*Het J.Edgar Hoover dossier* van: ANTHONY SUMMERS.

Oorspronkelijke titel : " The mask of enchantress "-1980
                                  " The secret woman "-1969
Nederlandse uitgave: Van Holkema &Warendorf -Bussem
                                 Standaard Uitgeverij -Antwerpen.

***
Gemaskerde betovering:
Suewellyn Mateland leeft gelukkig met haar ouders op een eiland in de Stille Zuidzee, tot haar onaangename halfzuster Susannah uit Engeland overkomt.
Suewellyn is toevallig in Australië als de vulkaan op het eiland uitbarst en iedereen omkomt, ook haar ouders en Susannah.
In Sydney ziet iemand haar voor  Susannah aan , en daardoor komt Suewellyn op het ongelooflijke idee in Susannah's plaats naar Engeland te gaan en haar erfenis op te eisen: Mateland Castle en de bijhorende landgoederen ....

Vlammen in de nacht :
Voor Anna Brett breekt een moeilijke tijd aan als haar tante Charlotte, bij wie ze is opgegroeid komt te overlijden. Ze is verliefd op kapitein Redvers Stretton, maar hij is voor haar onbereikbaar.
Samen met Redvers gaat ze als gouvernante van zijn zoon naar het tropische eiland Coralle .Ze is daar duidelijk niet welkom en de dreiging van het mystieke eiland wordt steeds sterker , vooral wanneer 's nachts tijdens de rituele dansen de vlammen hoog oplaaien ....

Victoria Holt : 1906-1993
ook bekend als : Philippa Carr, and Jean Plaidy.

Eleanor Alice Burford Hibbert,bij de lezers beter gekend onder haar pseudoniem Victoria Holt werd op 1 sept.1906 geboren in Londen, Engeland., als dochter van een aan literatuurverslaafde koopman.
Alhoewel zij reeds op jonge leeftijd met schrijven begon wordt er tot 1949 geen enkel boek van haar gepubliceerd .Haar eerste historische roman schreef ze onder het pseudonym van Jean Plaidy.Het werd geen onmiddellijk succes maar met elk opvolgend boek groeide haar lezersaantal gestadig mee.
Tot er opeens een Amerikaanse uitgever geloofde dat er in haar een bestseller-autor schuilde .Zij kreeg van hem een contract en de opdracht om een roman te schrijven die romantiek , duistere gothieke elementen en suspens combineerde.Het resultaat was MISTRESS OF MELLYN , meteen een succes.
In de late jaren 1920, of begin jaren '30 zou ze met  haar jeugdvriend John Hibbert getrouwd zijn.en gingen in een kleine mansarde-woning wonen onder de daken van Londen.In 1947 kon ze haar eerste roman "Beyond the blue mountains" verkopen, die in 1949 ,onder haar schuilnaam Jean Plaidy aan het publiek werd voorgesteld.Daarna volgden historische romans over de verschillende stadiums van de Engelse geschiedenis zoals bvb : het Tudor-/Stuart konflikt, Konigin Victoria, Queen Elizabeth, of ook nog het leven van Hendrik VIII..
Ze werkte vanaf nu verder aan twee  historische fictie -romans per jaar onder de naam Jean Plaidy en schreef elk jaar een romantische suspense-roman als Victoria Holt.
In 1972 begon ze aan "The Miracle of St.Bruno's", een 17-delige familiesaga, die zich uitstrekt van 1520 tot 1945 en in Engeland onder de serie-titel ""Daughters of England" verscheen ( niet te verwarren met haar gelijknamige roman).Hiermee was haar succes niet meer te stuiten.
Alhoewel ze meer dan 200 romans schreef , die in meer dan 20 talen vertaald zijn is er vandaag nog zeer weinig over haar privé-leven bekend.
Op  18 januari 1993 stierf de geliefde schrijfster tijdens een zeecruise tussen Athene en Port Said , Egypte.
Victoria Holt is de auteur van meer dan 25 bestsellers en ontving hiervoor in 1989 " the Golden Treasure Award of Romance Writers of America "
In Chicago werd haar de titel "The Queen of Romantic Suspense" verleent.


Bibliografie :
Mistress of Mellyn (1960)-Vrouwe van Mellyn
Kirkland Revels

(1962)-Erfgenaam van Kirkland
Bride of Pendoric (1963)-De bruid van Pendoric
The Legend of the Seventh Virgin (1965)-De zevende maagd
Menfreya in the Morning (1966)-Burcht der verschrikking
The King of the Castle (1967)-Geschilderd noodlot
The Queen's Confession: The Story of Marie-Antoinette (1968)-Bekentenissen van een koningin
The Shivering Sands (1969)-Drijfzand
The Secret Woman (1970)-Vlammen in de nacht
Shadow of the Lynx (1971)-De schaduw van gisteren
On the Night of the Seventh Moon (1972)-De nacht van de zevende maan
The Curse of the Kings (1973)-Geluk in gevaar
The House of a Thousand Lanterns (1974)-Het huis met de duizend lampions
Lord of the Far Island (1975)-De gevaarlijke erfenis
The Pride of the Peacock (1976)-De geheimzinnige echtgenoot
Devil on Horseback (1977)-Een liefde in Frankrijk
My Enemy, the Queen (1978)-In de schaduw van de troon
Spring of the Tiger (1979)-De Ashingtonparels
Mask of the Enchantress (1980)-Gemaskerde betovering
Judas Kiss (1981)-De Engelse gouvernante
The Love Child (1981)
The Demon Lover (1982)-Minnares van de duivel
The Time of the Hunter's Moon (1983)-De vreemdeling in het woud
Paragon Revels (1983)
The Landower Legacy (1984)-Verradelijke liefde
The Road to Paradise Island (1985)
Secret for a Nightingale (1986)-De vreemdeling in het woud
Silk Vendetta (1987-Geluk is als een zijden draad
The India Fan (1988)-Een waaier van geluk
The Captive (1989)-Gevangene van de pasja
Snare of Serpents (1990)-Onschuld is als een tere bloem
Daughter of Deceit (1991)-Dochter van het verraad
Seven for a Secret (1992)-De vlucht van de zeven zwaluwen
The Black Opal (1993)-De zwarte opaal
Remember, Remember (2000)-(postuum verschenen)

 

.

 

Gangreen I - "Black Venus " -1967
Gangreen II - De goede moordenaar- 1972
Uitgeverij :  A. Manteau nv. Antwerpen-Amsterdam.


" Dit proza stroomt lijk lava ,stoort zich niet aan conventionele zinsbouw , het rukt genadeloos verder bladzijden lang, met hier en daar een leesteken. Multatuli heeft onze taal behandeld lijk een harp, bij Geeraerts wordt het elektronische muziek."

***
Black Venus :
 - de ophefmakende roman over de blanke koloniaal en zijn verhouding tot de gekleurde, gekoloniseerde vrouwen in het primitieve Kongo.
Een romantische lofzang op de levensdrift en het authentieke van de woeste en ongerepte natuur.Een orgastische uitbarsting van ongebreidelde erotiek, maar ook van geweld in zijn bruutste en gruwelijkste gedaante.
De goede moordenaar :
- het verhaal van een verzwegen tijdvak in de geschiedenis van het Belgische kolonialisme ; het tijdvak van de bloedige stammenoorlogen, waar de auteur als enige blanke daadwerkelijk bij betrokken was.
Slechts na een grote innerlijke strijd vond Jef Geeraerts de moed deze beschamende periode uit zijn Afrikaanse leven bloot te leggen.
De geromantiseerde  belevenissen, vulkanisch poëtisch in taal en gevoelens , zijn een wonderlijk mengsel van liefdesroman en oorlogsgeschiedenis.

Jef  Geeraerts - 1930

De schrijver wordt als enig kind van Frans Geeraerts, zeeman, garagehouder en taxichauffeur en Anna Van Der Heiden , eigenares modezaak te Antwerpen geboren op 23 februari 1930.
Hij volgt eerst de Gemeentelijke Jongensschool, maar in 1938 gaat hij naar het (deftiger) Onze Lieve Vrouwecollege.
Hij groeit, mede door het strenge, beschermde milieu, op als en in zichzelf gekeerd jongetje.dat enkel zichzelf kan zijn bij zijn grootvader (Janus) en in de natuur in Brecht, waar ze in 1941 een landgoed hadden gekocht.
Zijn middelbare opleiding (Grieks-Latijnse humaniora) kreeg hij bij de Jezuïeten.
In 1948 gaat hij een vervolgopleiding doen aan de Koloniale School in Politieke en Administratieve Wetenschappen.
Van 1952 tot 1954 vervult hij zijn dienstplicht als reserve-officier in Duitsland.
Jef Geeraerts trouwt in 1954. Zij krijgen drie kinderen.
Van 1954 tot 1960 verbleef hij als bestuursambtenaar (assistent-gewestbeheerder van het gewest Bumba ,in het toenmalige Belgisch Kongo.
Van 1959 tot 1960 voerde hij als vrijwilliger het bevel over een speciale compagnie ter pacificatie van een opstandig gebied in Katanga.
Na zijn terugkeer schreef hij zijn autobiografische Gangreen-tetralogie waarmee hij veel beroering verwekte.
Gangreen I , Black Venus werd kort na verschijning (1968) door de Belgische overheid in beslag genoemen. Voor hetzelfde boek ontving Geeraerts echter in 1969 de Driejaarlijkse staatsprijs voor verhalend proza.
De auteur werd bejubeld maar ook verguisd en beschuldigingen van 'misselijkmakend kolonialisme', fascisme en pornografie bleven niet uit.
Jef Geeraerts pleit voor een begrip van de literaturr als zijnde een individuele creatie die de schrijver in staat stelt zich van trauma's te bevrijden.
Terug in België kan hij (zes jaar) leven van zijn wachtgeld. Zonodig springen zijn rijke ouders financieel bij.
In 1962 gaat hij Germaanse filologie studeren aan de Vrije Universiteit. Na zijn studie heeft hij drie dagen lesgegeven. Dat was voldoende om te weten dat dit niets voor hem was.Hij vertaalt, schrijft en werkt dan maar voor tijdschriften.Hij schreef reisverslagen die later gebundeld werden in
 'Reizen met J.Geeraerts' (1974).Hij was medewerker van ' Elseviers Weekblad' en redacteur van ' Nieuw Vlaams Tijdschrift . Verder maakte hij interviews voor bijv. 'Panorama', 'Exclusief' en 'Nieuw Wereldtijdschrift'.
Vijftien van deze interviews werden gebundeld in 'Gesprekken' (1987)
Geweld, liefde en seks spelen een belangrijke rol in zijn werk. Een terugkerend thema is de tegenstelling tussen vitalisme, natuur, avontuur aan de ene kant en burgerlijkheid en cultuur aan de andere kant. Jef Geeraerts schrijft zijn verhalen in de ik-vorm en gebruikt enige tijd nauwelijks hoofdletters of leestekens (bijv. in 'Goud'). In 1978 trouwde Jef Geeraerts met Eleonore. Van 1979 tot 1994 schreef Jef Geeraerts voornamelijk misdaadromans, met als hoofdfiguren Vincke en Verstuyft. Hij noemt zichzelf geen schrijver maar in de eerste plaats een journalist.
Met andere woorden , zijn teksten handelen over situaties die hij door en door kent, over streken waar hij lang genoeg heeft verbleven om er zich goed te voelen, over dingen die hij aan de lijve ondervonden heeft.
.Ik zou mezelf een journalist willen noemen die de nodige zorg besteedt aan taal, toon en stijl, meer niet., zegt hij.De enige plausibele reden die hij voor deze houding kan aanvoeren is dat hij nieuwsgierig is als een merel en dat hij geen greintje verbeelding bezit.

Ik voel me alleen maar echt goed wanneer ik m'n camera-oog kan gebruiken in ongewone omstandigheden, ver van huis, tussen mensen die een andere taal spreken, een andere cultuur hebben, anders denken, anders eten, drinken en bewegen, in landen waar de lucht ijler is of zwoeler, de wouden groter, de bergen hoger, de dieren wilder, de vrouwen anders maar even fascinerend

Bibliografie :

Ik ben maar een neger (1962)
Schroot (1963)
Zonder clan (1965)
Het verhaal van Matsombo (1966)
De troglodieten (verhalen) (1966)
Gangreen 1: Black Venus (1968)
Indian Summer (verhalen) (1969)
Gangreen 2: De Goede Moordenaar (1972)
De fotograaf (1972)
Verhalen (1973)
Reizen met J. Geeraerts (1974)
Gangreen 3: Het Teken van de Hond (1975)
Kongo en daarna (verhalen) (1975)
Dood in Bourgondië (1976)
Gangreen 4: Het Zevende Zegel (1977)
De zaak Jespers (1978)
Kodiak .58 (1979)
De Coltmoorden (1980)
Jagen (1981)
Diamant (1982)
Drugs (1983)
De trap (1984)
De zaak Alzheimer (1985)
Marcellus (1985)
Het Sigmaplan (1986)
Romeinse suite (1987)
Zand (1988)
Schieten(1988)
Sanpaku (1989)
Het huis genaamd 'Les Hêtres' (verhalen) (1989)
Double-face (1990)
Z 17 (1991)
Het Rashomon-complex (1992)
Achttien verhalen (1992)
De Cu Chi case (1993)
De nachtvogels (1994)
Goud (1995)
De PG (1998)
De Ambassadeur (2000)
Dossier K. (2002)

 

Oorspronkelijke titel : " Faithless " -2005
Nederlandse uitgave: Cargo/De Bezige Bij 
Vertaler: Ineke Lenting.


" Een nieuwe klassethriller van de koningin van de suspense "

***
Haar Sara Linton-thrillers, zoals Nachtschade en Zoenoffer , hebben Krain Slaughter wereldwijd een trouwe schare fans opgeleverd.
In  Trouweloos krijgt een wandeling in de bossen  een sinistere wending als inspecteur Jeffrey Tolliver en kinderarts Sara Linton op het lichaam van een meisje stuiten dat met aarde is bedekt.De jonge vrouw ligt begraven in een doodskist . Ze ziet eruit alsof ze zich letterlijk is doodgeschrokken .
Als Sara het lichaam onderzoekt, ontdekt ze iets gruwelijks, iets dat zelfs Sara schokt. De detective Lena Adams, bekwaam maar zwaar op de hand, wordt van vakantie teruggeroepen om met het onderzoek te helpen.
Samen proberen ze achter de ware toedracht van het drama te komen. Al snel leidt het spoor naar een naburige plaats, een geïsoleerde gemeenschap en een huiveringwekkend geheim.
De kracht in de verhalen van Slaughter is de uitstekende typering van haar hoofdpersonen. Als geen ander weet zij haar karakters tot leven te brengen. Voeg daar nog een vlotte schrijfstijl en een ijzingwekkende spanningsopbouw aan toe en je hebt een topthriller.
De spanning in het verhaal wordt goed vastgehouden waarbij Karin Slaughter als vanouds op dreef komt om de menselijke idioterie zoals mishandeling binnen relaties, verkrachting en overspel als gebruikelijke ingrediënten over het verhaal uit te strooien.

