan een grote verwezenlijking? Zonder fietspad in het kerngedeelte, met lampenkappen zoals in een slaapkamer en met een onbegrijpelijke versmalling ter hoogte van het marktplein?

Waarom wordt de ondergrondse parking niet vermeld bij de speerpunten? Waarschijnlijk omdat die de ‘flop van de eeuw’ dreigt te worden. Alleen daarvoor verdient de ploeg een NUL op het rapport. De CD&V noemt het maar een ‘gewone flop’. Hebben ze al eens de bezettingcijfers opgevraagd? Hoeveel garageboxen (van de 86) zijn er al verhuurd/ verkocht?
Ziehier nogmaals het aantal door mij opgetekende bezoekers sinds de opening.

Ik heb er nog geen moto’s zien staan.
En zeggen dat het ‘geval’ 21.758.000 euro (meer dan 21 miljoen!!!!!) gekost heeft. Berekenen jullie zelf maar even het percentage van de bezette staanplaatsen (op 339).

Het felle licht op de Leopoldlaan, destijds steeds weer als paradepaardje naar voren geschoven, werd de laatste tijd gevoelig gedempt.
Ik heb daar ook al eens een artikel aan gewijd. Ik schreef toen onder andere dat er nog veel werk was voor de schepen van lokale economie. Ik heb toen een vergelijking gemaakt met de Albert I – laan in Nieuwpoort, die zoals iedereen weet, torenhoog uitsteekt boven de Middelkerkse ‘boulevard’.
De CD&V bevestigt dat nu met “De lokale economie sputtert. Er komt geen schot in het aantrekken van nieuwe handelszaken en de Leopoldlaan blijft een zielloze straat met kunstbomen”.
Die partij beweert ook dat veel van de werken waarvoor de huidige ploeg een pluim op de hoed steekt, in de vorige legislatuur voorbereid werden (toen Liliane Dewulf van CD&V nog schepen van openbare werken was, wordt daarmee bedoeld). Alweer spijtig dat ze na de A geen B zeggen!

En het vijfde speerpunt?
Het vijfde speerpunt, dat (nog) niet kon verwezenlijkt worden is het probleem van de tramdoortocht in Lombardsijde. “Daarover is nog geen consensus bereikt en dat is, gelet op het recente derde zwaar ongeval op dat tracé, zeker acuut,” beweert Landuyt. Ziehier het oud en het nieuw tracé.

Bij ‘De Lijn’ bestaat een ‘Neptunusplan 2020’ dat de visie van de maatschappij voor de toekomst weergeeft. Ik heb daar helaas niets gevonden over het al dan niet verleggen van de tram naar de Koninklijke Baan.
Ik weet wel dat de Lombardsijdenaars zich in 2009 daarover mochten uitspreken in een referendum. De meerderheid wilde de tram in de dorpskern behouden. Van de 1976 formulieren kwamen er 1408 terug, 486 inwoners wilden het traject verleggen, maar dubbel zoveel wilden dat de tram blijft rijden zoals nu. Ik weet ook dat die uitslag de burgemeester niet gelukkig maakte. Zijn uitspraak wijst daar trouwens ook op.
Hij en Janna Opstaele wilden namelijk toch zo graag ‘nog een pleintje’ vernieuwen.
Wanneer gaan zij nu eindelijk eens leren luisteren naar de inwoners van hun gemeente?

