1959. Zoals reeds verschillende keren vermeld was Radio Luxemburg de grote bron voor mijn muzikale ontdekkingen. Dit waren eerst de Engelstalige uitzendingen, veelal 's avonds heel laat, maar op een bepaald moment hadden we ook Duitstalige programma's en later ook Nederlandstalige. Het kon dus niet meer op.

De zondagnamiddag, als ik niet mis ben, was er een groot verzoekplatenprogramma met CAMILLO FELGEN  en hij draaide zeer veel hits die in Duitsland gekend waren en een van die hits was MORGEN van ene IVO ROBIC. (Zie foto).
Hij was Joegoslaaf en geboren in 1927, dus reeds 32 jaar in 59 en hij had reeds een volledige muzikale carriere achter de rug, maar met  "Morgen" had hij zijn eerste millionseller en kwam zelfs tot nr 13 in US hitparade en dat betekende natuurlijk kassa.

Ik hoorde dit liedje graag, ook omdat er een mooie gitaarbegeleiding bij was die ik reeds rap kon meespelen want er waren maar een paar akkoorden en die had ik reeds geleerd.
Met Rock 'n roll had dit niets te maken maar Duitse liedjes waren wel heel populair hier in Vlaanderen , zeker na  Freddy Quinn.

Ivo robic stond dus wel degelijk in de Vlaamse top 20, bracht het zelfs tot nr 5 en vertoefde, zoals de bij de grote hits, liefst 7 maand in de Vlaamse hitparade.

HIERONDER IVO ROBIC MET MORGEN. EEN PLAYBACK UIT 1997 - HIJ WAS DAN AL 70 JAAR EN NOG STEEDS MET "ZWART" HAAR.

                           

01-02-2012 om 08:29 geschreven door sixties  

1959. Blijkbaar was dit jaar op veel gebieden een speciaal jaar en kwamen alle genres aan bod niettegenstaande de nieuwe classic rock 'n roll, die al dan niet reeds verwaterd , overheerste.
Een van die outsiders was RAY CHARLES. Hij was geboren in 1932 en dus reeds 27 jaar in 59 en hij had een enorme millionseller met de hit WHAT'D I SAY.

Hij was zwart en blind geworden toen toen hij 6 jaar was en werd reeds wees op zijn 15e. Toen hij 17 was vormde hij zijn eerste band en zong een beetje Nat King Cole na. Hij geraakte op TV en hij begon jazz,  rythm and blues en soul music te zingen en te spelen.
Door het succes breidde hij zijn groep uit tot een echte kleine big band en voegde er  een meisjeskoor aan toe: THE RAELETS.

In 59 kwam dan de grote doorbraak met "What'd I say" een zelfgeschreven song met een rare titel. In 1962 waren er van deze plaat 8 miljoen verkocht. Hij werd al vlug THE GENIOUS genoemd omdat hij veel instrumenten bespeelde en ieder genre tot in de perfectie aankon.
Ik hoorde deze plaat op Radio Luxemburg, 's avonds, en ik had een beetje last met de muziek. Dit was geen classic Rock 'n roll. Ik probeerde akkoorden te vinden die enigszins geleken op wat ik hoorde op de plaat maar dat marcheerde niet. Dit was dus iets anders dan wat ze mij voorkauwden in de KLAVAR cursus die ik volgde. Later wist ik dat dit natuurlijk een combinatie was van  BLUES EN JAZZ in de echte zin van het woord, en de akkoorden waren inderdaad anders gespeeld. Alles klonk precies vals en toch was het niet vals, het klonk perfect, gesofistikeerde muziek, moeilijke muziek, voor mij toch.

Zoals dikwijls geraakte Ray Charles met zijn hit niet in de Vlaamse Top 20 en Radio Luxemburg was dus de beste bron. Op de juke boxen, die een beetje aandacht hadden voor de Amerikaanse hits,was hij wel te horen.
Ray zou zijn eerste top 20 hit hebben in Vlaanderen met HIT THE ROAD JACK in november 61.
Nadien kwamen zijn country hits die dan ook zeer hoog scoorden. Later veel meer daarover.

HIERONDER RAY CHARLES MET ZIJN LIVE HIT WHAT'D I SAY. HET WEL IN 1963.

31-01-2012 om 09:04 geschreven door sixties  

1959. In dit jaar was er iets speciaals aan de hand. Tot nu toe was er van JAZZ muziek weinig te horen op de radio, zeker niet op de autoscooters en ook niet op de juke - boxen.

En al met eens was daar dus een nummertje PETITE FLEUR. Het werd gespeeld door CHRIS BARBER AND HIS JAZZ BAND maar het was geschreven en ook apart gespeeld door ene SIDNEY BECHET, een zwarte Amerikaan , geboren in New Orleans in liefst 1897, die in Parijs woonde en daar een carriere had uitgebouwd.
Het nummer werd gespeeld op een klarinet en de twee versies werden door elkaar gespeeld dus deze van Chris Barber, Engelsman en Sidney Bechet , Europese Amerikaan uit Parijs.
De versie van Chris Barber verkocht officieel meer dan een miljoen , maar Sidney Bechet werd hiermee wel ook wereldberoemd.