Reviews :

' Karin Slaughter is er opnieuw in geslaagd een echte page-turner te schrijven…’ - Brabants Dagblad.

Karin Slaughter

:1971

Ze groeide op in een kleine stad in het Zuiden van Georgia (V.S.).en woont nu in Atlanta. Alvorens ze thrillers begon te schrijven dreef ze een handel in reklame-borden etc.
Op het moment is ze een top-auteur wiens boekencontract in de zeven cijfers loopt, een ware droom voor een schrijver.

 Bibliografie :

Blindsighted- Nachtschade -2001
Kisscut- Zoenoffer -2002
A Faint Cold Fear -Een lichte koude huivering -2003
Indelible -Onzichtbaar -2004
Like a Charm -Vervloekt geluk -2004
Faithless-Trouweloos -2005
Triptych-2006

 

Uitgeverij : De Bezige Bij - Amsterdam

" Vandaag zitten de goden in de taal .Daar zijn ze naartoe gevlucht ."

***
De menselijke onzekerheid is het centrale onderwerp in het oeuvre van Ivo Michiels.
Het afscheid is de eerste symbolische roman die aan dit thema beantwoordt. Het boek Alfa is het boek van de twijfel.
Hierin heeft de schrijver zijn jeugd verwerkt, waarbij het de figuur van de schildwacht is die aan die onzekerheid uitdrukking geeft.
Blijven of deserteren, naar links of naar rechts marcheren.
Zijn verblijf als brancardier in een hospitaal heeft een plaats gekregen in Orchis Militaris .
Het is de schrijver daarbij vooral te doen om de gelijkschakeling en verwisselbaarheid van de tegendelen.Op thematisch niveau staan steeds tegenstellingen centraal waarin de mens gevangen raakt; beweging en stilstand, verdrukker en verdrukte, geweld en pacificatie.
Het proza van Michiels heeft twee ogenschijnlijk onverenigbare kenmerken. Ten eerste bestaat er een dwingende samenhang tussen de verschillende boeken. Michiels schrijft in planmatig opgezette cycli waarin de werken steeds op elkaar teruggrijpen. Maar tegelijkertijd is het Michiels' streven om steeds helemaal opnieuw te beginnen, ieder boek moet volkomen origineel zijn. Hij verloochende zelfs zijn vroegere werk en liet zijn oeuvre beginnen met 'Het Afscheid'. Alles wat hij daarvoor schreef werd door hem verworpen om het te hoge autobiografische gehalte. Toch blijven autobiografische gegevens wel meespelen in zijn werk, zij het alleen als bouwmateriaal voor het onconventionele taalspel.
In 'Het boek Alfa' (1963), dat inmiddels al een klassieker genoemd kan worden, behandelt de schrijver bijvoorbeeld de eigen jeugd en adolescentie. In 'Orchis Militaris' is dat zijn ervaring als verpleger in Sleeswijk-Holstein, en in 'Dixi(t)' zijn familierelaties.
Maar op een ander niveau is het onderwerp van Michiels' werk "alleen literatuur", zoals hij zelf stelde. Als materiaal wordt in feite vooral de taal zelf gebruikt, de tekst is geen afbeelding van de werkelijkheid maar een op zichzelf staande creatie.
De romans van Michiels hebben , doordat hij niet schuwt zijn eigen menselijke problematiek in het geding te brengen, een universele kracht.
Auteurs als Hans Magnus Enzensberger en Martin Walser beschouwden Het boek Alfa als een belangrijke bijdrage tot de Europese literatuur en Samuel Beckett (die door Michiels wordt bewonderd) was enthousiast over de taal van Orchis Militaris.
Ivo Michiels is actief op het terrein van film, plastische kunsten en literatuur. Zijn filmideeën werden concreet gerealiseerd toen hij in 1955 de film Meeuwen sterven in de haven draaide in samenwerking met Rik Kuypers en Roland Verhavert. Andere filmen van hem zijn Albisola Mare, Savona (een verhaal uit zijn Journal brut) in 1963 en Het afscheid, bekroond tijdens het Festival van Venetië in 1966. Hij staat in contact met talrijke plastische kunstenaars en cineasten en toonde zich een begaafd essayist over hedendaagse kunst.
Met de bundel 'Luister hoe dit beeld hoe die lijn hoe die kleur hoe dit vlak luister' bewees Michiels ook een begaafd essayist over beeldende kunst te zijn.

IvoMichiels

-1923
werd als Henri Ceuppens geboren te Mortsel op 8 januari 1923 en groeide er op in een katholiek arbeidersmilieu.Zijn ouders komen van het platteland, zijn vader werkt in het magazijn van de fotochemische Gevaertfabriek.
Hij is het voorbeeld van de klassieke autodidact.
Tijdens Wereldoorlog II was hij tewerkgesteld als verpleger in een hospitaal te Lübeck in Duitsland .Na een tijdje als laborant gewerkt te hebben in de Gevaert-fabriek ,haalde hij na de oorlog door zelfstudie , culturele contacten en vele reizen ,de achterstand veroorzaakt door zijn onderbroken opleiding. in ,en verwierf hij de kennis die nodig was voor het scala van functies die hij later zou beoefenen.
Hij was van 1948 tot 1957 journalist bij "Het Handelsblad".
Hij was medeoprichter van Golfslag (1946-1950) en De Tafelronde (1953-1960), redacteur van Randstad (1962) en in de periode 1959-1983 achtereenvolgens redacteur, redactiesecretaris en directeur van het Nieuw Vlaams Tijdschrift.
Hij doceerde aan zowel kunst- als toneelacademies. Bovendien werkte Michiels intensief mee aan programma's voor de Belgische radio en televisie, en schreef hij scenario's voor (korte) speelfilms en documentaires.
Ivo Michiels debuteerde met de gedichtenbundel "Begrensde Verten" (1946). Zijn eerste romans, zoals o.a. "Het vonnis" (1949), schrijft hij in traditionele stijl. Via de symbolische roman "Het afscheid" (1957) evolueert hij in1958 met "Jorunal brut" naar het experimentele proza.Hij werd vooral bekend met 'Het boek alfa', een avantgarde-klassieker.
 Wat toen voor 'modern, al te modern' werd versleten, sluit nu naadloos aan bij onze complexe leefwereld. Op verschillende niveaus grijpt de hele Alfa-cyclus ineen tot een open en dynamische tekst. Zijn werk staat nog steeds te boek als moeilijk en hermetisch, terwijl elke zanger-zapper Michiels' taal perfect tot haar recht kan laten komen.
Hoe lees je Michiels: per cyclus, per boek, per alinea of per woord?
Vanaf "Het boek Alfa"(1963) kan Ivo Michiels worden beschouwd als een formalistisch  schrijver die alle kenmerken van het traditionele verhaal terzijde schuift om tot een tekst te komen die een rechtstreeks contact met de lezer creëert.De publikatie van Het boek Alfa (1963) bevestigt de breuk met zijn vroeger werk. Waar in de eerste, autobiografische fase uitdrukkelijk naar WO II wordt verwezen, die als oorzaak van schuld- en onzekerheidsgevoelens bij de personages werd aangeduid, is de oorlog in Het boek Alfa slechts materiaal om het hoofdthema - alweer de onzekerheid - gestalte te geven in en door de taal. Dit betekent dat Michiels de richting uitgaat van de veralgemening, de abstractie (het gaat om het begin van een niet nader te identificeren oorlog en om een naamloze hoofdfiguur) van de directe taalschepping (er is geen verteller meer, althans geen opgedrongen standpunt, geen chronologie, geen intrige, slechts een opeenvolging van situaties die associatief met elkaar zijn verbonden), alsook van een grotere afstand t.o.v. de inhoud van het boek.
Na twee mislukte huwelijken trouwde hij in 1965 met Christiane Faes
.In 1980 verhuist hij van Zonnegem naar het zonnige zuiden van Frankrijk.Hij  vestigde zich als voltijds schrijver in de Vaucluse , in een eeuwenoud dorpje dat zich " als een druiventros" tegen de helling van een Provençaalse heuvel heeft gedrukt.Maar het was wel met de opzet om afstand nemen van wat een halve eeuw tot verstikkens toe zijn natuurlijke omgeving is geweest. : ‘Hoe groter die afstand, hoe dichter de oorsprong, de grond, het land nabijkomen. Hoe dichter aldus de herkomst nabij is getrokken, hoe groter de afstand wordt, hoe klaarder de blik.’ Dit is een kant. De andere kant is dat zijn ‘voedingsbodem’ ver voorbij de landsgrenzen ligt.
Trouwens een literatuur die te zeer binnen de nationale afsluiting blijft, sprak hem nooit aan. Het Duitse probleem, de Vlaamse haard, het Hollands karakter, de Franse sociale evolutie, nee, literatuur is iets anders, zegt hij..
Zijn literaire werk werd zowel in Nederland als in België bekroond. In 1977 kreeg hij de Belgische Staatsprijs voor Verhalend Proza voor Een tuin tussen hond en wolf. In 1990 kreeg hij de Emiele Bernheim-prijs voor zijn hele oeuvre en in 1993 werd hij bekroond met de driejaarlijkse Prijs van de Vlaamse Gemeenschap.

Reviews :

" Ik vond het engagement van Ivo Michiels indrukwekkend.
Door hem te lezen, ben ik beginnen te schrijven "- Peter Verhelst

" Michiels is sprankelend jong gebleven " - Ons Erfdeel.

Bibliografie :

* Begrensde verten (1946, poëzie)
* Daar tegenover (1947, poëzie)
* Zo, ga dan (1947, novelle)
* Het vonnis (1949, roman) 
* Kruistocht der jongelingen (1951, roman)
* Spaans capriccio (1952, novelle)
* De ogenbank (1953, roman)
* De meeuwen sterven in de haven (1955, roman,filmscenario)
* Het afscheid (1957, roman)
* Journal brut, Ikjes sprokkelen (1958, roman)
* Albisola Mare, Savona (1959, roman)
* Dertien Vlamingen (1961, bloemlezing)
* Het boek Alfa (1963, roman)
* Frans Dille (1963, essay)
* Antwerpen, stad aan de stroom (tekst bij fotoalbum van F. Tas) (1965)
* Verhalen uit Journal brut (1966)
* Het afscheid (1966, filmscenario)
* Orchis militaris (1968, roman)
* Exit (1971, roman)
* Jef Verheyen, 40 (1972, bibliofiele uitgave)
* Alechinsky (1973, essay)
* Samuel, o Samuel (1973, hoorspel)
* Dieric Bouts (1975, filmscenario)
* Een tuin tussen hond en wolf (1977, roman,filmscenario)
* Itinerarium (1979, essay)
* Luister hoe dit beeld hoe die lijn hoe die kleur hoe dit vlak luister (1979, essays)
* Een letterwerker aan het woord (1980)
* Dixi(t) (1981, roman)
* De vrouwen van de aarstengel (1983, roman)
* De toverberg in Sank Seb (1984, uit "De vrouwen van de aartsengel", in "Vlaamse verhalen na 1965")
* Het boek der nauwe relaties (1985)
* Vlaanderen, ook een land (1987)
* Prima materia (1989)
* Ondergrond bovengronds (1991)
* Schildwacht schuldwacht (1993)
* Daar komen scherven van (1995)
* Sissi (1997)
* De verrukking (1999, roman)
* De mirakelen, Elizabeth, de mirakelen(? )

 

 

" ALIAS  GRACE " -1996

Nederlandse uitgave : Bert Bakker.

" Een angstaanjagend verhaal over moord en obsessie en tegelijkertijd een verbluffend mooi portret van vrouwenlevens in een andere tijd ."

***
Zestien jaren zijn voorbijgegaan sinds de mooie , jonge Grace Marks op haar zestiende achter de tralies verdween vanwege de koelbloedige moord op haar werkgever Thomas Kinnear en diens huishoudster en minnares Nancy Montgomery . Haar mededader James Mcdermot kreeg destijds de doodstraf en werd opgehangen.
Sommigen denken dat ze onschuldig is, anderen dat ze gek is ; Grace zelf zegt zich niets van de moorden te herinneren.
De zenuwarts en expert op het gebied van geheugenverlies Simon Jordan wordt in dienst genoemen om achter de waarheid te komen.
Stap voor stap tracht Jordan haar naar dat deel van haar bewustzijn  te brengen waarin zich de herinnering aan de moorden moet bevinden.
Hij doet dit door haar haar hele levensgeschiedenis te laten vertellen. Telkens neemt hij een stuk fruit of groente mee, in de hoop dat de associatie van dat fruit met de kelder waarin de lijken gevonden werden een luikje in het geheugen van Grace open zullen maken.
Het verhaal van Grace is trouwens waargebeurd. Er werd destijds nogal wat aandacht in de pers aan besteed, vanwege allerlei (on)smakelijke details en wat seksuele verwikkelingen, wat het publiek nogal aansprak. Alleen de echte invulling en afloop zijn door de schrijfster zelf bedacht.
Was ze onschuldig , zoals hij gelooft , of is zij een gevaarlijke moordenares ?
Of werd zij het slachtoffer van de gewelddadige James McDermot ?

Margaret Eleanor Atwood-1939

Deze Canadese schrijfster  is in 1939 geboren in Ottawa en groeide op in Ontario en Noord-Quebec en later in Toronto.
Ze voltooide haar studies aan  het Victoria College van de universiteit van  Toronto en behaalde haar M.D. aan Radcliffe College.
In haar dertigarige carriére schreef ze meer dan vijfentwintig  : romans,dichtbundels , korte verhalen, kinderboeken ,fictie en non-fictie verhalen , literaire kritiek en sociale geschiedenis.
In 1970 schreef ze haar eerste roman The Edible Woman ( De eerbare vrouw), later volgt The Handmaid's Tale (1983),-Het verhaal van de dienstmeid, waarin een vrouw probeert te ontkomen aan de censuur en het religieus fundamentalisme van een mannelijke elite.
Haar boeken  vielen meermaals in de prijzen :
-The Handmaid's Tale en Cat's Eye stonden beiden op de short-list voor de   Booker  Prize.
-Alias Grace, werd de winnaar van de prestgieuze Giller Prize in Canada en van de Premio Mondello in Italy, en tevens finalist voorthe Booker Prize, the Orange Prize, and the International IMPAC Dublin Literary Award.
Verder werd de schrijfster meerdere malen gelauwerd met eretekens als :
The Sunday Times Award for Literary Excellence in the U.K..
The National Arts Club Medal of Honor for Literature in the U.S
Le Chevalier dans l'Ordre des Arts et des Lettres in Frankrijk
Zij was de eerste winnares van the London Literary Prize en ontving ere-doctoraten van verschillende Canadese universiteiten en van Oxford University in Engeland.


