Categorie: Mijn blog

Elk jaar, begin september, maak ik een balans op van mijn opzoekingswerk en kritisch schrijfwerk op deze blog. Nu ben ik aan mijn wekelijks artikel nummer 369 en mijn enthousiasme en inspiratie zijn nog steeds niet uitgedoofd.
Zeven jaar een ‘blik werpen’ !!! Dat roept bij mij één en ander op!

Waarom heb ik die naam voor mijn blog gekozen?
Het zelfstandig naamwoord ‘blik’ kan omschreven worden met talloze bijvoeglijke naamwoorden.
Hier zijn ze: een wijde of ruime of open blik of een eenzijdige of vernauwde blik, een troebele of wazige blik, een heldere of wezenloze of doffe blik, een wijze of  verdwaasde blik, een blik vooruit of een vooruitziende blik of een terugblik, een frisse of verfrissende blik, een kritische blik, een boze of vriendelijke blik, een bruisende blik, een leuke of  trieste blik, een strakke of starende blik, een scherpe of onscherpe blik, een vergelijkende blik, een juridische blik, een multiculturele blik, een wetenschappelijke blik, een dreigende of vernietigende blik, een verbaasde blik, een priemende of doordringende of indringende blik, een gretige blik, een vluchtige of snelle blik, een verliefde blik, een veel- of weinigzeggende blik, een veelbetekenende blik, een wellustige of geile of wulpse of zwoele blik, een dwangmatige blik, een geïnteresseerde blik, een afgeleide of afgewende of neergeslagen blik, …
Het woord ‘blik’ wordt ook gebruikt in uitdrukkingen: een blik op het leven, een blik op de wereld, een blik in de eeuwigheid, iemand geen blik waardig gunnen, de blik afwenden, een blik achter de schermen, zonder blikken of blozen, blik op oneindig, een blik van verstandhouding, beperkt van blik,…
Welke van die adjectieven en uitdrukkingen waren er in de loop van die jaren van toepassing op mijn ‘Westendse blik’? Het zullen er waarschijnlijk heel wat zijn. Mijn ene blik was zeker de andere niet, afhankelijk van het onderwerp en van mijn gemoedstoestand.
Maar ik laat jullie maar beter zelf oordelen over hoe mijn blik er al die tijd uitzag!!

Kan het verhaal van de zeven ‘vette’ en de zeven ‘magere’ jaren hier van toepassing zijn?
Zeven blogjaren! Waren dat zeven goede of vette jaren, vraag ik mij af. Dat doet mij denken aan een Egyptisch verhaal uit de Bijbel. In een droom zag de farao zeven mooie vette koeien uit de Nijl komen en op de oevers grazen. Daarna kwamen zeven lelijke magere koeien uit het water die de vette koeien opaten.
Van Jozef werd verwacht dat hij die droom zou uitleggen.
Volgens Jozef zouden er zeven jaar van overvloed zijn in Egypte, gevolgd door zeven jaar van honger. De honger zou zo groot zijn dat de overvloed van de voorafgaande jaren geheel opgeslokt zou worden. 

Als de voorbije zeven blogjaren wel degelijk vette jaren waren, zullen ze dan ook gevolgd worden door zeven magere? Er is geen enkele reden om dat te veronderstellen. Inspiratie heb ik nog genoeg en de actualiteit zorgt anders wel voor nieuwe. Ik weet trouwens niet eens of ik nog zeven jaar zal mogen bloggen. Hopelijk wel, bij leven en welzijn! 

De voorbije zeven jaar waren voor Middelkerke zeven vette politieke jaren, althans volgens ons gemeentebestuur, dat nochtans lustig onze euro’s heeft laten rollen. Niet steeds in de geest van ‘een goede huisvader’. Ik heb daarom vaak de vinger op die wonde gelegd.
Het zou dus wel eens kunnen dat de komende zeven jaren noodgedwongen magere jaren worden. Alle gemeenten, ja, ja zelfs de onze, beginnen (of proberen of doen alsof) nu al te sparen. Ik vrees dat geplande wegenwerken zullen moeten uitgesteld worden en dat megalomane projecten van Janna en Michel in de kast zullen moeten opgeborgen worden. Middelkerke heeft enorm hoge schulden en het zal dus wel niet mogelijk zijn de magere jaren op te vangen met de besparingen uit de vette jaren.

Het getal 7 is een heilig getal
Het getal “7” wordt beschouwd als heilig of goddelijk. Het wordt in de Heilige Schrift vaak gebruikt om volledigheid en volmaaktheid of voltooiing van een bepaald werk aan te duiden.
Hoe komt men daarbij?
Het menselijk lichaam is opgebouwd uit cellen die zich voortdurend vernieuwen. Er wordt aangenomen dat een mens om de zeven jaar verandert: zijn smaak, zijn geur, zijn inzichten, zijn handelingen, eigenlijk praktisch alles.
‘Zeven’ wordt dan ook in allerlei omstandigheden en uitdrukkingen gebruikt, vooral om die verandering te onderstrepen.
Laten we even de interessantste en bekendste voorbeelden overlopen. Er zijn er nog oneindig veel meer. 

Mensenleven
In onze ontwikkeling als mens hebben wij zeer dikwijls met het getal zeven te maken.  
Zo heeft onderzoek kunnen aantonen dat de hartslag van de mens de zevende dag steeds iets lager is dan andere dagen…
De toonladder telt zeven noten. Er zijn zeven klassieke schoonheden: donker haar en lichte ogen of licht haar en donkere ogen, bleke huid, een schoonheidvlek, amandelvormige ogen, sproeten, kuiltjes in de wangen en lange gekrulde wimpers. Hoewel als "schoonheden" betiteld, zijn dat juist afwijkingen van "schoon". Het is iets uiterlijks dat opvalt.

De som van de stippen op twee tegenover elkaar liggende vlakken van een dobbelsteen is steeds zeven. (1+6, 2+5 en 3+4)

Op de zevende dag verdwijnt bij een baby het restant van de navelstreng. Op de veertiende dag kan het kind met zijn ogen een lichtpunt volgen. Op de eenentwintigste dag kan de baby zijn hoofd omdraaien, en na zeven maanden komen de eerste tandjes, op zeven jaar wordt onze peuter kleuter of doet hij zijn eerste communie enz... 

Natuur
In de natuur heerst "de wet van zeven", een archaïsch begrip dat men in allerlei leringen en overleveringen kan tegenkomen en waaraan de gehele schepping, de mens inbegrepen, onderworpen is. Er zijn zeven zeeën en zeven continenten: Noord- en Zuid-Amerika, Europa, Azië, Afrika, Oceanië en Antarctica.
Bloeiende planten van een zuiver ras hebben zeven buitenste bloemblaadjes.
De regenboog heeft zeven kleuren.

De Oudheid
In de Oudheid kende men zeven wijzen en zeven wereldwonderen waarvan er vandaag nog slechts één overeind staat, namelijk de piramide van Cheops.
Rome werd gebouwd op zeven heuvels, had 77 koningen, en 77 keizers en werd 77 jaar door de Goten beheerst. Het Heilige Roomse rijk in Duitsland bestond 777 jaar!
In het oude Babylon beschouwden ze de zon, de maan en de planeten Mars, Venus, Mercurius, Jupiter en Saturnus als heel bijzondere sterren. Als de plaatsen waar de Goden woonden, zeven Goden dus en elke dag regeerde een andere God. De zeven dagen van de week zijn in veel talen genoemd naar deze planeten. Lange tijd werd aangenomen dat dit ons zonnestelsel alleen hieruit bestond. Men sprak daar ook van zeven demonen die ongeluk over de mensen brachten en de zondvloed veroorzaakten. De Babylonische levensboom had ook zeven takken met zeven bladeren en Gods hand werd door hen met zeven vingers afgebeeld. En in hun geneeskunde werd een zieke of een huis gewijd door zeven besprenkelingen of door het innemen van zeven plantaardige stoffen enz.

