Erop uit kunnen trekken wanneer men maar wil naar een tweede verblijf aan de kust, ontsnappen aan de dagelijkse sleur of aan het drukke stadsleven... Het klinkt aanlokkelijk, niet? En toegegeven, dat ís het ook! Maar ‘bezint eer ge begint’, zou men kunnen zeggen, want een vakantieverblijf kost veel geld, vaak meer dan men verwacht!

Wat wordt verstaan onder ‘tweede verblijf’?
Een tweede verblijf is elke private woongelegenheid die voor de eigenaar, de huurder of de gebruiker ervan niet tot hoofdverblijf dient, maar op elk ogenblik door hen voor bewoning kan worden gebruikt.
Tweede verblijven zijn landhuizen, bungalows, villa’s, appartementen, studio’s, weekendhuisjes, optrekjes en alle andere vaste woongelegenheden, die al of niet ingeschreven zijn in de kadastrale legger.
Worden niet als tweede verblijf beschouwd:

• lokalen uitsluitend bestemd voor het uitoefenen van een beroepsactiviteit;
• woonaanhangwagens, verplaatsbare caravans en stacaravans

Waarom die taks nodig is volgens de burgemeesters
Vanzelfsprekend is het politiek interessanter om de belastingen te verhogen voor tweedeverblijvers dan voor de eigen inwoners. Roland Crabbe, burgemeester van Nieuwpoort: “De echte reden is echter dat de situatie totaal veranderd is. Vroeger kwamen de tweedeverblijvers enkel tijdens de vakanties, nu zijn ze er bijna elk weekend, het hele jaar door. Daardoor lopen onze kosten op voor infrastructuur, onderhoud, politie, brandweer, afvalophaling, zelfs voor ons sport- en cultuuraanbod. Ik spreek dan ook liever van ‘servicetaks’ dan van ‘tweedeverblijftaks’. Het geld vloeit terug naar stadsvernieuwing en –verfraaiing.”
'Onze' Michel Landuyt verklaarde ooit dat de eigenaars best zo’n hoge taks kunnen dragen. ‘Eén week een gemiddeld appartement verhuren’, zei hij, ‘en de taks is teruggewonnen’.

Hoe is die taks geëvolueerd?
De Belgische kustgemeenten samen hebben tussen 2007 en 2012 meer dan 12 miljoen extra geïncasseerd door een verhoging van de taks op een tweede verblijf. Dat hebben de Vlaamse Confederatie van Immoberoepen en de studiedienst van de Vlaamse Confederatie van Immoberoepen (CIB) berekend. Ze stelden vast dat de inkomsten uit de belastingen op tweede verblijven aan de kust sinds 2007 met 29,72 procent toenamen terwijl de opbrengsten van de aanvullende personenbelasting slechts met 1,4 procent stegen (plus 1 miljoen euro). Zonder het atypische Brugge – meer stad dan kustgemeente – bracht die aanvullende personenbelasting zelfs bijna 6 procent minder op voor de gemeentekas. 

In Bredene en Middelkerke (600), De Haan (650) en De Panne (575) werd besloten om de tarieven voor een tweede verblijf onder 650 euro te houden. Koksijde (913), Nieuwpoort (918), Oostende (1.000) en Knokke-Heist (746) hebben gebruik gemaakt van de mogelijkheid om de belasting recent te verhogen.
‘Geen wonder dat tweedeverblijvers zich stilaan een melkkoe voelen’, klinkt het bij de vastgoedmakelaars.
De onderstaande cijfers voor Middelkerke (in euro) duiden goed aan hoe de belastingdruk sinds 2007 is verschoven naar de tweede verblijver. (Bron : Agentschap Binnenlands Bestuur).

	2007	2012
Belasting op tweede verblijven	8.010.075	8.407.793
Aanvullende personenbelasting	3.426.065	3.243.286
Totale belastingen	27.862.484	30.780.287

'Stadsvernieuwing is positief', vindt Dajo Hermans, CIB-driecteur. ‘Dat neemt niet weg dat het evenwicht totaal zoek is. Ik vrees dat de overheid onvoldoende beseft dat tweedeverblijvers de motor zijn van de kusteconomie. Zij doen niet alleen de lokale horeca en boetieks draaien, maar ook de bakker, de slager, de superette, zelfs de elektricien en de schilder. Vandaar onze oproep: herstel het evenwicht in plaats van, zoals nu, het gouden kalf te slachten. Zeker in de wetenschap dat tal van gemeenten ook de komende jaren nog verdere stapsgewijze verhogingen plannen.’

En de provincie wil ook een stuk van de koek
De provincie West-Vlaanderen heeft de belasting in 2013 forfaitair vastgesteld op 113 euro per tweede verblijf.

Wat vinden de eigenaars ervan?
‘Eigenaars van een tweede verblijf aan de kust kunnen ook rekenen. Loop hier gewoon even rond en tel het aantal appartementen dat te koop staat’, zegt Dirk Coelus van Immo Woestyn uit Koksijde, ook voorzitter van CIB Kust. ‘Ik ben de eerste om toe te geven dat de crisis, stijgende kosten voor onderhoud of renovatie en dalende huuropbrengsten er ook voor iets tussenzitten, maar elke nieuwe taksverhoging is voor veel eigenaars de druppel die de emmer doet overlopen en die hen doet besluiten hun appartement te verkopen. Met alle gevolgen van dien: een groter aanbod, panden die langer te koop staan, dalende verkoopprijzen, meer leegstand, enzovoort.’

Wat voegen de vastgoedmakelaars daar nog aan toe?
Het zijn niet allemaal steenrijken die het zich probleemloos kunnen veroorloven. 85.000 tweede verblijven, dit zijn geen 85.000 rijken. Dit is een sociale mix van eigenaars. Er zijn eigenaars die zich een mooi tweede verblijf met alle jaarlijkse kosten kunnen veroorloven zonder zich pijn te doen. Maar veel eigenaars van een tweede verblijf zijn gewone gezinnen voor wie de jaarlijkse kosten wel beginnen door te wegen.” Ook dat zegt Dirk Coelus.. Hij schat het aantal gegoeden dat de hoge taks niet aan het hart laat komen, op slechts 20%. Volgens hem zijn de eigenaars van een tweede verblijf aan de kust voor 62 procent doorsneegezinnen, hardwerkende tweeverdieners die rond hun 45-50 jaar hun droom van een appartement aan de kust realiseren. Voor die groep zou elke verhoging meteen een impact hebben.

Vastgoedmakelaars luiden dan ook de alarmbel over de aanhoudende stijging van de tweedeverblijftaks
CIB Vlaanderen begrijpt dat de (kust)gemeenten, gezien de moeilijke economische context, op zoek gaan naar extra inkomsten en dat de bedragen na 7 jaar geïndexeerd werden.
‘Maar het wordt wel problematisch wanneer diezelfde gemeenten voor hun inkomsten vooral of soms uitsluitend inzetten op tweedeverblijvers. Sommigen hebben de taks op een tweede verblijf met maar liefst 54 procent verhoogd. Dat is buitensporig!’, klinkt het.

Hoeveel kost een tweede verblijf aan de kust jaarlijks?
Het kopen van een vakantiehuis als tweede verblijf lijkt voor veel ‘binnenlanders’ zeer aantrekkelijk, maar vele van hen houden te weinig rekening met de financiële kant. Ik wil het hier enkel hebben over de jaarlijkse kosten en niet over de kosten bij aankoop van een onroerend goed in nieuwbouw, die schommelen tussen de 19 en 23%.( notariskosten Incl registratierechten, btw-kosten, enz…)
De voorzitter van CIB Kust, verklaarde in ‘Het Nieuwsblad’ van 3 mei 2014 dat zo’n tweede verblijf alles bijeen al gauw jaarlijks zo’n 3.000 euro kan kosten.
Mevrouw Sonia Dierkens uit Melle schrijft op 5 mei in dezelfde krant dat ze dat een veel te lage schatting vindt en zij heeft berekend dat 6.000 euro per jaar een realistischer bedrag is.
Laat ons zelf eens de kosten opsommen en optellen. De vermelde bedragen gelden enkel voor Middelkerke.
Ik som ze eerst even op om ze daarna in detail te bespreken.
1. Onroerende voorheffing
2.  Personenbelasting  
3. Taks op tweede verblijf    
4. Milieubelasting
5. Abonnement elektriciteit, gas en water
6. Verzekeringen (brand, glasschade, …)
7. Gemeenschappelijke kosten: syndickosten

Onroerende voorheffing
Ben je eigenaar van een onroerend goed, dan wordt daarop jaarlijks een belasting of onroerende voorheffing geïnd. Dat geldt ook voor een tweede verblijf. De grootte daarvan hangt af van het kadastraal inkomen (KI) van dat eigendom. Het KI is een fictief inkomen dat voor elk onroerend goed vastgelegd wordt door de hogere overheid. Het is het gemiddelde netto-inkomen dat dit onroerend goed (woning, appartement, perceel, …) jaarlijks zou opbrengen. Omdat men zich nog steeds baseert op de gegevens met als referentietijdstip 1 januari 1975, wordt het KI sinds 1991 geïndexeerd.
Het niet-geïndexeerd kadastraal inkomen van een appartement met 1 slaapkamer schommelt tussen de EUR 800 en EUR 900. Voor een appartement met 2 slaapkamers schommelt het kadastraal inkomen ongeveer tussen de EUR 1.000 en EUR 1.100.Voor een studio zal dat gevoelig minder zijn, voor een villa gevoelig meer.
De indexatiecoëfficient voor het aanslagjaar 2014 (indexcijfer op de kleinhandelsprijzen) is gelijk aan 1.7000. Stel dat jouw kadastraal inkomen 1.000 euro bedraagt, dan wordt dat, geïndexeerd, 1.700 euro.
De onroerende voorheffing is voor een gedeelte bestemd voor het Vlaams Gewest (basisheffing). Het andere gedeelte, opcentiemen genoemd, is bestemd voor de provincie en de gemeente. Gemeenten en provincies bepalen zelf volledig vrij de hoogte van de opcentiemen. Voor Middelkerke zijn er dat 1750, voor de provincie West-Vlaanderen 355.
De onroerende voorheffing is één van de belangrijkste inkomstenbronnen van provincies en gemeenten. 
Het Vlaams Gewest krijgt het basistarief, zijnde 2,5 %, dus 42,5 euro.
De bedragen voor gemeente en provincie in euro worden bekomen door het basistarief te vermenigvuldigen met de grootte van de opcentiemen en daarna te delen door 100.
Dat geeft dus: 
               Aan de provincie                      42,5 euro x 355/100      =   150,875 euro
               Aan de gemeente                      42,5 euro x 1750/100    =   743,75 euro
Hier heb je geen recht op kortingen zoals bij een gezinswoning wanneer je kinderen ten laste hebt.

