Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Kom jij naar Breendonk of één van de culturele activiteiten? Op 8 mei werd in 1945 nazi-Duitsland overwonnen. De 8 meicoalitie wil van die datum opnieuw een feestdag maken, om te herdenken en te waarschuwen. Kom naar Breendonk! Deze editie staan ook jazz-, boeken- en fotovoorstellingen op het programma.
Esther houdt van haar man Stef en van haar kinderen, uiteraard. Ze houdt van haar vader, al zou ze dat soms liever niet willen. Want houdt haar vader wel van haar? En hoeveel houdt Esther van die andere man, Jack? Wanneer haar achtjarige zoon Linus de overbuurman doodrijdt, wijst alles eerst op een ongeluk. Dat gelooft Esther toch. Maar is dat wel zo? Want die overbuurman is ook wel de leerkracht die Linus vorig schooljaar het leven heel erg zuur maakte. De inspecteur die op de zaak wordt gezet doet zijn werk grondig, dus rest Esther geen andere keuze dan dit zelf ook te doen. Al moet ze daarvoor haar eigen leven wel heel scherp onder de loep nemen. Van hoeveel mensen kun je tegelijkertijd houden? En hoeveel doe je voor de mensen die je graag ziet?
Ik heb vele bedenkingen als ik deze foto zie. Zomaar losse aarde, vrij raaar als je weet dat vader altijd eerste en ereprijzen haalde voor zijn groententuin. Er lag blijkbaar nog geen pad. Het was ook de mode een petje te dragen en natuurrlijk was het misboekje een vanzelfsprekendheid. Ook geen lange broeken zoals dat nu wel meer het geval is voor d jongens. Vul maar aan; wat herinner jij je nog aan die dagen?
Het derde spannende boek over Stijn Goris, de Brusselse commissaris. In Moskou wordt de beroemde advocaat Doeganovitsch vermoord. Enkele dagen later onderzoeken Stijn Goris en zijn assistent Stef Pauwels in Brussel een verdacht overlijden. Ze zijn getuige van een gewapende overval op een juwelierszaak en komen tussenbeide. Goris wordt ernstig gewond. Een reeks aanslagen op de Brusselse commissaris en zijn vriendin volgen. Goris weet wie hem naar het leven staat en waarom. Geen enkele andere misdadiger haat hem zo erg, dat hij zijn beste mannen inzet om op Goris te jagen.
Een jonge schrijfster verlaat Londen en verhuist met haar zoontje naar een afgelegen plaats in het noorden van Engeland, waar ze een baan heeft gekregen als docent creatief schrijven aan een provinciale universiteit.
Ze heeft het geld nodig maar wil vooral de herinnering ontvluchten aan een gewelddadige aanranding waarvan ze drie jaar eerder het slachtoffer was. Hoewel ze voldoening put uit het lesgeven, is het werk veeleisend, zeker wanneer er in haar klas een verhit debat uitbreekt over geweld tegen vrouwen.Bovendien begint een van haar studenten romanfragmenten te schrijven waarin de grens tussen fictie en werkelijkheid wel erg dun aanvoelt. Wanneer ze ten slotte zichzelf herkent als hoofdpersonage in het verontrustende werk van de jongeman, vreest ze niet meer te zullen ontkomen aan het gruwelijke lot dat hij haar heeft toebedacht.
Het lichaam zwijgt is een ijzingwekkende en psychologisch vernuftige campusroman die ons op een onthutsende manier laat zien hoe diep de patronen van seksisme en geweld zijn geworteld in onze maatschappij.
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.