In sprookjes
Zelfs in sprookjes is het getal zeven niet onbelangrijk. Denk maar aan: Sneeuwwitje en de zeven dwergen, de zeven raven, zeven witte geitjes, de 7 koppige draak.
De reus uit het verhaal van Kleinduimpje liep op zevenmijlslaarzen.

In de godsdienst
God schiep de wereld in zes dagen en rustte de zevende dag. Dat bepaalt ook de lengte van een week. Zeven is een ondeelbaar getal en daarom vergelijkbaar met God.
Volgens de rooms-katholieke traditie bestaat een veelvoud aan lijstjes van zeven items. Deze zijn vaak uit de Heilige Schrift gedestilleerd.
De rooms-katholieken kennen zeven sacramenten, zeven hoofdzonden, zeven plagen, zeven engelen, zeven smarten en deugden van Maria, zeven lichamelijke en zeven geestelijke werken van barmhartigheid en zeven martelaren.
Het Onze Vader bestaat uit zeven beden. Na zeven dagen droogte liet Noach de duif van zijn ark vliegen.
In zeer vele religies over de ganse wereld verspreid heeft het getal zeven een mystieke of religieuze betekenis.
De joden vieren het religieuze nieuwjaar in hun zevende maand "Tisjri". Vanaf die maand begint ook hun jaartelling. De joodse Kabbala noemt de zeven het getal der voltooiing…
In de islam symboliseert het getal zeven perfectie. Er zijn volgens moslims zeven hemelen, aardes, zeeën en hellen en zeven deuren naar het paradijs. Pelgrims lopen zeven keer rond de heilige Kaäba in Mekka. Zij kennen zeven profeten, van wie Mohammed de laatste was. In de Islamitische kosmologie werd de aarde als het middelpunt van de zeven planeten gezien, Er zijn 7 manieren om de Koran te reciteren.
In de hindoeïstische traditie heeft de zon zeven stralen. De zevende straal is een symbool van het middelpunt, de macht van God.

En nu even vooruit kijken
Aangezien ‘zeven’ staat voor voltooiing, zal in 2019, zeven jaar na de vorige gemeenteraadsverkiezingen, misschien de tijd rijp zijn voor een politieke ommekeer in Middelkerke.

Moet ik daaruit afleiden dat na zeven jaar ook mijn blogwerk kan/moet afgesloten worden?
Ik ga er toch maar mee door omdat ik het graag doe en omdat ik mijn geest verder wil doen werken.

Enkele cijfergegevens
Op 29 maart 2008 mocht ik mijn 1000ste unieke bezoeker begroeten.
Op 30 augustus 2014 bedroeg het aantal viewers 209.696 waaronder 140.066 unieke bezoekers.
In de klassering van de top 1000 van Seniorennet bekleedde mijn blog op 29 augustus 2014 de 50^ste plaats. Dat gaat op en neer met 40^ste als beste rangschikking ooit, maar ik heb nu toch een vaste stek binnen de ‘Top 100’, de laatste weken zelfs binnen de ‘Top 50’. En dat … om eens met mezelf te stoefen … op een totaal van 22.627 blogs van Seniorennet.
Met het doel een nog breder lezerspubliek aan te spreken werden enkele links gelegd naar andere blogsites, zoals die van Jean Dragonetti en ‘Bruisend Middelkerke’. Andere zijn altijd welkom!
Via ‘Facebook’ en de groepen ‘Je bent van Westende als …’ en ‘Je bent van Lombardsijde als…’ worden vrienden en kennissen, die nog geen weet hadden van het bestaan van mijn blog, er nu attent op gemaakt.
Hieronder vinden jullie de grafieken die de evolutie weergeven van de populariteit van mijn schrijfsel: links het aantal viewers per jaar, rechts het gemiddeld aantal per week in die zes jaren.
Let wel, dat zijn viewers, dus geen unieke bezoekers.

Volgens de statistieken van ‘Seniorennet’ zouden die lezers uit 55 landen komen, waarvan 26 met minder dan 5 bezoeken.
Totnogtoe publiceerde ik 716 foto’s, meestal zelf genomen, vandaar dat de kwaliteit niet steeds 100% is, maar misschien vallen de artikels die geïllustreerd zijn, toch meer in de smaak van de lezer.

Hoe evolueert het aantal lezers?
Het aantal bezoekers per jaar en het gemiddelde per maand gaan dus nog steeds in stijgende lijn. De ene maand/week zijn er meer dan de andere en dat geldt ook voor de dag in de week-gemiddelden. De reden is niet gemakkelijk te achterhalen. Bij mooi weer zullen er wel minder zijn dan bij slecht weer. Dat is ook zo tijdens de vakantieperiodes omdat de computer dan minder aangesproken wordt.
De titel van een artikel speelt ook een rol. Er zijn internetsurfers die toevallig op een blog terechtkomen na het invoeren van één woord, bijvoorbeeld Middelkerke of Westende, omdat die plaatsnamen in de titel van het artikel voorkomen. Andere komen er nog toevalliger op terecht omdat ze geïnteresseerd zijn in ‘politiek’, ‘criminaliteit’, ‘geschiedenis’, ‘erfgoed’, ‘natuur’, ...
Ik neem echter aan dat vooral de inhoud primeert. Dan zijn er ook meer lezers die meerdere
keren per week naar het artikel terugkeren of het aan collega’s aanbevelen.
Het is zeer duidelijk dat de gemeentepolitiek het meest in de smaak valt terwijl dat minder het geval is voor de natuur, voor het milieu en voor monumenten, evenals voor kerken en aanverwante.
Aangezien het mij echter niet absoluut om hoge leescijfers te doen is, blijf ik natuurlijk ook onderwerpen behandelen die minder kans maken op een succesvol onthaal.

Het spreekt vanzelf dat ik er mee zal ophouden als er geen of onvoldoende interesse voor mijn blog meer bestaat.

Valt het aantal reacties mee?
Eigenlijk niet!
Hebben jullie aanvullingen? Deel ze mij gerust mee, ik zal ze met plezier vermelden of ontleden in een volgend blogartikel. Jullie zouden er mij een groot plezier mee doen.
Dat is ook zo als eens iemand de loftrompet steekt over mijn blog. Mijn ijdelheid mag toch ook eens gestreeld worden, of niet?
Het doet mij deugd als mensen beweren elke week uit te kijken naar een nieuw blogartikel of als mijn blog lezen hun eerste werk is op maandag. Sommige vinden mijn info vaak prachtig, interessant en gevarieerd en daarvoor doe ik het ook natuurlijk, alles over Westende en Lombardsijde verzamelen en kritisch zijn voor wat zich op gemeentelijk vlak afspeelt.
Diegene die mij aansporen om ‘zo voort te doen’, hoop ik nog lang voldoening te mogen verschaffen. Er zijn er ook die mij feliciteren omdat ik het al zo lang volhoud.

Mijn dank gaat naar al die mensen. Ik doe het wel niet om geloofd te worden, maar het doet toch deugd.

Bronnen:
kunst-en-cultuur.infonu.nl/geschiedenis/29365-bijb...

Elk jaar, begin september, maak ik een balans op van mijn opzoekingswerk en kritisch schrijfwerk op deze blog. Te zien en te horen aan enkele reacties en aan het aantal lezers, lijkt die nogal positief uit te vallen. Nu ben ik aan mijn wekelijks artikel nummer 318 en mijn enthousiasme is nog niet gekoeld.

