NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9

22-02-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Memoires 1 tot en met 6


6)
bij mijn thuis stond een bed
dat was voor tussendoor
niet altijd op dezelfde plek
die bestendigheid ging teloor


ik leefde in de wereld van daar en hier
dus meestal tussenin
onderweg naar mijn oude jeugd
je stond niet stil bij de zin

5)
zij was oud en ver
de tafel tussen ons in
haar hart was zacht
zeker niet te min
ze gaf in stilte
alles wat zij bracht


doorheen het tikken van de klok
keek ik naar buiten
ik was het niet zelf die sprak
maar zat wel achter bejaarde ruiten

4)
in steen
ben ik nooit geaard
was al vroeg onderweg
telkens elders gebaard


ben altijd op reis gebleven
de koffer bij de hand
het gevoel aldoor wegedreven
wijsgerig was mijn verstand

3)
op het ijs, wit bekrast
zat ik op de houten slee
achter een vriend
ik mocht mee


het was meer dan schuiven
ik kon delen in de koude
en tegelijk aan warmte snuiven
de durende afwezigheid verflauwde,
voor even.

2)
hij was er altijd
vroeg in de avond
als ik mijn armen
om de lantaarnpaal
rond en grijs
even aan mijn lijf verbond


op die tijd was de straat
alleen voor mij
de merel floot zijn lied
immer blij
totdat het licht
ook die dag verliet

1)
op de trap
van de school
waar je toen werd bewaard
gaf zij mij een appel
ik ken haar nog bij naam
een gift in mijn gevoel geaard


veel later heeft ze nog
voor onze deur gestaan
het was te vroeg
is op verzoek weggegaan

22-02-2017 om 12:13 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Welkom op 9

Het volledig overzicht van mijn gedichten etc vindt u op Gedichten.1

http://blog.seniorennet.be/julius_dreyfsandt_zu_schlamm

Ook hier heet ik u welkom en veel genoegen

Julius Dreyfsandt zu Schlamm

22-02-2017 om 12:09 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


21-02-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.februari


ik kijk door mijn raam
dubbelglas in een vierhoek

daarachter een kwart van steen
en buren met een eigen boek

de rest is grijs als de winter
met kale takken als decor

mijn blik is flinterdun vernauwd
een vangnet waar ik me niet aan stoor

met een haast afgebakend gevoel
dat traagheid boekt en het heden vertrouwt

21-02-2017 om 13:21 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alleen


vandaag was ik alleen
neen, niet alleen,
maar met mijn gedachten
ik was op weg
naar beelden in het verwachten
dichtbij een einder
die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten

ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar mij ook doen uitzwaaien

is zij een weg vol verlangen
met passie, die stenen breekt
maar o wee, als het licht verbleekt
en het donker roept om
breekbare lofgezangen

die klinken als uitstervende noten
melancholiek echoënd in de bergen
is de dan geschapen leegte
de opmaak naar een overwinning
waar overgave niet meer bestaat
middels uitputtende bezinning

waarop, mag ik hopen?

21-02-2017 om 13:20 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ochtendstond


mijn slaap was kort vannacht
warrig waren de gedachten
die bleven schimmig
in onbekende verte hangen

ze zijn dan moeilijk te duiden,
of er nu engelen zongen
dan wel sissende giftige slangen
zich in het bewustzijn dwongen

zeker is dat een zware klok
het zesde uur verslaat
en terwijl een zebravink ontwaakt
neigt de hemel naar ontluikend blauw;

weer wordt een ochtendstond,
Godzijdank, met opkomend licht
door de beslagen ruit aangemaakt

21-02-2017 om 13:19 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oud en Nieuw


langzaam sloop
het een in het ander
en dan plots
zijn dertien dorpen
familie van elkander

een trouwpartij
in het groot;
van wie krijg ik
een warme hand
wie staat op als
de kouwe kant

je kunt ook zeggen
om middernacht
werd de teerling geworpen,
had ik zo gedacht

de naam was reeds bekend
en doorheen het eerste ochtendgloren
zal langzaam het karakter groeien

uit respect voor verscheidenheid
en de zo gewenste solidariteit
kan er een voorspoedige
gemeenschapszin voortvloeien


... Over het ontstaan per 1-1-2017 van de gemeente Meierijstad uit 13 dorpen in de Meierij van Den Bosch. ...

