Categorie: Verkiezingen

Gemeenteraadsverkiezingen? Nu reeds? Natuurlijk zijn die maar gepland op 14 oktober 2012, na 6 jaar Open VLD – Progressief Kartel.

Het is er goed aan te zien dat de N-VA tegenwoordig de wind in te zeilen heeft. Hoe lang dat nog gaat duren kan niemand voorspellen nadat de Walen en de andere ‘Vlaamse’ partijen (Open VLD, SP-a en CD&V) erin geslaagd zijn de N-VA naar de zijlijn te verwijzen of anders gezegd nadat Dewever de weg geëffend/vrijgelaten heeft voor di Rupo. Is dat door gebrek aan durf? Door arrogantie? Door te hoge verwachtingen? Door onbekwaamheid? Is het misschien berekening? Wie zal het zeggen? De partij blijft in elk geval maar groeien, volgens de laatste peiling.
In veel Vlaamse gemeenten steken nieuwe politici (opportunisten?) nu de neus aan het venster. Nieuwe afdelingen rijzen uit de grond. ‘Verloren zonen’ keren naar de schaapstal terug. Overlopers zullen de lijsten vullen. Aanhangers van het eerste uur zullen ontgoocheld worden.
In Middelkerke werd de afdeling nieuw leven ingeblazen en wordt vol vertrouwen uitgekeken naar oktober 2012. Wij doen dat ook!

Een nieuwe ‘Denken, durven, doen’ (Nr 3 van september 2011)
Een nieuw partijkrantje viel deze week in onze brievenbus.
Ik wil het hier hebben over drie artikels daaruit: het woordje van de voorzitter, het eerste programmapunt (0% aanvullende personenbelasting) en het financieel beleid van N-VA Middelkerke of met andere woorden de beloften voor de volgende legislatuur … als de partij aan de macht zou komen.
Let op de afkorting van Nieuwe Vlaamse Alliantie: N-VA en niet NV-A of NVA.

Voorzitter Danny Van Den Broucke aan het woord
Hij deelt eerst en vooral mee dat de N-VA met een ‘zelfstandige’ lijst zal opkomen. In 2006 vormde de partij inderdaad een kartel met CD&V, dat 8 zetels behaalde waarvan 1 voor N-VA (Henk Dierendonck) die in de loop van de legislatuur het kartel verliet om als onafhankelijke te zetelen.
Isabel Desoete werd OCMW – raadslid.
Andere N-VA’ers op de lijst waren Danny Van Den Broucke en Bianca Ryckewaert. Zij werden niet verkozen.
De voorzitter kondigt aan dat, tussen nu en de verkiezingen, telkens één programmapunt aan bod zal komen, zoals gezegd te beginnen met de belofte dat de Middelkerkenaars, als het van de N-VA afhangt, geen aanvullende personenbelasting meer zullen moeten betalen. Ik heb het woord ‘beloften’ al gebruikt maar Van Den Broucke verzekert ons dat het geen loze zullen zijn, maar dat die intentie deel uitmaakt van ‘berekende plannen’. Hij bedoelt daarmee waarschijnlijk dat aan elke ‘belofte’ het kostenplaatje zal toegevoegd worden. Hij verheugt er zich ook over dat het ledenaantal alsmaar in stijgende lijn gaat.
Hij kondigt aan dat de verkiezingscampagne ‘Traject 2012’ officieel start op 15 oktober met een ‘grootse barbecue’.

Voluit voor 0% aanvullende personenbelasting (AVP)
Iedereen betaalt jaarlijks belastingen, in functie van de grootte van zijn inkomen en in functie van de gegevens op zijn aanslagbiljet. Stel dat iemand (iedereen kan zijn persoonlijk bedrag op zijn afrekening terugvinden) na de voorziene aftrekken (bedrijfsvoorheffing, ….) komt tot een verminderde basisbelasting van 10.000 euro. Op dat bedrag moet een aanvullende gemeentebelasting betaald worden, die verschilt van gemeente tot gemeente.
Bij hun aantreden in 2001, verhoogde de VLD – meerderheid, samen met de CD&V, de belasting van 6,5 % naar 7 %. Zo bleef het 5 jaar, daarna bleef die 2 jaar op 6,5 % staan om daarna geleidelijk aan, in 2011 naar 5,5% en in 2012 (op het einde van de legislatuur) naar 5 % te gaan.
Ook na die laatste verlaging, wordt het tarief van de onroerende voorheffing, 1.750 opcentiemen, niet verhoogd.
Welke weerslag heeft een vermindering met 0,5 % in mijn voorbeeld? Voor 6% betaal ik dus 600 e, voor 5 % is dat 500 euro dus 100 euro minder. Altijd goed meegenomen!!
Ik heb op 27 februari 2011 daarover een blogartikel geschreven ‘Belastingen verminderen en/of opvrijactie in het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen van 2012.’
Wat lees ik nu bij N-VA? Zij willen die aanvullende personenbelasting (AVP) op 0% brengen!, ZONDER de opcentiemen op de onroerende voorheffing te verhogen MAAR door de taks op de tweede verblijven te verhogen.
De afschaffing van de AVP zou de gemeente 4,5 miljoen euro kosten, maar dat zou gecompenseerd worden door 6,6 miljoen meeropbrengsten betaald door de eigenaars van een tweede verblijf.
Deze laatste betalen nu reeds ongeveer 600 euro per jaar. Die taks is praktisch in alle kustgemeenten even hoog, zodat niet moet gevreesd worden dat de taksplichtige/belastingplichtige alleen om die reden andere goedkopere oorden zal opzoeken.
Dat de autochtone inwoners daarvan mee profiteren, lijkt mij niet zo vanzelfsprekend. Denkt maar aan de kostprijs van grote dure werken, die eerder aan de toerist ten goede komen: ondergrondse parking, watersportclub … Het feit van de taks op het tweede verblijf steeds maar te verhogen en de melkkoe verder uit te melken, om met de nieuwe inkomsten de aanvullende personenbelasting te verlagen, vind ik geen grote verdienste maar het komt eerder goedkoop over, vooral als men dat verklaart om de kiezers te charmeren in het vooruitzicht van nieuwe gemeenteraadsverkiezingen

Welk financieel beleid plant N-VA Middelkerke?
Onder het mom van ‘de N-VA trekt volledig de kaart van de Middelkerkenaars’ (de eigenaars van een tweede verblijf zijn immers geen potentiële kiezers) belooft de partij ook een aantal ‘gemeentelijke (pest)belastingen’ af te schaffen: op administratieve diensten en documenten, op aansluiting riolen, op plaatsen windschermen en terrassen, op verbouwingen, op terrassen, op uitbaten strandexploitaties.
Wat bedoelen ze eigenlijk met pestbelastingen? Niemand betaalt natuurlijk graag belastingen. Is elke belasting dan misschien een pestbelasting?
Zou het kunnen dat het afschaffen van sommige van de hierboven aangehaalde belastingen er eerder op gericht zijn een welbepaalde categorie van inwoners te behagen? (handelaars op strand en dijk of immobiliënhandelaars?) Heeft de ‘gewone’ burger daar wel echt baat bij?
Er wordt beweerd dat daarmee de renovatie en heropbouw gestimuleerd wordt, dat de gemeente er aantrekkelijker door wordt voor nieuwe en jonge inwoners en investeerders. Het zouden sociale maatregelen zijn die de creatie van de werkgelegenheid zouden steunen. Kan het nog vager?
Misschien wordt wel bedoeld dat de begunstigden daarmee (nog) rijker worden?
Om de aangehaalde positieve resultaten waar te maken zal wel wat meer nodig zijn, zeker?
Op elk van de hierna vermelde projecten wordt een bedrag gekleefd. Zijn dat uitgaven bovenop diegene die nu reeds voor elk van die projecten voorzien zijn? Zo ja, waar komt dat geld vandaan?