Enkele cijfergegevens
Op 29 maart 2008 mocht ik mijn 1000ste unieke bezoeker begroeten
Op 11 september 2013 bedroeg het aantal viewers 146.841 waaronder 93.795 unieke bezoekers.
In de klassering van de top 1000 van Seniorennet bekleedde mijn blog op 11 september 2013 de 93ste plaats. Dat gaat op en neer met 63ste als beste rangschikking ooit, maar ik heb nu toch zowat een vaste stek binnen de ‘Top 100’.
Er bestaan tientallen middeltjes om het aantal bezoekers op te drijven: links met andere blogsites, de blog aanmelden bij tijdschriften en dagbladen, vrienden en kennissen regelmatig wijzen op het bestaan van de blog, blog vermelden bij elke verzonden email en op adreskaartjes, …
Ik zou daar meer gebruik kunnen/moeten (?) van maken.
Hieronder vinden jullie de grafieken die de evolutie weergeven van de populariteit van mijn schrijfsel: links het aantal viewers per jaar, rechts het gemiddeld aantal per week in die zes jaren.

Let wel, dat zijn viewers, dus geen unieke bezoekers.
Hieronder zien jullie verder nog, links het aantal unieke bezoekers per maand en rechts het aantal unieke bezoekers per weekdag in %.

Volgens de statistieken van ‘Seniorennet’ zouden die lezers uit 52 landen komen, de meeste weliswaar met minder dan 5 bezoeken.

Hoe evolueert het aantal lezers?
Zoals jullie zelf ook zien gaan die aantallen op en neer. De interpretatie daarvan is niet eenvoudig. Er zijn verschillende invloedfactoren. Bij zeer mooi weer en tijdens de vakantieperiodes zijn er uiteraard minder lezers.
Er zijn internetsurfers die toevallig op een blog terechtkomen na het invoeren van één woord, bijvoorbeeld Middelkerke of Westende, omdat die plaatsnamen in de titel van het artikel voorkomen. Andere komen er nog toevalliger op terecht omdat ze geïnteresseerd zijn in ‘politiek’, ‘criminaliteit’, ‘geschiedenis’, ‘erfgoed’, ‘natuur’, ...
De titel van het artikel speelt dus een rol.
In de voorbije zes jaar heb ik 436 foto’s gepubliceerd, meestal zelf genomen, vandaar dat de kwaliteit niet steeds 100% is, maar misschien vallen de artikels die geïllustreerd zijn, toch meer in de smaak van de lezer.
Ik neem echter aan dat vooral de inhoud primeert. Dan zijn er ook meer lezers die meerdere keren per week naar het artikel terugkeren of het aan collega’s aanbevelen.
Het is zeer duidelijk dat de gemeentepolitiek of de gemeentemandatarissen, als onderwerp, het meest in de smaak vallen. Zo kenden de artikels over de gemeenteverkiezingen in oktober 2012 een enorm succes.
De dag met de meeste viewers was 28 september 2012. Toen lazen 1.130 mensen één of meerdere keren mijn voorbeschouwingen op de verkiezingen. Op 16 oktober 2012, dus 2 dagen na de verkiezingsdag, lazen 326 verschillende mensen mijn nabeschouwingen.
Het hoogste weekaantal bedroeg 2.801 viewers. Dat was in de week van 2 tot 9.10.2012.
Onderwerpen die mijn bloglezers minder aanspreken, schijnen de natuur, hondenpoep en monumenten te zijn, evenals kerken en aanverwante.
Aangezien het mij echter niet om hoge leescijfers te doen is, blijf ik natuurlijk ook onderwerpen behandelen die minder kans maken op een succesvol onthaal.
Het spreekt vanzelf dat ik er mee zal ophouden als er geen of onvoldoende interesse voor mijn blog meer bestaat. Ik beloof dat plechtig!!

Hoe ik aan mijn informatie geraak?

Door te surfen op het net, natuurlijk, in de eerste plaats
Bloggen zoals ik dat nu al zes jaar doe, zou niet mogelijk zijn zonder op internet te kunnen surfen.
Je vindt er alle mogelijke wetteksten, decreten, gidsen van de overheid, verslagen van gemeenteraden, levensbeschrijvingen, artikels uit het verleden, …
De mogelijkheid om te e-mailen laat toe op een vlotte manier te communiceren met de diensten en personen die over de gewenste informatie beschikken.

De gemeente informeert zijn burgers goed
Als inwoner van de gemeente, krijg ik natuurlijk ‘De Sirene’, het gemeentelijk informatieblad, in de bus. Op mijn aanvraag, werd ik ook een bestemmeling van de wekelijkse nieuwsbrief van de gemeente, die mij informeert over de recente evenementen en nieuwtjes.
De gemeente heeft bovendien ook een rijk gedocumenteerde website.

Door mij rechtstreeks te richten tot de gemeentelijke, provinciale of Vlaamse diensten
Begin september 2012 schreef ik “Tenzij zij zelf nog niet over de gewenste juiste en actuele informatie beschikken, omdat mijn onderwerp zich nog volop in de beleidsvoorbereiding bevindt, werd ik nog nooit ontgoocheld als ik mij met vragen richtte tot de gemeenteambtenaren.”
Daar is in het voorbije jaar spijtig genoeg verandering in getreden. De waarnemende gemeentesecretaris heeft mij namelijk maanden aan het lijntje gehouden na het stellen van vragen over de Noordzeecross.
Meer daarover, binnenkort!
Ik heb daardoor de indruk gekregen dat men op de ruimst mogelijke medewerking mag rekenen … zolang men maar geen delicate vragen stelt.
Hetzelfde geldt ook voor de ambtenaren van de Vlaamse gemeenschap.
Natuurlijk is er de federale wet van 12 november 1997 betreffende de openbaarheid van bestuur in de provincies en gemeenten evenals het Vlaams decreet van 26 maart 2004 betreffende de openbaarheid van bestuur waardoor iedere burger het recht heeft elk bestuursdocument te raadplegen en er een afschrift van te krijgen, behoudens in een aantal speciale gevallen (veiligheid, persoonlijke levenssfeer, …)
Bij ons schijnt men echter een eigenaardige interpretatie te geven aan ‘bestuursdocument’.
Ik heb in 2013 ten einde raad een klacht ingediend bij de beroepscommissie omdat de gemeente mij niet wilde antwoorden binnen de decretale termijnen en ik heb daarbij vastgesteld dat die commissie eerder de kant kiest van de overheid dan die van de nieuwsgierige burger.

Door mij te richten tot de vertegenwoordigers van het volk, de mandatarissen
Ik wil hier ook de voorzitters van de politieke partijen bedanken voor hun bereidwillige medewerking aan mijn initiatieven. Zonder uitzondering hebben zowel Open VLD (een zeldzame keer), CD&V, Progressief kartel, Lijst Dedecker, Vlaams Belang mij nog nooit in het ongewisse gelaten. Aan de NV-A heb ik nog nooit iets gevraagd.
Ook de diverse partijkrantjes zijn voor mij rijke bronnen van inspiratie.
Als ik graag de reacties van de gemeenteraadsleden ken, dan kan ik altijd terecht bij het Progressief Kartel en bij de Lijst Dedecker.
Dat betekent natuurlijk geenszins dat al die aangesproken personen het eens zijn met de inhoud van mijn artikels. Dat hoeft ook niet!
De meerderheid is mij uiteraard niet zo genegen. Ik begrijp dat de Open VLD mandatarissen mij niet in hun hart dragen en ook OCMW – voorzitter Gilliaert (CD&V) vindt mij schijnbaar een luis in zijn pels.