21-02-2017 om 13:18 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het jaar verlaten


schrijf dit in de nacht
luister naar klanken voor de ziel
doorgaans warm en voor 't harte zacht
denk aan wat het jaar heeft gebracht
waarop ik nu voor de herinnering kniel

het doek schuift meer toe
lijf en geest zijn vaker moe
maar de schepper in mijzelf
dwingt mij te ruiken, te kijken,
te luisteren en te proeven
het visionaire kind in mij
weet nog niet van wijken, doch
zonder zucht naar enig overtroeven

wel is mijn weg terug naar huis
om mij heen groeien, soms traag,
soms ook onverwacht snel
bomen naar de eindige top
ook zij gezegd; de waarheid vertelt
dat ik steeds meer alleen mijn schouders draag
en de rug meebuigt in een verder gaande wind

maar voorwaar, ik zeg u, mijn gerijpte ranken
met rode en groene druiven komen steeds dichterbij
het is de zuiverheid en glans die ik in mijn geliefde cognac
vaker en vol tederheid, proef en gespiegeld terugvind
veel zal komend jaar, deo volente, nog verder veredelen;
immers de vergankelijkheid geeft ook kleur aan iedere tak

21-02-2017 om 13:18 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het verschiet


ik verlies de blik in je ogen
ze dwalen ook verder af
niet dat ze naar de einder worden gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht

helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht

en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen verstommen
hangen boven grijs geluid

het is, zoals het bestaan vergaat
ik verdwijn in lege gedachten
het scheppende taant
in luisteren zonder verwachten

21-02-2017 om 13:17 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Donkere dagen


is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance

lijkt de ziel beboet
door aangereikte kansen,
van woorden die nu rusten
in de geest of in mijn hart,
vaak met gesloten ogen

roep ik in de leegte
van een woestijn
van vergane glorie

of word ik binnenkort
door de natuur
dan wel mijn gemoed
naar het Licht gezogen

21-02-2017 om 13:16 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.......

....
je bent nu nader tot Hem,
zo plots,
na meer dan een eeuw mens

je keek aldoor
in de ogen van de ander
immers in de naam die jezelf koos
lag je doel verankerd;
daadkracht besloten in jouw wens

geen brug te ver,
zelden een doodlopende weg,
je was klein van stuk,
doch een groots gelovig visionair
overtuigd van de waarde
achter iedere weerbarstige heg

ik vergeet nimmer het moment
al gelegen in je verre ouderdom
dat op een buitenterras in Schagen,
voor mij, door jou
de aarde huwde met de levende zon.

21-02-2017 om 13:16 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.hier


neem mijn hand,
wees niet bevreesd

als ik trek
door levende velden
met voelende bossen,
rondom

vaak is een mens
teveel bedeesd
zich als delende,
roepend te melden

21-02-2017 om 13:15 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Epische poŽzie "Julius "


als men de tijd omdraait
sta ik aan het begin van mijn leven
vanochtend na het ontwaken
werd ik uit mijn nest gedreven

gelijk al openbaarde zich het licht
ik bezat de gave vooruit te kijken
vrijwel direct ontstond er een gedicht
daarin groeide de toekomst in allerijl

ik schreef en schrijf nog steeds,
't begint op een epische roman te lijken

de personages kan ik goed beschrijven
immers ik draag ze in mijn ziende blik
de held in het verhaal dat ben ik zelf
en zie mij stoeien in allerlei kluchten
soms schreeuwend in een donker gewelf
alwaar ik bijna ten onderga of stik
dan lig ik weer in een hemelbed te zuchten

waar ik even maar stevig aan mijn knuffel lik
in het laatste hoofdstuk staan twee mensen klaar
er is werk aan de winkel zegt een man,
vader is zijn naam
ja, het is de bedoeling
dat ik een jonge spruiteling baar
zei de vrouw, mijn moeder

nog verder in de tijd wordt het donker
het is alsof ik door een aangeslagen raam
bezweet naar buiten staar
en zie plots de schepper als mijn hoeder

21-02-2017 om 13:14 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verder weg


is de terugweg ingezet
als veel,
verder weg komt te staan
heb ik onderweg wel goed opgelet
of droomde ik,
door alsmaar voort te gaan

beschrijf ik het tanend heden
waar tafels en stoelen bevriezen
en van mijn kamer
hoeken worden afgesneden;
heb ik het dan over loslaten
of over verliezen

het kan ook zijn
dat mijn bewegende buitenring
allengs stopt in mijn brein
en ik enkel nog verhaal
van wat is in dit moment
en was en immer meer
over een verleden zing

zeker is dat mijn pad versmalt
en de komende tijd samenbalt
maar hoop dat achter mijn gedachten
vermeerderd inzicht ligt te wachten

21-02-2017 om 13:13 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tijdloos


op mijn gezicht
wordt het oude jaar gekerfd
tekenen lijnen groeven

en groeien dijken rond ogen,
moet de huid zich naar de
zwaartekracht voegen

op mijn gelaat
staat het lied van de tijd
dat mijn geleefd leven toont,
ik heb de melodie
vaak met letters beloond

maar ontegenzeglijk dieper,
door mij,
in harmonische klanken verspreid

zij worden door mijn tijdloze ziel,
als van zelve,
klinkklaar naar buiten geleid

21-02-2017 om 13:13 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een vriend


als ik verschijn
open jij, voor even,
een poort
en roept mijn naam

klampt mij aan
zoals het enkel
bij stille vriendschap hoort

ik ervaar dan
een gouden moment,
zeldzaam van toon

dat je daarna wegrent
en verhuist naar jezelf
daar ben ik aan gewend
immers ieder leeft
onder zijn eigen gewelf

om je te begrijpen
vertellen je ogen genoeg
ik herken je in je bestaan
diep voelbaar in mijn hart

ik weet dat jij er altijd
ergens voor mij zal zijn;
weet dat ik aldoor
met jou ben begaan

21-02-2017 om 13:12 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voortgang


mijn moeder is niet meer
dat is al even
ze heeft lang geleefd
was broos van geest,
doch in overleven bedreven

geaard in schraal zand
met gelovige angst
onder een streng regiem

mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd,
wakker gelegen
was bang voor woorden van buiten

al lang voor het einde
heeft zij zich voor dode ruiten
in eenzaamheid
uitzichtloos moeten bewegen;
van oud naar jong
naar levende vergetelheid

mijn moeder is niet meer;
een deel van haar is mijn leven


... verbeterd oud gedicht ...

