Archief

Het is niet de eerste keer en het zal ook niet de laatste keer geweest zijn dat ik mij verbaas, dat ik verontwaardigd ben, ja dat ik geschokt ben over het verkwisten van ons belastinggeld door onze gemeentelijke bestuurders.
Dat is heel zeker het geval in andere domeinen ook, maar vandaag wil ik het hebben over de werken aan ‘ons’ marktplein. Ik beperk mij voorlopig nog tot de ondergrondse parkeergarages omdat de werken bovengronds nog lang niet klaar zijn, hoewel dat voorzien was tegen de zomer van 2011. Het schijnt nu eind oktober te zullen worden. Er is ook nog te weinig geweten over de exacte kosten of uitgegeven bedragen voor dat werk.

Hoeveel heeft die ondergrondse parking dan wel gekost, misschien?

De burger wordt geïnformeerd!
Ik vind het een goeie zaak dat op een (toekomstige) werf een bord geplaatst wordt zoals die twee hieronder.

Zoals jullie zien is de bouwheer ‘Dexia Bank nv’ maar meer daarover verder in mijn artikel. Daar staat ook het bedrag van de werken dat, enkel voor de ondergrondse parking, zou oplopen tot 9,2 miljoen euro. Dat is een bedrag ZONDER BTW. Er stond/staat ook nog een tweede bord.

Op het bord hierboven kunnen jullie de kostprijs aflezen voor het ‘Herinrichten van de Oostendelaan, met inbegrip van het Marktplein en Molenstraat – Deeldossier Marktplein en Populierenlaan’.
Let maar eens op het bedrag. Valt het jullie ook onmiddellijk op dat er geen punten geplaatst werden? Het is dus wel degelijk 1.927.606,93 euro. Bijna twee miljoen euro of 80 miljoen goeie oude Belgische francs!!!!! Ik vind het fijn dat hier de cijfers achter de komma ook vermeld worden, want ik weet altijd graag op de eurocent na hoeveel de gemeente juist aan een project uitgeeft. En zo kan men zien dat ze geen halve euro te veel uitgeven!! (als grapje bedoeld, maar eigenlijk is dat niets om mee te lachen!)
Maar voorlopig genoeg daarover, ik kom daar in een latere bijdrage nog uitgebreid op terug.

De beslissing
Op 05 december 2006 besloot het college om onder het marktplein een ondergrondse parkeergarage te bouwen bestaande uit 3 bouwlagen, een rotatieparking op niveau -1, een rotatieparking en garageboxen op niveau -2 en garageboxen op niveau -3. Het complex zou 339 staanplaatsen, 86 garageboxen en 72 plaatsen voor motoren omvatten.
Een rotatieparking is een geheel van parkeerplaatsen dat niet als bezoekersparkeerplaatsen kan worden beschouwd en dat, eventueel tegen betaling, voor iedereen toegankelijk is voor de tijdelijke stalling van wagens.
De totale kost voor de bouw van de ondergrondse parking en de heraanleg van de bovenbouw werd toen geraamd op € 12.905.599,23 (erelonen, onvoorziene kosten en BTW inbegrepen).
Dat is dus al een stuk meer dan wat op de twee borden samen vermeld staat. Maar ja, op een peulschil meer of minder komt het toch niet aan, hé!
In de gemeenteraad van 13 september 2007 werd aan de leden meegedeeld dat de ‘financiering met projectbeheer’ zou toegepast worden. Daarvoor werd door de centrale aankoopdienst van de gemeente een bestek opgemaakt.
Hoe verdienstelijk het werk in bepaalde andere domeinen van een technische dienst van een gemeente ook mag zijn, het bouwen van zo’n groot, gespecialiseerd complex is toch nog andere koek. Daarvoor zal niet enkel de kennis, maar ook wel de tijd ontbreken. Daarom neemt Dexia het toezicht en beheer, de verantwoordelijkheid en de financiering voor zijn rekening.
Ze doet dat natuurlijk niet gratis. Naast de financieringskosten (= het voorschieten van het geld), moeten ook nog de kosten voor het beheer van het project betaald worden.
De formule ‘financiering met projectbeheer’ zou, naar het schijnt, een aantal voordelen bieden.
Vooreerst op financieel gebied. De eigen financiering kan er enkele jaren door uitgesteld worden. Het zou ook mooi meegenomen zijn dat de BTW op het einde van de werken in één keer wordt gefactureerd, zodat op die bedragen tijdens de duur van de bouwwerken geen rentelasten rusten, waardoor de leninglasten lager liggen.
De formule ontlast de gemeente ook van heel wat bekommernissen. Dexia Bank neemt zowel de administratieve als de praktische opvolging van de werken voor haar rekening. Dat belet het gemeentebestuur wel niet het dossier op de voet te blijven volgen. Daarmee bedoel ik dat de gemeente er kan (en moet) op letten dat het budget niet overschreden wordt.
De gemeenteraad hechtte met 19 stemmen bij 3 onthoudingen (Vlaams Belang) zijn goedkeuring aan het ontwerp en de raming voor de opdracht, die maximum € 14.000.000 (€ 12.905.599,23 + kosten financiering + kosten projectbeheer) zou bedragen. Dat was dus nog een stuk meer dan wat op het bord staat. Een ‘grote peulschil’ erbij, dus!

Het leven wordt duurder!!!!!!!
In de gemeenteraad van 13 november 2008, kregen de aanwezigen te horen dat ‘ingevolge de gestegen bouwkosten en de concretisering van het bouwprogramma’ voormelde financiering met projectbeheer geactualiseerd diende te worden.
Dexia raamde namelijk op dat ogenblik het bedrag daarvan op 21.758.000 EUR hetzij 15.005.517,24 EUR netto bouwkost, meer een geraamd bedrag van 6.752.482,75 EUR (inclusief erelonen, projectbeheer en BTW, exclusief de intresten tijdens de bouwperiode).
Er is dus 136% van de eerste raming bij gekomen. Men kan dat bezwaarlijk nog een ‘peulschil’ noemen!!
Hebben jullie ooit al een verbetering weten aanbrengen aan de borden als de kostprijs veel hoger ligt, door ‘onvoorziene omstandigheden’ zoals dat dan uitgelegd wordt? Ik niet!

Niet getreurd, zegt burgemeester Landuyt

We krijgen subsidies hoor!!
In de raadszitting van 13 november 2008 scheen raadslid Soete van de CD&V de kostprijs van de ondergrondse parking toch ‘hoog’ te vinden. Landuyt antwoordde daarop ‘dat de kostprijs niet zo hoog zal zijn als het raadslid stelt omdat hij geen rekening houdt met de te verwachten subsidies.”
Overeenkomstig het goedgekeurd meerjarenplan zou voor de ondergrondse parking een subsidie ten bedrage van 1.000.000 EUR voorzien zijn. Aangezien andere subsidies mij niet bekend zijn, mag ik dus zeggen dat een subsidie van minder dan 1/20 van het uitgegeven bedrag, niet zo geweldig is.
En daarbij, ik herhaal het nog maar eens …. subsidies komen ook van ons geld, dat maakt dus geen verschil!!!

Dat wordt allemaal gerecupereerd, hoor!

Door verhuur van parkeerplaatsen
Op 11 mei 2011 werd de gemeenteraad erover ingelicht dat een beheerder met de noodzakelijke know-how moest aangesteld worden. Deze zou instaan voor de uitrusting, het beheer en eventueel de marketing van de rotatieparking. Eerst moest de markt verkend worden met inachtneming van de mededinging. Die verkenning was niet gratis en de raad werd dan ook gevraagd het daarvoor opgemaakt bestek goed te keuren. De definitieve overeenkomst zou dan voorgelegd worden aan de raad. Dat moet een enorm moeilijke opdracht geweest zijn. Hoeveel keren hebben ze moeten telefoneren?
Eén, twee of drie keer?
In ‘Het Nieuwsblad’ van 23 juni 2011 verklaarde de burgemeester dat een overeenkomst gesloten werd met Optimal Parking Control (OPC) uit Herent. De gemeente zou de tarieven bepalen en ze ook innen. Daarvan krijgt OPC een percentage voor onderhoud, materiaal en automaten'.
De burgemeester gaat er prat op dat deze ondergrondse parking de goedkoopste aan de kust is. Ik vraag mij af waarom. Is dat een reclame voor Middelkerke? Zullen er meer toeristen naar hier komen omdat de parkeergarage een halve euro goedkoper is? Zet dat niet aan tot langer parkeren?
Het brengt in elk geval wel minder op voor de gemeentekas. Landuyt raadt iedereen aan even de prijzen te vergelijken met de buurgemeente Oostende waar een veelvoud aangerekend wordt. Dat is wel degelijk juist!! Maar niet relevant!!
Op 1 juli, bij de opening verklaarde hij dat de vergelijking met alle andere kustgemeenten uitgevoerd werd. Hoe dat gebeurde en wat er vergeleken werd, is mij een raadsel.
Wat hij er niet bij zegt, is dat tegelijkertijd de aanleg van de parking straks misschien wel de duurste van Vlaanderen wordt. Dus, twee keer slecht nieuws voor de gemeentekas.
Ziehier dan die ‘goedkope’ prijzen. Ze komen overeen met die van de betalende parkings in openlucht.Tijdens weekends, schoolvakanties en op feestdagen, met andere woorden tijdens de piekperiode, betaal je

Dag 0700 – 1900 u	1e/uur	max 5e/dag
Nacht 1900 – 0700 u	0,5e/uur	max 2e/nacht

Op weekdagen, niet tijdens schoolvakanties en niet op feestdagen, wordt dat

Dag 0700 – 1900 u	0,5e/uur	max 2,5 e/dag
Nacht 1900 – 0700 u	0,5e/uur	max 2e/nacht

Door verhuur van garageboxen
Per jaar kost het huren van een garagebox: 1.100 € (voor 20 m²) of 1.210 € (voor 22 m²) of ???? (voor 31 m²). Zo zijn er 86.
In veel andere gemeenten betaalt men slechts 75 euro/ maand of 900 euro per jaar.

Door verkoop van garageboxen.
De verkoopprijs van een box werd nog niet vastgelegd.
Raadslid Soete vroeg op 13 november 2008 of de hoge kostprijs van de parking zal gerecupereerd worden door de verkoop van garages.
Burgemeester Landuyt ontkende dit, maar “dat mag geen bezwaar zijn omdat door dit project een maatschappelijke behoefte wordt ingevuld”. Typische grote woorden van Michel, maar wat bedoelt hij eigenlijk juist? Is een ‘parkeerplaats vinden tegen betaling’ nu al een maatschappelijke behoefte geworden, zoals recht op werk, recht op wonen, recht op veiligheid?
Vooraleer een bestuur aan zo'n project begint ('één van de grootste projecten ooit in Middelkerke') zou er toch een studie moeten gemaakt worden waarbij de kostprijs van het project afgewogen wordt tegenover de toekomstige inkomsten. Een kosten-batenanalyse heet dat. Zo kunnen de gemeenteraad en de bevolking weten dat hun portemonnee beheerd wordt op de manier van een goede huisvader.
Werd die analyse wel degelijk uitgevoerd? Dat moet zeer moeilijk geweest zijn als de kosten meer dan verdubbelen tijdens de ontwerp- en bouwfase. Ik vraag mij af waarom de oppositiepartijen zich niet beter documenteren en niet meer precieze (en vervelende) vragen stellen over dergelijke belangrijke projecten.

Zijn er nog andere kosten?
Ik ben ervan overtuigd dat het bedrag van de totale kostprijs nog zal oplopen. Daar komen zeker nog grote uitgaven bij en ook nog kleinere (in relatie tot de totale kostprijs, maar niet te verwaarlozen) zoals interesten, de recepties voor de inhuldigingen, verkennen van de markt om een beheerder te vinden, Enz…

We vieren dat er een parking bijgekomen is in Middelkerke
Iedereen zou dus verheugd moeten zijn dat er nu nog meer auto’s kunnen opeengestapeld worden in Middelkerke.
Op vrijdag 1 juli werd de ondergrondse parking geopend. Om dat evenement extra luister bij te zetten, werden alle registers opgetrokken. Trompetgeschal en tromgeroffel alom!
Vanaf 20 uur kon je op de markt van Middelkerke terecht voor een hapje en een drankje (?) en voor muzikale artiesten. Eerst was er een optreden voorzien van Paul Bruna, daarna gevolgd door Raymond van het Groenewoud, die een potpourri zou brengen van zijn bekendste klassiekers.
Ik dacht als proef eens de parking binnen te rijden, maar dat mocht niet wegens het gepland spektakel nadien.
Na de academische 23 minuten wachten, kreeg het nogal talrijk opgekomen publiek eindelijk een speaker te zien die ons leerde dat de Middelkerkenaars de reputatie hebben van 'er in te vliegen'.
Dan volgde het optreden van het klassiek glorieus duo Opstaele – Landuyt, bijgestaan door Anatool, een slechterik uit de strip ‘Jommeke’, die absoluut rijk wil worden. Moesten wij hier soms een verband zien?
Opstaele was zeer gelukkig te kunnen aankondigen dat zij ook bij de inhuldiging van de bovenbouw, einde oktober, samen met de schepenen cultuur en sport, voor een groots feest zou zorgen.
Michel wist te vertellen dat hij er na een gesprek dat vijf minuten duurde, de beheerder van OPC had kunnen van overtuigen om de parking gratis ter beschikking te stellen gedurende de eerste week.
Grote prestatie natuurlijk als de parking toch voor 98 of 99% leeg staat in die week. (zie verder) of met andere woorden als er maar 10 auto's staan.
Was dat enkel mijn indruk of was het applaus echt maar aan de magere kant?
Toen werd het lint doorgeknipt! Eén praal en pracht!! De ‘gesjerpte’ autoriteiten, of toch een deel ervan, werd aangevoerd in een klein fantasieautootje, dat eigenlijk te klein was om alle hoogwaardigheidsbekleders te bevatten. Lucien Niville, OCMW – lid, kon er schijnbaar wel nog bij. Omdat hij toch maar klein is? Welke rol hij daar speelde, is mij niet duidelijk.
De aanwezigen mochten toen het bouwwerk bewonderen. Zoals ik reeds zei 'knap werk van de ingenieurs!'.
Daarna kon eindelijk het muziekfestival beginnen en dat gebeurde door een verdienstelijke Bruna met dansende 'maagden'. Het aangekondigd ‘hapje of drankje’ werd schijnbaar weggesaneerd … om de kosten te drukken. Op Raymond heb ik niet meer gewacht.

De eerste cijfers over de bezetting
Bij mijn gratis bezoek op 5 juli 2011 was de bezetting op -1 zoals op de eerste onderstaande foto links. De beide andere verdiepingen zagen eruit zoals op de eerste foto rechts. Dat moet nog gerodeerd worden, natuurlijk. Op 15 juli was de grote leegte er nog steeds. Ze was zelfs nog iets groter geworden.
(zie onderste foto’s, beide genomen op -1). En misschien waren er zelfs nog een paar auto’s bij van werklieden die nog volop werken aan elektriciteit en aan de lift. Min twee en min drie waren leeg.

