Archief

Onlangs pleitte de lokale CD&V voor een nieuwe vaste en verhoogde brug over het kanaal Plassendale- Nieuwpoort. Deze zou 200 meter ten westen komen van de plaats waar de huidige brug nu ligt. Deze nieuwe brug zou in dat voorstel dan ook het vertrekpunt zijn van de reeds geplande verbindingsweg naar de rotonde aan de IJzerlaan.

Ik heb er nog maar pas sterk aan getwijfeld of de Middelkerkse burger wel inspraak krijgt in het bestuur van zijn gemeente en stel je voor: ik werd onmiddellijk in het ongelijk gesteld.
Verleden week kreeg ik namelijk de ‘Open Blik jaargang 1 nummer 2’ in de bus en ik stel vast dat het gemeentebestuur van Middelkerke geen beslissing wenst te nemen over de bouw van die vaste en verhoogde brug, zonder eerst mijn mening daarover te kennen.
Eigenlijk zeg ik dat niet juist: het is de VLD Middelkerke die me dat vraagt en, tweede fout, men wil niet enkel mijn mening kennen, maar die van ons allemaal. Die kan je geven op de website van de VLD. Wie geen internet heeft, krijgt ook geen inspraak. Op www.vldmiddelkerke.be vind je daartoe een formulier maar vergeet vooral niet op te geven wanneer je je lidmaatschap voor de partij aangevraagd hebt. Anders…

Laten jullie zich echter daardoor niet afschrikken. De vragen zijn zeer eenvoudig. Hier komen ze!
Gaan jullie akkoord dat de open ruimte aangetast wordt door de aan- en afloopstrook van de brug? Hebben jullie bezwaar tegen een reeks onteigeningen? Vinden jullie dat er geen rekening moet gehouden worden met de verstrekkende gevolgen voor de landbouwers, of juist wel?
Speelt het voor jullie een rol of de Vlaamse overheid al dan niet met geld ‘over de brug’ komt?
Kiezen jullie misschien ook voor het huidig tracé, waarvoor de Vlaamse overheid destijds opteerde? Vinden jullie dat een brug die pas in 1989 gebouwd werd en toen bijna 2,5 miljoen euro gekost heeft, na 21 jaar reeds mag vervangen worden? Hoe oordelen jullie over het feit dat recent nog een nieuw fietspad naar de brug aangelegd werd en dat dit nu nutteloos zou worden? Vinden jullie ook dat tussen droom en daad heel wat praktische en andere bezwaren in de weg staan? Geldt dat volgens jullie enkel voor de nieuwe brug?
Wat denken jullie van de vroegere en de nieuwe aansluiting op de reeds bestaande rotonde aan de IJzerlaan? Wat denken jullie over de globale visie over het gehele project?
Is het bouwen van zo’n nieuwe brug volgens jullie wel de meest duurzame oplossing, zowel economisch, ecologisch en sociaal? Of vinden jullie dat een hoge maatschappelijke kost onverantwoord zou zijn?
Dus, ervaringsdeskundigen, de VLD rekent op jullie mening.
Of wensen jullie nog meer informatie?
Het volstaat natuurlijk niet dat jullie antwoorden met “Ja, er moet een nieuwe brug komen, want ik wacht niet graag als de brug opgehaald wordt!” of “Ja, er moet een nieuwe brug komen want op de zomerse piekmomenten kan de verkeersstroming beter!” of “Ik ben voor de nieuwe brug, het kan me niet schelen hoeveel dat zal kosten, want ik ben een volgeling van de CD&V” of “Nee, ik ben voor het oud tracé want ik ben een trouw lid van de Open VLD”.
Houdt dus goed rekening met alle hierboven aangehaalde problemen vooraleer te antwoorden.
Meningen zoals “In deze moeilijke financiële tijden moet er helemaal geen nieuwe brug en ook geen verbindingsweg naar de rotonde komen.” of “Ik zou bij mij thuis ook nog van alles willen realiseren zoals de VLD maar ik moet de tering naar de nering zetten, want ik ben een goede huisvader” zijn niet gewenst.

Willen jullie misschien eerst weten hoeveel dat allemaal kost? Willen jullie misschien eerst het huidig en het toekomstig tracéverloop kennen?
Niet moeilijk doen, hé! Het kan toch maar zo eenvoudig zijn! Maakt gewoon snel gebruik van deze unieke inspraakmogelijkheid. Zo’n kans krijgen jullie nooit meer.

Tenslotte wou ik nog graag een woordje wijden aan de titel van het artikel van ‘Open Blik’.
Waarom werd er gekozen voor “Een brug te ver”?
Ik zie twee mogelijkheden.
In het eerste geval kan het een verwijzing zijn naar het verfilmd boek van Cornelius Ryan A Bridge Too Far uit 1974.
Dat handelt over de slag bij Arnhem in september 1944, een heroïsch gevecht van de Britse en Poolse para's die achter de Duitse linies werden gedropt om de Rijnbrug intact te houden.
Tijdens de voorbereiding zei de Britse luitenant-generaal Browning tegen Montgomery dat zijn troepen de brug wel vier dagen zouden kunnen vasthouden maar “ik denk dat we misschien wel een brug te ver gaan”. De geallieerden leden er hun laatste nederlaag van de Tweede Wereldoorlog De brug in Arnhem bleek er inderdaad één te ver.
In een tweede geval zou het plagiaat kunnen zijn van de titel van het boek met dezelfde naam van de journalist van ‘De Morgen’ Jeroen Verelst over de Oosterweelverbinding.
“Hij pluist uit hoe het grootste en duurste bouwwerk ooit in België, barsten begon te vertonen. Een verhaal van David tegen Goliath, van een ongeziene explosie van kosten, van bikkelhard lobbywerk en van een politiek pokerspel met een torenhoge inzet”.
Wil de VLD hiermee, in beide gevallen, aanduiden dat het voorstel van de CD&V tot mislukken gedoemd is?
Men kan het natuurlijk ook interpreteren als “Een brug te veel”.

Natuurlijk had ik jullie via deze weg graag wat meer informatie bezorgd. Ik heb die echter zelf niet. Noch op internet noch in de gemeentelijke magazine heb ik er iets over teruggevonden.
Ik bedank de initiatiefnemers voor deze klare en duidelijke oproep. Ik ben er zeker van dat ze talloze voorstellen zullen ontvangen en dat ze daarna veel wijzer zullen zijn.

Een betere bron van inspiratie voor mijn blogartikels dan ‘Open blik’ kan ik me moeilijk indenken.

Bronnen
http://www.standaarduitgeverij.be/boeken/overzicht/jeroenverelst/9789022324110

Hoe dikwijls heb ik burgemeester Landuyt nu al zijn fierheid horen uitdrukken over wat hij in de kerngemeente Middelkerke allemaal verwezenlijkt heeft? Hij heeft het dan vooral over de ‘glans’ die uitgestraald wordt door de Leopoldlaan en het Epernayplein, die zes jaar geleden aangelegd werden.
Gelukkig was ik goed gezeten toen ik op 4 mei 2010 in “Het Nieuwsblad” het artikel las van Dany Van Loo 'Leopoldlaan ziet er doods uit' . Ik was anders zeker achterover gevallen van verbazing.
Het ‘paradepaardje’ gestruikeld? Dat kan toch niet!!
Daarom wil ik eens een paar uitspraken van de burgemeester aanhalen.
Burgerkrant nummer 5/2005: “Ontegensprekelijk is de mooiste realisatie, het grootste openbaar werk ooit dat werd uitgevoerd, de vernieuwing van de commerciële ader van Middelkerke, de Leopoldlaan en het bijhorend Epernayplein” en nog “in de Leopoldlaan kan je genieten van een prachtige en afwisselende wandeling”
Burgerkrant nummer 3/2004: “Leopoldlaan wordt juweeltje”
En ik zou er daar nog enkele kunnen aan toevoegen!
De werken startten op 1 oktober 2002. Het eerste deel (2 fasen) werd ingehuldigd op 17 juli 2004, het tweede (ook in 2 fasen) op 9 en 10 juli 2005 (na einde 1^e fase). De kostprijs was enorm hoog, alleen al 600.000 euro voor de eerste fase van het eerste deel (drie zijstraten).
Hieronder zien jullie een tekening uit een gemeenteblad ‘De Sirene’ van toen waarin men stapsgewijze de uitvoering kon volgen. Waar u die auto ziet, daar rijdt dus ook de tram – richting De Panne.