Nieuw zwembad (8 miljoen euro)
De N-VA wil een nieuw en modern zwembad, aangepast aan de hedendaagse noden. Vertoont het huidige echt zeer grote tekortkomingen? Welke zijn dat? Dat blijft weer vaag, hé. Een nieuw zwembad bouwen alleen maar om de volledige sportinfrastructuur te centraliseren, is natuurlijk absurd. Wat parking betreft, de ondergrondse heeft zelfs een aparte uitgang voor het zwembad. Maar die is betalend, natuurlijk!
Neen, zoals de partij het wat verder ook zegt: “gedaan met die prestigeprojecten! Daar zijn er inderdaad de afgelopen jaren al te veel van geweest.” Waarom dus die tegenspraak?

Jeugdbeleid (3 miljoen euro)
Er zouden nieuwe gebouwen moeten komen voor culturele expressie en voor een goed uitgeruste en veilige fuifzaal. Ook jeugdbewegingen, de naschoolse opvang en de jeugddienst en –raad zouden een plek moeten krijgen in de ruimtes, die zouden moeten aansluiten bij de bibliotheek en het cultureel centrum.
Het gaat hier duidelijk over de kerngemeente. Wat gebeurt er dan met de oude gebouwen?
Het jeugdhuis ‘Paravang’ is, samen met de jeugddienst, sinds 1994 gevestigd in de Westendelaan 38.
De naschoolse opvang heeft een onderkomen in de Spermaliestraat 41, in een ex-privaathuis. Voldoen die locaties niet of niet meer? Ik heb de indruk dat de N-VA vooral geld wil spenderen aan het groeperen van diensten en installaties. Het is wel meer comfortabel maar is dat wel nodig?

Onderwijs (600.000 euro)
De N-VA wil een NOG betere werking van het gemeentelijk en katholiek onderwijs, NOG meer investeren in ondersteuning en innovatie van het onderwijs. Dat lijkt op het eerste gezicht verdienstelijk maar wat houdt dat juist in? Dat is vaag².

Verfraaiing (3 miljoen euro)
Natuurlijk ben ik ook een voorstander van het onderhouden van het bestaand wegennetwerk in plaats van met steeds duurdere projecten af te komen. Natuurlijk juich ik het wegwerken van gevaarlijke verkeerspunten toe. Natuurlijk is het herwaarderen van vergeten hoekjes een prachtig initiatief.
Maar kan het misschien wat preciezer? Of mag het huidig bestuur dat misschien nog niet weten?
Over welke verkeerspunten gaat het eigenlijk?
Welke parkings moeten heraangelegd worden? Nog meer geld voor parkings?
Misschien kan de N-VA eens een lijst opstellen van de wegen waaraan herstelwerken moeten uitgevoerd worden, zoals ik dat regelmatig doe, vooraleer aan nieuwe wegen gedacht wordt?

Besluit
Dat een ‘nieuwe’ lijst de huidige meerderheid het vuur aan de schenen wil leggen, vind ik fantastisch, maar daarvoor zal wel wat meer nodig zijn. Ik vind de (eerste) plannen van het N-VA ontzettend vaag.

Zondag eerstkomende trekken we dus nog maar eens naar de stembus!! Deze verkiezingsdag zou eigenlijk voor ons allen een heel bijzondere betekenis moeten hebben. Walen en Vlamingen kunnen het schijnbaar totaal niet meer met elkaar vinden. De Vlaamse traditionele partijen hebben in de voorbije decennia gefaald. Ze bleven zich maar onderwerpen aan de Walen en zetten geen stap vooruit, noch op economisch, sociaal, financieel, gerechtelijk of ecologisch gebied en van een deftige staatshervorming is al helemaal niets in huis gekomen. We mogen zeker geen ‘foert’ zeggen, we moeten gaan stemmen, maar het is toch logisch dat we kritisch de beloften van de partijen tijdens hun respectieve campagnes onderzoeken.
Laten wij maar eens hun slogans bestuderen..

Open VLD beweert “Een nieuwe start” te zullen nemen. Betekent dit dat ze daarmee hun (zo aanbeden) kopman Guy Verhofstadt die van 12 juli 1999 tot 20 maart 2008 het roer in handen had, afzweren? Waarom staat hij dan nog op hun kieslijst voor Oost-Vlaanderen?
We ‘danken’ aan hem het Lambermontakkoord dat er kwam met de steun van de oppositiepartij PSC (Franstalige christendemocraten) onder andere in ruil voor de toezegging van extra geld aan het katholiek onderwijs van de Franse Gemeenschap. De gewesten en gemeenschappen kregen daardoor meer geld en bevoegdheid maar de Vlamingen werden fel benadeeld, vooral in Brussel.
Op ethisch vlak waaide onder Guy’s leiding een vernieuwende maar meestal controversiële wind met de euthanasiewet, de snel-Belgwet, de legalisering van softdrugs en de goedkeuring van het homohuwelijk.
Tijdens zijn tweede regeerperiode maakte Verhofstadt van de werkgelegenheid zijn ‘core business’.Hij kwam nog niet in de buurt van zijn beoogde/ beloofde 200.000 nieuwe jobs.
Zijn fameuze notionele interestaftrek kost ons land jaarlijks 4,5 miljard euro.
De open debatcultuur gleed af naar openlijk geruzie, het ethische dossier over het migrantenstemrecht werd een wrange confrontatie tussen de VLD en de andere coalitiepartners. De economische conjonctuur verslapte en Verhofstadt kon nooit een sluitende begroting voorleggen, tenzij door het verkopen van staatseigendommen en door de hand te leggen op pensioenkassen.
Natuurlijk moest er dus ‘Een nieuwe start’ komen, maar waarom zouden grotendeels dezelfde kopstukken op de kieslijsten (Verhofstadt, De Gucht, Dewael, Gatz, Somers, Turtelboom, Van Quickenborne, Vautmans, Keulen, Vanhengel, Neyts, vader De Croo, Tommelein, Van Mechelen, Vanderpoorten, …) daar nu ineens toe in staat zijn? Wie gelooft die mensen nog? Wij ergeren ons alvast ‘blauw’.