Personenbelasting
Een eerste woning is vrijgesteld van personenbelasting, een tweede verblijf is dat niet. Daartoe moet je het kadastraal inkomen van de woning vermelden op het jaarlijks aangifteformulier.
De eigenaar van een tweede verblijf betaalt echter geen aanvulling op de personenbelasting
Je mag wel kiezen welke van je twee woningen je laat vrijstellen als ‘eigen woning’.  Uiteraard vul je als tweede eigendom best de woning in met het laagste kadastraal inkomen in, want dan moet je de minste belastingen betalen..
In Middelkerke bedraagt die aanvullende perszonenbelasting 5% en de vrijstelling daarvan is dus een soort compensatie voor de belasting op het tweede verblijf.
Aangezien de personenbelasting zelf functie is van het kadastraal inkomen, moet de eigenaar dit invullen op het jaarlijks belastingformulier als hij/zij de woning verhuurt.
Het belastbare bedrag is gelijk aan het geïndexeerde kadastraal inkomen verhoogd met 40%.
In mijn voorbeeld: 1.700 euro (geïndexeerd KI) + 40% = 2.380 euro
Van het onroerend inkomen van een tweede verblijf worden ten slotte ook nog de intresten afgetrokken van 'een' woonlening zodat je er mogelijk toch niet op belast wordt. Het is dus onmogelijk er een juist bedrag op te plakken.

Taks op tweede verblijf
In de periode 1.1.2014 – 31.12.2019 betaalt men in Middelkerke voor een studio kleiner dan 40 m² 525 euro per jaar, voor een appartement 600 euro per jaar.
Daarnaast is er ook nog de tweede verblijfsbelasting voor de provincie West-Vlaanderen. Die werd in 2013 forfaitair vastgesteld op 113 euro.

Milieubelasting gemeente: 50 euro per jaar.

Energiekosten - abonnementen
Water: jaarlijkse bijdrage per woongelegenheid in de kosten van het drinkwaternet en een
           vergoeding voor het administratief verwerken van de klantgegevens.
           Bij TMVW bedraagt die 54,37 + 6% BTW = 57,63 euro, gebruik van teller met diameter
              15 of 20 mm is inbegrepen
Gas: 41,322314 + 21% BTW = 50 euro
Electricteit: 75 euro + 21% BTW = 90,75 euro

Telefoon, Internet, TV
Een mobiele telefoon is overal bruikbaar. Een vaste telefoonverbinding in het tweede verblijf is dus niet nodig. Mobiel internet via smartphone vraagt geen meerkost.
Verbruikskosten tel ik hier niet mee. Het maakt geen verschil of je nu in je eerste of in je tweede woning verblijft.

Gemeenschappelijke kosten
In een appartementsgebouw woon je niet alleen en zijn er naast jouw privaat eigendom ook gemeenschappelijke delen waarvoor een verplichte onverdeeldheid bestaat. Dat zijn onder meer de grond waarop het gebouw staat, de buitenmuren, het dak, de gangen, de inkomhal, de trappen, de lift en de hoofdleidingen.
De kosten die hiermee gepaard gaan, zoals het reinigen van die delen, het onderhoud en de herstellingen ervan, de vergoeding voor de syndicus en de gemeenschappelijke verzekeringen en belastingen, vallen ten laste van alle eigenaars van het gebouw en worden als dusdanig over hen verdeeld. Dat hoeft trouwens niet altijd voor iedereen gelijk te zijn: zo kan het perfect dat de eigenaar van een appartement op het gelijkvloers niet moet tussenkomen in de kosten van de lift. Die syndickosten variëren van gebouw tot gebouw. Meestal zijn volgende kosten gemeenschappelijk: brandverzekering gebouw, onderhoud gemeenschappelijke inkomhall en andere gemene delen, elektriciteit gemene delen, lift (onderhoud, controle en elektriciteit), onderhoud tuin, ander onderhoud (bv. brandblussers), vergoeding syndicus. Kortom: voor een appartement met 1 slaapkamer schommelen die kosten tussen de EUR 40 en EUR 65 per maand. Voor een appartement met 2 slaapkamers schommelen die kosten tussen de EUR 65 en EUR 90 per maand.

Brandverzekering
Naast de gemeenschappelijke verzekering voor het gebouw, moet ook nog de inboedel van het appartement verzekerd worden. Dat kost 75 – 100 euro.

Huren autostandplaats
Per jaar kost dat 750 à 800 euro voor een staanplaats en 1.000 à 1.200 euro voor een afgesloten garagebox.
De wagen op straat laten staan, is natuurlijk ook een oplossing, maar waar geraak je die nog kwijt?

Totale jaarlijkse kosten (voor een appartement met twee slaapkamers)(afgerond tot op 1 euro) 

	In euro
	Min	Max
Onroerende voorheffing	895
Taks tweede verblijf gemeente                               provincie	600   113
Milieubelasting gemeente	50
Abonnementen energie (gas, water, elektriciteit)	198
Syndickosten per jaar	780	1.080
Brandverzekering inboedel	75	100
Huren autostandplaats	800	1.200
TOTAAL	3.511	4.236
Personenbelasting	?	?

Besluit
Een tweede verblijf aan de kust is dus niet goedkoop. De mening daarover hangt natuurlijk af van de belangen van de beoordelaar. De gemeenten vinden de opgelegde bedragen normaal, de eigenaars en vastgoedmakelaars zijn er niet over te spreken. De argumenten van beide kampen bevatten punten waarmee rekening moet gehouden worden. De taks op tweede verblijven is natuurlijk een geschenk voor de (kust)gemeenten, maar bestaat er geen gevaar dat de lokale economie er te fel onder lijdt? Dat is de vraag!

Bronnen
3.5.2014 Kustgemeenten verdienen miljoenen aan taks op tweede verblijf Auteur: Christine van Tichel
3.5.2014 ‘Kust doet toerist rekening betalen’ door Kristof Simons in ‘Het Nieuwsblad’ http://www.westlittoral.be/nl/verkoop-info http://belastingen.vlaanderen.be/nlapps/docs/default.asp?id=339
http://help.tijd.be/?op=detail&articleId=8916071&nodeId=3474  Wie bijkomende rechten wil kopen voor collectief of commercieel gebruik, kan terecht bij Reprocopy.  http://www.reprocopy.be/ 
Hierbij vindt u de link die u makkelijk met anderen kan delen:  http://www.tijd.be/r/t/1/id/9305883. http://www.cibweb.be/dossier/dossier-gemeentelijke-belastingen-op-tweede-verblijven
Antwoord op mijn vragen door Peter Bonhomme van West-Littoral nv

Allerlei verhalen over een kasteel
Eén van de lezers van deze blog (en hij zal ongetwijfeld de enige niet zijn!) stelde zich reeds menigmaal, tijdens zijn wandelingen, de vraag wat het indrukwekkend pand ‘tussen de ‘karting De Kegel X-treme’, en het parcours waar het veldrijden van Middelkerke plaatsvindt, daar staat te doen.
Ik heb daarover al een artikel geschreven in mijn blog van 27 april 2008 met als titel “Middelkerke heeft nu ook zijn kasteel”. Jullie vinden het in de linkse kolom in de map ‘Monumenten’.
Er deden ondertussen al heel wat geruchten de ronde over dat majestueus gebouw dat ik destijds inderdaad als eerste een ‘kasteel’ noemde. Er was van bij het begin sprake van een privé wellnesscentrum. Het gebouw zou later ook voor die functie aan de gemeente aangeboden geweest zijn, maar zou door de burgemeester geweigerd zijn. Hoe het aangeboden werd en waarom het aanbod afgewezen werd, weet ik niet.
Niet zo heel lang geleden deed zelfs het gerucht de ronde dat het gebouw afgebroken zou worden.
De gemeente beweert echter nooit iets over een sloping vernomen te hebben.
Maar toen zag iemand plots licht aan het einde van de tunnel.
Daarom schreef Dany Van Loo op 6 oktober 2012 in ‘Het Nieuwsblad’ een artikel met de titel “Onafgewerkt ‘kasteel’ wordt nu toch sporthotel”.

