Lokale FM-Radio
LORALI
107.5 FM

Foto

KLIK HIERONDER
OP DE FOTO VAN
JE MUZIEKPLAYER
LUISTER & GENIET !

Foto
Foto
Foto
Foto

Wil je een babbeltje
met collega's uit de
muziekwereld dan
heb je het meeste
kans om mekaar
hier te ontmoeten.
Klik logo hierboven.
Wanneer je maar wil
en zeker elke dag
 
van 20 tot 21 uur
======
*(°v°)*
======
WEEK-TOP-DAG
ZATERDAGAVOND

20 tot 21 uur.

GRATIS DOWNLOAD WINAMP
  • Winamp muziekplayer
  • Inhoud blog
  • Terug van weggeweest
  • LUISTERPROBLEMEN
  • Het is al zover...
  • Internetstream even UIT
  • 56-jarige Arne Jansen overleden
  • Aanpassingen stream-server 78-toeren
  • Tamara Tol neemt kerstsingle op
  • Floris Bakker zingt 'Het Frietlied'
  • De zingende kapelaan van Zutendaal overleden
  • Tweede Radio op onze blog
  • Terug leven in de stream
  • Muziekstream liet ons in de steek
  • Zuiderzeeballade
  • Afscheid van een troubadour: Louis Mestdagh
  • Wijziging Canvas: overlijden van Pater Mestdagh
  • Louis Mestdagh (1916-2007) - de troubadour die voor de liefde koos
  • Pater Mestdagh op Pinksterzondag 27 mei 2007 op 90 jarige leeftijd overleden.
  • CHATBOX: Nieuw op onze site
  • MUZIEK-CLIPS
  • De Mary Bey straat!
    Zoeken in blog

    BEVRIENDE SITES

    Foto

    Voor 78-toeren-verzoekjes
    in Bakkies Bakeliedjes
    van Theo Bakker
    bakeliedjes@gmail.com

    Foto
    Foto

    De Lustige Krekels

    Foto
    Foto

    Pieter van Banden

    Foto
    HAPPY FORUM

    KLIK
    OP DE FOTO
    EN JE KOMT
    OP DE
    OFFICIËLE
    WEBSITE VAN:

    Foto

    Bobbejaan Schoepen

    Foto

    Yvonne Verbeeck

    Foto

    La Esterella

    Foto

    Will Ferdy

    EEN BEZOEKJE
    BIJ JE
    NET-COLLEGA'S
    MUZIEKPIONEERS
    OVER AL DE
    GRENZEN HEEN

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    78-TOEREN.be
    Oldie- & volksmuziek Vlaanderen & Nederland
    03-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Australische pubs with no beer

     img210/8592/pubwithnobeerbobbejaan0hg.jpg

    Een bezoek aan dit legendaris hotel is de moeite. Rond 1950 stroomde deze pub enkele dagen onder water met gevolg dat er geen bier meer kon aangevoerd worden. Dit werd een trauma dat de muziekschrijver Gordon Pearsons inspireerde om het onsterfelijk lied “The Pub with no beer” te schrijven. En zo kreeg dit voorval opvolging door talrijke andere pub die onder deze titel, vooral in Australië, uit de grond verschenen en maakte Slim Dursty er in 1958 een hit van die de wereld in alle talen veroverde. Moest je in de buurt komen: dorp Taylors Arm, ongeveer 40 km westelijk van Nambucca Heads en vergeet niet op het terras met de herinnering van toen enkele heerlijke frisse glazen bier te drinken.


    >> Reageer (0)
    19-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.A pub with no beer / Café zonder bier

    A PUB WITH NO BEER
    (Gordon Parsons)

    Gordon Parsons (1956) - EMI
    Tijdens een Slim Dusty optreden (Live At Townsville), opgenomen door een fan en eerst uitgebracht in 1996. Die "Slim Dusty Show" is door Australië beginnen toeren in 1954. Net zoals er minstens één echte "House Of  The Rising Sun" bestaat, bestaat er ook een echte Pub With No Beer/Café Zonder Bier. In het land van oorsprong Australië zelfs meer dan één. Volgens de Australische bush-balladeer Slim Dusty die hier lokaal mee scoorde ging de inspiratie uit van het Day Dawn Hotel in Ingham (provincie Queensland). Volgens inwoners van Taylors Arm, 40 km ten westen van Nambucca Heads (New South Wales), ging de inspiratie uit van hun dorpskroeg, toen die circa 1950 overstroomd raakte en dagenlang zonder bier zat. Ze hebben daar nu vijf soorten bieren van 't vat.
    Slim Dusty & His Bushlanders (1958) n°1 Australië, n°3 UK, n°1 Ierland. Bobbejaan Schoepen (1959) met Café Zonder Bier, vertaling: Louis Baret. Ook een millionseller in Duitsland als "Ich steh an der Bar und habe kein Geld", Dubliners (1960s). Thomas Hampson (1997) als Beautiful Dreamer*, Helmut Lotti (1999) als My Angel, wat een eigen tekst is op de Stephen Foster-melodie Beautiful Dreamer*, Dead Man Ray (1999) als onderdeel van nieuwe live soundtrack bij de Engelse versie van de film De Ordonnans Van Napoleon ('62) met Bobbejaan Schoepen in de hoofdrol.

    *Volgens Slim Dusty, vriend van auteur Parsons, was de tekst geschreven door de Ier Dan Sheahan als "A Pub Without Beer" en werd die al gepubliceerd in de North Queensland Register in 1943. Gordon Parsons schreef er alleen de muziek bij. Reden genoeg om hiervoor opgenomen te worden in de Australian Roll Of Renown in Tamworth, het Nashville Down Under. Wat niet belet dat Pub With No Beer/Café Zonder Bier de walsmelodie van zijn refrein haast letterlijk bij een oud Stephen Foster-nummer ontleende: Beautiful Dreamer, geschreven in 1862 en waarvan een versie (door Raul Malo) staat op de gelijknamige Stephen Foster tribute cd. (zie ook: De Camptown Races).

     
    How often is it that the B-side of a song completely eclipses the popularity of the A-side? Not very often, really. If the B-side of a single gets reasonably popular, we refer to the single as a "Double A sided single". But when the B-side gets so big that everyone except devotees of the genre or artist completely forgets about the A-side, there's nothing you can really do except refer to the intial B-side as the A-side and ignore the initial A-Side.

    I point this out as most people don't really know a Slim Dusty song called Saddle Boy. It's not on any best of albums, and I'm sure if you asked a random person how it went, they'd have no idea. But ask them about the song's B-side, which has been included on every Slim Dusty compliation since 1958, and odds are that they'd know it.
    The B-side I'm referring to is, of course, A Pub With No Beer. And it was indeed the B-side, have a look at the label scans. Although there's no explicit designation of A or B on the labels, the matrix number of Saddle Boy (RZ 327) is one number earlier than A Pub With No Beer (RZ 328). This was as close to explicit designation as Regal Zonophone got.
    Naast het publiceren van de originele tekst van het artikel wil ik even bondig vertellen dat "A pub with no beer" op een plaat stond van Slim Dusty in 1958 en dan nog als B-kantje van "Saddle Boy". En het is zelden in de muziekgeschiedenis gebeurd dat een B-kant een miljoenenhit wordt en men van de A-kant niet meer spreekt. In het beste geval kon men soms beweren dat een plaat verscheen met twee A-kanten. 


    >> Reageer (0)
    05-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een stukje geschiedenis...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In 1877 legt Thomas Ava Edison (1847-1931) zijn eerste geluid vast op de fonograaf. De rol die als eerste geluidsdrager gebruikt wordt. De woorden: Mary had a little lamb, werden in de rol gegrifd.
    Emile Berliner (1851-1929) was de eerste die in 1889 het geluid vastlegde op een platte schijf, vervaardigd uit schellak en déponeerde in 1900 het wereldberoemde merk van dat hondje voor die grote hoorn: His Masters Voice.

    Als geboortejaar van de 78-toerenplaat mogen we 1889 noteren.
    In het begin werd slechts één zijde van de plaat gegraveerd.
    Een plaat mat 30 cm doormeter, max opnametijd van 5 min., gemaakt uit shellak (onterecht bij ons ook bakeliet genoemd) en met een gewicht van zo'n 350 gr. per exemplaar.

    In 1901 werd het label "Victor Talking Machine Company" door Eldridge Johnsen opgericht en in Parijs zette Columbia zijn eerste stappen in de platenwereld.
    In 1906 kwam het gekende Franse label "Pathé" van de grond.
    Maar aan de labels wijden we nog een afzonderlijk artikel.

    In 1908 kwam het Viktor-label op de markt met een dubbelzijdig opgenomen 78-toerenplaat. Dus met voor en achter een nummer.