                       

           

Ik vrees dat die parking meer leeg dan vol zal staan. De mensen betalen niet graag om te parkeren, tenzij ze niet anders kunnen. Op de piekdagen, bijvoorbeeld.
Eerlijkheidshalve zal ik ook nog wel eens gaan kijken op zo’n topdag en in het weekend. (*)

Besluit
Na mijn bezoek aan de ondergrondse parking of een ander werk van die omvang ben ik steeds weer onder de indruk van de technische verwezenlijking. Ik bewonder het werk van de ingenieurs.
Maar … de kostprijs van dat werk doet mij duizelen. Voor het ogenblik denk ik dat die parking er niet had moeten komen en ik vrees dat de kosten-batenanalyse achteraf zwaar negatief zal zijn voor de gemeente. Ik hoop dat ik ongelijk krijg. Er wordt inderdaad met onze centen gepokerd!!

Bronnen
Artikel 'Dit is de goedkoopste parking aan de kust' van Dany Van Loo in ‘Het Nieuwsblad’ van donderdag 23 juni 2011.

* Aanpassing zaterdag 6 augustus om 14 uur 15
Zoals aangekondigd heb ik vandaag om 14 uur een nieuw bezoek gebracht aan de parking. Op niveau -1 stonden in totaal 18 auto's, de mijne inbegrepen. De beide andere niveau's waren leeg.
Een totale bezetting van 5 %, dus.
Ik ben 10 minuten in de parking gebleven en moest 1 euro betalen. Er wordt namelijk enkel in uren gerekend. Noemt men dat dan een goedkope parking?
Aanpassing zaterdag 13 augustus om 18 uur
Een nieuw bezoek tijdens het lang weekend van 15 augustus leverde geen beterschap op: 19 auto's op niveau -1 en de rest leeg.
Natuurlijk is het slecht weer, maar de toestand wordt toch wat zorgwekkend want alle gratis parkings waren tot de laatste plaats bezet.

Aanpassing zondag 21 augustus om 11 uur
Voor de afwisseling en de volledigheid en deze keer bij mooi weer, heb ik nog een bezoek gebracht. Het aantal bezoekers is nu gedaald tot 14 op niveau -1 en de rest leeg. In alle eerlijkheid: ik wil niet absoluut gelijk krijgen, maar het ziet er helaas naar uit dat dit het geval zal zijn.
Hopelijk is dit nog de inrijperiode ("rodage" zeggen wij alhier)

Aanpassing woensdag 14 september om 17 uur 20
Ik heb niet lang moeten tellen: er stonden 2 auto's in de parking

Aanpassing vrijdag 23 september om 19 uur 30
Ik dacht dat er wat meer auto's zouden staan, gezien de officiële opening van de vlaggententoonstelling, maar het waren er weer maar drie, ikzelf inbegrepen.

Sport interesseert mij in hoge mate. Ik bewonder atleten die met natuurlijke middelen een triatlon kunnen afhaspelen. Ook al is het ‘maar’ een kwarttriatlon: anderhalve kilometer zwemmen in zee vanaf 07u30 ‘s morgens, 40 kilometer fietsen en tenslotte 10 kilometer lopen.
Wel, die atleten, 400 mannen en vrouwen, waren bij ons aan het werk op zaterdag 2 juli 2011.
Was dat een wereld-, Europees- of Belgisch kampioenschap? Neen, gewoon een Middelkerkse wedstrijd om de zomer in te zetten met een potje ‘op stang’ jagen van toeristen en tweedeverblijvers maar vooral van de eigen inwoners. Het werd een grandioos succes, vooral dat laatste dan!
De deelnemers hadden namelijk nog een bijkomende opdracht: ze moesten alle wegen van de gemeente van Middelkerke tot Nieuwpoort afsluiten en er aldus voor zorgen dat binnen de omloop niemand nog met de wagen zijn woning uit- of in kon.
Of was het de bedoeling om aldus wat meer toeschouwers langs de omloop te krijgen?
Er was ook gezorgd voor de factor ‘verrassing’ want al die ‘slachtoffers’ wisten van toeten noch van blazen en stonden voor een voldongen feit.
In ‘De Sirene’ nummer 125 die ik, achteraf, op 5 juli 2011 in de bus kreeg, stond “Zo’n groot evenement brengt helaas tijdelijk wat verkeershinder mee. Waarvoor de excuses van de organisator”.

Het avontuur, want dat was het, begon voor mij toen ik in Nieuwpoort aan het monument van Koning Albert I de weg afgesneden werd door een versperring ‘enkel lokaal verkeer’.
Ja, hoe moest ik dan wel de Heidestraat bereiken?
Niet getreurd, natuurlijk langs de Koninklijke baan en via de Essex Scottishlaan! Dag Jan, ook afgesloten.
Ik ken natuurlijk alle wegen van Westende en er leiden er heel wat naar of in de richting van mijn woonst.
Aan de beurt was nu de Henri Jasparlaan. Een vriendelijk politieman “die niet van hier was” riep mij nochtans “halt” toe maar kon mij niet uitleggen hoe ik thuis kon geraken.
Enkele wanhopige chauffeurs reden zowaar de Duinenlaan op in de verboden richting.
De Badenlaan was de volgende afgesloten laan en dus schoof ik maar op naar de Louis Logierlaan waar een al even vriendelijk politieman, die ‘wel van hier was’, mij afstopte. Hij kon mij evenmin helpen want ‘niemand mocht op de omloop’. Hij wist mij wel te vertellen dat de atleten op de Westendelaan kwamen via de Heirweg en dat ik dus langs de Kerkstraat moest rijden. Zo gezegd, zo gedaan  want natuurlijk kon ik ook via de ‘Rattevalle’ naar huis rijden.
Dat dacht ik, tenminste. Deze keer was het een vriendelijke seingever, die begreep dat ik licht ontstemd was, maar die mij niet mocht doorlaten. Hij bezwoer mij dat de oplossing erin bestond langs Nieuwpoort te rijden. Onterecht natuurlijk, want daar begon het juist allemaal.

Ik herbegon dan maar en reed de Nieuwpoortlaan op om via de Zuidstraat, de Prinsenvelddreef en de Bamburgstraat te proberen. Maar, ook deze laatste mocht niet opgereden worden. ‘Demi tour’ dus maar en via de Nieuwpoortlaan naar het kruispunt met de Bamburgstraat, waar alwaar twee politiemannen hadden plaatsgenomen. Eén daarvan, vol begrip ook, gaf mij dan een gouden raad. Het zou niet meer zo heel lang duren en ondertussen kon ik zo dicht mogelijk mijn huis benaderen. Dat deed ik dan ook via de Schoolstraat, de Hoogstraat, de Bassevillestraat en de Hovenierstraat waar ik dus voor het laatst tegengehouden werd door een seingever.

Hieronder zien jullie het plan met de omloop, aangegeven door pijlen. Had ik toen maar enig benul van het verloop gehad, dan had ik natuurlijk onmiddellijk voor de oplossing ‘Hovenierstraat’ gekozen.
De afgesloten wegen zijn gemarkeerd met rode strepen. De rode ellips was de eindbestemming die niet bereikt mocht worden.

“Wat een geklungel”, “nooit gezien”, “een echt schandaal”! “Wie heeft dat georganiseerd?” “Wie heeft dat toegestaan?”, hoorde je langs alle kanten. Je kan nu wel reageren met ‘een beetje begrip zou hier wel op zijn plaats zijn’, maar een dergelijke organisatie kan toch niet. Het moet toch mogelijk geweest zijn om zo’n chaos te vermijden!
Nooit hebben de seingevers en politieagenten zo veel klachten, ja zelfs scheldwoorden moeten aanhoren. En zij konden er niet eens iets aan doen. Ze vervulden enkel plichtsgetrouw hun opdracht: niemand mocht de Westendelaan - Lombardsijdelaan oversteken!
Nooit werden de politiecommissaris en de burgemeester zo verwenst door zoveel mensen tegelijk.
Veertig kilometer en 1 uur en drie kwartier heb ik omgereden! Hier en daar werd gewacht en willens nillens een schouwspel bijgewoond dat voor de atleten wel een grootse prestatie is/was, maar voor de toeschouwers nauwelijks het bekijken waard.
Toen om 21u15 eindelijk de motor met de groene vlag voorbijkwam, leek het voor iedereen wel een verlossing.

Wat bijzonder merkwaardig was: er waren toch uitzonderingen voorzien. Wie uit de Essex Scottishlaan kwam en zich naar de camping ‘Westende’ wou begeven, mocht toch de Lombardsijdelaan oversteken. Had ik dat geweten, dan had ik natuurlijk ook door de camping mijn eindbestemming kunnen bereiken. Of misschien was dat enkel voor kampeerders/ toeristen/ tweede verblijvers?

Misschien waren er ook nog andere bressen in de omsingeling?

Volgens mij is zo’n organisatie in geen geval voor herhaling vatbaar.

Op 11 mei 2011 werd dan toch eindelijk het voorontwerp van een nieuw ‘Ruimtelijk Uitvoeringsplan’ (RUP) nummer 29 ‘Zon en Zee’ door de gemeenteraad goedgekeurd.
Nu moet nog ‘slechts’ het openbaar onderzoek gebeuren. Dat staat als volgt aangekondigd op de website van de gemeente:

“Het College van Burgemeester en Schepenen van de gemeente Middelkerke brengt, overeenkomstig de bepalingen van de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening ter kennis van de bevolking dat een openbaar onderzoek geopend wordt betreffende het ruimtelijk uitvoeringsplan RUP 29 "Zon en Zee”, voorlopig vastgesteld door de gemeenteraad in zitting van 11/05/2011.
Het plan omvattende de bestaande toestand, het bestemmingsplan met de stedenbouwkundige voorschriften, ligt ter inzage van het publiek in het gemeentehuis van Middelkerke, Spermaliestraat 1 – 8430 Middelkerke, dit vanaf 30/05/2011 tot en met 28/07/2011 tijdens de openingsuren.
De bezwaren en opmerkingen waartoe dit plan aanleiding kan geven dienen schriftelijk medegedeeld aan de gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening, Spermaliestraat 1 te 8430 Middelkerke ten laatste op 28/07/2011 om 12.00 uur.”

Ik ben dan ook het plan eens gaan inzien. Het is niet toegelaten er fotokopieën van te nemen, maar ik heb het vergeleken met wat jullie vinden op het net op de site http://www.lne.be/merdatabank/uploads/nthnvg2059.pdf 
Er zijn slechts geringe verschillen en zo kunnen de geïnteresseerden zich ook van bij hen thuis reeds een goed idee vormen over wat het “nieuwe” Zon en Zee ons brengen zal.
Ik begrijp trouwens niet goed waarom er geen hoorzitting georganiseerd wordt.
Goed begrijpen wat er allemaal in zo’n RUP staat is ver van eenvoudig. Niet enkel moet men een beetje overweg kunnen met de technische termen, maar tevens is het nodig dat men de weerslag van bepaalde verordeningen kan bevatten.
Ziehier het ontwerp

Zoals ik reeds uitlegde in een vorig blogartikel zijn ‘Duinenzicht’ noch de vakantiewoningen van ‘Kompas’ opgenomen in het plangebied.

Waarom heeft dat toch allemaal zo lang geduurd?

Te weinig bouwlagen?
Na de sluiting van het asielcentrum op 18 december 2003 en de perikelen tijdens de verkoopfase (ontbrekende bodemattesten, blokkering door de kalfsector dat zijn te veel betaald belastinggeld terug wilde, Enz… en de juridische veldslagen daaromtrent werd de verkoop aan een consortium van immobiliënhandelaars, definitief afgesloten op 8 maart 2006.
Het centrum maakte toen nog deel uit van het RUP ‘Westende-dorp’. Daarin waren voorzien: 40 % bebouwing en slechts twee bouwlagen toegelaten plus eventueel een dakwoning of één verdiep met teruggetrokken gevel. Een laag is de ruimte tussen een vloer en het daarboven liggend plafond.
De kelderverdiepingen worden niet meegerekend.
Die beperkingen stonden die ondernemers natuurlijk niet aan en ze zullen wel alles in het werk gesteld hebben om het gemeentebestuur op andere gedachten te brengen.
Op 17 oktober 2006 besliste het college inderdaad om het studiebureau Sum in Brugge te belasten met de opmaak van een afzonderlijk BPA/RUP, nummer 29 ‘Zon en Zee’, gescheiden van het RUP ‘Westende-dorp’.

Verzoek tot raadpleging
Vooraleer zo’n plan kan goedgekeurd worden, moet eerst de weerslag ervan op het leefmilieu ingeschat worden. Indien de te verwachten effecten aanzienlijk zijn, dan moet er een PLAN-MER opgemaakt worden. (MER – Milieu Effecten Rapport).
Dat gebeurt via het opmaken van een screeningsnota (‘verzoek tot raadpleging’) die de bevoegde administratie ervan moet overtuigen dat de te verwachten effecten onbelangrijk zullen zijn.
Begin 2009 werd de nota afgerond en rondgestuurd naar de adviserende overheden.
Jullie kunnen die vinden op http://www.lne.be/merdatabank/uploads/nthnvg2059.pdf 
Zowel het agentschap ‘Natuur en Bos’ (ANB), het agentschap ‘Ruimtelijke Ordening Vlaanderen’ als de Vlaamse Milieumaatschappij oordeelden dat het studiebureau zijn huiswerk niet goed gemaakt had en de screeningsnota kreeg een ‘onvoldoende’. Reden hiertoe was het ontbreken van de effectbeoordeling ten aanzien van bemaling, dat is de beheersing van het oppervlakte- of grondwater. Dat is natuurlijk zeer belangrijk aangezien er een ondergrondse parking zal aangelegd worden. Daarom moet in het plan vermeld worden hoe dat waterpeil zal beheerst worden.
Er zullen tijdens de bouwfase inderdaad speciale technieken vereist zijn om ervoor te zorgen dat de impact op het omliggend natuurlijk milieu beperkt blijft.

Passende beoordeling
Het ANB vroeg expliciet de opmaak van een ‘passende beoordeling’ in verband met betekenisvolle effecten op het naburig habitatrichtlijngebied. In een passende beoordeling wordt op basis van onderzoek uitgezocht of met zekerheid kan worden gesteld dat er geen aantasting van natuurlijke kenmerken zal optreden.
De habitatrichtlijn beschermt natuurlijke habitats en populaties van wilde dier- en plantensoorten op het Europees grondgebied van de lidstaten. Meer daarover vinden jullie op http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:31992L0043:NL:HTML 
Het ‘naburig gebied’ waarvan hiervoor sprake, is als volgt gesitueerd.

Het rood gearceerd en omrand gebied is het habitatrichtlijngebied. Het plangebied van het RUP Zon en Zee is donkerrood omrand.
In opdracht van de gemeente werd de passende beoordeling opgesteld door het gespecialiseerd studiebureau ‘Grontmij’. Ze werd afgeleverd in april 2010 en is te vinden op http://www.lne.be/merdatabank/uploads/b746.pdf 
Na ontvangst van de screeningsnota en van de adviezen van de gepaste instanties, neemt de administratie een beslissing over de noodzaak van een PLAN-MER.
Op 17 augustus 2010 werd door de dienst MER geconcludeerd dat de herziening van het BPA geen aanleiding gaf tot aanzienlijke milieueffecten en dat de opmaak van een plan MER niet nodig was.
Op 5 april 2011 greep dan de plenaire vergadering voor dit RUP plaats. Daar werd door de betrokken overheden en adviserende administraties en instellingen advies uitgebracht over het voorontwerp van het plan. Het RUP bleek dus aan alle eisen te voldoen.