Door communicatie met de lezers (weinig voorkomend)
In de voorbije zes jaar kreeg ik slechts 115 reacties binnen.
Zien jullie een onderwerp dat ik zou kunnen behandelen? Gaan jullie niet akkoord met mijn zienswijze?
Hebben jullie aanvullingen? Deel het mij gerust mee, ik zal ze met plezier vermelden of ontleden in een volgend blogartikel. Jullie zouden er mij een groot plezier mee doen.
Ik kijk er nu al naar uit. Bedankt bij voorbaat.

Of ik nog voldoende inspiratie heb?
Dat ik ooit zou te lijden krijgen aan een gebrek aan inspiratie, dat is weinig waarschijnlijk.
De actualiteit heeft natuurlijk altijd voorrang en … aangezien onze bestuurders steeds wel te vinden zijn voor een straffe uitspraak of voor een aankondiging van een megaproject, maak ik daar natuurlijk graag gebruik van. Nu de oppositie in Middelkerke eindelijk volwaardig is, met Jean-Marie Dedecker als speerpunt, levert menige gemeenteraadszitting stof op voor een interessant artikel.
Af en toe woon ik die eens bij.
Zonder te spreken van de tekortkomingen van dit bestuur, die ikzelf vaststel…
De kranten pakken ook regelmatig uit met enquêtes over bepaalde aspecten van onze huidige samenleving: werkloosheid, kinderopvang, prijs woningen,...
Aangezien ze dan ook de cijfers weergeven voor elke gemeente, vind ik het dan meestal de moeite waard om deze voor Middelkerke eens te analyseren en te commentariëren en ze te vergelijken met die van de andere badplaatsen.
Ik blijf ook de geschiedenis van Westende, ook de kleine geschiedenis, uitpluizen en dat is vaak interessant genoeg voor een blogartikel.
Twee van de 52 weken besteed ik aan een artikel in het Westends dialect en aan de jaarbalans van mijn blog.
Een aantal ontwerpen van schrijfsels ligt al weken of maanden te wachten op publicatie: ‘De Afrekening’ van Jaak Maes, de ‘Eindbalans van de Noordzeecross’ die heel wat voeten in de aarde gehad heeft., ‘Zin en nut van een gemeenteraad in de moderne samenleving’, …
En dan moet ik ook regelmatig eens in herhaling vallen. Ik probeer namelijk de door mij aangehaalde problemen op te volgen: de Sint-Laurentiusdijk, het marktplein in Middelkerke alias ‘het evenementenplein, het voetbalstadion in Lombardsijde, de toestand en zuiverheid van sommige wegen, …

Het is niet onwaarschijnlijk dat sommige onder jullie mijn artikels te lang vinden. Ik probeer echter een soort dossier over sommige onderwerpen samen te stellen met bespreking van alle facetten.
Maar misschien lukt het mij niet steeds niet langdradig te worden.
Ook daarop zijn reacties welkom.

Beste bloglezers,

Ik heb mij voorgenomen twee weken vakantie te nemen. Waar ik die zal doorbrengen?
Gewoon thuis in Westende! Niets sensationeel dus, maar hier voel ik mij goed.
Ik heb door de grote hitte ook een beetje mijn opzoekingswerk gestaakt. Eigenlijk ben ik er wat lui door geworden.
Maar, er werd mij beloofd dat het weer de eerstkomende twee weken zal voldoen aan mijn verwachtingen.
Beste toerist, het spijt mij dat uw zuurverdiende centen niet echt voor 100% zullen renderen.
Wij krijgen dus geen hittegolf meer, maar temperaturen van rond de 20 graden. Af en toe een buitje of zelfs een hevige bui maar dan ’s nachts, maar ’s namiddags aangenaam zonneweer.
Toch ook nog niet zo slecht, hé? En wie weet hebben de voorspellers zich gewoon vergist!
Mij komt het goed uit omdat ik, onder andere, van plan ben mijn ‘blik’ te werpen op het tuinwerk: rozen en struiken snoeien, gras afrijden, onkruid verdelgen, …
Ik ben dus inderdaad niet voornemens om lui in een strandstoel te gaan liggen.
Als iets mij interessant lijkt, op het gebied van recreatie en animatie in één van de kustplaatsen, dan zal ik ook daar mijn blik op richten. Om mijn gewicht en fitheid op peil te houden, blijf ik natuurlijk, naast enkele natuurwandelingen, ook elke dag een tiental kilometer rondtoeren op de fiets.
Mijn absolute voorrang zal echter gaan naar de kinderen en kleinkinderen en naar mijn wederhelft, natuurlijk, die al lang vindt dat ik te veel tijd achter mijn computer doorbreng.
Geven jullie het maar gerust toe, mijn voornemens zijn voorbeeldig.
Dat betekent nu weer niet dat ik niet elke dag mijn emails, of Facebook, of Twitter, of Linkedin zal raadplegen. Ik beken het niet graag, maar ik kan er niet meer zonder!
Jullie zien mij terug met een volgend blogartikel op 19 augustus 2013.
Hopelijk blijven jullie trouwe lezers en ik wens jullie nog een aangename en gelukkige vakantie.

Elk jaar, begin september, wijd ik een artikel aan mijn eigen blog, die schijnbaar goed aanslaat en veel gelezen wordt.
Ja, het succes van iets waar ik pretentieloos aan begonnen ben, is onverhoopt.
Het onverbloemd uitspreken of schrijven van mijn mening over wat reilt en zeilt in Middelkerke, doe ik nu al vijf jaar. Ik vier dus een lustrum. Eigenlijk moet ik zeggen ‘in Westende’ want dat maakt toch veruit de hoofdbrok uit. Hoe moet ik het ‘jubileum’ nu benoemen?
Blik, hout of plastic? Ik weet het, dat zijn geen edele materialen. Is mijn artikelenreeks daarom minder verdienstelijk? Daar oordelen jullie natuurlijk over.
Reacties zijn welkom.

Nu ben ik aan artikel nummer 266 en ik schrijf nog steeds met evenveel genoegen.
Misschien had Mahatma Ghandi gelijk toen hij zei: “Bijna alles wat u doet is onbelangrijk, maar het is erg belangrijk dat u het doet.”
Zelfs al lezen onze gemeentebestuurders mijn teksten niet (dat beweren zij toch!), dan blijft er misschien toch iets van hangen en wordt er misschien toch soms rekening mee gehouden.

Enkele cijfergegevens
Op 29 maart 2008 mocht ik mijn 1000ste unieke bezoeker begroeten
Op 5 juli 2009 werden er in totaal 12.533 viewers waarvan 7.785 unieke bezoekers geteld, een gemiddelde van 75 unieke bezoekers en 120 viewers.
Binnen een tweetal weken zal het aantal viewers opgelopen zijn tot 100.000.
Het hoogste aantal op één dag werd genoteerd op 6.8.2012, namelijk 540. Het hoogste weekaantal bedroeg 1.267 op 27.8.2012. En dat voor een wekelijkse blog, met een beperkt onderwerp: Westende en af en toe Middelkerke.
In de klassering van de top 1000 van Seniorennet bekleedde mijn blog op 27 augustus 2012 de 61^ste plaats. Dat gaat op en neer, maar ik heb nu toch een vaste stek binnen de ‘Top 100’.

Ziehier de grafieken die de evolutie weergeven van de populariteit van mijn schrijfsel: eerst het aantal viewers per jaar, daarna het gemiddeld aantal per week in die vijf jaren.