‘We moeten weer vooruit’, vindt de SP-a. Geven ze dan toe dat alle regeringen waaraan zij 18 jaar deelgenomen hebben tot aan het einde van Verhofstadt II, stil gestaan hebben, ja zelfs achteruit gegaan zijn? “Ja maar, dat is verleden tijd”, zullen ze nu wel zeggen, maar waarom voeren zij dan Achiel Van Acker op in hun campagne, als de grondlegger van de sociale zekerheid?
Ze beweren de pensioenen te zullen verhogen. Iedereen lacht daarmee, ook al omdat het ‘zo moeilijk is om het uit te leggen’.
Laten wij ook niet vergeten wat Johan Vande Lanotte Westende aangedaan heeft toen hij besliste een asielcentrum te vestigen in ‘Zon en Zee’. Wie gelooft die mensen nog? Zijn er nog echte socialisten?
Dat ze maar beter “Rood van schaamte!” worden.

N-VA heeft de slogan “Nu durven veranderen” gepikt van de SLP van Geert Lambert in de voorbije verkiezingen. Hopelijk bekomt het hen beter dan wat Lambert overkomen is.
Maar, wat gaan ze veranderen? Ze vormden toch drie jaar geleden een kartel met de CD&V dat ons de hemel op aarde beloofde maar dat er niets van terecht bracht!

De CD&V zegt “Nooit opgeven” en bedoelt daarmee dat ze geen afstand wil nemen van zijn loze beloften en van de voorbije drie jaren, die nochtans zeer weinig opgeleverd hebben.
Dat niemand hun slogan ernstig neemt, mag blijken uit de varianten die vandaag de ronde doen, zoals "Alles opgegeven" of "Ooit geven".
Jean-Luc Dehaene was van 1992 tot 1999 premier van de toenmalige CVP. Onder zijn regering werd België een volwaardige federale staat, waar we vandaag zo’n ‘groot genoegen’ aan beleven.
Leterme, de Belgicist die zich van volkslied vergiste, die bij zijn overwinning in 2007 op tafel sprong temidden van Vlaamse vlaggen, zal de geschiedenis ingaan als de kampioen van veel beloven en weinig geven (aan zijn kiezers), van toegevingen aan de Walen, van ‘vijf minuten politieke moed’.
Onder zijn bewind, werd ons land in de chaos gestort. En nu beweert de CD&V dat ze het nog niet opgeven!!! Wie gelooft die mensen nog?
Maar ja, ‘Oranje’ staat nu eenmaal bekend als de kleur van het wantrouwen en van de twijfels.

Het Vlaams Belang hoopt dat de droom van Vlaamse onafhankelijkheid eindelijk meer vorm zal krijgen, dat de asielproblematiek eindelijk eens ernstig zal aangepakt worden en dat het gedaan zal zijn om criminelen op een zachte manier te behandelen.
Zij worden verweten dat hun slogan weinig origineel is: Van ‘Eigen volk eerst’ naar ‘Vlamingen 1st’. Zou dat misschien ook kunnen betekenen dat die partij trouw blijft aan zijn principes?

De slogan van de lijst ‘Dedecker’ of LDD vind ik ‘goed’: “Uw centen, daar gaat het om’. Volgens hen betekent dit dat de verkiezingen niet communautair zijn, maar dat onze portemonnee moet beschermd worden. Jean-Marie en ‘centen’ dat vind ik toch maar een rare combinatie.
Anne De Batzelier, zijn lijsttrekster voor de senaat, momenteel op reis, vraagt zich af: “Wie ligt er wakker van dat lapje grond?”. Ze wil/ kan zelfs niet inzien dat het over veel meer gaat dan alleen maar BHV, namelijk de Waalse arrogantie/ dominantie en uitbreidingsdrang …
De ondertitel van de slogan luidt: ‘Genoeg geknoeid’. Om die slogans van LDD goed tot jullie te laten doordringen, kunnen jullie misschien mijn artikel Stemmen op JMD van 24 mei 2009 nog eens herlezen?

‘Groen’ heeft als slogan “Maak 13 positief”. Niet slecht gevonden maar de groene thema’s worden meer en meer gekaapt door de andere partijen, zodat de partij het moeilijk krijgt om nog aan te slaan bij de kiezers.
Geert Lambert is nog maar eens van partij veranderd. En zeggen dat hij ooit de ‘Vlaamse Leeuw’ zong. Zou hij die nog kennen?

De redenen indachtig waarom de regering Leterme gestruikeld is, namelijk de onophoudende meningsverschillen tussen Vlamingen en Franstaligen en het (schijnheilig) ultimatum van de Open VLD die notabene zelf deel uitmaakte van die regering, kom ik alvast tot de conclusie dat er uit een ander vaatje moet getapt worden. Waarom zouden de traditionele partijen er na 13 juni 2010 wel in slagen om akkoorden af te sluiten? De paden tussen Vlaanderen en Wallonië zijn immers veel te diep. Tenzij de Vlamingen weer bereid zijn tot grote toegevingen, en ik vrees daarvoor, stevenen we weer af op maandenlange en oeverloze discussies. Denkt daar maar eens diep over na, kiezers!!!!

Wie de kieslijsten van de verschillende partijen overloopt, moet met een vergrootglas zoeken om een Middelkerkenaar te vinden.
Op de 9^de plaats van de effectieven van het Vlaams Belang vinden we Suzanne Lacombe – Verbeest, echtgenote van provincieraadslid en gemeenteraadslid Jan Lacombe. Zij is een zeer gedreven en enthousiaste propagandiste voor haar partij. Bij de federale verkiezingen in 2003 haalde ze als 5^de opvolger 2.426 voorkeurstemmen.
Bij de effectieven van de Lijst Dedecker zien we Henk Dierendonck als lijstduwer. Hij is gemeenteraadslid, overgelopen van NV-A dat kartel vormde met de CD&V en haalde bij de vorige federale verkiezingen op 10 juni 2007 2.159 voorkeurstemmen.
Van de andere lokale partijen (CD&V, VLD, Groen en SP-a) is er geen spoor te bekennen. Dat is vooral opmerkelijk voor de VLD die al jaren Carine Dejonghe en daarna Janna Opstaele mocht naar voor schuiven. Ze werden weliswaar nooit verkozen maar haalden toch telkens een relatief hoge score. Zo gaven op 10 juni 2007 nog 9.989 kiezers een voorkeurstem aan Opstaele die op de 6^de effectieve plaats stond. Op mijn vraag, laat de partij mij weten dat ze wel gevraagd werden, maar dat ze om persoonlijke familiale redenen moesten weigeren. Nog eens een zware onverwachte campagne voeren, ten koste van gezin en geplande reis, zagen ze niet zitten.

Dus Middelkerkenaars, het lot ligt nu ook in jullie handen. Kies dus maar voor de beste/ de juiste!