Bibliografie :

The Edible Woman, 1969- De eerbare vrouw
Surfacing, 1972 -Boven Water.
Lady Oracle, 1976
Life Before Man, 1979
Bodily Harm, 1981
The Handmaid's Tale, 1985 -Het verhaal van een dienstmeid.
Cat's Eye, 1988 -Kattenoog
The Robber Bride, 1993
Alias Grace, 1996
The Blind Assassin, 2000 -De blinde huurmoordenaar
Oryx and Crake, 2003
Penelope.-2005
De tent -2006

Kinderboeken :

Up In The Tree, 1978.
Anna's Pet, 1980.
For The Birds, 1990
Princess Prunella and the Purple Peanut, 1995.

Non-Fiction:
Survival: A Thematic Guide to Canadian Literature, 1972 Days of the Rebels 1815-1840, 1977
Second Words: Selected Critical Prose, 1982
Strange Things: The Malevolent North in Canadian Literature, 1995

Oorspronkelijke titel : " The Exile " -2004
Nederlandse titel : Dag van vergelding
Uitgeverij : Forge
Nederlandse uitgave :De Boekerij nv, Amsterdam.
vertaling : Joost van der Meer en William Oostendorp.


***
In Parijs bekijken twee oude vrienden een videoband van een gruwelijke moord.
De band én het gebruikete moordwapen worden daarna weer veilig opgeborgen.
Raymond Thorne wordt gezocht voor moord.In Mexico en Chicago , maar vooral in Los  Angeles.
De elite-eenheid van de Los Angeles Police Departement , het LAPD , zit hem op de hielen. Thorne weet ze telkens weer te ontwijken , totdat hij tegenover John Barron komt te staan. Toch weet hij opnieuw te ontsnappen , en wel op een zeer spectaculaire manier: door de dood.
Barron blijft geobsedeerd door Thorne en de aanwijzingen die hij achterliet : de sleutels van een onbekend kluisje , een zakagenda met daarin twee Londense adressen en de tekst " 7 april /Moskou ".
Maar als Barron besluit een nieuw leven in Parijs te beginnen , dwingt hij zichzelf het mysterie rond Raymond Thorne te laten voor wat het is.
Dan wordt er een lijk gevonden in Parijs, en er is maar één persoon die de moord kan hebben gepleegd - Thorne.
Dag van vergelding is een complexe, intigrerende thriller die voert van de zonovergoten straten van Los Angeles naar de koele paleizen van Rusland.


Allan R. Folsom - 1941.

Allan Folsom groeide op in de omgeving van Boston.(Massachuchetts).Hij studeerde in 1963 af aan de universiteit van Boston,waar hij de nationale Rosenthal Award voor screenwriting won.
Hij ging vervolgens naar Zuid-Californië om daar te gaan werken als filmeditor, cameraman, schrijver en producer.
Bijna twintig jaar lang schreef hij speelfilmscripts voor Natalie Wood, Robert Wagner, Elizabeth Taylor ,Warner Brothers en een groot aantal onafhankelijke producers.
In 1971 ging hij terug naar Boston om zich te storten in diverse banen, onder meer op het terrein van onroerend goed, hotels en restaurants.Ook schreef hij advertentiecampagnes voor zowel de gedrukte media als televisie.
Eind jaren zeventig trouwde Folsom en ging terug naar Los Angeles waar hij vele film- en tv-scripts schreef voor de drie grote televisienetwerken, prominente filmstudio's en de grote onafhankelijke producers. Helaas werd met de meeste scripts uiteindelijk niets gedaan.
Gefrustreerd door al die jaren waaruit niets tastbaars voort was gekomen, besloten Folsom en zijn vrouw een reis naar Europa te maken om nieuwe ideeën op te doen 
Hier werd dan ook het idee voor De dag na morgen geboren. Omdat het verhaal te complex was om als script te dienen, gokte hij erop dat hij inmiddels voldoende ervaring had als verhalenverteller en veranderde van medium: van film naar boek.
Twee jaar en negenhonderd pagina's later was De dag na morgen af en werd het aangekocht door de Amerikaanse uitgever Little, Brown and Company. Het boek werd een enorm succes, ook buiten Amerika en het werd vertaald in meer dan 25 talen.
Allan Folsom was in één klap rijk en beroemd. Enkele jaren na zijn debuut verscheen het even complexe als omvangrijke Dag van bekentenis.
In 2004 zou zijn derde thriller volgen : The Exile ( Dag van vergelding).
De schrijver woont met vrouw en dochter in Californië en is momenteel druk bezig aan zijn vierde roman.

Reviews :

" Thrillers van dit kaliber kom je niet iedere dag , zelfs niet ieder jaar tegen " -de Volkskrant.

" Folsom weet zijn complexe plot met bijzonder veel vuur en vaart spannend te houden " Kirkus Reviews



Bibliografie :
 

 

Oorspronkelijke titel : " Birdman " -2000
Uitgeverij . Transworld Publishers Ltd.
Nederlandse uitgave : Uitgeverij Luitingh-Sijthoff.

- " Mo Hayder doesn't just upset people with her crime thrillers. She terrifies them."

***
Op een veld in Greenwich (Zuidoost-Londen) worden de gruwelijk verminkte lijken gevonden van vijf prostituees., allen ritueel vermoord en gedumpt op een braakliggend terrein vlak bij de Millenium Dome. Het post mortem wijst uit dat de moorden nog meer gemeen hebben: de moordenaar is een necrofiel die de meest walgelijke dingen met lijken doet., de gevaarlijkste soort moordenaar -een seksuele seriemoordenaar .
Onderzoek wijst in de richting van een pub, waar zij alle vijf geregeld kwamen.
De hoofdpersoon in deze thriller is Jack Caffery, een Londonse rechercheur. Hij wordt op een onderzoek naar een seriemoordenaar gezet. Caffery worstelt niet alleen met de ontmaskering van de Vogelman (of de Millenium Ripper, zoals de pers hem noemt), maar ook met zijn relatie met Veronica en de onverwerkte dood van zijn broertje Ewan. Het plot is ijzingwekkend.Rechercheur Jack Caffery , jong,gemotiveerd en onverschrokken,wordt gekweld door een moord uit het verleden die hij wellicht had kunnen voorkomen en probeert de zaak zo snel mogelijk op te lossen om verdere moorden te voorkomen. Als de moordenaar zelfmoord pleegt, denkt men dat de zaak is opgelost, maar helaas, de ware necrofiel waart nog steeds rond en heeft nog een toetje op zijn menu. Een ijzingwekkend en gruwelijk verhaal, hoewel de schrijfster ingetogen omgaat met de details. Vaart en spanning, een met persoonlijke problemen worstelende hoofdpersoon, wedijverende politiediensten, een sterke milieuschets: allemaal elementen die dit boek tot een ijzersterk debuut maken.

Mo  Hayder ; Essex -1952
De schrijfster is geboren in Groot-Brittanië-Essex.
Kort voor haar zestiende verliet ze het ouderlijk huis en ging naar Londen, waar ze met parttime werk in cafés de kost verdiende.
"Mijn vriendje was popmuzikant en de beroemde trits; seks, drugs en rock ’n roll bestaat echt. Via hem leerde ik hoeren, drugsdealers en strippers kennen: alle figuren die later in Vogelman opdoken."
 Na een kort huwelijk behaalde ze in ijltempo met zelfstudie haar middelbare
Ze verkocht haar auto en kocht een enkele reis naar Japan.. Later kreeg ze een baantje als hostess in een nachtclub in Tokio.Toen ze daar werkte, werd een van de andere hostesses wreed mishandeld en verkracht. "Dat heeft een diepe indruk op haar gemaakt.",
Nadat Hayder een poosje door Azië had getrokken, ging ze naar de Verenigde Staten om een graad in de filmwetenschappen te halen.
Zij behaalde een M.A. in film aan  The American University in Washington DC en een M.A.  in creative writing aan Bath Spa University UK.
Ze specialiseerde zich in claymation, animatiefilms met poppen van klei. 'Maar aan welke film ze ook begon, hoe vriendelijk en lief ze de kleipoppetjes ook maakte, het draaide altijd op een bloedbad uit.
Een vriendin van haar die psychiater bij de CIA was en haar films had gezien, behandelde haar opeens heel anders. "
"Ik kreeg sterk de indruk dat ze dacht dat ik een tijdbom was die elk moment kan exploderen.' zegt Hayder.
.' Maar met de films zelf drukte Hayder haar stempel op de onafhankelijke filmindustrie. Ze begon prijzen te winnen. Daar keek ze erg van op.en dacht: ha, dit wordt gewaardeerd! Nadat ze een aantal prijzen in de wacht sleepte ging ze terug naar Londen, nam een baan als beveiligingsmedewerkster en begon in haar vrije tijd te schrijven.
Na het onverwachte succes van Vogelman gaf ze haar parttime baan op en werd fulltime schrijfster.
Hayder heeft met veel interesse research gedaan naar forensische bijzonderheden. "Ik heb een sterk analytisch trekje. Mijn vader is wetenschapper, dus dat zal ik wel van hem hebben". zegt ze
Haar debuutroman, BIRDMAN, , was een internationale bestseller. Haar tweede roman, THE TREATMENT, ook een Sunday Times bestseller, won the 2002 WH Smith Thumping Good Read award. Haar derde Sunday Times bestseller TOKYO, gepubliceerd in mei 2004 in the UK, won the SNCF Prix Polar en werd genomineerd voor drie CWA dagger awards.
 Tokyo wordt in 2005 in de Verenigde Staten uitgebracht als THE DEVIL OF NANKING 
PIG ISLAND ,haar nieuwste roman verscheen in april 2006.

Mo woont met haar partner Keith Quinn en haar dochter Lotte-Geneviéve in Bath.

Citaat : van de schrijfster.

"I'd like a break for a few years to teach and recharge my batteries and have a few life experiences to write about, but writing is one of the loves of my life. "

Reviews ;

Hayder schreef de spannendste en onsmakelijkste psychologische thriller in lange tijd.
En wanneer haar lezers daar eenmaal achter zijn, is het te laat en willen ze slechts een ding: wakker liggen en doorlezen'.' de Volkskrant .

'Mo Hayder laat het niet bij die snijdende spanning.
Op virtuoze wijze geeft ze een draai aan het verhaal, die de lezer volledig op het verkeerde been zet - Nieuwsblad van het Noorden .

'Hayder belicht een aantal van de in andere thrillers nauwelijks belichte psychologische en sociologische aspecten van de seksueel gemotiveerde misdaad.' Weekend Knack

'A writer in touch with her dark side and a major new talent.' The Guardian

Bibliografie :
Birdman (2000)-Vogelman
The Treatment (2001)-De behandeling
Tokyo (2004)
The Devil of Nanking (2005)
Pig Island (2006)

Oorspronkelijke titel : " The  Testament " -1999
Uitgeverij :Belfry Holdings , Inc.
Nederlandse uitgave : A.W.Bruna Uitgevers B.V.-Utrecht.

" Een advokaat ziet zich geplaatst voor een haast onmogelijke opdracht : in de Zuid-Amerikaanse jungle een vrouw opsporen die niet wil gevonden worden  ."


***
Troy Phelan is een oude, excentrieke man, wiens vermogen wordt geschat op elf miljard dollar.Volgens zijn nazaten heeft Troy niet lang meer te leven, want in zijn hoofd zit een kwaadaardige tumor die elke dag groeit.
Vol ongeduld wachten zij af --in gezelschap van hun gretige advocaten --op zijn dood en op de opening van zijn testament , dat van hen allen multimiljonairs zal maken. Troy verafschuwt hen , stuk voor stuk .
Hij heeft een hekel aan zijn drie ex-vrouwen en een zo mogelijk nog grotere afkeer van zijn zes kinderen, die geen van allen een knip voor de neus waard zijn.
Daarom heeft hij een duivels plan bedacht.
Maar om dit plan te doen slagen zal advocaat Nate O'Riley een haast onmogelijke opdracht moeten vervullen.Hij zal diep moeten doordringen in de immense jungle in het hart van Zuid-Amerika , op zoek naar een vrouw die niet gevonden wil worden....