           

Wat lees ik nu? De handelaars vinden dat de “vernieuwing geen onverdeeld succes geworden is”.
Hoe durven ze toch, nietwaar Michel?
Jan Claeys, voorzitter van de handelaarsbond Middelkerke-centrum en uitbater van de kledingzaak ‘Tennisgalerij34’ op de hoek van de Leopoldlaan en het Epernayplein, vindt dat het ‘eindelijk tijd wordt voor een constructief gesprek met het gemeentebestuur over mogelijke aanpassingen aan de Leopoldlaan. Die moeten van de winkelstraat een aantrekkelijk en commercieel lucratief centrum maken”, want de huidige laan vindt hij “een lange en rechte, enigszins zielloze straat quasi zonder parkeermogelijkheden”.
Welke zijn volgens de handelaars de tekortkomingen?
“Een eerste groot probleem is de toegang naar de Leopoldlaan. Het verkeer uit de richting van Oostende wordt als het ware omgeleid naar de Koninginnelaan. Wil je naar de Leopoldlaan rijden, dan moet je eerst vier hoge verkeersdrempels overwinnen en twee keer de tramsporen oversteken. Wie wil komen winkelen, wil zijn wagen echter dichtbij parkeren en niet op een verre parkeerhaven. Ook het tramhuisje van De Lijn aan het Epernayplein - toch een visitekaartje voor wie er op de Kusttram stapt - werd nooit volledig afgewerkt”.
Hoe zien zij de toekomstige laan?
“De toegang tot Middelkerke-Bad kan verbeterd worden door de drempels weg te nemen en tweerichtingsverkeer in te voeren tot voorbij de tramhalte. Het doodse aanzicht van de Leopoldlaan kan verbeterd worden door het rechte stuk hier en daar te 'breken' met groenzones. Een tweerichtingsfietspad aan één kant en een ruime parkeerstrook aan de andere kant van de weg verhoogt zowel de veiligheid als de parkeermogelijkheden. Een gezellige straat zal meer winkels aantrekken”.
Ik kan het wel eens zijn met sommige beweringen van de heer Claeys, maar bijlange niet met allemaal.
Het ‘verschijnsel Leopoldlaan’ doet zich niet enkel in Middelkerke voor. Ook Nieuwpoort-bad, Oostduinkerke, Koksijde, Sin-Idesbaldus en De Panne hebben of hadden een gelijkaardig probleem.

Na wat studiewerk en enkele bezoekjes, kwam ik tot de volgende vaststellingen.
Er zijn nogal veel en duidelijke verschillen tussen de Leopoldlaan in Middelkerke en de Albert I – laan in Nieuwpoort, die bekend staat als een drukke gezellige winkelstraat die de voorbije jaren een enorme evolutie doormaakte en de badplaats daardoor op een zeer hoog niveau getild heeft.
Ik hoor zelfs vertellen dat sommige Middelkerkenaars liever gaan winkelen in Nieuwpoort-bad dan in Oostende.

Laten we het eerst hebben over de laan zelf, in eerste instantie de afmetingen, om zeker geen koeien met paarden te vergelijken. De Leopoldlaan is 1,2 kilometer lang (tot aan de bocht naar de Koninginnelaan). De Albert I laan heeft een lengte van 1,1 kilometer vanaf de plaats waar de tram de Albert I laan verlaat tot 100 meter voorbij de Sint-Bernarduskerk (tot aan de Vlaanderenstraat) en 1,3 kilometer tot aan de Meeuwenlaan.
Beide zijn ongeveer 10 meter breed, gemeten van huisgevel tot huisgevel.
Ik reken in beide gevallen de nauwelijks bebouwde of stroken zonder handelszaken aan de uiteinden niet mee. De beide lanen zijn dus perfect te vergelijken qua afmetingen.

Hoe werden de beide lanen aangelegd, met andere woorden hoe zien ze er uit?
Nieuwpoort-bad biedt een moderne aanblik omdat er lang geleden reeds gestart werd met het afbreken van oude, vervallen of minder moderne of te lage gebouwen, die vervangen werden door moderne gebouwen met meestal moderne winkels op het gelijkvloers. En er wordt nog steeds ijverig verder gebouwd.
Daar tegenover biedt de Leopoldlaan inderdaad een doodse, zielloze aanblik met zeven leegstaande panden, een villa in ruïne, twee bouwgronden waar geen aanstalten gemaakt wordt om te bouwen en twee aangekondigde nieuwe residenties.
De kusttram rijdt door de Leopoldlaan terwijl Nieuwpoort de tramsporen reeds jaren geleden uit de winkelstraat verwijderde en verplaatste naar een parallelle straat. De Koninginnelaan in Middelkerke komt daar niet voor in aanmerking. Die is trouwens maar even breed als de Leopoldlaan.
Er werd geen fietspad aangelegd in de Albert I laan, terwijl de Leopoldlaan er wel één heeft langs weerszijden. Dat is natuurlijk de tweede grote optie die, naast de tramsporen, het verschil maakt.
De Leopoldlaan is een zeer gevaarlijke weg. Als je op het fietspad rijdt, wordt je weg regelmatig versperd door een daar geparkeerde wagen. De fietser kan niet echter uitwijken omdat de tram op een paar tientallen centimeters naast hem/ haar kan opduiken. Vooral aan de tramhalte aan het Epernayplein is er voor de fietsers geen doorkomen aan.
In plaats van fietspaden heeft men dus in de Albert I – laan parkeerplaatsen voorzien.
De Leopoldlaan telt naast een zeer beperkt aantal plaatsen nog wel enkele stroken ‘Laden en lossen’ van 12 meter. In het minder of niet meer commercieel gedeelte zijn er heel wat meer omdat men daar langs de ene zijde van de laan ook geen fietspad voorzien heeft. Dat stuk is voor de fietser nog gevaarlijker.
Nieuwpoort reserveert ook blauwe parkeerplaatsen (voor gehandicapten), enkele groene (met bewonerskaart) en een paar rode (beperkte parkeerduur van 30 minuten).
Is dat nu een voordeel, dat groter aantal parkeerplaatsen? Ik denk dat ze vooral bezet worden door de handelaars, de eigenaars en de huurders zelf. Ik heb daar nog nooit mijn wagen kunnen achterlaten, wegens ‘volzet’. Wie wil en moet winkelen vindt wel ergens een plaatsje.
Heeft het dus wel zin om ervoor te zorgen dat meer auto’s de Leopoldlaan inrijden?
Het plan van de gemeente om ‘het toeristisch centrum van Middelkerke te versterken door de inkom vanuit Oostende via het Arthur De Greefplein te hertekenen om het autoverkeer toe te laten de commerciële slagader vlotter te bereiken’ vind ik alleszins een zeer slecht idee. Zelfs als er een lichte verbetering kan verwezenlijkt worden, dan rijst de vraag of de enorm hoge kosten (alweer, na zo’n korte tijd) daarmee wel in verhouding zullen zijn?
Om veiligheidsredenen vind ik ook dat het invoeren van verkeer in twee richtingen tot voorbij de tramhalte, uit den boze is. Of wil men plots dat meer en sneller rijdende auto’s de Leopoldlaan nog onveiliger maken? Ik neem immers aan dat die verkeersdrempels er gekomen zijn om de snelheid waarmee men Middelkerke binnenrijdt, af te remmen?

Boompjes en bloembakken zijn er niet te zien, zoals in de Albert I – laan. Hoewel ze op de schets hierboven voorzien werden, zijn ze er nooit gekomen. We moeten dus eigenlijk spreken van de Leopoldstraat omdat ‘laan’ veronderstelt dat er langs beide zijden bomen staan.
Er moet in elk geval meer groen komen. Maar dat alleen kan de laan niet gezellig maken.