Bronnen
http://users.skynet.be/aped/ovds/artikels/002Financieringswet.html

Janna Rommel – Opstaele heeft moeten ondervinden, wat ik voorspeld had. Je kunt maar beter onder de lat gestaan hebben bij Club Brugge dan de partij te dienen op lokaal vlak. Verlinden is nochtans ook niet verkozen. Janna heeft meer stemmen gehaald dan in 2004 (7.096 nu tegen 6.375 in 2004) en ze heeft nummer vijf Heidi Vandenbroeke geklopt. De slechte uitslag van de VLD in West-Vlaanderen (een verlies van 5,71 % ) en slechts drie behaalde zetels (Tommelein, Van Volcem en Callens) stellen haar niet in staat om een zitje te veroveren in het Vlaams Parlement. Zelfs als Tommelein toch in het federaal parlement blijft (hij beweert van niet!), dan wordt hij opgevolgd door de eerste opvolger Patrick De Klerck.
In het ganse kanton Oostende behaalt Janna slechts 53 stemmen meer dan wat zij op 8 oktober 2006 behaalde bij de gemeenteraadverkiezingen. Nochtans stond alle lokale blauwen deze keer achter haar. Dus in Middelkerke is haar uitslag niet echt goed.
De lijst Dedecker haalt in onze provincie een zeer hoge score van 13,21 %, wat drie verkozene oplevert (Dedecker, Werbrouck en Vanden Bussche). Als de eerste twee in het federaal parlement blijven, worden ze opgevolgd door Ivan Sabbe en Marijke Allaert-Vande Velde. Ik hoorde nochtans dat Werbrouck wel degelijk in het Vlaams parlement zal zetelen.
Rosalie Verlinde behaalt een behoorlijke score en daarmee de 11^de plaats op haar lijst.
Dierendonck doet het veel minder goed maar bevestigt wel zijn derde opvolgerplaats.
Wat ik vreesde voor Lode Maesen is inderdaad uitgekomen. De SLP haalde de kiesdrempel niet (slechts 1,54%) en dus maakte het ook niet meer uit hoeveel stemmen Lode behaalde. Het waren er 722, veel te weinig, dus. In het kanton Oostende waren er dat slechts 361.
De groene partij van Erika Blomme haalde de drempel wel met 5,89 %. Erika haalde zelf 2.087 voorkeurstemmen. Zij is natuurlijk niet die enige groene verkozene.
Danny Vanden Broucke (NVA) haalde niet zo’n slecht resultaat als zesde opvolger, alhoewel…
Het Vlaams Belang had ook een (niet-verkozen) kandidaat die in Middelkerke woont. Hoewel weinigen dat wisten, haalde Marita Vermaesen toch een goed resultaat. Zij haalde haar stemmen dan ook vooral buiten de gemeente, met name in Zeebrugge.

Het spreekt vanzelf dat een kandidaat uit een kleinere gemeente minder potentiële kiezers heeft en in de meeste gevallen dus minder voorkeurstemmen.
Daarom moet ook gekeken worden naar het percentage van het aantal stemmen op het totaal dat de partij behaalde in de kieskring West-Vlaanderen

Kandidaat

Voorkeurstemmen

Totaal

%

Voorkeurstemmen

Kanton Oostende

Op 08.10.2006

Blomme

2.087

2,95

196

278

Dierendonck

2.217

1,37

612

702

Maesen

722

3,55

361

345

Rommel-Opstaele

7.096

3,40

2.666

2.613

Van den Broucke

2.109

1,30

302

496

Verlinde

3.064

1,89

562

-

Vermaesen

3.185

2,12

303

-

Het ziet er meer en meer naar uit dat er een Vlaamse regeringscoalitie komt met vier (CD&V, NV-A, SP-a, VLD). Waarom zijn wij eigenlijk gaan stemmen? Er zal immers weer niets veranderen. Zoals gezegd, zal Middelkerke het nog eens vijf jaar zonder afgevaardigde in het Vlaams Parlement moeten stellen. Mogen ze dan een beroep doen op de streekparlementairen Jan Verfaillie (CD&V en burgemeester van Veurne), Marc Vanden Bussche (LDD en burgemeester van Koksijde) of op één van de Oostendenaars (Johan Verstreken – CD&V, …) ? Natuurlijk niet, het hemd is immers nader dan het rokje.

Het is dus de hoogste tijd dat een waardevolle Middelkerkenaar opstaat en zich op het politiek pad begeeft, bij de juiste partij, om als tegengewicht te dienen tegenover de nevenliggende kustgemeenten.
Ik vrees dat het nog niet voor morgen is.

Woord vooraf
Het was mijn bedoeling onderstaand artikel te publiceren vóór de verkiezingen. Dat kon ik echter niet omdat ik twee dagen niet kon inloggen.
Ik heb de tekst ongewijzigd gelaten, hoewel ik nu de uitslagen ken.

Campagne voeren om in de gunst van de kiezer te geraken is geen eenvoudige opgave. Brengt dat eigenlijk iets op? Kan men de mensen echt beïnvloeden zodat ze plots geloof gaan hechten aan de (meestal valse) en onbetaalbare beloften of aan de toekomstvoorspellingen van de één of andere partij?
Er wordt beweerd dat 25% van de kandidaat-kiezers bij de start nog onbeslist is. Zij zouden dus het mikpunt moeten zijn van de campagnevoerders.

Een klassiek middel om de aandacht te vestigen op een welbepaalde partij is het volkleven van borden met gezichten van ‘sympathieke’, lachende mensen en hun beloften. Omdat de gemeentelijke borden te rap gevuld zijn, nemen de meeste partijen hun toevlucht tot het plaatsen van bijkomende borden van 4 m², zoals maximaal toegestaan. Zoals voor alle andere toestanden in België/ Vlaanderen bestaan regels waaraan het plaatsen van borden moet voldoen. Dat betekent weliswaar niet dat ze ook gevolgd worden. Die regels bieden trouwens zo veel ruimte voor interpretatie dat ze meteen waardeloos worden. Wat ze dan wel zeggen? Het mag alleen in ‘woongebied in ruime zin ’ en in ‘industriegebied in ruime zin ’. Een verkiezingsbord in een weide langs een uitvalsweg mag niet. Sommige partijen (vooral Dedecker en CD&V maar ook VLD en NV-A) doen dat toch. Ze vinden dat zeker ‘ruime zin’?.
Dedecker is trouwens de kampioen van deze vorm van milieuvervuiling.
Dat minister Crevits en Leterme (beide CD&V) dat ook volop doen, kan er bij mij niet in. Ik ga er namelijk van uit dat iemand die wetten of decreten maakt, die eerst en vooral zelf moet opvolgen.
Mijn felicitaties gaan naar SP-a en Vlaams Belang die zich daar niet aan bezondigden.