Waarom heeft dat allemaal zo lang geduurd?
Nog even herinneren: op 18 mei 1999 leverde het college van burgemeester en schepenen, onder de leiding van Frank Verlinde bijgestaan door Pol Vermander, Luc Dedecker en Jean Levecque een bouwvergunning af aan Eddy Gryson, een bouwpromotor uit Aartrijke voor het oprichten van een fitness- en sportcentrum op nummer 94 van de Westendelaan, kadastrale omschrijving 2^e afdeling, sectie C, nummer 280 c.
Onder artikel 10 van de beslissing van het college vinden we ‘zeer duidelijk’ vermeld “De werkzaamheden of handelingen waarvoor vergunning is verleend, mogen niet langer dan … tot – (er staat niets ingevuld!) in stand blijven.”
De ruwbouwwerken gingen vrij vlug van start, maar daarna bleef het complex jarenlang quasi onaangeroerd, buiten het plaatsen en aanpassen van omheiningen en poorten en het zaaien van gras.
We zijn nu meer dan dertien jaar na het afleveren van de vergunning en het gebouw ligt er nog steeds onafgewerkt. Werd er misschien niets ingevuld om de tijd oneindig te kunnen rekken? Niet te verwonderen dus dat sommige inwoners begonnen te spreken van een ‘spookkasteel’.
De bestemming van het terrein is volgens het gewestplan ‘Oostende – Middenkust’ van 26.01.1977 ‘gebied voor dagrecreatie’. Dagrecreanten zijn mensen die hun activiteiten uitoefenen buiten de onmiddellijke omgeving van hun woning maar die niet overnachten op die plaats. Over het gebied bestaat eveneens een bijzonder plan van aanleg BPA MIAMI.
Toen zweefde plots een euroteken voor de ogen van de initiatiefnemer. Waarom op zo’n groot en goed gelegen terrein geen sporthotel bouwen? Hij wist ook wel dat dit niet kon, gezien de geldende stedenbouwkundige voorschriften, maar wie weet kon er wel iets geregeld worden. Er zijn nu al vele mooie jaren voorbijgegaan en wat er juist schortte met de aanpassing van dat ruimtelijk uitvoeringsplan, dat weet ik niet, maar er kwam maar geen schot in de zaak.
En nu, toevallig een week voor de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2012, heeft het gemeentebestuur toch een vergunning afgeleverd voor de afwerking en de uitbreiding van ‘het kasteel’ in de Westendelaan tot sporthotel. De wijziging van de stedenbouwkundige plannen werd dan uiteindelijk goedgekeurd door de provincie en door het gemeentebestuur.

Groter hotel is nodig, volgens de burgemeester
Wat heeft die plotse ommekeer veroorzaakt?
De overheid heeft eindelijk ingezien dat de private sector zwaar investeerde in de aankoop van de gronden.(!!) Och heere, die arme bouwpromotor uit Aartrijke! En bovendien, … maar ik laat liever burgemeester Michel Landuyt(Open VLD) zelf aan het woord: ‘Er was een absolute noodzaak aan een groter hotel in Middelkerke om grotere groepen te laten overnachten. Gelet op het beperkte aantal hotels in Middelkerke is dit project bijzonder waardevol.’
Hij wordt daarin bijgetreden door schepen van Ruimtelijke Ordening Janna Rommel: ‘Het is het eerste project dat ruimte voorziet voor een dergelijk initiatief. We willen in de toekomst nog meer ruimtelijke plannen herzien zodat ook op andere locaties hotels mogelijk zijn.’
Fred Vandenbussche reageert daarop in ‘Het Nieuwsblad’: “Zo gaat dat dus in Middelkerke: de vriendjes van de blauwe baronnen mogen bouwen wat en waar ze willen, achteraf wordt toch alles 'geregeld'. In normale gemeenten worden gebouwen aangepast aan de stedenbouwkundige plannen. In Middelkerke worden de plannen aangepast aan wat het de bevriende promotoren belieft te bouwen...”
Waar ze plots die wijsheid halen, dat weet ik niet. Of is de vraag naar hotelkamers plots zo gestegen?
In de voorbije 12 jaar hadden ze het toch voor het zeggen? Is die behoefte toen nooit opgevallen?
De plannen lieten het niet toe? Laat me niet lachen!
Ik heb daaraan al eens een artikel gewijd op 30 januari 2011 met als titel ‘Denken jullie dat er een behoefte bestaat aan meer en grotere hotels in Middelkerke? (zie map ‘Horeca’)
Ik kan daar eigenlijk nog weinig aan toevoegen: Middelkerke bevindt zich op het gebied van bestaande kamers in de middenmoot van de kustgemeenten. Een bevraagde hotelier vond dat de hotels hier nu al moeilijk vol geraken, behalve op de topdagen.
Maar goed, beter een hotel dan een leegstaand pand!
Jullie zien het gebouw hieronder op 13 augustus 2010 en op 1 oktober 2012.

<ALIGN="CENTER">> <ALIGN="CENTER">>

Promotor Gryson wil het complex nu gevoelig uitbreiden. Naast het bestaande hoofdgebouw met onder meer een wellnessruimte, zwembad, feestzaal, restaurant, ‘zen bamboetuin’ en zestien kamers, komen er nu ook nog twee zijgebouwen met respectievelijk 112 en 80 kamers. De uitbreidingswerken starten nog dit jaar en het is de bedoeling dat het hoofdgebouw en een eerste zijvleugel tegen eind 2013 afgewerkt zijn.

Landuyt, Rommel-Opstaele en Devey zijn schijnbaar bijzonder fier op hun verwezenlijking, te zien aan de foto uit ‘Het Nieuwsblad’ waarop ze poseren samen met de bouwheer Eddy Gryson en de architect.
Ze schamen zich nergens meer voor!

Maar, wie is die Eddy Gryson eigenlijk?
Gryson behoort tot een familie uit Aartrijke, die in Torhout enkele firma’s heeft, zoals Gryson Immobilière CVBA, Gryson J&C Zakenkantoor en Gryson Building Company BVBA. Hij is natuurlijk niet die arme man uit ‘de privésector die toch zoveel geld heeft moeten besteden aan de grond.’
Integendeel!
Hij is de eigenaar van heel wat panden en gronden in onze provincie, bijvoorbeeld van ‘Het Duynenhuis’ in Nieuwpoort en van een stuk grond van 5.200 vierkante meter naast het Belgacomgebouw in Brugge, waarop een home voor meer dan 100 studenten gebouwd wordt. En dat is niet zijn enige project in Brugge.
Zo heeft hij ook het oude Grand Hotel ‘Du Sablon’ gekocht op de hoek van de Noordzandstraat met de Kopstraat, met de bedoeling om daar een exclusief winkelcentrum en een hotel met een dertigtal kamers te vestigen.

Toen ik vier jaar geleden aan mijn eerste artikel over ons kasteelgebouw begon, wilde ik natuurlijk graag weten waarom de werken stilgelegd waren. Ik probeerde toen contact op te nemen met Eddy Gryson en met enkele ondernemingen die hun bordje hadden opgehangen aan de omheining rond het gebouw: bouw Martin HOLLEVOET BVBA Eernegemstraat 10 uit 8480 Ichtegem en DELRUE Metaal uit Ichtegem en aluminiumramen SOETE uit Boezinge (zie http://www.soetealuminium.be/images/photolib/121.jpg). Tevergeefs echter, niemand bleek bereid mij een antwoord op mijn vragen te geven.
Was er een bankroet in het spel? Ik kan mij niets anders voorstellen want het zal wel niets te zien gehad hebben met de onmogelijke hotelbestemming. Een eigenaar/ bouwpromotor laat toch geen stuk grond met die oppervlakte en met zo’n groot gebouw zo lang ongebruikt liggen aan de Belgische kust!
Dat heeft mij geïntrigeerd tot vandaag en dat zal het blijven doen tot iemand daar meer klaarheid over schept.

Een pand dat meer dan tien jaar leegstaat, dat moet opbrengen voor de gemeente
Zo’n leegstaand, onafgewerkt pand in een badplaats, is natuurlijk geen mooi zicht.
Als ik het woord ‘leegstaand’ hoor of lees, dan denk ik aan ‘taks op leegstand’. Een gebouw dat dertien jaar onbewoond en ongebruikt blijft, moet dus in mijn ogen al een mooie som opgebracht hebben voor de gemeentekas.
Het leek me dus logisch dat ik mij afvroeg of er taks betaald wordt op dat leegstaand gebouw.
Daarom stelde ik enkele vragen aan de lokale dienst huisvesting. Zoals steeds kreeg ik een duidelijke uitleg en waar mevrouw Ravestyn niet kon of mocht antwoorden, deed de sectorfunctionaris dat. Bedankt!
De Vlaamse overheid vaardigde het decreet van 19 april 1995 uit om het kader te bieden aan de acties tegen langdurige leegstand en verwaarlozing van bedrijfsruimten. Het voorziet in een heffing voor leegstaande bedrijfsruimten van minimaal 5 are en in een subsidie voor projecten die leegstaande sites nieuw leven inblazen. Tevens wordt het bewuste pand in een leegstand - inventaris opgenomen. De gemeente moet de nodige informatie doorsturen naar de Vlaamse overheid.
Dat gebeurde dus meer dan 17 jaar geleden.
Na verloop van tijd werd de Vlaamse heffing volledig uitgehold. Er waren zodanig veel vrijstellingsmogelijkheden dat eigenaars pas jaren na een eerste opname effectief belast werden.
 'Ons kasteel’ werd om onbegrijpelijke redenen nooit onderworpen aan die heffing!
‘Om korter op de bal te kunnen spelen’, voerde ons gemeentebestuur in 2007 een eigen gemeentelijke heffing in, die echter geen retroactieve werking mocht hebben.
Het bestuur beriep zich op de gemeentelijke fiscale autonomie. Dit had tot gevolg dat panden op twee verschillende inventarissen konden opgenomen zijn (gemeentelijke en Vlaamse) en dus twee maal heffingsplichtig waren.
In 2009 werd het decreet op het grond- en pandenbeleid goedgekeurd, dat gefaseerd in uitvoering ging.
Nu werden de gemeentebesturen verplicht een eigen gemeentelijke inventaris van leegstand bij te houden, maar die had Middelkerke al sinds 2007. Deze inventaris dient 1 maal per jaar doorgestuurd te worden naar de Vlaamse overheid.
Het gemeentebestuur mag geen panden in de gemeentelijke inventaris opnemen, wanneer deze onder de toepassing van het decreet op de bedrijfsruimten vallen. Dat is het geval voor ‘ons kasteel’.
Het pand waarover wij het hier hebben werd voor het eerst in de inventaris opgenomen in 2009.
Toen werd door de houder van het zakelijk recht (eigenaar) een administratief beroep/verzoek tot vrijstelling ingediend en toegestaan door de bevoegde commissie, op basis van een renovatieschema. Daar het daaropvolgende inventarisatiejaar de nieuwe reglementering van toepassing was, mocht het pand niet meer opgenomen worden en werd het dan ook geschrapt.
De heffing kan inderdaad opgeschort worden als een gedetailleerd renovatieschema voorgelegd wordt, waaruit blijkt dat de eigenaar renovatiewerken gaat uitvoeren.
Ik kom daar nu wel niet elke dag voorbij maar ik heb daar nooit iets opgemerkt dat geleek op een renovatie.
Dat betekent dus dat Eddy Gryson, in plaats van enkele tienduizenden euro’s leegstandtaks te betalen, nooit ook maar één enkele euro moest neertellen.