Een ander zeer belangrijk vergelijkingspunt tussen Middelkerke en Nieuwpoort, behelst het aantal en de aard van de handelszaken in beide lanen.
Wat de Leopoldlaan te kort heeft zijn meer winkels, die echt de klanten aantrekken. Vrouwen (in hun spoor vaak gevolgd door onwillige en verveelde mannen) willen van de ene kledingwinkel voor dames, heren of kinderen, via een schoenwinkel, naar een andere kledingwinkel ‘fladderen’. Die zijn er hier te weinig.
Coiffuresalons en zakenkantoren zijn weliswaar nuttig maar niet bezienswaardig voor de wandelaar. Fietsverhuur hoort eerder thuis op de zeedijk. En waarom die twee nachtwinkels? En waarom een nachtcafé?
Het echt commercieel gedeelte van de Leopoldlaan is te kort. Het bedraagt amper 650 meter met 80 handelszaken tegenover 1000 meter met 140 handelszaken in Nieuwpoort.
De J. Casselaan, in het verlengde, maakt ook deel uit van het probleem, maar die is al even doods.
De Leopoldlaan heeft vooral nood aan enkele bijkomende winkels van grote ketens. Omdat sommige reeds een vestiging hebben in het ‘shoppingcentrum’ (zoals Kruidvat, Mobistar, ….) hebben ze geen winkel meer in het centrum van de gemeente. Free Record Shop, Maury, Ici Paris XL, Standaard Boekhandel en Veritas ontbreken helemaal. Die zijn er dus wel in Nieuwpoort.
Er is geen bloemenwinkel, geen openbaar toilet, geen politiepost, geen open ijsverkoop, geen telefoonwinkel (Allo Telecom, Belgacom, Base)
De handelaars hoeven nochtans geen schrik te hebben voor meer concurrentie. Hoe meer mededingers, hoe beter de handelaar zich inspant om de klanten beter te bedienen en dus te behagen en hoe beter de zaak floreert en hoe aantrekkelijker de laan wordt.

Mijn besluit luidt dus: er zijn geen nieuwe werken (en kosten) nodig om van de Leopoldlaan een gezellige, winstgevende laan te maken. Het wordt wel geen eenvoudige opgave. Er is nog veel werk op de plank voor de werkgroep ‘Lokale economie’ onder leiding van Janna Rommel-Opstaele.
Eens bij de buren gaan kijken kan nooit kwaad.

In ‘Het Nieuwsblad” van 4 mei 2010 schrijft Dany Van Loo dan toch een artikel over de goedkeuring van het zwembadreglement in de Middelkerkse gemeenteraad van 19 april 2010.
Mijn blogartikel van 25 april 2010 moet toch nuttig geweest zijn voor heel wat lezers.

Toen het Vlaams Belang een amendement aan het reglement indiende om de boerkini te verbieden hoorden nogal wat raadsleden het in Keulen donderen.
Michel Landuyt en Vlaams Belang fractieleider Jan Lacombe zijn het zelfs eens over het feit dat wat toen gebeurde ‘te gek is voor woorden’.
Alleen de interpretatie van de ‘gekte’ zou verschillend zijn, volgens Landuyt.
Pure Kafka', stelt Jan Lacombe zelfs. Jullie kennen wel de Praagse romanschrijver Franz Kafka? Hij hekelde steeds weer het feit dat de bureaucratie en de onpersoonlijke maatschappij zich steeds meer manifesteerden.
Het Vlaams Belang vond dat de boerkini moest verboden worden als zelfs de ‘doordeweekse’ short niet toegelaten is.
Natuurlijk had de partij ook nog een ander motief, namelijk een dam opwerpen tegen de steeds grotere invloed van de islam en het opdringen van de wil door moslims en het feit dat onze overheid daar geen graten in ziet.
Jan Lacombe beweert nu ook dat sommige raadsleden hem na de zitting kwamen vragen wat een boerkini nu eigenlijk is. Ook burgemeester Landuyt geeft toe dat hij er nog nooit van gehoord had. Leeft die man misschien in een andere, vreemde wereld? Leest hij dan nooit een dagblad of tijdschrift of enkel de artikels over Middelkerke en over zichzelf? Misschien dacht hij wel dat het een tweedelig zwempak is dat vooral door boerinnen gedragen wordt?
Jullie moeten dus goed weten dat het voorstel van het Vlaams Belang door alle andere raadsleden weggestemd werd. Die neen-stemmers, inbegrepen de burgemeester, hebben dus iets verworpen waarvan ze nog nooit gehoord hadden. Gaat dat dan altijd zo in onze gemeenteraad?
Als iemand voorstelt om een ‘kruisbolwagen’ van 50.000 euro aan te kopen, stemmen ze dat dan weg als het van de oppositie komt en stemmen ze het goed als het van de meerderheid komt? Proficiat!
Hoewel de raad niet vergaderde op 1 maar op 19 april, beweert Michel Landuyt toch ‘dat het om een grap ging’!! Volgens hem heeft niemand het amendement ernstig genomen en het daarom weggestemd. Worden er misschien vaker van die ‘rare’ en niet-ernstige voorstellen ingediend? Reageren Michel en zijn gevolg dan ook altijd zo ‘raar’?
Is het misschien verboden om wat meer uitleg te vragen in de gemeenteraad? Of hebben ze schrik dat ze als ‘onwetend’ zouden bestempeld worden? Misschien zijn ze dat wel?
Dus, vliegensvlug mijn blog raadplegen, waar alle kini’s uitvoerig ‘uit de doeken gedaan worden’.
De vraag die ik me nu stel is: zou het amendement van het Vlaams Belang misschien niet weggestemd geworden zijn, mochten de raadsleden geweten hebben waar het over ging?
Dat kan natuurlijk want als reactie op mijn blogartikel, schrijft gemeenteraadslid Henk Dierendonck van de lijst Dedecker, vroeger NV-A in kartel met CD&V: “Ik begrijp de commotie niet helemaal. Als een T-shirt en een zwembroek tot onder de knie verboden is, dan valt een boerkini toch ook onder de noemer 'niet aanvaardbaar'? Waarom de dingen moeilijk maken?”
Hij heeft natuurlijk gelijk. Ik begrijp alleen niet waarom hij dan tegen het verbieden gestemd heeft. Of was hij afwezig?
De burgemeester zegt tenslotte dat het probleem zich in Middelkerke niet stelt. Maar, wat gebeurt er op de dag dat onverwacht een moslimvrouw uit een cabine tevoorschijn komt … in boerkini? Geen probleem! Volgens Landuyt zijn “de redders ter plaatse die de algemene veiligheidsregels, ook voor de kledij, al naargelang de situatie, beoordelen.” Maar als het niet in het reglement staat, wat doen ze dan?
Zij kennen toch wel de boerkini?

Michel, Michel toch… Weer een afgang van jewelste!

Dat is een moeilijk te beantwoorden vraag, maar burgemeester Michel Landuyt zegt van wel en hij voegt er nog aan toe ‘ook voor de jongsten’. Hij demonstreerde dat volgens een artikel in ‘Het Nieuwsblad’ van 24 maart 2010 door hoogstpersoonlijk een rondleiding te geven aan een groep leerlingen van de gemeenteschool ‘De Zandloper’.
Iemand die niet beter weet, zou zo denken dat het hoofd van een gemeente wel iets anders te doen heeft. Heeft hij misschien onvoldoende personeel dat kan optreden als gids in het gemeentehuis? Neen, dat is het zeker niet!
Of zijn alle middelen gewoon goed genoeg om in de belangstelling te komen, als er een fotograaf in de buurt is? Dat zal het wel zijn, zeker?

Maar goed, ik wil het vandaag eigenlijk hebben over die zo geroemde gastvrijheid die tegenwoordig in de gemeentehuizen zou heersen. Gastvrijheid is “hartelijkheid en warmte bij het ontvangen en onderhouden van gasten, bezoekers of vreemdelingen, in vrijheid en goede wil”.
Omdat onze politici de reputatie zouden meekrijgen dat ze dicht bij de burger staan, worden allerlei initiatieven genomen. De inwoners zouden zo beter kunnen zien, begrijpen en aanvaarden wat er met hun belastinggeld gebeurt.