Frans Verhelst (VLD) verdient met voorsprong de prijs voor de origineelste plaats van een verkiezingsbord. Het hing/hangt namelijk zeer opvallend op de gevel van ‘Pigall’s club’ langs de Nieuwpoortse steenweg in Oostende. Mocht Frans er zijn bord hangen als goede klant? Heeft hij beloofd op te komen voor een beter pensioen en betere veiligheid van meisjes en bezoekers? Zal hij de belasting op het ‘kameren’ laten verminderen? Is hij van plan bij de hogere overheid tussen te komen voor ‘propere’ striptease? Proficiat, Frans! Eén ding is zeker, wie op hem stemt, zal daarvoor later extra verwend worden.

Folders zijn ook een veelgebruikt middel. Ik heb er echter zeer weinig in de bus gekregen. De eerste was ‘Middelkerke direct - jaargang 8 nummer 3’. Daarin staat niets over Middelkerke maar de CD&V wil daarin onder andere de indruk verwekken dat Johan Verstreken uit Oostende in de voorbije legislatuur iets zou verwezenlijkt hebben voor onze regio. Hij heeft wel enkele thema’s ‘opgevolgd’, beweert hij… De CD&V wou ons ook nog ervan overtuigen dat zij ‘sterk zijn in moeilijke tijden’. Je moet maar durven!
Verder was er ‘Wij zijn de groene economie – De toekomst wil vooruit’ evenals twee folders van de LDD, één met ‘de regionale kandidaten’ en één met vooraan het rechteroog van J-M, met zijn kijk van vandaag. Ik verwacht er nu nog één met zijn linkeroog, dat zijn tegenoverstelde kijk weergeeft. De VLD verraste ons met een ‘leugenblaadje’ met in de hoofdrol een ‘oprechte’ Bart Tommelein die vindt dat er meer zit in Vlaanderen maar die nog nooit geprobeerd heeft om het er uit te halen.
Het Vlaams Belang verspreidde zijn VL Krant met als kop ‘Rechtuit betrouwbaar’.

Je kunt geen stap verzetten of je loopt een politicus tegen het lijf. Met pakken folders maar toch nog handenschuddend alsof wij plots allemaal hun beste vrienden geworden zijn. Ik heb tijdens de campagne een groot feest op een marktplein in de provincie bezocht en daar bedekten de folders onze Vlaamse bodem. Schijnbaar durven weinig mensen een folder weigeren. Zonder die te lezen werpen ze die op de grond waar de politieke gezichten dan op respectloze, ja zelfs sadistische wijze door de massa vertrappeld worden.

De propaganda via advertenties in de kranten en via tv – uitzendingen kan iedereen bereiken maar het is een onrechtvaardig, ondemocratisch middel omdat niet alle partijen dezelfde kansen krijgen. Nochtans zijn het juist die media die beweren dat zij de democratie ‘met hand en tand’ verdedigen.

En toen brak de langverwachte dag aan. We waren reeds vroeg uit de veren want we konden toch niet meer slapen van opwinding. Grapje, hoor! Eerder een laatste geeuw en toen sloegen we de weg naar de Calidris in om ‘voor de goeie te stemmen’, zoals dat in de volksmond heet.

Vandaag bekijken we eens welke mindere ‘Goden’ er nog op de lijsten staan voor de Vlaamse verkiezingen.

Als mens zet ik Lode Maesen voorop. Het is zeker iemand met inhoud en inzet, maar … in de verkeerde partij. Daarmee bedoel ik niet dat hij op een andere lijst zou moeten staan maar wel dat de SLP (sociaal-liberale partij), die nochtans door de media in de watten gelegd wordt, er nu niet bepaald één is die zetels kan verwachten. Lode staat daar als 1^ste opvolger. Als Lambert verkozen wordt en senator blijft, dan mag Lode zetelen. De kans dat dit gebeurt is bijzonder klein.

Het lijkt erop dat de Dedecker een beperkte keuze had toen hij zijn West-Vlaamse lijst moest opstellen. De twee Middelkerkse kandidaten zijn inderdaad geen hoogvliegers. Misschien wel in de zin van Ikaros, maar zoals jullie weten verbrandde die zijn vleugels omdat hij te dicht bij de zon wou vliegen.
Rosalie Verlinde (dochter van, maar dat is haar schuld niet) neemt de 22^ste plaats in bij de effectieven en overloper Henk Dierendonck is de derde opvolger. Hun baas Jean-Marie heet dus niet Ikaros, hoewel hij er alle kenmerken van vertoont. Hij denkt dat zijn partij in West-Vlaanderen vier zetels zal halen. Als de lijst er drie behaalt, dan moeten voor Dierendonck nog volgende voorwaarden vervuld worden. Hij moet eerst en vooral derde opvolger worden in de behaalde stemmen. Daarna moeten de eerste drie verkozene hun plaats afstaan. Dat zal alvast zo zijn voor Jean-Marie, eerste op de lijst, die in het federaal parlement blijft. Dat zou de tweede, Ulla Werbrouck, ook kunnen doen, maar ze beweert dat ze het sportbeleid in Vlaanderen wil hervormen. Zal ze dan eindelijk haar eerste vraag stellen in het parlement? De derde op de lijst is Marc Vanden Bussche, die zijn ‘postje’ waarvoor hij overstapte van de VLD zeker NIET uit handen zal geven. Dierendonck kan dus maar best niet te veel illusies koesteren.
Tenzij Vanden Bussche minister zou worden, natuurlijk! Maar laat ons ernstig blijven.

Dany Van den Broucke (NVA)(zoon van Hervé) staat als zesde opvolger op de NVA-lijst. Wat doet iemand die in 2006 op de Cd&V – NVA kartellijst 496 stemmen haalde bij de gemeenteraadsverkiezingen en daarmee niet verkozen werd, op een lijst voor het Vlaams Parlement? Hoe kan je dat anders noemen dan ‘bloedarmoede’?. Je kan alleen maar van hem zeggen dat hij schijnbaar trouw gebleven is aan zijn overtuiging en dat is wel een verdienste.

De ‘groene’ Erika Blomme staat 18^de op de lijst. Zij draait reeds zeer lang mee met de politieke draaimolen. Misschien vindt ze die uitdrukking niet gepast want haar partij beweert altijd ‘anders’ te zijn. Erika is er echter nog nooit in geslaagd om verkozen te worden. Dit zal deze keer ook niet anders zijn. Ik moet haar wel bewonderen want zij is iemand met principes die schijnbaar nooit afgeeft. Of voor haar ‘de aanhouder wint’ ooit van toepassing zal worden, dat is een ander paar mouwen.

Als besluit kan enkel gezegd worden dat de hierboven genoemde Middelkerkenaars, buiten Lode Maesen misschien, gevraagd werden om ‘de hoop te vullen’. Enige kans om verkozen te worden kan hen echt niet toegedicht worden.
Ik vrees dat Middelkerke het nog minstens 5 jaar zonder Vlaams parlementslid zal moeten stellen.

Aan het aantal borden in en rond onze gemeente, waarop men ons vraagt onze stem uit te brengen op de nummer 6 van de lijst van de Open VLD, zal het niet liggen als Janna-Rommel-Opstaele op 7 juni 2009 niet verkozen wordt.