Hoeveel bouwlagen mogen er dan nu zijn in het nieuwe plan?
Ik lees in paragraaf 6.1.4. van het voorontwerp dat er extra - aandacht moet geschonken worden aan het afwerken van de randen en aan de overgang naar residentiële woonzones, in het bijzonder ter hoogte van de Essex Scottishlaan, de Matthieulaan en de Hovenierstraat.. De typologie, de hoogte en de stijl van de gebouwen mogen het straatbeeld niet verstoren, maar moeten het integendeel versterken.
Dit resulteert in het volgend aantal bouwlagen:
Langsheen de Matthieulaan en de Hovenierstraat, waar de bestaande bebouwing aan de overzijde momenteel nergens hoger is dan tot 2 bouwlagen, moet 2+1 de norm zijn.
Hieronder zien jullie het enig huidig Zon en Zeegebouw in de Matthieulaan.

Langsheen de Essex Scottishlaan, waar de bestaande bebouwing hoger is (tot 3+1 bouwlaag), zijn 3+2 bouwlagen toegestaan.
Hieronder een gebouw uit de Essex Scottishlaan.

Ook in de onmiddellijke omgeving is de bestaande bebouwing hoger; deze zone sluit ook dichter aan bij het zwaartepunt van het vakantiepark.
Ook in het noordelijk gedeelte is de draagkracht van de omgeving kleiner door de nabijheid van de duinen en de beperkte bouwhoogte van de nabijgelegen vakantiewoningen. Hier blijft de toegelaten bouwhoogte dan ook beperkt tot 2+1 bouwlagen voor de centrale zone en tot 1+1 bouwlaag voor de rand (langsheen de Bassevillestraat).
Langsheen de centrale parkstrook (huidige Vakantiestraat) komt de hoogste bebouwing. Hier kan tot 4 à 5 bouwlagen gebouwd worden. In het “binnengebied” ten zuiden van de huidige Vakantiestraat wordt een maximale bouwhoogte van 3 + 1 toegelaten.
Indien woningen worden gerealiseerd onmiddellijk
aansluitend bij de centrale waterpartij dient de bouwhoogte beperkt te zijn tot 1+1 bouwlaag.
Het eerste cijfer is het maximaal aantal bouwlagen tot de kroonlijst; het tweede cijfer of ‘d’ is de aanduiding dat een bouwlaag in de dakverdieping kan verwerkt worden of kan teruggetrokken worden ten opzichte van de gevels.
De kroonlijst is de horizontale uitspringende en meestal geprofileerde band, die de bekroning vormt van een muur onder het dak.
Hieronder vinden jullie een plannetje met de toegelaten bouwlagen.

Ziehier nog een aantal voorwaarden waaraan het plangebied zal moeten voldoen. Ik gebruik hierna meestal de terminologie uit het RUP.

Typologie
Binnen het project moeten verscheidene types woningen (studio’s, appartementen met 1 kamer , met 2 kamers,...) voorzien worden met gekoppelde en aaneengesloten bebouwingen, onder de vorm van ééngezins- en meergezinswoningen. Deze types hangen samen met de verschillen in de publieke ruimte: rond een plein kan een hogere dichtheid gerealiseerd worden om het pleineffect te versterken (meergezinswoningen), binnen een parkachtige ruimte krijgen we eerder lagere dichtheden (ééngezinswoningen).

Morfologie (vorm)
De opstelling van de bebouwing moet rekening houden met oriëntatie en schaduwwerking.
De bebouwing moet een afstand aanhouden t.o.v. de grenzen van het RUP die minstens gelijk is aan de hoogte van die bebouwing. Bedoeling is te voorkomen dat sommige lagere bebouwingen steeds in de schaduw van hogere naastgelegen bebouwingen liggen.

Architectuur
De architectuur zal kwaliteitsvol en modern zijn met sterke articulatie van de gevels, onder meer door materiaalgebruik, terrassen en balkons,...

Publieke ruimte
Ook aan de kwaliteit van de publieke ruimte dient bijzondere aandacht besteed te worden.
Binnen het projectgebied dient ze in het bijzonder ingericht in functie van de zachte weggebruikers.
Parkeervoorzieningen dient zoveel mogelijk gegroepeerd te worden aan de rand van het projectgebied, bij voorkeur ondergronds. Op die manier wordt het gebied verkeersarm gehouden.
Naast één of meerdere (centrale) pleinen wordt onder andere ook speel- en wandelruimte voorzien. Al deze ruimtes moeten een samenhangend geheel vormen, een netwerk van verschillende publieke zones, die samen ook een soort van (wandel)circuit vormen.
Ook waterpartijen zullen hun plaats vinden binnen de zone. Zij structureren het gebied en brengen rust .

Recent nieuws over de Vakantiestraat
In een vroeger blogartikel heb ik het uitvoerig gehad over de doorgang van de Essex Scottishlaan naar de Bassevillestraat.
In paragraaf 6.1.1. van het RUP kunnen we lezen dat de verbinding opnieuw zal gebeuren via de oude Vakantiestraat en dat deze centrale as (donkergroen op de figuur hierboven) functioneel hersteld wordt met recreatiemogelijkheden en horeca. Zijn die wel leefbaar? Zal ‘Ter Duinen’ daaronder niet te veel te lijden hebben?
En, wat vindt de handelaarsbond van Westende-dorp daarvan?
De eigenaar van het nog overgebleven deel van het centrum (rond de twee grijze langwerpige blokken op de figuur) wil echter geen doorgang op zijn eigendom en aangezien dat nu privaat terrein is zonder erfdienstbaarheid.. . Hij beweert dat die idee zeker niet van hem stamt, noch dat iemand van de andere eigenaars ooit bezwaar zou geuit hebben tegen het behoud van de alternatieve weg, via het oud zwembad. Men kan zich ook afvragen hoe de zone van het ex-zwembad zal ontsloten worden, voor de eigenaars van woningen en voor de brandweer. Misschien kan daar een nieuwe en dus betere doorgang voor voetgangers en fietsers gecreëerd worden? Zullen de andere eigenaars ook willen dat er geen doorgang komt op hun eigendom?
Er zou volgens het RUP een parkachtige strook, een activiteitenplein, moeten ontstaan in het midden van de nu voorziene doorgang. De eigenaar is ook deze opvatting verre van genegen omdat je toch geen park kunt aanleggen op iemands eigendom. Zal men hem daarvoor moeten onteigenen?

Wat vroeg ik mij ook weer af “krijgen we misschien een tweede Vakantiestraat – story?”

Parkeergelegenheid
Bovengronds is parkeergelegenheid voorzien voor circa 60 voertuigen van bezoekers.
Het plan voorziet ook in totaal 450 ondergrondse parkeerplaatsen, verdeeld over twee parkings onder de bebouwing, enerzijds onder het oud-zwembad en anderzijds tegen de Matthieulaan.
De inrit zou enkel via de Essex Scottishlaan mogen gebeuren. Niettegenstaande er een studie uitgevoerd werd over de verkeerscapaciteit van deze laan met als besluit dat er geen overcapaciteit zou zijn, zijn er heel wat bezwaren, zowel van de eigenaars als van de omwonende handelaars.

Besluit
Het minste wat kan gezegd worden is dat het opmaken en beoordelen van een RUP een zee van tijd in beslag neemt. In ons geval wordt het openbaar onderzoek op 28 juli 2011 afgesloten, na vijf jaar dus, maar dan wordt het plan nog niet officieel. Er kunnen namelijk nog bezwaren ingediend worden en dat zal zeker gebeuren, zowel vanwege de eigenaars van Zon en Zee als van de Westendenaars. Er zijn toch zo veel instanties die er hun zegje over moeten hebben. Je moet al een specialist zijn om ze allemaal uit elkaar te halen maar hun beoordelingstijden lopen zo hoog op dat je er haast je geduld zou bij verliezen.
Wat het plan in zijn geheel betreft, dat schijnt er mij goed uit te zien, als concept. Ik heb al verschillende keren geschreven dat de ‘Golf Azur’ mij een goed voorbeeld leek, met groen en water, met redelijke afstanden tussen de blokken, geen hoge blokken die het zicht benemen, kortom eindelijk mag ik dus eens iets positief schrijven over ‘Zon en Zee’ en dat maakt me gelukkig.
Nu maar afwachten welke de bezwaren zullen zijn die de eigenaars zullen uitbrengen en de toegevingen die het gemeentebestuur zonder enige twijfel weer zal doen. Ik hoop dat Westende-dorp eindelijk eens een aanwinst mag optekenen. Het zal wel geen echt vakantiecentrum zijn, zoals vroeger, maar toch …

Op 19 april 2011 viel een nieuw nummer van ‘Spots’, het partijkrantje van de SP-a, in mijn brievenbus.
Tussen haakjes, het is een verzorgde uitgave in A5 – formaat, 12 paginaatjes dik, met een uitstekende layout waarin de lokale afdeling ongeveer over de helft van de ruimte kan beschikken. Zo zag/ziet het voorblad er uit.

Uiteraard beperk ik mijn commentaar tot de artikels die Middelkerke/ Westende aanbelangen.

Edito
Het is ongetwijfeld de taak van een voorzitter om in het voorwoord van zijn/ haar partijkrantje, uitgebreid de lof van de partij te zingen. Yves Cleeremans maakt daarop geen uitzondering. Hij drukt er zijn fierheid over uit dat zijn partij al sinds 1995 deel uitmaakt van de bestuursmeerderheid. De sp-a zou er al die tijd over gewaakt hebben dat het algemeen belang niet geschaad werd.
Mooi zo! Ze hebben natuurlijk nooit een meerderheid gehad in het college en maakten slechts een kleine fractie daarvan uit. Natuurlijk zitten zij soms op een andere golflengte en moeten zij soms zoeken naar moeizame compromissen. Dat zou er nog aan ontbreken in een coalitie van socialisten en liberalen. De rode partij is in Middelkerke ook maar klein en als het klopt dat zij ‘wegen op de besluitvorming’ en dat Geert Verdonck en Lode Maesen een ‘goede dossierkennis’ hebben, dan is dit mooi meegenomen.
In 2012 zal de kiezer daarover maar moeten oordelen, zeker?

Middelkerke start met een woonwinkel
In de gemeenteraadszitting van 14 oktober 2010 werd de huurovereenkomst voor een woonwinkel in de Oostendelaan 13, goedgekeurd. Vanaf 22 juni 2011 werd de winkel geopend.
Ik twijfel er geen ogenblik aan dat de dienst huisvesting nuttig werk verricht en dat ze best wat meer ruimte kon gebruiken, aangezien ze voorheen slechts over een paar vierkante meter kon beschikken.
Moest dat absoluut weer zo’n groot en duur pand zijn? Of vinden jullie de huurprijs van 750 euro per maand voor 101 m² maar een habbekrats? Daar houdt het niet mee op. Er zijn nog heel wat andere kosten aan verbonden, zoals daar zijn: abonnementen op en plaatsing van distributiesystemen op water-, gas- en elektriciteit, telefoon, teledistributie (?) en internet en de huur van tellers en meters. Aangezien het pand niet gemeubileerd was, moesten ook nog meubels (ijskast, tafels, stoelen, rekken, fornuis (?), kasten, …) voorzien worden. De inboedel moest nog verzekerd worden en er moest ook nog voorzien worden in een polis voor aansprakelijkheid tegen brand, tegen verhaal van de buren en tegen glasbreuk.
Ook de jaarlijkse onroerende voorheffing mag niet vergeten worden.
Kosten voor verwarming, water en elektriciteit maakte de dienst vroeger ook al maar die zullen nu wel veel hoger oplopen.
Ik heb het huurcontract, dat overigens niet aangehecht was aan het verslag van de gemeenteraadszitting, maar niet opgevraagd maar er zullen nog wel andere bijkomende kosten zijn, die maken dat de vestiging van een gemeentelijke dienst in een afzonderlijk gebouw, steeds weer een belangrijke uitgave vergt. Hoever wil men de uitbreiding van de gemeentelijke diensten en gebouwen eigenlijk drijven?

Wat doet de dienst ‘huisvesting’ eigenlijk? Wat is een woonwinkel?
Een woonwinkel is een laagdrempelig informatie-initiatief waar men terecht kan voor informatie, begeleiding en advies over verschillende aspecten van wonen. De dienst huisvesting van de gemeente is daarvoor verantwoordelijk. Ze houdt de inventaris bij van de leegstaande en verkrotte woningen en zorgt ervoor dat boetes uitgedeeld worden aan diegene die een pand verwaarloost. Op 30 bezochte panden blijken er gemiddeld vier in overtreding te zijn.
De dienst bekommert zich ook om de veiligheid van de woningen. Ze voert ook een actief woonbeleid en wil een uitgebreid pakket aan dienstverlenende functies aan de bevolking aanbieden.
De duurzaamheidsambtenaar, die nog moet aangeworven worden, zal er zitting houden en eventuele vragen beantwoorden over isolatie, groendaken en zonnepanelen. Er zullen straks drie personeelsleden tewerkgesteld zijn.
Aangezien de burger in het artikel uitgenodigd wordt om eens langs te gaan, heb ik dit dan maar eens gedaan en na een vriendelijke ontvangst en een goed gesprek, heb ik mij een beter beeld kunnen vormen over de gemeentelijke dienst ‘Huisvesting’. Bedankt!

Betaalbaar wonen in Middelkerke: onze blijvende zorg
‘Meer sociale en betaalbare woningen’, is dat niet de droom van alle politieke partijen?
Aan de kust is dat zeker niet eenvoudig. Alle partijen wijten dat aan de vergrijzing en aan de aantrekkingskracht die de kust uitoefent op de gepensioneerden. Er zouden in Middelkerke 14.000 tweede verblijven zijn. De jongeren zouden geen kansen meer krijgen en de gemeente verlaten.
De taks op de tweede verblijven maakt de kustgemeenten echter zeer rijk, de horeca en sommige andere handelszaken draaien buiten de weekends en vakanties voor een belangrijk deel op die meestal niet onbemiddelde ‘ouderen’. De politici moeten dus keuzes maken en daarover vooral niet schijnheilig doen. Natuurlijk zijn er ‘veel wetten’ en ‘praktische bezwaren’, zoals de sp-a het verwoordt in het artikel. De overheid wil inderdaad (terecht) vermijden dat al de open ruimte volgebouwd wordt, maar is Middelkerke dan de enige kustgemeente die daarmee te kampen heeft? Waarom staat de gemeente ‘onderaan de ladder’?
Hoelang is er nu al sprake van de uitbreidingsgebieden in Westende-bad en in Lombardsijde?
Wat werd er precies gedaan om de ‘waterzieke’ gebieden weer gezond te maken? Lees hierover nog maar eens mijn artikel van 27 februari 2011 ‘Nieuwe woonuitbreidingsgebieden!!! Bravo!! Ze zijn toch niet waterziek, hé?
Heeft de sp-a in die mede-bestuursperiode sinds 1995 dan echt niet meer kunnen doen voor de sociale huisvesting?
Maar goed, we kijken uit naar wat de huidige schepen van huisvesting en het personeel in de nieuwe woonwinkel kunnen/ zullen verwezenlijken!