21-02-2017 om 13:11 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rondom Loevestein


het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt

ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen

op deze woordeloze plek
schept het gloren haar vreugde
in een miraculeuze vertoning
en aast een purperreiger,
als altijd bewegingsloos,
op een spartelende beloning


... Kasteel in Bommelerwaard ...

21-02-2017 om 13:11 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.in gedachtenis, Wim Brands


toch doet het telkens zeer
als een dichter de nacht opzoekt
om de ochtend te mijden,

heb zijn ogen
niet zien lijden
hij had wel iets dat mij raakte
en heb vaak zijn rug zien buigen
ook diepte in zijn woorden gehoord
die zijn lippen teder maakten

was het een mokerslag van de duivel
op een wellicht niet verwacht moment;
de muur is dan oneindig breed en hoog

of is de liefde plots opgedroogd
en het licht onhoudbaar weggerend,

ik weet niet wat zo zwaar woog

21-02-2017 om 13:10 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Soms


soms vraag ik me af
door wie ik echt word gekend
zo ik mezelf al begrijp
immers wat is mij bewust bekend

als ik word geraakt
binnen de cirkel van het bestaan
ben ik dan mijn eigen draagbaar
van gemist verstaan
in het nu
of in het verleden
in de verwachting,
zit ik in een draaimolen
als ik dit moment verklaar

ik zie die ander aan
het kan de zucht zijn naar een beminde
door een onzichtbare draad
het kan het gemis zijn aan warmte
vaak uitmondend in verraad
als blijkt dat ik niet weer eens
mezelf kan vinden
en de pijn niet kan verbinden

doorgaans weekt de nacht
en schuif ik bij het eerste licht
de trap weer in elkaar
in dat geval maak ik naar mijzelf
een herstellend gebaar

als echter spijlen ontbreken
vraag ik me af
door wie word ik echt gekend
wie is voor mij
in een andere schaduw weggerend
en ik aan het "zijn" mijn vragen verschaf

de antwoorden liggen vaak
in de tijd verborgen
het is ondoenlijk haar te versnellen
intussen is het eigen besef wel gegroeid
gelijk aan ondergrondse wortels
die je niet ziet maar mij toch iets
over eigen eb en vloed vertellen
ook de zon kan je zomaar kleuren
en onvoorwaardelijke liefde
in je doen opwellen

door wie word ik echt gekend

21-02-2017 om 13:09 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onderweg


niet dat ik haar zoek
of juist wel
het zal de lente zijn
die mij beroert
of verlang ik naar mijn huis
waar de duif koert
ik zie hem vaak in de ochtend
op het hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert

verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn tenen
om over de einder heen te zien
waar de vervulling wacht
die een mens aldoor wil lenen
en leed van lege kamers verzacht

ik zie uit het raam
en voel de avond
de daken bedekken
met uitgestrekte grijze vlekken

ja, hier is mijn kamer
waar ik altijd voor even toef
omdat ik reis
-dat is mijn doel-
is het ook hier dat ik toch haar voel
ach, het zal de lente zijn
die mij beroert
en mij telkens
van jou naar jou vervoert

21-02-2017 om 13:08 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heimwee


over de jaren heen
groeit in mij
een verlangen
naar huis

niet dat mijn gevoel in
oude dromen blijft hangen
mijn hart gaat naar daar
waar ik nimmer ben geweest

plekken die mij
van verre raken,
het is mijn ziel, zo denk ik
die nog dieper zoekt

naar wat reeds in mij is
of toch wel
naar verwachtingen
die op mijn weg te vroeg
zijn opgedoekt

ik kan wel iets zeggen
hoe het daar is;

ik zal opgenomen zijn
in velden bij zonsondergang,
en verblijven in de stilte,
in de rust van de oude dag

het onaantastbare
roept mij dan al wenkend
en, dat weet ik zeker,
met een beminnelijke lach

21-02-2017 om 13:08 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De oude dag


zo laat nog in de avond
zeker, deze dag nadert zijn einde

prevelt al doende mijn stem
het gebed van wat was,
over vandaag,
dus haast het oude zijnde

ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar reeds zwevend
op weg naar boven

al raak ik door de jaren
wel vaker verstrikt
in verder kijken,
soms gelijk aan staren

ik word dan door het gemoed
ongevraagd beproefd:
het wil in mij wat vuur doven

ik geraak dan verblind,
én kan onderwijl
niet in mijzelf geloven

21-02-2017 om 13:07 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Anne


morgen kom jij
zo vroeg al
in mijn huidige dagen

je armpjes zijn dan
wijd geopend
alsof jij mij zegt
zal ik jou dragen
dat doen je ogen ook
van nature, zo onbevangen

wie is nu bij wie te gast
of delen wij elkaar
voel je misschien
ook mijn verlangen

wie kan dan later
echt zeggen
heb ik op jou
of jij op mij gepast

21-02-2017 om 13:06 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vluchtig


ik was vergeten
hoe groot je ogen waren
of hoe speels zij konden zijn
zag dat weer even
't wist opnieuw
mijn hartstocht te verklaren

was vergeten
hoe mooi je was
en mijn wereld
wist te bespelen
met de lachende flirt
die ik op je lippen las

en jouw woorden
mijn hart streelden
terwijl ik mij verbeeldde
dat jij enkel mij toebehoorde

*
ik onderging het weer
en verdwaalde,
zomaar,
net als die ene
eerste keer

21-02-2017 om 13:05 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op weg naar de zin


de draagkracht van lijf en geest
kan het scheppend vermogen
allengs minder doen belonen

ik heb lang de rek kunnen gedogen
maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft

dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging

ik zal ruimte moeten zoeken
in de kern van het bestaan;
de diepgang van de eenvoud,
immers die is, zo denk ik, met
eeuwige schoonheid begaan

21-02-2017 om 13:05 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foto in de pas


niet zomaar keer ik
mijn gezicht naar je toe
en ditmaal zonder glas

je ziet het gewicht
onder mijn ogen
weliswaar gezakt
maar ik ben
geenszins levensmoe

ik betrap mezelf
op een lichte lach
althans zo neem ik het waar
het maakt, denk ik,
van naderend licht gewag

zij zegt, ik wil ook
uw oren zien,
de wet schrijft dit voor

het ijs is gebroken
mijn fantasie doet zijn werk
en werpt mijn sjaal in de hoek ;

mijn pose is zodoende
zondermeer sterk

21-02-2017 om 13:04 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ta solitude

dagen dragen traag
over lege nachten heen
donker verslindt het licht
'k hoor stil geween
achter handen,
ze bedekken je gezicht

juist als dagen gaan lengen
en men verhaalt van hoop
zie ik je in jouw stilte zuchten
gevoelens laten zich mengen
kennen geen reinigende doop

het zijn die dagen
die traag dragen
en ik je hand wil omsluiten

ook om een morgen te vragen
met doorzichtige ruiten
waarin je ogen het wagen
rozen te ontwaren
en je oren luisteren naar
vogels die nog altijd fluiten

21-02-2017 om 13:03 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dromen


ja, ik zie u wel denken
in welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze

zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen

ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd

waar ik met het woud
was vertrouwd en zinnen zocht
uit woorden die takken
mij hadden geleerd
uitmondend in klanken
van toenemende vreugd

ik zie nog kronkelende wortels
van de blauwe eik, daar,
met donzig mos toegedekt
ja, daar verblijf ik nu
totdat ik, zo mogelijk,
door een witte engel
uit het sluimeren word gewekt

21-02-2017 om 13:02 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ga ik diep


hoe voelt gij
vraagt iemand mij,
zomaar
"en plein public"

geef ik iets prijs
als ik in mijn diepste glij
en kond doe van roerselen
die ergens klinken als muziek
met tussen de balken
mijn eigen wisselende wijs

gister ging ik nog onbestemd
over wegen van verwachting
thans weer over paden
waar mijn zin wordt afgeremd
en hoop wordt uitgeladen

zo gaat het op en neer
van momenten vol tevredenheid
naar een tijde van pijnlijke
doch menselijke in verlegenheid

dat alles in wisselwerking
met de parate rede
en indrukken die schaven
of warmte printen op de huid

u ziet al
ik schrijf niet zomaar, het is geluk
dat ik ervaar
ook niet, het is heden nacht

hoe ik mij voel
ach, ik zeg het maar';
redelijk kwetsbaar, zacht
terwijl mijn lippen tegelijk
weet hebben van
woorden met een
gemeenzame stuwkracht

21-02-2017 om 12:21 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zie mij


ik zag voor het eerst diepte
in de verte van haar blik
ontmoette haar
even was er een kier

kijk mij hier
leek zij te zeggen
een open gebaar
met zuchtende slik

pas nu dringt het tot mij door,
hier keek een kind
even uit de wind
weg van een dwingend koor;
was zij wel ooit bemind
tot het moment, hiervoor

hoe zij dat ervoer
kan ik niet weten
alleen ik ving de glinstering
in een verlengd ogenblik
dat mag een tel van geluk heten;
een schijfje steen in mindering