John Grisham Jr. -1955

John Grisham wordt geboren op 8 februari 1955 in Jonesboro, Arkansas.
als tweede kind van Wanda en John Grisham Sr.,een katoenboer die in 1967 met zijn familie verhuist naar Southaven, Mississippi.
Als zovele Amerikaanse jongetjes droomt de kleine John  van een loopbaan als baseball-speler.Hij realiseert zich echter op tijd dat hij niet de juiste talenten in huis heeft voor een professionele sportcarrière en besluit zijn zinnen op iets compleet anders te zetten.Na zijn middelbare studies aan Southaven High School in 1973 belandt hij op Northwest Junior College, Senatobia, Mississippi.
Het daaropvolgende jaar wisselt hij reeds met de  Delta State University in Cleveland, Mississippi,  waar hij als 'major' een cursus accountancy volgt.en zijn diploma B.S in boekhouden behaalt.in 1977 
Hierna gaat hij rechten studeren op Ole Miss, alwaar hij in 1981 afstudeert. Grisham vindt snel werk en gaat voor negen jaar lang het edele advocatenberoep uitoefenen in Southaven, Mississippi.
Hij specialiseert zich in strafrecht en letselschadeclaimen. Hij draait werkweken van 60 tot 70 uur, maar weet toch nog tijd vrij te maken voor een nieuwe hobby: schrijven.
Zijn juridische loopbaan neemt intussen een grote vlucht. In 1983 wordt hij zelfs gekozen als lid van Huis van afgevaardigden.
Op een dag bevindt Grisham zich in het Dessoto County Courthouse en hoort toevallig de aangrijpende getuigenis van een 12-jarig slachtoffertje van een verkrachting. De zaak laat hem niet los. Grisham is vooral geïnteresseerd in de vraag wat er zou gebeuren als de vader van het meisje haar belagers zou vermoorden. Hij vindt deze vraag intrigerend genoeg om er over te schrijven.
Het verhaal sleept hem gaandeweg mee. Hij staat zelfs om 5 uur 's ochtends op om enige uren te kunnen schrijven voordat hij naar kantoor moet en gebruikt zelfs de schorsingen tijdens rechtzaken om de pen wederom op te pakken.
Drie jaar lang schrijft Grisham aan de roman, die de titel 'A Time To Kill' meekrijgt. In 1987 is hij tevreden genoeg om het manuscript naar diverse uitgeverijen op te sturen. Het levert hem in de beginfase niets op. Wynwood Press, een kleine, redelijk obscure uitgeverij ziet er dan toch brood in en brengt het boek in een bescheiden oplage van vijfduizend exemplaren uit in juni 1988. Grisham gaat onverdroten verder met zijn creatieve hobby.Hij begint meteen aan zijn tweede roman, waarin een 'hotshot' advocaat aangenomen wordt op een zeer prestigieuze firma, waar al snel niet alles zo perfect blijkt als hij gedacht had? 'The Firm', zoals het boek zal gaan heten, wordt het begin van één van de grootste successen in de uitgeversbranche.Maar liefst 47 weken vertoeft de roman op de 'The New York Times' bestseller lijst ..en wordt hiermee het bestverkochte boek van 1991.
 Paramont Pictures hoort via via over 'The Firm' en koopt de rechten .
Grisham blijft succesvol schrijven. Zowat elk jaar groeit zijn oeuvre met een nieuwe titel. De kritieken worden per boek minder lovend, maar de verkoopcijfers blijven angstaanjagend hoog. Hij schrijft een boek, dat met miljoenen tegelijk over de toonbank vliegt, verkoopt de rechten aan een filmmaatschappij en ziet door het succes van de film de boekverkoop nog verder stijgen.
Het Amerikaanse 'Publishers Weekly' riep hem uit als "the bestselling novelist of the 90s".
Tot op heden zijn de boeken in 29 talen vertaald en wereldwijd zijn er een dikke 60 miljoen Grisham-boeken verkocht.
Nochtans is de vroegere advokaat, ondanks zijn enorme succes eerder bescheiden gebleven en laat hij zich weinig zien op publieke aangelegenheden.
De lezers van zijn boeken vinden er wel een schrijver in terug wiens relatie met Christus een hoge  prioriteit aanneemt.
Hiervan zegt hij zelf :God is involved with my writing just like He's involved with every aspect of my life. But I'm a Christian who writes novels, not a Christian writer who deals in Christian literature.
Naast het schrijven houdt hij zich ook nog bezig met liefdadigheidswerk ,hij onderneemt o.a. ook missie-zendingen met zijn kerkgroep.
Zijn vrienden zeggen van Grisham:
He is a genuine, nice person who cares about his family and is loyal to his friends. It's remarkable that he is unchanged, and it's refreshing to spend time with him." 
Hij woont met vrouw Renee(Jones)en kinderen Ty en Shea nu eens op een farm in Oxford Mississippi en dan weer op  hun plantage in de buurt van Charlottesville, VA. Hij houdt er zich ook bezig met zijn grote passie uit zijn jeugd: base ball. Eens dromend van een sportloopbaan is hij nu de lokale 'Little League commissioner' en heeft op zijn landgoed maar liefst zes complete speelvelden laten bouwen, waarop 350 kinderen, verdeeld over 26 teams een complete competitie afwerken.

Bibliografie :
A Time to Kill (1989)- De Jury
The Firm (1991)- Advokaat van de duivel
The Pelican Brief (1992)-Achter gesloten deuren
The Client (1993)- De Cliënt
The Chamber (1994)- Het Vonnis
The Rainmaker (1995)-De Rainmaker
The Runaway Jury (1996)-In Het Geding.
The Partner (1997)- De Partner
The Street Lawyer (1998)- De straatvechter
The Testament (1999)- Het Testament
The Brethren (2000)- De Broederschap
A Painted House (2001)-De Erfpachters
Skipping Christmas (2001)-Winterzon
The Summons (2002)-Het Dossier
Bleachers (2003)-Verloren Seizoen
King of Torts (2003)- De Claim
The Last Juror (2004)-Het laatste jurylid.
The Broker (2005)-De Deal.

.

" De verdronkene " -2005

Uitgeverij : Contact.

"Margriet de Moor schetst in stemmig, sensitivistisch proza, dat trefzeker de complexe ervaringswereld van de personages oproept"

***
"Op maandag trekt een kleine storing boven de Straat van Labrador richting West-Europa. Diezelfde dag vraagt Armanda aan haar zus Lidy om komend weekeinde een kleine verplichting van haar over te nemen: het bezoek aan een petekind in Zeeland.
De vraag van Armanda is een beetje boosaardig, zoals dat onder zussen gaat, maar staat niet in verhouding tot wat de over de Atlantische Oceaan naar het oosten trekkende storing er vervolgens van maakt.
Zaterdag 31 januari 1953.
In het rustige besef dat Armanda op haar kind zal passen en de avond zal doorbrengen met haar man, reist Lidy naar Zierikzee.
Zij belandt in de stormvloed die Zuidwest-Nederland van de kaart zal vegen.
De verdronkene is, zoals vaker in het werk van Margriet de Moor, een boek dat met de onrustbarende gedachte speelt dat je in plaats van in dit ene levensverhaal evengoed in een ander terecht had kunnen komen."

Margriet De Moor : 1941

Margriet de Moor (Margaretha Antonette Neefjes) werd op 21 november 1941 geboren in Noordwijk, als vierde kind in een katholiek gezin met tien kinderen. Na de MULO en de HBS wilde ze eigenlijk psychologie gaan studeren, maar het werd het conservatorium in Den Haag.
Aanvankelijk studeerde ze piano, maar na twee jaar stapte ze over op zang, met een uitgesproken voorliefde voor het twintigste-eeuwse repertoire.
Ze specialiseerde zich in muziek van avant-gardecomponisten als Schönberg en zijn leerlingen Webern en Berg, en van Franse componisten als Satie en Debussy.
Vanaf 1968 trad ze regelmatig op als zangeres.
Het was aan het Haagse conservatorium dat De Moor in aanraking kwam met de literatuur.
Uit haar literaire voorkeuren spreekt diezelfde aandacht voor vorm: Borges, Ionesco, Beckett.
Gerard Reve beschouwt ze als haar favoriete Nederlandse auteur, vooral om zijn stilistisch vermogen.
Eind jaren zeventig studeerde ze enige tijd kunstgeschiedenis en archeologie aan de Universiteit van Amsterdam. Ook deze studie was belangrijk voor haar literaire carrière: in interviews heeft Margriet de Moor bij herhaling verklaard dat ze tijdens deze studie goed en helder schrijven heeft geleerd, met vermijden van lege woorden en jargon.
Met haar man, de beeldhouwer Heppe de Moor, startte ze in 1984 in 's-Graveland een kunstenaarssalon. (Heppe illustreerde het omslag van Eerst grijs dan wit dan blauw). Voor de bijeenkomsten in deze salon maakte ze een aantal film- en videoportretten van de exposerende beeldende kunstenaars.
Een jaar later begon ze, naar eigen zeggen van de ene op de andere dag, met schrijven, eenvoudig omdat de subsidie voor de videoportretten werd stopgezet.Na een mislukte poging tot het schrijven van een roman resulteerde dit in 1988 in de verhalenbundel Op de rug gezien, die prompt genomineerd werd voor de AKO Literatuurprijs 1989 en bekroond werd met het Gouden Ezelsoor voor het best verkochte debuut.
Ook haar volgende boeken vielen in de prijzen:
voor de verhalenbundel Dubbelportret (1989) kreeg ze de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs, voor de roman Eerst grijs dan wit dan blauw (1991) de AKO Literatuurprijs 1992.
Daarna verschenen nog De virtuoos (1993), Ik droom dus (1995), Hertog van Egypte (1996) en Zee-Binnen (1999).
Haar werk kreeg de kwalificatie 'sensitivistisch' mee en het roept herinneringen op aan het impressionisme in de literatuur, de schilderkunst en de muziek uit het laatste kwart van de negentiende eeuw en het begin van de twintigste eeuw.
In het algemeen was het impressionisme een sterk gevoelsmatige, zintuiglijke kunstopvatting, waarbij meer dan de inhoud de vorm van belang was, met een sterke gerichtheid op licht- en kleurschakeringen.
In plaats van een logische ordening stond in het literaire impressionisme een gevoelsmatige ordening voorop, die zich uitte in een verregaande fragmentering van de vorm.
Het sensitivisme was een verdere verheviging hiervan: impressies en gevoelens werden zo nauwkeurig mogelijk verwoord.

Aan beginnende schrijvers geeft ze de goede raad :

"Zie het luchtig, beschouw het als een mengeling van luchtigheid en ernst, en begin nooit met iets uit je eigen leven te beschrijven

Tegenwoordig woont Margriet de Moor in Amsterdam; haar man overleed eind februari 1992.

Citaten :

Het is een misverstand te denken dat het schrijven zoveel van doen heeft met het leven. Het heeft veel meer van doen met de literatuur, met boeken die al bestaan, met andere literaire figuren, met andere gebeurtenissen die in romans voorkomen".

"Mijn creatieve denken is volledig opgebouwd uit muzikale vormen, maar ik zou nooit proberen, het zelfs een beetje naïef vinden, een bepaalde muzikale vorm direct over te brengen naar literaire verhalen of een roman."

Ik heb een behoorlijke weerzin tegen het analyseren van mijn eigen werk. Ik hoef het niet zo nodig te begrijpen. Dat begrijpen is zo beperkt. (...) Lezen, en ook leven, is ervaren en dat gaat heel wat verder dan begrijpen."

Bibliografie :

Op de rug gezien (1988, verhalen)
Dubbelportret (1989,novellenbundel)
Eerst grijs dan wit dan blauw (1991,roman)
De virtuoos (1993,roman)
Ik droom dus (1995, verhalen)
Hertog van Egypte (1996, roman)
Zee-Binnen (1999, roman)
Verzamelde verhalen (2000, bundel)
Kreutzersonate (2001)
De verdronkene (2005)
De kegelwerper (2006)

 

 

De ziel te lijf .

Uitgeverij:  Ambo, Baarn
Uitgeverij: Westland nv, Schoten.

"ignoramus, ignorabimus" ("we weten het niet en we zullen het niet weten"), het motto van zijn laatste boekje 'Prutswerk',

***
In dit boek stelt Piet Vroon op zijn eigen toegankelijke wijze een aantal interessante vragen omtrent de ziel.
Bestaan we uit stof en geest ?
Gehoorzamen het lichaam en het bewustzijn elk aan hun eigen wetmatigheden of wordt ons doen en laten door één beginsel en wetgever beheerst ? Is het bewustzijn de oorsprong van allerlei besluiten en gedragingen, of komen onze daden op een ander niveau tot stand ? De verschillende vormen van samenspel van psychische en lichamelijke processen komen in dit boek direct en indirect aan de orde, zonder in zware filosofische disputen te vervallen.Daarnaast worden vragen behandeld over hoe maatschappij en wetenschap omgaan met allerlei problemen en verschijnselen inzake lichamelijke en geestelijke processen. Een boek dat inzicht verschaft in het samenspel tussen lichaam en geest.

VROON, Pieter Adrianus, psycholoog
(Gorinchem 9-7-1939 - Culemborg 13-1-1998).
Hij is de zoon van Gerrit Vroon,een molenaarsknecht, later vertegenwoordiger voor een meelhandel, en Sijgje Helena Adriana Verduin.
Piet Vroon groeide samen met twee jongere broers op in Gorinchem en - tijdens de Duitse bezetting - in het streng calvinistische Alblasserwaard.
Naar eigen zeggen had hij geen gemakkelijke jeugd. Zijn vader was Nederlands-hervormd op gereformeerde grondslag en zijn moeder was orthodox-calvinistisch.Beiden regeerden het gezin met stevige hand. Bepalend was bovendien een inwonende grootvader, die tot zijn dood in 1949 de gang van zaken thuis domineerde en de sfeer kleurde met zijn uiterst sombere levensvisie.
Zijn ouders zijn nauwelijks ontwikkeld en zijn inwonende grootvader is vrijwel analfabeet. De bijna negentig jaar oude man vervloekt voortdurend zijn miserabele leven. Het enige wat dat bestaan zin geeft, is zijn fundamentalistische kerkgenootschap: de Gereformeerde Gemeente Onder het Kruis. Na school moet de achtjarige Piet grootvader voorlezen uit de Schrift en uit achttiende-eeuwse orthodox-protestantse psalmen. Het leven is zwaar, de mens zondig.
Vroon gaat de wereld zien als een mysterie. Een onoplosbaar, maar fascinerend raadsel. Alles moet worden onderzocht. De eenzame tiener verliest zich in zijn microscoop en sterrenkijker.
Vroon is radicaal in woord en daad. Enkele jaren voor hij psychologie gaat studeren, vervult hij zijn dienstplicht als commando. Loodzwaar. Toch voelt hij zich in zijn element, vertelt hij jaren later, bij de «combinatie van lichamelijke inspanning en mentale afmatting».Een leven lang blijft hij naar uitersten zoeken. Stelselmatig rijdt hij bloedstollend hard op zijn motor en in zijn auto. Hij gaat parachutespringen, maakt regelmatig vrije vallen en raakt verslaafd aan salto’s en duikvluchten in sportvliegtuigjes. .
Vroons wetenschappelijke carrière is een inhaalrace. Door zijn bescheiden afkomst is hij een laatbloeier. Pas op zijn 24ste begint hij aan zijn studie psychologie aan de universiteit Utrecht. Vroon studeert in drie jaar af, wordt na twee jaar assistent bij de vakgroep ,behaalde in 1966 zijn doctoraalexamen en promoveerde in 1972 cum laude op een onderzoek naar het waarnemen van tijd.en is uiteindelijk in 1983 hoogleraar theorie, filosofie en geschiedenis van de psychologie in Utrecht.
 Op 15-6-1973 huwde hij met Margaretha Aletta Johanna van Vliet (geb. 1944), die hij als studente en assistente in het Psychologisch Laboratorium had ontmoet. Zij studeerde later ook af als psycholoog. Naar eigen zeggen was zij de eerste vrouw in zijn leven, maar zag hij hun huwelijk al snel als een weinig vreugdevolle relatie. In 1975 en 1977 werden hun twee zoons geboren.
Van 1967 tot 1976 was hij ergonomisch adviseur, onder andere voor Shell.
Hij behoorde tot de culturele en wetenschappelijke elite.Het teloorgaan van behoorlijk universitair onderwijs ging hem aan het hart; de Nederlandse universiteiten werden door hem smalend bestempeld tot ZULO, een aan de Mulo  refererende afkorting die stond voor "Zeer Uitgebreid Lager Onderwijs". Vroon was verslaafd aan media-aandacht en leek ook steeds minder te verbergen te hebben voor de media.Hij was bekend bij het grote publiek door zijn columns, bestsellers en televisieoptredens.'
In 1974 begon Vroon - naast zijn gewone onderwijstaken - ook buitencursorische colleges te geven, die al snel erg populair werden.De colleges werden onder anderen gevolgd door de dochter van zijn latere uitgever Herman Pijfers van uitgeverij AMBO. Zij zorgde ervoor dat de collegedictaten werden omgewerkt tot misschien wel zijn beste boek: Bewustzijn, hersenen en gedrag (1976).
Piet Vroon was een "sensation seeker".. Heel Nederland lag in de jaren negentig aan de voeten van de professor die alles beter wist.Het verbaast niemand dat zijn proefschrift tijdsbeleving als onderwerp heeft. Met een knipoog naar de dialectiek van de Duitse filosoof Hegel spreekt Vroon over «het individu in zijn dubbelrol van heer en knecht».We besluiten zelf of we iets doen en zeggen, denken dat we ons eigen gedrag besturen. Tegelijk is de mens echter afhankelijk van allerlei zaken waar hij geen vat op heeft, zoals zijn zenuwstelsel en zijn genetisch pakketje met eigenschappen.Mensen en processen functioneren op een chaotische manier. De onwetende overheid smijt zo miljarden over de balk. «Is het beleid of is erover nagedacht?» wordt een van zijn gevleugelde uitspraken
Ook de machtige Gezondheidsraad neemt Vroon zeer serieus. De raad stelt de commissie-Vroon aan, die zin en onzin van alternatieve geneeswijzen tegen het licht moet houden.
"De alternatieve genezer, merkt Piet Vroon op, stelt dat de mens verantwoordelijk is voor zijn eigen ziekten, terwijl er in de meeste gevallen alleen maar sprake is van domme pech.
Vroon is een manisch generalist, in al zijn werk. Hij schrijft in ruim 25 jaar over vrijwel elk terrein dat enigszins verband houdt met de psychologie, in de breedte en diepte. Zijn leerling en latere collega Douwe Draaisma spreekt geïmponeerd over de interne databank van Vroon.
Iedereen lacht om zijn inktzwarte humor. Zijn associatieve geest bruist. Sommigen vergelijken zijn colleges met optredens van Freek de Jonge.
Feministen roepen hem samen met Paul Rosenmöller en Frank Rijkaard zelfs uit tot de nieuwe ideale man.
Eigenwijze geesten zijn nooit lang populair.Ondanks alle populariteit is Piet Vroon geen gemakkelijk mens. De muffe geur van de protestantse polder blijft om hem heen hangen. Met al zijn humor neemt hij de wereld toch erg serieus. Lichtvoetigheid en nonchalance zijn Vroon vreemd.
In 1993 probeerde Vroon samen met André Klukhuhn zijn doctorsbul in te leveren uit protest tegen het eredoctoraat dat door de Universiteit Nyenrode verleend werd aan Albert Heijn. Het weer inleveren van een bul bleek echter onmogelijk.
Bovendien denkt hij razendsnel. Dat maakt hem ongeduldig en snel verveeld. Gesprekken die zijn geest niet voldoende prikkelen of uitdagen, kapt hij botweg af.
Vroon schreef in een moordend tempo boeken en gaf wekelijks zijn mening in kranten, tijdschriften, op radio en televisie.
Vroon omschrijft de psychologie als een geëxplodeerde confettifabriek, hij doet een poging om de snippertjes bij elkaar te brengen in een theorie.
Hij was streng calvinistisch opgevoed,maar later voelde hij zich aangetrokken tot het Boeddhisme.Hij was wel gedreven door het verlangen om te weten hoe het zit.