    In 1931 déponeerde A.D. Blumlien een eerste stereoprocédé. Maar de wereldeconomie liet deze luxe aan zich voorbij gaan en was in crisis. Pas na WO II werd verdergewerkt aan dit stereoproduct om in 1958 algemeen in de handel te verschijnen. Hieruit kunnen we dus duidelijk opmaken dat de handel nooit 78-toerenplaten in stereo gekend heeft en we tot dan in het monotijdperk vertoefden. De stereo was weggelegd voor het vinyltijdperk met diverse uitgaven, maar centraal 45- en 33-toerenplaten, die reeds vanaf 1948, vooral onder Columbia-label, op de markt verschenen.
    Vooral tussen de toen grootsten Columbia en Viktor werd deze start van het vinyltijdperk uitgevochten.
    Dit maakte het de platendraaier-producenten niet gemakkelijk en zo werden ooit "pic-ups" op de markt gebracht met 4 snelheden: 78 rpm, 45 rpm, 33 1/2 rpm en zelfs 16 rpm. (rpm: ronden per minuut).

    In 1950 werd de markt al ruim overspoeld met vinylplaten van Columbia, Decca, Capitole en RCA. Ook het Nederlandse Philips mengde zich toen,zelfs in de 78-toerentijd, in de muziekwereld. Vooral Nederlandse artiesten, maar ook de kleinere schare Vlaamse stemmen gingen onder deze vlag de muziekwereld in.

    In elk geval: 45 + 33 toeren komt zeker niet van 78-toeren, ook al is de som van beiden puur toeval.

    Na 68 jaar, in 1957, betekende dit het einde voor de 78-toerenplaten en was sindsdien nog goed voor de nostalgische verzamelaars en remembers to the good old times.
    (Bron: Pieter van Banden - foto bevriende links)


    >> Reageer (1)
    25-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.92-jarige showbizzdame: Yvonne Verbeeck!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op vrijdag 13 januari 2006 hadden we, na een optreden tijdens de seniorennamiddag in het GC "De Markthallen" te Herk-de-Stad, met haar lange monoloog, gevolgd door een welgemeend landurig staande ovatie van het publiek, een losse uitgebreide babbel met deze vlotte levenslustige artieste die kan bogen op een sterke gezondheid en haar levensmedicijn van de eeuwige glimlach.

    Vooral het "enkel doen waar je zin in hebt en niet te ver vooruitzien", stonden boven aan haar verlanglijstje. En natuurlijk hoort er ook een schepje geluk boven op, beklemtoonde ze duidelijk articulerend. "Want ik doe eigenlijk alles wat slecht is", lacht ze. "Een goed glaasje. Liefst champagne. Soms korte nachten! Vannacht heb ik amper vier uur mijn bed gezien", grinnikt zij nog nagenietend met flikkerende oogjes.

    Vlot stapte ze, handjezwaaiend, vinnig de wagen in. Aan chauffeurs heeft ze evenmin nood. Want dit keer was het de Boogie Woogie Man die haar het ritje van en naar Antwerpen gunde. De burgemeester die haar een ontvangst op het stadhuis te Herk-de-Stad beloofde nam ze met dikke zoenen op zijn woorden. "Haar jas mag ze hier laten", fluisterde me nog een buurvrouw die in het pelsje dat Yvonneke droeg de meerwaarde zag. Het is vanzelfsprekend dat we hier wat meer kennis maken met deze 70-jaren uitziende grote dame van de opbloei van de eerste showbizzjaren in Vlaanderen. Ze kan terugblikken op een, zonder klemtonen te leggen, letterlijk en figuurlijk, rijkgevulde carrière. Van haar website die je zelf kunt bezoeken op
    http://yvonneverbeeck.be/html/biografie.html  plukken wij de nodige informatie.

     

    Yvonne Verbeeck werd geboren te Rumst op 7 december 1913.

     

    Haar carrière had een erg vroege start.

    Aan de basis stond koster Frans Abel. De koster bespeelde het orgel in de kerk te Rumst en zag dat Yvonne muzikaal heel wat in haar marge had.

     

    Hij was het die Yvonne in de richting van de muziekschool te Boom stuurde.

     

    Haar inzet, gecombineerd met haar talent en zuiver stemgeluid, resulteerde meteen al in haar eerste trofee: de 1e prijs met hoge onderscheiding voor notenleer.

     

    Al gauw werd de lat hoger gelegd en vervolgde ze haar opleiding aan het Antwerps Conservatorium.

    De prijzenregen ging verder en zo nam ze o.a. al gauw een trofee voor 1e prijs zangklas en een regeringsmedaille mee naar Rumst.

     

    Eenmaal geproefd van het succes met haar stem was de overstap naar de showbusiness snel gemaakt.

    De optredens op kinderfeestjes gingen over in voorstellingen in het Radio Kerkske van George de Caluwé. Daaruit onstond het kabaret “De Lustige Krekels” met naast haar namen als Willy Vervoort, Piet Bergers en Suske Henderickx.

     

    Deze periode werd snel gevolgd door haar deelname in de nieuwe groep “De Witte Morianen” waar zij o.a werkte met Renaat Verbruggen, de latere directeur van het K.V.O.

     

    Haar succes groeide verder uit en al gauw verscheen ze op de radio, in talrijke concertzalen, variété-avonden en het werk Koningin Elisabeth.

     

    Op 14 januari 1940 prijkte haar foto in het Magazine van Radio Antwerpen. Ze is te zien samen met Wim Condèz en de Gentse Hélène Maréchal. Dit allemaal met een lijst talrijke optredens als gevolg.

     

    Van de theaters waarin zij destijds optrad onthouden we ondermeer:

     

        * Theater Fémina, met René Bertal, Jos Bellien en twee mensen met wie ze lange tijd heeft samengewerkt: Charles Janssens en Co Flower.

        * Empiretheater, waar zij haar eerste operette zong: “De Bommelbaron”met een nog jonge Eduard Deleu als podiumpartner.    

     

    Yvonne sloot haar conservatorium-opleiding af met een 1e prijs met grote onderscheiding.

     

    In 1933 begon zij bij de NIR (nu VRT) als klassieke zangeres.

    Tijdens de oorlog zong zijn voor de soldaten en bezorgde hen zo een paar uurtjes broodnodige ontspanning en afleiding.

    De oorlogsjaren gingen voorbij terwijl Yvonne onvermoeid doorwerkte.

    Weldra werd ze beroemd in heel Antwerpen waar ze echt doorbrak in het Hacienda Theater waar ze bekend werd als “De Zingende Nachtegaal”.

     

    Yvonne verhuisde in 1942 definitief naar Antwerpen. Daar begon ze aan een lange carriere in het Empire Theater in de Appelmansstraat. Daarna stond zij in de Hypodroom, maar eigenlijk heeft ze tot vandaag in alle theaters van Antwerpen op de planken gestaan. Op haar 92e is blijft ze nog regelmatig actief met personal appearances.

    Zeer recent werd een DVD met een monoloog en een boeiende foto-biografie opgenomen. Meer hierover op haar website.

     

    De lijst met blijspelen, operettes, komedies, revues en toneelstukken met haar mederwerking is schier oneindig!

     

    Een paar carrièreblikvangers zijn:

     

        * Boefje

        * Pelagie

        * Het Hollands Wijfje

        * Fientje Beulemans

        * Pygmalion (Yvonne als verbluffende Eliza Doolittle)

        * Seppl

        * Ninotchka

     

    Gedurende de Hacienda-periode werkte Yvonne in de zomers ook jaren in het Witte Paard te Blankenberge.

     

    Vanaf die periode ging heel Vlaanderen voor Yvonne en opende het Oud-Belgie Theater, waar ze vele avonden heeft gespeeld.

     

    Een van haar grootste (lach) successen kende zijn als “Fientje Beulemans” in “Pelagie” (voordien werd deze rol steeds door mannen gespeeld).

     

    Yvonne is nog steeds actief op het podium. zij deed mee in de Gaston Bergmansschow, had veel TV-werk en verzorgde shows voor rusthuizen. Yvonne is een echte stadsmus en zou zich nergens anders kunnen thuis voelen dan in Antwerpen.

     

    Ooit was ze een mooie, jonge actrice….

    Nu is ze een schattige, pittige dame met een boordevolle agenda.

     

    Yvonne Verbeeck weet van geen ophouden en daar zijn ze in de bejaardenhuizen en de radioluisteraars van Lorali in Lummen maar al te dankbaar voor.


    >> Reageer (0)
    23-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen."De lustige krekels" de groep van Abel Frans
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Marc Verniers stuurde ons onderstaand aardig bericht via het gastenboek dat zeker de voorpagina en een link verdient. We zijn even gaan rondkijken op zijn website en hebben genoten van zijn muzikale zoektocht door de Rupelstreek. Wie trekt mee op zoektocht?