Laten we eerst even nagaan wat de hogere overheid allemaal in het werk stelt om de zogenaamde kloof met de burger te overbruggen. We moeten het toegeven, er worden allerlei lovenswaardige pogingen daartoe ondernomen.
Zo werd vooreerst het begrip ‘Openbaarheid van bestuur’ ingevoerd. Het is een verzamelterm voor wetgevende initiatieven die tot doel hebben een grotere transparantie van het bestuur te realiseren.
Daardoor wordt bovendien een preventieve rechtsbescherming aan de burgers verleend.
Volgens een Vlaams decreet van 26 maart 2004 heeft iedereen het recht elk bestuursdocument te raadplegen. U kunt het inkijken, er meer uitleg over vragen of er een kopie van krijgen. Er zijn wel een aantal uitzonderingen voorzien. Het addertje onder het gras is dat deze nogal vaag zijn zodat ze door iedereen verschillend kunnen geïnterpreteerd worden en men er dus alle kanten mee uit kan. De overheid kan zich immers beroepen op geheimhoudingsverplichting, op bescherming van de persoonlijke levenssfeer, op economische belangen van de overheid of op de openbare orde.
Door een wet van 5 augustus 2006 moet het publiek ook gemakkelijker toegang krijgen tot milieu-informatie, bijvoorbeeld het milieurapport van een bedrijf in uw buurt.
In een andere wet van 29 juli 1991 worden de besturen verplicht hun bestuurshandelingen uitdrukkelijk te motiveren en informatie te verstrekken over hun beleid en dienstverlening.
Brieven van de overheid moeten steeds de naam en het telefoonnummer vermelden van de persoon die een dossier behandelt. Weet u niet waar u met uw vraag terecht kunt? Een gratis telefoontje naar het contactpunt Vlaamse infolijn op het nummer 1700 zal/ zou u verwijzen naar de juiste instantie of persoon.
Misschien hebt u ooit wel als toeschouwer een gemeenteraad bijgewoond? Wist u ook dat u tegenwoordig de kans krijgt om punten van algemeen belang, waarvoor de gemeente bevoegd is, op de agenda te laten zetten?
Voelt u zich slecht of verkeerd behandeld door de overheid? De ombudsman zal uw klacht aanhoren.
Geeft toe, dat is toch heel wat, nietwaar?

Ook de gemeenten zelf laten zich niet onbetuigd. ’Ons gemeentehuis, een glazen huis’, is inderdaad een veelgehoorde uitdrukking. Er zijn er heel wat die dat zelfs letterlijk opnemen en een gebouw in glas optrekken om aldus de indruk te wekken van openheid, van transparantie. Bij uitbreiding van gemeentehuizen worden de nieuwe vleugels in een moderne stijl gebouwd om te onderlijnen dat er een trendbreuk is met het verleden, dat het gemeentehuis een getuige moet zijn van zijn eigen tijd.
Andere noemen het gebouw waarin de diensten ondergebracht zijn, “Het huis van …. (de Mechelaar, bijvoorbeeld) om aan de inwoners de indruk te geven dat ze zich daar thuis mogen voelen.
Elke gemeente heeft een ruim informatieblad, nu zelfs op duur glanzend papier in Middelkerke. Ook op het internet is er steeds meer informatie van overheden te vinden. En … welke gemeente heeft nu geen eigen webstek?
Opendeurdagen zijn ook al geen uitzondering meer.
Ik heb op 16 februari 2008 deelgenomen aan een gemeentelijke opendeurdag onder het moto ‘Word verliefd op Middelkerke’. Allemaal heel interessant! Je kon zien dat de brandweer goed werk levert, dat alles schijnbaar op wieltjes loopt in het gemeentelijk zwembad, in de bibliotheek en in het OCMW. Allemaal nogal algemeen binnen een kort tijdsbestek en natuurlijk geen haar op het hoofd van één van de bekwame gidsen dat eraan denkt problemen aan te kaarten of een kwaad woord te spreken over zijn/haar politici - bazen. Terecht overigens! Ik heb daar wel geen enkele politicus gezien.
Ik heb in de voorbije maanden ook af en toe een vraag gesteld aan de diensten erfgoed, milieu en cultuur.
Telkens kreeg ik een snel en vriendelijk antwoord.
Er zijn zelfs gemeenten die huis aan huis bevragingen (= standaardtaal voor ‘enquêtes’) organiseren om de inspraak van de burger speciaal te benadrukken. Nog andere organiseren vragenhalfuurtjes of -kwartiertjes, waarbij het publiek bij het begin van de gemeenteraad vragen kan stellen aan het college van burgemeester en schepenen en aan alle raadsleden.
Sommige gemeenten leggen belangrijke problemen voor op informatievergaderingen. In Middelkerke is men daar eerder tegen omdat Michel Landuyt vindt dat die uitmonden in ‘verzuurde praatbarakken’.
Op 31 januari 2009 verklaarde Michel Landuyt ook nog: “Men wil de burger zoveel mogelijk laten participeren, maar ik ben niet overtuigd dat de democratie moet blijven evolueren naar meer participatie. Het vragenkwartiertje is daar een voorbeeld van. Het idee is niet slecht, maar vaak wordt het toch gebruikt om vooral de ik-problemen van burgers aan te kaarten.”
In april 2009 werd een enquête gedaan bij de Lombardsijdenaars om te horen of zij al dan niet wensen dat de tram verder door de dorpskern rijdt. De meerderheid (64%) wenst dat en het gemeentebestuur … nam akte van het resultaat … omdat de beslissing bij de Vlaamse overheid ligt.
Dus, ook op lokaal vlak wordt veel ondernomen om te proberen het imago van het bestuur op te poetsen.

De vraag, die zich men echter kan stellen is “Wat brengt dat allemaal op?” Bereikt de verstrekte informatie wel de burgers? Willen die wel geïnformeerd worden? Begrijpen ze de informatie wel? Zijn de genomen initiatieven wel van aard om te mogen spreken van een ‘glazen huis’?
Gaat het goede nieuws niet eerder over de diensten dan over het beleid?
Het is zeker nuttig te kunnen beschikken over een naslagwerkje met alle openingsuren en activiteiten.
Het is inderdaad voor sommige inwoners interessant om een beter inzicht te krijgen in de gemeentediensten. Of de gemeente daarvoor rondleidingen voor kinderen moet organiseren, of nephuwelijken of kinderburgemeester - verkiezingen, daarover ben ik een andere mening toegedaan.

Maar wat met het echte beleid? Het is algemeen bekend dat de feitelijke beslissingen binnenskamers genomen worden. De vergaderingen van het college van burgemeester en schepenen zijn niet openbaar. In principe heeft een raadslid inzage in alle documenten van het betrokken bestuur, maar tijdens de zitting van de gemeenteraad zit de oppositie er meestal slechts voor spek en bonen bij. Ze moet alleen aanhoren wat de meerderheid in een voorafgaande aparte bijeenkomst bedisseld heeft.
Het is algemeen bekend en de Middelkerkse burgemeester verklaarde het ook, na 20 jaar dienst in de gemeenteraad, dat veel raadsleden over onvoldoende dossierkennis beschikken. Het college ondervindt dus heel weinig weerstand.
Welke invloed heeft de oppositie, bijvoorbeeld, op de begroting?
De burger heeft evenmin inspraak in de punten die hem/ haar rechtstreeks aanbelangen. Hij/ Zij hoort ook meestal dat er iets zal gebeuren in zijn/ haar buurt NADAT het beslist is.
Vooral als het gaat over financiële uitgaven is er weinig doorzichtigheid.

Ik geef toe dat men moeilijk rekening kan houden met eenieders mening, dat wat goed is voor de ene niet noodzakelijk goed is voor de andere, maar dat men alstublieft ophoudt met over ‘glazen huis’ te spreken!

Bronnen
http://www3.vlaanderen.be/openbaarheid/document.php?document_id=1#id_21
http://rapportannuel.ibz.be/p_506.htm

Op de gemeenteraad van 19 april 2010 was buiten het agendapunt in verband met de terrassen op de dijk, ook nog de bespreking voorzien van het zwembadreglement. Eigenaardig genoeg kon men daarover niets lezen in de pers. Wil men misschien vermijden dat iemand voor het hoofd gestoten wordt?

In artikel 1 van het vroeger reglement stond uitdrukkelijk dat men ‘niet onzedig gekleed’ mag zijn om toegang te krijgen tot het bad. Maar wat betekent ‘zedig’? Dat kan zeer snel evolueren, hé?
De raad heeft dan maar precies vastgelegd welke zwemkledij uitdrukkelijk verboden is. Dat zijn: jeanshorts, zwemshort onder de knie, string, opgerolde jeans, onderbroek onder zwemshort.
Om misverstanden te vermijden, krijgen jullie hieronder wat meer uitleg en omdat het meer aanspreekt, enkele beelden met de verboden drachten, in de hiervoor aangehaalde volgorde.

           

Een G-string, string, stringtanga of tangastring is een klein zwembroekje of slipje dat het geslachtsdeel bedekt en voor de rest slechts bestaat uit een touwtje om het middel en door de bilspleet.