21-02-2017 om 12:20 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Keer op keer


vaak zie ik de mens, alleen
als ik hem passeer of hij mij
soms kijken we elkaar aan
dan hebben we iets gemeen

niet altijd zijn de ogen open
zeker, de leden zijn uit elkaar
maar kunnen zich nog tonen
als waren zij gebroken
of in een vluchtig wuif gebaar
groeten of hooghartig honen

aan een uiterlijke rimpel
herken ik iets meer in het gezicht
en de wenkbrauw is daarbij een wimpel,
al helpende op duiding gericht

hoe hij gaat, vertelt nog meer
waardig, soepel of verstijfd
toch blijft het een puzzel, keer op keer
immers mijn blik is nochtans ingelijfd

21-02-2017 om 12:12 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ken je ook

ken je ook
dat ontglippen
van wat je dacht
vast te hebben

of de idee je wereld
dagelijks uit de krant
te kunnen knippen,

dat het blijkt
niet meer te zijn
dan een farce,
iets dat was

mijn handen lijken
dan te trillen
alles, ja alles wil als zand
door mijn vingers slippen

zo voelt ook soms
de liefde dralend aan
haast stuurloos en vervreemd

het lijkt of ze de eigen weg
is gegaan

ken jij dat ook

ja, dan voel ik me
pas echt ontheemd

21-02-2017 om 12:12 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.hoe ik ga


werwaarts ga ik
als deze kromme allee, aldaar
zich kruist met het pad
waar links en rechts
nog bramen rusten in de nevel

en het vocht van sappig gras
mijn blote voeten wassen
omdat najaarswarmte
zich laat gelden,
werwaarts ga ik

wat ligt ten grondslag
aan een te verkiezen richting
ga ik af op gevoel
dan wel het redelijk denken
u kent mijn aard,
doch, werwaarts ik

daar aangekomen
voelt het als
kiezen uit
"quattro stagioni"

het kind ligt ver achter mij
ouder ligt om de hoek, ginds,
onzichtbaar maar niet ongemerkt,
het lijkt balanceren in het nu,
werwaarts ga ik toch

spreid op het snijpunt
even de armen
ik ben een kruis
en vervolg mijn richting,
voorwaarts

21-02-2017 om 12:11 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tot het einde van de tijd


de tijd gaat voorbij
aan mijn binnenbeeld
zij toont de varianten
van dezelfde ervaringen

van het begin tot nu
of al dan niet daarvoor geteeld
maar duidelijk van meerdere kanten
in een caleidoscoop van verklaringen

ik geraak dan dieper bewust
het leidt vaak tot plotse openbaringen
alsof ik uit een slaap ontwaak
er is dan even niets dat mijn onrust sust

het zijn vraagt om open ogen
maar het is echter niet zo
dat een voortschrijdend inzicht
eindigt bij een dragend gedogen

morgen wordt er weer iets opgelicht,
zo de adem dit kan dragen,
men wordt wel wijzer maar ik weet niet
of dit leidt tot al maar meer,
mij nog toekomende,
vreugdevolle nadagen

21-02-2017 om 12:10 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ingebeeld (2)

hoe droog waren mijn lippen
toen ik, ten langen leste, dorstig
van stoffige wijsheid proefde

tandenknarsend viel
mijn wereldbeeld in duigen
toegedekt met droge blaren

zocht opnieuw,
gelijk de mens is,
een andere schim

*

ik was van mijn
schepping getuige
en kon wederom
de horizon verklaren

21-02-2017 om 12:09 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zijn


vandaag stond ik langs de lijn
voor een dag geschorst of meer
vertoefde even nog in schone schijn

moest echter naar leegte uitwijken
aldaar ging de werkelijkheid
redeloos en onstuimig te keer

voelt u zich ook wel eens teveel
dat moet haast wel
iedereen neemt daar ooit aan deel

of zou het zo zijn
dat het eigen is aan de mens
per saldo staat men alleen

en blijkt het verbinden,
onverhoopt,
een ingebeelde wens

21-02-2017 om 12:08 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uur van de waarheid


zie mij als dichter bij de nacht,
gedachten van de dag
zijn bevlekt en bevracht
maar eindelijk zonder gezag
lossen op in het dagelijks zweet
zout, zuur, vreugd en leed
ik maak van de hemel gewag

de plek waar niets er toe doet
enkel de pendule tikt zijn gang
er is even iets wat niet moet
behoudens de letters die ik
nog even niet bevroed
maar zweven als een duif
die verlate brieven brengt
naar mijn nimf
die op dit uur niet met mij jaagt
of mij verleidt op de weg die ik
straks droom
mijn zin heeft haar niet gevraagd
de strijd haar niet uitgedaagd

dit is het uur van de waarheid
gelijk aan een etmaal gelee
ik word niet meer door mijn ik geleid
de leegte van het donker is gedwee
de tijd staat stil
het hart vertraagt
mij ontbreekt de wil
gister en morgen
zijn afgezaagd
van aardse zorgen

het is de verre slaap
en mijn laatste sigaret
die geluk vertalen in
laat mij
met gesloten ogen
in het ondermaanse verdwalen

