NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Culinaire quiz
Culinaire quiz 1
Culinaire quiz 2
Culinaire quiz 3
Wijnquiz 1
Klik op je keuze
Inhoud blog
  • Pauze
  • Meer asperges
  • Aspergeverhalen
  • Vettig fornuis
  • Titanic
  • Het muiltje
  • Een notoire vreetpartij
  • Jefkenspeer
  • Kaas maken
  • ’t Is Godgeklaagd
  • Rode kool
  • Nog Belgische keuken
  • Belgische keuken
  • Valentijns menu
  • Met de vlam in de pan
  • Lichtmis: flensjes
  • Frikadellen met krieken
  • Stresskieken
  • Hutsepot
  • Nieuwjaar
  • Drie soepen
  • Aardappelkroketten
  • Potenkroket
  • Speciale aardappelbereidingen
  • Lieve Sint
  • Cherimoya en maniok
  • Eetbare paddenstoelen en warm vlees
  • Wilde duif
  • Over worst
  • Ei, ei, omelet
  • ’t Wordt weer wild
  • Spaghetti Bolognaise
  • Enige dessertjes
  • Koude rosbief
  • Waterzooi
  • Koffie zetten
  • Tabouleh
  • Mosselen
  • Vomitorium
  • Blauwe bessen
  • Knipsels
  • Zomerse gerechtjes...
  • Wat eet mijn man graag ?
  • Kliekjes
  • Ambras in ’t kiekeskot!
  • Opvolging
  • Kroepoek
  • Keukenprietpraat
  • Tofu
  • Roux
    Zoeken in blog

    Keukenverhaaltjes en weetjes
    Herinneringen uit een lange keukenloopbaan


    14-04-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manolo Cortez
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is moeilijk om te starten; welk verhaaltje komt als eerste ?

     

    Laten we maar starten met het droevige verhaal van Manolo.

     

    Ikzelf werkte destijds in een restaurant in Nerja, Spanje. ‘s Avonds kwam er een

    zigeunergitarist wat flamencomuziek spelen om het publiek te verpozen. Die gitarist was Manolo Cortez.

    Nu kreeg Manolo van de baas niets te eten; dat was niet voorzien in zijn contract. Maar zoals in alle keukens van vooral kleinere zaken is het personeel zeer solidair en af en toe stak ik hem wel eens een hapje toe, stiekem verborgen achter het gordijn. Op een zeker ogenblik had ik varkenspootjes (manitas de cerdo) gemaakt, omdat ik dat zelf ook wel lekker vind en had hem er daar ééntje van toegestopt.

    Jongens; dat was voor hem een openbaring dat was het lekkerste wat hij ooit gegeten had en wij werden echte goede vrienden, dank zij die varkenspoten.

    ’s Als hij gedaan had met spelen, wat steeds zeer laat was, want in Spanje leeft men steeds enkele uren later dan hier bij ons en hij lukte er niet in om naar huis te komen, voerde ik hem wel eens weg in mijn gammele Opel Kadett. Zijn gitaar moest dan steeds zeer zorgvuldig vastgemaakt worden op de zetel van de wagen want “ mi mujer”, mijn  vrouw , mocht absoluut niet beschadigd worden. Maar buiten zijn gitaar had hij ook een echte “mujer” een Duitse vrouw, Zita genaamd. Zij kwam af en toe op bezoek maar met haar heb ik nooit echt veel kontakt gehad.

    Nu, het restaurant gaat op de fles en iedereen gaat verder zijn eigen weg…

     

    Minstens drie jaar nadien loop ik met mijn vrouw en een vriendin van haar door de Pelgrimsstraat in Antwerpen want de vriendin in kwestie wou een hapje gaan eten in de “Tapasbar”. Terwijl wij naderen hoor ik gitaarklanken en zeg nog tegen de beide vrouwen dat er blijkbaar een soort Manolo zit te spelen in de buurt.

    Bij het open duwen van de deur : wie zit er achteraan op het podium te spelen ( en zigeunerklanken te krijsen) ???.. juist de enige echte Manolo ! Toen hij mij zag binnenkomen sloeg hij minsten twee akkoorden verkeerd aan en krijste luidkeels : mi amigo Alfonso…!

    Enfin we hebben toen een glaasje gedronken, hij heeft nog eens “ El sitio de Zaragoza” voor ons gespeeld en , want hij moest natuurlijk gaan voort spelen van de baas, want bazen kunnen soms moeilijk doen,…volgende week zouden we samenkomen om het allemaal eens te bepraten.

    Drie dagen later, telefoon: de Belgische vriendin die belt om te zeggen dat Manolo dood is !

    Manolo's vriendin, Zita, was van Duitsland gekomen, ze waren samen “ in de pijp” gekropen zoals men dat wel eens zegt, Manolo heeft daarbij een hartcrisis of zo wat gekregen en…geen Manolo meer….

    Mooie dood , niet ???

    Toch een beetje triest.

    Het personeel van het restaurant heeft een collecte georganiseerd om zijn lichaam naar Spanje te repatriëren, want hij had geen rooie duit aan bezittingen. Zita heeft de rest bijgepast.

     

    Na wat moeite nog een foto van hem van een oude affiche kunnen halen, zwart wit, maar ’t is het enige wat ik nog heb.

    14-04-2005 om 00:00 Lees ook keukenweetjes eveneens geschreven door Nicolay  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (21 Stemmen)
    » Reageer (2)


    Foto

    Hoofdpunten blog keukenweetjes
  • En, hoe was 't?
  • Agouti
  • Exotisme

    Blog als favoriet !

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Categorieën
  • Etymologie (5)
  • Grondstoffen (29)
  • Keukentheorie (34)
  • Maak het zelf (33)
  • Paddenstoelen (15)
  • Reisverhalen (18)




  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!