Het is de tweede keer dat zij voorkomt op de lijst voor het Vlaams parlement. De vorige keer was ze de derde opvolger en nu staat ze zesde effectieve, daar waar de Open VLD normaal mag hopen op drie vertegenwoordigers.

Ze haalde de vorige keer 6.375 voorkeurstemmen en stond daarmee 13^de in haar partij, na Van Quickenborne (37.490), Dedecker (21.276), Verwilghen (17.740), Bril (14.970), Callens (11.489), Van Volcem (10.673), Demeulenaere (10.026), Ramoudt (8.711), Tommelein (8.106),  Carette (7.142), Vandenbroeke (7.201), Declerck (6.819), Lahaye-Battheu (6.508).

De vetgedrukte gaan haar nu ook weer vooraf op de lijst.  Daar moet nog keeper Dany Verlinden van Club Brugge aan toegevoegd worden (op de vierde plaats), een man die zijn politieke dossiers goed beheerst, als ze tenminste over voetbal gaan.

Ondankbare en onrechtvaardige stiel toch, die politiek: Janna is reeds van de partij sinds 1994 en bekleedt al bijna 8 jaar een schepenfunctie terwijl Verlinden gewoon maar BV is. Maar, is hij eigenlijk nog wel bekend? Dat zien we dan wel weer op 7 juni.

Declerck is eerste opvolger en wordt eventueel verkozen als hij de meeste stemmen haalt bij de opvolgers die wensend zijn voor een mandaat in het Vlaams Parlement en als Tommelein eventueel zou beslissen toch in de federale kamer te blijven.

Bij de West-Vlaamse VLD rommelt het al meer dan een jaar. 

Uittredend Vlaams parlementslid Stern Demeulenaere moest wijken/ werd gedumpt ‘om plaats te maken voor vers bloed’. Wie mag dat wel zijn?

Ze kon daar niet mee lachen en keerde daarom haar partij de rug toe. Ze stapt met andere woorden uit de nationale politiek. Ze vraagt zich namelijk af waarom ze, na vijf jaar Vlaams parlement en loyale partijarbeid, de tweede plaats op de West-Vlaamse kieslijst niet krijgt maar zich moet tevreden stellen met de vierde (strijd)plaats.

Welke kans heeft Janna Opstaele eigenlijk om verkozen te worden? Die is zeer klein. Ze moet al een pak stemmen meer hebben dan de vorige keer en twee van haar partijgenoten voorbijsteken.

Heeft ze de nodige kwaliteiten om te zetelen in het Vlaams Parlement?  Is ze echt bekwaam om daar enige rol van betekenis te spelen?

Laten we even nagaan welke bevoegdheden Vlaanderen heeft. Dat zijn Institutionele Hervormingen, Bestuurszaken, Buitenlands Beleid, Media, Toerisme, Havens, Landbouw, Zeevisserij en Plattelandsbeleid, Financiën en Begroting, Ruimtelijke Ordening. Werk, Onderwijs en Vorming, Cultuur, Jeugd, Sport en Brussel, Binnenlands Bestuur, Stedenbeleid, Wonen en Inburgering, Mobiliteit, Sociale Economie, Gelijke Kansen, Welzijn, Volksgezondheid, Gezin, Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur, Economie, Ondernemen, Wetenschap.

Janna zelf heeft als schepen in Middelkerke volgende bevoegdheden: openbare werken, ruimtelijke ordening, groen, landbouw en lokale economie.  Er is natuurlijk een hemelsbreed verschil tussen lokale toestanden waar een schepen kan rekenen op een leger gemeentelijke ambtenaren en de dossiers op Vlaams niveau.
Het is ook niet omdat Janna destijds tien jaar les gegeven heeft in de lagere scholen van Leffinge en Middelkerke, dat ze daarom de onderwijsdossiers zou beheersen.

Moet men eigenlijk wel bekwaam zijn om daar te zetelen? Er zijn er in elke partij wel enkele die van zichzelf zeggen dat ze bekwaam zijn en die dan de hoge toon voeren. De rest zijn eigenlijk meelopers. Ze moeten wel goed kunnen knikken en vriendelijk glimlachen.
Het kan zijn dat ik Janna onvoldoende ken op persoonlijk vlak om in haar een waardig kandidaat te zien. Mijn stem zal ze alleszins niet krijgen.

Laat ik vooraf nogmaals duidelijk stellen dat Jean-Marie Dedecker een krachttoer verwezenlijkt heeft door op relatief korte termijn zijn partij uit de grond te stampen en daarmee in de peilingen zo’n succes te halen.
Hij vindt altijd dat hij “geviseerd” en “benadeeld” wordt. In werkelijkheid werd hij op fijn berekende wijze door de media geholpen. Hij zou ‘het Vlaams Belang uitroken’ en de verzamelde linkse pers (is er nog andere?) greep deze uitspraak dankbaar aan om mee te helpen aan het afsnoepen van kiezers en mandatarissen van het Vlaams Belang.
Jean-Marie is beroemd/berucht voor zijn one-liners zodat sommige mensen beweren dat ‘hij het zegt zoals het is’. Andere noemen hem daarom een ‘populist’. Hij is wel een vechter en zijn judoverleden, waarover we nu vernemen dat het toch allemaal niet zo eervol en vlekkeloos verlopen is, bracht hem alom bekendheid en relaties.

