Arm Vlaandren, wat is er toch van jou geworden? Dat Vlaandren, ooit zo stil en zonder zorgen! Het Vlaandren dat wij zo aanbaden, Nu door je leiders onbeschaamd verraden.
Je moest met ongeloof aanschouwen, Hoe de Islam hier zijn nest kwam bouwen. Ongestoord door de Vlaamse Leeuw. Die uitte nog niet eens een schreeuw.
Vlaamse meisjes worden geestelijk verkracht!
De Islam krijgt ze in de macht. Een bruine huid lijkt ze nu plots goud waard, En ze verlaten huis en haard.
Gruwelijk, afschuwelijk! Hoe snel een volk wel kan ontaarden. Binnen één enkele generatie Vervaagden onze Vlaamse waarden!
Arm Vlaandren, Heb deernis met je Vlaamse vrouwen Die op de Islam gingen bouwen. Wee hen als ooit hun ogen opengaan! Dan pas gaan ze dit gedicht verstaan!
Willy.
|