Iedere morgen bij het ontbijt hoorde ik dus weer een aantal maanden dit melodietje en begon ervan te houden. Als JAZZ muziek zo klonk dan was dat voor mij OK.
Kort daarna zou in Ruiselede de Banana Peel Jazz club opgericht worden en ik hoorde de "jazz" muzikanten dan ook voor de eerste keer live jazz spelen in de garage van Dr George in de Kasteelstraat. Het klonk heel anders dan Petite Fleur, het was meer Dixieland, maar het was ook goed. Over Bananapeel Ruiselede later veel meer.

Petite fleur stond in april  1959 nummer 3 in de Vlaamse top 20 en bleef in top 20 staan gedurende 7 maanden, de traditie getrouw voor grote hits in die periode.

HIERONDER EEN  LIVE AUDIO VERSIE VAN PETITE FLEUR GESPEELD DOOR SIDNEY BECHET. DEZE VERSIE IS VEEL GEVOELIGER VOLGENS MIJ DAN DE MILLIONSELLER VAN CHRIS BARBER.

30-01-2012 om 09:27 geschreven door sixties  

1959. Zoals reeds nu en  dan vernoemd gaven de Doo Whop groepen een aanzet tot de Rock 'n roll midden de jaren vijftig.

De legendarische disk jockey ALAN FREED ( zie foto boven) was, als blanke, ooit begonnen met deze (zwarte) groepen te boeken voor zijn radioshows en kort daarop ook voor zijn theatershows. Ze werden op een bepaald moment dan Rock 'n roll shows genoemd, want Alan Freed beweerde dat hij de term had uitgevonden en dat hijzelf de eerste was die hem gebruikte in verband met muziek.
In de negerwijken betekende rock 'n rollen namelijk de liefde bedrijven.

Reeds in 1953 was er een Doo Whop groep die voor een millionseller zorgde, waarschijnlijk de eerste in dit genre. De groep noemde THE DRIFTERS. De song noemde MONEY HONEY.
De lead en -frontman van The Drifters was CLYDE MCPHATTER.(zie  1e foto onder deze tekst) 

Kort daarop moest Clyde naar het leger en de nieuwe leadzanger werd de legendarische BEN E. KING.(zie 2e foto)
The Drifters deden verder en in 1959 haalden ze een tweede millionseller met THERE GOES MY BABY. De song was geschreven door Ben E. King. Ben verliet echter  de groep in 1960 om solo artiest te worden.
Hier zien we 2 verbanden : "Money Honey" werd gecoverd door Elvis Presley, Cliff Richard and The Drifters dienden hun naam te veranderen in Cliff Richard and The Shadows om een proces te vermijden aangespannen door The Drifters wegens plagiaat.
In de sixties zullen we "The Drifters" maar ook "The shadows"  en "Cliff Richard" nog veel tegenkomen.

"There goes my baby" kwam in Vlaanderen niet veel aan bod en verscheen niet in de Vlaamse top 20. The Drifters kwamen er wel in met "Save the last dance for me" in 1961 en dan meteen voor 5 maanden lang.

ONDER  TWEE VOLGENDE FOTOS EEN AUDIO-VIDEO VAN THERE GOES MY BABY VAN THE DRIFTERS.

                      BEN E. KING

             CLYDE McPhatter

29-01-2012 om 11:20 geschreven door sixties  

1959. Vergeefs heb ik gezocht naar ONE NIGHT WITH YOU van Elvis Presley bij de millionsellers  maar ik heb dit niet gevonden, wat mij ten zeerste verwondert, want dit nummer  vond en vind ik een van de beste die Elvis ooit gemaakt heeft.

Hij zong dit op een rauwe manier en de muziek is bluesachtig. Het ritme van de song is ook zeer mooi en, tot mijn frustatie, niet gemakkelijk te spelen op de gitaar, zeker als je erbij zingt. Ik kon het toen in 59 niet spelen zoals op de plaat, hoe hard ik het ook probeerde.
Ondertussen, zoveel jaren later, speel en zing ik dit wel op de, hopelijk, juiste manier, maar ik heb er in mijn oude dag nog zeer hard moeten aan studeren om het goed te krijgen. Het staat bij  The Shadoogies als een van de eerste songs op ons programma.

One night with you stond in maart 59 wel op de 9e plaats in de Vlaamse top 20 en bleef daar 4 maand staan. Voor een keer waren we dus mee in Vlaanderen maar dan werd het blijkbaar toch geen millionseller, in de wereld dan.

HIERONDER ELVIS  PRESLEY MET EEN AUDIO-VERSIE VAN ONE NIGHT WITH YOU MET FOTOS VAN ELVIS.      

28-01-2012 om 08:17 geschreven door sixties  

ACTUEEL.  The Shadogies spelen de muziek van de jaren waar deze blog over bericht.

The Shadoogies spelen als rode draad in hun optredens een twintigtal nummers van The Shadows en verder de (gezongen) Rock 'n roll nummers van de jaren 1955 tot 1965, alsook een aantal country en blues nummers van die periode en wat later.