.«Ik denk dat het leven geen zin heeft», sprak Vroon eens op televisie, «dat is prettig. Ik wil niet weten waar het toe leidt, anders ga je in boeddhistische gelukzaligheid navelstaren"
Maar uit het lood geslagen door de mediahype en persoonlijk gekwetst door alle kritiek raakte hij in een vrije val.Vroon — een fanatiek parachutespringer — raakte in een vrije val.die eindigde met een harde klap. Op 14 januari 1998, 58 jaar oud, beëindigt hij zijn leven.

God is als schepper de aartsvijand van de traditie Linkse wetenschappers ontkennen het scheppende element in de wetenschap. Zij verdedigen de saaiheid en de dorre, droge zakelijkheid, die alle kennis uit een veilig hokje wil halen.
Want ideologie is in diepste wezen de kleinburgerlijke hang naar vastheid, vaste grond onder de voeten, het je willen vastklampen aan veilige waarden en normen die verankerd zijn in de traditie. Een van die linkse denkers, die, ondanks het feit dat ze zich progressief noemen in feite uiterst rechts en conservatief zijn, is de Utrechtse hoogleraar in de theoretische psychologie Piet Vroon.

Bibliografie : 
Bewustzijn, hersenen en gedrag (1976).
Weg met de psychologie' (1976)
Stemmen van vroeger (1978)
De hand op vandaag (1982)
Psychologie in het dagelijkse leven (1983)
Intelligentie (1984)
De mens als metafoor ( samen met Douwe Draaisma) (1986)
Allemaal psychisch (1988)
Tranen van de krokodil (1989)
Kopzorgen (1990)
Wolfsklem (1992)
Toestanden (1993)
Verborgen verleider ( samen met A.van Amerongen enHans de Vries)(1994)
De ziel te lijf (1995)

Zondagskinderen      :        Uitgeverij : Prometheus

" De spanning, de taal , de sfeer , de karakters , alles werkt samen en resulteert in opwindend proza ."

***
Maria Stahlie schrijft in de verhalenbundel  Zondagskinderen voornamelijk over vrouwen die plots met een innerlijke crisis te maken krijgen.Haar personages zijn vaak verkrampt van haat : jegens een vader, een broer of een echtgenoot, een enkele keer jegens hun noodlot , maar meestal haten ze zichzelf.
Een simpele gebeurtenis kan daarom voldoende zijn om volledig te ontsporen.
In deze bundel toont Maria Stahlie zich een begenadigd schrijfster, die haar personages diep in hun kwetsbare zielen weet te treffen.
Met minimale middelen roept de schrijfster hele werelden op , waar men als het ware in meegezogen wordt.

Maria  Stahlie :-1955
Maria Stahlie (pseudoniem van Madelien Tolhuisen ) werd in 1955 geboren in Arnhem, maar groeide op in Breda, waar ze op veertienjarige leeftijd haar latere partner Dick Schouten leerde kennen.
Beiden gingen studeren aan de Universiteit van Amsterdam, waar Stahlie in 1984 cum laude afstudeerde in de Nederlandse Taal- en Letterkunde.
Na haar afstuderen begon zij haar loopbaan als beoordelaar van manuscripten en vertaler bij uitgeverij Bert Bakker.
 Ze was recensent bij Vrij Nederland, maar koos uiteindelijk voor het schrijverschap.
In 1987 verscheen haar eerste boek, Unisono..
Maria Stahlie verbleef in 1988 en 1990 langere tijd in de V.S., eerst als partner van Dick Schouten, die writer-in-residence was op de University of Minnesota, later als writer-in-residence.op dezelfde universiteit.
Stahlie en Schouten woonden gedurende een jaar op een Grieks eiland in de Egeïsche Zee. De verblijven in de V.S. en Griekenland hebben hun sporen nagelaten in Stahlie's verhalen en romans. Dit geldt ook voor haar woonplaats Amsterdam (vooral de buurt De Pijp, waar ze samen met Dick Schouten woont).
In 2000 schreef Stahlie enige tijd een column in de Volkskrant, 'de Leesclub'.

Haar oeuvre is bevolkt met in hart en geest onbevangen personages die zich altijd in de nesten werken maar steeds opnieuw gered worden door de goedertierenheid van de auteur (die het hen natuurlijk wel eerst knap moeilijk heeft gemaakt).Is het niet de zorg voor anderen die hen in een stroomversnelling doet belanden, dan is het wel hypochondrie of schuldgevoel.
De drijfveer van haar schrijverschap is niet haar persoonlijke visie op de maatschappij of op het bestaan, maar haar liefde voor de taal.
Ze vindt het wonderlijk geheimzinnig dat je met taal verhalen kunt vertellen, personages leven in kunt blazen, spanningsvelden en ritmes kunt creëren om komische en aangrijpende gebeurtenissen uit de verf te laten komen
."Vol, rijk en complex, dat is de wereld en zo moet mijn werk zijn."-zegt ze

Ubi amor, ibi oculus  luidt een Latijnse spreuk die haar lijfspreuk zou kunnen zijn; daar waar liefde is, is het oog.

Je ziet pas echt hoe de wereld in elkaar steekt als je er met liefde naar kijkt.
"Stahlies "kracht ligt in haar eigenzinnigheid, haar direct herkenbare, glimlachende stijl en een bijna on-Nederlandse luchtigheid die, gekoppeld aan een telkens verrassende plot, verhalen opleveren die nu en dan 'juweeltjes' mogen heten.
De allergrootste indruk echter maakt de wijze waarop Stahlie het thema van de verbeeldingskracht in haar verhalen verwerkt.Haar proza is lyrisch, intelligent en lichtvoetig. Ze dompelt de lezer onder in een door haar zorgvuldig geschapen wereld, een wereld die intrigeert en hongerig maakt naar meer. Zij is in staat het onmogelijke te laten gebeuren zonder dat het ongeloofwaardig wordt.’
In Stahlie’s boeken treden vaak avontuurlijke en ondernemende meisjes en vrouwen op.
‘Mijn hoofdpersonen zijn afsplitsingen van mijn onverschrokkener zelf. Als kind hield ik van voetbal en klom in bomen, er werd nooit meisjesachtig gedrag van mij verwacht. Maar misschien ben ik in mijn herinneringen heel wat stoerder dan ik in werkelijkheid was, ik kan dat niet meer controleren, want mijn vader heeft bij de scheiding alle foto’s meegenomen,’ aldus Maria Stahlie

Het oeuvre van Stahlie (…) kenmerkt zich door vakkundig overdachte maar tegelijk verfijnd ironische taalvirtuositeit, vol van snelle kracht. Talloze prachtig geslepen zinnen en spitsvondige gedachten lichten er als juweeltjes uit op. Dit maakt haar werk buitengewoon spannend en meerduidig. Juryrapport Anna Bijnsprijs 2003.
Knap en vakkundig is de manier waarop zij uitwijdt en zijpaden bewandelt, zonder ook maar één moment de compositie van het verhaal uit het oog te verliezen of afbreuk te doen aan de opgebouwde spanning. Zij is heer en meester over haar verhaal, op elk moment.
Op het gebied van de verbeelding moet je het achterste van je tong laten zien,’ heeft Stahlie eens gezegd, en dat is precies wat deze rasvertelster op ongeëvenaarde wijze doet.Zij is in staat het onmogelijke te laten gebeuren zonder dat het ongeloofwaardig wordt. Net als haar personages – grotendeels vrouwen – toont ze zich overmoedig, neemt ze risico’s met het verhaal, laat ze de fantasie het gezonde verstand vaak overwinnen.Haar verhalen zijn rijk en complex, omdat het leven dat ook is.

Reviews :

Zij doet dat zo uitbundig en tegelijkertijd zo subtiel, dat 'Zondagskinderen' voor eens en voor altijd duidelijk maakt dat Stahlie, zo zij ooit als 'een jonge vrouw, een meisje' getypeerd kon worden, gerijpt is tot een volwassen verhalenverteller die het vak tot in haar vingertoppen beheerst." (Trouw, 27 februari 1999)

Uitspraak van de schrijfster:

‘als schrijven schrappen zou zijn, zou schrijven wel schrappen héten.’

Bibliografie:

Unisono (roman, Bert Bakker, 1987)
Verleden hemel toekomst (verhalen, Bert Bakker, 1988)
In de geest van de Monadini's (verhalen, Bert Bakker, 1989)
De sterfzonde of de ingebeelde dode (roman, Bert Bakker, 1991)
De vlinderplaag (verhalen, Bert Bakker, 1992)

Het beest met de twee ruggen (roman, Prometheus, 1994)
Genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en de Libris Literatuurprijs

Honderd deuren (roman, Prometheus, 1996)
Onderscheiden met de Multatuliprijs .

Zondagskinderen (verhalen, Prometheus, 1999)
Genomineerd voor de Generale Bank Literatuurprijs .

De lijfarts (roman, Prometheus, 2002)
Genomineerd voor de Anna Bijnsprijs

Galeislaven (verzamelde verhalen, Prometheus, 2004)
Sint-Juttemis (roman, Balans, 2005)

 

 

 

 

Oorspronkelijke titel : " ONCE  AN  EAGLE "-1968
Uitgeverij : Harper Collins -New York.
Nederlandse uitgave : Uitgeverij De Kern bv -Bussum.

"A perceptive study of the profession of arms an a chilling overview of armed conflict..."

***
" Eens een adelaar " is een imponerende oorlogsroman van hetzelfde kaliber als " Helden zonder glorie " van Norman Mailer en " De jonge leeuwen " van Irwin Shaw.
De hoofdpersoon is Sam Damon , die als militair elke oorlog meemaakt waarin Amerika verwikkeld raakt , te beginnen met de eerste wereldoorlog. We volgen hem als kadet op West Point, tijdens de verschrikkingen van de eerste wereldoorlog in Europa en tijdens de moeilijke crisisjaren die uitmonden in de tweede wereldoorlog.
Aan de hand van Sam Damons ervaringen en die van de mannen en vrouwen om hem heen, beschrijft Anton Myrer de geschiedenis van het Amerikaanse volk in de eerste helft van de twintigste eeuw.
Maar het is geen 'geschiedenis volgens het boekje'.Het is een uiterst menselijke geschiedenis , met veel aandacht voor de sfeer van de tijd , met hartstochtelijke liefdesaffaires, met emotionele verwikkelingen en bloedstollende oorlogsscénes , die nadrukkelijk de waanzin van de oorlog aan de kaak stellen.
Universal Pictures maakte van 'Once an Eagle ' een indrukwekkende televisieserie die met veel succes in Amerika door de NBC werd uitgezonden, in Engeland door de ITV,terwijl voor Nederland de rechten door de AVRO werden gekocht.
Voor het eerst gepubliceerd in 1968 , op het hoogtepunt van de oorlog in Vietnam, wist het boek ,de verbeelding en het hart van een door de oorlog getormenteerde natie te raken en stond tweemaal op de bestsellerslijst van New York Times met een oplage van meer dan drie miljoen exemplaren. 
Het boek werd opgenomen in de verplichte leeslijst voor Marine-officieren in West Point .Soldaten markeren hun tanks met de protagonistische naam "Sam Damon"  en hun oversten maken beslissingen door zichzelf te bevragen " Wat zou Sam doen ? "

Anton  Myrer -1922 -1996.