    "De Lustige Krekels" was een erg populaire zang- en cabaretgroep uit de Ruperlstreek.
    In de jaren '30, '40, en '50 traden ze regelmatig op voor de toenmalige radiozenders.
    Ze maakten ook een aantal 78 toeren platen. De groep was opgericht door de bekende toondichter Abel Frans (1899-1962) uit Rumst.
    De groep bestond verder uit zanger-humorist (foto) Suske Henderickx (1907-1971), Alt zangeres Orfa Van Der Kinderen, humorist Willy Vervoort, zangeres sopraan Yvonne Verbeeck (een ontdekking van Abel Frans), Piet Bergers en klarinettist Dolf Peeters. De groep bleef aktief tot in 1954. Enkele groepsleden maakten nadien naam als solo akteur. We denken hier dan vooral aan Yvonne Verbeeck maar ook aan Willy Vervoort (speelde in enkele Vlaamse films) en Piet Bergers (speelde in "Wij heren van Zichem" en "Kapitein Zeppos").
    Alle bijkomende informatie over de groep en de personen die hierbij betrokken waren zijn welkom.
    Ik heb wat ik terugvond op een website gezet.
    De url is
    http://
    www.freewebs.com/henderickxsuske/ .
    Ik kwam hen op het spoor via mijn vriendin die een dochter is van Suske Henderickx.
    Heeft iemand nog een plaatopname van de groep in zijn bezit ?

    (Link naar deze site - klik op de foto van de groep)


    >> Reageer (0)
    15-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jean Walter 80 jaar in 2002
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op 11 februari 2002 werd Jean Walter 80 en vierde bovendien zijn 60 jaar carrière met een viering in Hotel Cortina te Wevelgem, in aanwezigheid van tal van vrienden en collega's.

    Hij was een van de grote ontdekkingen van de grote baas van de Ancienne Belgique, mr. Arthur Mathonet.
    Sinds begin 50 ging zijn succes in stijgende lijn en kwam zich mengen in het toen kleine peleton aan de muziektop.

    Hij won de prijs van Radio Luxemburg, "le Coq de la chanson Française", in Deauville en in Venetië volgde in 1956 de overwinning in "De Gouden Gondel", wat nu nog steeds als de voorloper van het huidige "Eurosongfestival" wordt gezien.

    In 1957 won hij de grote prijs van het nederlands gezongen lied te Antwerpen met het lied "Twee blauwe kinderogen" van Hans Flower. Over heel Europa volgden optredens met vermaarde orkesten van Helmut Zacharias en Kurt Edelhagen. Jean stond op de scène met de groten uit de showbizzwereld: Charles Aznavour, Gilbert Becaud, Edith Piaf, Catharina Valente, Juliette Greco, Robert Lamoureux. Iedereen kent zijn kaskrakers als "Venetië, Met je handen, Jezabel, Tulpen uit Amsterdam, om er maar enkele te noemen. In 1992 vierde hij zijn 50 jarige carrière in de Arenbergschouwburg in Antwerpen met zijn goede vriend Helmut Zacharias. Momenteel deelt hij nog steeds het podium met "De Gouden Tenoren" (Bob Benny&Jacques Raymond). Vorig jaar werd hij opgenomen in de Eregalerij van de verdienstelijke artiesten georganiseerd door Radio 2 en Sabam met zijn succes "Venetië".


    >> Reageer (0)
    10-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stafke Fabri reddende Engel van de harmonie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hoe dienstbaar Stafke in zijn Antwerpse omgeving was bewijst onderandere dit klein artikeltje dat ik terugvond bij de harmonie waarvan hij secretaris was:

     Dat onze Harmonie veel oudere leden telt, weet iedereen. Bij het afhaken van enkele verantwoordelijken heeft Stafke Fabri zich bereid verklaard om het secretariaat op zich te nemen. Hierbij krijgt hij de hulp van enkele jongeren. Op hun beurt proberen zij vrienden mee te brengen om onze Harmonie nieuw bloed in te blazen. Een eerste inbreng was reeds het optreden bij de Fandag, wat zeer in de smaak viel.
    Het bestuur van de Harmonie ziet er nu als volgt uit:
    Voorzitter : Fons Van de Berckt 
    Secretaris: Staf(ke) Voorbraek Fabri
    2e Secretaris: Gustaaf Peeters
    Schatbewaarder: Paul De Cuyper
    2e Schatbewaarder: Gustaaf Peeters
    Feestbestuurder: Walter De Groodt
    Muziekchef : Frans Verswijfer
    Muziekonderchef: Mike Bringham
    Raadsleden: René De Winter, Rik Van Suetendael, Leon Brukenbrug, Monique Braem
    Vaandrig : Luc Deprez.

    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stafke Fabri op 71 jaar overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is nog maar enkele maanden geleden dat we Antwerpenaar Stafke Fabri mochten begroeten voor een optreden tijdens een seniorennamiddag waar hij, naast een optreden, vol temperament vertelde over zijn muzikale liefde en ons wist te vertellen dat hij in 2006 op dinsdag 18 april 2006 om 14.30 uur te gast zou zijn bij het eerste lustrum van “Houden van” in het Sportpaleis, naast Rocco Granata, Bart Herman, Ivan Heylen, Lize Marke, Willy Sommers en tijdgenoot Jean Walter.
    Ook wist hij ons te vertellen dat een single-CD kant-en-klaar, bij hem in de schuif, lag te wachten op een platenfirma.
    Gisteravond, 8 januari 2006, werd dit humoristische temperament onverwacht het zwijgen opgelegd en ging Stafke Fabri op 71-jarige leeftijd plots van ons heen. Wellicht had hij nog zijn radioprogramma op zijn Antwerpse succeszender Minerva voorbereid, want sedert 2000 kookte hij er elke maandagmiddag als echte Antwerpenaar op "zèn Antwaarps" zijn muzikale "Hutsepot" van 14 tot 16 uur.

    Stafke Fabri werd als rasechte Antwerpenaar geboren op 18 juni 1934 in de volkswijk "het Faboert" als Gustaaf Voorbraeck. Zo een beetje vergelijkbaar met de Amsterdamse Jordaan in Nederland.
    Vanaf zijn vijfde groeide hij op in het café van zijn ouders, waar hij zijn eerste slagen op de drum leerde.
    Op zijn tiende in 1944, bij de bevrijding van Antwerpen, was hij als kind een attractie voor de Engelse en Amerikaanse soldaten die kwamen dansen in het café van zijn ouders, want daar was Stafke dé drummer in het dansorkestje. Nadien volgde hij enkele jaren muziekconservatorium en overal waar er te feesten viel zat Stafke steevast achter zijn "batterie". Enkele jaren trachtte hij het ook even op het accordeon maar hield het daar vlug voor bekeken.

    In 1954 tijdens zijn legerdienst zat hij aan het slagwerk bij een Big-Band van soldaatjes. Toen, tijdens een uitvoering, de orkestzanger het liet afweten nam Staf maar zelf de micro ter hand en... daar, als militair, startte toen definitief zijn zangcarrière.

    In 1964 werd zijn eerste plaatje "Kakekuleki" opgenomen. In totaal nam hij 55 singles op, 12 LPs, 4 album-CDs, 1 single-CD, 2 cassetten en is op tal van verzamel-LPs en -cassetten terug te vinden.

    In 1974 stopte hij met zijn orkest en trok als zanger solo door Vlaanderen. Het grote deel van zijn repertoire is in het Antwerps dialect, maar hij zong ook platen vol met liedjes in het Algemeen Nederlands. Zelfs in de Engels werden enkele nummers op vinyl vereeuwigd.
    Sinds 11 januari 1968 is Stafke aangesloten bij Sabam als auteur-componist en werd er op 30 januari 1987 zelfs vennoot van.

    Door de wispelturiger kronkels van het vak bleef Stafke steeds zeer bewust muziek-amateur. Hij was sinds 1959 in dienst bij het gemeentebestuur van Deurne-Antwerpen en verliet er als pensioengerechtigde deze job op 1 juni 1999. Sinds 1980 is Stafke eveneens intensief met de hondensport bezig. Hij is er gedreven voorzitter van een vereniging die de "ringsport" speelt, een Belgisch programma dat als het moeilijkste en zwaarste in de hondensport wordt aanzien.

    Stafke presenteerde van 3 oktober 1985 tot eind 1986 in duo met Liz Larssen bij Radio Minerva. In 2000 wenkte de radiomicrobe hem terug onder de koptelefoon die verdronk in een krullende grijze haardos en lange bakkebaarden. Vandaar ook zijn artiestennaam "Fabri".
    Staf was op Minerva ook gekend om zijn interviews met personen van allerlei pluimage. Van politieker, via artiest, sociale werker tot dierentuinbewaker.