Dat Landuyt daarvoor de recente ongevallen als argument gebruikt, kan ik niet begrijpen.Er zijn dus inderdaad drie ongevallen gebeurd met de kusttram op het grondgebied van Lombardsijde.
Op 12 februari 2010 verongelukte een man uit de Nieuwpoortlaan, vlakbij zijn woning. Hij stak de tramsporen over maar gebruikte niet de voorziene oversteekplaats voor voetgangers. Mogelijk is hij gevallen of gestruikeld. De chauffeur reed traag, claxonneerde en trok aan de noodrem, maar kon niet meer tijdig stoppen.
Op 5 augustus 2011 kwam een vrouw uit Westende om het leven ter hoogte van de tramhalte YMCA tussen Lombardsijde en Nieuwpoort. De vrouw wou nog snel oversteken, maar moet een inschattingsfout hebben gemaakt en werd gegrepen door de tram.
Op 14 oktober 2011 gebeurde dan het ongeval aan het Albertmonument in Nieuwpoort. Daarbij vielen 2 zwaargewonden en 29 licht gewonden. De tram zou te snel gereden hebben.
Wordt het verbannen van de kusttram uit de dorpskern daardoor nu een acuut probleem? Natuurlijk niet!! De ongevallen zijn ook niet gebeurd in de dorpskern en zouden evengoed kunnen gebeuren bij een ander tracé.
De tram rijdt OVERAL te snel, mensen zullen altijd verstrooid zijn of zondigen tegen de verkeersregels.
Er zijn in de voorbije jaren in alle kustgemeenten ongevallen gebeurd met de kusttram.
Om maar één voorbeeld te geven: op 25 augustus 2011 werd in Westende-bad een vrouw gegrepen door de tram toen ze de sporen overstak … terwijl ze aan het telefoneren was! Verschrikkelijk natuurlijk, maar… moet het tracé in Westende-bad nu ook verlegd worden?
Zullen er misschien geen ongevallen meer gebeuren als de tram vervangen wordt door een bus? En zeker als de frequentie van de busritten zou verhoogd worden (om het half uur?)
Gebeuren er misschien geen ongevallen in het druk autoverkeer?
Neen, het gemeentebestuur kan beter dat vijfde speerpunt vergeten.
Is er een te grote transportcapaciteit op de dorpplaats? Neemt de tram te veel essentiële ruimte in?

Laten we even enkele argumenten overlopen van diegene die de tram willen verleggen.
Geïnteresseerden kunnen op ‘Facebook’ interessante informatie daarover vinden. Raadplaag hiervoor de onderaan opgegeven bron.
In Westende loopt de tram ook niet door de dorpskern. De afstand van de dorpplaats naar de tramhalte aan de Strandlaan is zelfs groter dan diegene die zou moeten afgelegd worden in Lombardsijde. De haltes zouden op 435m respectievelijk 294m van de vroegere haltelocaties liggen. Het enige verschil is dat de huidige haltes liggen waar mensen (passagiers) wonen.
Aan de kerk is het enorm smal en iets verderop richting Nieuwpoort rijdt je echt pal langs de oprit van de woningen.
Zonder tramsporen zou er ruimte ontstaan om een fietspad aan te leggen. De parkeergelegenheid op het dorpsplein zou kunnen uitgebreid worden.
De Nieuwpoortlaan zou minder gevaarlijk worden. Om zich naar de slager, naar de Okay of naar de eigen woning te begeven, moet men eerst de tramroute oversteken, daarna een fietspad, dan de autoroute en tenslotte nog een fietspad.
De Zeelaan kan een mooie toegangsweg worden met 2 rijvakken en fiets- en voetpad. Daar zijn nu twee gevaarlijke punten.
Op de satelietplannetjes hieronder is dat duidelijk te zien. Links het kruispunt met de Elisabethlaan en rechts de bocht van de Zeelaan naar het Dorpsplein.
Commentaar
Vergeten we niet dat vlakbij, aan de lichten in de dorpskern, een voetgangersovergang ligt!
Zullen de auto’s dan niet sneller rijden in de Zeelaan? Er is toch overal een tendens om het verkeer te vertragen door wegversmallingen?
Aan het kruispunt met de Pietestraat zie ik geen echt probleem. Je moet echt wel een omweg maken om de sporen over te steken.

           

De vervangende bussen kunnen de remmen dichtgooien wanneer iemand verstrooid de baan oversteekt...
Alsof nog nooit iemand overreden werd door een bus!
Nieuwpoort kan sneller bereikt worden, omdat de omweg via het dorp wegvalt.