Zijn er onder jullie die ooit al eens die taks moesten betalen? Ja, jullie zullen ook wel al lang weten dat de ene wat meer kan/ mag dan de andere, hé!

Bronnen
http://www.middelkerke.be/page2604335616.aspx Reglement
http://www.middelkerke.be/page2010146.aspx Gemeentelijke heffing
http://www.ruimtelijkeordening.be/NL/Diensten/Subsidies/subsLeegstandBedrijfsruimten/tabid/14028/Default.aspx

De Zeelaan
Jullie kennen zeker wel de Zeelaan in Lombardsijde? Zoals de naam het zegt is dat een laan die naar de zee loopt.
Tenminste zo was het destijds, zolang het militair kamp er niet was. De omheining van de kazerne belet nu van rechtdoor te rijden tot aan de zee. Nu heet het stuk voorbij de Koninklijke baan ‘Matrozenlaan’ en sinds de fusie van 1977 ligt deze laan op het grondgebied van de stad Nieuwpoort. Nog zo’n historische vergissing die ons destijds opgedrongen werd.

De Zeelaan in Lombardsijde is opgenomen in het RUP (Ruimtelijk Uitvoeringsplan) ‘Lombardsijde Centrum’ nummer 19 dat opgemaakt werd op 26.04.1989 en door de gemeenteraad aanvaard werd op 29.9.1989.
Men treft er enkel ééngezinswoningen aan en dat over de halve lengte vanaf de Dorpplaats.
Rechts van de laan, vertrekkend vanaf het dorp, vindt men er verder het golfterrein, dat in de plaats kwam van het ‘Park van Lombardsijde’. Nog verder tot tegen de Kustweg vindt men de campings ‘De Lombarde’ en ‘Zomerzon’.
Links van de laan staat als laatste huis het nummer 41. Daar wil ik het hier over hebben. Het werd in 1926 door een bediende uit Brussel gebouwd, vermoedelijk een bekende van de familie Crombez. In 1953, op het moment dat het door de grote overstroming onder water stond, werd het door de oma van de huidige eigenares, gekocht.

Verder naar de zee toe is er niets dan onbebouwd terrein.

Bouwpromotoren werpen zich als aasgieren op wat nog aan bouwgrond in onze gemeente overblijft
Tussen de Zeelaan en de Schoolstraat en de Kustweg ligt inderdaad een, voor onze kustnormen, immens terrein van 6,5 hectare groot, dat de ogen uitsteekt van al diegene die iets met bouwen of met huisvesting te zien hebben.

Aan één zijde, in de Schoolstraat, zijn er al woningen gebouwd en zijn er nog andere gepland. De bouwterreinen werden er opgehoogd tot op het niveau van de straat.
Hieronder zien jullie enkele borden om nog meer geïnteresseerden te lokken.

Op het groot terrein wil de huisvestingsmaatschappij ‘IJzer en Zee’ ongeveer 40 huurwoningen en 20 koopwoningen bouwen. De maatschappij onderhandelt momenteel met de eigenaar omtrent de aankoop van de grond.
Er wordt zelfs gezegd dat daar in het totaal 195 woningen zouden gebouwd worden.
Ongeveer 30% van die woningen, een zestigtal, moeten sociale woningen zijn. De rest (ongeveer 120 woningen) zullen verplicht betaalbare woningen zijn. Dit wil zeggen dat ze iets duurder zullen zijn dan sociale koopwoningen, maar beduidend goedkoper dan identieke woningen die vrij zouden worden verkocht.

Ik heb al zo vaak over die zone geschreven omdat ze volgens mij, in de huidige toestand, niet geschikt is om er woningen op te bouwen. Lezen jullie maar eens mijn artikel van 20 februari 2011 met als titel “Nieuwe woonuitbreidingsgebieden in Westende? Bravo!! Ze zijn toch niet waterziek, hé?”
Zoals reeds gezegd stond heel die vlakte bij de overstroming van 1953 onder water. Ik weet wel dat er reeds flink gemaald werd, maar de wateroverlast dreigt er nog steeds.
Kijk maar eens naar onderstaande recente foto’s genomen tijdens de regenperiode van begin maart 2012.

> > >

Ook de Zeelaan komt nu aan de beurt
Op 21 februari 2011 plantte de bouwfirma Debaillie uit Middelkerke, in de Zeelaan volgend bord neer, naast de woning Nr 41.

>

Ze wilden er namelijk een appartementsgebouw met 10 appartementen neerzetten met evenveel ondergrondse garages, met een gevelbreedte van 22 meter, aanleunend tegen het huis Nr 41.
De bewoners van de Zeelaan zien/zagen een appartementsgebouw in hun straat met ééngezinswoningen niet zitten. Zoals voorzien dienden ze binnen de dertig werkdagen, ingaande de dag na de aanplakking van de bekendmaking, bezwaar in tegen het verlenen van een stedenbouwkundige vergunning.
Hun advocaat formuleerde dat als volgt:

• ze tekenen voorbehoud aan tegen de wettigheid van de verkavelingsvergunning
• de constructie in onaangetast open ruimtegebied is onverenigbaar met de onmiddellijke omgeving            ONTVANKELIJK en GEGROND
• er werd geen rekening gehouden met de in de omgeving bestaande toestand (voorkomen, gabariet, stijl- en vormgevingsovereenkomst)
• de bouwaanvraag is strijdig met de bepalingen van het BPA qua bouwdiepte en met de gemeentelijke verordening inzake ventilatie luchtaan- en afvoer meergezinswoningen en verbrandingsluchtafvoer ééngezinswoningen en met de gewestelijke stedenbouwkundige verordening inzake toegankelijkheid     
                                                ONTVANKELIJK en GEGROND
• dit brengt een ongewenste ontwikkeling mee langsheen de Zeelaan
• terreinbezetting 80 % (= 40% bovengronds en 40% ondergronds)
• het ontwerp is niet conform met het BPA qua voorgeveluitbouwen en bindende bepalingen bij koppelwoning (vormgeving, dakvorm en aantal bouwlagen)
• er wordt gebouwd in woonuitbreidingsgebied waarvoor momenteel een RUP wordt opgemaakt
                    DE BEWUSTE WONING ZOU ER NIET INLIGGEN
• er zijn onvoldoende ondergrondse garages in verhouding met het aantal woongelegenheden wat zal leiden tot parkeerdruk in de Zeelaan, die hierop niet voorzien is.                           ONTVANKELIJK en GEGROND
• door de ondergrondse constructie zal de grondwaterstand veranderen en invloed hebben op de aanpalende constructies   
                                                    ONTVANKELIJK en GEGROND

Wonder boven wonder, maar op 4 april 2011 besliste het college van burgemeester en schepenen, dat de ingediende bezwaren gegrond en ontvankelijk werden beoordeeld. De actievoerders werden verwittigd dat het college een ongunstig advies aan de bouwaanvraag verleend had. Ik heb hierboven naast de bezwaaritems in drukletters aangeduid welke door de gemeente ontvankelijk en gegrond bevonden werden. Waarom de gemeente geen stelling innam bij elk item van de bezwarenlijst, begrijp ik niet.
Ze vonden bovendien dat het ontwerp geen rekening hield met de bestaande constructie waartegen wordt gebouwd en dat een bemaling nodig zou zijn die een rechtstreeks stabiliteitsimpact zou hebben op de aanpalende constructie en op de onmiddellijke omgeving.

Waarom dient een bouwfirma een aanvraag in die weinig kans heeft op succes?
Jullie kunnen hierboven zien dat heel wat punten van de bouwaanvraag niet in overeenstemming waren met de stedenbouwkundige verordeningen. Waarom dienen bouwfirma’s dergelijke aanvragen in?
Zou dat niet moeten bestraft worden? Zij kennen de regels toch of ze moeten ze althans kennen.
Rekenen ze er misschien op dat het advies, niettegenstaande alles, toch gunstig zal zijn? Nee toch?
Als ze dan een ongunstig advies krijgen, dan zetten ze de machine in beweging.
Het bouwplan wordt aangepast maar hoe slagen ze erin om strijdigheden met BPA’s te omzeilen?
Het BPA, dat op de website van de gemeente staat, werd toch niet gewijzigd?
En toch krijgen ze het college zover om op 31 januari 2012 te beslissen dat een stedenbouwkundige vergunning kan afgeleverd worden, niettegenstaande het feit dat de gemeentelijke stedenbouwkundige ambtenaar een ongunstig advies uitbracht terwijl de brandweer en VMM – Afdeling Operationeel Waterbeheer – Dienst Grondwaterbeheer voorwaarden stelden bij het gunstig advies.
De aanplakking gebeurde op 8 februari 2012 met onderstaand A4 formaat. Dat betekende dus dat uiterlijk tegen 8 maart 2012 beroep moest aangetekend worden.