    Er zijn maar weinig Antwerpse buurten die zoveel bekende Antwerpenaren hebben voortgebracht als Stuivenberg en de Seefhoek. De bekendsten zijn ongetwijfeld de overleden striptekenaar Willy Vandersteen (Suske en Wiske) en oud-voetballer Rik Coppens (Beerschot). Ook bokskampioenen, acteurs, politici en schrijvers gedijen goed in de volkswijk.
    Hieruit enkele gekende zoals:
    Frans Detiège (1909-1980) die geboren werd in de Congostraat. In 1976 werd hij op 66-jarige leeftijd
    burgemeester van Antwerpen ter vervanging van zijn overleden partijgenoot Lode Craeybeckx. Het was de eerste socialistische burgemeester die uit de Seefhoek kwam. Zijn gekende dochter, ex-burgemeester Leona Detiège, kende eveneens haar roots in de Seefhoek.
    Charel Janssens (1906-1988) werd geboren in Borgerhout, maar woonde lange tijd in de Seefhoek. Janssens was toneelspeler, cabaretier en filmacteur en speelde in 41 Vlaamse films. Vooral in de jaren 1940 en 1950 van de vorige eeuw maakte hij furore met zijn eeuwige tegenspeelster Co Flower. Vooral voor de oudere Antwerpenaren is hij een monument.
    Piet Hobin (1897-1971) was een "weltergewicht-bokser" met Europese allures. In de eerste helft van de vorige eeuw was boksen razend populair in Antwerpen en daar had Piet Hobin flink de hand in. Piet Hobin haalde alle Europese prijzen binnen die er te winnen waren en maakte ook furore in Amerika. Hij zou later opgevolgd worden door Michel "de Mouch" Hendrickx, geboren in de Veldstraat.
    Stafke Fabri zelf werd geboren in de Selderstraat. Hij raakte, via een Nederlands omwegje, vooral bekend in Antwerpen. Later raakte hij in heel Vlaanderen bekend met typisch Antwerpse liedjes zoals "Op de Groenplaats op een bank" en "Den Antwaarpsen Twist". Voor Vlaanderen was zeker zijn kerstplaat "Karsmis in Antwarepe" met vier klassieke en 8 originele kerstliederen een jaarlijks terugkerende huisvriend met erg actuele en direkte nummers met het prachtige, nostalgische "Karsmis deur de jaren". Zeker bij dat nummer ging je als luisteraar onwillekeurig de vergelijking maken, qua taal, sfeer en zelfs het stemtimbre, met de Strangers...

    Dat liedjesteksten op zeer vreemde manieren, en vaak op nog veel vreemdere plaatsen het levenslicht zagen, is geen geheim. Maar slechts weinig tekstschrijvers-zangers konden zeggen dat zij hun teksten schreven achter het stuur van een vuilniswagen. Stafke Fabri kon dat wel. Want hij deed het inderdaad. En daarmee is het meteen ook duidelijk dat Stafke geen "beroepsartiest" was. Wél een rasartiest. Dat bewijzen zijn vele divers getinte nummers. Het nummer “Het zijn zotten die werken” dat bekend werd dankzij Juul Kabas, was eigenlijk van Fabri.
    Maar hij had er alle begrip voor dat zijn vrouw het niet zo een prettig vooruitzicht vond dat hij - als hij beroepszanger zou worden - bij wijze van spreken nooit meer thuis zou zijn. Dus zorgde zijn gemeentelijke baan voor een verzekerd gezinsinkomen. Hij was momenteel concierge van de Expohal in Deurne en ook nog bedrijvig lid van een harmonie en natuurlijk zijn zangerscarrière die hij tot de dag van vandaag meer dan ooit uitoefende.

    Maar zoals bij velen van onze oudere Vlaamse artiesten moesten ze eerst de grens over en zo werd Stafke eigenlijk door de Maastrichtenaar Johnny Blenco op de muziektrein gezet met de Antwerpse versie van het nummer van Gerard Cox: "Het Is weer voorbij die vuile winter" en via dit nummer kwam in 1978 zelfs het Antwerpse nummer "Karsmis deur de joaren" aan de top van de TROS-hitlijst en dat een Antwerpse zanger door Hans van Willigenburg werd uitgenodigd in een programma van Hilversum 3. Omroep Antwerpen sprong vanzelfsprekend in het muzikale bootje en lanceerde hun Antwerps talent.

    Nu twee dagen na de begrafenis van Radiolegende Julien Put, moet er weer afscheid genomen worden van een muzieklegende uit Vlaanderen. In een periode dat het dialect opgewaardeerd wordt, verliest Vlaanderen aan Stafke Fabri alvast een blijvend spraaktalent dat een leemte achterlaat in ons sappige muzieklandschap.(Gi)
    (Wil je enkele herkenbare muzieknummers van hem horen klik dan hierboven zoals aangegeven. Winamp is het gratische muziekprogramma dat je van het net kunt plukken indien je het nog niet moest hebben.)


    >> Reageer (4)
    24-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Romain Deconinck
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een babbel met mijn vader, mijn tante en mezelf…
     
    Er zijn verschillende vrouwen in Romain's leven geweest.
    Zijn bekende leven ‘begint’ in 1943 met de oprichting van zijn eigen gezelschap in de Minard, na zijn kennismaking met Hélène Marechal die hem daarin steunde. En met Roby Catalina. En met Mary Brouillard. En met Yvonne Delcour.
    Daarvóór kende hij echter bijna 10 jaar mijn tante Angèle Deseyn, en waren ze zelfs gehuwd.

    Hoe leerde Romain Deconinck mijn tante Angèle kennen?