En wat zeggen de pleiters voor het behoud van de huidige toestand?
Wij wensen niet dat men Lombardsijde volledig links laat liggen. De kusttram is een attractie in de dorpskern. De handelaars zullen schade lijden als de tram niet meer door het dorp rijdt.
Door de tram te verleggen verleg je gewoon de problemen. Buiten het dorp rijden zowel auto’s als trams sneller en zullen er meer doden of gewonden vallen.
Verafgelegen haltes zijn nadelig voor de ouderen die minder goed te been zijn. Ze zullen dus eerder gebruik maken van hun wagen. Meer toeristen zullen met de wagen hun inkopen doen in de ‘Okay’.
Het verkeer zal aanzienlijk drukker worden.
En hoeveel zal dat allemaal weer kosten? De aanleg van een nieuw tracé zal wel ten laste vallen van ‘De Lijn’ (ook met ons geld!) maar de omringende werken zal de gemeente toch moeten betalen. (weer met ons geld!)
De gronden waarop de huidige tramlijn ligt, zijn eigendom van de ‘De Lijn’. De nieuwe eigenaar zal ze niet gratis in zijn bezit krijgen.

Welke conclusie kunnen we hieruit trekken? Er zijn voor- en nadelen aan beide opties.
De Lombardsijdenaars verkiezen de tram in de dorpskern en zij moeten er dagelijks leven, dus …
De veiligheid kan en moet in elk geval gevoelig verbeterd worden. De trambedding moet beter afgeschermd worden, de slechte regeling van de verkeerslichten aan de Schoolstraat moet verbeterd worden en er moet een zebrapad komen aan de ‘Okay’.

Besluit
In het komende jaar zal ik nog vaak een beoordeling uitspreken over het huidig gemeentebestuur, over hun verschillende initiatieven en hun verwezenlijkingen maar ook over hun ‘paradepaardjes’.
Ook de andere partijen zullen regelmatig aan bod komen met hun goeie en hun slechte kanten.
Aanvullingen en correcties zijn steeds welkom.

Bronnen
http://www.facebook.com/pages/Weg-met-de-tram-in-Lombardsijde-Dorp/301294339451#!/pages/Weg-met-de-tram-in-Lombardsijde-Dorp/301294339451?v=wall

Ik zal later nog wel eens een artikel wijden aan de politieke rol van een gemeenteraadslid (invloed, mogelijkheden, …) maar ik wil het hier enkel hebben over zijn/ haar financiële voordelen, zoals ik dat in een vorig artikel deed voor de burgemeester en de schepenen.

Wat verdienen gemeente- en OCMW – raadsleden om te zetelen in hun respectieve raden?
De raadsleden krijgen GEEN wedde zoals de burgemeester en de schepenen, maar ze ‘genieten’ van een zitpenning. Sommige beweren wel eens (smalend) dat de verklaring van dat woord te vinden zou zijn in het feit dat nogal wat mandatarissen daar maar gewoon wat gaan zitten.
Laten we het hier maar liever op ‘presentiegeld’ houden.
Artikel 17, § 2 van het gemeentedecreet bepaalt dat het bedrag van het presentiegeld wordt bepaald door de gemeenteraad binnen de grenzen vastgesteld door de Vlaamse Regering in een besluit van 5 juni 2009 (artikel 11).
Het presentiegeld bedraagt minimaal 28,57 euro en maximaal 124,98 euro aan 100% (gekoppeld aan spilindex 138,01). Voor de huidige periode liggen die op minimum 43,30 euro en maximum 189,43 euro.
De zitpenning voor de raadsleden van Middelkerke bedraagt 175 euro bruto per zitting.
Hoeveel de daarop geheven belasting bedraagt, is afhankelijk van de overige inkomsten die men heeft en bijgevolg van de gemiddelde aanslagvoet in de personenbelasting die op ieder raadslid van toepassing is. Wie meer verdient in zijn dagelijkse bezigheden zal in een hoge schijf van belastingtarieven vallen en dus minder overhouden.
De raad komt 10 keer per jaar bijeen, zodat dus jaarlijks 1.750 euro bruto opgestreken wordt.
De leden van de OCMW raad verdienen iets meer omdat de raad in principe maandelijks, dus 12 keer per jaar vergadert, wat dus in totaal 2.100 euro opbrengt.