De schrijver is geboren in Worcester, Massachusetts, USA .
Myrer groeide op in the Berkshires, Cape Cod, en Beacon Hill -- allemaal plaatsen waar zijn romans zich ook situeren.
Als gegradueerde aan Boston Latin  School,onderbrak hij zijn studies aan Harvard na de gebeurtenissen van Pearl Harbor .Hij liet zich inlijven bij het Marine Corps en verbleef er meer dan drie jaar in the Pacific mee.Hij bereikte de rang van korporaal , nam deel aan de invasie van Guam en werd daarbij gewond.
Hij keerde terug om magna cum laude af te studeren aan Harvard en vervolgens leefde hij op the Cape , Portugal en op het laatste van zijn leven in upstate New York.
De themas van zijn boeken handelen over het verliezen van de onschuld van Amerika , haar gebruik en  het misbruiken van haar macht .
Hij verwierf vooral bekendheid met The Last Convertible (1978) : een opsomming van de Amerikaanse ervaringen gedurende en na Wereldoorlog II , en met Once an Eagle (1968),waarin hij het levensverhaal weergeeft van een gewone legerofficier  van voor W.O. I tot Vietnam.
Anton Myrer stierf op 19 januari 1996 aan leukemie in Saugerties, New York, USA.
 
Myrer forces us to smell and feel the battlefield as well as hear and see it."

Bibliografie :

Evil Under the Sun (1951)
The Big War (1957)
The Violent Shore, (1962)
The Intruder: A Novel of Boston (1965)
Once an Eagle (1968)
The Tiger Waits (1973)
The Last Convertible (1978)
A Green Desire (1981).

 

Oorspronkelijke titel : " Fault Lines "-1995
Uitgave: Harper Collins
Nederlandse uitgave : Het Spectrum.

" Deeply moving and masterfully imagined, a novel that gets to the heart of the confusing power of love and family, Fault Lines is Anne Rivers Siddons at the height of her remarkable storytelling powers. "

 ***
Merritt Fowler heeft een groot deel van haar leven de zorg voor haar jongere,mooie en wispelturige zuster Laura op zich genomen.Maar na een hoogoplopende ruzie verdwijnt Laura plotseling uit Merritts leven.
Merritt wordt de steun en toeverlaat van haar man, de arts Roy, en van haar zestien jaar oude dochter Glynn.
Na een conflict met Roy verlaat Glynn het ouderlijk huis en trekt in bij haar tante Laura.
Merritt reist Glynn achterna , vastbesloten de breuk tussen haar,Laura en Glynn te helen ...
In een huis in de bergen van Santa Cruz vindt Merritt een nieuwe liefde en leert zij ruimte te geven aan zichzelf , in plaats van zich te laten leiden door anderen....

Anne Rivers Siddons : 1936

is geboren als Sybil Anne Rivers , op 9 januari 1936 in Fairburn, een klein spoorwegstadje ten zuiden van Atlanta ,Georgia , waar haar familie reeds zes generaties  lang leefde..
Zij is de dochter van Marvin Rivers, een advokaat , en Katherine, een secretaresse aan de Campbell High School.Van 1954 tot 1958 volgde ze lessen illustratie aan de Auburn University, waar ze een B.A. graad haalde en lid was van de Delta Delta Delta Sorority. Op de universiteit schreef ze toen columms in de Auburn Plainsman over de Burgerrechten beweging,die voor het eerst nationale aandacht trok met de bus -boycot in Montgomery en de integratie van de universiteit van Alabama.In haar artikelen verwelkomde ze de integratie ,wat tegen de zin was van de schooldirectie.Toen ze echter weigerde om haar artikel niet te laten opnemen , maar een tweede columm schreef waarin ze stelde dat de universiteit haar inzichten niet deelde, werd ze uiteindelijk ontslagen.Hier maakte ze voor het eerst kennis met de macht van het geschreven woord.en vond ze de inspiratie voor haar eerste roman  Heartbreak Hotel (1976) waarop de film Heart of Dixie in 1989 gebaseerd was.
Nadat ze haar diploma behaald had, werkte ze op het advertentie departement van een grote bank, ze verzorgde de design en layout maar ontdekte al snel dat ze meer talent had voor schrijven.Rivers verliet kort daarop de bank en 
werd senior editor voor het Atlanta magazine.
Haar werk bij het magazine bracht haar in contact met de mensen van Dr.King en zijn mensenrechtenbeweging , in het toen black restaurant Carrousel, waar ze naar de beste jazz luisterden die Atlanta in aanbieding had.
Op 30-jarige leeftijd huwde ze met Heyward Siddons.,elf jaar ouder en vader van vier kinderen uit een vroeger huwelijk
Ze woont in Charleston, South Carolina en weet als geen ander de sfeer te treffen van het lome zuiden van de Verenigde Staten. Ze beschrijft menselijke relaties met een indrukwekkend psychologisch inzicht en precies de juiste hoeveelheid spanning.
Anne Rivers Siddons schrijft met zo’n ongelooflijk lyrische schoonheid dat je haar zinnen steeds hardop wilt voorlezen.’zegt haar vriend  Pat Conroy
Peachtree Road, dat zich afspeelt in Atlanta, Georgia was een bestseller die vermeld werd als"the Southern novel for our generation" door Pat Conroy. Er werden meer dan een miljoen exemplaren van gedrukt.
Siddons portretteert zuiderlingen, meestal mensen uit Georgia, maar ze plaats hen dan in andere plaatsen van het Zuiden of van de wereld.
Siddons' succes bracht natuurlijk vergelijkingen met die andere grote schrijfster uit het zuiden Margaret Mitchell, maar Siddons staat er op , dat wat zij neerpent niet de romantische versie is , die men terugvindt in Gone With the Wind, integendeel , haar relatie met het zuiden is beminnend maar blijft realistisch.
Hierover zegt ze :
"It's like an old marriage or a long marriage. The commitment is absolute, but the romance has long since worn off...I want to write about it as it really is: I don't want to romanticize it."

Bibliografie :

John Chancellor Makes Me Cry (1975)
Heartbreak Hotel (1976)
The House Next Door (1978)
Fox's Earth (1981)
Homeplace (1987)
Peachtree Road (1988)
Kings Oak (1990) -Koningseik
Outer Banks (1991)
Colony (1992)
Hill Towns (1993)
Downtown (1994)
Fault Lines (1995)- Breuklijnen.
Up Island (1997)
Low Country (1998)
Nora, Nora (2000)
Islands (2004)
Sweetwater Creek (2005)

Oorspronkelijke titel : " Billiard um halb zehn "
Uitgeverij : Verlag Kiepenheuer & Witsch , Köln.
Nederlandse uitgave : De Boekerij -Amsterdam.

***
De geschiedenis van drie opeenvolgende generaties uit een geslacht van architecten.
De vader heeft een beroemd klooster gebouwd. De zoon, in de Tweede Wereldoorlog officier , heeft het opgeblazen.De kleinzoon, evenals zijn vader en grootvader architect, zal misschien bij de restauratie helpen. In zijn beschrijving van deze drie generaties die in drie Duitslanden hun jeugd en werkperiode hebben doorgebracht , heeft de auteur een persoonlijke afrekening neergelegd met een vaderland dat hem zo lief is , dat hij het moest offeren op het altaar der waarheid.

Heinrich Böll :
 Keulen, 21.12.1917 – Langenbroich, 16.6.1985.
Heinrich Böll werd in 1917 te Keulen geboren als zesde kind van Maria Hermanns en Viktor Böll. Zijn ouders waren uit Engeland  gevlucht om te ontkomen aan de vervolging van katholieken. Hij groeide er op in een liberale, katholieke en pacifistische familie.
Van 1924 tot 1928 ging hij naar de lagere school in Keulen, in 1928 ging hij er naar het Kaiser Wilhelm Gymnasium, een staatsschool voor middelbaar onderwijs.
Zijn familie had erg te lijden onder de Grote Depressie. Vanaf 1933 – toen Hitler kanselier werd van het Rijk – werd het appartement van de familie Böll de plaats voor illegale bijeenkomsten van de katholieke jeugdbeweging.Hij weerstond succesvol de verleiding om zich aan te sluiten bij de Hitlerjugend.
Hoewel hij pas in 1937 van school ging en op leercontract ging in het boekenwezen, begon zijn schrijverscarrière al in 1936.De Nazi's zijn aan de macht en Böll wordt meermaals opgeschrikt door de radicale manier waarop artiesten en schrijvers worden vervolgd en monddood gemaakt.Alhoewel Böll enige weerstand had tegen het Nazisme zag hij geen mogelijkheden om zijn dienstplicht te ontduiken.
In 1938 werd hij verplicht om te gaan werken. In 1939 schreef hij zich in aan de Universiteit van Keulen en werd hij opgeroepen voor de Wehrmacht..en streed in Frankrijk, Roemenie,Hongarije en de Sovjet-Unie. Hij raakte vier maal gewond en werd uiteindelijk gevangen genomen door Amerikaanse soldaten in april 1945.
In 1942 trouwde de auteur  met Annemarie Cech .
Zijn ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog zouden vooral in zijn eerste literaire werken een grote rol gaan spelen De stuitende tonelen van inquisitionele boekverbrandingen zullen hem zijn leven lang bijblijven en zijn streven naar vrije meningsuiting steeds weer voeden.Vervolgens keerde hij terug naar Keulen,waar hij germanistiek ging studeren..Intusssen komt hij aan de kost als timmerman in de familieschrijnwerkerij die zijn broer bleef leiden.
In 1947 stuurde hij voorbeelden van zijn kortverhalen naar kranten en tijdschriften. In datzelfde jaar werd ook zijn zoon Raimund geboren, een jaar later zijn zoon René.
In 1949 werd zijn kortverhaal Der Zug war pünktlich uitgegeven.
Het is het sterk visionaire verhaal van de jonge militair, die met de dagelijkse treinlading kanonnenvlees vanuit de Ruhr naar het Oostfront vertrekt, in de klamme zekerheid dat hij een gewisse dood tegemoet treint, en ironisch genoeg als enige overlevende terugkeert.
 In deze periode zocht hij ook naar werk (‘Ik zou nog geen ongelukkig uur van mijn vrouw en kinderen voor literatuur riskeren’)..
In 1950 vond hij een tijdelijke baan bij het Bureau voor Bevolkingsstatistiek in Keulen en werd zijn zoon Vincent geboren.
Met het verhaal "Die schwarzen Schafe" uit 1951 won hij de Prijs van de Gruppe 47 en begon zijn literaire loopbaan.
Vanaf 1951 kon Böll echt van zijn pen leven, als auteur en als vertaler. Hij zal in zijn geboortestad blijven wonen, een relatief kort verblijf in Ierland niet te na gesproken (Irisches Tagebuch - 1957).
In 1952 kwam hij onder contract bij de uitgeverij Kiepenheuer & Witsch en begon hij hedendaagse kwesties uit de BRD in zijn werk te verwerken. In 1953 werd hij lid van de Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung.Direct na de oorlog, was Böll bezig met het verwerken van de herinneringen aan die tijd. Hij schreef over het effect -materieel en psychologisch- dat het had gehad op het leven van de gewone mensen. Zij waren in zijn werk de helden van het verhaal. De slechteriken waren autoritaire figuren; zoals de overheid, het bedrijfsleven en de Kerk. Hij maakte ze belachelijk, soms op humoristische toon, soms op zeer zwartgallige wijze.Hij reisde veel als vertegenwoordiger van een nieuw niet-nazi-Duitsland.
Zijn verschijning en houding waren een enorm contrast met het bazige en agressieve type Duitser tijdens het Derde Rijk.
In 1954 werd zijn roman Haus ohne Hüter  uitgegeven; in 1995 kreeg het de Franse Uitgevers’ Prijs voor beste roman in een vreemde taal.
In 1958 werd een aangekondigde bijdrage van Böll (Brief an einen jungen Katholiken) verboden omwille van de sterke kritiek op het na-oorlogse Duitse katholicisme.
Aanvankelijk schreef Böll vooral verhalen waarin de oorlog een grote rol speelde, maar vooral na 1960 ging hij ook omvangrijke romans schrijven waarin, net als in zijn korte verhalen, kritiek op de maatschappij weerklonk. Zo is de ontwikkeling van Duitsland na 1945 tot consumptiemaatschappij in zijn roman "Ansichten eines Clowns" uit 1963 verwerkt.In 1968 doceerde hij aan deUniversiteit van Frankfurt en ontwikkelde zijn Ästhetik des Humanen [esthetica van het menselijke].
Tot zijn belangrijkste romans behoren o.a.: "Billard um halb zehn" (1959) en "Gruppenbild mit Dame" (1971).In 1972 ontving Böll de Nobelprijs voor de Literatuur, waarmee hij de eerste Duitser sinds Herman Hesse in 1946, werd die deze prijs in ontvangst mocht nemen. Zijn werk is in meer dan 30 talen vertaald en hij is een van Duitslands meest gelezen schrijvers.
Zijn simplistische stijl maakte hem favoriet voor de Duitse lesboeken. Zijn werk wordt "Trümmerliteratur" genoemd.
In de jaren zeventig richtte Heinrich Böll zijn pen vooral op de macht van de media. De nadelige gevolgen van de bemoeienis van de boulevardpers (Bild) op het leven van een per ongeluk in het nieuws gekomen vrouw werkte Heinrich Böll uit in zijn korte roman "Die verlorene Ehre der Katharina Blum" (1974)
In 1975 werd Die verlorene Ehre der Katharina Blum verfilmd door Volker Schlöndorff. .In 1974 werd Alexander Solschenizyn gearresteerd en na hevig protest uit de Sovjet-Unie verbannen. Böll nam hem op in zijn huis.
Bölls verhouding met de katholieke kerk is altijd erg problematisch geweest. Hoewel hij wel gelovig was, verwierp hij de onfeilbaarheid van de paus. Bovendien stond hij erg wantrouwig tegenover de officiële kerk en haar autoriteiten, die hij verweet geen weerstand te hebben geboden tegen het (Nazi)regime,Hij stapte in 1976 uit de katholieke kerk.
Door de rechtse pers werd Heinrich Böll ook gezien als een sympathisant van de terroristische beweging Rote Armee Fraktion (RAF). Hierop reageerde Böll op karakteristieke wijze: soms geduldig uitleggend en op andere momenten door middel van een satirisch stuk.
In zijn latere werk speelden vooral de macht en de herkomst daarvan en zijn betrokkenheid met de vredesbeweging een grote rol.Naast verhalen en romans schreef Heinrich Böll ook hoorspelen, drama en maatschappij-kritische bespiegelingen. Daarnaast was hij actief voor de internationale literaire P.E.N. vereniging.
Böll was vooral succesvol in Oost-Europa, door de vermeende donkere kant van het kapitalisme in zijn boeken. Alleen al in de Sovjet-Unie werden miljoenen van zijn boeken verkocht.
Hij was politiek actief in de vredesbeweging en voor de Groenen. In 1981 steunde hij Europese schrijvers in hun oproep tegen de neutronenbom en de aanschaf van wapens.
Hij hield voor 300.000 mensen een speech bij de eerste grote vredesbetoging in Bonn.Een aantal scholen in de BRD werden naar hem vernoemd.Heinrich Böll stierf in 1985. De herinnering aan hem leeft nog steeds, onder andere in de Heinrich-Böll-Foundation en het speciale Heinrich-Böll-Archief in de bibliotheek van Keulen.