    Romain Deconinck was met mijn tante verloofd in de jaren 1933-1934, làng voor ze getrouwd zijn. Romain was toen ‘assistent’ bij de bekende fotograaf Barbaix aan het Sint-Michielsplein. Hij heeft er zijn beroep geleerd als leerjongen.
    Romain's specialiteit was, in de tijd toen tekenfilms zeer populair waren,  foto's maken waarbij iemand een Mickey Mouse op zijn hand had staan.
    Ook mijn tante Angèle heeft nog zo'n foto. Eerst werd de foto op een glazen plaat genomen en achteraf werd daar met Chinese inkt een Mickey bij geschilderd.
    Geboren in 1915, was Romain zo'n 20 jaar toen hij mijn tante Angèle ontmoette. Angèle was een jaar jonger dan Romain.
    Van 1934 tot 1937 zijn ze verloofd geweest. Na 5 jaar huwelijk zijn ze in 1942  feitelijk en in 1945 wettelijk gescheiden. Zij waren dus bijna 10 jaar samen.
    Romain en Angèle waren actief bij de Melomanen, een zang- en toneelmaatschappij in de Savaanstraat.
    Mijn tante Angèle heeft volgens haar zeggen nooit mee opgetreden. Zij beweert in elk geval van niet, alhoewel een aantal foto's uit de beginperiode in de Minard het tegendeel laat vermoeden en waarom zou ze zo'n uitgebreid fotoalbum uit die periode in haar bezit hebben?
    Ze stond in elk geval binnen het gezelschap bekend als Angèle, Ange of Angi, 'de vrouw van Romain'. Dit blijkt ook uit de vele foto's aan haar opgedragen.
    Zelf wil ze niet aan die tijd herinnerd worden…
    Dat was de tijd van het gezelschap van impresario Dickson, waarin Romain meespeelde. Het Dicksongezelschap was gesticht door de vader van Henk De Bruyn. Daardoor kende Angèle vanzelfsprekend ook de broers Marcel en Henk De Bruyn, Yvonne Verbeeck, en alle andere debuterende huis- en gastartiesten.
    Alhoewel Yvonne, volgens eigen zeggen (telefonisch contact), zich Angèle niet kan herinneren. Dit is niet onmogelijk vermits zij tussen 1942 en 1945 met Romain in contact kwam, dus juist tijdens de scheiding.
    Yvonne Verbeeck en Henk De Bruyn, de zanger, werden altijd in één adem genoemd, alhoewel hij getrouwd was met een kapster, Christine.
    Ook mijn vader heeft voor die periode een hiaat in zijn herinneringen voor wat er verder tussen Romain en mijn tante is gebeurd. Van zijn twaalf tot zijn zeventien jaar was hij door familieomstandigheden van huis weg en verbleef in een internaat in Herentals.
    Hij is niet op het huwelijksfeest van zijn zuster met Romain geweest, maar de dag na hun huwelijk zijn ze bij hem op bezoek gekomen. Hij zat toen te Brussel in een "Home pour Jeunes Gens" op de Alsembergse Steenweg.
    De beginperiode van hun ‘verkering’, in 1933-1934, verliep héél romantisch als een halve Romeo en Julia-historie, balkon incluis.
    De familie Deseyn woonde toen, na de scheiding van mijn grootouders, in de Poelsnepstraat juist om de hoek van de Ganzendries: ttz. mijn grootmoeder met haar beide dochters Angèle en Jenny.
    En er woonde een vriend van Romain net om de hoek. Beide huizen paalden achteraan bijna aan elkaar. Daardoor kon hij via zijn vriend over het balkon Fensterln om met zijn lief te kunnen zijn. Dat gebeurde regelmatig.
    Mijn grootmoeder of de buren mochten niet weten dat ze iets hadden.
    In 1937 zijn ze tenslotte gehuwd.
    Ze zijn ‘ingetrouwd’  bij zijn ouders in de Leopoldstraat nabij de Ham (die straat heet nu Keizer Leopoldstraat). Romain's ouders woonden in een groot burgerhuis in een rij met demisouterrains, een van die art-nouveauhuizen in gele baksteen aan de zijde van de Sint-Jorisbrug. Zijn vader was boekbinder, nadien postbode. Toen ze trouwden was hij dat al. Zijn moeder was schoolmeid.
    Romain en Angèle zijn er blijven wonen tot hun scheiding.
    Nog hetzelfde jaar is hij opgeroepen bij het leger. Mijn tante Angèle beweert dat hij nooit soldaat is geweest, maar dat kan niet, anders kon hij in 1940 niet zijn gemobiliseerd. In 1940 werden nu eenmaal alleen soldaten gemobiliseerd.
    De mannen tussen 18 en 34 jaar die geen soldaat geweest waren zoals mijn vader moesten gedwongen naar Frankrijk, als reserve.
    Dikwijls wordt beweerd dat Romain met zijn toneelgezellen de ‘troepen entertainde’. Dat is sterk overdreven. En hij is zeker nooit voor de Duitsers opgetreden.
    In werkelijkheid zat dat zo: tijdens zijn mobilisatie zou het gezelschap van de Melomanen eens staan zingen hebben aan de poort, waarschijnlijk van de Leopoldskazerne, om de aandacht van Romain te trekken. Da's al.
    Verkeerdelijk is dit feit opgeblazen als of dat het gezelschap "regelmatig" voor de troepen ging optreden. Dit moet gedemystificeerd.
    In 1940, na 18 dagen, was de oorlog afgelopen. Alle soldaten werden  krijgsgevangen of gedemobiliseerd.
    Ook Romain moest naar huis en hij is de gehele tijd in Gent gebleven na de demobilisatie.
    Op een zeker ogenblik ging hij aan de Gentse universiteit solliciteren voor een plaats in het laboratorium bacteriologie en hygiëne. Hij werd er "preparator".
    Dat moet nog in 1940 geweest zijn. Of er iemand hem aan een plaats heeft geholpen opdat hij niet naar Duitsland zou moeten is me niet bekend...
    Hij is pas met zijn eigen gezelschap na de oorlog begonnen. Tijdens de oorlog speelde hij in de Dickson-revues, die doorgingen zowel bij de Melomanen als in de Minard.
    Henk De Bruyn speelde daar ook  (zijn vader was er immers de oprichter van), onder andere samen met Yvonne Verbeeck. Ze voerden stukjes op en heel waarschijnlijk ook onder een andere naam, op andere gelegenheden.
    Het waren blijkbaar toch méér dan amateurs - of zij hadden in elk geval véél aspiraties - want de meeste van hun foto's die ik bezit afkomstig uit het album van mijn tante Angèle zijn genomen door een beroepsfotograaf. Zoals die van Hélène Marechal, van danseres Roby Catalina, van Mary Brouillard en andere leden (waarvan we de familienaam niet konden achterhalen: misschien kan iemand daaromtrent informatie bezorgen?), waarvan sommige waren  aangesloten bij het Femina-gezelschap (-agentschap?).
    Mijn vader zat in Duitsland toen hij het bericht kreeg dat Romain en Angèle gescheiden waren. In 1942 waren ze uiteen gegaan, maar in 1945 pas officieel.
    Waarom ze gescheiden zijn weten alleen zij.
    Romain heeft mij ooit eens, eind jaren 1960 begin jaren 1970, toevertrouwd dat het de schuld van mijn grootmoeder was.
    Maar ook de oudere Mary Brouillard, waarmee hij een tijdlang samenwoonde, zat er voor véél tussen. Ze hebben ooit het café naast de Minard, de Marimain  (Mary + Romain) opengehouden. Die bestaat trouwens nog steeds.
    Tenslotte is Romain in 1945 hertrouwd met de jongere Yvonne Delcour.
    Romain had een uitgebreide vriendenkring, en niet alleen in de toenmalige scène van het amateur- en volkstoneeltoneel.
    Over kleermaker Latsi Lakatos, een Hongaarse vriend van Romain herinnerde mijn vader, ook kleermaker zijnde,  zich nog een anecdote uit 1934.
    Lakatos huurde een huis in de Volderstraat, schuin over de aula van de universiteit. Hij was een gevluchte Hongaar (na de revolutie naar hier gekomen?).
    Hij was toen dé kleermaker van Gent. In die tijd moest men buitenlander zijn om prestige te genieten. Er bestond geen sant in eigen land. Maar het was écht wel de beste van Gent. Romain liet er ook zijn kleren maken omdat ze  vrienden waren.
    Raoul Roelandt, een kleermaker die ook meespeelde in Romain's gezelschap en een paar jaar ouder was dan mijn vader, heeft nog bij Lakatos gewerkt.
    Later, na de oorlog heeft Roelandt  zich geplaceerd in de Henegouwenstraat.
    Hij is slechts één keer vermeld in een documentaire die de VRT ooit over Romain maakte, alhoewel hij een belangrijke medewerker van Romain's gezelschap is geweest.
    Latsi Lakatos was daarenboven een zeer goed violist en speelde ook in de Melomanen. Romain en Latsi speelden er op een bepaald ogenblik een sketch waarin Lakatos Sombre Dimanche te gehore bracht, een zéér melancholisch stuk en de Hongaarse ziel kennende...
    Lakatos stond dus op scène, gans alleen op zijn viool te spelen. Op een bepaald moment begint het publiek enorm te lachen. En Lakatos verwonderd, verbijsterd: dit tijdens zijn chique stuk op zijn viool!
    Wat was er gebeurd. Romain was achteraan op scène verschenen met een emmer en een dweil. En hij stond te schreien, en de tranen met een dweil uit te wringen. Lakatos was razend. Hij begon een hele uitleg te geven over het stuk, dat het de ziel van de Hongaren was en er zich veel mensen zelfmoorden naar aanleiding van het stuk enzovoort. Achteraf hebben ze zich toch verzoend, en hij heeft Romain een viool cadeau gedaan...
    Romain heeft die sketch nadien nog enkele malen herbruikt.

    Samengesteld door Guido Deseijn, december 2000.

    (1) Naar gegevens verstrekt door mijn vader, Oscar Deseyn, en mijn tante, Angèle Deseyn