Het Vlaams Belang, dat in de gemeenteraad vertegenwoordigd is door drie mandatarissen, had graag ook de boerkini verboden maar stuitte op tegenstand van alle andere raadsleden. Het amendement werd dus weggestemd waardoor het iedereen toegelaten wordt om in boerkini te komen zwemmen. Het zou mij enorm plezier doen indien jullie mij dan een seintje geven. Ik wil dat namelijk absoluut zien!
Ik heb, zoals gebruikelijk, wat opsporingswerk verricht over dit (lichtzinnig) onderwerp, meer waarschijnlijk dan alle raadsleden samen. Ik wil jullie dat werk niet onthouden. Wees maar niet gechoqueerd, beste lezer, door de voor deze blog ongewone afbeeldingen.

Wat is een boerkini eigenlijk? Jullie kennen waarschijnlijk beter de boerka, de nikab en de chador? Of toch niet?
De termen boerka en nikab worden vaak door elkaar gebruikt. Beide kledingstukken kunnen het aangezicht in zijn geheel bedekken. De nikab zit niet vast aan andere kledingstukken, de boerka wel.
De chador is een gewaad dat het gehele lichaam bedekt behalve het gezicht en dat zoals de andere gewaden de vrouwelijke vormen onzichtbaar maakt.

Boerkini is een samenvoeging van boerka en bikini. Het is een badpak uit waterafstotende speedostof dat het lichaam vrijwel van top tot teen inpakt, zoals bij een duikerspak. Het laat slechts de handen, de voeten en het gezicht vrij terwijl het hoofd bedekt blijft. Om de vrouwelijke vormen te verhullen heeft het pak rondom de borsten nog een extra stuk stof.

De hiernavolgende afbeeldingen staan in de volgorde: boerka, boerka met gaas voor de ogen, nikab, boerkini en chador.

           

Wat is er dan wel toegelaten, naast de boerkini? Alles wat niet verboden is?
Laat ons eens de verschillende bestaande soorten ‘kini’ wat nader bekijken.
Omwille van de zedelijkheid in ons zwembad, neem ik aan dat de monokini (pak dat de borsten bloot laat) en de nokini (adamskostuum) niet als aanvaardbaar beschouwd worden.
Maar wat met de andere kini’s? Wanneer is men niet zedig gekleed? Hoever mag de ontbloting of onthulling doorgevoerd worden? En, wie zal daarover (willen) oordelen?
Een tweedelige microkini is een extreem klein badpak dat werd ontworpen om slechts de minimaal vereiste lichaamsdelen van een drager te bedekken.
Een tankini is een tweedelig zwempak, een tussenvorm tussen de bikini en het ééndelig zwempak: het bovendeel strekt zich naar beneden toe uit, soms net nog de navel bedekkend, soms tot net boven de heupen. Sommige draagsters beschouwen dit als een decentere vorm van de bikini.
Ziehier de kini’s, in de volgorde: bikini, microkini, tankini en vkini.

           

Politiek en sociaal gezien ligt het dragen van een boerkini, maar vooral van de boerka (om veiligheidsredenen) in de westerse wereld gevoelig.
De dragers ervan vinden dat dit deel uitmaakt van hun geloof en dat een verbod hun persoonlijke vrijheid aantast. Andere vinden dan weer dat het onterend is voor de vrouw, omdat deze onder druk gezet wordt om zich zo te kleden.
De koran gebiedt namelijk dat de vrouw haar schaamdelen, dat is alles behalve gezicht, handen en voeten, kuis bedekt moet houden. “Zij mag haar schoonheid niet tonen en moet sluiers tot over haar boezems dragen. Ze moet ook haar klederdracht verlengen zodat ze herkend wordt als eerbare vrouw.” De man waakt mee over de klederdracht van zijn vrouw. Maar hoe kan hij dat in een zwembad? Volgens koranvers 24:30 dient hij zijn blik neer te slaan telkens hij naar een vrouw kijkt en er een brutale of schaamteloze gedachte in zijn hoofd opkomt. Of doet hem dat niets?
Ik heb via verschillende websites de indruk gekregen dat vooral Westerse vrouwen, die zich tot de islam bekeerd hebben, erop staan in boerkini te gaan zwemmen. Er wordt ook soms beweerd dat ze dat doen om te provoceren.
Terwijl de ene vindt dat de moslimvrouw nu eindelijk ook kan gaan zwemmen, vinden de andere dat het samenleven van allochtonen en autochtonen daardoor nog wat meer bemoeilijkt wordt. Volgens de koran krijg je nu namelijk ‘eerbare’ en ‘niet-eerbare’ vrouwen samen in één bad.
Sommige vinden de boerkini zelfs onhygiënisch maar dat wordt, gezien de gebruikte textielstof, ten stelligste betwist door de andere.
Het verschijnen van de boerkini in meer en meer van onze zwembaden, geeft diegene gelijk die beweren dat de islam zijn opmars in Europa beetje bij beetje verder zet. Zij vinden dat ook de gemeentebesturen hun steentje moeten bijdragen om daaraan een einde te maken. In dat licht moet waarschijnlijk het amendement aan het zwembadreglement van het Vlaams Belang gezien worden.

Wat ik nu persoonlijk denk over de boerkini, vragen jullie zich misschien af?
In onze Westerse maatschappij vinden (vooral de bestgevormde) vrouwen dat ze fier mogen zijn op hun lichaam, dat bij voorkeur slank en mooi gebruind moet zijn, door de zon of in een solarium. Het lichaam is niet vies en niet aanstootgevend, dus waarom zouden we het bedekken, vinden ze.
Jaren heeft de geestelijkheid het (half)bloot lopen als een zonde beschouwd. Nu dat juk van de kerk afgeworpen is, krijgen we te doen met een andere godsdienst die nog strengere normen oplegt.
Eerlijk gezegd, ik vind dat dit een stap achteruit is. Is de volgende vooruit nu een ‘apart zwembad’?
Mocht ik gaan zwemmen en daar naar een vrouw kijken (ssstt…) dan weet ik wel naar dewelke. Jullie toch ook, hé? Of ben ik nu ook niet eerbaar?

Bronnen
http://nl.wikipedia.org/wiki/Nikab
http://www.lddmiddelkerke.be/uploads/2/9/3/9/2939055/huishoudelijk_reglement_zwembad_goedkeuring.pdf
Koranverzen 7:26, 24:30, 24:31 en 23:59 Regels over kleding voor mannen en vrouwen http://dutch.faithfreedom.org/forum/viewtopic.php?f=4&t=12430

Westende-dorp heeft op 10 maart 2010 de eerste verjaardag herdacht van het afschaffen van zijn maandagmarkt. Destijds besliste het schepencollege daartoe wegens gebrek aan belangstelling vanwege de inwoners, “niettegenstaande de lage marktprijzen”. De handelaars toonden geen interesse meer, omdat hun omzet te laag was.
En nu moeten de Westendenaars, die dat wensen, op donderdag maar de markt bezoeken in Middelkerke (op 5 km). Velen verkiezen echter de Nieuwpoortse vrijdagmarkt (op 3 km) .

Bezorgd om de toekomst van Westende, dacht ik er al een hele tijd over na hoe de bedrijvigheid op ons marktplein nieuw leven zou kunnen ingeblazen worden.
En toen kwam de heilige geest, in de gedaante van de burgemeester, mijn geest verlichten.
Hij maakte namelijk op 10 april 2010 zijn (goedgekeurd en financieel mogelijk?) plan bekend om het marktplein van Middelkerke te laten overdekken “naar Frans model”. Of bedoelt hij ‘naar het voorbeeld van Frankrijk’? De markten zijn namelijk allemaal verschillend.