Een van deze nummers is een instrumentaal nummer van The Shadows PEACE PIPE uit de film The young ones. (1962)

KIJK EEN LUISTER HIERONDER NAAR PEACE PIPE DOOR THE SHADOOGIES IN DE MOLEN IN CONCERT TE RUISELEDE OP 6 FEBRUARI 2009.

27-01-2012 om 08:16 geschreven door sixties  

1959. De meeste millionsellers werden gescoord door Amerikanen en hier en daar ook een Brit , maar in het vaste land Europa kwam dit minder voor. Een van de uitzonderingen was FREDDY QUINN.
Hij scoorde in 1959 zijn derde millionseller op rij met de titelsong van zijn film DIE GITARRE UND DAS MEER.
Zijn stem was effenaf prachtig en zeker in Vlaanderen konden we niet genoeg van hem krijgen.
Hij kwam tot nummer 2 in de Vlaamse top 20 en verbleef daar, net zoals veel  anderen in die tijd liefst 8 maand.

Zijn platenfirma vermelde in zijn biografie dat Freddy vroeger effectief zeeman was geweest, maar lezers van mijn blog hebben er mij attent op gemaakt dat hij nooit op een schip gevaren zou hebben. Zo zie je maar dat een blog nog de waarheid aan het licht brengt ook.

In ieder geval Freddy was te zien in zeemansfilms en men zou gezworen hebben dat hij niets anders had gedaan als varen terwijl hij zong of omgekeerd. Het was dus , net zoals Cliff Richard, een tijd later, Elvis achterna met een hele reeks muzikale films.

HIERONDER DE AUDIOVERSIE VAN DIE GITARRE UND DAS MEER VAN FREDDY QUINN. ER WAS EEN MOOIE GITAARPARTIJ IN DE SONG EN DAT STOND MIJ AAN.
IK WAS TENSLOTTE, DACHT IK TOCH, EEN GITARIST IN WORDING.  

26-01-2012 om 08:50 geschreven door sixties  

1959. De rythm and blues was een inspiratiebron voor de Rock 'n roll en een van de artiesten die met rythm and blues succes hadden in het Classic rocktijdperk was ene LLOYD PRICE.

Hij was geboren in 1933 en dus reeds 26 jaar in  1959, geen blanke en geen teeny bopper dus.
Hij kwam uit een muzikale familie en reeds jong had hij een eigen band en speelde zelfs trompet.
Hij was ook een goede zanger met een rauwe stem. Na zijn legerdienst vomde hij een heus orkest met 9 man, een beetje naar het voorbeeld van Fats Domino.  In 1952 schreef hij het nummer LAWDY, MISS CLAWDY en hij had zijn eerste millionseller te pakken.

Eerst in 1959 kwam zijn tweede millionseller : STAGGER LEE. Ook in  1959 volgde zijn derde millionseller I'M GONNA GET MARRIED en kort daarop kwam zijn echte  all time wereldhit, zijn vierde millionseller : PERSONALITY. Hij schreef meestal zelf zijn songs wel in samenwerking met Harold Logan, onbekend en wie weet iemand van zijn platenmaatschappij zoals we vroeger reeds zagen.
LLOYD PRICE stond in 59 met Stagger Lee voor 2 maand in de Vlaamse top 20 en Personality liefst 8 maand, onvoorstelbaar maar dat was zo in die tijd.

Bij mij thuis in de Knokstraat (Ik was 15 in 1959), in ex Cafe SEBASTOPOL, hoorde ik dus,zelfs bij het ontbijt voor dat ik met de fiets naar Aalter naar school reed, regelmatig een aantal hits op de radio : "Broken hearted melody" van Sarah Vaughn, "Personality" van Lloyd Price, "Marina" Rocco van Granata, "Dream lover" van Bobby Darin, later "A big hunk of love" van Elvis Presley,  enz... het kon dus niet meer op. Ik absorbeerde alles, begon de verschillende akkoorden te onderscheiden, vertaalde dat dan naar mijn gitaar, trachtte de teksten te begrijpen, leerde de liedjes zingen. Kortom de muzikant was in volle ontwikkeling en de muziek zou voor altijd een deel van mijn leven blijven.

HIERONDER LLOYD PRICE MET PERSONALITY, HET LIJKT LIVE , MAAR MEN WEET NOOIT MET DIE AMERIKAANSE TELEVISIE.            

25-01-2012 om 08:29 geschreven door sixties  

1959. De Vlaamse top 10 zag er in juli als volgt uit :

1.  SWEETHEART MY DARLING MIJN SCHAT : CATERINA VALENTE
2. VENUS - FRANKIE AVALON
3. CAFE ZONDER BIER -  BOBBEJAAN SCHOEPEN
4. PERSONALITY - LLOYD PRICE
5. PETITE FLEUR - CHRIS BARBER
6. MARINA - ROCCO GRANATA
7. LONELY BOY - PAUL ANKA
8. DIE GITARRE UND DAS MEER - FREDDY QUINN
9. TIGER - FABIAN
10. WAAROM ZIJ DE BANANEN KROM - TONY COSARI

Dit was een zeer mooie lijst en alles stond erin : Classic Rock ' roll, Vlaams, Nieuwe Rock 'n roll (meer stroop), Duits, Italiaans door ene  Rocco Granata.