> >

Let wel, dat zijn gemiddelden. De cijfers per week van de laatste weken liggen hoger dan 760, omdat het aantal nog steeds stijgt. Aantallen van 900, ja zelfs van boven de 1.000 zijn geen uitzonderingen meer.
Ook de aantallen per week gaan op en neer en het is mij niet echt duidelijk aan welke invloeden dat onderworpen is. Ik neem aan dat er minder gelezen wordt bij mooi weer of tijdens de verlofperiodes. Is het aangewezen de plaatsnamen Middelkerke en/of Westende in de titel te vermelden, zodat iemand die ‘googelt’ op die namen, automatisch ook bij ‘Westendse Blik’ terechtkomt?

Hetzelfde geldt natuurlijk voor woorden die passen bij onderwerpen waarop veel gezocht wordt: belastingen, verkeer, onderwijs, vakantie, enz…

Hoe kies ik mijn onderwerpen?
Ik probeer een zo groot mogelijke verscheidenheid aan onderwerpen te brengen. Ik heb maar twee maandagen overgeslagen voor persoonlijke redenen. Natuurlijk is het inspelen op de actualiteit mijn eerste betrachting. Er zijn heel wat artikels bij die evengoed kunnen slaan op een andere gemeente, omdat zich daar gelijkaardige problemen stellen: meeuwen aan de kust, groen in de straten, verkeer, voetbal, buurthuis, geldverspilling, sneeuw ruimen, megalomane bestuurders, verkiezingen, politici die elkaar bekampen, hangjongeren, criminaliteit, kunst, …

Hoe ik aan mijn informatie geraak?

Door te surfen op het net, natuurlijk, in de eerste plaats
Bloggen zoals ik dat nu al vijf jaar doe, zou niet mogelijk zijn indien we niet konden surfen op het internet. Je vindt er alle mogelijke wetteksten, decreten, gidsen van de overheid, verslagen van gemeenteraden, levensbeschrijvingen, artikels uit het verleden, ….

De gemeente informeert zijn burgers goed
Als inwoner van de gemeente, krijg ik natuurlijk ‘De Sirene’, het gemeentelijk informatieblad, in de bus. Dat zeer verzorgd blad raadpleeg ik zeer vaak, hoewel het slechts tweemaandelijks verschijnt, om te weten wat er zich in de gemeente afspeelt.
Op mijn aanvraag, werd ik ook een bestemmeling van de wekelijkse nieuwsbrief van de gemeente, die mij informeert over de recente evenementen en nieuwtjes.
De gemeente heeft bovendien ook een rijk gedocumenteerde website.

Door mij rechtstreeks te richten tot de gemeentelijke, provinciale of Vlaamse diensten
Tenzij zij zelf nog niet over de gewenste juiste en actuele informatie beschikken, omdat mijn onderwerp zich nog volop in de beleidsvoorbereiding bevindt, werd ik nog nooit ontgoocheld als ik mij met vragen richtte tot de gemeenteambtenaren.
Ik wil ze hier trouwens daarvoor bedanken. Ze staan mij steeds zeer vriendelijk te woord en bezorgen mij steeds per email binnen zeer redelijke termijnen, de gewenste antwoorden, zelfs al zijn mijn vragen soms van de vervelende soort.
De welwillendheid geldt meestal ook voor de ambtenaren van de Vlaamse gemeenschap.
Natuurlijk is er de federale wet van 12 november 1997 betreffende de openbaarheid van bestuur in de provincies en gemeenten evenals het Vlaams decreet van 26 maart 2004 betreffende de openbaarheid van bestuur waardoor iedere burger het recht heeft elk bestuursdocument te raadplegen en er een afschrift van te krijgen, behoudens in een aantal speciale gevallen (veiligheid, persoonlijke levenssfeer, ……).

Door mij te richten tot de vertegenwoordigers van het volk, de mandatarissen
Ik wil hier ook de voorzitters van de politieke partijen bedanken voor hun bereidwillige medewerking aan mijn initiatieven. Zonder uitzondering hebben zowel Open VLD, CD&V, Progressief kartel, Lijst Dedecker, Vlaams Belang en N-VA mij nog nooit in het ongewisse gelaten.
Ook de diverse partijkrantjes zijn voor mij rijke bronnen van inspiratie.
Als ik graag de reacties van de schepenen en gemeenteraadsleden ken, dan vind ik bij schepenen Verdonck en Maesen steeds een luisterend en gewillig oor.
Dat is natuurlijk niet het geval voor Michel Landuyt, Janna Opstaele, Carine De Jonghe en Johnny Devey van de Open VLD. Ik vraag hen ook nooit iets.
Ik begrijp dat zij geen supporters zijn van mijn blog omdat ze zeer vaak (terecht) door mij op de korrel genomen worden.
Er zijn ook enkele gemeenteraadsleden, die er niet voor terugschrikken om hun standpunt over het door mij behandeld onderwerp weer te geven, als ik hen daarom vraag: Tom Dedecker, Liliane Dewulf, …
Dat betekent natuurlijk geenszins dat al die aangesproken personen het eens zijn met de inhoud van mijn artikels. Dat hoeft ook niet!

De schrijvende pers
De schrijvende pers ontvangt allerlei persberichten. De journalisten zijn dus snel en goed geïnformeerd. Ik maak dan ook graag gebruik, met vermelding van de bron natuurlijk, van hun informatie. Het gaat mij over ‘Het Laatste Nieuws’, waarvan ik dagelijks uittreksels ontvang via internet, maar vooral over ‘Het Nieuwsblad’, waarvan ik lezer ben. Jullie hebben natuurlijk al lang gemerkt in mijn bronnenlijst, dat ik zeer regelmatig verwijs naar artikels van Dany Van Loo, die ik hier graag eens speciaal bedank. Ik word dus regionaal zeer goed geïnformeerd.

En tenslotte, zijn er mijn persoonlijke waarnemingen.
Daarmee bedoel ik al wat mij opvalt tijdens mijn fietstochten en wandelingen.
Voor sommige onderwerpen ga ik soms twee, ja zelfs drie keren ter plaatse om zeker te zijn dat ik niets over het oog gezien heb: verkeerssituaties, bouwwerken, …..
Ik schrijf nooit over een evenement waaraan ik niet minstens tijdelijk of gedeeltelijk, deelgenomen heb.

Wat ik nog op het oog heb?
Zijn er onderwerpen die beter scoren dan andere? Die over de politici schijnen het populairst te zijn.
Reacties zijn er nauwelijks, bijna geen eigenlijk, behalve af en toe een bericht in het gastenboek of ook al eens een email.
Is er behoefte aan een blog zoals de mijne? Ik blijf daarvan overtuigd omdat ik in Middelkerke geen enkel ander forum zie waarin al eens iemand een kritische noot op het bestuur durft uitspreken.
Zien jullie een onderwerp dat ik zou kunnen behandelen? Gaan jullie niet akkoord met mijn zienswijze?
Hebben jullie aanvullingen? Deel het mij mee, ik zal ze met plezier vermelden of ontleden in een volgend blogartikel. Ik kijk er nu al naar uit. Bedankt bij voorbaat.

Beste lezers van ‘Westendse blik op Middelkerke’

Vooreerst wil ik jullie allen en jullie families mijn beste wensen overmaken voor 2012. Welke?
Als ik even de wederzijdse wensen overloop, dan komen daarin vooral de woorden ‘gezond’ en ‘gelukkig’ voor. Daarom: ‘mijn beste wensen voor een gezond en gelukkig 2012’.
Dat ‘gezond’ slaat niet enkel op de persoon die de wensen ontvangt, maar ook op de familieleden.
Normaal haal ik in mijn blog geen persoonlijke belevenissen of ontboezemingen aan, zeker geen recente, maar ik wil deze keer wel een uitzondering daarop maken. Op 21 juli overleed namelijk mijn oudste zoon. Men zegt: “een kind verliezen is het ergste wat iemand kan overkomen en mijn vrouw en ik werden hierdoor inderdaad in een immens verdriet gedompeld. 2011 was voor ons een rampjaar en wij kunnen enkel hopen dat 2012 voor ons wat milder zal zijn.