>

De advocaat liet alvast onmiddellijk weten dat het zonder hem zou moeten gebeuren omdat hij ook gebruikelijk optreedt voor de gemeente en dat hij niet kan tussenkomen in een beroep dat onvermijdelijk tegen de gemeente zal gericht zijn.
Hij vond echter wel dat beroep op zijn plaats zou zijn aangezien de eerder ontwikkelde argumentatie inzake overschrijden van de ruimtelijke draagkracht, geldig bleef.
De eigenaars van nummer 41 tekenden dan ook beroep aan bij de provincie en de behandeling daarvan werd voorzien op 15 mei 2012.
De hoorzitting heeft inderdaad op de voorziene datum plaats gehad. Daar zaten de eigenaars tegenover de advocaat van de firma Debaillie, terwijl de gemeente verstek had laten gaan.
Enkele dagen daarvoor had ook de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar geoordeeld dat de vergunning moest geweigerd worden. Zijn eindoordeel luidde: “bijgevolg stelt de provinciale stedenbouwkundige ambtenaar aan de deputatie voor om het ingestelde beroep gegrond te verklaren en de gevraagde stedenbouwkundige vergunning te weigeren.”
De eigenaars zaten dus in een gunstige positie en hun pleidooi werd opeens een heel stuk eenvoudiger. De advocaat van de tegenpartij kon enkel nog uitpakken met een verhaal dat kant noch wal raakte.
De deputatie onder voorzitterschap van gedeputeerde Patrick Vangheluwe, bevoegd voor ruimtelijke ordening, was niet onder de indruk. Het laatste woord was dus nu aan de deputatie en dat zou uitgesproken worden op 7 juni 2012.

En wat stelden de eigenaars plots vast? Hun beroep werd van de agenda afgevoerd. Ze lazen op 14 juni op internet dat het besluit ‘zonder voorwerp’ verklaard was. Wordt men daarvan dan niet verwittigd?
Bij navraag bij de jurist van de deputatie hoorden ze tenslotte dat de firma Debaillie afstand gedaan had van de vergunning omdat de deputatie toch een weigering zou uitspreken.
Het besluit van de deputatie werd tenslotte op 3 juli 2012 officieel aan de eigenaars overgemaakt.
Einde goed, alles goed? Dat hopen de eigenaars tenminste!

Besluit
Het is voor de burgers van de gemeente onbegrijpelijk dat het gemeentebestuur het advies van de stedenbouwkundige ambtenaar naast zich neerlegt. Mogen zij dan niet rekenen op de bescherming van dat bestuur tegen de niets ontziende bouwwoede van sommige promotoren?
Anderzijds is het wel enigszins bemoedigend dat een beroep tegen dergelijke onrechtvaardige toestanden toch nog zin heeft. Dat men daarvoor een lange gerechtelijke, dure en politieke procedure moet doorlopen om zijn gelijk te halen, is minder aangenaam.

IMMOTHEKER beweert een onafhankelijk bedrijf te zijn, dat ongebonden kredietadvies verstrekt. Het adviseert vóór, tijdens en na aankoop van een woning en geeft neutrale toelichting bij vermogensopbouw. Dit op en top Belgisch bedrijf bestaat 15 jaar en telt vandaag 55 kantoren en 115.000 klanten...
Enkele maanden geleden publiceerde ‘Het Nieuwsblad’ een vastgoedrapport afkomstig van immotheker.
Daarin konden we alle gegevens vinden die moeten verduidelijken hoeveel een appartement aan zee kost en hoeveel er in 2010 verkocht werden in de verschillende kustgemeenten.
Ik beperk mij tot de appartementen omdat die de woningmarkt aan de kust domineren.
Jullie zullen het mij toch niet kwalijk nemen dat ik nu even ‘immotheker’ speel zonder een specialist te zijn en toch wat commentaar verstrek over dat rapport en wat ermee samenhangt?

Aantal appartementen verkocht in 2010
Hieronder vinden jullie het aantal appartementen dat in 2010 verkocht werd in de verschillende kustgemeenten. Een splitsing in badplaatsen zou een beter beeld gegeven hebben, want er is bijvoorbeeld wel een duidelijk verschil tussen Middelkerke en Westende.

1. OOSTENDE	1088
2. KNOKKE-HEIST	992
3. MIDDELKERKE	725
4. KOKSIJDE	700
5. NIEUWPOORT	588
6. BLANKENBERGE	493
7. DE PANNE	380
8. DE HAAN	330
9. BREDENE	241

Bron: Federale Overheidsdienst (FOD) Economie

Volgens Fortissimo, software voor vastgoedmakelaars, werden er over de ganse lijn in 2011 veel minder appartementen verkocht dan in 2010. De grootste daling zou vast te stellen zijn in Knokke-Heist (-25,6%) en in Middelkerke (-21,9%).

Hoeveel kost een appartement aan zee?
Hierna vinden jullie, in afgaande volgorde van prijs, hoeveel een appartement kostte in de verschillende kustgemeenten, op 1 mei 2010 en op 1 mei 2011.

Gemeente	01/05/2010	01/05/2011	Verschil
Knokke-Heist	€ 719.519	€ 752.135	+4,53%
Heist	€ 371.456	€ 349.836	-5,82%
Koksijde	€ 262.198	€ 294.958	+12,49%
Zeebrugge	€ 318.230	€ 293.341	-7,82%
Nieuwpoort	€ 247.929	€ 269.860	+8,85%
Oostende	€ 228.125	€ 248.475	+8,92%
De Haan	€ 210.747	€ 243.628	+15,60%
De Panne	€ 225.010	€ 234.495	+ 4,22%
Middelkerke	€ 213.466	€ 210.939	-1,18%
Blankenberge	€ 212.498	€ 210.750	-0,82%
Bredene	€ 181.224	€ 195.998	+8,15%
Westende	€ 166.003	€ 151.704	-8,61%

Er werd ook een gemiddelde berekend. Voor 2011 is dat 288.000 euro. Dat heeft volgens mij weinig zin noch betekenis. De meeste scoren onder het gemiddelde. Verwijder Knokke-Heist uit de lijst en je krijgt een gemiddelde van 235.000 euro, wat een totaal ander beeld geeft aan de kandidaat-koper.
Ook de opgegeven prijs voor een gemeente is een gemiddelde. De interessantste appartementen kosten natuurlijk het meest.

Alles hangt af van de wensen van de koper en van de financiële middelen waarover hij/ zij kan beschikken of wil spenderen. Het is inderdaad zo dat je voor 210.939 euro geen (deftig) appartement vindt op de zeedijk in Middelkerke.
Bovenop de vraagprijs komen er ook nog kosten en het is belangrijk zich daar goed over te laten informeren.
Verder denk ik ook dat de koper meer heeft aan een prijs per vierkante meter.

Laten wij nu even wat nader de factoren onderzoeken die de prijs beïnvloeden.

Welke factoren bepalen de vastgoedprijs ?
Het prijsniveau wordt vooral bepaald door de kwaliteit van het aanbod. De prijzen aan de kust schommelen naargelang de gemeente, de locatie en de grootte en de kwaliteit van het pand.
Hoe groter, hoe mooier en hoe beter gelegen, hoe hoger de prijs. Dat spreekt vanzelf!!
Het aantal aangeboden appartementen zou eerder invloed hebben op de snelheid waarmee de prijzen stijgen, de zogenaamde meerwaarde. Is er gedurende een bepaalde periode een tekort aan bepaalde types appartementen, dan zal de waarde van deze de neiging vertonen om vlugger te stijgen. Een chronisch overaanbod van een bepaalde klasse vastgoed kan ervoor zorgen dat de prijzen in deze klasse niet stijgen in functie van de tijd. Integendeel, ze kunnen zelfs een beetje zakken.

Is er een verschil tussen de kustgemeenten?
Dat Knokke en Heist er ver boven uitsteken, ligt voor de hand. Het staat goed daar een appartement te hebben, maar dat voordeel krijg je niet zomaar.
Mag ik aannemen dat de variëteit in grootte en in kwaliteit van de panden vergelijkbaar zijn voor alle gemeenten? Of heeft bijvoorbeeld Nieuwpoort meer recente woningen dan Middelkerke?
Speelt het feit dat in bepaalde kustgemeenten (Knokke-Heist, Koksijde en De Panne nog maar onlangs) geen aanvullende belasting op de personenbelasting moet betaald worden, een grote rol?
De eerste twee staan in elk geval op de plaatsen 2 en 4 voor wat de verkoop betreft.
Of is de ene gemeente aantrekkelijker dan de andere? Zouden Middelkerke en Westende, die de laatste plaatsen in de lijst innemen, samen met Blankenberge en Bredene, de kandidaat-kopers minder bevallen? Het zou wel eens kunnen!

In mei 2008 liet het tijdschrift ‘Knack’ een studie uitvoeren door de ‘Université Catholique de Louvain’ over de ‘Levenskwaliteit’ in 588 van de 589 Belgische gemeenten. (behalve Herstappe)
Zie hieronder de rangschikking. Zelfs indien in de voorbije drie jaar één en ander zou bijgewerkt geweest zijn (bijvoorbeeld veel nieuwbouw) en zelfs al beantwoorden dergelijke studies niet altijd voor 100 percent aan de realiteit, dan geeft het wel een idee over de goede en slechte punten van een gemeente. Uit onderstaande tabel blijkt natuurlijk ook niet welke (onder)punten er juist beoordeeld werden. Wie bijvoorbeeld kinderen heeft, kijkt uit naar de geboden ontspanningsmogelijkheden voor hen, alhoewel die wens slechts van tijdelijke aard is. Wie sportief is, zoekt een plaats met goede sportinfrastructuur. De keuze heeft voor elke koper een apart tintje.
Bredene en Middelkerke spannen de kroon op het gebied van aantal campings en staan dus eerder bekend om hun sociaal karakter. Dat weerspiegelt zich echter niet in de tabel.

	Blanken-berge	Bredene	De Haan	De Panne	Knokke-Heist	Koksijde	Middel- kerke	Nieuw-poort
socio-economische toestand	521	348	379	503	389	404	428	473
kwaliteit van de huizen	282	182	149	407	55	116	295	289
leefmilieu	238	312	66	322	171	81	243	229
beschikbaarheid diensten	29	68	178	92	36	111	117	53
algemene rangschikking	341	209	138	436	77	130	319	313

Middelkerke slaat dus geen te best figuur in deze rangschikking. Men kan zich natuurlijk afvragen waarom de gemeente dan de derde plaats bekleedt, als het over het aantal verkochte appartementen gaat. En waarom telt Middelkerke zoveel tweede verblijven? Is het de lagere prijs die de kopers aantrekt? Het aantal hier verkochte appartementen is wel de som voor Westende en Middelkerke samen.
Dat geldt echter ook voor Knokke-Heist, Koksijde-Oostduinkerke en De Haan-Wenduine.