21-02-2017 om 12:07 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerend getij


plots word ik mij weer gewaar
van het ruisen van de wind
een gevoel vol van verwondering
dat ik zo vaak als muziek heb bemind

bladeren laten de geliefde zomer achter
als ware het voortaan een vreemdeling
zij moeten zich van haar onthechten
om te vergaan op de bodem van verwachting
waar zij zich met het aardse zullen vervlechten

zelfs mensen moeten vaak hun thuis verlaten
vluchten dan voor natuurlijk of barbaars geweld
met de onzekerheid of anderen hen zullen dulden :
zij die leven in vrijheid en waar welvaart telt

dit kerend getij kent tevens vaak vele stormen
ook nu weer of nog steeds uit een verre hoek
met mannen, vrouwen en kinderen die zwerven :
velen zijn oprecht naar onze gastvrijheid op zoek

21-02-2017 om 12:07 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vluchten kan niet meer


nog altijd ontmoet ik
mannen en vrouwen die
iedere dag of nacht,
soms in het zweet, rouwen
als slachtoffer van toen;
wie had dat in '45 nog verwacht

"nooit meer" zeggen we op 4 mei
en gedenken dat vaak ook in stilte
ik ontmoet "de ver van mijn bed show"
en kilte, zelfs vernederende woorden
nu ik zoveel mensen zie op de vlucht
voor hen die wijken, soms verdrinken,
voor een moorddadige tucht
wie van ons zou nog

een schuilplaats bieden
aan een medemens in nood
wie is nog in staat
gastvrij te zijn, het brood
te delen met ontheemden:
wat is onze menselijk maat.

"nooit meer", staat op onze lippen
en vieren onze bevrijding groots
er zijn er nog maar enkele
die dagelijks echt weet hebben
van die oude oorlog,
voelt de herinnering voor ons nu doods?

21-02-2017 om 12:05 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wat niet is.


zeg nimmer dat ik er niet ben
of de indruk geef dat het mij koud laat,
al wat is van zachte waarde
wel is het zo dat ik niet ieder moment ken
als jij zweeft tussen hemel en aarde

dat je er bent is onmiskenbaar
in mijn hand geschreven
maar daarin staat niet elk gevoel
dat met jouw hart, al kloppend,
blijkt te zijn verweven

alleen pure krachten
kunnen uit onzichtbare gedachten
een stille verwachting zeven

een mens, zoals ik, is daartoe
doorgaans niet toe in staat
mijn armen zijn vaak te kort
oren neigen soms geluid te verzachten
en mijn gevoel staat met regelmaat
voor een gesloten poort;
ik weet me dan ook geen raad

we delen de verlatenheid
in het aardse bestaan
de hoop erkent echter niet de gelatenheid;
die duidt ons samen verder te gaan

21-02-2017 om 12:05 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zij aan zij


in 't land van daar
onbereikbaar ver voor mij
ligt mijn heimwee, zo teder stil

waarom dat woont
in menig stap,
ik heb daarvan geen weet
het is niet uit vrije wil
noch in aanvang gedoopt
ik word zomaar meegesleept

is het haar dans
in kleine pasjes
of de krekel in de avond
die fluistert in mijn oor

is het de kleur groen
in een overweldigend koor
of ligt de smaak aldoor
in mijn mond

ik heb geen weet
doch het leeft wel in mij
't is een wezenlijk verlangen
eeuwig en waar ik ook in gedij

vraag maar niet verder
waarom ik ben bevangen
door het land van daar
over de verte heen, zij aan zij

21-02-2017 om 12:04 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Soms


soms ben je zelf
de stille vriend
die naar je luistert
even het beste gezelschap
dat je op enig moment verdient

immers de ander
is iemand die enkel fluistert
en niet jouw verte ziet

vreemde woorden doven
ook al is je weerstand week
ze raken niet je hart,
hoop laat je in de steek

het is vluchten
in een heelal
van verborgen zuchten
maar tegelijk vastzitten
in een klemmende val

zelfs een glimlach
mist zijn doel
er heerst een ijzig gezag;
samen voelt als koel

21-02-2017 om 12:03 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nummer 8

lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd

ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur

doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op

het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam

hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten weer zullen komen,
nu leeft hij in zijn avond verborgen

21-02-2017 om 12:03 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.groen blaadje


u lust nog een groen blaadje?
dat is niet aan mijn
dovemansoren gericht
doch enige rijpheid
van het groeiend zaadje
verhoogt de smaak wellicht

niet dat ik zou weigeren
bij het naderen
van mijn aangezicht
toch zal ik het wassen niet laten
het is niet iets
waar ik vaak over zal praten

maar ik maak me zorgen
over de onbevlektheid
toch voor het oog althans
vaak onzichtbaar verborgen

ik zal trachten
al was het maar uit fatsoen
enige afkeer te overwinnen
want al wordt het,
als zijnde vers gekeurd

de groenten van het land
blijken vaak met gif besmeurd

21-02-2017 om 12:01 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wat zegt u


dat het mooi weer is
ja, dan hoor ik het goed
met regen is het mis
had ik u ook niet gegroet
of enkel gewuifd