Commissies en andere bezoldigde gemeentelijke vergaderingen
In tegenstelling tot de burgemeester en de schepenen, mogen de raadsleden wel genieten van bijkomende verdiensten ten laste van de gemeente.
Daartoe worden heel wat mogelijkheden geboden, onder de vorm van gemeentelijke commissies, autonoom gemeentebedrijf (AGB) en Vereniging voor Vreemdelingenverkeer (VVV).
Het autonoom gemeentebedrijf is ingedeeld in een directiecomité (DC), een raad van bestuur (RVB) en een college van commissarissen (CC).
Er zijn twee gemeentecommissies: ‘Erfgoed’ en ‘Evaluatie decretale graden’.
Elke commissie telt zeven leden, 2 schepenen onbezoldigd en 5 bezoldigde gemeenteraadsleden.
Ze wordt samengesteld evenredig volgens de in 2006 behaalde zetels: 3 VLD, 2 CD&V, 1 Vlaams Belang, 1 Progressief Kartel.
De vergaderingen van de Vereniging voor Vreemdelingenverkeer, bestaande uit een directiecomité en een raad van bestuur, zijn voorbehouden voor de meerderheid.

Sommige genieten ook zitpenningen bij intercommunales
Een intercommunale is een vereniging van gemeenten met als doel taken van gemeenschappelijk belang te realiseren, dit dan vooral op het gebied van afvalinzameling en –verwerking, nutsvoorzieningen, sociale huisvesting, enz… Meestal bestaan ze uit een raad van bestuur en een directiecomité, die regelmatig vergaderen maar bovenop wordt ook één of twee keer per jaar een ‘algemene vergadering’ gehouden.
Het ligt natuurlijk voor de hand dat enkel raadsleden, die behoren tot de meerderheid, kunnen genieten van de zitpenningen op de vergaderingen van intercommunales.
Zijn die wel nodig? Voor de Infrax-koepel zijn geen duidelijke gegevens beschikbaar, maar geschat kan worden dat zij aan ongeveer 150 bestuurders presentiegelden betalen. Voor het boekjaar 2009 zou dat gaan voor Infrax West (het vroegere WVEM) over een bedrag van 105.340 euro.
Aan de hand van de mandatenlijst kan men wel afleiden dat ook de zuivere distributienetbeheerders gul zijn met bestuursmandaten en dat het juridisch niet echt duidelijk of verantwoord is waarvoor zij samenkomen.
Hieronder vinden jullie de tabel met de bezoldigde mandaten die onze gemeenteraadsleden uitoefenen.
Zoals jullie kunnen zien, zijn er binnen de meerderheid slechts enkele uitverkorene. De uitslag behaald bij de verkiezingen van 2006 wordt daarvoor in aanmerking genomen. De mandatarissen die enkel deelnemen aan algemene vergaderingen heb ik hierin ook opgenomen. Ze krijgen ook een zitpenning die niet hoger mag zijn dan het maximumbedrag toegestaan voor een zitpenning van de gemeenteraad. De aanduiding gebeurt voor elke vergadering in de gemeenteraad. Ik hoop dat ik er geen gemist heb of te veel vermeld heb. (correcties en aanvullingen worden graag aanvaard)