Eindelijk: de lijst met lokaal waardevol erfgoed
Ik beschik over de 'Inventaris van het bouwkundig erfgoed voor de gemeente’, uitgegeven door het ‘Departement Leefmilieu en Infrastructuur Afdeling Monumenten en Landschappen’ van de Vlaamse Gemeenschap, opgemaakt in 2005.
Ik heb helaas al enkele keren moeten vaststellen dat het bewaren van ons erfgoed niet de hoogste prioriteit schijnt te hebben voor de meerderheid in de Middelkerkse bestuursploeg: villa’s in Westende-bad, de Oude Post, ‘Carlton’, Enz…
Ik had dus wel eens de lijst willen zien waarvan de opstelling, twee jaar geleden na de perikelen rond de Leffingse ‘Het schippershuis’, door de gemeenteraad beslist werd.
Op mijn aanvraag aan de gemeentelijke dienst ‘Erfgoed’, kreeg ik volgend antwoord: “Het document waarnaar u verwijst, is een voorbereidend werkdocument en derhalve niet openbaar. Zodra het stuk de status van bestuursdocument heeft, kan het uiteraard ingekeken en kunnen er copies van gevraagd en bekomen worden.”
Maar, wanneer krijgt dat stuk de status van bestuursdocument? Wanneer wordt de lijst aangenomen?
Ze proberen het toch niet op de lange baan te schuiven, hé?

Nieuwe parkeergarage onder het marktplein: CD&V
De SP-a vindt het invoeren van een blauwe zone rond het vernieuwde marktplein in Middelkerke met een daaraan gekoppelde kaart voor de bewoners, een goede idee. Zij zijn tegenstander van het zoekverkeer, waarbij de moegezochte toerist tenslotte de ‘doodlopende straatjes met spelende kinderen’ achter de kerk opzoekt. In de gemeenteraad in maart 2011 zou de CD&V het ‘nodig gevonden hebben’ die blauwe zone ‘af te schieten’. De verbazing van de SP-a daarover was groot: “en dat voor een partij die zich overal als gezinspartij profileert…”
Wat ik wil afschieten zijn megalomane projecten zoals dat overdekt marktplein.
Ik zal op de gepaste ogenblik wel eens de totale kostprijs aan de lezers van deze blog meedelen.
Graag zou ik ook weten hoe de SP-a in het college gereageerd heeft op de aanleg van dat ‘echt’ plein, zoals het in het artikel genoemd wordt.
Maar, het gaat hier natuurlijk over het aantrekken van automobilisten naar de (betalende) ondergrondse parking en over het invoeren van een blauwe zone om de parkeerduur in de omgeving van het marktplein te beperken.
Zal het zoekverkeer in de wijken achter de kerk dan ophouden? Willen de mensen wel betalen om te parkeren? Hoeveel bewoners en hoeveel personeelsleden van de gemeente hebben een kaart gekregen om gratis te parkeren? Er blijven dus nog wat vragen over!
Om beide partijen aan het woord te laten, heb ik eens aan de CD&V gevraagd hun standpunt wat te verduidelijken.
Dat er in de straten rond de markt een blauwe zone, met een maximale parkeerduur van 2 uur komt, kunnen ze volledig verdedigen. Ze begrijpen ook dat de parking optimaal gebruikt moet worden. Ze vinden echter dat de invoering van een blauwe zone nog voor de rotatieparking op de markt in gebruik wordt genomen, wat al te voorbarig is.
Ze hebben het bijzonder moeilijk met drie punten.
Ten eerste vinden ze dat de blauwe zone enkel tot doel heeft de rotatieparking voor 339 wagens financieel boven water te houden.
Ten tweede zijn ze verbolgen over het feit dat de blauwe zone doorgetrokken wordt naar de villawijk achter de Sint-Willibrorduskerk. Ze vinden dat een duidelijk voorbeeld van de “à la tête du client-politiek” die het gemeentebestuur al 4 jaar voert omdat daar ‘toevallig’ twee schepenen wonen. Ik zie enkel maar schepen Devey of heb ik het mis? Ze zijn van mening dat de bewoners van een villawijk geacht worden hun wagen op hun oprit te plaatsen en dat ze zeker geen twee gratis bewonerskaarten mogen krijgen.
Tenslotte vindt de CD&V dat de gemeente “best eerst werk zou maken van een degelijk mobiliteitsplan vooraleer ze allerlei halfslachtige maatregelen invoert.”
Ik lees nochtans op de website van de gemeente:

In opdracht van het college van burgemeester en schepenen werd door een studiebureau een mobiliteitsplan uitgewerkt. Het mobiliteitsplan onderzoekt de verschillende knelpunten op het ganse grondgebied van de gemeente en reiktpassende oplossingen aan. Het bevat een samenhangend geheel van maatregelen waarin de verschillende verkeerssoorten op een evenwichtige wijze aan bod komen. Dit is nodig om een beleidsmatig en door de bevolking geaccepteerd resultaat te bereiken.
Het mobiliteitsplan betekent een leidraad voor de keuzen i.v.m. de verkeerscirculatie, de voorstellen voor de herinrichting van straten en pleinen, de voorzieningen voor het fietsverkeer, voetgangersverkeer, het openbaar vervoer, het parkeren en de verkeersveiligheid en leefbaarheid langs hoofdstraten.
Hiermee is de basis gelegd voor het verder uitstippelen van het mobiliteitsbeleid.

Voor de SP-a zou verkeersveiligheid (terecht) steeds een belangrijk thema geweest zijn. De partij noemt zich (terecht) voorstander van ‘meer snelheidscamera’s’. Ze wil ook doorgaan als ‘de pleitbezorger voor de invoering van de zone 30’. Natuurlijk ben ik gewonnen voor de best mogelijke beveiliging van een schoolomgeving, maar meer en meer mensen schijnen te vinden dat aan die wat al te strenge snelheidsbeperking dringend moet gesleuteld worden.

Ons strand is geen asbak
Dat is natuurlijk een waarheid als een koe. Natuurlijk ben ik ook gewonnen voor elk initiatief dat erop gericht is het zwerfvuil in het algemeen en het rondstrooien van sigarettenpeuken in het bijzonder, te bestrijden.
Peuken zijn giftig en dus gevaarlijk voor mens en dier, onder andere voor de vissen, als de peuken in zee belanden. Ze zijn ook schadelijk voor het milieu omdat ze niet biologisch afbreekbaar zijn. Ze blijven tot drie jaar rondslingeren.

Volgens het artikel wil schepen van leefmilieu Verdonck daar dus iets aan doen. Ik neem aan dat hij daarmee bedoelt dat Middelkerke samen met negen andere kustgemeenten de handen in elkaar wil slaan om het peukenprobleem aan te pakken. De Europese overheid, de Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij (OVAM) en Fost Plus zijn partners in de campagne.
Het Coördinatiepunt voor Duurzaam Kustbeheer wil de strijd aanbinden met behulp van posters en kaarten met afbeeldingen van naakte mensen. Naast de foto's zal de tekst ‘Peukvrij puur natuur!’ erop staan. Tevens zal het strand bezocht worden door een wandelende peuk. Er zullen gratis herbruikbare asbakjes worden uitgedeeld met bede de inhoud ervan na het strandbezoek in een vuilnisbak te deponeren.
Ik juich dus de anti-peukenstrijd toe. Ik vind het wel spijtig dat men de overtreders niet kan beboeten of minstens een euro kan doen betalen voor het asbakje, maar waarschijnlijk wordt dan het doel niet bereikt.
Wat zijn wij toch een ongedisciplineerd volkje!!!

           

Een paar weken geleden heb ik geschreven dat ik steeds met genoegen en met nieuwsgierigheid het verschijnen van een partijkrantje van de Open VLD begroet.
Het lijkt er zelfs op dat ik alleen dat blaadje lees maar vooral … bekritiseer. De reden? Misschien brengen de andere partijen niet regelmatig iets uit? Of misschien staan er te weinig artikel(tje)s van enige betekenis in? Maar ik moet toegeven dat we de laatste tijd verwend worden. Te beginnen door de NV-A. De andere partijen zijn gevolgd en komen hier ook nog aan de beurt.

De NV-A herleeft
Een tijdje geleden viel nummer 2 van de jaargang 2011 maand mei van de NV-A in onze bus. Het is vier bladzijden dik, waarvan 3 op het lokale en één op het Vlaams niveau.
De layout op A4 – formaat is verzorgd.
Het heet ‘Denken, Durven, Doen’. Goed gevonden als slogan, maar meent de partij dat echt?
Zo ziet de hoofding eruit.

Ze hebben nu ook een (nog onvolledige) website op http://www.n-va.be/afdeling/middelkerke
Ze hebben wel (nog?) geen vertegenwoordigers in de gemeenteraad, maar de ambities zijn groot want hun gemeentelijke afdelingen kunnen tegenwoordig genieten van de gunstige wind op nationaal/ Vlaams vlak. De partij wordt door de Vlaming (1 op 3) bejubeld omdat ze erin geslaagd is één vol jaar na de verkiezingen, te beletten dat ons land weer hervalt in al zijn vroegere gebreken en tekortkomingen. Ze noemen dat ‘het been stijf houden’ tegenover de Franstaligen maar ik wacht liever af om te zien welke hun verwezenlijkingen maar vooral hun uiteindelijke toegevingen en afwijkingen aan hun verkiezingsprogramma zullen zijn.
Maar goed, terug naar het lokaal niveau en naar het krantje.
Ik wil het hier hebben over vier artikels: ‘Goed op dreef’ en ‘Terug thuis’, ‘Grootse verwachtingen, half ingelost’ en tenslotte ‘Voetbal in Middelkerke anno 2021.

‘Goed op dreef?’ en ‘Terug thuis’
De afdelingsvoorzitter Danny Van Den Broucke, bij de gemeenteraadverkiezingen van 2006 op een kartellijst met de CD&V, bevestigt vooreerst wat ik hierboven schrijf, namelijk dat zijn partij de wind in de zeilen heeft. Hij verwelkomt Jan Gebbert, die na passages bij ‘Idee 21’, ‘Spirit’, ‘SLP’, ‘SVHV’ een beetje verweesd achterbleef, net als schepen Lode Maesen. Beide sloten dan maar een LINKS progressief kartel met de socialistische partij en met de groenen. Jan Gebbert werd daar zelfs voorzitter van.
Ik vind ‘Terug thuis’ wel een totaal verkeerde titel. Dat betekent toch ‘terugkeren naar iets of ergens waar men vroeger geweest is’. Maar Jan Gebbert is toch nog nooit bij de NVA geweest?
Natuurlijk weet ik ook dat hij nu weer gevolg wil geven aan zijn Vlaamse roeping.
Ik wil hier geen oordeel over hem uitbrengen, want ik ken die man niet persoonlijk, maar ik stel alleen maar de vraag welke bochten men in zijn leven allemaal kan nemen.
Vlaamsgezind zal hij wel zijn, maar ….
Toen er destijds sprake van was dat Lode Maesen besprekingen had aangevat voor een overstap naar de NVA, heb ik in mijn blogartikel ‘Voor welke toekomst kiest schepen Maesen?’ van 02.01.2011 uitvoerig gehandeld over de vraag hoe ‘progressief’ te verzoenen is met NVA.
Bij het uiteenvallen van de Volksunie’ in 2001, moesten/ konden de leden kiezen. Enerzijds waren er Bert Anciaux (nu bij SP-a) en Els Van Weert, die samen met Geert Lambert (nu bij Groen) de links-liberale partij ‘Spirit’ (Sociaal, Progressief, Internationaal, Regionalistisch, Integraal-democratisch en Toekomstgericht) oprichtten. Anderzijds was er Geert Bourgeois die een nieuwe partij stichtte, de N-VA of Nieuw-Vlaamse Alliantie. Gebbert koos toen dus niet voor het rechtse NVA, maar voor het linkse Idee21.
‘Spirit’ werd later nog omgedoopt tot ‘Vlaams Progressieven’ en nog later tot SLP of Sociaal-Liberale Partij. Ook daar volgde Gebbert in het spoor van de linkse Geert Lambert.
In het artikeltje verheugt Jan Gebbert er zich op dat hij nu veel collega’s van de ‘SVHV’ terugvindt: Danny, Chris, Bianca en Koen. Zou men dat misschien ook ‘opportunisme’ kunnen noemen?
Hieronder vinden jullie de verkiezingslijst 2000 van die partij. En misschien volgt Lode Maesen later toch nog? En de andere?

Grootse verwachtingen, half ingelost
Ook daarover heb ik enkele maanden geleden (op 28.11.2010) een kritisch artikel geschreven met de titel ‘Kennen jullie Henri Jaspar?’
Ik kan Chris Niville natuurlijk alleen maar bijtreden in zijn oordeel. De kinderen kregen nu wel een voetpad van de kerk naar de school, maar het fietspad is inderdaad ontsproten uit een eigenaardige hersenkronkel. Misschien brengt het (geplande?) tweede deel van de laan een betere oplossing?
Er staan inderdaad ook te veel verkeersborden, wat de duidelijkheid en dus de verkeersveiligheid zeker niet ten goede komt.
Destijds, op 26 november 2010, het was een barkoude dag, heb ik het feest ‘einde werken’ bijgewoond. Het aantal aanwezigen staat mij nog min of meer voor de geest. Er werden toen per gezin twee bierbonnetjes uitgedeeld. Als Chris nu schrijft dat 6.000 consumpties soldaat gemaakt werden, dan gelijkt dat eerder op een bierfeest. Foei, gemeentebestuur!

Voetbal in Middelkerke anno 2021
Ook over het Middelkerks voetbal heb ik reeds twee blogartikels geschreven. Het eerste, gedateerd op 20 december 2009 “Voetbal in Middelkerke en zijn deelgemeenten” was een uitgebreide studie met een vergelijking tussen de badplaatsen en over de manier waarop een club het hoofd boven water moet houden.
Een recenter artikel ging over het nieuwe stadion van SC Lombardsijde.
Koen Dierendonck, zoon van Pol en broer van Henk (LDD) laat ons nu weten dat de NV-A voorstander is van een site waar twee ploegen naast en met elkaar kunnen werken. Hij beweert dat binnen de besturen van de voetbalploegen nu reeds een toekomstvisie leeft waarbij twee grote verenigingen zouden overblijven in Middelkerke.
Ik citeer “Wij willen clubs die financieel het hoofd boven water kunnen houden en die het gemakkelijker krijgen om jong talent aan zich te binden. De NV-A pleit voor sterke clubstructuren met moderne sites in plaats van opgelapte gebouwen en nieuwe constructies die slechts tijdelijke oplossingen bieden. En waarom niet het voorbeeld volgen van andere kustgemeenten en een terrein in kunstgras aanleggen? Dat is een investering die zichzelf terugbetaalt!”
Beste Koen! Waarom draai je zo rond de pot? Wat bedoel je met gemakkelijker jong talent aantrekken? Wat zijn sterke clubstructuren?
Bedoel je met ‘moderne sites’ het soort waarvoor de gemeente in Lombardsijde zopas meer dan 50 miljoen BFr betaalde? Wil je clubs in nationale afdeling of lokale provinciale liefhebbersploegen? Wil je nog meer leven uit de dorpen doen wegvloeien, door hun voetbalploeg te doen verdwijnen? Waar zijn er nu nieuwe constructies die slechts een tijdelijke oplossing bieden?
Heb je de clubs gecontacteerd en zijn ze echt bereid om samen te werken? Het is meestal zo dat niemand zijn zelfstandigheid wil opgeven, zeer vaak omdat financieel gezonde clubs de schulden van andere niet wensen.
Het is allemaal vaag, hé, veel te vaag. Maar ja, het is toch maar voor 2021.