Ik heb in de voorbije week heel wat over Jean-Marie gelezen: de artikels in de “Humo’s’ nummers 17 (“JMD: De Buffel” uit het gelijknamig boek van Raf Sauviller) en 18/2009 (“De Schandalen van JMD”) en het artikel ‘Integratie on Ice” in P-magazine. Als slechts de helft waar is van wat daarin allemaal geschreven wordt, dan kan Dedecker eigenlijk slechts bestempeld worden als ‘verwerpelijk’, ‘enkel belust op centen’ en in geen geval als een politicus-moraalridder die straks de bestaande partijen, parlementen en regeringen zal uitmesten.
De mensen uit onze streek weten natuurlijk reeds langer dat hij niet de onbesproken, gerespecteerde, betrouwbare figuur is, waarvoor hij zichzelf laat doorgaan.
Ik wil hier zijn privéleven niet uitspitten. In de streek is iedereen uiteraard op de hoogte van zijn echtelijke ruzie, met ‘slagen en verwondingen’ in Oostende in december 1996. Ik kan maar niet begrijpen waarom hij sindsdien niet “Jean-Marie klop-klop” genoemd wordt. Politici uit andere partijen kunnen slechts dromen van zo’n voorkeurbehandeling.
Van zijn judoverleden onthouden we ook, naast de medailles die de atleten uit zijn tijd behaalden, dat hij weliswaar zijn atleten motiveerde om de tegenstander te vloeren maar dat Jean-Marie zelf zijn atleten vloerde.
We herinneren ons ook allemaal hoe Dedecker zich in 2000 in de zaal ‘De Kroon’ opwierp als de redder van Westende, dat de strijd aanging tegen het asielcentrum. Later durfde hij er zijn gezicht niet meer vertonen. Erger nog, hij probeerde zelfs mee te werken aan de integratie van het centrum in het dorp, zij het dan met het oog op de centen van het integratiefonds.
Ik heb ook reeds meermaals mijn verwondering uitgedrukt over het feit dat hij in die ijspistezaak zijn vel heeft kunnen redden. Na zijn uiterst laakbare manipulatie in de aanbesteding, samen met Gunst en Van Crugten, heeft hij getoond dat hij hoegenaamd het vertrouwen van de kiezer niet waardig is. Ik begrijp ook niet waarom procureur Berkvens de beschuldigingen tegenover hem niet heeft kunnen hard maken.
Jean-Marie beweert steeds “Ik ben een zakenman, dus…” Als dat betekent dat enkel het geld telt, dan heeft hij natuurlijk gelijk. Talrijke andere verhalen uit bovenstaande schrijfsels tonen aan dat wie met JMD in zee gaat, moet opletten dat hij niet in de luren gelegd wordt. Vraag het maar aan Guy Vanhengel en Didier Ramoudt, aan Bacop, aan Patrick Lefevere en Johan Museeuw en aan andere wielrenners, aan zijn atleten, aan handballers, aan sport- en andere journalisten, aan Marc Gunst (zelf geen doetje) en aan onze gemeentemandatarissen. Er zijn er nog veel meer. De lijst van diegene die Jean-Marie rauw lusten wordt stilaan ook indrukwekkend.
Hij schaamt zich niet om ongeziene methodes te gebruiken die zijn tegenstanders moeten beschadigen. Minister De Gucht kan erover meespreken.
Een hele tijd geleden reeds deden geruchten de ronde dat mandatarissen van andere partijen, vooral de zwakkere of deze die zich verongelijkt voelden, gecontacteerd werden om naar de lijst Dedecker over te stappen. Zoals steeds loochende Jean-Marie dit.
De ‘zaak Vijnck’ waarvoor de VLD – voorzitter Bart Somers (terecht) als de grootste schuldige aangewezen wordt, legt ook heel wat bloot. In het artikel “De vraag blijft: hoeveel liter zit er in een vat ruwe olie?”, dat verscheen in ‘De Morgen’ van 9 mei 2009, komen weliswaar veel uit de partij gezette personen, aan het woord. Zelfs als we hun uitspraken met een korreltje zout nemen, dan blijft er nog genoeg over om een beeld te krijgen van de evolutie van de partij die eigenlijk met haken en ogen aan elkaar hangt. Natuurlijk ligt de zeer uiteenlopende herkomst van veel leden mee aan de basis daarvan, maar ook de geest in de partij die enkel ja-knikkers en meelopers van JMD duldt. Als je met een klepper (in de judo!) zoals Ulla Werbrouck naar de politieke oorlog trekt en dan nog op een prominente tweede plaats, dan hoeft er geen tekeningetje meer bij.
Misschien zegt de harde kern LDD nu : “Ja, als ons programma maar goed is!” Als dit tenminste nog duidelijk ware en niet de ene keer warm en de andere keer koud zou blazen. Trouwens, interesseren kiezers zich nog wel voor een programma?

Aan diegene die nog steeds een blind vertrouwen hebben in hun idool, kan ik dus enkel zeggen ‘Trek uw ogen open’. Laat u niet langer misleiden, zodat u er later geen spijt van krijgt. Dat de problemen ooit nog groter worden, staat voor mij als een paal boven water.

Op 7 juni 2009 zijn we alweer uitgenodigd in het stemlokaal. Deze keer moeten we de dames en heren aanduiden die wij graag zouden zien zetelen in het Vlaams en in het Europees parlement.
Niet dat we daar blij mee zijn. De politici hebben namelijk de voorbije jaren geen te beste indruk op ons nagelaten door hun niet nagekomen beloften, door immobilisme, door overloperij en terugloperij, door schandalen, door leugens, door slecht bestuur, kortom door gebrek aan respect voor de kiezer.

Het Vlaams Parlement
Het Vlaams Parlement bestaat uit 118 leden die rechtstreeks door de kiezers van het Vlaams Gewest verkozen worden en uit 6 Nederlandstalige Brusselse leden die rechtstreeks door de kiezers uit het Brusselse Gewest verkozen worden, die eerst hebben gestemd op een lijst van de Nederlandstalige taalgroep voor het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. De leden worden om de vijf jaar gekozen in 5 provinciale kieskringen. Ze zijn op het huidige ogenblik als volgt verdeeld over de partijen: VB 29, CD&V 28 , Open VLD 25, SP-a 22, Onafhankelijken 7, Groen 6, NVA 6 , UF 1.
De ‘onafhankelijken’ zijn de overlopers die een zetel bekleden die ze gestolen hebben van hun vroegere partij: lijst Dedecker (Verstrepen, Moens, Vrancken van VB en De Craemer van CD&V), (Van Weert, Caron, De Cock van SP-a Spirit).
Voor West-Vlaanderen zijn 22 zitjes te begeven. Ze zijn nu bezet door CD&V (8), Vlaams Belang (4), Open VLD (4), SP-a (5) en Groen (1) .
Van de destijds verkozen kandidaten zetelen er vandaag nog 5 van de CD&V (+ minister Crevits), 3 van het Vlaams Belang, 2 van de Open VLD, 2 van de SP-a en 1 van Groen. De negen andere zijn opvolgers omdat de echte verkozene alleen maar op de lijst stonden om stemmen te trekken of omdat ze overgegaan zijn naar het federaal of Europees niveau of daar gebleven zijn omdat ze het belangrijker vinden dan het Vlaams niveau.
(Leterme, Bogaert, Van Quickenborne, Van de Lanotte, Bogaert, Landuyt, Dedecker, Vanhecke)

Op welke partij stemmen?
Sommige partijen willen ons doen geloven dat zij recht hebben op onze stem omdat zij zich enkel met de belangrijke zaken bezig houden, namelijk met het te lijf gaan van de crisis en met het creëren van jobs.
Zij ‘vergeten’ er bij te zeggen dat de crisis een wereld- en een Europees probleem is waaraan geen enkele Belgische partij iets kan verhelpen. Aangezien het over ‘Vlaamse’ verkiezingen gaat, moeten we misschien ons oor te luisteren leggen bij Professor Storme die vindt dat de partijen goede wetten moeten maken, de democratie moeten versterken, de regering controleren en het algemeen belang van Vlaanderen bewaken, vooral tegen het federaal niveau. Tenslotte zouden de kandidaten, die een (zeer) grondige staatshervorming verdedigen, onze voorkeur moeten wegdragen.
Hoewel het meer federale problemen zijn, mogen we volgens mij ook verwachten dat de partij waarop we stemmen, extra aandacht besteedt aan onze veiligheid en het probleem migratie eindelijk eens bespreekbaar maakt zodat een aantal uitwassen zouden kunnen uitgeroeid worden. De Vlaamse parlementsleden bepalen namelijk mee de standpunten van hun partijen.