In mijn vijfde blogjaar, wil ik breken met mijn gewoonte om de zondagvoormiddag rond 10 uur een nieuw artikel op mijn blog te plaatsen. Om allerhande redenen is dat soms moeilijk en voortaan zal dat dus de maandagvoormiddag gebeuren.

Met mijn hartelijke dank voor jullie trouw.

Op 9 september 2007 plaatste ik mijn eerste artikel op deze blog.
Nu, vier jaar later, ben ik aan nummer 212. Een hele tijd en aardig wat werk. En een week is toch zo vlug voorbij!
Als je het maar graag doet … en dat is zeker het geval. Nog steeds. Omdat ik vind dat bloggen, in tegenstelling tot de klassieke media, op onafhankelijke manier de mogelijkheid biedt om de politici er eens op te wijzen dat het niet altijd ‘goed bestuur’ is, wat zij presteren.
Of ze die blog ook lezen, dat weet ik niet. Sommige beweren dat niet te doen, maar is dat wel waar?

Enkele cijfergegevens
Op 29 maart 2008 mocht ik mijn 1000ste unieke bezoeker begroeten.
Op 5 juli 2009 werden er in totaal 7.785 bezoekers en 12.533 viewers geteld, een gemiddelde van 75 unieke bezoekers en 120 viewers, bijna een verdubbeling dus.
Op 1 februari 2010 werd de blog voor de 20.000ste keer bekeken. Nu is dat aantal opgelopen tot meer dan 58.500 bezoekers sinds het begin van de meting op 9 september 2007.
Het hoogste aantal op één dag werd genoteerd op 27 mei 2011, namelijk 169 bezoekers. Het hoogste weekaantal bedroeg 734. En dat voor een wekelijkse blog, met een beperkt onderwerp: Westende.
In de rangschikking van de top 1000 van Seniorennet bekleedde mijn blog op 10 september 2011 de 178^ste plaats.
Ziehier de grafieken die de evolutie weergeven van de populariteit van mijn blog: eerst het aantal bezoekers per jaar, daarna het gemiddeld aantal per week in die vier jaren.

     

Hoe kies ik mijn onderwerpen?
Ik probeer een zo groot mogelijke verscheidenheid aan onderwerpen te brengen. Ik heb maar twee zondagen overgeslagen voor persoonlijke redenen. Natuurlijk is het inspelen op de actualiteit mijn eerste betrachting. Er zijn heel wat artikels bij die evengoed kunnen slaan op een andere gemeente, omdat zich daar gelijkaardige problemen stellen: meeuwen aan de kust, groen in de straten, verkeer, voetbal, buurthuis, geldverspilling, sneeuw ruimen, megalomane bestuurders, verkiezingen, politici die elkaar bekampen, …

Hoe ik aan mijn informatie geraak?
Bloggen zoals ik dat nu al vier jaar doe, zou natuurlijk niet mogelijk zijn indien we niet konden surfen op het internet. Je vindt er alle mogelijke wetteksten, decreten, gidsen van de overheid, verslagen van gemeenteraden. De gemeente heeft bovendien ook een rijk gedocumenteerde website.
De kunst is natuurlijk een dagelijks aangepaste of bijgehouden website aan de inwoners te presenteren.
Ik wil hier trouwens een woord van dank richten aan de gemeentelijke ambtenaren van diverse diensten die mij telkens een vriendelijk antwoord stuurden, ook al stelde ik wel eens vervelende vragen.
Dat gold meestal ook voor de ambtenaren van de Vlaamse gemeenschap.
Natuurlijk is er de federale wet van 12 november 1997 betreffende de openbaarheid van bestuur in de provincies en gemeenten evenals het Vlaams decreet van 26 maart 2004 betreffende de openbaarheid van bestuur waardoor iedere burger het recht heeft elk bestuursdocument te raadplegen en er een afschrift van te krijgen, behoudens in een aantal speciale gevallen (veiligheid, persoonlijke levenssfeer, ……).
Dat geeft me natuurlijk wel een duwtje in de rug.
Ik wil ook de schepenen van het progressief kartel en de Middelkerkse partijvoorzitters bedanken.
Zij schrikken er nooit voor terug hun standpunt over het door mij behandeld onderwerp weer te geven, als ik hen daarom vraag.
Een andere belangrijke bron zijn de dagbladartikels, natuurlijk. Mijn dank dus aan de betroffen journalisten voor het lenen van enkele regels tekst of sporadisch ook van een foto.
Ook de krantjes van de verschillende partijen zijn voor mij rijke bronnen van inspiratie.
Dat geldt ook voor ‘De Sirene’, het informatieblad van de gemeente. Dat zeer verzorgd blad is de bron waardoor ik meestal op de hoogte blijf van wat er zich in de gemeente afspeelt. Ik houd er namelijk aan aanwezig te zijn op de activiteit waarover ik van plan ben te gaan schrijven.
Voor sommige onderwerpen ga ik soms twee, ja zelfs drie keren ter plaatse om zeker te zijn dat ik niets over het oog gezien heb: verkeerssituaties, bouwwerken, …..

Wat ik nog op het oog heb?
Zijn er onderwerpen die beter scoren dan andere? Dat is moeilijk te beoordelen omdat de telling gebeurt per bezoek aan de blog en niet aan een artikel.
Reacties zijn er nauwelijks, bijna geen eigenlijk, behalve af en toe een bericht in het gastenboek of ook al eens een email.
Is er behoefte aan een blog zoals de mijne? Ik meen van wel omdat ik in Middelkerke geen enkel ander forum zie waarin al eens iemand een kritische noot op het bestuur durft uitspreken. Zien jullie een onderwerp dat ik zou kunnen behandelen? Gaan jullie niet akkoord met mijn zienswijze? Hebben jullie aanvullingen? Deel ze mij mee, ik zal ze met plezier vermelden of ontleden in een volgend blogartikel.
Ik kijk er nu al naar uit.

Beste bloglezer,
Gedurende een paar weken zal er geen artikel op mijn blog geplaatst worden.

Dit artikel is mijn 156^ste. Aangezien ik er elke week één lanceer, betekent dat dus dat ik er drie jaar mee bezig ben, zonder één week over te slaan.
Als men ouder wordt, dan rekent men niet meer met vijf of met tien jaar, respectievelijk blikken en tinnen jubileum genoemd. Jaar per jaar bekijken, dat is al lang genoeg! Om de officiële benamingen van jubilea te gebruiken, betekent dat nu na drie jaar mijn “tarwe-jubileum” of mijn derde ‘katoenen’ jubileum. Kenden jullie die benamingen?

Levert het iets op? Dat is een moeilijk te beantwoorden vraag. In dit derde jaar mocht ik alvast een reactie van de blauwe en van de rode kant ontvangen. Mijn teksten worden dus toch gelezen aan het politieke front.