Het is dus heel simpel: wij willen dat ons Westends marktplein ook overdekt wordt!! Die idee is inderdaad briljant en biedt enorme mogelijkheden.
Denk maar aan al die kijklustigen, vooral toeristen, die door deze bezienswaardigheid zullen aangetrokken worden. Of niet?
Middelkerke zou hiermee de enige badplaats zijn aan onze kust, die twee overdekte marktpleinen telt, die zouden kunnen dienen als “centrale uitvalbasis van waaruit de toerist de regio zou kunnen verkennen”. Dat zou een hele vooruitgang betekenen, want “de toeristen verblijven nu vooral ten noorden van de Henri Jasparlaan en de Parklaan. Het nieuw aangelegd plein moet Westende-dorp dus integreren in het toeristisch gebeuren.”
We zouden er verder, het hele jaar door, alle mogelijke activiteiten kunnen organiseren. Ik noem er maar enkele: Zomerhit van radio 2 ook als het water giet, Westende feest in september, rommelmarkten en avondmarkten. Iedereen wordt gevraagd om zijn/ haar verbeelding meer aan te spreken en interessante voorstellen te doen. Wat dachten jullie, bijvoorbeeld, van een dichtersfestival, waar dichters van heel Vlaanderen hun gedichten of haiku’s zouden komen voordragen?
Of misschien een passiespel met Pasen? Of een kerstspel, zelfs als het sneeuwt of hagelt?
Het plein moet dus specifiek uitgerust worden, vandaar de “noodzaak van een agora met tribune en plaats voor een mobiel podium.” Dat woord ‘agora’ past toch niet in de vorige zin! Het plein bestaat toch al?
Jullie weten toch wat een agora is?
Het was een open (dus, niet overdekte) ruimte in een Griekse of Romeinse stad, gebruikt als marktplein of openbare vergaderplaats, omringd door één of meerdere zuilenrijen. De stemgerechtigde mannen kwamen er bijeen om te converseren, zodat de agora eigenlijk het politiek centrum van de stad was. Ook het sociaal en commercieel leven speelden zich daar af. Men kwam er de laatste nieuwtjes aanhoren en men liet er zich onderwijzen door allerlei filosofen. Het zou dus interessant zijn voor de Westendenaars om er af en toe leden van het schepencollege uit te nodigen zodat deze er hun grootse plannen voor de toekomst kunnen uiteenzetten. Men kon er zich ook ontspannen. Ik wil niet overdrijven, maar bij de Grieken stond vlakbij het plein vaak ook een tempel, gewijd aan allerlei (hoofdzakelijk populaire) goden. Dat is niet nodig, in Westende toch niet. Later misschien één of ander standbeeld?
Laten wij toch hopen dat de autochtonen en de toeristen nooit zullen aangegrepen worden door agorafobie, dat is pleinvrees of angst voor grote ruimten. Dat heeft niets te zien met de vrees dat een overdekt plein misschien wel niet nodig zou kunnen zijn in Middelkerke.

Bij drukbezochte manifestaties geraken de bezoekers hun wagen moeilijk kwijt. Vandaar mijn voorstel om onder het nieuw plein drie verdiepingen met elk een honderdtal parkeerplaatsen (geen garageboxen!) te voorzien.
Ook bij begrafenissen met talrijke ‘rouwenden’ zouden die goed van pas komen.

Wij hebben tenslotte ook nog behoefte aan een ‘succesverhaal’. De Essex Scottishlaan, waar elke dag nieuwe appartementsgebouwen uit de grond rijzen, moet eerst en vooral eens hersteld worden, maar tegelijk moet onderzocht worden welke handelszaken er zouden kunnen opgericht worden. “Deze as zou dan de ideale verbinding kunnen vormen tussen” het Sint-Laurentiusstrand en zijn parkeerdijk en de centraal gelegen nieuwe markt. “Deze zou dan, zonder overdrijven, een uniek karakter krijgen.”

Natuurlijk zou het plein een aantrekkelijke aanblik moeten bieden. Er moeten zitbanken voorzien worden, bomenrijen en een speelplein voor de jongeren. Kan dat er allemaal op?

Mag Westende-dorp op jullie steun rekenen om er deze mooie verwezenlijking door te drukken bij het gemeentebestuur? Of is het voldoende de burgemeester aan te spreken?
Of moeten wij alweer benadeeld worden ten opzichte van Middelkerke?
Neen, toch!! Ik denk zelfs nu al aan een volgend prestigieus project! De gemeente bulkt toch van het geld en geef toe, zo wordt het toch nuttig besteed, nietwaar?

Hierna vinden jullie enkele beelden van overdekte markten in Frankrijk, in de volgorde: Bocage, Brive, Cambrai, Chaumont, Epinal, Fleurance, Fontainebleau, Royan. Kies maar uit!!

       

           

           

Bronnen
Artikel in “Het Nieuwsblad” van Dany Van Loo van 10 april 2010
http://nl.wikipedia.org/wiki/Agora
http://www.encyclo.nl/begrip/Agora

Welke is, naast de globalisering, de economische en financiële wereldcrisis, de honger in de wereld, de vergrijzing, de migratie en de voortschrijdingvan de islam, de opwarming van de aarde en de criminaliteit het belangrijkste probleem van onze hedendaagse maatschappij? Te oordelen naar de middelen die onze gemeente ervoor inzet, komen de strijd tegen hondenpoep en sluikstorten daarvoor beslist in aanmerking.

Aan hondenpoep heb ik reeds één van mijn vorige blogartikels gewijd. Ik heb toen mijn lofbetuiging voor de inspanningen die Middelkerke doet op dat gebied, niet gespaard. Eerst en vooral verwees ik toen naar de gemeentelijke folder ‘Bezorg jezelf geen overlast!’, in het bijzonder naar het luik ‘nette baasjes van honden’.
Daarin en op de gemeentelijke webstek, staat dat de gewone burger met hond altijd zijn hondenpoepzakje van 20 op 30 cm moet bijhebben. Hij/ Zij kan het gratis bekomen op de gemeente. De hondenliefhebber die zich daaraan niet stoort, kan een geldboete krijgen en eventueel een gemeentelijke belasting bovenop als het ‘pakje’ niet verwijderd wordt. Het gebruikte zakje, dat moet kunnen dichtgeknoopt worden, moet in een vuilbak gedeponeerd worden.
Meer zelfs dan voor menselijke wezens, zijn er ook toiletten voorzien voor honden. De toiletten worden dagelijks gereinigd en ontsmet door de reinigingsdienst.
Het gemeentebestuur heeft een handige wegwijsfolder waarin de exacte plaats van de hondentoiletten aangeduid wordt.
Indien er een toilet is op minder dan 300 meter, dan moet dat gebruikt worden. Kon de burger ook maar op zo'n 'service' rekenen!
Als u onderstaande kaart, die op de webstek staat, steeds bij u hebt, dan kan het vinden van een toilet geen probleem opleveren. Of misschien toch, wat denkt u?

           

Hierna kunt u de diensten en het personeel vinden die bevoegd zijn om overtredingen vast te stellen en eventueel te bestraffen. Ze zijn zeer talrijk! Ik kan me nauwelijks voorstellen dat nog iemand aan dit toezicht kan ontsnappen. Oordeelt u zelf maar.
Veiligheidsbeambten/ stadswachten houden preventief toezicht. Als ze het achterlaten van hondendrollen vaststellen, verwittigen ze de bevoegde diensten. (zie gemeentegids)
Jobstudenten worden tijdens de zomervakantie ingezet om inwoners en toeristen te informeren en te sensibiliseren rond hondenpoep.
Controle wordt uitgevoerd door de milieuambtenaar, door de preventiemedewerkers, de GAS – ambtenaren ((gemeentelijke administratieve sancties) en door officieren van de lokale en federale en gerechtelijke politie. Binnen het politiekorps werd ook een milieucel opgericht zodat het effectief mogelijk wordt overtreders te vervolgen.
Er zijn zelfs anonieme controleurs voorzien. Wie zijn dat? Niet –geüniformeerden met vermomming? Wordt het voor jullie misschien ook wat veel en onoverzichtelijk?

Een goed politicus moet vandaag altijd voorstander zijn van preventieve maatregelen, want een repressief optreden zou wel eens niet gewaardeerd kunnen worden door de kiezer.
Daarom worden preventiecampagnes gelanceerd om de mensen te overtuigen om ook effectief de voorziene faciliteiten te gebruiken. In één van die campagnes werd de affiche ‘Hondenpoep… het moet, het kan!’ verspreid.

Sluikstorten is een andere ziekte van deze tijd.
Schepen Janna Rommel-Opstaele (Open VLD), bevoegd voor de reinigingsdienst, vindt dat het zo niet verder kan. Ze somt op wat de oogst van één dag kan zijn: matrassen, een kast, stoelen, twaalf autobanden, een canapé en nog eens 54 zakken van 60 liter kleiner afval.
Waarschijnlijk van een camion gevallen?

           

Nu het paasvakantie is, wil het gemeentebestuur opnieuw de aandacht vestigen op het belang van een net openbaar domein. 'We concentreren ons daarbij vooral op sluikstorten en hondenpoep, want dat is en blijft een probleem. Daarom zetten we meteen ook heel wat man- en spankracht in: bijna vijftig man personeel, zes huisvuilwagens, borstelveegmachines, een brommer voor het reinigen van de hondentoiletten, 110 extra afvalkorven op het strand en nachtrondes voor het ophalen van huisvuil.'
Dat bedoelde ik dus met de massale inzet van middelen. Is die wel in evenredigheid met de zorg voor andere problemen? Of beter gezegd, kan hetzelfde resultaat niet op een andere manier bekomen worden?