Is er nog plaats om appartementsgebouwen neer te poten?
De prijs van nieuwbouw is steeds de som van de grondprijs en de constructieprijs.
Door het strikter beleid in ruimtelijke ordening is er op heden in onze badplaats nagenoeg geen bouwgrond voor villabouw meer te vinden. Bouwgrond voor appartementsbouw is al helemaal uitgesloten. Nieuwbouw kan enkel nog geschieden door afbraak van oude panden. Vooraleer een dergelijk pand kan worden afgebroken dient een projectontwikkelaar eerst het oude pand te kopen. En oude panden behoren bijna steeds toe aan meerdere eigenaars waardoor de onderhandelingen dikwijls moeilijk verlopen en dus ook de prijs sterk de hoogte in schiet.
Maar, is er in de andere badplaatsen wel nog vrije bouwgrond te vinden?

Aantal immobiliënkantoren
Men zou kunnen geneigd zijn te denken dat een groot aantal vastgoedkantoren in een bepaalde badplaats zou meebrengen dat daar meer appartementen aangeboden worden. Maar ook kantoren van buiten de kustplaatsen (Antwerpen, Brussel, Gent, …..) starten nieuwe projecten op aan de kust. Sommige kustkantoren bouwen en verkopen ook in andere badplaatsen zonder daar een kantoor te openen.
Het aanbod is dus overal groot, zeer groot zelfs. Als buitenstaander denk ik dan dat het aanbod misschien wel eens te groot zou kunnen worden zodat de prijzen op de duur zullen ineenstuiken. Om nog beschikbare ruimte te vinden voor al die nieuwe appartementsgebouwen worden steeds recentere gebouwen afgebroken, vooral als ze weinig verdiepingen tellen.
Middelkerke is goed voorzien van immobiliënkantoren. Ik tel er niet minder dan 22, 10 in Middelkerke, 11 in Westende en 1 in Lombardsijde. en daarmee volgt de gemeente dicht in het spoor van Oostende en Knokke-Heist. De volgende mozaïek toont ze allemaal.

Bronnen
http://www.leerwiki.nl/Hoe_werkt_de_immotheker
http://www.nieuwsblad.be/extra/dekust
http://fortissimmo.net/newsdetail.aspx?id=285&lang=NL&pl=6

In het begin van deze eeuw en van de eerste legislatuur onder leiding van Michel Landuyt, hoorden de immobiliënhandelaars dat het gemeentebestuur het plan koesterde om sociale woningen te bouwen tussen de Badenlaan en de Duinenlaan in Westende. Dat schoot in het verkeerde keelgat want de vastgoedsector was van mening dat er tweede verblijven moesten komen op het enig mogelijk uitbreidingsgebied van de badplaats, gelegen op 200 meter van het strand. Zij vonden dat ongehoord want volgens hen breidden alle andere badplaatsen zich standvastig uit om het toerisme te bevorderen en welvaart te brengen in de streek voor IEDEREEN. Vertegenwoordigers uit de sector vroegen dan ook een onderhoud aan met Michel, die als volgt reageerde: “Het is niet omdat ik op mijn bureau het bezoek krijg van 12 bouwpromotors, die mij onder druk willen zetten, dat ik niet meer zou denken aan de rest van de bevolking.” In maart van dit jaar 2009 kwam eindelijk de toelating voor dat nieuwe woongebied dat Michel nog steeds rechtvaardigt met “Er is een grote migratiedruk. Veel senioren komen naar de kust, waardoor de jonge gezinnen gediscrimineerd worden door hoge grondprijzen”

Dat ‘ingaan tegen de machtige vastgoedsector’ is wel een heel merkwaardig standpunt.

Op zijn website http://www.bartcaron.be/nieuws/P108/, met datum 8 februari 2008 en geïnspireerd door een artikel in ‘Knack’ legde Vlaams parlementslid Bart Caron (nu Groen, vroeger SP.A-Spirit) namelijk de verstrengeling bloot tussen het lokale bestuur in Middelkerke en de plaatselijke vastgoedsector.

In het architectenbureau AROMI van Ronny Van Troostenberghe werkt ook burgerlijk bouwkundig ingenieur Rita Ramoudt, echtgenote van de burgemeester. Zij is erkend door het Beroepsinstituut voor Vastgoedmakelaars en is tevens beherende of gecommanditeerde vennoot van immo Landuyt-Ramoudt Middelkerke (Larami), een Gewone Commanditaire Vennootschap (GVC), een vennootschapsvorm die geen notariële akte en weinig formele verplichtingen vereist. Landuyt is daarin de stille of commanditaire vennoot. Dat betekent dat hij niet mag handelen in naam van de vennootschap maar dat hij toch uitgebreide bevoegdheden kan uitoefenen. Hij kan echter slechts geldelijk verantwoordelijk gesteld worden voor het bedrag dat hij investeerde. Ramoudt mag wel handelen en is daarmee ook verantwoordelijk voor alle eventuele schulden van de vennootschap. In Middelkerke zou gefluisterd worden dat Larami de uitweg is voor het geval dat Landuyt veroordeeld zou blijven in beroep en daarvoor geschorst zou worden aan de balie.

LARAMI INVEST BVBA en VASTGOED werd op 10 september 2007 opgericht door Rita Ramoudt, Dierckx Invest en Technics BVBA uit Oud- Turnhout en BVBA LWAXANA.
Achter dit laatste zou ook de stiefzoon van Ronny Van Troostenberge schuilgaan.

Michel wordt ook nog langs andere wegen in verband gebracht met de immobiliënsector.
In Leffinge kregen Charles Depoorter, van het gelijknamig agentschap uit Middelkerke, en Philippe Boutens uit Oostende een bouwvergunning om op de plaats van het Schippershuis het project ‘Bootsman’ te realiseren. Het Schippershuis was eigendom van Boutens, die samen met Michel Landuyt, het advocatenkantoor Boutens & Landuyt in Oostende leidt.
Boutens is daar tevens gemeenteraadslid voor de Open VLD.
De plannen voor de nieuwbouw werden getekend door het architectenkantoor ‘Aromi’ van Ronny Van Troostenberghe.
Dat kantoor werkt ook wel eens samen met de NV MIM of Middelkerkse Immobiliënmaatschappij. Dat is een partnerschap dat volgens de initiatiefnemers de kracht combineert van vijf gerenommeerde vastgoedkantoren: Immo Caenen, Agence Depoorter, Agence Sissau, Immo Costa en Agence Kimpe & De Cuman. Ik meen gerust te mogen zeggen dat dit een blauwgekleurde vereniging is.
Dirk Dejonghe, neef van schepen Carine, is de verzekeringsmakelaar van de groep Caenen.

Als men even de lijst overloopt van de 169 vergunde toeristische verhuurkantoren aan de kust (zie www.toerismevlaanderen.be/doc/showdocument.asp?...580), dan ziet men dat er 15 zijn in Middelkerke en 11 in Westende. Buiten de 5 van MIM zijn er nog heel wat andere die op de één of andere manier gelinkt kunnen worden aan de VLD.
Zo is er de ‘agence Muyle’ die geleid wordt door Wim Pieters zoon van Chris, 12 jaar voorzitter van de partij in Middelkerke tot einde 2008 en zelf vastgoedmakelaar.

Er zijn er ook enkele waarvan de zaakvoerders vandaag misschien geen vrienden meer zijn van Michel Landuyt, maar die een VLD – verleden hebben en die het principe ‘eens blauw steeds blauw’ huldigen: “Beach” en “La Nouvelle Agence’ van Emile en Marc De Neve, ESP van Daniël Knockaert, Immo BC van Christophe Bouve, zoon van Raoul, oud-schepen van de VLD, VABRA van Lucien Brauwers, Immo Moenaert vroeger in handen van Paul Dewulf. Het kan zijn dat ze nu (tijdelijk) Dedecker – aanhangers zijn.

Van nog andere kantoren trof ik advertenties aan in vroegere partijkrantjes van de PVV/ VLD. Ik meen daaruit te mogen afleiden dat zij ooit sympathie koesterden voor de blauwe partij: AGEM, Immo Depla, Agence DUMO, Van Ravels. Dat is moeilijk na te gaan, maar misschien is dat nog steeds zo.

We mogen dus zeggen dat meer dan de helft van alle immobiliënhandelaars in Middelkerke min of meer dezelfde kleur hebben als Michel Landuyt. Zij weten natuurlijk ook dat ze best in het kamp van de machtshebbers kunnen vertoeven.

Daarmee wil ik dus enkel maar aangeven dat een blauwe burgemeester van Middelkerke niet te vlug op de tenen van de vastgoedpromotoren zal trappen omdat daar toch een enorm potentieel aan kiezers schuilt en omdat de vastgoedsector noch min noch meer een machtspositie bekleedt.

Daarom vond en vind ik het initiatief voor de sociale woningen zo merkwaardig.

                                                                                                                                                                                                   

Als men zo voorbij de Westendse villa’s en appartementsgebouwen fietst of stapt, dan valt, naast de verscheidenheid in architectuur natuurlijk ook de variëteit aan namen op.
Vaak heb ik mij al afgevraagd welke feiten/ geheimen/ geschiedenissen er achter al die namen schuil gaan.
Voorafgaandelijk moet ik eigenlijk vaststellen dat veel gebouwen tegenwoordig geen naam meer krijgen. Men zou zelfs kunnen zeggen dat de naamgeving een beetje in onbruik geraakt is.
Er zijn hele verkavelingen waar geen enkel huis een naam draagt. Vroeger had elk huisje zijn kruisje, maar ook zijn naam.