Op 29 maart 2008 mocht ik mijn 1000ste unieke bezoeker begroeten. De teller stond toen voor de ‘viewers’, op 1.796. Een gemiddelde dus, per week, van 40 bezoekers en 70 viewers.
Na twee jaar mocht ik mij verheugen in 7.656 bezoekers en 12.512 viewers, een gemiddelde van 75 unieke bezoekers en 120 viewers, bijna een verdubbeling dus. Vandaag, zijn we toe aan 18.142 bezoekers en 27.469 viewers, een gemiddelde per week over 3 jaar van 116 en voor het voorbije jaar van 202 unieke bezoekers en respectievelijk 176 en 288 viewers. Ik groei dus nog steeds, en dat op mijn leeftijd!!
In de populariteitsranglijst van het ‘Seniorenforum’ sta ik nu op rang 248, dus 67 plaatsen opgeklommen. Niet dat dit veel uitmaakt.
En op naar mijn ‘blikken’ jubileum (5 jaar), want voor de één of andere duistere reden bestaat er geen naam voor een 4-jarig jubileum.

Ik maak van het einde van een blogjaar gebruik om eens (opnieuw) te verwijzen naar een paar artikels uit het voorbije jaar.

Kunstwerken gevonden in de Steenstraat.
In de Steenstraat heb ik op 24 juni 2010 een kunstwerk ontdekt, dat volgens mij de aandacht verdient van het gemeentebestuur. Ik vermeld dit feit omdat het werk misschien in aanmerking kan komen voor de volgende Beaufort. In dat geval moet Middelkerke geen geld meer uitgeven voor de aankoop van een watertorenverlichting en nog minder voor een roestige Caterpillar van Wim Delvoye, de artiest die de ‘Strontmachine’ maakte.
Misschien is er wel haast bij, want op de onderstaande foto’s kan men zien hoe snel zo’n kunstwerk in waarde daalt. Die automobilisten en fietsers hebben toch nergens nog respect voor!!!

                       

Op 28 juni 2010 groeide de kunstverzameling van de Steenstraat alweer aan met een prachtwerk.
Schijnbaar heeft de ‘kunstenaar’ een voorkeur voor de omgeving (op 50 meter afstand!!!!) waar de werken van zijn/ haar kleinere viervoeters bewaard worden. Onvergeeflijk toch!

Nog over de ‘Vacarsa’
Op 15 november 2009 wijdde ik een artikel aan de ‘Vacarsa’. Sommige onder u weten nog dat Yvonne Strubbe, echtgenote van politieman Marcel Soete, er destijds huisbewaarster en verantwoordelijke was. Omdat ik graag nog wat meer informatie wou verzamelen, nam ik daarna contact op met de vzw Vacarsa, die nog steeds zijn zetel heeft in Boom.
Ik mocht mij verheugen over een vriendelijk antwoord van de secretaris Leo Hertman. Meer nog, een paar weken nadien stuurde de secretaris mij per email een brochure, die uitgegeven werd ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de vzw in 1998. Daarin staat dat Vacarsa het ‘pand verlaten’ heeft in 1977 (i.p.v. 1975) omdat het niet meer voldeed aan de veiligheidsvoorschriften en omdat een overeenkomst met de eigenaar voor aanpassingen aan het gebouw, uitbleef.
Ik kon daarin ook een verhaal lezen uit de pionierstijd van Vacarsa. Bij een tennispartijtje, gevolgd door een drankje, met de latere gouverneur van de provincie Antwerpen, Andries Kinsbergen en met Marcel Van Jole, ereschooldirecteur en kunstkenner en - criticus, achtte de toenmalige prefect van het koninklijk atheneum in Deurne, Frans Camerlinckx het ogenblik gekomen om zijn grote wens te uiten: hij wou voor zijn leerlingen een sociale vakantie inrichten aan de kust.
De ‘Vereniging van oud-leerlingen der Antwerpse Athenea’ (VOLBA) was toen de grootste bond van de streek en bereikte alle athenea van de regio Antwerpen. Ere-voorzitter van VOLBA was de toenmalige gouverneur van de provincie, Richard Declerck terwijl Van Jole voorzitter was van de oud-leerlingenbond van een middelbare school in Antwerpen. Deze laatste paragraaf verklaart ook hoe de naam ‘Vacarsa’ tot stand kwam: “Vakantieverblijven voor leerlingen van athenea en lycea en rijksmiddelbare scholen van de provincie Antwerpen’. In de periode 1947-1949 was Camille Huysmans Minister van Onderwijs.
De zoon van zijn zuster, Carlos Konings was de eerste secretaris van het pas gestichte Vacarsa. Deze nodigde Van Jole uit voor een etentje bij zijn moeder, die een uitstekende kokkin was. Daar konden beide de zaak bij de minister aankaarten en zo kregen ze bedden, matrassen en een fornuis voor de keuken in bruikleen, voor het reeds gehuurd vakantietehuis.
De minister werd natuurlijk uitgenodigd voor de inhuldigingsplechtigheid, die op een zondag zou plaatsgrijpen. Nu had Camille zich toch wel vergist zeker! Hij stond daar een dag te vroeg, op zaterdag. Hij besloot dan maar een dag te blijven logeren en vroeg mevrouw Soete- Strubbe hem als avondmaal “gerookte haring en stoofkarbonaden” te serveren, omdat zoiets bij officiële bezoeken nergens geserveerd werd. Eigenaardige combinatie, maar jullie weten ook wel hoe ministers zijn!

“De blog is een gevaarlijk fenomeen. We leven in een tijdsgeest waarin het iedereen vrij staat naar goeddunken en zonder enige verantwoordelijkheid op blogs te gaan posten. Dit overstijgt zelfs het moddergooien. Het is bijna onmogelijk zich daartegen te verdedigen.“

Natuurlijk zijn dat mijn woorden niet maar die van minister Pieter De Crem die meende zijn collega’s in het parlement te moeten waarschuwen omdat een bardame in New York zijn (slecht?) gedrag aldaar bekend maakte op haar blog. Ze werd daarvoor (terecht, vind ik) ontslagen.
Waarom denken de politici toch altijd dat zij niet bekritiseerd mogen worden? Dat niemand hun daden en uitspraken mag openbaar maken en beoordelen? Vrijheid van meningsuiting? Dat kennen ze wel maar ze aanvaarden het niet. ‘Bloggen’ is niet gevaarlijk, ‘de vrijheid van meningsuiting’ bestrijden, is dat wel. En verder, waarom hebben politici toch zo’n moeite met spreekwoorden en uitdrukkingen? Het ‘moddergooien overstijgen’ betekent hier immers dat bloggen minder erg is. Hij bedoelde het natuurlijk wel omgekeerd.

Ondertussen stel ik vast dat het ‘fenomeen’ steeds populairder wordt. Jullie zullen daar wel niet op letten, maar deze blog werd op 1 februari 2010 voor de 20.000ste keer bekeken. Zoals jullie wel weten zijn dat niet allemaal verschillende lezers. Men heet dat ‘pageviews’. Veel mensen komen namelijk meerdere keren op bezoek, maar het aantal ‘unieke’ bedraagt, afgerond, toch 13.000. Het is niet de eerste keer dat ik dat vermeld, maar een lokale of gemeentelijke blog wordt natuurlijk minder bekeken dan één die algemene, Vlaamse of nationale thema’s van allerhande aard, behandelt.
Deze statistieken werden afgelezen op ‘Seniorennet’ natuurlijk. Ik ben de ploeg van Pascal Vyncke zeer dankbaar dat mensen zoals ik, bij hen een forum krijgen voor hun ontboezemingen die hun persoonlijke kijk op hun gemeente weergeven.
Ik ben gestart op 9 september 2007, dat is dus, op 1.2.2010, 876 dagen geleden.
Op 29 maart 2008 mocht ik mijn 1000ste unieke bezoeker begroeten. De teller stond toen voor de ‘viewers’, op 1.796. Een gemiddelde dus, per week, van 40 bezoekers en 70 viewers.
Op 5 juli 2009 werden er in totaal 7.785 bezoekers en 12.533 viewers geteld, een gemiddelde van 75 unieke bezoekers en 120 viewers, bijna een verdubbeling dus. Bij het begin van 2010 bedraagt dat aantal tussen 250 en 300. Een serieuze groei en een groot succes, al zeg ik het zelf.
Wie zijn die lezers eigenlijk? In de eerste plaats natuurlijk Middelkerkenaars, maar ook mensen die hier hun vakantie doorbrengen of die een band behouden hebben met onze gemeente of die zich gewoon interesseren voor wat zich hier afspeelt.
In de statistieken zie ik zelfs dat er daar 23 bij zijn uit de Verenigde Staten, één uit Canada, één uit Israël, één uit Japan en 1 uit Mexico.