Mijn voorkeur ging uit naar Tiger van Fabian en Personality van Lloyd Price, maar ook Frankie Avalon en Paul Anka  vond ik goed.

Ondertussen had ik mijn eerste gitaar kunnen kopen (zie foto) met bons van de solomargarine en was ik reeds verwoed aan het oefenen met hulp van een schriftelijke KLAVAR cursus. (Zie hierover ook mijn eerste bericht van 11 december 2008). Het eerste liedje waarvan  ik min of meer de akkoorden kon spelen was : Cafe zonder bier van Bobbejaan Schoepen. Het waren er maar drie do, fa en sol7 maar dat was reeds een hele karwei. Er was ook een kort solo tussenspel dat enkele keren voorkwam :  sol, la, si do en dat ging ook.

Ik speelde en zong dit voor aan mijn moeder en ze moedigde me aan om verder te doen en ik heb volgehouden.

We komen nog een aantal keren terug op deze Vlaamse top 10 want deze was voor mij van groot belang in de ontwikkeling van mijn muziek.

Frankie Avalon had dit jaar liefst 3 millionsellers : VENUS, JUST ASK YOUR HEART en WHY.
Rock was in deze liedjes ver te zoeken, het begin van een nieuwe wending.

HIERONDER VENUS VAN FRANKIE AVALON BIJ DICK CLARK. DE AANWEZIGE MEISJES GAAN UIT DE BOL VOOR DEZE MOOIE JONGEN WANNEER HIJ ZIJN LIEDJE LIPT IN DE TV STUDIO. DE TIJD VAN DE TEENY BOPPERS WAS DUS ECHT BEGONNEN EN ZOU NOG LANG DUREN.

24-01-2012 om 08:53 geschreven door sixties  

1959. Hier ook  bij ons was het zeker niet al rock 'n roll wat de klok sloeg, de traditionele muziek hield ook goed stand en nu en dan hadden we zelfs een klepper van formaat bij onze Vlaamse zangers.

Een nieuwkomer was een Italiaanse Limburger ROCCO GRANATA. Hij was geboren in Waterschei en leerde al vroeg accordeon spelen. Hij kon een plaatje maken met zijn orkest bij  de platenmaatschappij Elektra, en hij koos voor een  gekend Italiaans liedje : MANUELA. Hij begeleidde zichzelf ook op accordeon en moest ook een B kant hebben voor zijn plaat. Daarom schreef hij MARINA.
Het draaide ook hier anders uit en Marina viel in de smaak van gans Belgie maar was ook  een succes in  gans Europa en eveneens  in de USA en het kwam daar tot nr 31, en dat wil iets zeggen . Hij had in 1960 dan ook zijn millionseller binnen en hij maakte in de jaren daarna een resem hits . Met zijn verdiende geld stichtte hij een theaterbureau en een platenmaatschappij en veel Vlaamse vedetten nam hij onder zijn hoede.
Later zou Rocco zich ook wagen aan Nederlandse en Duitse liedjes en met veel succes.
Tot op vandaag zingt hij nog en treedt hij ook nog op.

 We zagen reeds  dat hij in juli 59 op de tweede plaats stond in de Vlaamse Top 20 maar hij schopte het tot nummer 1 en zou in de top 20 blijven gedurende maar liefst 10 maanden.
Een groter succes was niet mogelijk en iedereen gunde het hem.HIj heeft in Vlaanderen in alle zalen opgetreden maar hij deed jaren aan een stuk ook gans de wereld, want "Marina" was nu eenmaal een wereldhit van formaat. Niet slecht voor een Vlaams-Italiaanse jongen.

HIER ONDER ROCCO GRANATA MET MARINA OP DE AMERIKAANSE TV. HET IS PLAYBACK MAAR ZO HOREN WE ZEER GOED HET GELUID.  ZIJN ACCORDEONSOLO IS UNIEK EN ZEER WEINIGEN KUNNEN DIT SPELEN. OOK DE KLANK VAN DE ACCORDEON WAS ONGEHOORD. ZIJN STEM KAN JE HERKENNEN UIT DUIZEND.

23-01-2012 om 00:00 geschreven door sixties  

1959. Cliff Richard, was geboren als  Harry Roger Webb, in India in 1940.  Na de terugkeer naar Engeland werd Cliff bediende en leerde hij gitaar spelen en hij zong rock 'n roll met als lichtende voorbeelden Elvis Presley en Jerry Lee Lewis..  Hij was een van de vele would -be sterren die in Londen in de beroemde 2 I's coffeebar nu en dan optraden en hoopten op een bepaalde dag iemand te ontmoeten die hen een kans gaf. Hij stichtte de groep The Drifters met een bepaalde bezetting maar na verloop van tijd waren The Shadows de leden van de groep. Dus Cliff Richard, Hank Marvin, Bruce Welch, Tony Meehan en Jett Harris versierden een platencontract en hadden veel succes met MOVE IT.