    http://users.pandora.be/gerda.guido/omtrent_romain.htm


    >> Reageer (2)
    25-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bobbejaan Schoepen 80 jaar
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Modest Schoepen werd geboren in Boom op 16 mei 1925. Hij veranderde, bij de start van zijn muziekcarrière zijn voornaam vlug in Bobbejaan.
    Omdat hij als jonge gast niets liever deed dan zingen en jodelen en moppen tappen, mocht Bobbejaan van zijn vader naar de muziekschool. Bobbejaan Schoepen zijn eerste auditie vond plaats in 1944, voor de radio in Brussel. Hij kreeg vanaf 1943 al doorgevoerd onderricht van gitaarvirtuoos Frans De Groodt (1892-1990). In dat jaar debuteerde hij met een memorabel optreden in de Antwerpse Ancienne Belgique. Voor een nokvolle zaal zong hij het Zuid-Afrikaanse liedje "Neen mamma. 'n Duitseman, die wil ek nie. Want Schweinefleisch dat lus ek nie.", waarop de nazi's hem wegvoerden en de Ancienne Belgique voor drie weken sloot. Kort nadien werd hij opgeëist om in Duitsland te werken. Als alternatief verkoos hij te zingen voor de Vlaamse arbeiders die verplicht tewerk gesteld waren. In oktober 1944 werd hij hiervoor, zonder onderzoek of proces, drie maanden opgesloten in de Mechelse Dossinkazerne.
    Tijdens de shows voor de Amerikaanse troepen in Duitsland leerde hij de country & westernmuziek kennen en de "zingende cowboy" Roy Rodgers werd al vlug zijn grote voorbeeld. Nadat hij begin jaren '50 de podia van alle Vlaamse cinemazalen betrad, deed hij halverwege de jaren 50 nog eens alles over met een eigen circus. Om hiervoor reclame te maken reed hij te paard door de straten van het dorp, waar zijn circustent opgesteld stond. Ik herinner me nog de tijd, dat hij optrad in de Kuurnse cinema O'Connor en dat later zijn circustent aan de oude tramstatie stond, waar ik toen woonde! Hij werd beroemd in Nederland, vooral omdat hij in hun toenmalige kolonie Indonesië optrad voor de Nederlandse troepen en ook in Duitsland brak hij door met o.m. de Duitse versie van zijn grote hit uit '59 "Café zonder bier", dat "Ich steh' an der Bar und habe kein Geld" werd. Aan dit nummer werd in '62 de Vlaamse film "De Ordonnans" opgehangen met o.m. Denise De Weerdt, Yvonne Lex, Charles Janssens en Nand Buyl in de hoofdrollen. "Café zonder bier" is de Nederlandse vertaling van "Pub without beer" van de Australische countryzanger Slim Dusty. In diezelfde film treedt ook de Belgische groep "The Cousins" op, ons allen overbekend van het nummer "Kili watch". Met de Duitse versie van dit nummer scoorde Bobbejaan in de Duitse hitparade. Bobbejaan had er trouwens een handje van weg om Vlaamse nummers in het Duits te vertalen. Naast zijn eigen nummers zong hij bij vb. In het Duits "Marina" van Rocco Granata en "Viel bittere Tränen" van Enny Denita. De Belgische popgroep "Dead Man Ray" trok op toernee met "De Ordonnans" en bracht de film opnieuw in de belangstelling. De film werd bij die gelegenheid ook op video uitgebracht.
    In 1957 vertegenwoordigde Bobbejaan België op het Eurovisie Songfestival met "Straatdeuntje". Het was het jaar, dat Corry Brokken met "Net als toen" won. De bekendste nummers van Bobbejaan, die ik bezit zijn op een 8-tal 78-toerenplaten: "Laat maar gaan" en op een tiental 33 toeren: "Koetje boe" (1949), "'k Zie zo geire mijn duivekot" (1950), "De paardemolen", "De lichtjes van de Schelde", "De lachende Vagebond" (1958), (ook bekend in de Duitse versie van Fred Bertelmann), "De jodelende fluiter" (1949), "Ik sta op wacht" (1957,origineel van Joop De Kneght), "Ik heb eerbied voor jouw grijze haren" (ook bekend in de versie van Gert Timmerman (1963) en in de Duitse vertaling van Camillo Felgen), "Ik heb me dikwijls afgevraagd" (in het Frans "Je me suis souvent demandé" van Richard Anthony), "In de schaduw van de mijn", "Een hutje op de heide", "La Novia" (1961, een vertaling uit het Italiaans, oorspronkelijk van Tony Dallara, waarvan Sacha Distel de Franse versie zong en Julie Rogers in 1964 de Engelse: "The wedding")), "Violetta" (gebaseerd op een thema van Verdi), "Ik geloof" (bekend in de versie van Jimmy Frey, waarmee hij aan Canzonissima deelnam), enz ...
    De "zingende cowboy" bouwde in de zestiger jaren in Kasterlee het pretpark "Bobbejaanland" uit, waarbij Rudi Carell, tijdelijk zijn buurman werd. Hij vond het niet te min om samen met zijn vrouw Josée, een operazangeres van opleiding en  schoonzus van de overleden quizmaster Jan Theys, aan de tapkast te staan en  hij trakteerde er tot voor kort de bezoekers op 5 optredens per dag, tot hij in 1999 van de dokter te horen kreeg, dat hij darmkanker had. Bobbejaan, vrouw Josée en haar zus maakten van het pretpark een der grootste van Europa. Vanaf 1990 begonnen de kinderen een rol te spelen in de uitbating van het pretpark, met Jacky als diegene die het meest in de publieke belangstelling stond. In mei 2004 werd het pretpark overgelaten aan een Spaanse groep.
    In febr. 2001  zagen we Bobbejaan nog op de VRT in "Man bijt hond" en hij zag er echt goed uit!
    In februari 2005 stond Bobbejaan, n.a.v. Saint Amour, het literaire festival nog 4 maal op het podium, waarbij hij het hoger genoemde "Je me suis souvent demandé" en "Lichtjes van de Schelde" zong. Onlangs werd nog zijn 80ste verjaardag gevierd.
    In zijn rijkgevulde muziekcarrière heeft hij 25 gouden en platina-platen veroverd.
    Ik herinner mij hem ook nog, rond de jaren 1965, toen hij samen met zijn vrouw Josée, optrad in het "Witte Paard" te Oostende waar je toen een pot halve liter bier kreeg voor 80 BF. "Waar is den tijd"... zong hij toen al.

    >> Reageer (0)
    22-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Klik op de foto en je zit op de website
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Onze eerste foto en website staat in de linkerkolom.
    De onlangs 80 jaar geworden en gevierde Bobbejaan Schoepen wordt hierin voorgesteld door zoon Tom die de site beheert. De moeite daar eens te gaan  rondneuzen.
    Je vindt er eveneens een uitgebreide lijst van muzieknummers uit de brede muziekwaaier en uitgebreide muziekcarrière van Bobbejaan.


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rudy uit het gastenboek
    Moest het lukken, heel graag Rudy. Er komt heel zeker een muziekstream van deze artiesten. Alles staat klaar, maar heb nog niet voldoende nummers van deze artiesten. Als het kan, ik zoek ook biografieën en foto's van deze selecte groep. Dan kan ik deze blog volle vaart laten gaan.
    Maar ik vond nergens je email-adres terug.
    Alvast allen bedankt en ook alle hulp en eventuele artikeltjes uit oude tijdschriften enz. zijn welkom.

    >> Reageer (2)
    13-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jo Leemans - biografie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Josephine Leemans-Verbustel, beter bekend als Jo Leemans werd geboren te Mechelen op 13 augustus 1927 en groeide op als een Belgische zangeres die in de jaren vijftig de titel van "Vlaamse Doris Day" verkreeg. Eigenlijk bekleedde ze bij het ontstaan van de Vlaamse televisie en vaste kracht bij de openbare radio een monopoliepositie.

    Ze was een levendige tiener, maar een met een erg zwakke gezondheid (kinderverlamming toen ze drie was). Haar gezondheid zou haar haar hele leven parten spelen. Zo moest ze haar studies aan het conservatorium afbreken wegens een opstoot van polio.
    In 1953 kwam ze terecht bij de NIR, het huidige VRT via haar huwelijk met Marc Leemans van het dramatisch gezelschap van de radio. Langzaam maar zeker begon ze daar naam te maken als zangeres : voor de orkesten van Francis Bay en Raymond Terby werkte ze zich door het repertoire en de klassiekers van die tijd. Haar glorieperiode als zangeres had plaats tussen het midden van de jaren zestig (ze debuteerde op plaat met het nummer "Heimwee" in 1954) tot begin jaren zestig, in een wereld van showorkesten, Canzonissima en een generatie zangers en zangeressen als La Esterella, Jetti Gitari, Will Ferdy en Bob Benny.
    De hits die ze scoorde in de nationale hitparade waren de evergreen "Que sera, sera" (amper een maand nadat Doris Day een nummer één hit had met dat lied stond Jo Leemans op dezelfde plaats met een Nederlandse vertaling, in december 1956), "Heel mijn hart" (ook een nummer 1-hit, in 1957), "Lazarello (n° 11), "Marjoleintje" (n° 3), "Ik ben verliefd op heel de wereld" (n° 13), en "Diep in mijn hart" (n° 7 in 1960). Andere songs die ze rekent onder haar favorieten zijn "Ware Liefde" (True Love van Cole Porter), "Als sterren flonk'rend aan de hemel staan", "Weet je nog wel, die avond in de regen" en "Lieve Jo" (Hold'em Joe).
    Samen met haar carrière als zangeres bouwde Jo Leemans ook een carrière als presentator voor radio en televisie.
    In 1973 verliet ze Vlaanderen voor Benidorm wegens gezondheidsredenen, waar ze tot 1990 bleef wonen, omringd door drie honden en 32 katten. Na haar terugkeer in 1990 hernam ze al snel haar positie op de radio (met "78-toeren tijd", "De tafel van Jo en Jo" (met Jo de Poorter op Studio Brussel), "Weet je nog wel", "het Spiegelpaleis" ...).
    Maar ook daar werd ze op pensioen gestuurd... alhoewel haar hart nog steeds heel dicht bij de muziek blijft.