De bouwpromotoren hebben nog eens toegeslagen in Westende. Fietsers en wandelaars hadden natuurlijk al gezien hoe het gebouw op de hoek van de Vakantiestraat en de Bassevillestraat, op het terrein van de minigolf, in de voorbije dagen afgebroken werd. Een goeie zaak, zou ik zeggen, want het stond er al sedert maart 2007 onafgewerkt en verwaarloosd bij, zoals te zien is op beide onderstaande foto’s.
Een schande voor Westende! En wat een verspilling!!!

                

Het is nu al meer dan 10 jaar geleden dat het rampzalig nieuws over de vestiging van een asielcentrum ons bereikte en weer wordt Westende in het hart geraakt, zij het dan minder zwaar.
De grootste politievakbond van ons land, de NSVP (Nationaal Syndicaat van het Politie- en Veiligheidspersoneel) heeft dan toch ‘Duinenzicht’ verkocht.
Koper is de NV «TWIN INVEST», Albert I laan 96 Oostduinkerke, soms ook vermeld als ‘Twin Properties’. De groep maakt deel uit van de NV Gromabel, een gerenommeerde vastgoedholding, actief in projectontwikkeling met jarenlange ervaring in nieuwbouwprojecten, tweede verblijven en vakantieparken.
Deze holding was ook reeds voor 50% betrokken bij de aankoop van ‘Zon en Zee’.
Het is hoegenaamd niet eenvoudig om inzicht te krijgen in al die groepen, holding, ‘invests’, enz...
Ze zijn zeer vaak ineengestrengeld zodat de buitenstaander niet meer weet wie tot welke groep behoort.
Ik had immers eerst gehoord dat ‘Duinenzicht’ gekocht werd door Joost Debucquoy uit Oostende. De groep van de familie Debucquoy beschikt via 4 holdings (Gromabel, CTE, Joera & Seagril Decor) over een eigen vermogen van meer dan 55 miljoen euro.
Zou het kunnen dat we met ‘Twin Properties’ en met de groep Debucquoy eigenlijk over hetzelfde spreken?
Ik had graag wat meer duidelijkheid gekregen, maar mijn vraag daarover aan ‘Twin Properties’ bleef onbeantwoord. Ik had het eigenlijk niet anders verwacht.

Toen was het nog ‘Ons Rustoord’
‘Duinenzicht’ staat, vooral bij de oudere Westendenaars, bekend als ‘Ons Rustoord’.
Het heeft een rijke geschiedenis want op 8 november 1932 werd het opgericht om te voldoen aan de idee dat iedereen op een betaalbare manier vakantie moest kunnen nemen, met andere woorden zowel volwassenen als kinderen moesten de kans krijgen om van een luchtkuur te genieten. Het was een project van de Christelijke Mutualiteit met zetel in Kortrijk en telde onder de stichters onder meer Alfred de Taeye (minister van Volksgezondheid en van het Gezin 1950-1954, bekend van de wet ‘De Taeye, die in 1948 voorzag in de bouw van 50.000 goedkope woningen met subsidies en goedkope leningen).
De bouwgrond werd aangekocht in januari 1933 en de Torhoutse architect Willem Nolf kreeg de opdracht het gebouw te ontwerpen.
In juli 1936 werd het principe van de jaarlijkse betaalde vakantie voor iedereen wettelijk vastgelegd: de kleine man kreeg voortaan een week verlof.
Een gezondheidskuur voor zwakke kinderen in ‘Ons Rustoord’ duurde minstens drie maanden. Onder het paas- en groot verlof werden ook vakantiekinderen opgenomen voor een periode van 8 tot 14 dagen om aldus aan iedereen de gelegenheid te geven om aan zee een kort verlof door te brengen.
Wie herinnert zich niet de groepen met sjaaltjes en vlaggen die zingend op stap gingen naar zee, in drie of vier gelederen? Vooral het ‘Rustoordlied’ op het wijsje 'Heigh ho, heigh ho' uit de film 'Sneeuwwitje') weerklonk met overtuiging. Ziehier de tekst:

“We gaan, we gaan, we stappen lustig aan
Vooruit nu maar, ontvouw de vaan,
de Rustoordjeugd treedt aan
Met vlaggen in de wind en zonlicht op ’t gelaat,
Een nieuwe jeugd gezwind langs nieuwe wegen gaat.
Falderie faldera (2x)
Falderiariariara faldera
Falderie faldera (2x)
Falderie faldera langs nieuwe wegen gaat
En waar we gaan of zijn, steeds klinkt ons jeugdig lied
Een straaltje zonneschijn verlaat Ons Rustoord niet.”

De kinderen werden ingedeeld in groepen volgens leeftijd. Jongens zaten bijvoorbeeld bij de stormvogels, de zeewachters of de witte kaproenen en meisjes bij de zeemeeuwen, de duinbloemen, de zeesterren of de edelweisjes. Elke groep had een eigen vlag en logo. De foto hierboven is er één uit 1952.
Op internet, op de site http://www.vakantiekolonies.be/index.php?option=com_content&task=view&id=82&Itemid=35#getuigenis
kan men heel wat getuigenissen lezen van ex- kinderen- vakantiegangers. Ze zijn bijna uitsluitend negatief: militair regime, onmenselijke behandeling en slecht eten maar toch verplicht en levertraan drinken om sterker te worden. Sommige kinderen zouden slagen gekregen hebben, of moesten vernederende straffen ondergaan,. Er werd censuur uitgeoefend op de briefwisseling van diegene die aan hun ouders vroegen om weer naar huis te mogen komen.
Natuurlijk was het toen strenger, natuurlijk hadden die kinderen heimwee als ze voor de eerste keer van huis weggingen en soms voor drie maanden, met slechts sporadische bezoekjes van hun ouders. Natuurlijk valt een regime met verplichte bidstonden ’s morgens en ’s avonds (aan bed op de knieën), met vlaggengroet ’s morgens, met verplichte middagdutjes, veelvuldig bezoek aan de kapel voor gezamenlijk gebed of eucharistieviering, niet bij iedereen in de smaak. Jongens en meisjes werden gescheiden, dus ook broertjes en zusjes.
Ik vraag me af of die commentaren van nu al wat oudere mensen, die de opvoeding van vandaag vergelijken met deze van toen, soms niet wat al te streng zijn.
Hieronder vinden jullie foto’s van de kapel, een klaslokaal, de eetzaal en een slaapzaal.

        

        

Tijdens de oorlog
Tijdens de bezetting lagen er bestendig Duitse troepen ingekwartierd.
Het gebouw was omgeven door prikkeldraad en door loopgrachten met schootsstellingen voor automatische wapens. Ernaast stond een barak voor het stallen van een twintigtal paarden.
De uitdrukking ‘de Duitsers waren sm…… maar ze hadden goede soep” stamt misschien wel uit die tijd.
De Westendenaars, die in loondienst waren bij een aannemer die aan de ‘Atlantikwal’ werkte, mochten immers elke dag een ‘casserole’ soep afhalen in ‘Ons Rustoord’.
Na de bevrijding bezetten Engelse soldaten het gebouw.

De naoorlogse periode
Na de tweede wereldoorlog kreeg ‘Ons Rustoord’ een directrice met een kajottersverleden (Katholieke Arbeidersjeugd) en een verpleegstersdiploma: juffrouw Adeline Van Kerckhove.
Het uniform werd afgeschaft. Enkel de monitrices droegen nog een witte schort, om op het strand herkenbaar te zijn voor de kinderen.
Door de oorlog en de aard van de bezetting, was een grondig herstel van het gebouw absoluut nodig.
Op 7 maart 1947 konden we in ‘De Zeewacht’ lezen dat de grootste herstelwerken die aan de kinderkolonie sedert de bevrijding gedaan werden, hun einde naderden.
Er werden ook geen volwassenen meer toegelaten, enkel nog kinderen van 2 tot 14 jaar, die er kwamen voor een preventieve luchtkuur of omdat hun gezinssituatie een opvang noodzakelijk maakte.
De kinderen werden ingedeeld in groepen volgens leeftijd. Tijdens het schooljaar kregen ze er ook onderwijs. In de zomer kon het aantal kinderen oplopen tot vijfhonderd. De speelzaal en de klaslokalen werden dan ingericht als slaapzalen.
Op zaterdag 1 juni 1957, in aanwezigheid van monseigneur De Smedt, bisschop van Brugge en van de provinciegouverneur ridder P. Van Outryve d’Ydewalle, werd het 25 jarig bestaan gevierd.

                

De inlijving bij ‘Zon en Zee’
Op het einde van de jaren 1970 kwamen steeds minder kinderen naar het home en in 1980 werd ‘Ons Rustoord’ opgenomen in het gezinsvakantiecomplex van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW): ‘Zon en Zee’. Het domein telde nu 5 hectaren en nam dus letterlijk en figuurlijk een belangrijke plaats in, in Westende.

En toen werd het ‘Duinenzicht’!
Einde 2000 viel ‘Zon en Zee’ weer uiteen. Er werd een omheining geplaatst op de grens met ‘Ons Rustoord’ en de nieuwe eigenaars werden de grootste politievakbond van het land, de NSVP (Nationaal Syndicaat van het Politie- en Veiligheidspersoneel) en de militaire vakbond ACMP, Algemene Centrale van het Militair Personeel.
Op de openingsplechtigheid in 2001 noemde burgemeester Landuyt het centrum ‘de Renaissance van Westende-dorp’. Hij dacht, verkeerdelijk natuurlijk, dat de ‘Zon en Zee’ – pil (de vestiging van een asielcentrum met zijn steun) daarmee verguld zou worden.
De bouwheer NV Formatio vatte de zaken groots aan en had het volste vertrouwen in een nieuwe en bloeiende toekomst. Daarom werd op geen euro gekeken. Niet minder dan 4.549.269,51 € hadden ze daarvoor over.
Alle bestaande gebouwen werden vernieuwd, met nieuwe ramen en de graspleinen werden heraangelegd. Er kwam een restaurant voor 180 personen.

        

        

Het domein kreeg een dubbele bestemming. Het eerste deel werd een internationaal congres- en vormingscentrum NV Formatio voor seminaries,congressen, productvoorstellingen, feesten,...
De mogelijkheden waren niet van de minste aangezien een volledig uitgerust auditorium voor 200 personen, cabines voor simultaanvertaling en 11 vergaderzalen voor 15 tot 200 personen, met de modernste uitrusting ter beschikking konden gesteld worden.
Het tweede deel werd een vakantiecentrum met een capaciteit van 48 kamers met 200 bedden en appartementen voor 2 tot 8 personen.

Waarom werd ‘Duinzicht’ dan toch geen succes?
Kort na het opstarten werd in ‘Zon en Zee’ een asielcentrum gevestigd. Men had zich wel een betere buur kunnen dromen. Daardoor werden namelijk heel wat potentiële klanten afgeschrikt.
We zagen de ene beheerder na de andere defileren in ‘Duinenzicht’.
Paul Van Keer werd de eerste en dat werd al direct een valse start. Het vlees is immers zwak en dat zette hem ertoe aan gelden te gebruiken voor doeleinden waarvoor ze niet bestemd waren.
Arrogant was hij anders wel. Toen de beslissing genomen werd om een asielcentrum in ‘Zon en Zee’ te vestigen, keerde hij zich tegen het actiecomité en tegen de Westendenaars, die hij van schijnheiligheid beschuldigde. Dat moest hij juist zeggen!!
Toen hij in april 2001 geconfronteerd werd met de erfdienstbaarheid die op de vakantiestraat rustte, beweerde hij daarvan niet op de hoogte te zijn gesteld en zich daar niet te zullen aan houden.
Deze houding was dus niet van aard om de Westendenaars positief te stemmen ten opzichte van ‘Duinenzicht’. Niet dat hij daarvan moest leven, maar een beter contact had de lokale bevolking er misschien toe gebracht een steentje bij te dragen tot de promotie van het centrum.
Het heeft er nooit ook maar één ogenblik naar uitgezien dat ‘Duinenzicht’ de redding zou brengen voor Westende-dorp. De leden van de politievakbond NSPV kregen wel een korting maar eigenlijk was het centrum toegankelijk voor iedereen.
Niettegenstaande een bijkomende injectie van bijna 2 miljoen euro en volgens het bestuur ‘niettegenstaande alle inspanningen en initiatieven.” bleef het verlieslatend.
Het niet-renderen werd door de gedelegeerde bestuurder verklaard door het feit dat het “enerzijds te klein was om zijn volle capaciteit te benutten en anderzijds te groot om het als familiebedrijf te kunnen runnen”. Je moet het maar kunnen uitleggen!
Als je je dan nog laat oplichten voor tienduizenden euro’s door een malafide reclamebedrijf dat het centrum moest promoten maar integendeel met de noorderzon en met het geld verdween… !!
Het moest dus niemand verwonderen dat reeds na 3 jaar gesproken werd over de verkoop van ‘Duinenzicht’.

Provinciaal jeugdvormingscentrum of vakantiecentrum voor Luxemburgs ‘Rode Kruis’?
Op 28 november 2003 verklaarde het provinciebestuur van West-Vlaanderen het centrum te willen aankopen om er een jeugdvormingscentrum van te maken. Volgens gedeputeerde Dirk De fauw waren ze reeds 20 jaar op zoek naar een geschikte ruimte voor vorming, zowel van scholen als jeugdbewegingen. Jongeren zouden er cursussen rond jeugdwerk kunnen krijgen of er stages voor leiders van jeugdbewegingen kunnen volgen.
Ze vonden het volledig centrum eigenlijk te groot voor het beoogd vormingscentrum., maar een deel ervan stond niet te koop en dus werd noodgedwongen maar een bod gedaan op het volledig gebouw. Er werd toen geprobeerd om een aarzelende Vlaamse jeugdherbergcentrale warm te maken om het centrum te ‘helpen vullen’.
Maar, er waren andere kapers op de kust…
Op 25 april 2007 schreef de gedelegeerde bestuurder Philip Van Hamme een brief aan het Middelkerks college van burgemeester en schepenen.
Hij legde daarin uit dat het ‘Rode kruis Luxemburg’ geïnteresseerd was om partner te worden of om het centrum over te nemen. Zij wilden echter nieuwe logementen bouwen op basis van het toenmalig bijzonder plan van aanleg, namelijk 40% bebouwing van de grond maar dan met 3 bouwlagen (er waren er maar 2 toegestaan) in de vorm van appartementen. Om het plan te financieren wilden ze de helft daarvan verkopen aan hun leden en zelf het centrum uitbaten ten voordele van hun leden en families.
Hij vroeg het domein van Formatio mee op te nemen in het BPA ‘Zon en Zee’ dat op dat ogenblik gewijzigd werd in de richting van ‘meer bouwlagen’.