knikken kan ook
doch wegkijken is niet mijn stijl
verstoppen achter mijn sigarenrook
zou niet lukken
de wind waait het weg
o ja, ik zou nog kunnen bukken

veters aantrekken zogenaamd
maar dan loert spit om de hoek
dat heb ik soms,
maar dan zou ik me
ietwat hebben geschaamd

ik loop immers in korte broek
en dan kom ik in een houding
die mij, als heer van stand
niet echt betaamt

wat vertelt u me nou
oh, u moet al verder
het is goed u weer eens te zien
de groeten aan uw vrouw

is die met
de noorderzon vertrokken?
ja, mijn oprecht medeleven
het is geen ramp
zie ik in uw ogen
wel, geniet van het vrije leven

alles zelf doen nu?
ach, u loopt wel weer eens
tegen de lamp

21-02-2017 om 12:00 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vibratie


soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel

al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen

dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,

bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid

toch verzachten klanken
gepaard aan het hart
het gevoel in kille mistbanken

meedrijven op een melodie
die het ritme van de adem
grenzeloos herkent
en zo het moment
uitspreidt en verzacht

ik gun ieder zo'n fragment
als de nacht overheerst
waarin een viool dan gelijk
met de stuurloze macht
op een zachte wind vibreert

21-02-2017 om 12:00 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op 't vroege uur in Mokum


ik zie voor mij uit
over de oude gracht
waar aan beide zijden
rijkdom wordt herdacht

het is een verstard beeld
op dit te vroege uur
een enkele rimpel in 't water
laat mijn ogen iets bewegen;
het voorkomt leeg getuur

boten, ijzeren huizen
achter elkaar, groot in getal
liggen aan een verhoogde kade
daar woont men in het dal
verstild in de onderste stadslade

bolle bruggen, vaak beklinkerd
in diagonaal verband
verbinden beide oevers
ze leggen al eeuwen contact
met de huizen op stand

ieder met een eigen gezicht
dat wel, onderscheid moet er zijn
het duidt op onze lage landse aard
toch leven we naast elkaar
veelal in straten met aan weerszijde
een stilstaande stenen trein

21-02-2017 om 11:59 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muze


the lady in blue
beschreeuwt ,
al beeldend,
haar schoonheid

die zich tevens doch
onvermijdelijk mengt
met sterfelijkheid

dat is wat ik voel,
het wonderbaarlijke
doet ook lijden,
wordt met melancholie
aangelengd

het is niet enkel
de schepping van een vreugd
vertaald in een sensuele zucht

het heeft ook de dood in zich,
verlies van de tanende jeugd
het omvat beiden
in een levenslange glijvlucht

het pure is ontegenzeggelijk
de dag èn de nacht

maar maakt ook van nature
van de nood een deugd
doorheen de ijzige koude
en vele hete vuren

21-02-2017 om 11:58 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dochters in 't klein


jaren waren zij al onderweg
maar in toenemende mate
vroegen zij vaak, onbewust,
om meer ruimte en om
wat "zekerheid" achter te laten

ach, ik zag hen van klein
naar groter groeien
en toch, ze bleven zo teer
in mijn veel oudere hart

al doende zag ik ze bloeien,
en ze vaak met hun innerlijk
en uiterlijk stoeien.

de voordeur was tot voor kort
een poort van buiten naar binnen
nu is het niet meer om
de veilige thuishaven
van de wereld af te sluiten;
ze gaan aan de volgende
ongewisse reis beginnen

ook wel om zich door jonge
heerschappen te laten verleiden
of om nieuwe dromen te volgen
waar hun ziel van nature om vraagt
ja zeker, gepaard gaande met een
voorspelbare weerbarstigheid

ik zal ze missen, deze meisjes
maar met belangstelling volgen,
" naar vermogen "
op weg naar volwassenheid

*
(voor Dewi en Noa)

21-02-2017 om 11:58 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over de kim


het wordt stil om me heen
of krimpt het buiten in mijzelf
heeft elke mens dat gemeen
een geringer en dalend gewelf

zal het de rijkdom zijn
die mij verblindt
en goed is gezind
dan wel de som van weerstand
en verlies
die altijd komt
maar ik niet verkies

het kan de telkens
kerende zandloper zijn
die mij vermoeid doet raken
en aan een uitgebalanceerde
eeuwige berusting bindt

ach, het is om het even
het uitzicht verdwijnt toch
als sneeuw voor de zon

mij maakt het niet zo uit
wat ik nu zeker weet is
dat altijd weer de lente komt,
naar verluidt,
achter mijn eindeloze horizon

21-02-2017 om 11:57 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Betoog


vrouwen zijn onderweg en
lijken voortdurend in de leg
herkauwen aldoor het kwaad
dat zij immer vinden op hun weg

ons wijzend naar wat liefde
zou moeten of kunnen zijn
met uitzicht op de teder volle baat,

waar is dat te vinden,
juist, in een soort blauw azuur,
een paradijs zonder levenspijn

een ding ontgaat hen echter
daar wonen geen mannen
met haren op hun borst

er rust een edele prins in rozengeur
die zijn gebrul uit wil bannen
en sokken draagt met gelijke kleur

geef mij maar de kroeg op de hoek
bij Tanja aan haar brede toog
zij is voor mij een open boek

oké, wat gerafeld aan iedere hoek
maar heeft geen weet meer
dat ik ooit aan haar tepels zoog