Living doll was een echte  soft rock song. Kort daarop verscheen Cliff in de film Serious charge, een film over jeugddeliquentie, iets zoals High School Confidential met Jerry lee Lewis, en hij zong in de film de song LIVING DOLL.
Deze song met begeleiding door The Shadows werd zijn eerste millionseller en was de echte doorbraak voor The Shadows met hun beroemde gitaarsound, en met op sologitaar Hank Marvin met zijn  legendarische rode Stratocaster gitaar.

Zowel Cliff apart en met The Shadows en The Shadows, later apart, zouden vanaf nu alle hitparades gaan beheersen voor de komende jaren. In Europa en zeker In Nederland en Belgie zouden ze op bepaalde momenten Elvis Presley verdrijven van de top en de vraag werd regelmatig gesteld wie nu eigenlijk het meeste succes had Cliff of Elvis.

Cliff Richard and The Shadows stonden  in 59 in de Vlaamse Top 20 en dat gedurende 3 maand. Nu was ik zeker dat ik gitarist  worden zou, ik wilde zo spelen en ook zingen alhoewel ik besefte dat het niet gemakkelijk zou zijn, maar moeilijk gaat ook.

HIERONDER CLIFF RICHARD AND THE SHADOWS MET LIVING DOLL. HET IS EEN LATERE LIVE UITVOERING MET  HANK MARVIN . OOK DE BAS IS ZEER SPECIAAL. DE TYPISCHE STEM VAN CLIFF IS UNIEK.

22-01-2012 om 08:59 geschreven door sixties  

1959. Vandaag hebben we het over een zeer getalenteerde maar controversiele Sologitarist  : LINK WRAY. Hij was geboren in 1930 in North Carolina  en dus in 1959 reeds 29 jaar, dus OUD voor de teeny boppers van die tijd.
Hij leerde reeds vroeg gitaar spelen en was, zoals iedereen, beinvloed door de country music en de blues muzikanten van het zuiden van de USA. Zijn familie was als een commune avant la lettre : ze
leefden allemaal samen met een 30 tal familieleden  en anderen op dezelfde farm.
Zijn eerste groep vormde hij in 1942, dus hij was slechts 12 jaar en ze speelden alles wat dan populair was.

Later kwam hij als soldaat in de Koreaanse oorlog terecht en hij kreeg er tuberculose. Hij vertoefde hierdoor een jaar in een militair hospitaal.
Hij speelde verder en na zijn genezing geraakte hij aan een platencontract en nam RUMBLE op, dat hij zelf schreef, weliswaar met assisentie van ene Milt Grant, waarschijnlijk weer een truuk om hem wat royalties af te snoepen.De opname zou doorgegaan zijn in 1954 en bleef goed verkopen zo dat er in 1958 een miljoen van over de toonbank waren gegaan. Gedurende de periode 1954 - 1958 was hij, hij volgens bronnen, VERDWENEN, om terug op het toneel te verschijnen in 59. Hij had dan , naast veel andere, RAWHIDE, geschreven, nam het op het werd zijn tweede millionseller.

In 1971 nam hij een langspeler op met hoofdzakelijk familieleden als muzikanten en allemaal songs geschreven door hemzelf. Het werd een groot succes maar er kwamen geen echte follows ups meer.
Alleszins een bizzare figuur, die blijkbaar ook wel een glaasje lustte maar ook veel studiowerk gedaan heeft bij zeer veel Amerikaanse vedetten.

In 59 heb ik niets van Link Wray gehoord, maar in maart 1978 stond hij samen met Robert Gordon in de Vlaamse top 20 op 10e plaats en hij bleef er 7 weken met het nummer "Red Hot". Zijn gitaarspel vond ik dan super. "Red hot" was oorspronkelijk opgenomen op Sun Records  in Memphis door Billy Lee Riley met de jonge Jerry Lee Lewis aan de piano. Je ziet maar, het muziekwereldje is niet zo groot.

ONDER DE VIDEO KRIJGT U  IN BIJLAGE EEN MP3 VAN RUMBLE VAN LINK WRAY. Niet te geloven dat dit uit 1953 zou dateren, nietwaar Jimmy Hendrix?

HIERONDER EEN AUDIO VERSIE VAN RAWHIDE DOOR LINK WRAY AND HIS RAY MAN. HOOR IK HIER GUITAR BOOGIE EN SHADOOGIE VAN THE SHADOWS DOOR ?

                  

Bijlagen:
Link Wray - Rumble.mp3 (2.3 MB)   

1959. Fabiano Forte, een Italiaan ?, was een zeer mooie jongen en was geboren in Philadelphia in 1943. Hij was dus in 1959  zestien jaar oud en ikzelf was 15.
Hij werd ontdekt door een platenfirma die op zoek was naar een schone jongen die ook nog een beetje ritme in zich had en een rauwe stem had. (the groll in the voice).

Tot dan was de CLASSIC ROCK'N ROLL een fenomeen dat veel tegenstand had ondervonden van de blanken die het zagen als niggermusic en er van af wilden. Ze hadden Elvis, Jerry Lee en de zwarten Chuck Berry en Little Richard (zie vroeger in deze blog) moeten slikken maar verder kon en mocht niet.
De platenfirmas zochten dus mooie jongens en meisjes om verwaterde rock te zingen en te spelen met teksten die voor iedereen aanvaardbaar waren en zelfs de ouderen kon aanspreken.
FABIAN (FORTE) voldeed blijkbaar aan hun profiel en zou en moest gelanceerd worden, ook als voorbeeld voor de toekomst. En aldus gebeurde.