Verkeerde keuze van het schepencollege
Op 17 oktober 2006 besliste het college inderdaad het studiebureau Sum in Brugge te belasten met de opmaak van het BPA nummer 29 ‘Zon en Zee’, gescheiden van het BPA ‘Westende-dorp’.
Om te voldoen aan de vraag van ‘Duinenzicht’, werden in de zitting van 30 juli 2007 de percelen, gelegen tussen de Bassevillestraat, de Essex Scottishlaan, de Hovenierstraat en de Matthieulaan, opgenomen in het plangebied van het BPA ‘Zon en Zee’.
Het schepencollege nam daarna echter een bocht van 180° (niet de eerste in zijn geschiedenis!) en vond, na een bespreking met gedeputeerde De fauw op 04 december 2007, dat een jeugdopleidingscentrum eigenlijk niet zo’n slecht gedacht was en dat bovendien het BPA ‘Zon en Zee’ daarvoor niet moest gewijzigd worden.
In de zitting van 18 december 2007 werd dan ook beslist de percelen van ‘Duinenzicht’ toch niet op te nemen in het BPA ‘Zon en Zee’. Verkeerde inschatting? Waarom werd daar niet mee gewacht tot het duidelijk was wat de provincie juist van plan was? De beslissing van het college heeft er inderdaad toe bijgedragen dat de leegte in Westende-dorp weer zo veel jaar langer heeft geduurd.

En wat met de vakantiewoningen van ‘Kompas’?
Vlak naast ‘Duinenzicht’ staan ook de vakantiewoningen die beheerd worden door de camping ‘Kompas’. Deze laatste huurt die woningen en heeft daarvoor een pachtcontract afgesloten dat loopt tot 2017.
Jullie zien hieronder over welk deel het gaat.

Nu zijn die woningen inbegrepen in de verkoop van ‘Duinenzicht’ zodat ‘Twin Properties’ (of ‘de groep Debucquoy’?) daarvan nu ook de eigenaars zijn.
Wat zij van plan zijn, blijft voorlopig koffiedik kijken. Zij hebben de keuze tussen ‘alles laten zoals het is tot 2017’ of het pachtcontract met ‘Kompas’ nu verbreken mits het betalen van een schadevergoeding. Naar het schijnt zou ‘Kompas’ tegen dat laatste geen bezwaar hebben, omdat zij eigenlijk voor serieuze investeringen staan om die vakantiewoningen te renoveren. Maar zal de eigenaar niet eerder willen wachten tot hij/ zij zekerheid heeft over het al dan niet wijzigen van het BPA? De tijd zal het eens te meer moeten uitwijzen! En in de dossiers Zon en Zee – Duinenzicht heeft men al vaak bewezen dat het op geen jaartje komt!

Het provinciebestuur dringt toch aan!
Het provinciebestuur had ook nog de hoop niet opgegeven ooit zijn droom, een jeugdvormingscentrum, te kunnen verwezenlijken . Twin Properties bracht echter een hoger bod uit en weer viste de provincie achter het net. Er is echter een reuzengroot probleem. ‘Duinenzicht’ ligt namelijk, zoals ‘Zon en Zee’ trouwens ook, in een zone bestemd voor verblijfsrecreatie. Dat betekent, onder andere, dat men er niet permanent mag wonen.
In het artikel in ‘Het Nieuwsblad’ beweert gedeputeerde De fauw wel dat er ‘stappen zouden ondernomen worden om het plan te wijzigen’, maar schepen Janna Rommel-Opstaele betwist dat: 'De eigenaar heeft wel degelijk een vergunning gevraagd én gekregen om de ruwbouw van het restaurant te slopen, maar hij heeft nog geen bouwaanvraag voor een nieuw project ingediend. Er bestaat vanuit de gemeente evenmin de intentie om het bestaande BPA aan te passen en de bestemming van de gronden te veranderen.'
Ik ben zo vrij de laatste zin van de schepen sterk in twijfel te trekken.
‘Twin Properties’ heeft dus een domein gekocht dat gelegen is in het BPA ‘Westende-dorp’, dat andere (minder gunstige) voorschriften bevat dan het BPA ‘Zon en Zee’. Het BPA Westende-dorp voorziet namelijk in een bebouwing op 40% maar tegelijkertijd ook in slechts twee bouwlagen. Dat betekent een gelijkvloers en een eerste verdiep (en eventueel een dakappartement of één met teruggetrokken gevel)!!!!
Zo ‘dom’ zijn ze nu toch niet! Ze denken waarschijnlijk (of ze zijn zeker?) dat de gemeente toch wel zal bijdraaien. Misschien bestaat er nu reeds een ‘geheime’ toezegging? Een bouwpromotor koopt toch zo maar geen domein, met een dergelijke onomkeerbare beperking!!

Besluit
Dat wordt in elk geval een dossier dat nauwlettend moet in de gaten gehouden worden.
Zijn we nu weer vertrokken voor een aantal jaren leegstand in Westende-dorp tot het BPA uiteindelijk toch gewijzigd wordt in het voordeel van ‘Twins Properties’?

Bronnen
http://www.vakantiekolonies.be/index.php?option=com_content&task=view&id=82&Itemid=35#getuigenis
Artikel Dany Van Loo in het Nieuwsblad van 24 mei 2011

De Middelkerkse gemeenteraad heeft in de zitting van 11 mei beslist de bestaande erfdienstbaarheid tot publieke doorgang van het domein Zon & Zee op te heffen.
Die doorgang ligt mij zeer nauw aan het hart en heeft in de tijd van het asielcentrum zeer veel kwaad bloed gezet.

Waarover gaat het eigenlijk?
Op 15 oktober 1986 werd vóór Notaris Porters van Westende een verkoopakte opgesteld tussen het college van burgemeester en schepenen, vertegenwoordigd door burgemeester Julien Desseyn en secretaris Louis Dobbelaere, en Zon en Zee, vertegenwoordigd door 2 beheerders. Onderwerp van de verkoop was “een gemeenteweg, Vakantiestraat genaamd, die de verbinding vormt tussen de Essex Scottishlaan en de Bassevillestraat, ten kadaster bekend sectie A, zonder nummer met een oppervlakte van 2486 m².”
De verkoopprijs bedroeg 835.420 BEF. Dat moest niet in speciën maar in natura betaald worden. Zon en Zee verbond er zich immers toe de straat her aan te leggen en riolerings-, bestratings- en groenaanplantingswerken uit te voeren.
In de Bijzondere Voorwaarden kan men lezen onder Art 1

“Voetgangers en fietsers zullen steeds onbeperkt toegelaten worden; zij zullen zich ongehinderd vanaf de Bassevillestraat naar de Essex Scottishlaan kunnen begeven”

Ziehier hoe de vakantiestraat er uitzag ‘in de goeie oude tijd’.

Alternatieve weg
De verplichting om deze erfdienstbaarheid dwars door het asielcentrum te moeten eerbiedigen was voor de directrice en voor burgemeester Landuyt, die door haar rechtstreeks of onrechtstreeks opgejut werd, een harde noot om kraken.
Of toch niet? Ze omzeilden immers het probleem, letterlijk en figuurlijk.
Eerst sloten ze de doorgang af met dranghekkens waarmee ze de Westendenaars een eerste slag in het gezicht toebrachten. Fietsers en wandelaars moesten nu kilometers omlopen om zich van de Essex Scottishlaan naar de Bassevillestraat te begeven.
Ook aan de handelaars tegenover de ingang van Zon en Zee werd daarmee nog eens extra schade toegebracht. Potentiële klanten uit de campings aan de andere zijde van de Bassevillestraat werden de weg naar de Essex Scottishlaan versperd en deden hun inkopen nu elders.
Vanaf 18 juni 2002 werd een omheining geplaatst, parallel aan de bestaande en zo werd een lus gemaakt van het zwembad naar de oude vakantiestraat, gedeelte ‘Duinenzicht’.
Een alternatieve weg moet aan dezelfde voorwaarden voldoen als de verdwenen weg, maar daar was hier geen sprake van. Er was namelijk geen verlichting, zodat wandelaars en fietsers het pad, zeker bij duisternis, nauwelijks durfden gebruiken omwille van de onveiligheid. Het pad was ook veel te smal en de verharde ondergrond was van bedenkelijke kwaliteit.
Hieronder alvast een foto.

De erfdienstbaarheid werd dus verplaatst en op 22 augustus 2002 keurde de gemeenteraad dat goed met 16 stemmen voor, 5 tegen en 1 onthouding.
Negen jaar later ligt de weg er nog steeds in die lamentabele toestand, in afgebrokkelde ‘stabilisé’. Ik noem ze soms de 'afvalstraat' met flessen en papier, enkel opgefleurd door distels en witte en paarse dovenetels die links en rechts de omheining grotendeels camoufleren.

In de gemeenteraad van 11 mei 2011 werd nu beslist de erfdienstbaarheid op dat pad op te heffen, omdat het recht van doorgang niet in overeenstemming is met de visie van het plangebied of met andere woorden, met het nieuw ruimtelijk uitvoeringsplan nummer 29 ‘Zon en Zee’, waarover ik later wellicht vaak nog eens zal uitweiden.
Daarmee bestaat voortaan geen enkel recht van doorgang meer vanaf de Essex Scottishlaan naar de Bassevillestraat.

Zo zou de doorgang er in de toekomst uitzien.

In verband met de oranjekleurige verbinding, die de vroegere Vakantiestraat voorstelt, staat in paragraaf 6.1.1. van het RUP Nr 29 ‘Zon en Zee’ te lezen.
“De Vakantiestraat loopt dwars doorheen de site en geeft mee structuur aan het gebied. Deze centrale as wordt functioneel versterkt (recreatiemogelijkheden, horeca, …) en er worden verschillende publieke ruimtes aan gekoppeld. Er wordt voorgesteld de as verkeersluw te houden. Door het verkeer zoveel mogelijk aan de rand op te vangen, kan een zo goed als verkeersvrije wandel- en fietszone gecreëerd worden die het centrum van het projectgebied wordt.”

De eigenaars zijn dus wel niet meer gebonden aan een verplichte doorgang voor fietsers en voetgangers, maar ik heb er toch goede hoop op dat ze die zullen openlaten. Maar, je weet maar nooit… We hebben immers al zoveel meegemaakt!!
Ik vind de beslissing van de gemeenteraad in elk geval voorbarig zolang er niets gekend is over de plannen van de nieuwe eigenaars van ‘Duinenzicht’.
Het doet me ook deugd dat ik mocht lezen dat de Middelkerkse CD&V ‘pleit voor zekerheid en wil dat het recht van doorgang voor fietsers en voetgangers ook in de toekomst gegarandeerd blijft.’
Dat is ooit wel eens anders geweest. Buiten af en toe een woord van steun van toenmalig schepen Liliane Dewulf en een éénmansactie van Freddy Vandenbussche die op 17 november 2001 symbolisch de straat wilde openbreken maar er moederziel alleen voor stond, werd het actiecomité destijds steeds weer in de steek gelaten, ook door de CD&V.

Besluit
We krijgen toch geen heruitgave van het “geval Vakantiestraat”, hé?

Elk nieuw nummer van het Open VLD – krantje, is voor mij een buitenkans… Het levert mij immers altijd stof op voor een blogartikel, zoals ook nu met jaargang 2 nr 1 van april 2011. Deze keer zal ik het hebben over drie daarin behandelde onderwerpen: ‘Leefloners’, ‘Subsidies’ en ‘Linda Feys-Peelman’.

Meer dan 100 leefloners
In het hoofdartikel vraagt de partij aan de lezers, op de website van de gemeente, hun mening te geven over het tewerkstellen van leefloners door de gemeente.
Ik vraag me af hoe iemand in staat kan zijn daarop in te gaan. Zijn de lezers voldoende op de hoogte van de problematiek? Kunnen ze wel met kennis van zaken een oordeel vormen of is dat enkel weggelegd voor ingewijden?
Over cijfers en diepere achtergronden krijgen wij immers nooit de uitleg die we nodig hebben. Er wordt alleen wat rond de pot gedraaid.
Het artikel begint met ‘Mensen met een leefloon zijn om één of andere reden uit het arbeidscircuit geraakt.’
Wij worden mede voor de keuze gesteld: “Ze verder laten wegkwijnen’ of “Ze opnieuw perspectief geven op een vaste job”.
Om die vraag te kunnen beantwoorden, moeten wij toch eerst weten wie die mensen zijn, vind ik.
Hoe geraakt men uit het arbeidscircuit? Natuurlijk zijn daar wel enkele ongelukkige gevallen bij. Maar hoeveel?
Zijn daar misschien ook dubieuze gevallen bij?
Wie is er beter geplaatst om daarop te antwoorden dan de OCMW - raad of de OCMW – administratie? Daarom stelde ik hen enkele vragen.
Deze werden enkele tijd later beantwoord met een brief, ondertekend door de voorzitter en de secretaris van de OCMW – raad, waarvoor mijn dank, hoe vaag het antwoord ook mocht zijn… Ik ben echter wel dankbaar dat ik later ook attent gemaakt werd op het jaarverslag OCMW van 2010.
Om één en ander te verduidelijken, wil ik eerst enkele paragrafen aanhalen die voorkomen in de laatste uitgave van de Open VLD Middelkerke. “Open VLD trekt al jaren aan de kar om leefloners te activeren. En dit werpt zijn vruchten af. Want via het OCMW worden nu al behoorlijk veel leefloners aan het werk gezet. Maar als het van ons afhangt drijven we het aantal werkende leefloners verder op en gaan zij daarom binnenkort ook aan de slag binnen een aantal gemeentelijke diensten.”

En verder “Aan de ruim 100 mensen met een leefloon….”

En “… sommige leefloners moeten terug gemotiveerd worden. Succes is dus zeker niet bij voorbaat gegarandeerd en daarom zou in eerste instantie ook geopteerd worden voor korte, tijdelijke contracten die bij een gunstige evaluatie verlengd kunnen worden.”

Mijn vragen luidden dan ook: (gekregen antwoord cursief gedrukt)

Hoeveel is ‘ruim 100’ exact?
Middelkerke heeft een gemiddelde van 116 leefloners op jaarbasis voor 2010. Dit is een daling tav 2009.
Eigenlijk wilde ik graag weten hoeveel er vandaag zijn, omdat ik vermoed dat er een stijging is tav 2010

Hoeveel bedraagt de gemiddelde tijd gedurende dewelke die personen van een leefloon mochten genieten?
Op de duurtijd van een leefloon, bestaat er geen eenduidig antwoord. Elke aanvrager loopt een individueel traject dat opgevolgd wordt door de maatschappelijke werker. Binnen de groep leefloners ontvangen sommige langdurig een leefloon door specifieke omstandigheden. Deze omstandigheden zijn van velerlei aard. Deze groep krijgt dan specifieke afspraken die zij dienen op te volgen.
Ik had toch gehoopt dat men mij een gemiddelde duur zou kunnen geven. Men weet toch wanneer iemand begint te genieten van het leefloon en wanneer dat eindigt. Of is dat een vuile vraag, te delicaat om te beantwoorden? Uit hoeveel personen bestaat die groep ‘langdurige’? Ik had graag een paar voorbeelden van omstandigheden gekregen? Welke afspraken? Ook daarvoor zou het nuttig zijn om een voorbeeld te krijgen.