*raad van bestuur naast hierbovenvermelde en buiten burgemeester en schepenen: Maurau Jonckheere van VLD, Lieve Landuyt, Dewulf en Ampe-Duron van CD&V , Lacombe van VB.
**Intercommunale Maatschappij voor Watervoorziening in Vlaanderen IMWV groepeert 16 deelnemersdie voor de distributie van het drinkwater samen distributievennoot zijn van TMVW.Zij werken samen met TMVW, die als deelnemende maatschappij instaat voor beheer, exploitatie, investeringen en financiering.
Om de dienstverlening zo kostenefficiënt mogelijk te organiseren, stemmen IMWV en TMVW hun service zo veel mogelijk op elkaar af.
*** Intercommunale Vuilverwijdering en Verwerking Oostende en Ommeland

Zijn de raadsleden overbetaald?
Om op die vraag te antwoorden zou ik een gemeenplaats moeten gebruiken: “het hangt ervan af…” Laat mij beginnen met diegene die te veel verdienen. Ik bedoel daarmee dat sommige raadsleden zich jaarlijks gedurende tien zittingen van de gemeenteraad vergenoegen met daar te zitten en daarvoor een penning krijgen.
Ze hebben weinig of geen dossierkennis en weinig of geen inzet binnen de vergadering.
Ze nemen nooit een initiatief en gaan steeds akkoord of moeten steeds akkoord gaan met wat de fractieleider/ burgemeester vertelt. De meerderheid vergadert trouwens voorafgaand aan de gemeenteraad om ‘iedereen op één lijn te zetten’.
Verder ‘kleuren’ ze hun mandaat met een aantal aanwezigheden op bijeenkomsten van verenigingen (eetmalen of recepties inbegrepen) waar ze menen straks de nodige stemmen voor de partij en voor zichzelf te kunnen verzamelen om hun mandaat te hernieuwen.
Het is moeilijk daar een juist aantal op te plakken, maar een mandataris sprak mij over ‘drie vierde van de raad’. Er zijn er natuurlijk ook andere … en betere.
De politicus die zijn/haar mandaat dat hij/zij van de kiezers kreeg op een eerlijke manier wil vervullen moet dan ook bekwaam om zijn/haar steentje bij te dragen tot een goed bestuur. Dat vraagt dus een ernstige inspanning om zich de materie eigen te maken. Ook in de meestal avondlijke vergaderingen kruipt heel wat tijd.
De politicus moet ook belangstelling hebben voor publieke activiteiten. Communicatie met burgers, mondeling of via email en telefoon nemen heel wat tijd in beslag en het lijdt dus geen twijfel dat het familiaal leven daaronder te lijden heeft.
In het vooruitzicht van de volgende verkiezingen moeten de kandidaten zich ook engageren in verenigingen en ingaan op allerlei uitnodigingen.
Sommige moeten bij verkiezingen ook een gedeelte van de aan propaganda bestede kosten uit eigen zak betalen.

Loont het allemaal wel de moeite?
Waarom doet een burger aan gemeentepolitiek? Volgens mij kan men de kandidaten indelen in verschillende groepen. De eerste omvat diegene die het doen omdat ze zich dienstbaar willen opstellen. Ze denken zich verdienstelijk te kunnen maken voor de gemeente of voor hun medemens. Andere hopen daarmee hun prestige te verhogen of hun sociale status te verbeteren. Nog andere doen het omdat de familietraditie dat wenst of anders gezegd omdat de politiek hen met de papfles ingegeven werd. Vele zien, naast de relatief beperkte financiële ook materiële voordelen zoals van op de eerste rij de recepties en feesten van de gemeente meemaken … De kiezer moet natuurlijk maar oordelen wie zijn/haar belangen het best ter harte neemt.

