Ik ben Martin Vanhee
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is aankoper.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 57 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden of omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn,verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Er zijn de twee poorten van het hart: De angst en de liefde. Om de poorten open te houden is leven in aandacht de sleutel. Die sleutel die ergens de sleutel is van mijn blog, zeker toen ik begon met bloggen; maar waar ik ook altrijd om die aandacht heb gevraagd, zelfs gesmeekt dat anderen wat meer aandacht mochten ervaren in hun dagelijks bestaan. Wie aandacht krijgt laat ook de angst verdwijnen, de angst van afgewezen te worden, er niet (langer) bij te horen. Ja, lefde en vriendschap zijn werkelijk de sleutels die poorten openen naar ongekende vergezichten, nieuwe mogelijkheden. Ik hoop en wens dat we daar deze zomer ruimschoots aan mogen meewerken waar we ook komen.
Op een dag leer je het subtiele verschil kennen tussen een hand vasthouden en een ziel ketenen. Dan leer je dat liefde niet betekent: leunen En dat gezelschap niet betekent: veiligheid. Je ontdekt dat een kus geen contract is en een cadeau geen belofte. Je begint je nederlagen te accepteren met je hoofd omhoog en je ogen open. Je leert vertrouwen op vandaag, omdat morgen te onzeker is voor je plannen. Na een poos leer je dat zelfs zonneschijn je verbrandt als je er teveel van krijgt. Dan wordt het tijd je eigen tuin te beplanten en dan zorg je voor je eigen ziel en wacht je niet langer op de wonderen van buitenaf. En dan weet je dat je echt kunt volhouden en dat je écht sterk bent en dat je écht waarde hebt. Je leert en je leert. Bij ieder afscheid leer je @ Voltaire ♥
Inspecteur Nelleke de Winter moet alle zeilen bijzetten na de dood van Berend Bouwmeester, eigenaar van een restauratiebedrijf in Bredevoort. De inwoners van het voor toeristen zo gemoedelijke boekenstadje zijn allebehalve toeschietelijk en tijdens het onderzoek stuit Nelleke op een oud mysterie. Een geheim dat alles te maken heeft met een lijk dat lang geleden werd opgevist uit de Slingeplas.
Onno Bruggeling, eigenaar van een antiquariaat, is een van de verdachten. Hij lijkt bovendien een grote aversie te hebben tegen Berends vrouw Anne-Wil, omdat zij midden tussen de antiquariaten een winkel in nieuwe boeken begint.
Laat Nellekes intuitie haar ditmaal in de steek? Ze vreest het ergste, want ze is afgeleid door de zoektocht naar Suzan. Het lijkt erop dat ze haar dochter na eenentwintig jaar in haar armen kan sluiten, maar de vraag is of de prijs daarvan niet te hoog zal zijn. Onmenselijk hoog...
De tuinplanten genieten van het weer en ik geniet van de tuinplanten, zo geniet ik zelf ook van het weer...
Al moet ik er eerlijkheidshalve aan toevoegen dat het genieten nu wel op een laag pitje staat, en ik eigenlijk een beetje meelijden heb met de bloemen die niet ten volle tot hun recht komen door de aanhoudende hoeveelheden hemelwater.
Ik voel zo met ze mee, als met een geknakt riet; ja als met een, gebroken mens.
Mensen ontmoeten en wereld- vrienden maken vraagt een inspanning
die je levenslang laat dragen, door wolken en onweer heen, om een blijvend
zonnetje te zijn voor al die mensen in je nabije omgeving.
In een klein museum in Atlanta wordt het ontzielde lichaam van de directeur gevonden. Het ligt verborgen in een geheime kamer in het museum, omringd door een adembenemende collectie van Oudgriekse antiquiteiten - een verloren gewaande schat die ooit door de nazi's werd gestolen... Al snel blijkt dat één voorwerp uit de verzameling is verdwenen: een Myceens dodenmasker van onschatbare waarde. En naarmate de tijd verstrijkt gaat het er zelfs op lijken dat tegelijk met het masker het gebeente van een legendarische held is gestolen, van wie men tot nu toe aannam dat die alleen in oude mythes bestond. Door deze diefstal raakt museumcurator Deborah Miller verstrikt in een afschrikwekkend web van moord, mysterie en genadeloze wraakacties van degenen wier oude droom van glorie nog steeds springlevend is...
We lezen, zien en ontvangen bijna dagelijks mooie teksten. Soms schrijven we er zelf nog enkele ... Maar wat doen me daarmee in het concrete leven van alledag?
Mensen willen precies uitdrukking geven in die teksten hoe het allemaal beter zou kunnen. Van waar die teksten ook mogen komen, ze geven universele waarden die enkel het goede in de ander en onszelf stimuleren. Er lijkt een overdaad te bestaan aan woorden en citaten, in alle vormen en kleuren, en zo komen van over heel de wereld.
En toch zo moeilijk recht te doen aan deze teksten eens terug met beide voeten in de grond, als bijvoorbeeld plots de bel gaat, tv-beelden ons bereiken ....
Toch kan dat ene woord, zelfs aan een onbekende gericht, zoveel troost en bemoediging bieden. Ja, we willen allen het beste uit de ander en onszelf naar boven halen. Dat kan soms door even de pc als een nutig instrument te gebruiken ...
Ja, voorbije dagen blijft een mooi woord in mijn gedachten zweven. Het woord heeft me diep geraakt, misschien omdat het zo ongekunsteld en zo eenvoudig uit de mond kwam van iemand die ik niet eens goed ken, maar die zich inzet voor een betere wereld en dat hier in onze eigen gemeenschap. Die persson sprak op een bepaald moment over HARTCONTACTEN. Deze slaan heus niet op liefde of verliefdheid. "Soulmates" komt amper in de buurt. Het zou over vriendschap kunnen gaan, maar zelfs hier ging het niet om een uiitdrukking bij een diepgaande vriendschap. Misschien heeft het wel iets te maken met onze spirtituele verzuchtingen of zoek ik het nu te ver? Ik wou je dit woord vandaag als geschenk aanbieden ... Je reageert maar ...
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
God, ik zoek even contact met U. Wil je mij nabij zijn? Geef mij geloof en vertrouwen kracht en volharding zodat ik mij ten volle kan geven aan de opdracht die ik nu mag vervullen.
Amen
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.
Ik ben Martin Vanhee