    >> Reageer (6)
    09-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ray Franky biografie

    Ray werd op 12 november 1917 in het Franse Bois Guillaume geboren als François Victor de Paepe. Zijn vader, een Brusselaar, was samen met zijn moeder tijdens de eerste wereldoorlog naar Frankrijk gevlucht. Na de oorlog keren ze terug naar ons land, en ze sturen de kleine François naar school in de buurt van Mechelen, waar hij ook in een kerkkoor zingt.
    Zijn echte carrière begint eerder toevallig wanneer hij eind jaren 40 in de bioscoop zit te genieten van de film 'Je vous aime, chérie'. Vooral de titelsong maakt grote indruk op hem. Na de voorstelling brengt hij samen met zijn vrouw nog een bezoek aan het café van Paul Loos in Vilvoorde. Paul speelt datzelfde liedje op zijn accordeon en Ray begint spontaan mee te zingen. Het aanwezige publiek is daar zo van onder de indruk dat Ray ter plekke besluit om zanger te worden. In 1949 neemt hij in de vermaarde Pleyel-studio in Parijs een eerste singletje op, 'Domino'.
    Het grote succes komt pas wanneer Ray het liedje 'Oh Heideroosje' opneemt in duet met Jetty Gitari, die op 13 augustus 2002 haar 75ste verjaardag vierde. Nadien volgen de hits mekaar snel op: 'Zing signorita, zing voor mij', 'Wat je naam was dat ben ik vergeten', 'Romantica', 'Ce soir', 'Thé dansant', 'Postman Bravissimo' enz. , allemaal meezingers die van hem één van de populairste Vlaamse zangers van de jaren vijftig maken. Op het hoogtepunt van zijn zangcarrière kon hij rekenen op een fanclub van 6000 leden. Zijn vrouw Rooske (mevrouw Rosa-Simonne Vanden Broeck) verzorgde in haar eentje de administratie van de club. Rooske was ook het zakelijk brein achter Ray Franky. Bij Radio Luxemburg heeft hij 5 jaar lang een dagelijkse radiouitzending. Vergeten we daarbij ook de 'Bonte avonden' van Renier Van der Velden in Antwerpen niet, en het kabaret 'Kop en staart' met Joris Collet en Fritz Van Tichelen bij de VRT.
    Ray toerde ook veel. Hij trad op tijdens diverse bals, waarbij hij geen genoegen nam met een paar liedjes. Zijn collega's Jean Walter en Will Ferdy herinneren zich nog goed dat hij soms zes uur na mekaar optrad, zonder ook maar een kwartiertje pauze in te lassen. Het spreekt voor zich dat hij bij zaalexploitanten een graag geziene gast was.
    In 1959 kreeg Ray als eerste Vlaamse zanger van zijn toenmalige platenfirma een gouden plaat voor zijn 10-jarige carrière. Begin jaren zestig opende hij in de buurt van het Zuidstation in Brussel een eigen café, waar hij heel vaak optrad. Daardoor ging hij tijdens de weekends niet elders in het land zingen en dat heeft zijn populariteit beetje bij beetje doen verwateren. In 1973 verkoopt hij het café en komt er weer tijd vrij om in Vlaanderen te gaan toeren. Eind 1974 viert Ray zijn 25-jarige carrière. Van 1975 tot 1982 is hij werkzaam als postman in Brussel X.
    Begin jaren 80 werkt Ray met ongekende ijver aan zijn comeback: hij duikt opnieuw de studio in en neemt tot 1989 allemaal nieuwe liedjes op. Met gepaste trots vertelt hij tijdens interviews over hoe hij de opgang heeft meegemaakt van de 78-toerenplaat, de singeltjes, de elpees en zelfs de cd!
    De officiële bekroning komt er wanneer hij Ridder in de Kroonorde wordt voor zijn bewezen diensten aan het Vlaamse lied.
    Met zijn gezondheid gaat het echter minder goed. De dokters stellen vast dat hij lijdt aan de ziekte van Parkinson en die maakt hem almaar minder mobiel.
    Maar zijn fierheid als artiest is hij nooit verloren. Toen Radio 2 hem in 2000 mocht interviewen naar aanleiding van zijn nominatie met 'Zing signorita, zing voor mij' stond hij er op dat hij ons, al was het dan op zijn ziekbed, gladgeschoren en proper gekamd kon ontvangen. Toen hij vertelde over 'zijn liedjes' straalde hij weer als vroeger, en op momenten dat zijn geheugen hem al eens in de steek liet, was Rooske altijd in de buurt om het verhaal aan te vullen. Dat haar man in 2002 een aparte ereplaats krijgt toegewezen in de Eregalerij van het Vlaamse lied, doet haar veel plezier, en het maakt Ray voor altijd een beetje onsterfelijk.
    Ray Franky overleed op 7 juli 2002 in Vilvoorde.


    >> Reageer (2)
    08-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Welkom
    Uit heel wat muziekboeken en -bladen haalde ik een reeks artiesten die aan de basis lagen van het ontstaan van onze populaire volksmuziek die groeide uit de klassieke muziek om met een walsende Strauss in het volkse terecht te komen. In het begin was klassieke muziek rond de jaarwisseling 1900 weggelegd voor een kleine elite-groep die mekaar ontmoette tijdens opera- en operettevoorstellingen. Tot enkele artiesten deze muziek ook toegankelijk maakte voor het gewone volk en hun producties via cafés, parochiezalen of andere openbare plaatsen voorstelden. Ook de tweede wereldoorlog heeft een aparte bijdrage geleverd met vooral een bredere kijk. Achteraf hebben vooral radio, later de fonoplaten en toen de wit-zwart-TV hun belangrijke bijdrage tot de verspreiding en populariteit van de muziek geleverd. Terwijl door alle eeuwen heen het zingen de mens be"koor"den. Het kon alleen maar uitbreiden.

    Op muziekvlak bleef en blijft nog steeds Nederland ons een hele stap voor en beschikt over een veel ruimere fundering van rootsartiesten dan Vlaanderen. We zullen dus ook merken dat heel wat Vlamingen hun eerste noten over de grens kraakten. Maar toch, onze zoektocht leverde zo'n 30-tal Vlamingen op waarop we verderbouwen.
    Het was moeilijk om tijdens de zoektocht een lijn te trekken tussen muziek en kabaret. Daarom hebben we beiden opgenomen, want in een operette zijn zowel zang als toneel toch ook van belang. En de muziek evolueert de laatste jaren, meer dan ooit, in acts. Zowel muziek als de presentatie zijn van groot belang. De clips en DVD's horen er nu eenmaal ook thuis als aanvulling van geluid en TV.
    In alfabetische volgorde kreeg ik onderstaande lijst van Vlaamse artiesten, maar staat altijd open voor bijkomende informaties en rechtzettingen. Het is een ruggesteun als men het gevoel krijgt dat er hiervoor nog interesse bestaat en er nog verscheidenen zijn die dit onderwerp dieper willen uitspitten, want buiten losse publicaties is hierover nog maar heel weinig geweten. Dus zowel met teksten en/of foto's kun je me hierin zeker al heel ver op weg helpen om deze blog aantrekkelijk te maken.
    Hiernaast vind je al een poll van hoofdzakelijk zangartiesten. Altijd aardig om op een speelse wijze nog wat te pijlen naar de populariteit van artiesten die misschien al lang van ons heengingen, stopten met zingen of tot de oudere generatie senioren behoren. In elk geval zijn er nog verscheidenen die regelmatig publiek trekken en graag uit hun ervaringen zullen vertellen. Verder willen we deze blogbanden sieren met foto's  en platenhoezen van deze artiesten. Zij staan hier centraal want met hen begon immers de populaire verspreiding van de muziek en zeker met die broze, grijsgedraaide bakeliete 78-toerenplaat. Vandaar ook de naam "78-TOEREN.be" van deze weblog.