 Bibliografie :

1949- 'Der zug war punktlich' -
1950- 'Wanderer Kommst Du Nach Spa
1951- 'Die schwarzen Schafe' -
1952

- 'Wo Warst Du, Adam?'
1953 - 'Und Sagte Kein Einziges Wort'
1954 - 'Haus Ohn Huter'.
1955 - 'Das Brot Der Fruhen Jahre'.
1956 - 'Unberechenbare Gaste'.
1957 - 'Im Tal Der Donnernden Hufe',
1957- 'Irisches Tagebuch'
1957- 'Die Spurlosen'.
1958 - 'Doctor Murkes Gesammeltes Schweigen
           Und Andere Satiren'
1959 - 'Billiard Um Halb Zehn'.
1961 - 'Brief An Einen Jungen Katholiken'
1962 - 'Ein Schluck Erde', 'Als Der Krieg Ausbrach'
            en 'Als Der  Krieg Zu Ende War'.
1963 - 'Ansichten eines Clowns'
1963 - 'Hierzulande' en '1947 Bis 1951'
1964 - 'Entfernung Von Der Truppe'.
1966 - 'Ende Eine Dienstfahrt', 'Frankfurter Vorlesungen''
            en 'Die Freiheit Der Kunst'.
1969 - 'Hausfriedensbruch;
           'Geschichten Aus Zwolf Jahren; 
          ' Leben Im Zustand  Des  Frevels
1971 - 'Gruppenbild Mit Dame'
1974)-'Die verlorene Ehre der Katharina Blum'
1985  -Brief an meine Söhne.

 

 

 

 

 

 

 

Oorspronkelijke titel : " Love, Again. " -1996
Uitgeverij : Bert Bakker.

"It may be Mrs. Lessing's most significant contribution that she has lived and written not with an eye to transcendence or posterity but to experiencing her own time most fully."

***
De 65-jarige  Sarah Durham, moeder van twee kinderen, is jong weduwe geworden. Na een moeilijke periode heeft zij zich weten op te werken tot succesvol toneelschrijfster van een gerenommeerd toneelgezelschap. Als ze voor dit gezelschap een historisch stuk schrijft over de mysterieuze , onafhankelijke kunstenares Julie Vairon, die verwikkeld geraakt in een web van intriges en verliefdheden, maakt dat voor iedereen die bij de uitvoering betrokken is onverwacht veel los.
Dat geldt ook voor Sarah die tot haar verrassing en verwarring tot tweemaal toe hevig verliefd wordt ...
Terug naar de liefde is een emotionele zoektocht naar de aard en betekenis van liefde en verliefdheid op oudere leeftijd en vooral naar de pijn ervan...

DORIS MAY LESSING  -1919
De schrijfster is geboren uit Britse ouders op 22 oktober 1919 in Kermnsh, Iran .Ze bracht haar jeugd door op de boerderij van haar vader in het toenmalige Zuid-Rhodesië.
Op dertienjarige leeftijd verliet ze reeds de schoolbanken en werkte dan als typiste, au pair en telefoniste ,waarbij ze haar interesse voor het schrijven niet verloor.
Toen ze zestien was, verliet ze Johannesburg en wist  niet hoe haar toekomst eruit zou zien. Ze verbleef toen bij vrienden van haar vader. Een van hen was een grote stille Schot, en ze kreeg van hem een typemachine en een handleiding en een briefje, waarop stond: `Onthoud goed, als je jong bent, denk je vaak: je weet niet wat je moet doen en je hebt geen hoop. Neem iedere kans die je krijgt, want je weet niet waar nieuwe wegen toe leiden."
Doris Lessing heeft een imposant en divers oeuvre op haar naam dat bestaat uit fictie, sciencefiction, non-fictie, korte verhalen, libretto"s voor opera, poëzie, theater, een stripboek en twee delen van haar autobiografie.

."Zelf heb ik een gespleten persoonlijkheid. Ik ben de zelfstandige schrijfster én de vrouw die op haar negentiende zwanger raakte en dat heerlijk vond. Ik was vroeger een zeer neurotisch meisje, dat vroeg volwassen wilde zijn"

Bekend is ze vooral van de realistische romans The Grass is Singing (1949), waarin ze het racistische klimaat beschreef in de voormalige Britse kolonie Zuid-Rhodesië (nu Zimbabwe) aan de hand van de liefdesrelatie tussen een blanke vrouw en een zwarte man op een boerderij.Lessing blinkt uit in sterke vrouwenkarakters.
The Golden Notebook maakte Lessing tot een boegbeeld van het feminisme.
The Golden Notebook (1962),is een roman over het innerlijke leven van de jonge communistische schrijfster Anna Wulf in Londen, inmiddels een feministische klassieker.Maar het is geen simpel feministisch pamflet, in tegenstelling tot wat veel mensen denken. Het is ook een politiek boek en een boek over gekte. `Everything is cracking up", daar gaat dat boek over, zoals veel van haar andere werk."
In de twee delen van haar autobiografie, Under my Skin (1994) en Walking in the Shade (1997), beschreef Lessing haar jeugd in Perzië (Iran) en Zuid-Rhodesië, haar twee huwelijken, waarvan het tweede met de communist Gottfried Lessing (van wie ze later scheidde, maar wiens naam ze behield), de oorlogsjaren in Afrika, en haar terugkeer naar Engeland in 1949. Na een aanvankelijke flirt met het communisme, wendde ze zich tot de mystieke oosterse Soefileer, waarvan de invloeden terug te vinden zijn in enkele van haar utopische romans en avonturenverhalen.
'Life is very hard work,' zei Doris May Lessing (geboren Tayler) bij de verschijning van het eerste deel van haar autobiografie (Under My Skin, 1994). Maar ze heeft er veel voor teruggekregen. Haar jeugd in Perzië en Rhodesië (als kind van een bankemployé die boer werd), haar communistische engagement, haar mislukte huwelijken, haar wording als schrijfster in het vrouwvijandige Londen van de jaren 40, haar hang naar mystiek – alles was stof voor de tientallen romans die ze sinds haar debuut The Grass Is Singing (1949, over de vergiftigende uitwerking van rassenscheiding in Rhodesië) heeft geschreven.

Het meest autobiografisch is het 'Children of Violence'-vijfluik (1952-69), dat begint met het naar de hoofdpersoon genoemde Martha Quest; het meest geciteerd is The Golden Notebook (1962), een roman over een schrijfster in crisis die door de feministische beweging vooral gelezen is als een boek over de strijd tussen de seksen. Op latere leeftijd raakte Lessing geïnteresseerd in science-fiction; de vijf delen uit de 'Canopus in Argos'-serie (1979-83), die ook te lezen zijn als psychologische romans, werden onder meer gevolgd door Mara and Dann (1999), over een broer en een zuster die het verdroogde Afrika van de verre toekomst doorkruisen.
Een veel beter startpunt voor de verkenning van Lessings enorme oeuvre is The Good Terrorist (1985), waarin de schrijfster een ironische blik werpt op een groep naïeve radicalen die in naam van het idealisme hun omgeving terroriseren.

Citaten van Lessing :

"Jongeren lezen te weinig, en dreigen `educated barbarians" te worden, hoogopgeleide mensen die computers kunnen repareren, maar in hun vrije tijd hooguit Harry Potter lezen, of helemaal niet lezen."

over  ouder  worden :

"Nee. Het beïnvloedt hooguit de onderwerpen waarover ik schrijf. Ik geef meer ruimte aan oudere personages in mijn werk."

Bibliografie :

The Grass Is Singing' (1950)
'This Was the Old Chief's Country' (1952)
Martha Quest (1952)
Retreat to Innocence (1956)
.A Ripple from the Storm (1958)
The Golden Notebook (1962)
A Man and Two Women (1963)
A proper marriage(1964)
Children of Violence (omnibus) (1964)
Landlocked (1965)
Winter in July (1966)
Particularly Cats (1967)
The Four-Gated City (1969)
Briefing for a Descent into Hell (1971)
The Sun Between Their Feet (1973)
The Summer before the Dark (1973)
The Black Madonna (1974)
The Memoirs of a Survivor (1974)
A Small Personal Voice' (1974)
The Temptation of Jack Orkney' (1974)
Stories' (1978)
'Shikasta' (1979)
The Sirian Experiments: The Report by Ambien II, of the Five. Canopus in Argos: Archives' (1981)
'The Making of the Representative for Planet 8. Canopus in Argos: Archives' (1982)
Canopus in Argos: Archives. Documents Relating to The Sentimental Agents in the Volyen Empire.' (1983)
The Diary Of A Good Neighbour (1983) (writing as Jane Somers)
If The Old Could (1984) (writing as Jane Somers)
The Diaries of Jane Somers (1984)
The Good Terrorist (1985)
'The Fifth Child' (1988)
' The Wind Blows Away Our Words: And Other Documents Relating to the Afghan Resistance' (1988)
'Particularly Cats . . . and Rufus' (1991)
'The Real Thing: Stories and Sketches' (1992)
'African Laughter: Four Visits to Zimbabwe' (1992)
Playing the Game (1993)
'Under My Skin: Volume One of My Autobiography, to 1949 ' (1994)
Walking in the Shade:Volume Two of My Autobiography1949-1962
Love, Again (1995)
Mara and Dann: An Adventure (1998)
The Old Age of El Magnifico: A Cat's Tale (2000)
Ben, in the World (2000)
The Sweetest Dream (2001)
The Story of General Dann and Mara's Daughter, Griot and the Snow
Dog (2005)
The Cleft (2007)

 

 

Oorspronkelijke titel : " Macau " -1985
Uitgave : Donald J.Fine, Inc , New York.
Nederlandse uitgave : ECI -Vianen.

"Vol avontuur, hartstocht en intrige voert het verhaal naar een ongekend scherpzinnige climax."

***
Dr.Sun , hoofd van het Macao-syndicaat , voerde een kwart eeuw geleden een waar schrikbewind rond de Zuidchinese Zee.
Zijn boosaardige netwerk van smokkel in goud en verdovende middelen bezorgde hem een ongekende macht.
Na de dood van Dr. Sun neemt zijn mooie, in Amerika opgevoede dochter Chrystal Lily zijn plaats in.
Onmiddellijk wordt ze geconfronteerd met een samenbundeling van krachten die haar willen verstoten en beroven van haar rechtmatige erfenis.
Zowel Crystal Lily's eigen vertrouwelingen als haar aartsvijanden , de 14K Triade uit Hongkong, proberen met alle middelen haar enorme vermogen in handen te krijgen.
In haar paleis spint Crystal Lily een eigen web van moordend verraad, corruptie en briljante misleiding om zo haar rivalen te overbluffen, daarbij geholpen door de Rus Nicolaï , een legendarische smokkelaar, die haar hartstochtelijk liefheeft.
Tegen de exotische achtergrond van een van de meest woeste en wetteloze gebieden in de Oriënt zoeken Crystal Lily en Nicolaï wanhopig naar een manier om heelhuids uit de klauwen van hun wrede achtervolgers te ontsnappen.

Daniel Carney :
is een Rhodesische auteur wiens boeken vooral over Afrika en Rhodesië in het bijzonder handelen.

Hij schreef  volgende boeken:

The Wild Geese (1978) - De wilde ganzen
- dit boek werd verfilmd met  o.a Richard Button ,Roger Moore.
(Het verhaal gaat over een groep huurlingen die uitgezonden worden om een Afrikaanse leider, die op het punt staat te worden geexicuteerd te redden.)

The whispering death (1980)

Under a raging sky (1981)

Macau (1985)

The square circle (1985)

They Fly again - The Wild Geese  II (1985)

Dodge Viper (2001)

 

 

Uitgeverij : Augustus.

Visser is nergens bang voor en gaat overal op af.' - NRC HANDELSBLAD

***
Al vanaf de vroege jaren zeventig was Carolijn Visser geraakt door buitenstaanders, vaak jonge mensen die haar de keerzijde van een samenleving lieten zien.
Haar eerste reizen, door de VS, voerden haar langs bloedbanken en opvanghuizen, maar ook naar New Yorkse succesvolle zakenvrouwen en feministische kunstenaars.
Als een der eersten beschreef ze de multiculturele veranderingen in Nederlandse stadswijken, sprak ze met vrouwen uit een gemengd huwelijk, volgde ze de coming out van homo's in Limburg, en de liberalisering in China, waar jongeren het kapitalisme omhelsden.
Ze schreef over de Baltische staten aan de vooravond van hun onafhankelijkheid, trok op met anarchistische krakers in een Londense achterbuurt, en interviewde haar vroegere klasgenoten over hun toekomstverwachtingen en wat ervan terechtgekomen was.
De nuchtere beschrijvingen die hieruit voortvloeien laten een fascinerend beeld zien van hoe jongeren op allerlei plekken in de wereld in de laatste decennia van de twintigste eeuw hun eigen weg zochten, tegen de heersende ideologieën in.
In Vroeger was de toekomst beter geeft Carolijn Visser een scherpzinnig commentaar op de heersende modes in de wereld van toen en tekent zij een toekomst waarin wij nu leven.
In het boek zijn reisverhalen en reportages opgenomen.
Eén zo'n verhaal in  het kort weergegeven:
Scènes uit een gemengd huwelijk
Marijke is getrouwd met Abdullah Selvi.Ze weet wat haar te wachten staat, als ze met haar man naar Marokko gaat.Haar man heeft haar dit verteld. In het huis is geen wc en ze denkt dat ze hier wel mee kan leven. Het gaat nu beter met Marijke en Abdullah. Maar in het begin vertrouwde hij haar niet. Altijd hield hij haar in de gaten. Hij moest weten waar ze was geweest en beschuldigde haar dat ze een relatie had met een andere man.Hij heeft haar nooit geslagen, hij zegt dat hij anders de liefde eruit slaat.Vriendinnen verloor Marijke ook. Ze konden niet begrijpen dat Marijke een relatie had met een gastarbeider. En altijd als ze vroegen of Marijke ergens mee naar toe ging. moest ze dit eerst aan haar man vragen.
De verschillen werden té groot.Drie jaar geleden is mevrouw Selvi moslim geworden. Ze leven nu volgens de regels van de koran. Varkensvlees of drank komt niet in huis. Meneer Selvi maakt zich boos op jongeren die een loopje nemen met de voorschriften.Sinds kort zijn er meer islamitische families in de straat komen wonen en dat maakt de druk groter. Want iedereen houdt elkaar in de gaten. Marijke moet nu voortaan ook een hoofddoek dragen. Arm in arm lopen is er ook niet meer bij, want genegenheid in het openbaar tonen, dat kan daar niet.