Op welke kandidaten stemmen?
De partijen stellen de lijsten samen en zetten hun voorkeurkandidaten op de beste en verkiesbare plaatsen. De kiezer heeft er slechts een geringe invloed op.
De individuele programma’s van de kandidaten zijn in feite waardeloos omdat de partij wel voor hen zal beslissen.
Moeten we trouwens nog geloof hechten aan diegene die ons een mooie toekomst voorspellen?  Het volstaat even terug te denken aan de beloften van Leterme waarvan niets maar ook niets in huis gekomen is.
Het is ook belangrijk te stemmen voor kandidaten die effectief in het parlement zullen zetelen waarvoor ze op de lijst staan. Iedereen weet natuurlijk dat geen enkele partij dat mooi principe durft toepassen zolang de andere het ook niet doen.
Moeten we op lokale kandidaten stemmen? Dat brengt eigenlijk niets op.
Dat belet niet dat wij toch interesse voor hen hebben. Janna Rommel-Opstaele (Open VLD), Jean-Marie Dedecker, als dat nog een lokale is en Rosalie Verlinde (LDD), Erika Blomme (Groen) zullen in de komende blogartikels grondiger besproken worden.

Het Europees Parlement
De Europese verkiezingen worden gehouden op basis van evenredige vertegenwoordiging: hoe meer stemmen, hoe meer zetels.
De vaste verdeling per land maakt dat er via nationale verkiezingslijsten gekozen wordt.
De zetels worden proportioneel verdeeld onder de lidstaten in verhouding tot het aantal inwoners dat een land telt. Voor België worden er 22 parlementsleden verkozen in 2009 (24 in 2004 door herverdeling wegens nieuw toegetreden landen): 13 (14) Nederlandstalige, 8 (9) Franstalige en 1 Duitstalige.
Vandaag hebben de Vlaamse partijen volgend aantal vertegenwoordigers (totaal 14): CD&V 3,Vlaams Belang 3, Open VLD 3, SP-a 3, NV-A 1 en  Groen 1.
De leden van het Europees Parlement zetelen in fracties, die parlementsleden uit verschillende landen die tot eenzelfde politieke richting behoren, verenigen.
De Europese Unie is voor veel mensen een ‘ver-van-mijn-bedshow’. Nochtans heeft deze een grote invloed op onze wetgeving en op ons dagelijks leven. Denk maar aan de Euro. Sommige noemen dat bemoeizucht en zouden graag meer verantwoordelijkheden aan de nationale regeringen laten. De massale toetreding van Oost-Europese landen lokt ook veel kopschudden uit. En moet Turkije daar nu ook nog bij?
De huidige werking van de Europese Unie is ondoorzichtig en ondemocratisch. De Europese ‘ministers’ worden door niemand gecontroleerd. Men schijnt daar ook een andere waarde toe te kennen aan 1 euro dan hier bij ons.
Maar wij moeten nu eenmaal ook daarvoor onze vertegenwoordigers kiezen. Ik vind dus dat dit Eurokritische kandidaten moeten zijn.

(Bijna) alles over de Gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006.

In dit eerste nummer overloop ik eerst en vooral de door de verschillende partijen gevoerde campagne  (wat mag en wat mag niet, de huis aan huis bezoeken, wie voerde de duurste campagne, welke rol speelden de media in de campagnes, de ondervraging van de kopstukken (Landuyt, Pylyser-Dewulf, Verdonck, Maesen, Lacombe en Blomme) door ‘de Zeewacht’, relaas over het lijsttrekkersdebat in aanwezigheid van de VRT).

Daarna komt een analyse van de ingediende lijsten: de verdeling per deelgemeente, de leeftijd van de kandidaten, de vernieuwingen ten opzichte van 2000 en een overweging in verband met de kwaliteit van de kandidaten.

In een volgend onderdeel vraag ik mij af welke verwachtingen de kiezers mochten koesteren.  Ik leg daarin in het lang en het breed uit waarom de kiezer eigenlijk alle reden had om zich argwanend op te stellen tegenover de uittredende meerderheidspartijen: de gerechtszaak waarin de burgemeester verwikkeld is, de zaak ‘Zon en Zee’ waarin de burgemeester zo blunderde, het schrijnend tekort aan interesse voor het Sint-Laurentiusstrand, , het eventueel verleggen van het tramparcours in Lombardsijde, de algemeen aangevoelde benadeling van de deelgemeenten, het voortdurend gekibbel tussen de meerderheidspartijen. Via een grootscheepse enquête door ‘Het Nieuwsblad’ hadden de kiezers bovendien kunnen vernemen dat zowel de burgemeester als het gemeentebestuur onder het gemiddelde  scoorden in diverse domeinen van het beleid. Nog erger was het gesteld met het ‘Palmares van het lokale beleid’ waarin 307 Vlaamse gemeenten gerangschikt werden in de domeinen financieel beheer, mobiliteit, onderwijs, sociale voorzieningen, milieu en ontvangsten en waarin Middelkerke glansrijk laatste eindigde.

Volgens het Staatsblad van 2 oktober 2006 behoort Middelkerke tot de groep gemeenten met een werkloosheidsgraad die minstens 20% hoger ligt dan het gemiddelde van het gewest.

Ik vraag me uiteindelijk af of het dan allemaal negatief was. Het enorme budget waarover de gemeente kan beschikken schept namelijk ook enorme mogelijkheden.  Ik vermeld dus de verwezenlijkingen die de VLD en de CD&V zichzelf toeschrijven en die liggen vooral op het vlak van (vooral in de kerngemeente uitgevoerde) openbare werken en van culturele en sportieve evenementen in de verschillende deelgemeenten.

Dan komen de resultaten: de zetelverdeling, de voorkeurstemmen en de lijststemmen. Wie is rechtstreeks verkozen? Wie wordt burgemeester? Voor dat laatste maak ik duidelijk waarom Jana Opstaele eigenlijk helemaal geen aanspraak kon maken op de burgemeestersjerp omdat Landuyt gewoon meer stemmen haalde.

Ik probeer ook te achterhalen waarom de VLD, de CD&V en het Vlaams Belang wonnen en waarom SP.a – Spirit verloor.

Ik vraag mij af waarom de nu bestaande coalitie tot stand kwam. Verder leg ik uit wat op de installatievergadering van 2 januari 2007 gebeurde: verkiezing van de voorzitter en van de schepenen. Ik vermeld ook de verdeling van de bevoegdheden in het schepencollege.

Ook de toedracht van de vervolging van de burgemeester en waarom hij nog niet benoemd werd, komt aan bod. De verkiezing van de ocmw – raad wordt besproken om tenslotte te eindigen met de vermelding dat bij de gelijktijdige verkiezingen voor de provincieraad één Middelkerkse vertegenwoordiger verkozen werd, namelijk Jan Lacombe van het Vlaams Belang.