Ik probeer een zo groot mogelijke verscheidenheid aan onderwerpen te brengen. Dit is mijn 135^ste artikel. Natuurlijk is het inspelen op de actualiteit mijn eerste betrachting. Er zijn heel wat artikels bij die evengoed kunnen slaan op een andere gemeente, omdat zich daar gelijkaardige problemen stellen: meeuwen aan de kust, groen in de straten, verkeer, voetbal, buurthuis, geldverspilling, sneeuw ruimen, megalomane bestuurders, verkiezingen, politici die elkaar bekampen,...
De twee artikels in het Westends schijnen bij sommigen erg in de smaak te vallen..

Wat ik nog op het oog heb? Alleszins verdere bespreking van stukken van ons erfgoed, zoals ‘De Kroon’, ‘Le Relais’ en enkele hoeven met een groot verleden, zoals ‘De Rode Poort’, en ‘De hofstede van de dis van Nieuwpoort’, ‘de familie Crombez’, Enz…

De leesgewoontes van de bezoekers interesseren mij natuurlijk ook. Ik vroeg me dus al vaak af op welke dagen van de week de blog het meest gelezen wordt. Dat lijkt op maandag en dinsdag te zijn.
Zijn er onderwerpen die beter scoren dan andere? Die over de lokale politiek schijnen het populairst te zijn.

Reacties zijn er nauwelijks, bijna geen eigenlijk, behalve af en toe een bericht in het gastenboek.
Is er behoefte aan een blog zoals de mijne? Ik meen van wel omdat ik in Middelkerke geen enkel forum zie waarin al eens een kritische noot op het bestuur geuit wordt.
Dat is dan mijn persoonlijk standpunt want vanuit de gemeente zal er wel geen vraag zijn naar zo’n wekelijks commentaar.
Schrijf ik te negatief? Moet ik meer de positieve verwezenlijkingen, die er natuurlijk ook zijn, in de verf zetten? Ik vind van niet omdat er zo al genoeg mensen zijn die op een goed blaadje willen staan met de politici en daarom niet ophouden hun mouw te vegen.

Om een onderwerp met een betere kennis van zaken te kunnen behandelen, heb ik al enkele keren een beroep gedaan op de gemeentelijke diensten. Ik mag zeggen dat mijn vragen meestal niet in dovemansoren vielen en dat ik steeds op korte termijn op een vriendelijk antwoord mocht rekenen. Mijn hartelijke dank daarvoor.

Ik ga dus door met wekelijks, op zondag, een artikel op mijn blog te plaatsen. Ik hoop dat jullie dat een beetje leuk vinden en dat ik er af en toe mag in slagen om een beetje meer klaarheid te brengen in bepaalde gemeentelijke toestanden.
Misschien overtuig ik ooit nog wel eens een gemeentelijke mandataris. Je weet maar nooit!!

Dit is mijn 104^de blogartikel of 2 maal 52 weken of twee jaar bloggen!!!
Bij de aanvang van het zomerseizoen 2007 merkte ik, zoals velen onder ons waarschijnlijk, dat het aantal blogs een heel hoge vlucht begon te nemen. Ik wist toen nog niet goed wat een ‘blog’ eigenlijk was. Toen hoorde ik dat ’Seniorennet’ van Pascal Vyncke de aangewezen plaats was om er mee van wal te steken. Ik las daar:  “… een blog (van weblog) is een soort dagboek op internet waarin men vrijuit kan vertellen … over eigen ervaringen, hobby, actualiteit, politiek, commentaar, allerlei activiteiten, plaatselijk nieuws, een mailgroep, huisdieren,... Een blog is wat men zélf wenst dat het is. “
Een persoonlijk dagboek wou ik er niet van maken, maar langs die weg inspelen op de actualiteit in Middelkerke, vanuit Westends oogpunt en vooral betreffende Westende, dat vond ik wel leuk.
Zonder dat de blogmasters zich ook maar één van de volgende hoedanigheden mogen aanmeten, is het wel zo dat elk van hen zich wel een beetje journalist, schrijver, uitgever, politicus, muzikant, regisseur en bibliothecaris waant of voelt.
Ik verneem ook dat steeds meer gemeenten een ‘gemeentelijke blog’ hebben. Op één of andere website is mijn blog ooit zo betiteld geweest. Mijn teksten gaan over de gemeente maar komen niet van de gemeente, dat is een duidelijk verschil.
Ik probeer altijd opbouwend te zijn en me altijd zo goed mogelijk te informeren. Ik spaar de gemeentelijke overheid niet, omdat de lokale pers geen kritiek kan/ mag/ durft uitoefenen op de politieke mandatarissen. Die ‘gemeentelijke blogs’ zullen wel in hetzelfde bedje ziek zijn.
Op 29 maart 2008 mocht ik mijn 1000ste unieke bezoeker begroeten. De teller stond toen voor de ‘viewers’, op 1.796. Een gemiddelde dus, per week, van 40 bezoekers en 70 viewers.
Op vandaag werden er in totaal 7.785 bezoekers en 12.533 viewers geteld, een gemiddelde van 75 unieke bezoekers en 120 viewers, bijna een verdubbeling dus. In de voorbije weken zijn de aantallen zelfs verhoogd tot respectievelijk 100 en 200.
Bij Seniorennet bestaat een ‘TOP 1000’ rangschikking van de populairste blogs, gemeten naar het grootst aantal unieke bezoekers. ‘WestendseBlik’ staat er op de 315^de plaats. Ik heb niet de ambitie om in de top tien te geraken wat ook onmogelijk zou zijn gezien de lokale aard van mijn blog.
Aangezien de wekelijkse bezoekersaantallen wel wat schommelen, vraag ik me soms af waarom. Het onderwerp wordt nooit aangekondigd! Speelt het weer een rol? Of de periode (vakantie of niet?). Zijn die cijfers dan echt zo belangrijk? Natuurlijk niet, maar als ik kritiek uit heb ik wel liever dat het ook gelezen wordt. Wie iets anders zegt, is niet eerlijk.
Daarom wordt er nog geen gevolg aan gegeven, hé. Dat heb ik vanaf mijn blogstart zo verondersteld en aanvaard.
Reacties zijn er nauwelijks en dan nog door dezelfde lezers. Ik stel echter vast dat dit voor de meeste blogs het geval is.
Wisten jullie dat het mogelijk is geld te verdienen met een blog? Ik heb natuurlijk geenszins de intentie (lokale) advertenties op mijn blog te laten verschijnen.
Maar, wie leest eigenlijk zo’n blog? Moeilijk te achterhalen. Daar zijn er zeker enkele van het gemeentebestuur bij, maar die zullen dat wel niet mogen toegeven.
Er zijn ook vriendelijke mensen die gewoon via het gastenboek groetjes overmaken.
Andere sturen liever een emailbericht dan gebruik te maken van de reactiemodule.

Ik vind dat allemaal leuk en daarom … zijn we weer vertrokken voor een nieuw blogjaar.