Bronnen
http://www.politics.be/duiding/660/
Bestuursorganen WVI http://www.wvi.be/userfiles/files/Bestuursorganen%202011.pdf
Samenstelling gemeenteraad http://www.middelkerke.be/page29314048.aspx
Samenstelling OCMW – raad http://www.middelkerke.be/page29803147.aspx
Samenstelling AGB http://www.middelkerke.be/AGB.aspx
Samenstelling VVV http://www.middelkerke.be/VVV.aspx
Samenstelling gemeentecommissies http://www.middelkerke.be/raadscommissies.aspx
http://binnenland.vlaanderen.be/uitvoeringsbesluit/vaststelling-van-de-grenzen-en-de-toekenningsvoorwaarden-presentiegeld
http://www.vvsg.be/Werking_Organisatie/Statuut_lokale_mandatarissen/Pages/fiscaal_statuut.aspx
http://belgischenergierecht.blogspot.com/2011/04/de-zitpenningenmachines-van-de-lokale.html

Gemeenteraadsverkiezingen? Nu reeds? Natuurlijk zijn die maar gepland op 14 oktober 2012, na 6 jaar Open VLD – Progressief Kartel.

Het is er goed aan te zien dat de N-VA tegenwoordig de wind in te zeilen heeft. Hoe lang dat nog gaat duren kan niemand voorspellen nadat de Walen en de andere ‘Vlaamse’ partijen (Open VLD, SP-a en CD&V) erin geslaagd zijn de N-VA naar de zijlijn te verwijzen of anders gezegd nadat Dewever de weg geëffend/vrijgelaten heeft voor di Rupo. Is dat door gebrek aan durf? Door arrogantie? Door te hoge verwachtingen? Door onbekwaamheid? Is het misschien berekening? Wie zal het zeggen? De partij blijft in elk geval maar groeien, volgens de laatste peiling.
In veel Vlaamse gemeenten steken nieuwe politici (opportunisten?) nu de neus aan het venster. Nieuwe afdelingen rijzen uit de grond. ‘Verloren zonen’ keren naar de schaapstal terug. Overlopers zullen de lijsten vullen. Aanhangers van het eerste uur zullen ontgoocheld worden.
In Middelkerke werd de afdeling nieuw leven ingeblazen en wordt vol vertrouwen uitgekeken naar oktober 2012. Wij doen dat ook!

Een nieuwe ‘Denken, durven, doen’ (Nr 3 van september 2011)
Een nieuw partijkrantje viel deze week in onze brievenbus.
Ik wil het hier hebben over drie artikels daaruit: het woordje van de voorzitter, het eerste programmapunt (0% aanvullende personenbelasting) en het financieel beleid van N-VA Middelkerke of met andere woorden de beloften voor de volgende legislatuur … als de partij aan de macht zou komen.
Let op de afkorting van Nieuwe Vlaamse Alliantie: N-VA en niet NV-A of NVA.

Voorzitter Danny Van Den Broucke aan het woord
Hij deelt eerst en vooral mee dat de N-VA met een ‘zelfstandige’ lijst zal opkomen. In 2006 vormde de partij inderdaad een kartel met CD&V, dat 8 zetels behaalde waarvan 1 voor N-VA (Henk Dierendonck) die in de loop van de legislatuur het kartel verliet om als onafhankelijke te zetelen.
Isabel Desoete werd OCMW – raadslid.
Andere N-VA’ers op de lijst waren Danny Van Den Broucke en Bianca Ryckewaert. Zij werden niet verkozen.
De voorzitter kondigt aan dat, tussen nu en de verkiezingen, telkens één programmapunt aan bod zal komen, zoals gezegd te beginnen met de belofte dat de Middelkerkenaars, als het van de N-VA afhangt, geen aanvullende personenbelasting meer zullen moeten betalen. Ik heb het woord ‘beloften’ al gebruikt maar Van Den Broucke verzekert ons dat het geen loze zullen zijn, maar dat die intentie deel uitmaakt van ‘berekende plannen’. Hij bedoelt daarmee waarschijnlijk dat aan elke ‘belofte’ het kostenplaatje zal toegevoegd worden. Hij verheugt er zich ook over dat het ledenaantal alsmaar in stijgende lijn gaat.
Hij kondigt aan dat de verkiezingscampagne ‘Traject 2012’ officieel start op 15 oktober met een ‘grootse barbecue’.