Ik werkte in 1959 (15 jaar oud), tijdens de grote vakantie, bij een landbouwer, Jozef Bruneel, in Ruiselede gedurende 6 dagen per week. Ik verdiende een beetje geld en leerde de boerenstiel zeer goed kennen. Ik reed met de paarden, met de tractor, met de pikmachine , ging mee met de pikbinder, hielp bij de dorsmachine, enz...

Ik kreeg ook te eten 's middags en 's avonds en op een middag kon ik het dagblad inkijken en er stond een ganse bladzijde in over de tweede generatie rock 'n roll met als voorbeeld FABIAN.
Er werd beschreven hoe alles in zijn werk ging. De platenfirma's zochten dus mooie jongens en die werden dan in de studio gehaald om songs in te zingen die zeer gemakkelijk te zingen waren, niet te hoog en niet te laag.  De begeleiding werd verzorgd door super studiomuzikanten. Alles werd op voorhand op band ingespeeld en de zang werd nadien toegevoegd. De valse en onzekere tonen van de zang werden elektronisch bijgeregeld of gewoon overstemd door de instrumenten en backing vocals.

Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik dit las, ik was er zeker van dat dit niet klopte omdat ik dan reeds een rock 'n roller geworden was en de nieuwe muziek koesterde. En nu dit.
Het scheen uiteindelijk dan toch te kloppen, alhoewel het niet zo overdreven was zoals beschreven was in de gazet, die een beetje sensatie had gezocht.

Fabian kon wel zingen en had ritme maar hij was natuurlijk geen Caruso en had ook niet die pretentie. TIGER werd wel zijn enige millionseller na een tweetal flops maar de meisjes waren stapelgek op  hem. Hij kwam op TV, in veel films en deed succesvolle tournees. Tot op vandaag treedt hij nog op en is nog steeds mooi en succesvol.

HIERONDER EEN AUDIO VERSIE  VAN TIGER DOOR FABIAN. ZEER GOED VOLGENS MIJ.
LET OP DE BACKING VOCALS,  DE GITAARSOLOS MET TWEE GITAREN IN PLAATS VAN EEN.  EEN ZEER GOEDE ROCK PLAAT, NOG GEEN ZOETE STROOP ZOALS KORT DAARNA ZOU KOMEN.            

20-01-2012 om 08:23 geschreven door sixties  

ACTUEEL. THE SHADOOGIES spelen rock 'n roll, country en blues uit de wonderjaren 1955 - 1965 en later afgeleide muziek.

We hadden een zeer succesvol optreden in Galmaarden op 20 juli 2010.

De grote tuin van het baljuwhuis was de plaats en we beschikten over een prachtig podium met een fantastische verlichting en zelfs een rookmachine constant bediend door een operator.

Onze rocksongs klonken als in de fifties en de sixties en het publiek en de organisatoren waren in de wolken. We danken Paul Cardoen, Schepen van cultuur en cultuurfunctionaris Hilde Demecheleer voor de uitnodiging.

HIERONDER FORTY DAYS VAN CHUCK BERRY, MAAR HET IS MIN OF MEER DE VERSIE VAN CLIFF RICHARD AND THE SHADOWS UIT 1961 DAT WE SPELEN.

19-01-2012 om 08:24 geschreven door sixties  

1959. Zoals ik reeds een aantal keren vermeld heb stond de radio steevast aan bij het ontbijt bij ons in de Knokstraat nr 20, Ruiselede. Natuurlijk wat dat voor het nieuws maar ook, en zeker voor mij, voor de muziek.

Veel van de hits van die tijd werden reed 's morgens gespeeld en er werden ook liedjes gedraaid die niet zomaar in de hîtparade stonden maar blijkbaar de favorieten waren van de radio disk jockeys.
Een van die nummers was HEARTACHES BY THE NUMBER van ene GUY MITCHELL.
Dit was een slow swingend nummer en ik vond dit mooi : de stem, de tekst en het orkest en ook dit liedje neuriede ik bij het naar school rijden met de fiets. Dit was 7 kilometer dus ik kon wel een volledige langspeelplaat volneurien tijdens de rit.

Deze plaat was Guy zijn zesde millionseller, dus hij was geen onbekende maar ik kende hem niet goed. Nu zie ik dat hij geboren was in 1927, dus 30 jaar in 1959. Geen tienderidool dus maar een crooner. Hij zong reeds als kind  op radiostations en in het middelbaar zong hij in de schoolband. Na het leger zong hij terug , was  een tijd ziek en in 49 won hij een talentenjacht.

In 1950 kwam de doorbraak met de millionseller my MY HEART CRIES FOR YOU geschreven door orkestleider Percy Faith. Het liedje was  wel een Franse traditional dus geadapteerd door Percy.
De millionsellers bleven komen : in 1951 : THE ROVING KIND en MY TRULY TRULY FAIR,
in 1952 : PITTSBURGH, PENNSYLVANIA, in 1956 : SINGING THE BLUES  en de zesde dus in 1959 : HEARTACHES BY THE NUMBER.