Carolijn Visser (1956)

Als Zeeuws provinciaaltje kwam Carolijn Visser (1956) in de jaren zeventig naar Amsterdam. ‘Op de Dam stopte de Magic Bus en dan reed je helemaal naar India’, schreef zij later.
Die drang naar vrijheid is ze nooit meer kwijtgeraakt. Carolijn Visser is één van Nederlands meest geliefde reisverhalenschrijfsters.
Ze reist al jarenlang over de wereld; haar speciale belangstelling gaat uit naar communistische en postcommunistische samenlevingen als China, Vietnam, Nicaragua en Estland.
Haar reisverhalen over deze landen, zoals Buigend Bamboe, Hoge bomen in Hanoi, Tibetaanse Perzikken en Uit het moeras, laten een onafhankelijk schrijfster zien die zich aangetrokken voelt tot mensen die zich onder barre omstandigheden staande weten te houden.
In haar nieuwe boek "Tibetaanse perziken" volgt ze de 18de-eeuwse Vlissingse globetrotter Samuel van de Putte die in 1730 en 1737 te voet en te paard door Tibet reisde.
Ze is blij dat ze ‘Tibet voor later heeft bewaard’:

‘Het land is zo extreem. Ik was verrast dat je decennia kunt rondreizen over de aarde en dat er dan toch nog een land is dat je zo kan overdonderen.’  zegt ze.

Bibliografie :

Aan het einde van de regenboog - In Costa Rica
Buigend bamboe
De hele wereld-2003
De kapers van Miskitia
Een tuin in de tropen
En nog steeds hebben wij twee vaderlanden.
Grijs China - De koude heuvels van Mongolie-1999
Hoge bomen in Hanoi.
Onder indianen en goudzoekers.
Tibetaanse perziken.
Uit het moeras
Vroeger was de toekomst beter


Carolijn Visser fictie-debuut zal in het voorjaar 2006 verschijnen Miss Concordia Negen vrouwen in den vreemde.

.

 

 

 

 

 

Oorspronkelijke titel : " Eagle in the Sky "- 1973
Uitgeverij : Heinemann ,London.
Nederlandse uitgave : De Boekerij bv , Amsterdam
                                 Uitgeverij : Aeropagus.

        Drie dingen zijn mij te wonderlijk,
                   vier dingen begrijp ik niet :
   De weg van de adelaar door de lucht,
       de weg van een slang over de rots,
 de weg van een schip midden door zee
en de weg van een man naar een meisje.
                                 -Spreuken 30-18-20

 

My mind is constantly playing around with characters and situations and how they could be combined. It’s like playing a great game of chess with oneself."- Wilbur  Smith.

***
David Morgan , piloot bij de luchtmacht , maakt tijdens een verkenningsvlucht boven het Midden-Oosten een ernstige taxatiefout : hij opent het vuur op een vijandelijke MiG-straaljager.
David brengt het er levend van af , maar zijn gezicht is na een grimmig vuurgevecht ernstig verminkt.
Met zijn kersverse echtgenote , de Israëlische Debra , vertrekt David naar Zuid-Afrika , waar hij in alle rust hoopt te herstellen. Maar het avontuur blijft hem achtervolgen ...

SMITH, Wilbur (Addison)-1933

Wilbur Smith werd in 1933 in Zimbabwe geboren en groeide op in Zuid-Afrika..
 Zijn vader was metaalarbeider in Noord-Rhodesië( nu Zambia) , en opende  later een goeddraaiende metaalplaten-fabriek, kocht een vee-ranch en was  éen van de laatste imperialisten in Afrika.
Zijn zoon Wilbur  zond hij dan ook naar een vermaarde public-school.
In 1964 werd deze fulltime schrijver, nadat zijn boek When the Lion Feeds (Het goud van Natal) bijzonder succesvol was ontvangen. Dank zij een leven in absolute vrijheid ,waarin schrijven , jagen en skiën een grote plaats innemen, slaagt hij erin om jaarlijks met een nieuw boek op de proppen te komen.
Sinds die tijd heeft hij bijna dertig boeken geschreven die gebaseerd zijn op zijn research die hij wereldwijd uitvoert.Met zijn unieke landschapsbeschrijvingen en zijn levensechte personages, weet Wilbur Smith keer op keer door de flitsende snelheid, de gedreven rivaliteit tussen de personages, de meeslepende sfeer en het uitzonderlijke oog voor detail zijn lezers in alle uithoeken van de wereld te betoveren.
Van alle romans die Wilbur Smith schreef, blijken de Afrikaanse en de Egyptische avonturenromans het meest populair.

When I wrote the Egyptian series, The River God," he says, "my readers were used to African-based novels of a semi-historical nature, and a lot of them said they'd bought River God and thought 'This is not Wilbur Smith'. Even a mild change of style like that is a shock to my readers."

 Smiths boeken worden in 26 talen vertaald.
In de jaren zeventig en tachtig kennen zijn boeken maar een matige    bijval in de U.S.A. , omdat hij daar aanzien wordt als" a son of apartheid."
Dit label is echter onterecht, want hij bestrijdt zelfs het systeem , maar moet dat heel discreet doen.
De schrijver houdt van vrouwen ,huwde driemaal en  zijn derde vrouw Danielle stierf aan een hersentumor na zeven jaar ziekte.
Hij trad in 2000 nog maar eens in het huwelijk met  de Tajikistaanse ,Mokhiniso Rakhimova ( hij noemt haar Niso ) en beleeft nu de beste periode van zijn leven zegt hij.
Wilbur Smith woont op de zuidelijke heuvelrug van Kaapstads wereldberoemde Tafelberg in zijn huis 'Sunbird Hill'.
Hij bezit ook een kinderboerderij, een apartement in Londen , een chalet in Zwitserland en een eigen eiland in de Seychellen.

Bibliografie : 

Romans :
The Dark of the Sun (1965) - De laatste trein uit Katanga.
Shout at the Devil (1968)- Duel in de Delta.
Gold Mine (1970) -Goudmijn.
The Diamond Hunters (1971) -Diamantenjagers.
The Sunbird (1972) -De zonnevogel
Eagle in the Sky (1974) -Als een adelaar in de lucht
The Eye of the Tiger (1975)-Het oog van de tijger.
Cry Wolf (1976) - Het heetst van de strijd.
Hungry as the Sea (1978) - Aasgier van de golven.
Wild Justice (1979)- Geheim project Atlas.
Elephant Song (1991) - De strijd om de tand .

DE BALLANTYNE-REEKS.
A Falcon Flies (1980) -De klauw van de valk.
Men of Men (1981) - De furie van de valk.
The Angels Weep (1982) - De vloek van de hyena.
The Leopard Hunts in Darkness (1984) - Een luipaard jacht 's nachts.

DE COURTNEY-REEKS.
When the Lion Feeds (1964) -Als de leeuw zijn prooi slaat.-Het goud van Natal.
The Sound of Thunder (1966) -Vlammend Veld , heftig Hart
A Sparrow Falls (1977) - De jakhalzen van het paradijs.
The Burning Shore (1985) -De wet van de jungle.
Power of the Sword (1986) -De kracht van het zwaard.
Rage (1987) -De band van het bloed.
A Time to Die (1989) -De macht van het kwaad.
Golden Fox (1990) - De greep van de angst.
Birds of Prey (1997) - De roofvogels.
Monsoon (1999) - Moesson.
Blue Horizon (2003) - Blauwe Horizon.
Triumph of the Sun (2005)-Triomf van de zon.

DE EGYPTISCHE-REEKS.
River of God (1993) - Vallei der koningen.
The Seventh Scroll (1995) -Het koningsgraf.
Warlock (2001) - Magiër.

 

 

 

 

Oorspronkelijke titel : " Earth's Children "
Uitgeverij : Hodder & Stoughton Ltd
                 Crown Publications , Inc.
Nederlandse uitgave: uitgeverij A.W. Bruna
De aardkinderen   romanserie  omvat :

                               1. De stam van de holebeer.
                               2. De vallei van de paarden.
                               3. De mammoetjagers.
                               4. Het dal der beloften.
                               5. Een vuurplaats van steen.


" De wereldberoemde , magistrale romanserie over de prehistorie "

***

Jean M. Auels magistrale serie De Aardkinderen vertelt het verhaal over het ontzagwekkende mysterie van het ontstaan van de mensheid en de harde strijd om te overleven in de prehistorie. Haar boeken hebben al miljoenen lezers meegevoerd naar de boeiende prehistorische wereld van Ayla en haar tijdgenoten.

Deze magistrale romanserie , bestaande uit  5 afzonderlijk leesbare delen , speelt zich af  aan het begin van onze beschaving, ca 35.000 jaar .
Hoofdpersoon is de mooie, intelligente Ayla , die - als kind - na een hevige aardbeving door de Stam van de Holebeer wordt opgenomen.
Ayla ontwikkelt zich echter anders dan de leden van de Stam. Aanvankelijk levert dit weinig problemen op , maar uiteindelijk wordt ze verstoten en begint zij aan een lange , avontuurlijke zwerftocht ...
Met De Aardkinderen schreef Jean M. Auel een indrukwekkende romanserie , die over de gehele wereld een miljoenenoplage haalde en nog steeds op de bestsellerslijsten voorkomt !

Ayla, to me, is every woman. Every woman is beautiful; every woman has the potential to be an Ayla in her own way.

De stam van de holenbeer :
In de prehistorische wildernis van het Europa van 35.000 jaar geleden vindt de Stam van de Holenbeer een klein Cro-Magnon  meisje.Ze is moederziel alleen; haar familie is bij een aardbeving om het leven gekomen. Hoewel het kind niet tot het volk van de Stam behoort, ontfermt Iza, de medicijnvrouw zich over haar. Ze krijgt de naam Ayla, en Iza onderwijst haar geduldig in heelkunde en kruidenleer.
Als Ayla opgroeit, wordt langzaam maar zeker duidelijk dat ze verschilt van de andere stamleden. Ayla draagt de toekomst van de mens in haar bloed, maar ze botst met de oude cultuur van de Stam. Ze is vlugger, ondernemender, slimmer, ánders…
De vallei van de paarden :
Ayla heeft de Stam van de Holenbeer, waar zij is opgegroeid, moeten verlaten. Eenzaam en verdrietig trekt zij door het barre, prehistorische land van 35.000 jaar geleden, op zoek naar de Anderen, het volk van haar vader en moeder.
Maar als de winter nadert, moet Ayla beschutting zoeken in een grot vlak bij een afgelegen vallei. Door haar kracht en vindingrijkheid weet ze te overleven en sluit ze zelfs vriendschap met de dieren.
Als ze op een dag een zwaargewonde jongeman vindt, komt ze voor een keuze te staan. Moet ze haar vertrouwde eenzaamheid inruilen voor de onzekerheid van menselijk gezelschap?
De mammoetjagers :
Ayla en Jondalar sluiten zich aan bij de stam van de Mamutiërs, de mammoetjagers. Ze worden gastvrij opgenomen. Dankzij Ayla’s kennis van kruidenleer en heelkunde vindt zij snel haar draai in het stamleven.
Op een ander vlak is het leven echter niet zo eenvoudig. Ze ontmoet de fascinerende meesterbeeldhouwer Ranec, tot wie zij zich sterk voelt aangetrokken. Voor wie zal zij kiezen, de vertrouwde maar jaloerse Jondalar, of de aantrekkelijke Ranec?
Het dal der beloften :
Ayla en haar geliefde Jondalar verlaten de Mamutiërs en gaan op weg naar Jondalars eigen volk. Samen met Wolf en de paarden Whinney en Renner trekken ze dwars over het Europese continent van 35.000 jaar geleden.
Een vuurplaats van steen :
Eindelijk, na een reis vol gevaren over de grote gletsjer, arriveren Ayla en Jondalar bij het volk van de Zelandoniërs. Marthona, de moeder van Jondalar, ontvangt hen met open armen.
Ook Zelandoni, de geestelijke leidster van het volk en de vrouw die Jondalar inwijdde in de liefde, is onder de indruk van Ayla en wil haar tot haar leerling maken.
Maar behalve bewondering dwingt Ayla ook afgunst en wantrouwen onder de grotbewoners af. Het doet haar beseffen dat ze nog een lange weg te gaan heeft voordat Jondalars volk haar zal accepteren. Maar wil ze dat ook werkelijk? En zal de geest van de holenleeuw het toestaan?

Jean M. Auel ,geboren Jean Marie Untinen
op 18 februari 1936 te Chicago, en woont tegenwoordig in de staat Oregon, met haar man Ray Bernard Auel die ze in 1954 huwde.
Ze begon in 1977 met de voorbereidingen voor de romanserie en bracht hiervoor vele uren door in bibliotheken om daar de boeken over de ijstijd te bestuderen.
De schrijfster volgde een overlevingscursus waar ze veel opstak over jagen op groot en klein wild met primitieve middelen en over eetbare en genezende flora. Zo leerde  ze  een ijsgrot maken en ging daar zelfs een tijdje in wonen om uit eigen ervaring te kunnen vertellen.
Ook reisde ze naar Europa en bezocht diverse prehistorische vindplaatsen.
Op basis van deze onderzoeken schreef zij 'de Aardkinderen', een romanserie over ontmoetingen tussen de Cro-Magnonmens en de Neanderthalers

, die een groot succes werd. Het verhaal is als een (doorlopende) roman geschreven en wordt door sommigen beschouwd als een goede beschrijving van het leven van 40.000 jaar geleden.
Wanneer ik aan de serie begon , zegt de de schrijfster had ik vijf kinderen , dochters aan de universiteit en zonen op de middelbare school .
Nu ben ik een grootmoeder met vijftien kleinkinderen .Er gebeurde dus heelwat gedurende die  tijd , daarenboven bracht mijn onderzoekingswerk  naast veel plezier ook een hoop beslommeringen met zich mee.
.Auel ontving in 1990 voor haar complete oeuvre de Publieksprijs voor het Nederlandse Boek.

When I was in Santa Clara  for a 2 hour autographing.,there were seven little Aylas  that I got to meet between the ages of four months and I think seven years.
And I think to myself you know...why?....I mean...it's wonderful that they...that they want to name their children...that people want to name their children after the character in my  book. - Jean M. Auel

My son Kendall said, 'Mammoth Hunters...that's like Middle America...that's like St. Louis...'...you know... 'It's good...solid...' he says,
'The new one...The Shelters of Stone...that's New York...that's LA...that's...we're in the big time now'...you know..

REVIEWS :

A panorama of human culture in its infancy. A powerful story...Auel is a highly imaginative writer. She humanizes prehistory and gives it immediacy." (The Chicago Sun- Times)

BIBLIOGRAFIE :

1. The Clan of the Cave Bear (1980) -De stam van de holebeer

2. The Valley of Horses (1982)-De vallei van de paarden

3. The Mammoth Hunters (1985)-De Mammoetjagers

4. The Plains of Passage (1990)-Het Dal der beloften.

5. The Shelters of Stone (2002)-De vuurplaats van steen.