Voluit voor 0% aanvullende personenbelasting (AVP)
Iedereen betaalt jaarlijks belastingen, in functie van de grootte van zijn inkomen en in functie van de gegevens op zijn aanslagbiljet. Stel dat iemand (iedereen kan zijn persoonlijk bedrag op zijn afrekening terugvinden) na de voorziene aftrekken (bedrijfsvoorheffing, ….) komt tot een verminderde basisbelasting van 10.000 euro. Op dat bedrag moet een aanvullende gemeentebelasting betaald worden, die verschilt van gemeente tot gemeente.
Bij hun aantreden in 2001, verhoogde de VLD – meerderheid, samen met de CD&V, de belasting van 6,5 % naar 7 %. Zo bleef het 5 jaar, daarna bleef die 2 jaar op 6,5 % staan om daarna geleidelijk aan, in 2011 naar 5,5% en in 2012 (op het einde van de legislatuur) naar 5 % te gaan.
Ook na die laatste verlaging, wordt het tarief van de onroerende voorheffing, 1.750 opcentiemen, niet verhoogd.
Welke weerslag heeft een vermindering met 0,5 % in mijn voorbeeld? Voor 6% betaal ik dus 600 e, voor 5 % is dat 500 euro dus 100 euro minder. Altijd goed meegenomen!!
Ik heb op 27 februari 2011 daarover een blogartikel geschreven ‘Belastingen verminderen en/of opvrijactie in het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen van 2012.’
Wat lees ik nu bij N-VA? Zij willen die aanvullende personenbelasting (AVP) op 0% brengen!, ZONDER de opcentiemen op de onroerende voorheffing te verhogen MAAR door de taks op de tweede verblijven te verhogen.
De afschaffing van de AVP zou de gemeente 4,5 miljoen euro kosten, maar dat zou gecompenseerd worden door 6,6 miljoen meeropbrengsten betaald door de eigenaars van een tweede verblijf.
Deze laatste betalen nu reeds ongeveer 600 euro per jaar. Die taks is praktisch in alle kustgemeenten even hoog, zodat niet moet gevreesd worden dat de taksplichtige/belastingplichtige alleen om die reden andere goedkopere oorden zal opzoeken.
Dat de autochtone inwoners daarvan mee profiteren, lijkt mij niet zo vanzelfsprekend. Denkt maar aan de kostprijs van grote dure werken, die eerder aan de toerist ten goede komen: ondergrondse parking, watersportclub … Het feit van de taks op het tweede verblijf steeds maar te verhogen en de melkkoe verder uit te melken, om met de nieuwe inkomsten de aanvullende personenbelasting te verlagen, vind ik geen grote verdienste maar het komt eerder goedkoop over, vooral als men dat verklaart om de kiezers te charmeren in het vooruitzicht van nieuwe gemeenteraadsverkiezingen

Welk financieel beleid plant N-VA Middelkerke?
Onder het mom van ‘de N-VA trekt volledig de kaart van de Middelkerkenaars’ (de eigenaars van een tweede verblijf zijn immers geen potentiële kiezers) belooft de partij ook een aantal ‘gemeentelijke (pest)belastingen’ af te schaffen: op administratieve diensten en documenten, op aansluiting riolen, op plaatsen windschermen en terrassen, op verbouwingen, op terrassen, op uitbaten strandexploitaties.
Wat bedoelen ze eigenlijk met pestbelastingen? Niemand betaalt natuurlijk graag belastingen. Is elke belasting dan misschien een pestbelasting?
Zou het kunnen dat het afschaffen van sommige van de hierboven aangehaalde belastingen er eerder op gericht zijn een welbepaalde categorie van inwoners te behagen? (handelaars op strand en dijk of immobiliënhandelaars?) Heeft de ‘gewone’ burger daar wel echt baat bij?
Er wordt beweerd dat daarmee de renovatie en heropbouw gestimuleerd wordt, dat de gemeente er aantrekkelijker door wordt voor nieuwe en jonge inwoners en investeerders. Het zouden sociale maatregelen zijn die de creatie van de werkgelegenheid zouden steunen. Kan het nog vager?
Misschien wordt wel bedoeld dat de begunstigden daarmee (nog) rijker worden?
Om de aangehaalde positieve resultaten waar te maken zal wel wat meer nodig zijn, zeker?
Op elk van de hierna vermelde projecten wordt een bedrag gekleefd. Zijn dat uitgaven bovenop diegene die nu reeds voor elk van die projecten voorzien zijn? Zo ja, waar komt dat geld vandaan?