Hoeveel daarvan zijn geboren en/ of getogen Middelkerkenaars? Deze vraag bleef onbeantwoord.

Hoeveel allochtonen? Spreken die Nederlands’?
Indien anderstaligen woonachtig te Middelkerke een leefloon komen aanvragen, is de eerste voorwaarde het volgen van taallessen Nederlands.
Ik vraag me af hoe lang iemand moet wachten vooraleer hij/zij de lessen kan volgen. Heeft die persoon dan ondertussen geen inkomen? Gedurende welke tijd moeten de lessen gevolgd worden? Hoeveel keer mag iemand afwezig zijn? Is er een test aan het einde van de cursus?
Het leefloon wordt toch niet toegestaan gewoon nadat de persoon zijn intentie kenbaar maakte om de lessen te volgen?

Hoeveel bedraagt ‘behoorlijk veel leefloners’ die totnogtoe door het OCMW aan het werk gezet werden?
Het leefloon dient een springplank te zijn naar de reguliere arbeidsmarkt. Bijgevolg dienen alle middelen te worden ingezet om kansen op een tewerkstelling te verhogen.
Ik vind dat lovenswaardig, maar het is geen antwoord op mijn vraag.

In welke jobs gebeurde dat? Was dat fulltime?
Het OCMW Middelkerke heeft steeds een activerende rol gevoerd naar leefloners toe. Er zijn twee opleidingen specifiek toegespitst naar tewerkstelling aan de kust nl bouw en horeca. Hier worden de mensen die onvoldoende vaardigheden of arbeidsattituden hebben, voorbereid om een tewerkstelling te bekomen en te behouden.
De sociale tewerkstelling kent velerlei vormen: activa, sociale economie, artikel 60&7 – tewerkstelling, wep, wep+, artikel 61… Deze tewerkstellingsvormen zijn vaak voltijds. De deeltijdse tewerkstelling is eerder uitzondering.

Van welke aard/ ernstgraad waren de moeilijkheden om die mensen ‘terug te motiveren’? Werden er ooit reeds geschorst?
Wat de situatie ook is, mensen dienen afspraken na te komen. Leefloon is nooit vrijblijvend. Indien afspraken naar tewerkstelling of een ander traject niet opgevolgd worden, leidt dit naar een schorsing.
De situaties waarin een schorsing mogelijk is, zijn bij wet geregeld.
Mijn vraag was: graag een paar voorbeelden van die situaties. Hoe vaak werd reeds een schorsing uitgesproken? Ik had graag wat cijfers gekregen. Hoeveel leefloners brachten die opleidingen tot een goed einde? Hoeveel daarvan hebben daardoor een job in de bouw of in de horeca bekomen?
In het jaarverslag van het OCMW 2010 kon ik wel enkele cijfers terugvinden.
Aan de opleiding ‘Keuken’ namen 60 cursisten deel, daarvan 24 uit Middelkerke, waarvan tien personen die genoten van een leefloon.
Er werd vastgesteld dat zich meer en meer cursisten aanbieden die nergens anders een kans krijgen omdat ze zwak begaafd zijn of arbeidsgehandicapt of kortgeschoold.
Bij de opleiding ‘Bouw’ waren er 54 cursisten, waarvan 15 uit Middelkerke waarvan 7 met leefloon.
Het is de taak van de opleidingen om de deelnemers sterker te maken en te laten doorstromen naar de gewone arbeidsmarkt. Daarvoor zou, volgens het OCMW, intensieve begeleiding nodig zijn.
In beide opleidingen stopten een aantal cursisten om redenen van orde en tucht, of om medische of psychische redenen, om technische redenen (papieren, opvang,…), wegens tewerkstelling, door ongepast en onveilig gedrag, door persoonlijke problemen, enz…
Uit de OCMW – cijfers plus bovenstaande uitleg, die gaan over alle cursisten, is het niet duidelijk hoeveel leefloners nu echt de cursus beëindigden en hoeveel er slaagden en hoeveel daarvan nu echt in het normale arbeidscircuit tewerkgesteld konden worden.

Over hoeveel ‘korte, tijdelijke contracten’ bij de gemeentelijke diensten zou het gaan?
De keuze voor een tewerkstellingsmaatregel heeft te maken met de inschakelingsvoorwaarden. In combinatie met de aanwezige vaardigheden en beschikbare plaatsen.
De doelstelling is om naar het einde toe van de sociale tewerkstellingsmaatregel een tewerkstelling op de reguliere arbeidsmarkt te verwerven.
De opdracht van het OCMW bestaat erin mensen de mogelijkheid te bieden aansluiting te vinden in de samenleving en te laten participeren aan die lokale samenleving.
Dat is zeer lovenswaardig, maar … ik wilde graag weten over hoeveel ‘korte, tijdelijke contracten’ bij de gemeentelijke diensten het zou gaan?
Volgens mij kan het VLD – initiatief niet anders dan overroepen zijn. Afgaande uit de hiervoor aangehaalde cijfers, kan het toch maar gaan over een zeer miniem aantal.
Het zijn toch niet enkel de leefloners die niet slaagden in een opleiding van het OCMW en die om één of andere (weinig goeds voorspellende) reden de weg niet vonden naar het normale arbeidscircuit, die de gemeente wil tewerkstellen?

Nog wat informatie van internet geplukt: wie krijgt er bij ons een leefloon en hoeveel?
In tegenstelling tot onze buurlanden, blijft in België de soepelste regelgeving van kracht. Terwijl andere Europese landen in hun sociale wetgeving expliciet bijstand aan buitenlanders uitsluiten die werkloos zijn of nog niet hebben bijgedragen aan de staat, worden EU-onderdanen in dit land volledig gelijkgeschakeld met de eigen staatsburgers, waardoor iedereen recht heeft op een leefloon, medische zorg of bejaardenzorg. Zo kan iemand die hier nog geen dag gewerkt heeft, aanspraak maken op een leefloon van 740 euro per maand (voor alleenstaanden).Ziehier de categorieën en maandelijkse bedragen in euro, van toepassing op 1 september 2010.
Samenwonende met één of meerdere personen    493,54
Alleenstaande                                                       740,32
Uitsluitend samenwonend met een gezin ten laste 987,09
In 2010 waren 770 personen gerechtigd op een leefloon in de Westhoekgemeenten. Volgens federaal volksvertegenwoordiger Sabien Lahaye-Battheu stijgt het aantal aanhoudend. Zij geeft daarvoor als redenen, de economische crisis die zich nog steeds laat voelen en het feit dat steeds meer jongeren en/of studenten een leefloon aanvragen. Asielzoekers die zijn toegewezen aan het OCMW, blijven tevens deel uitmaken van de groep leefloners.'
Nieuw is het fenomeen van de 'gepensioneerde asielzoeker' die geen recht heeft op een pensioen en bij het ocmw aanklopt.'
Onlangs was er in de pers nogal wat te doen rond de 'ocmw-toeristen' aan de kust, die er tijdens de zomer komen werken, een appartement huren en hun domicilie aanpassen. Na de zomer vallen ze zonder werk, en wenden ze zich tot het ocmw.

Besluit: mijn mening over wat de gemeente van plan is
Het huidig aantal door de gemeente tewerkgestelden is toch al zeer indrukwekkend, maar krijgen we nu een mix van leefloners en gemeentewerklieden? Is de motivatie er wel? Laat ons aannemen dat men plaatsen voorziet als hulp in de homes van ouderen, in crêches, in scholen, in de administratie in de gemeentehuizen, in de groendienst. Dat vraagt toch een zekere opleiding waarvoor niet iedereen geschikt is.
Zijn zij in staat om die opleiding te volgen? Kan men ervan uitgaan dat zij het vertrouwen verdienen? Tenslotte weet men weinig over die mensen. Niet dat we meteen moeten veronderstellen dat ze allemaal onbetrouwbaar zijn!
Zijn er nog plaatsen vrij in het containerpark of als straatkeerder? De leefloners zullen toch geen overcapaciteit veroorzaken?
Al bij al vind ik dat tewerkstellen bij de gemeente van leefloners toch geen te best idee.

Laat de euro’s maar rollen, we krijgen toch subsidies
“Onder impuls van burgemeester Michel Landuyt haalde Middelkerke subsidies binnen voor volgende belangrijke projecten.
Heraanleg marktplein Middelkerke: 390.000 euro via Vlaamse en provinciale steun.
Dorpskernvernieuwing Slijpe: 300.000 euro via Europese, Vlaamse en provinciale steun.
Renovatie strandaccomodatie Casino-West 59.000 euro.”
Waarom wordt daar nooit bijverteld hoeveel de totale kostprijs bedroeg/bedraagt? Bijvoorbeeld, in het geval van het marktplein zal de subsidie maar een zeer beperkt percentage zijn van het totaal.
Voor de zoveelste keer, tot vervelens toe, wil ik hier mijn afschuw voor subsidies uitdrukken. Dat zo’n systeem bestaat is natuurlijk niet de schuld van de gemeente, maar waarom doet het bestuur altijd weer alsof die vermelde werken aan de gemeente weinig of niets gekost hebben en de bevolking hen daarvoor uiterst dankbaar moet zijn? Subsidies komen van belastingsgeld, dus van ONS geld.
Er zijn heel wat nadelen aan het ‘uitdelen’ van subsidies.
Ten eerste, het systeem zet aan tot investeringen die anders nooit zouden gedaan worden. Men mag niet vergeten dat steeds een deel van de uitgaven ten laste blijft van de gemeente. Zonder subsidies zou het gemeentebestuur bescheidener moeten blijven, de waanzinnige projecten laten vallen omdat ze alles zelf moet bekostigen.
Ten tweede, het systeem leidt tot vriendjespolitiek. “Als men maar tot de partij van de minister behoort” of “de verkiezingen naderen, ze delen weer uit” of ‘je moet de weg kennen in Brussel’ of ‘de burgemeester heeft subsidies binnengehaald’.
Ten derde, subsidies moeten dienen om het bestaansrecht van sommige niveaus te rechtvaardigen. Dat geldt vooral voor de provincie.
Ten vierde, de rijke of boven hun stand levende gemeenten profiteren het meest.
Ten vijfde, subsidies zijn zeer fraudegevoelig.
Ten zesde, het is een weinig doorzichtig systeem.
Natuurlijk besef ik dat men zich niet sympathiek maakt met een pleidooi voor het afschaffen van subsidies, maar ik kan dat doen omdat ik niet moet verkozen worden.
Ik blijf me maar afvragen, tevergeefs waarschijnlijk, welke politicus of partij ooit de moed zal hebben om het ook te doen?

Linda Feys – Peelman
“Als Westendenaar heeft Linda haar omgeving de voorbije jaren duidelijk mooier zien worden. Zij is dan ook zeer tevreden over de vele werken die van Westende een pareltje aan de kust maken.”
Waarom kijkt Linda dan zo triestig op de foto? Is ze misschien toch niet zo tevreden over dat ‘pareltje’? Het is natuurlijk niet omdat een stuk Henri Jasparlaan en enkele pleintjes vernieuwd werden, tegen onnoemelijk hoge bedragen …
Trouwens, ligt ‘Zon en Zee’ niet op een paar honderd meters van haar deur. Nog steeds een troosteloze leegte!!

Met dank voor de toelating om de foto over te nemen

Bron
www.ocmwmiddelkerke.be

Natuurlijk heb ik, tijdens mijn dagelijkse fietstocht met steeds stijgende verbazing het gebouw van voetbalclub SC Lombardsijde, uit de grond zien rijzen en bij elke passage heb ik me hoofdschuddend afgevraagd waar ze eigenlijk mee bezig waren.
Laat mij vooraf duidelijk stellen dat ik veel sympathie heb voor deze club. In mijn tienerjaren 1952-55 heb ik zelf ook nog de blauwgele kleuren verdedigd. In Westende was er toen nog geen ploeg of liever geen ploeg meer, want er had er ooit wel één bestaan.

Mijn loopbaan bij SC Lombardsijde
Het bestuur van de club, dat was eigenlijk ‘Lon’ Dewulf. Ik heb altijd de indruk gehad dat hij over alles besliste. Onze ‘délégué’ was schoenmaker Staf Aerts.
Toen ik me wilde aansluiten bij de ploeg, verzette mijn vader zich daar eerst tegen. Toen hij eindelijk toegaf, kocht hij wel geen schoenen voor me. Ook de club voorzag niet in schoeisel, enkel in truitjes. Brouwer Charles Broucke hielp me toen uit de nood, zij het met een paar dat twee nummers te groot was.
Eerst speelde ik nog bij de reserven en in mijn laatste jaar ook bij de eerste ploeg. Spelers die ik me uit die tijd herinner, zijn: Gilbert Gunst, onze topschutter, André Seynhaeve, onze lenige doelman, André Ureel, met zijn kanonschoten, Gilbert Note, onze rappe linksbenige flankspeler, de onverzettelijke Lievin ‘Kukke’ Van Elverdinghe, de kleine dribbelaar Boone, technicus Lionel Louwie, Dany Bertier, de veelzijdigste en meest talentrijke, diens broer Odo, enz…
Mijn eerste match speelde ik op Hermes Oostende, bij de reserven dus. Het werd een pijnlijke 13-0. Onze (lange) doelman was Wilfried Castelein uit Lombarsijde, niet dat deze daar veel schuld aan had. Wij waren gewoon te zwak.
Mijn grootste nederlaag, hoewel ik toen een tegendoelpunt maakte vanaf de middencirkel, was tegen AS Oostende: 26-1. We begonnen toen wel met slechts negen man op het veld en toen vielen er nog twee uit.
In Oostende speelden we met groot plezier omdat zij en wij daar konden beschikken over terreinen met een goede accommodatie. Er waren er ook andere.
Zo herinner ik me dat we ooit een wedstrijd speelden in Leke. De kleedkamer was een kap van een laadbak van een vrachtwagen die slechts anderhalve meter hoog was. Voor we begonnen moesten eerst de koeien uit de wei gehaald worden. Daarna was het oppassen geblazen voor glijpartijen omdat de vlaaien rijkelijk over het veld verspreid lagen.
Er werd ook nooit een foto van onze ploeg genomen, tenminste, ik heb er nooit één gezien.

Hoe was de accommodatie in Lombardsijde in ‘onze tijd’?
Met de installaties aan de Baronstraat was het destijds maar pover gesteld. We moesten ons buiten wassen met een teil water.
Trainen deden wij sowieso niet, tenminste niet op de club maar wel op straat of op één of ander graspleintje, na schooltijd. Avondtrainingen konden niet want van een veldverlichting was toen natuurlijk nog geen sprake.
De toeschouwers konden tijdens de rust geen koffie of een pint drinken, tenzij ze die zelf meebrachten, want een kantine was er niet. Daarvoor was er het lokaal ‘In ’t Hapertje, in de bocht van de Zeelaan, uitgebaat door Camiel Dewulf en Simonne Coulier.
Na de match mochten de spelers daar ook iets gaan drinken als beloning. Wedstrijdpremies, daar was immers geen sprake van.
Vóór de bouw van de huidige nieuwe accommodatie zagen de gebouwtjes er zo uit, links de kleedkamers en rechts de kantine. In de periode daarvoor moesten de spelers en de scheidsrechter het met nog veel minder stellen.