Het zal niet eenvoudig zijn de villa- en residentienamen in te delen in groepen. In<Namen gebouwen per straat en nummer vinden jullie de lijst van alle namen in Westende- bad en -dorp en in Lombardsijde, per straat en met nummer.

De voornamen van de eigenaars, van hun kinderen en kleinkinderen of een samenvoeging van twee voornamen, is volgens mij de belangrijkste inspiratiebron. Sommige namen in mijn lijst kan ik niet verklaren. Waarschijnlijk zijn een aantal daarvan dergelijke, soms verwrongen, dubbele namen. De vrouwelijke voornamen zijn veruit in de meerderheid.
Zoals voor de straten ligt het feit dat dit een vakantieoord is, aan zee, met strand en duinen, waar normaal de zon schijnt, maar waar de wind ook lelijk kan doen, aan de basis van heel wat namen. Om er maar enkele te noemen: beau of joli soleil, strandjutter, duinlelie, Stella Maris of Ster van de zee, sandy beach, zonnig schelpje, Dune Rand, taillevent, sous le vent, de kelle, sunny corner, sun pear, brise de mer, del sol, zomerdroom, all sun, …
Een verblijf in een buitenlands vakantieoord (vooral in Frankrijk, Griekenland, Italië of Spanje), zal wel velen ertoe aangezet hebben om de herinnering daaraan te vereeuwigen in de naam van hun eigendom: Alassio, Costa del Sol, Rimini, San Remo, Sybaris, Palermo, Portofino, Menorca, Sorrento, Mykonos, Rapallo, Menton, Versailles, Tossa,…. Het kan ook zijn dat sommige plaatsen in de vreemde gewoon gekozen worden omdat ze welluidende namen dragen. Dat zal misschien vooral gelden voor ‘exotische’ landen: Acapulco, Luxor, Tiko, Bengali, Trinidad, Byblos, Miami, Santos, Pasir Mas, Vera Cruz. Ook door iedereen gekende plaatsen komen veelvuldig aan bod: Las Vegas, Ascot, Wimbledon, le Bourget,…
Goden en godinnen scoren eveneens zeer hoog: Diane, Aurora, Nefertiti, Helios, Iris, Aerolus, Pan, Aton of Vesta, maar vooral die van de zee: Neptunus, Poseidon en Thalassa.
Kunstenaars zijn ook populair: Dali, Da Vinci, Breughel, Ensor, of werken ervan: Mimi Pinson van Alfred de Musset, Wahnfried van Richard Wagner. Hetzelfde geldt voor beroemdheden of figuren: Lady Di, Marco Polo, Assepoester, Charlemagne, Cassini, Jean Bart, Mercator, de musketiers d’Artagnan, Athos, Porthos en Aramis, Mata Hari, Ikaros, Spirou, Peter Pan, Nelson, … De heiligen doen niet onder: St Barbara, Sint-Laureins, Sint-Jozef.
Sommige woningen krijgen een naam die in verband staat met de straat waarin ze gelegen zijn: Reigersnest in de Reigerslaan, Les Hirondelles in de Zwaluwenlaan, Les Cormorans in de Zeeravenlaan, la Dune en Prédune in de Duinenlaan.
Zoals voor de straten worden ook namen van bloemen (schorreblomme, magnolia, acacia, mimosa, tamarix, …), bomen (Ter Berken, ter Eiken, ter Linden, ter Olmen, ter Wilgen) en vogels (l’alouette, Jan van Gent, aalscholver, albatros, colibri) rijkelijk aangewend. Ellekopelle is een vlinder.
Sommige namen hebben te zien met een merkwaardig bouwwerk in de omgeving: ‘torrezicht’ en ‘watertorre’ rond de (afgebroken) watertoren op de badplaats, ‘molenhof’ naar de vroegere molen in de Essex Scottishlaan, …..
De eigenaars van handelszaken gebruiken meestal hun familienaam: dagbladhandel Clarysse, slagerij Gruwier, manege Van Dooren, bakkerij Daenen, …
Men kan zeggen dat namen in alle mogelijke talen gekozen worden: vele daarvan zijn voor de voorbijganger totaal nietszeggend.
Of weet deze toch dat ‘La turritelle’ een hoornschelp is of dat ‘ubi bene’ wijst op een woning waar de bewoner ‘zich op zijn gemak voelt’? Ik vrees van niet!
Een eigenaar moet natuurlijk zelf een naam kunnen kiezen. Voor een Vlaamse badplaats aan de ‘Vlaamse kust’ zou het nochtans niet misstaan mochten er wat vaker Vlaamse namen gebruikt worden, vooral dan voor de handelszaken. Als men vergelijkt met onze jonge tijd, toen bijna alle namen in het Frans waren, is er natuurlijk al een hele weg afgelegd.
Misschien kan men eens een actie opzetten om aan de eigenaars te vragen dat zij de naam van hun eigendom op kunstzinnige manier aanbrengen, zoals in de Westenlaan nr 33 ‘Hippocampes’ of in de Bamburgstraat Nr 10 ‘La Maison d’Amis’, maar in het Vlaams dan.

                       

Is er een probleem om nog nieuwe namen te vinden? Helemaal niet: de lijst van beroemde personen, van voornamen, bloemen, bomen, vissen en vogels is bijlange nog niet uitgeput. Om het maar bij Vlaamse namen te houden, kijk maar eens op Voorstel Vlaamse namen

De Westendelaan is zogezegd de ‘hoofdstraat’ van Westende-dorp. Vroeger heette ze de ‘Dorpplaats’, althans het gedeelte in de dorpskom, maar onze bestuurders vonden in de gemeenteraad van 14 oktober 1966 dat dit een gallicisme was en dat het ‘Dorpsplein’ moest zijn. Anderzijds vonden ze echter dat dit verwarring zou kunnen stichten met ‘Arthur Meynneplein, de huidige markt.

Bovendien is het eigenlijk geen plein maar een gedeelte van de Staatsbaan nr 72 en dus noemden ze het ‘Dorpsstraat’.

Later werd die omgedoopt tot ‘Westendelaan’. Eigenlijk vind ik die naam niet zo geschikt voor dat stuk in ons dorp.

Al een hele tijd vroeg ik mij af hoe onze voornaamste straat er in de toekomst zou uitzien. Ik hoorde namelijk dat alle huizen tussen de kerk en de Centea - bank  zouden afgebroken worden. Dat blijkt echter een vals bericht geweest te zijn. Het huis van aannemer dakwerken t’Siolle, het huis nr320, de apotheek en het daarnaast liggend pand (vroegere garage Gunst en daarna bibliotheek en nu eigendom van de apotheker) zouden overeind blijven. Het café ‘Graaf van Vlaanderen’ is reeds afgebroken en een nieuw gebouw ‘Hof ter Gunst” van R&R promotie bvba – Leffinge met 120 m² winkelruimte beneden en 13 appartementen met 1, 2 of 3 slaapkamers, rijst al de hoogte in. U ziet links hieronder hoe het er zal uitzien. Het café ‘De Kroon’ zal later volgen en vervangen worden door een nieuwbouwproject met dezelfde naam van Immo Moenaert. Op de rechtse onderstaande ontwerpfoto ziet u de geplande gevel van het nieuw gebouw. Beneden komen drie handelszaken en daarboven 3 x 4 appartementen.

                              
         

 

Nu de apotheek in Lombardsijde zo mooi en ruim vernieuwd werd, kan men zich afvragen of dat ‘onze’ apotheker er niet zal toe aanzetten om binnenkort hetzelfde te doen. De dorpskom kan er enkel wel bij varen.

Op de hoek met de Essex Scottishlaan komt een gebouw van ImmoDax van 24 appartementen.

Aan de andere kant van de laan, recht tegenover de kerk, hebben we de tamelijk recente residentie ‘Prestige’ met beneden de ‘Axa’ bank en daarboven appartementen. Naast de frituur Domino, komt waarschijnlijk residentie Alegria van ImmoDAX.

Naast bakkerij Herreman, op de plaats van mijn voorouderlijk huis, bouwt Trends residentie ‘Ter West’ met 5 appartementen.

 

Ook hier kan men zich de vraag stellen wat het gemeentebestuur nog denkt bij te dragen tot de verdere uitbouw van ons stuk Westendelaan, alias de dorpskom. De markt is er al wat op verbeterd

Zou men eigenlijk niet een plan moeten maken van de nieuwe laan op gemeentelijk vlak, vooraleer men de bouwvergunningen uitreikt?  En tijdig afspraken maken met de gewestelijke overheid?

 

Op 7/03/2008 zou Vlaams minister van Openbare Werken Hilde Crevits volgens ‘Het Nieuwsblad’ (efo) 1,5 miljoen euro opzijgezet hebben voor de vervanging van de slijtlaag van de N318 tussen Middelkerke en Westende en 2,5 miljoen euro voor rioleringswerken in de doortocht in Westende. Het bestek zou nu opgemaakt worden en de werken zouden ten vroegste in 2010 uitgevoerd worden.

 

Wij leven dus op hoop van zegen…    

In afwachting wens ik alle lezers en lezeressen van mijn blog een vrolijk Pasen 2008.

De Essex Scottishlaan is een bekende straat in Westende-dorp. Ze heette vroeger achtereenvolgens Molenstraat (omdat de molen van mijn over-overgrootmoeder Maria Theresia Lefevere-Degraeve °1775  +1863 en haar opvolgers  er stond) en ‘Zeelaan’ omdat ze van het dorp recht naar zee loopt. Op 10 juni 1945 kreeg ze de naam van het regiment dat Westende bevrijdde.

Bijna alle Westendenaars hebben herinneringen aan de straat omdat ze er ooit wel eens te voet naar de tramhalte gingen. Vakantiegangers, vooral die in ‘Zon en Zee’ en in de camping ‘Westende’ wandelden er ook dagelijks langs om zich naar het strand te begeven.

Jarenlang bleef de straat zo goed als onveranderd: geen hoge luxegebouwen, nog veel rijhuizen, weinig handelszaken, enkele duinstroken, kortom ze had niet de allures van een mondaine badplaats.