Sensibiliseren en preventie zijn goed, alles zelf opruimen al veel minder, maar er moet vooral veel strenger opgetreden worden tegen de vervuilers.
Het gemeentebestuur beweert niet te zullen aarzelen om de hardleerse overtreders in de portefeuille te raken. 'We zullen een folder bedelen en we willen in de eerste plaats de mensen sensibiliseren', zegt burgemeester Michel Landuyt. 'Maar zij die niet willen luisteren, zullen aan den lijve ondervinden dat wij het menen met het rein houden van onze badplaats.'
Telkens horen wij weer dat zelfde liedje. Goede voornemens!

Volgens de burgemeester werden er dit jaar voor hondenpoep al 130 overtredingen vastgesteld.
'Wie beweert dat we er niet mee bezig zijn, heeft het dus duidelijk verkeerd voor', beweert hij.
Dergelijke cijfers hebben weinig betekenis. Werd er telkens proces-verbaal opgesteld? Hoeveel controles werden er uitgevoerd? Werden er al opruimsancties opgelegd? Dat zou ik graag horen!

Ik durf niet beweren dat de strijd tegen hondenpoep en tegen sluikstorting een eenvoudige opgave is.
We stellen de overtreders echter te weinig voor hun verantwoordelijkheid waardoor ze de indruk krijgen dat alles kan en dat anderen, de medemens of de overheid het wel zullen opruimen.
Rechters spreken mensen vrij of spreken zeer lage straffen uit, voor zeer ernstige feiten. Een boete voor het niet bijhebben van een hondenpoepzakje, lijkt dan al vlug bij het haar getrokken. Ik zou nooit toegelaten hebben dat mijn kinderen op school of met een jeugdbeweging de smurrie opruimen die anderen op het strand of in de duinen achterlaten, zelfs al wil men de jeugd daarmee tonen hoe het niet moet.
Veel mensen die een overtreding zien gebeuren, durven niet meer tussenkomen, uit schrik om uitgekafferd te worden door de schuldige.

Het is niet eenvoudig, maar toch blijf ik een hevig voorstander van een streng optreden. Niet eerst drie keren waarschuwen! Iedereen weet wel dat het niet mag! Waarom ze het dan wel doen? Weinig of slechte opvoeding, te weinig besef van waarden en normen. Dus, wie niet horen wil, moet voelen.

En tenslotte nog dit: zou ik nu eindelijk eens mogen weten welke maatregelen genomen worden tegen het deponeren van paardendrollen op de openbare weg?
Daar wordt nooit over gesproken! Ook de gemeentelijke website vermeldt er niets over! Dank u wel!!

Bronnen
Artikel van Dany Van Loo in “Het Nieuwsblad” van 9 april 2010

De ‘zaak van de ijspistes’ blijft in het nieuws. We weten allemaal dat het hof van beroep in Gent op 25 februari 2010 Michel Landuyt, de gemeentesecretaris en de betrokken zaakvoerders vrijsprak.
De rechter(s) oordeelden dat er geen bewijs kon gevonden worden dat er schriftvervalsing zou gepleegd zijn bij het toekennen van de aanbesteding van die ijspistes. Die moesten destijds dienen om de integratie van de asielzoekers in Zon en Zee in het dorpsleven te bevorderen en om het asielcentrum te doen aanvaarden door de plaatselijke bevolking.
Heel dat initiatief en alles wat er rondhing was één grote miskleun. En het is nu nog niet gedaan.
Na de uitspraak was de waarnemende burgemeester van oordeel dat hij en zijn gezin nu eindelijk rust zouden vinden en dat hij nu weer zou kunnen eten en slapen. Hij vond dat zijn bittere nasmaak nu wel kon weggespoeld worden met een goed glas wijn.
Als advocaat zal hij ook wel weten wanneer een rechtszaak werkelijk als afgesloten mag beschouwd worden. Onze wetten voorzien namelijk dat tegen de uitspraak van het hof van beroep nog een verhaal mogelijk is bij de hoogste gerechtsinstantie van ons land “Het Hof van Cassatie’ in Brussel. Het openbaar ministerie moet dus geoordeeld hebben dat er redenen voorhanden waren om cassatieberoep aan te tekenen. Dat gebeurt wanneer geoordeeld wordt dat de rechter bij het hof van beroep de wet niet heeft toegepast.
Ik ken uiteraard niet de argumenten die het openbaar ministerie bewogen hebben.
Wie niet beter weet zou zich nu kunnen afvragen “Zouden ze het dan toch gedaan hebben?”
Dat kan natuurlijk best zijn, maar daarover oordeelt de cassatierechter niet.

Hij/ Zij onderzoekt enkel de wettigheid en regelmatigheid van de rechterlijke uitspraken die aan zijn/haar oordeel worden voorgelegd. Ligt de straf binnen de grenzen door de wet bepaald? Werd de straf wel gemotiveerd? Indien hij/ zij vaststelt dat de lagere rechter het recht inderdaad niet correct heeft toegepast dan zal hij/ zij de uitspraak van deze lagere rechter verbreken. Dit verklaart meteen de term Cassatie: het woord is afgeleid van het woord casser of breken.
Ofwel verbreekt het hof van Cassatie de aangevochten uitspraak, ofwel wordt het cassatieberoep verworpen. In dit laatste geval vervalt onmiddellijk de schorsende werking van de procedure en wordt de bestreden uitspraak definitief en dus uitvoerbaar. Indien het hof van Cassatie verbreekt beslist zij niet verder over het geschil maar verwijst zij de zaak naar een ander hof van beroep, bijvoorbeeld in Brussel of Antwerpen. Daar wordt de zaak dan helemaal overgedaan.
De uitspraak van het Hof van Cassatie wordt ten vroegste verwacht tegen eind 2010. De rechtszaak zal dan meer dan vier jaar aangesleept hebben. Dagvaarding in april 2006, veroordeling in januari 2007, aantekenen beroep en steeds maar uitstellen in 2008 en 2009 en tenslotte deze vrijspraak … omdat er niets kon bewezen worden. Verstaan jullie waarom er zoveel tijd nodig is voor wat toch een eenvoudige zaak lijkt? Ik niet !!

In het artikel daarover in ‘Het Nieuwsblad’ lees ik “De burgervader zou volgens zijn tegenstanders fouten hebben gemaakt bij de aanbesteding van een ijspiste.” Zijn procureur Berkvens en de rechter in eerste aanleg dan tegenstanders van Michel?

Ik heb niet kunnen vinden waarom het indienen van cassatieberoep de vrijspraak door het hof van beroep niet opschort. Ik vind dat onlogisch want men zou volgens mij de volledige afhandeling moeten afwachten. Landuyt kon ondertussen op 18 maart 2010 reeds de eed afleggen in handen van de provinciegouverneur. Michel noemt dit 'een mooi moment na een lange lijdensweg'. Volgens hem is het “plaatje eindelijk compleet, maar wegens het cassatieberoep is de onzekerheid echter nog niet weg”. Is dat niet tegenstrijdig?

Middelkerke heeft dus niet langer een waarnemend burgemeester, wat het geval was sinds de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006, maar nu een effectief burgemeester, zoals alle andere gemeenten.

Bronnen
Artikels van Dany Van Loo in ‘Het Nieuwsblad’ van 13 en 19 maart 2010

De actuele Middelkerkse gemeenteraad is als volgt samengesteld: 12 leden van de Open VLD, 7 van de CD&V, 3 van het Vlaams Belang, 2 van het Progressief Kartel (1 SP-a en 1 SLP – groen?) en 1 onafhankelijke van de LDD (overgelopen van de CD&V).

