Archief

Dodelijke Bloemen

van :

Karin Wahlberg -

Originele titel

:" Flickan med majblommorna" (2004)
Uitgever: The House of Books

ISBN: 9044319221

Pagina's: 399

Verschenen : mei 2007
Vertaler: E. Sybesma ***

Zweedse misdaadromans gaan over het trage, kabbelende effect dat geweld heeft op de geest, ziel en sociale omgeving van de achterblijvers.

***
In een klein Zweeds stadje wordt een oudere dame neergeslagen in de gemeenschappelijke wasruimte van haar flat. De oude dame komt kort daarna te overlijden in het ziekenhuis aan de gevolgen van haar mishandeling.

De enige getuige, een elfjarig meisje dat met meibloemen langs de deur ging, wordt kort daarna ontvoerd.Als de rechercheurs Louise Jansinski en Peter Berg uit het team van commissaris Claesson het onderzoek starten komen er al snel vreselijke geheimen over geweld en afpersing aan het licht.

Ze stuiten hierbij op de gewelddadige glazenwasser die ook in de flat woont, de enigszins vreemde zoon van het slachtoffer die op vakantie gaat voordat zijn moeder komt te overlijden en de zich vreemd gedragende meubelrestaurateur Rita Olsson.

De oude dame blijkt niet zo beminnelijk te zijn geweest als iedereen dacht.Wat kan schijn toch bedriegen. De vrouw leek zo aardig en goed van zin, maar niets blijkt minder waar. Als dan tijdens de zoektocht het meisje wordt gevonden, denkt de politie de ontknoping voor handen te hebben. Maar het meisje zwijgt in alle talen... Waarom is de grote vraag.

Tijdens het onderzoek komt ook al snel naar voren dat de oude dame een grote hoeveelheid geld in haar flat verstopt heeft. Veel meer geld dan je zou mogen verwachten van een oude dame met een klein pensioen.

En dan is er nog het meisje met de bloemen. De 11-jarige Viktoria die samen met haar werkende moeder woont in een troosteloze flat en die door de vriend van haar moeder wordt misbruikt. Dezelfde Viktoria die op het moment van de aanslag mei-bloemen verkocht in de flat en mogelijk de dader heeft gezien en die plotseling spoorloos verdwijnt, op weg van school naar huis.

Aan het begin van Dodelijke bloemen worden veel verschillende personages geïntroduceerd, wat even verwarrend werkt. Niet veel later worden alle personages duidelijk en dan blijkt dat zij allen goed in het verhaal passen. Met hun verschillende beroepen en karakters krijgt het verhaal een extra dimensie en wordt het meer uitgediept. Over het algemeen zijn er twee hoofdpersonages die de boventoon voeren in een verhaal, maar dat is met Dodelijke bloemen niet het geval, wat het juist weer interessanter maakt om te lezen. Zo wordt de lezer een kijkje in het leven gegund van de verschillende hoofdpersonen die een rol spelen in het boek. We volgen bijvoorbeeld Claes, die ouderschapsverlof opneemt, en Louise die in scheiding ligt maar niet los komt van haar ex-man.

Zij verrijken het verhaal dat anders op zichzelf niet bijster pakkend zou zijn. Als lezer krijg je een goed beeld van elk van de personen, doordat Wahlberg je toelaat in hun persoonlijke leven.

Door de verdwijning van kleine Viktoria weet de schrijfster Wahlberg een beklemmende sfeer te creëren die doet denken aan Karin Fossum in boeken als' Kijk niet achter om' of 'Zwarte seconden'. Dit extra accent op deze politieroman maakt het boek moeilijk weg te leggen. Wahlberg moet het niet hebben van de gruwelijkheden zoals Slaughter ze gebruikt in haar boeken maar de combinatie van de beklemmende sfeer, het aanstippen van schrijnenden mistanden in de Zweedse samenleving plus een politieonderzoek met levensechte karakters.
De motieven waarmee  ze met haar vaste duo Lundborg en Claesson , inmiddels in een zestal boeken misdadigers schrik aanjaagt zijn in het algemeen sterke gevoelens als haat, jaloezie, rancune of het buitengesloten voelen.

Haar boeken spelen zich af in Oskarshamn aan de Oostkust.
Wahlberg zegt hier zelf over: ˜Ik heb een locatie gekozen die ik zelf goed ken, net zoals in het vijfde boek een deel over Lund voorkomt, een oud universiteit-stadje in het zuiden van Zweden, waar ik zelf woon en dat kan worden beschreven als het Cambridge van Zweden.