Wie het dorp een tijdje niet bezocht heeft of wie niet van plan is dat in de volgende jaren te doen, zal straks de straat niet meer herkennen.

Schijnbaar is men namelijk van plan de achterstand in te halen. En wie is ‘men’? Bouwpromotoren natuurlijk, zoals daar zijn Louis Dobbelaere (Zeester), Christophe Bouve (Immo BC), Didier Verstraete (ImmoDAX), Pascale Van Doorslaer (Immo VD), Immo Moenaert, Immo De Panne, Thierry Moerman (Immo l’Atelier uit Westende-bad), Trends. Velen zijn dus geïnteresseerd.

De eerste drie waren prominente leden van het actiecomité tegen het asielcentrum in ‘Zon en Zee’ en gezien hun huidige plannen, is dat natuurlijk niet verwonderlijk. Ik had en heb daar geen problemen mee, want zoals de handelaars hadden en hebben zij ook het recht hun boterham en nog iets meer te verdedigen.

Ik heb de nieuwe appartementen eens geteld. Staan er al vandaag: Cassini (12), Duinenhof (8), Duinzicht 1 (24), Duinzicht 2 (12), Westgolf (56) , Molenhof (12) en Meeuwenhof (12), samen goed voor 136 appartementen. Verder is er nog het vakantiedorp Sint-Laureins met 20 woningen.

Zijn nog gepland: Oude Molenstraat (4 halfopenbebouwingen in villastijl), hoek Westendelaan en Essex Scottishlaan (24), daarnaast Corona (15), VizCaya (13), nummer 11 naamloos van Zeester (?), tussen nummers 83 en 103 van Immo l'Atelier (42), nummer 105 van Immo VD, nummer 111 Magnolia (8) nummer 113 Fleur (?) (van Immo De Panne) en natuurlijk Zon en Zee (62 appartementen + 8 studio’s) maar niet om er permanent te wonen,

Grof geschat zouden dat er nog eens 150 zijn. Er blijven nog een paar lege grondstukken (113-119) over. We mogen dus het totaal aantal nieuwe appartementen ramen op meer dan 300.

 

Men kan zich dus afvragen wie al die appartementen zal kopen. Je moet onder andere eens de volgende websites bezoeken

http://shop.kapaza.be/results/?GevraagdAangeboden=&id=&q=westende&x=1&y=1&page=2

http://www.agencedumo.be/bfherverk2app.htm

http://www.immobc.be/echo_files/27-nl-srcDocument.pdf

 

Je krijgt daar een idee over het aantal appartementen dat te koop is in gans Westende.

Zo’n appartement met 2 slaapkamers kost toch al rap 175.000 à 200.000 euro.

Als de promotoren denken dat alles gemakkelijk verkocht zal kunnen worden, uitstekend, maar dan vraag ik mij toch af waarom 2 van de 3 residenties ‘Veldhoek’ tegenover het kruispunt Lombardsijdelaan – Heidestraat na zo’n lange tijd nog steeds leeg staan.

Ook in de Steenstraat staan er nog 7 van de tien vissershuisjes te koop in het park ‘Dolphin’. Als je de prijs hoort (165.000 euro!) dan verwondert mij dat nu wel niet.

We hoorden deze week trouwens nog op televisie dat de appartementen veel te duur zijn en dat de markt volgend jaar wel eens in elkaar zou kunnen zakken.

Enfin, misschien ben ik ook te pessimistisch en zal de massaproductie van nieuwe appartementen eindelijk een nieuwe bloeiperiode van Westende-dorp inluiden.

Het blijft maar de vraag of het gemeentebestuur nu ook wat visie zal ontwikkelen. Krijgt de Essex Scottishlaan nu ook een opknapbeurt? Ik bedoel een nieuw wegdek, een grondige facelift van de fietspaden, (nu nog grotendeels enkele richting!)  en voldoende brede parkeerplaatsen? Wordt het Sint-Laurentiusstrand nu misschien opgewaardeerd? Of blijft de dijk er de parkeerplaats voor Westende-bad? Zal men nu nog niet nalaten de toegang naar de dijk af te sluiten voor het inrichten van evenementen? Is men van plan de oprit vanuit de Essex Scottishlaan naar de Westendelaan te vergemakkelijken?

Voor het opmaken van een plan en voor een begin van uitvoering is het niet nodig te wachten tot de laan volledig volgebouwd is. Iedereen weet immers dat de voorbereiding van werken jaren kan aanslepen.

Misschien moet daarin maar eens geïnvesteerd worden of zijn er soms andere prioriteiten?

De Oostendelaan krijgt natuurlijk voorrang en de parking onder de markt in Middelkerke is natuurlijk veel belangrijker dan de Essex Scottishlaan. Westende is toch maar een aanhangsel van Middelkerke!

Logisch toch? Of bent u ook een andere mening toegedaan?

Marc Vanden Bussche, notaris en burgemeester van Koksijde vindt dat torengebouwen aan onze Belgische kust een oplossing kunnen betekenen voor het gebrek (of tekort?) aan bouwgrond. Hij wil de hoogte meer benutten omdat  er in de breedte geen of nog slechts weinig plaats over is.

In een artikel in 'Het Laatste Nieuws' van 14.12.2007 hebben Paul Bruneel en Bart Huysentruyt de andere kustburgemeesters gevraagd wat ze daarover denken.

Op de tien zijn er zes tegen (Blankenberge, Bredene, De Haan, De Panne, Nieuwpoort en Oostende). Vier zijn ervoor: Brugge (Zeebrugge), Knokke-Heist, Koksijde en jawel… Middelkerke.

De JA en NEE slaan op het feit of de burgemeesters zo'n torengebouw willen of niet willen in hun eigen gemeente. De meerderheid vindt dus van niet.

Welke mogen dan wel hun argumenten zijn?

“'Onze kust is al niet van de mooiste, met sommige gebouwen die ik bestempel als vloeken' (De Panne)

“'Er is geen ruimte genoeg , zeker niet aan de kustlijn' (De Panne)

“'Vijftig verdiepingen is wel heel hoog. Stedenbouw zal dat niet toelaten' (Nieuwpoort)

‘'Twintig verdiepingen is al hoog genoeg' (Oostende)

“'Hoogbouw neemt licht, zon en privacy weg' (Bredene)

“'Zo'n gebouw zou de hele binnenstad overschaduwen' (Blankenberge)

De voorstanders, dat zijn twee VLD - burgemeesters, partijgenoten van veel bouwpromotoren, een koele minnaar uit Brugge Moenaert (Brugge ligt een heel einde van de kust!) en Graaf Lippens uit Knokke, tot in april 2007 leider van het bedrijf 'Compagnie Het Zoute', de machtige vastgoedvennootschap van de familie Lippens en aanverwante adellijke families die in zijn gemeente alle grote bouwprojecten opricht.

Maar wat denken ze ervan in Middelkerke?

Michel Landuyt: 'Persoonlijk meen ik dat we nu te veel gebonden zijn aan regels op stedenbouwkundig vlak” Dat belemmert de ontwikkeling. Ik vind het met andere woorden een haalbaar idee. De vakgroep Stedenbouw en Architectuur aan de universiteit van Gent bevestigt dat we dergelijke projecten niet mogen uitsluiten. Het project mag wel geen schade berokkenen aan anderen.'

Dat is weer typisch voor Michel. We hebben dat in Westende destijds al ondervonden dat hij niet van regels houdt als het hem niet goed uitkomt. Maar wat betekent die laatste zin nu weer? Als we een stijve nek krijgen door naar het gebouw te kijken? Als we in monokini begluurd worden vanuit de hoogte en onze privacy geschonden wordt? Als het gebouw onze zon en ons licht wegneemt?  Als het te hard waait rond zo’n hoog gebouw?

Of is het die voorstanders- burgemeesters enkel maar te doen om de allure van hun badplaats? Dat zal het wel zijn. Op Brugge na, had je de JA - stemmers zo kunnen raden.

 Hoe heet die ziekte ook weer? Juist, megalomanie of hoogheidwaanzin. (letterlijk en figuurlijk)

De bouwpromotoren juichen NATUURLIJK de plannen van de Koksijdse burgemeester toe. Alex Dewulf van Immo Bis uit Knokke. 'Al wat de betonnen muur aan de Vlaamse kust kan doorbreken, is welkom. Esthetisch zijn zo’n projecten een meerwaarde, dank maar aan het casinoproject in Knokke. Wij zijn eveneens vragende partij voor meer hoge gebouwen.' 

Grégory Caenen van Groep Caenen uit Middelkerke: "Wij staan op dezelfde lijn als burgemeester Vanden Bussche. Overal in het buitenland merk je deze trend. Nu kijk je aan de kust op een betonnen muur zonder uitschieters, terwijl in Middelkerke de locatie van het casino bijvoorbeeld enorm geschikt zou zijn voor zo'n skytower met onderaan een casino; Een groot voordeel is ook dat je in dergelijke gebouwen veel faciliteiten kunt onderbrengen."

Hallo heren, maar wie heeft eigenlijk die muur gebouwd?

Ik zie het al voor me. Als ik terugkeer van een wandeling op de pier in Middelkerke, dan doemt voor mij dat majestueus gebouw op, een parel van architectuur, 55 verdiepingen hoog.

 

U vermoedde het al maar ik ben er geen voorstander van. Waarom niet?

Is dat wel veilig? Kunnen onze brandweerkorpsen dat wel aan? Of moeten ze dan weer nieuw materiaal aankopen?  Wat zit er allemaal achter zo'n plan? Moet er straks ook een helihaven komen naast zo'n toren, zodat de rijke eigenaars geen file meer moeten rijden op de autosnelweg? De ervaring in andere steden, onder andere in Nederland, leert dat de leefregels in zo'n gebouw nooit kunnen gevolgd worden omdat de vrije eigenaars het nooit eens kunnen worden. Maar dat is dan weer mijn probleem niet. Maar laat ons wat bescheidener blijven!