Waarom willen inwoners van een gemeente eigenlijk lid worden van een welbepaalde partij of deel uitmaken van een partijbestuur ? Waarom willen ze een plaats op de verkiezingslijst van die partij?
Daarvoor kunnen meerdere redenen gevonden worden.
De meest voor de hand liggende, die ook het vaakst aangehaald wordt, is dat men met een politieke kleur geboren wordt. Dat is ook de ‘simpelste’ reden. “Het is een familietraditie” en “Eens blauw … of rood”! “Steeds… blauw … of rood”
Er zijn ook verhevener redenen. Er leven inderdaad nog mensen die vinden dat de toekomst van de gemeente, van henzelf en van hun nageslacht het best kan verzekerd worden door deze of gene partij.
Wie zich verdienstelijk maakt in een vereniging, wordt daardoor interessant, ja zelfs opgejaagd wild. Zij worden, vaak door meer dan één partij gevraagd en ze aanvaarden het meestal graag omdat ze denken aldus beter de belangen van hun vereniging en van de leden te kunnen verdedigen.
Opportunisten zijn er natuurlijk ook. Die denken maar aan de plaats die ze op een partijlijst kunnen krijgen en dus aan de kans die ze hebben om een zitje te veroveren in de gemeenteraad of in het OCMW. Tot die groep kunnen we meestal ook de overlopers rekenen. Die denken dus eerder aan hun eigen belangen!
Soms vraag ik mij af of lokale kandidaten ook nog aan politiek doen omdat de doctrine van een partij hen aanspreekt. Vraag maar eens aan een lokaal politicus waarom hij/ zij voor een bepaalde kleur gekozen heeft. Weten zij wel wat liberalisme of socialisme inhoudt? Als ze daarop al een zinnig antwoord kunnen geven, dan zal je daarover op zijn minst zeer verwonderd opkijken. Het is juist dat de verschillen tussen de (te vele?) strekkingen in de laatste jaren fel vervaagd zijn. Het is evenzeer waar dat politiek bedrijven op lokaal vlak weinig te zien heeft met die op Vlaams of federaal niveau.
Laten we toch maar eens, zeer kort, overlopen welke doctrine, de blauwe, rode, oranje, groene of geel-zwarte partijen eigenlijk aankleven.

Liberalisme heeft als uitgangspunt de vrijheid van het individu. Dat betekent dat de overheid zo min mogelijk moet ingrijpen in de economie en het maatschappelijk leven.
De liberale samenleving is sterk verbonden met het kapitalisme, dat gekenmerkt wordt door privé-eigendom van de productiemiddelen (zoals: machines, grond, gebouwen, grondstoffen en arbeid). Ander speerpunt van het liberalisme is de scheiding van kerk en staat.
Is die doctrine te herkennen in het bestuur van de Middelkerkse liberalen? Ik denk het niet!
Ons liberaal bestuur bemoeit zich maar al te graag met het maatschappelijk leven en laat weinig of geen inspraak toe. Ik vermoed dat de ‘liberale gedachte’ in Middelkerke vooral succes heeft omdat de partij een hoofdrol speelt en veel verkozenen heeft. Succes trekt aan en biedt allerlei voordelen.

Socialisme is gebaseerd op gelijkheid, sociale rechtvaardigheid en solidariteit. Kerngedachte is dat het collectief, al dan niet belichaamd door de overheid/staat, de hoogste beslissingsbevoegdheid heeft over de verdeling van macht en goederen. De Staat moet het verschil tussen arm en rijk nivelleren en zo een einde maken aan de klassenmaatschappij. In een wat modernere interpretatie wordt aanvaard dat volledige nivellering niet noodzakelijk is voor het verwezenlijken van een eerlijke samenleving. Vrijwel elke socialistische theorie gaat nochtans uit van een sterk overheidsingrijpen om sociale en maatschappelijke problemen op te lossen en kenmerkt zich door een sterke antipathie tegenover een (te) vrije markt.
Het progressief kartel Verdonck-Maesen heeft in de huidige meerderheid onder andere gekozen (neem ik toch aan!) voor volgende bestuursverantwoordelijkheden: huisvesting, samenlevingsopbouw, kinderopvang (Verdonck) en jeugd en senioren, preventie- en straathoekwerk, toegankelijkheidsbeleid en sociale zaken en ontwikkelingssamenwerking.(Maesen). Men kan dus zeggen dat die bevoegdheden de kans geven om de socialistische lijn te volgen.

Het liberalisme/ kapitalisme staat dus lijnrecht tegenover het socialisme, maar dat is tegenwoordig geen bezwaar meer om samen een meerderheid te vormen. Overeenkomen is wel iets anders.

Het napluizen van enkele websites om achter de doctrine van de christen-democratie te komen, liep niet van een leien dakje. Ik stelde vast dat de CD&V het daar zelf moeilijk mee heeft. Ze doen zelfs aan ‘brainstorming’ om klaarheid te kunnen scheppen.
Het zou gaan over een groepering van krachten die aan de christelijke leer haar hoogste beginselen en haar innerlijke bezieling ontleent, om met tijdelijke middelen en onder eigen verantwoordelijkheid, het algemeen tijdelijk welzijn na te streven.
Het christendom dicteert geen sociaal-economische oplossing, maar geeft wel de algemene principes aan van rechtvaardigheid, naastenliefde, persoons- en gezinswaardering.
Dergelijke algemene bewoordingen kunnen eigenlijk in elke doctrine/ partij ingepast worden.
Van oudsher bestaat de CD&V uit machtige zuilen, zoals de Christelijke Bond van de Gepensioneerden, de Bond voor Grote en Jonge Gezinnen, de Boerenbond, het Davidsfonds, de vzw Pasar of vroeger ‘Vakantiegenoegens’, Broederlijk Delen, ACW en ACV, Enz… Dat laat de partij toe een grote en trouwe achterban te creëren en bijeen te houden vanuit die bonden. Dat brengt echter ook mee dat al die strekkingen vooraanstaande plaatsen opeisen op kiezerslijsten en bij het innemen van de postjes. Aangezien men nooit iedereen tevreden kan stellen, moet de partij wel eens schipperen. In de volksmond spreekt men soms van ‘tjevengedrag’ als er geprobeerd wordt iets op verschillende manieren uit te leggen. Sommige hebben zelfs liever dat men de ‘C’ uit de partijnaam niet associeert met ‘Christelijk’ omdat ze willen dat ook niet-gelovigen voor hen kiezen.

Het Vlaams-Belang is een Vlaams-nationalistische partij. Die eist ondermeer zelfbestuur voor Vlaanderen. De partij is rechts: tradities, waarden en normen moeten geëerbiedigd worden. Ze wil ook respect afdwingen voor de Nederlandse taal.
Ze staat sceptisch tegenover Europa en vindt dat Turkije daarvan geen deel kan uitmaken.
In tegenstelling met alle andere partijen komen zij er voor uit dat zij een streng vreemdelingenbeleid wensen. De Vlaamse culturele eigenheid moet bewaard blijven, vreemdelingen moeten onze wetten respecteren, zich aanpassen aan onze cultuur, onze normen en waarden, onze leefgewoonten en aan belangrijke traditionele principes van onze beschaving, zoals ondermeer de scheiding van kerk en staat, de democratie, de vrije meningsuiting en de gelijkwaardigheid van man en vrouw. Enkele doctrinepunten slaan niet op het lokaal vlak. De partij zit ook hier in de oppositie. Ze waakt over het behoud van het Vlaams karakter van de gemeente en voert een kritische politiek, in de geest van de partijdoctrine.

Dedecker beweert blauwer dan blauw te zijn en altijd te zeggen wat de mensen denken? Of men hier kan spreken van het aankleven van een doctrine, door zijn éénmansfractie in de gemeenteraad, dat is een andere vraag.

De groenen staan voor ‘eerbied voor het milieu’. Aangezien alle partijen tegenwoordig minstens de indruk willen geven dat ook zij zeer bezorgd zijn voor het milieu, maakt de groene doctrine steeds minder indruk.
Voor de eerste keer in Middelkerke, zijn de Groenen toegetreden tot een kartel (het Progressieve). Dat leverde wel geen verkozene op, maar schepen Verdonck van kartelpartner SP-a is belast met milieu- en duurzaamheidsbeleid, zodat de Groenen nu toch wat dichter bij de bron gekomen zijn.
In het progressief kartel vinden we ook nog Lode Maesen. Hij maakte deel uit van de Sociaal-Liberale partij (SLP) van Geert Lambert. Wat vroeger ooit ‘Volksunie’ heette en later ‘Spirit’ is nu ook in damp opgegaan. Ik neem aan dat Lode nu ook een groene geworden is, zoals zijn baas. Zo zie je maar, de groene toch nog in de gemeenteraad/ het college.

Goed bestuur, financiën beheren zoals een goede huisvader, luisteren naar de inwoners en rekening houden met hun mening, tot welke doctrine behoort dat eigenlijk?

Bronnen
http://nl.wikipedia.org/wiki/Liberalisme
http://nl.wikipedia.org/wiki/Socialisme
http://www.vlaamsbelang.org/21/
http://www.kerknet.be/admin/files/assets/tindemans_fragment_inleiding.pdf