Guy stond enkel in 1957 in de Vlaamse top 20 met Singing the blues, geraakte tot nr 4 en bleef 7 maanden genoteerd.

 ONDER  DE VIDEO EEN MP3 VAN SINGING THE BLUES. GEWOON OP TIKKEN.

HIERONDER HEARTACHES BY THE NUMBER DOOR GUY MITCHELL. EEN AUDIO VIDEO MET FOTOS.

Bijlagen:
Guy Mitchell - Singing The Blues.mp3 (1.7 MB)   

1959 - We verlaten 1958.

We hadden de instrumentale groepen The Champs met Tequila en Duane Eddy met Rebel Rouser, maar  de groep die mij het meest aanstond was Johnny and the Hurricanes met hun enige millionseller in 1959, RED RIVER ROCK.

Dit was de beat versie van de standard RED RIVER VALEY. Deze song zette de trend voor het gebruik van een orgel in de rock. Het werd gespeeld op een klein orgeltje en de klank was kerkorgel (pipe organ). Ze  beweerden dat  ze op een  Hammond speelden maar het zal dan wel een zeer kleine geweest zijn. (Alles was reeds elektronisch). De Hammond orgels in Europa waren allemaal mastodonten (bv Kor Stijn in het liedje van Dorus - Twee motten  - speelde op een Hammond met maar liefst 3 handklavieren  en een enorm voetklavier, als ik niet mis ben). Een grote lesleybox maakte ook deel uit van het geheel maar dus niet bij de Hurricanes. Op fotos zag je soms wel een grotere orgel, maar meestal was het een klein exemplaar.

Johnny Paris was de leider van de groep. Hij was saxofonist en , zoals op de platen Duane Eddy, kon je de saxofoon goed in horen iedere song.  Hij scheurde met zijn  saxofoon dat het een lust was. Verder hadden we fantastische drums en gitaarsolos om U tegen te zeggen. Op de juke box was de klank fantastisch zonder meer.
Johnny stond met zijn Hurricanes in november 1959 op de tweede plaats in de Vlaamse top 20 en zou daar liefst 6 maanden in blijven.

Weinig orkesten coverden deze song, ze waren bang van radikaal af te gaan, het origineel was te goed en te speciaal.
Johnny Paris overleed een aantal jaren terug en na zijn de succesperiode in de jaren 50 en 60  hebben we nog weinig van hem gehoord.

HIERONDER EEN AUDIO VERSIE MET FOTOS VAN RED RIVER ROCK. ZEER MOOIE MUZIEK.           

17-01-2012 om 08:47 geschreven door sixties  

1958. Niet alleen de mooie jongens en mooie meisjes hadden succes in 1958.
Rock 'n roll was van oorsprong dus rythm and blues en de zwarten die deze muziek speelden profiteerden  ook mee van de nieuwe rage bij de blanken en verkochten ook miljoenen platen.

 Naast Little Richard,  Fats Domino, Lloyd Price (zie foto) en nog veel andere, was er ene LARRY WILLIAMS.
In 57 - 58 had hij liefst 2 millionsellers : SHORT FAT FANNY en BONY MORONIE.
Hij was geboren in 1935 en was de "beat" pianist van LLoyd Price (Personality) tot hij als solo artist een platencontact kreeg bij Speciality Records.

Hij schreef deze nummers zelf en hij had het over magere lange meisjes, korte dikke meisjes, en "making love underneath the apple tree" verwijzend naar Adam en Eva. Making love was dus wel geen simpel kusje op de wang.
Beide songs werden op Radio Luxemburg nu en dan gespeeld maar hier in Vlaanderen kwam Williams niet in de top 20.

De muziek was rauw, mooie boogie woogie piano, scheurende sax, knallende drums, ongelooflijk mooie en zware bas en gierende gitaren(dan al).
Tot op vandaag zijn er nog veel coverbands die zich wagen aan beide songs. In het voorprogramma van een optreden van Jerry Lee Lewis wordt regelmatig Bony Moronie gespeeld.

HIERONDER EEN AUDIO VERSIE VAN BONY MORONIE DOOR LARRY WILLIAMS.
         

16-01-2012 om 00:00 geschreven door sixties  

1958. "The Teddy Bears" waren en zijn hier zeker niet bekend, het liedje "To know him is to love him" klinkt wel bekend in de oren en het werd veel gespeeld, natuurlijk op radio Luxemburg.
The Teddy Bears was een trio en een van de leden was de legendarische producer PHIL SPECTOR. (zie foto).

Phil  was geboren in 1940 en dus 18 in 1958. Hij ontmoette zijn twee medemuzikanten op de middelbare school en aanvankelijk was alles tijdverdrijf. Dan schreef PHIL de song TO KNOW HIM IS TO LOVE him en ze kregen een platenkontrakt bij DORE records en ze verkochten 1.200.000 platen.
Phil startte later zijn eigen platenfirma - PHILLIS RECORDS - en ontdekte in The Sixties THE CRYSTALS en THE RONETTES. Dit was het begin van de meisjesgroepen en Phil werd overal gevraagd als producer en maakte fantastische platen. Men kon zomaar horen wanneer hij achter de knoppen zat.