    Louis Baret - °Antwerpen 27 maart 1914
    Tony Bell - ° Antwerpen 12 februari 1913
    Bob Benny - ° Sint-Niklaas 28 mei 1926
    Gaston Berghmans - ° Merksem 11 maart 1926
    Kees Brug - ° Boom 20 mei 1923
    Jef Burm - ° Sint-Niklaas 19 juni 1923
    Jef Cassiers - ° Antwerpen 10 juli 1929 - + Antwerpen 1 juni 1987
    Tony Corsari - ° Tienen 12 november 1926
    Bob Davidse - ° Berchem 26 juli 1920
    Henk De Bruin - ° Arnhem(NL) 2 november 1928
    Romain Deconinck - ° Gent 7 december 1915 - + december 1994
    La Esterella - ° Antwerpen 7 mei 1919
    Will Ferdy - ° Gent 9 maart 1927
    Co Flower - ° Antwerpen(Dam) 23 augustus 1907 - + Merksem 28 november 1992
    Ray Franky - ° Bois Guillaume(FR) 12 november 1917 - + Vilvoorde  7 juli 2002
    Jetty Gitari - ° Sint-Niklaas 13 augustus 1927
    Charel Janssens - ° Borgerhout 8 juni 1906 - + Antwerpen 23 augustus 1986
    Gust Lansiers - ° Mechelen 21 oktober 1932
    Jo Leemans - ° Mechelen 13 augustus 1927
    John Lundström - ° Antwerpen 6 oktober 1919 - + Merksem 25 juli 1990
    Willy Lustenhouwer - Sint-Andries 21 oktober 1920 - + Assebroek 13 juni 1994

    Suzy Marleen - ° Boom 16 januari 1920
    Leo Martin - ° Gent 2 november 1924 - + Gent 18 maart 1993
    Anton Peters - ° Ekeren 2 oktober 1923 - + Knokke-Heist 2 september 1989
    Bobbejaan Schoepen - ° Boom 16 mei 1925
    Theo Van den Bosch - ° Deurne 9 juni 1913 - + 18 maart 1995
    Kor Van der Goten - Mechelen 21 april 1931 - + Antwerpen 28 januari 1983
    Yvonne Verbeeck - ° Rumst 7 december 1913
    Jan Verbraeken - ° Turnhout 20 maart 1923 - + Turnhout 24 september 1983
    Jean Walter - ° Sint-Niklaas 11 februari 1922

    Artiesten met een eigen website zullen we ook direct linken. En met alle plezier aardige muzieklinks die aanleunen bij dit onderwerp plaatsen. Verder starten we met een korte biografie, foto's, het publiceren van foto's van hun platen, discografie en alle nieuwsjes die we, waar dan ook, kunnen vastkrijgen. Natuurlijk zal het evenmin ontbreken aan muziekfragmenten uit die tijd.

    Allemaal welkom op de blog: "Waar de volksmuziekgeschiedenis in Vlaanderen ooit zijn eerste nootje kraakte".

    >> Reageer (6)


    &
    78-TOEREN
    RADIO


    Foto

    KLIK OP
    BOVENSTAANDE
    JUKEBOX
    EN JE KIEST ZELF
    JE EIGEN LIEDJES
    VAN TOEN !!!
    MAAR ZET EERST
    JE 78-TOEREN
    NETRADIO OP!
    EN GENIET VAN
    MUZIEK UIT DIE
    GOEDE OUWE TIJD


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    KLIK, LUISTER EN KIES ZELF UIT DUIZENDEN NUMMERS EN CABARET UIT DE TIJD VAN TOEN
    Foto

    Hoofdpunten blog bioned
  • Lou Bandy (1890-1959)
  • Rudy Carrell (1934-2006)
  • Louis Davids
  • Willem Duyn
  • Albert Bol

    Foto

    Foto

    Foto

    Hoofdpunten blog biobel
  • Renaat Grassin ('t Brussels Ketje) (e 08-02-1900 - + 12-10-1964)
  • Will Ferdy
  • Jaak De Voght (1911-1979)
  • Carlo Deman
  • Ray Franky(1917-2002)
  • Terry Lamo
  • Tante Terry
  • Francis Bay
  • Tony Bell
  • Bob Benny
  • Sylvain Adriaensens
  • Pater Mestdagh

    Rondvraag / Poll
    Naar welke Vlaamse artiest uit de jaren '50 gaat uw grootste voorkeur?
    Louis Baret
    Tony Bell
    Bob Benny
    Kees Brug
    Jef Burm
    Tony Corsari
    Bob Davidse
    Henk de Bruin
    Romain Deconinck
    La Esterella
    Will Ferdy
    Ray Franky
    Jetty Gitari
    Jo Leemans
    Willy Lustenhouwer
    Bobbejaan Schoepen
    Kor Van der Goten
    Jan Verbraeken
    Jean Walter
    Yvonne Verbeeck
    Bekijk resultaat


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Gastenboek
  • samen zijn
  • Zomerhoedje Digitale accordeonspeler
  • Frohe Feiertage!!!
  • Ein schoenes Wochenende wuensche ich dir
  • Groetjes.

    Hier ben je altijd welkom



    WAT PUBLICEREN COLLEGA BLOGGERS


    Archief per maand
  • 03-2011
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 04-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 01-2006
  • 12-2005
  • 11-2005

    Sylvain
    Adriaensens

    Louis
    Baret
    °Antwerpen 27 maart 1914
    + Antwerpen 29 januari 2003

    Tony
    Bell
    ° Antwerpen 12 februari 1913
    + Antwerpen 25 april 2006

    Bob
    Benny
    ° Sint-Niklaas 28 mei 1926

    Gaston
    Berghmans
    ° Merksem 11 maart 1926

    Paul
    Boey
    °Merksem 06 maart 1916

    Kees
    Brug
    ° Boom 20 mei 1923
    + 10 juli 2001

    Jef
    Burm

    ° Sint-Niklaas 19 juni 1923

    Jef
    Cassiers
    ° Antwerpen 10 juli 1929
    + Antwerpen 1 juni 1987

    Lily
    Castel
    °Gent 10 april 1937

    Ann
    Christy
    °Antwerpen 22 september 1945
    + 7 augustus 1984

    Miel
    Cools
    °Herk-de-Stad 15 april 1935

    Tony
    Corsari
    ° Tienen 12 november 1926

    Bob
    Davidse

    ° Berchem 26 juli 1920

    Ron
    Davis
    °Oudenburg 23 november 1946
    + Brugge 22 januari 1971

    Henk
    De Bruin
    ° Arnhem(NL) 2 november 1928

    Walter
    De Buck
    °Ekkergem(Gent) 13 juli 1934

    Romain
    Deconinck

    ° Gent 7 december 1915
    + december 1994

    Wim
    De Craene
    °Gent 30 juli 1950
    + Gent 14 september 1990

    Rita
    Deneve
    °Liedekerke 6 december 1944

    Danyel
    Dirk
    °Sterrebeek 24 januari 1947
    + Mechelen 28 augustus 1969


    La Esterella
    ° Antwerpen 7 mei 1919

    Stafke
    Fabri
    ° Antwerpen 18 juni 1934
    + 08 januari 2006

    Will
    Ferdy
    ° Gent 9 maart 1927

    Co
    Flower
    ° Antwerpen(Dam) 23 augustus 1907
    + Merksem 28 november 1992

    Ray
    Franky
    ° Bois Guillaume(FR) 12 november 1917
    + Vilvoorde  7 juli 2002

    Jetty
    Gitari
    ° Sint-Niklaas 13 augustus 1927

    Renaat
    Grassin(Ketje)
    ° Sint-Gillis 9 februari 1900
    + Ekeren 12 oktober 1964

    Joe
    Harris
    ° Brugge 25 december 1943
    + Brugge 1 juni 2003

    Harry
    Herman
    ° Leuven 10 januari 1946
    + Lubbeek 20 juli 1979

    Janneman
    ° Erps-Kwerps 27 februari 1943

    Charel
    Janssens
    ° Borgerhout 8 juni 1906
    + Antwerpen 23 augustus 1986

    Nelly
    Lancia


    Frans
    Lamoen
    ° 1876
    + 1954


    Gust
    Lansiers
    ° Mechelen 21 oktober 1932

    Jo
    Leemans
    ° Mechelen 13 augustus 1927

    John
    Lundström
    ° Antwerpen 6 oktober 1919
    + Merksem 25 juli 1990

    Willy
    Lustenhouwer

    Sint-Andries 21 oktober 1920
    + Assebroek 13 juni 1994

    Lize
    Marke
    ° Denderleeuw 1 december 1936

    Suzy
    Marleen

    ° Boom 16 januari 1920

    Leo
    Martin
    ° Gent 2 november 1924
    + Gent 18 maart 1993

    Marva
    ° De Haan 23 maart 1943

    Bob
    Morelli
    ° Heusden-Zolder 20 november 1939
    + Hasselt 18 juli 1994

    Louis
    Neefs
    ° Gierle 8 augustus 1937
    + 25 december 1980

    Staf
    Permentier
    ° Antwerpen

    Anton
    Peters
    ° Ekeren 2 oktober 1923
    + Knokke-Heist 2 september 1989

    Rina
    Pia
    ° Ninove  21 juli 1935

    Jan
    Puimage
    ° Antwerpen 7 augustus 1955
    + Antwerpen 22 mei 1982

    Samantha
    ° Borgerhout 10 mei 1948

    Bobbejaan
    Schoepen
    ° Boom 16 mei 1925

    Theo
    Van den Bosch
    ° Deurne 9 juni 1913
    + 18 maart 1995

    Kor
    Van der Goten
    Mechelen 21 april 1931
    + Antwerpen 28 januari 1983

    Yvonne
    Verbeeck
    ° Rumst 7 december 1913

    Jan
    Verbraeken
    ° Turnhout 20 maart 1923
    + Turnhout 24 september 1983

    Renaat
    Verbruggen


    Jean
    Walter

    ° Sint-Niklaas 11 februari 1922



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!