21-02-2017 om 11:56 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'s Herenweg


mannen zijn onderweg
drie mannen volgen elkaar
zoals ik nu zeg
achter verloren dromen

neen, niet een zichtbare
doodlopende weg
maar toch, het zijn
verleden gedachten
die aan hun ogen voorbij komen

en de aanstaande morgen in
het ochtendgloren
gewis niet zullen verzachten

de kruisingen op hun gelaat
verhalen van verwarde snaren
is het levensverraad of
gewoon de laatste jaren baren

d'ogen blikken in de ziel
van een spiegel
als zij, de mannen,
de richting kiezen,
eigen aan hun bestaan

daar gaan ze
drie baarden
ooit komen zij daar aan

21-02-2017 om 11:54 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kringloop


als het grijs komt
of kaalte toeslaat
en jong groen verder ontluikt
schijnt een beeld te ontstaan
waarbij de toekomst morgen is
en het heden al is vergaan

ik zou met die gedachte
toch zelf niet verder gaan
ook al vertragen de jaren
de ziel is nog steeds van vandaag

ik zou het kind in mij
niet tot verplichte rust verklaren
het is nog immer scheppend en vrij

in mijn ziel zijn al doende
vruchten gerijpt en nog steeds
draagt de geringde boom
elk jaar nieuwe scheuten

men hoede zich ervoor
zich niet van wasdom te ontdoen
het bij voorbaat te beschouwen
als een gesloten aureool
of een haast versleten schoen

21-02-2017 om 11:53 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als de lente verzaakt


ze gaat
steeds vroeger,
zonder licht

gedachten
verzwaren
het ademen

de lach zwicht
voor verleden gevaren
terwijl de ziel
bij voortduring dicht
in lettergrepen van pijn

in het heden leven
blijkt ooit te zijn

in dromen blijven zweven
welke angst beleven
en morgen
ja, is er een morgen
die voor haar mag zorgen

is het doek te zwaar
voor jouw schouder;
ben je bij mij niet geborgen

wordt mijn kracht, holle macht
mijn liefde een steen des aanstoots
veranderen mijn oren
in een lange schacht
waar kwelling enkel op
kwelling wacht

goud smelt soms
bij koude
regen bevriest vaak
door uitzichtloos verdwalen

ga maar vroeg
ga maar
ik hoop dat een diepe slaap
weer-zin doet verschralen

21-02-2017 om 11:52 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.A la Campagne


ik was er weer even, ·
daar, bij mijn grote liefde,
het orgel à la campagne
in het kerkje van Pleaux,
Romaans en zonder franje

daar huist een geschenk
hemels groots, te groot voor mij
in het schaduw-rijke bedehuis,
oprijzend aan de linker zij

de toetsen weten dat ik
geen gedachten meer denk
als ik mijn gevoelens door
de loodrechte pijpen sluis

en onbewust verenigd word
met de melancholieke melodie
die deels mij toebehoort

maar ook weer vreugde schept
indien de schoonheid daarvan
als van zelve wordt aangeboord

21-02-2017 om 11:52 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zonder titel


midden in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven

de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken

in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur zorgt
voor ongedwongen klanken

daar kan ik van zelve
mijn denken vertragen,
woorden versagen;
zij zouden gevoelens verkillen

ik zwijg derhalve
en kan een innig verlangen
naar hoger inzicht tillen

21-02-2017 om 11:50 geschreven door Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 9




Foto

Inhoud blog
  • Memoires 1 tot en met 6
  • Welkom op 9
  • februari
  • Alleen
  • Ochtendstond
  • Oud en Nieuw
  • het jaar verlaten
  • het verschiet
  • Donkere dagen
  • ......
  • hier
  • Epische poŽzie "Julius "
  • Verder weg
  • Tijdloos
  • een vriend
  • Voortgang
  • Rondom Loevestein
  • in gedachtenis, Wim Brands
  • Soms
  • Onderweg
  • Heimwee
  • De oude dag
  • Anne
  • Vluchtig
  • Op weg naar de zin
  • Foto in de pas
  • Ta solitude
  • dromen
  • ga ik diep
  • zie mij
  • Keer op keer
  • ken je ook
  • hoe ik ga
  • Tot het einde van de tijd
  • Ingebeeld (2)
  • Zijn
  • Uur van de waarheid
  • Kerend getij
  • vluchten kan niet meer
  • wat niet is.
  • Zij aan zij
  • Soms
  • nummer 8
  • groen blaadje
  • wat zegt u
  • Vibratie
  • Op 't vroege uur in Mokum
  • Muze
  • Dochters in 't klein
  • Over de kim
  • Betoog
  • 's Herenweg
  • Kringloop
  • Als de lente verzaakt
  • A la Campagne
  • zonder titel

  • Gedichten 1 en inhoud van de blogs


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!