Het boek is zeker een aanrader. Hoewel het niet gerekend zal worden tot de allerspannendste is het wel een boek dat de lezer vastpakt en maakt dat je telkens weer snel de bladzijde om wilt slaan om verder te gaan.

Karin Wahlberg-1950



***

Karin Wahlberg ,werd in 1950 geboren in  en groeide op in Kalmar,(Zweden) onder haar meisjesnaam Andersson.
Ze bleek een echt studiewonder te zijn; dit blijkt wel uit de diversiteit aan studies dat zij deed.
In 1969 slaagde ze aan de High School.Vervolgens ging ze naar Lund University om Zweeds, Filosofie en Religie te gaan studeren en voltooide meteen daarbij een opleiding om les te mogen geven, haar droom.

Tijdens haar studie leerde ze haar toekomstige man kennen.
Hun dochter Äsa werd in 1973 geboren. In 1977 kwam daar een zoon bij., Erik.
Omdat ze na een verhuizing geen werk kon vinden als lerares keerde ze terug in de schoolbanken voor een opleiding Scandinavische talen. Al gauw bleek dat ze toch nog een heimelijke droom had; medicijnen studeren. En dat deed ze uiteindelijk ook. Dit leidde tot haar laatste carrièremove, namelijk die van gynaecoloog.

Na voltooiing van haar studie werkte zij twee jaar in een klein ziekenhuis gevolgd door een kliniek speciaal voor vrouwen. Sinds 1999 specialiseerde Wahlberg zich in gynaecologie.

Halverwege de jaren negentig moesten er bij de kliniek veel medewerkers vertrekken. Om afleiding te hebben begon Wahlberg met schrijven .Het duurde jaren voordat haar eerste boek afgerond was, dat uiteindelijk in 2001 werd gepubliceerd. Haar tweede boek verscheen echter binnen een jaar na haar debuut. Wahlberg besloot om parttime als arts te gaan werken om zo tijd in te kunnen plannen voor het schrijven.

Het resultaat is duidelijk: vijf boeken met detective Claes Claesson en chirurg Veronika Lundborg in de hoofdrollen.

In 2007 verscheen het boek Dodelijke bloemen bij uitgeverij The House of Books.

Bibliografie :

Sista jouren (2001)
Hon som tittade in (2002)
Ett fruset liv (2003)
Flickan med majblommorna (2004) -

Dodelijke bloemen
Blocket (2006) -Het derde meisje
Tröstaren (2007)

Droom en Daad

Die jong zijn en zichzelf niet weten
Dragen een schaduw op 't gelaat,
Wensen zichzelf een breukloos leven
Van enkel droom of enkel daad

Maar innig in elkaar verwonden
Zijn droom en daad, en wie hen scheidt
Vindt iedre daad door droom geschonden
En iedre droom door daad ontwijd

Totdat hun eindlijk uit het stralen ,
Waar God zijn licht in openbaart ,
De waarheid diep in 't hart komt dalen ,
Het donker in hun blik verklaart.

Dan zien zij droom als daad verschijnen
En, 't hart bevrijd , hun ogen rein,
Dit klein domein van kleur en lijnen
Deze aarde , een zichtbaar wonder zijn .

 " Heksenbord "   

Oorspronkelijke titel :" Andebrettet "
Uitgeverij : De Geus

Verschenen: oktober 2008
VERTALER:Annelies de Vroom

ISBN 9789044507959

AANTAL BLZ. 544

EERSTE DRUK :15 10 2008

UITVOERING Paperback

"Een nieuwe kijk op het heden dankzij een paranormale toegang tot het verleden "

***
Bijna vijfentwintig jaar zijn verstreken sinds de dubbele moord op Berit Borgensen en haar man. De moorden zetten de kleine gemeenschap van Juvdal indertijd op zijn kop, maar ze werden nooit opgelost.
Over een paar maanden zal het dossier verjaard zijn.
Journaliste Kirsten Bye  en gepensioneerd verslaggever Gunnar Borg storten zich op de zaak om de onderste steen boven te halen, compleet met filmploeg,schrijver en telepathisch medium.

De spanning is te snijden: alle verdachten hebben hun motieven en geheimen en de druk op Kristin en Gunnar om de dader te ontmaskeren wordt gigantisch.