Nieuw zwembad (8 miljoen euro)
De N-VA wil een nieuw en modern zwembad, aangepast aan de hedendaagse noden. Vertoont het huidige echt zeer grote tekortkomingen? Welke zijn dat? Dat blijft weer vaag, hé. Een nieuw zwembad bouwen alleen maar om de volledige sportinfrastructuur te centraliseren, is natuurlijk absurd. Wat parking betreft, de ondergrondse heeft zelfs een aparte uitgang voor het zwembad. Maar die is betalend, natuurlijk!
Neen, zoals de partij het wat verder ook zegt: “gedaan met die prestigeprojecten! Daar zijn er inderdaad de afgelopen jaren al te veel van geweest.” Waarom dus die tegenspraak?

Jeugdbeleid (3 miljoen euro)
Er zouden nieuwe gebouwen moeten komen voor culturele expressie en voor een goed uitgeruste en veilige fuifzaal. Ook jeugdbewegingen, de naschoolse opvang en de jeugddienst en –raad zouden een plek moeten krijgen in de ruimtes, die zouden moeten aansluiten bij de bibliotheek en het cultureel centrum.
Het gaat hier duidelijk over de kerngemeente. Wat gebeurt er dan met de oude gebouwen?
Het jeugdhuis ‘Paravang’ is, samen met de jeugddienst, sinds 1994 gevestigd in de Westendelaan 38.
De naschoolse opvang heeft een onderkomen in de Spermaliestraat 41, in een ex-privaathuis. Voldoen die locaties niet of niet meer? Ik heb de indruk dat de N-VA vooral geld wil spenderen aan het groeperen van diensten en installaties. Het is wel meer comfortabel maar is dat wel nodig?

Onderwijs (600.000 euro)
De N-VA wil een NOG betere werking van het gemeentelijk en katholiek onderwijs, NOG meer investeren in ondersteuning en innovatie van het onderwijs. Dat lijkt op het eerste gezicht verdienstelijk maar wat houdt dat juist in? Dat is vaag².

Verfraaiing (3 miljoen euro)
Natuurlijk ben ik ook een voorstander van het onderhouden van het bestaand wegennetwerk in plaats van met steeds duurdere projecten af te komen. Natuurlijk juich ik het wegwerken van gevaarlijke verkeerspunten toe. Natuurlijk is het herwaarderen van vergeten hoekjes een prachtig initiatief.
Maar kan het misschien wat preciezer? Of mag het huidig bestuur dat misschien nog niet weten?
Over welke verkeerspunten gaat het eigenlijk?
Welke parkings moeten heraangelegd worden? Nog meer geld voor parkings?
Misschien kan de N-VA eens een lijst opstellen van de wegen waaraan herstelwerken moeten uitgevoerd worden, zoals ik dat regelmatig doe, vooraleer aan nieuwe wegen gedacht wordt?

Besluit
Dat een ‘nieuwe’ lijst de huidige meerderheid het vuur aan de schenen wil leggen, vind ik fantastisch, maar daarvoor zal wel wat meer nodig zijn. Ik vind de (eerste) plannen van het N-VA ontzettend vaag.