Hij was een geniale producer en is bekend om zijn WALL OF SOUND. Met alledaagse instrumenten en apparatuur bekwam hij een formidabel geluid dat zich achter de stemmen van zijn zangers en zangeressen onsterfelijk maakte. Hij paste het systeem sound on sound toe. Een bandopnemer met 2 sporen of meer werd gebruikt en alles werd meerdere keren over mekaar opgenomen en zo kreeg men een veel sterker geluid. In de jaren 70 had Philips en ook Sony zulke bandopnemers waar men alles over mekaar kon opnemen, men kon dus bv 10 keer de gitaar boven mekaar spelen en dat gaf een speciaal ruimte-effect. Ik heb hiermee veel geexperimenteerd maar ik kreeg nog geen honderdste van de klank van Phil Spector. PHIL zal nog wel enkele keren aan bod komen in deze blog.

In 1958 kwam" To know him is to love him" niet voor in de Vlaamse top 20 maar ik denk wel dat iedereen het liedje onmiddellijk kan meeneurien. Amy Winehouse maakte ook nog een cover hiervan.

HIERONDER EEN LIVE OPTREDEN VAN THE TEDDY BEARS MET PHIL SPECTOR.

15-01-2012 om 09:02 geschreven door sixties  

Een zanger die in 1958 drie millionsellers had was Ricky Nelson, we hadden het vroeger reeds uitgebreid over hem.

Het waren BELIEVE WHAT YOU SAY, LONESOME TOWN en POOR LITTLE FOOL.1958. Iemand
Geen enkele van deze songs was door hemzelf  geschreven, dat zou hij pas later doen.
Op veel van  deze platen was de prachtige sologitaar te horen van JAMES BURTON( zie foto) en ik luisterde met open mond naar Radio Luxemburg.

Ook Hank Marvin van The Shadows was een fan van James Burton en hij had gezien dat hij op een Fender gitaar speelde en Cliff Richard importeerde een Stratocaster gitaar voor Hank om hem te kunnen naspelen. Naderhand moest Hank vaststellen dat James op een Telecaster speelde. Dat belette niet dat de fameuze Shadowssound ontstond en de wereld hiervan beter werd.

Ricky Nelson kwam in 1958 niet in de Vlaamse Top 20, we zouden hem hier pas goed leren kennen met HELLO MARY LOU  in 1961.

HIERONDER RICKY NELSON MET BELIEVE WHAT YOU SAY - EEN AUDIO VERSIE MET FOTOS - MAAR MET DE PRACHTIGE GITAAR VAN JAMES BURTON. MEN HERKENT HIER INDERDAAD ZIJN INVLOED OP THE SHADOWS.        

14-01-2012 om 09:16 geschreven door sixties  

1958. Dit jaar was werkelijk het jaar voor de CLASSIC ROCKERS. Ze hadden bijna allemaal succes met hun nieuwe frisse muziek. Het was ook het jaar waarin de mooie jongens en meisjes begonnen met het voortbrengen van afgeborstelde zogezegde rocksongs die niets meer hadden van de scherpe uptempo nummers en bluesachtige slows die het genre aan de top gebracht hadden.

Een van die echte originals was RITCHIE VALENS. Hij was geboren in 1941 en reeds zeer jong speelde hij in bands en schreef hij nummers. Toen hij 17 was schreef hij het nummer COME ON, LETS GO, hij kreeg een platencontract en verkocht meteen 750.000 exemplaren. In 1958 schreef hij dan de millionseller DONNA met op de achterzijde de meestamper LA BAMBA een traditional gespeeld in een eigen versie.

Dit zou spijtig genoeg zijn enige millionseller worden want hij zat in het hetzelfde vliegtuig waarmee Buddy Holly en The Big Bopper aan hun einde kwamen. Een groot en origineel talent  was verloren voorgoed, maar zijn muziek zou, tot op vandaag, niet vergaan en wordt nog zeer veel gespeeld.
Donna kwam in mei 59 in de Vlaamse top 20 en zou er 2 maand blijven.

Dit nummer is mij altijd bijgebleven en in het leger speelden we met het kazerneorkest THE JUMPING DEVILS (zie foto)een eigen versie van Donna. De tekst kende ik niet meer, internet bestond nog niet, en ik maakte zelf een tekst om het liedje toch maar te kunnen spelen.
La bamba is uiteindelijk een nummer geworden dat verplicht moest gespeeld worden op ieder trouwfeest en tot op vandaag spelen veel disk jockeys dit nog altijd. Het stond in november 61 ook, met vertraging, in de Vlaamse top 20.

HIERONDER EEN AUDIO VERSIE VAN DONNA. DE STEM EN DE MUZIEK ZIJN PRACHTIG

.  SPIJTIG DAT ZO IEMAND NA KORTE TIJD ER NIET MEER WAS.

13-01-2012 om 09:07 geschreven door sixties