                

Natuurlijk moest het beter!
Ik vind natuurlijk ook in dat er geen toestanden meer moeten/mogen bestaan zoals wij die destijds beleefden. Maar was die grote luxe nu echt wel nodig?
Ik heb al eens een blogartikel gewijd aan ‘Voetbal in Middelkerke en deelgemeenten’.
Ik heb toen laten opmerken dat DAVO Westende en SC Lombardsijde in die zin verschilden dat het terrein van Lombardsijde toebehoort aan de gemeente en dat van Westende aan de kerkfabriek, die het verhuurt aan de gemeente. Voor de rest verloopt alles er min of meer op dezelfde manier.

Welke ambities koestert SC Lombardsijde, eigenlijk?
Hoewel DAVO zich zojuist nipt gehandhaafd heeft in derde provinciaal, waar Lombardsijde ook ooit al eens speelde, zijn beide eigenlijk het niveau van vierde provinciale nooit echt ontgroeid. Zonder de vele ‘vreemde’ spelers zou dat ook hun afdeling zijn. Voor niet-kenners, dat is de laagste provinciale afdeling.
Misschien is het ook wel verstandig om geen hogere ambities te koesteren, omdat het moeilijk betaalbaar wordt. De clubs kunnen enkel overleven door sponsoring en reclame en natuurlijk door hun kantine. Veel entreegeld komt er niet binnen en de lidgelden moeten doorgestort worden aan de voetbalbond.
Ze krijgen, gelukkig voor hen, veel steun van de gemeente.
Zo worden alle voetbalterreinen van de gemeente jaarlijks heringezaaid voor een totale kostprijs van ongeveer 35.000 euro (gemiddelde van 2007 – 2010).
De voetbalclubs genieten ook jaarlijks van een gemeentelijke subsidie. Die bedraagt een percentage van de begroting van de club en is verder gebaseerd op nog enkele andere criteria. Jullie kunnen het reglement daaromtrent downloaden op http://www.middelkerke.be/page267695440.aspx
In 2010 zou SC Lombardsijde een subsidie van 846,14 euro ontvangen hebben.
Als je echter het nieuw gebouw in Lombardsijde bekijkt, van binnen en van buiten, dan zou je denken dat die club andere en grotere plannen heeft. De vraag die je dus kunt stellen is: is het verantwoord dat de gemeente een dergelijke accommodatie optrekt voor een voetbalploeg uit de laagste provinciale afdeling?
Je vindt er moderne kleedkamers en sanitair voor de spelers. De kantine, met een groot magazijn erachter, is ruim en biedt zicht op het speelveld, voor zij die niet in wind of kou wensen te staan. Er is zelfs een lift.
Er is al een tearoom in de turnzaal van de gemeente, vlak naast het voetbalterrein, waarvoor moeilijk een uitbater gevonden wordt wegens niet zeer rendabel.
De club vaart er goed bij, natuurlijk, en eigenlijk verwonderen die werken me niet echt omdat het volledig in de stijl is van het Middelkerks gemeentebestuur, dat op geen honderdduizend euro kijkt.

                

Hoeveel heeft dat dan wel allemaal gekost?
Dat is natuurlijk DE vraag!
In de gemeenteraad van 9 maart 2005 werd een bijzonder bestek en bijkomende raming goedgekeurd voor een prijs van 54.000 euro Inclusief BTW (2.160.000 BFr). Op 20 oktober 2008 duidde de gemeenteraad een ontwerper aan, voor een ereloon van 6.000 euro Incl BTW.
Die bedragen werden telkens unaniem goedgekeurd, want welke politieke partij durft nu iets weigeren aan een voetbalclub? De supporters-kiezers zouden eens van kleur moeten veranderen!!!
Nu vroeg ik mij natuurlijk af of er geen meerkosten bijkwamen, aangezien de beslissing meer dan zes jaar geleden genomen werd. Daarom stelde ik de vraag aan de financiële beheerder van de gemeente.
Ze schijnen daar nogal veel werk te hebben, want het heeft 42 dagen geduurd eer ik een antwoord kreeg!! Daarvoor heb ik dan nog een viertal keren moeten aandringen. Ik begon mij zelfs al vragen te stellen. Had ik daar een teer punt aangeraakt? Had ik in een stinkend potje geroerd, dat men liever toegedekt hield?
Maar goed, het antwoord kwam dan toch! Beter laat dan nooit!
De financiële dienst deelde mij mee wat zij tot op heden betaald hebben. Aan het studiebureau van ir Ch. Lobelle ging dat over een bedrag van 115.251,86 euro plus 3.993 euro voor de veiligheidscoördinatie.
Aan de firma Himpe nv werd reeds 1.115.952,31 euro betaald voor de werken aan lot 1. Samen is dit dus meer dan 51 miljoen oude Belgische francs!!!!!!!
Zo’n fenomenaal bedrag en enkel nog maar lot 1?
Logisch dus dat ik mij afvroeg en ook navroeg welke en hoeveel loten er nog volgden.
Lot 1 bleek de werken te betreffen aan de voetbalaccomodatie zelf...
Maar ik had nog meer vragen! Ik wilde namelijk ook weten wie zijn goedkeuring gaf voor die betalingen aan Lobelle en Himpe? En zie, ik kreeg een zeer deskundige uitleg en ik heb daaruit nog wat bijgeleerd.
Houden jullie zich nu maar vast, want het wordt ingewikkeld.
De financiële dienst kan enkel betalen als er geld voorzien is in het budget(of de wijziging daarvan) van de gemeente.
Dit budget en de wijzigingen daaraan worden jaarlijks opgemaakt en daarna goedgekeurd door de gemeenteraad. Investeringen worden hierin nominatief vermeld. Dat wil dus zeggen dat een project dat nominatief vermeld staat in het budget, na goedkeuring door de gemeenteraad, de bevoegdheid wordt van het schepencollege wat betreft mededinging, toewijzing,…
Het project ‘gebouw SC Lombardsijde’ stond nominatief vermeld in de 1^ste budgetwijziging van 2010. Waarom ik dat niet kon terugvinden in de verslagen van de gemeenteraad, blijft mij toch wel een raadsel.
Het college van burgemeester en schepenen keurde de hogervermelde bedragen goed, namelijk op 21.6.2005 en 29.9.2009 voor Lobelle en op 23.3.2010 voor Himpe.
Maar die betaalde bedragen kwamen hoegenaamd niet overeen met de toewijzingen.
Voor het studiebureau was maar 36.000 euro toegewezen. De uitleg zou zijn dat het werk ondertussen is opgesplitst in fasen inclusief. omgevingswerken etc...
Aan Himpe werden 1.115.952,31 euro betaald hoewel slechts 992.448,55 euro toegewezen werd.
Ingewikkeld, hé? Ik vraag me dan ook af hoe de meeste van de gemeenteraadsleden (en van de schepenen?) in staat zijn hun controletaak uit te voeren. Wie van hen geraakt er nog wijs uit de budgetwijzigingen, de indeling in loten, de opsplitsing van de werken, de samenvoeging van begonnen werken en nieuw gestarte werken, de latere rekeningen die overeenkomen met de geschatte budgetten, de toewijzingen door het schepencollege? Of is het misschien juist de bedoeling dat de kat er haar jongen niet meer in terugvindt?

Nog enkele foto’s
Hieronder zien jullie twee foto’s van de bouwwerken van de nieuwe accommodatie.

                

En zo ziet het er nu uit.

                

En hier volgt tenslotte nog een foto van de site met voorlopig nog het huis ‘Dedecker’ waarmee de gemeente ook nog grote (en dus dure, zeker?) plannen heeft.

Daar worden namelijk nog een speelplein, een parking en petanquevelden aangelegd. Dat heet dan Lot 2. Op vrijdag 13/05/2011 is er een aanbesteding geweest voor de buitenaanleg. Binnenkort zullen de aannemer en de kostprijs dus gekend zijn.
Lot 3 is dan het bouwen van een houten jeugdhuis.
Daarvoor waren er geen inschrijvingen en dus geen info over aannemer of kostprijs.

Besluit
Ik zal jullie later nog wel eens de totale kostprijs meedelen van het project ‘Voetbal- en andere accomodaties’ aan de Bamburgstraat. Wees maar al voorbereid op een schandalig hoog bedrag!
Wie zal er toch ooit in slagen ons rijk gemeentebestuur een halt toe te roepen?

Bron
http://www.sclombardsijde.com/homepagina#!__homepagina

Op 19 april 2011 kreeg ik onderstaande uitnodiging in mijn mailbox. Mooi weer om op mijn terras te zitten was het niet, ik had die dag nog mijn dagelijkse fietstocht niet gemaakt en bovendien ben ik wel geïnteresseerd in kunst.
Dus waarom niet eens gevolg geven aan die uitnodiging?

Toen ik het casino betrad kwam het geroezemoes op de eerste verdieping mij reeds tegemoet. Dat wees er dus op dat er wel wat volk aanwezig was. Er was zelfs weinig ruimte om de tentoongestelde werken rustig te bekijken, maar goed; het was ‘maar’ een vernissage met een drankje en een hapje en tenslotte is de tentoonstelling nog geopend tot en met 29 mei 2011.
Een zeer groot kenner ben ik nu wel niet maar natuurlijk had ik ondertussen al gezien dat het hier ging om kunstwerken met enig niveau.

Toen schouwde ik ook maar eens de aanwezigen. Natuurlijk ken ik niet alle Middelkerkenaars, maar nu geloven jullie mij of niet, maar ik kende niet één van de genodigden.

Eén van de kunstenaars vertelde mij dat hij aan de receptie van het gemeentehuis een affiche en een uitnodiging, gericht aan het college van burgemeester en schepenen, overhandigd had, maar blijkbaar had niemand het nodig geacht om zijn interesse voor de beeldende kunst te betonen.

En toen kwamen mijn vragen
Wie zou het openingswoordje uitspreken? Toen ik het om 16u25 voor bekeken hield, was dat nog niet gebeurd. Iemand zei me dat de burgemeester van Bredene wel aanwezig was en dat die gemeente, in tegenstelling met Oostende en Middelkerke wel belangstelling heeft voor kunsttentoonstellingen.
Gaat er niet wat te veel aandacht naar wielerkoersen en te weinig naar kunst? Of tenzij het stripalbums zijn of beelden van stripfiguren? Of worden enkel de kunstwerken van Middelkerkenaars gewaardeerd? En, hoe ver gaat die waardering? Hoelang is het geleden dat er nog eens een tentoonstelling was van Middelkerkse kunstschilders?
Het ging hier inderdaad ‘maar’ over vier kunstenaars uit Bredene, Oostende (2) en Sint-Michiels-Brugge.
Maar dat zijn niet de eerste de beste!

Ik stel vast dat er hoegenaamd geen reclame gemaakt werd, NIET in de agenda in ‘De Sirene’, NIET op de evenementenkalender van de gemeentelijke website, kortom daaraan werd 0,0 aandacht aan besteed.
Is dat niet aantrekkelijk voor de toerist? Brengt dat misschien niets op voor het casino, noch financieel noch commercieel? Moet het gemeentebestuur de activiteiten in het casino niet aanmoedigen en ondersteunen?

Misschien voert ons bestuur aan dat ze het nu al druk genoeg hebben. Waarom waren dan zo veel mandatarissen aanwezig op de receptie naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van de ‘Belle Vue’?
Misschien kan het werk een beetje verdeeld worden onder de leden van het college?
Of misschien kan men zich voor elke receptie/ activiteit beperken tot de schepen met de betroffen bevoegdheid. Zowel voor de ‘Belle Vue’ als voor de vernissage had de aanwezigheid van Carine De Jonghe, respectievelijk schepen van erfgoed en van cultuur, wel volstaan.
Of moet iedereen zich overal tonen, om de kandidaat-kiezers die uitnodigen, niet te schofferen?
Mij goed, maar dan moeten ze niet komen klagen dat het te veel wordt en hebben ze ook geen excuus als ze ontbreken op activiteiten die hun bevoegdheid aanbelangen.

Maar nu iets meer over de tentoonstelling en de betroffen kunstenaars.

Rosette Deleu
Omdat emoties, expressie, situaties en kwetsbaarheid bij haar steeds weerkerende begrippen zijn, drukt ze die gevoelens uit met een verscheidenheid aan materies en werkt ze met getemperde kleuren. Dat werkt bij haar als een ontlading. «Het gaat niet om de werkelijkheid zelf, maar om wat er achter zit. Het draagt iets van de nieuwsgierigheid van het leven in zich mee.»

John Blommaerts
Hij volgde een kunstopleiding aan de Academie in Oostende onder leiding van Gustaaf Sorel en Maurice Boel.
Hij illustreerde het boek 'Le Mariage de Zot Loweeke' van John Gheeraerts.
Blommaerts behaalde verschillende prijzen: 2de prijs TEVEO in Oostende (1980), 2de en de 3de prijs August Vermeylenfonds voor schilderkunst (1985, 1981), prijs voor de arbeid August Vermeylenfondprijs voor schilderkunst (1986). Hij werd ook verschillende keren geselecteerd voor de Anto Diez-prijs voor schilderkunst (1987, 1989, 1991).
We vinden zijn werk ook terug in het ‘Museumschloss Rheydt’ in Mönchengladbach (D).
Hij maakt deel uit van de 'Brèn-Art'-groep Bredene.
Ziehier één van zijn werken.

Etienne Dierendonck
Hij leerde het kunstsmeden van zijn vader en groeide uit tot een gedreven, imponerend en technisch hoogstaand koperslager. Dierendonck is een talentvolle kunstenaar die zijn werken verwezenlijkt in muziekvorm met de steeds terugkerende vormen van de viool en die in binnen- en buitenland hoge waardering geniet.

Viviane Devriese
Ze geeft les aan de kunstacademie en brengt er haar cursisten verschillende technieken bij zoals tekenen, schilderen, experimenteel werken, gemengde technieken, werken naar levend model en portret.
“Als kind van de zee hou ik van water en zand. Ik gebruik dikwijls zand in mijn werken omdat het zorgt voor een mooie, natuurlijke structuur. Ook allerlei materialen zoals een vod, spons, een kam, krantenpapier, zijdepapier, het paletmes komen soms aan bod. Meestal gebruik ik in plaats van penselen mijn handen om te schilderen. Door het voelen en ruiken van de verf voel ik me er totaal mee verbonden.
Schilderen is voor mij de meest persoonlijke weergave van wat ik ben en wat ik voel. Het is voor mij een moment waarbij ik los kan laten. Ik heb het ervaren als een bevrijding van mijn emotie. Het geeft me de gelegenheid allerlei materialen te gebruiken: expressief, vrij, ongebonden en spontaan”.

Besluit
Volgens mij is dat een tentoonstelling die een bezoekje waard is. Dus …!!