Als je de ingrediënten van Heksenbord naast elkaar legt, zou je kunnen denken dat het niet heel erg enerverend is : een cold case , dorpspolitie zonder de kennis om grote zaken op te lossen, een journalist om de beerput te openen en ten slotte een medium om de gaten te vullen.
Als je daar een boeiend verhaal van wilt maken, moet je wel verrekte goed kunnen schrijven.
En dat kan Egeland !
Heksenbord is een boek van het niveau slecht-voor de nachtrust -nog -één -hoofdstukje -dan,

Tom Egeland -1959

Tom Egeland ,werd in  1959 geboren in Oslo, Noorwegen. Hij groeide op in een voorstad van Oslo waar zijn ouders enkele winkels hadden.
Tijdens zijn tienerjaren was hij actief in een christelijke jongerenbeweging, maar later zei hij dit geloof vaarwel. Hij studeerde in de Verenigde Staten .De auteur werkte 10 jaar lang als verslaggever en redacteur van Aftenposten.

Lange tijd was hij chef nieuwsredactie van de Noorse tv maar sinds 2006 schrijft hij fulltime.
Tom Egeland debuteerde in 1988. In 2001 brak hij commercieel door met zijn misdaadroman Het einde van de cirkel.
De gelijkenis met De Da Vinci Code was opmerkelijk. Tom Egeland schreef zijn boek eerder dan Dan Brown., maar toch blijft hij hem enigzins schatplichtig .
Dank zij het succes van De Da Vinci Code  haalde zijn boek ook een merkwaardig aantal oplagen.
Andere titels die vertaald zijn in het Nederlands zijn: Wolvennacht en De bespieder. Wolvennacht wordt verfilmd en inmiddels heeft Tom Egeland het script geschreven.

In Noorwegen is inmiddels het vervolg op Het einde van de cirkel verschenen met dezelfde hoofdpersoon, maar nu met een mysterie uit het oude testament. Het is getiteld Guardian of the Covenant.

Passend bij zijn karakter,werkt Egeland liefst achter de schermen, zonder uiterlijk vertoon,opgeblazen ego's.
Hij heeft dan ook de snelle wereld van de tv verlaten voor de rust van zijn eigen werkkamer, zonder deadlines of spotlights.
Heerlijk -alleen achter zijn computer.

 

In Nederlandse vertaling :

2005 Het einde van de cirkel-Sirkelens ende (2001)

2006 Wolvennacht-

Ulvenatten (2005)

2007 De bespieder-

Trollspeilet (1997)

2008 Heksenbord -

Andebrettet (2004)

God als misvatting
- van :

Richard Dawkins
Uitgever :Nieuw Amsterdam

ISBN 90 468 0147

Uitvoering:

paperback Aantal pagina's: 448

Verschenen: november 2006

Vertaling van 'The God Delusion' 
door Hans E. van Riemsdijk

***

In zijn onnavolgbare, pakkende, soms geestige stijl richt Richard Dawkins zijn scherpzinnige pijlen op het geloof in een bovennatuurlijke god.
Hij spreekt meer over het (niet) bestaan van God dan menig ander die onverschillig blijft en zich de vraag niet stelt. En wel om de simpele reden dat hij de discussie 'geloof en wetenschap ' nieuw leven inblaast
Tenzij je je voor een werkelijkheid in deze wereld afsluit ontkom je niet aan deze discussie.
Godsdienst bestaat nu eenmaal en is niet van gisteren.
Dat doet Dawkins niet: hij gaat er gretig op in, zowel op wetenschap als op geloof, ook al laat hij van de godsdienst niet veel heel.
Vervolgens moeten  wij  helaas vaststellen dat Dawkins God niet kent. Want als je God kent, dat kan ik u verzekeren, dan praat je niet zo.

Hij laat geen spaan heel van de belangrijkste argumenten voor religie (het bieden van troost, het funderen van ethiek, etc.) en toont de grote onwaarschijnlijkheid van een opperwezen aan.
Hij laat zien hoe religie oorlog voedt, onverdraagzaamheid in de hand werkt en aanzet tot kindermishandeling. De auteur maakt overtuigend duidelijk dat geloof in God niet alleen irrationeel is, maar ook potentieel dodelijk.

Een vaststelling die mij brengt bij het nader duiden van wat je nu eigenlijk onder een gelovige moet verstaan.

Een gelovige is iemand die God heeft ontmoet,die niet meer kan zeggen dat hij twijfelt aan Zijn bestaan

Dat is iemand met een heuse en reële godservaring, en meestal niet met één ervaring, maar met een hele reeks van dergelijke ervaringen die zijn of haar leven tekenen en waardoor hij zich laat leiden.
Dat is een ervaring op het niveau van de geest, die de mens ook bezit, naast zijn verstand, zijn gevoel en zijn lichaam.
Deze faculteit van de mens die hem in staat stelt God te kennen, daarvan wordt het bestaan in de agnostische en atheïstische wereld in hoge mate in twijfel getrokken of, respectievelijk, ontkent.
Uitgangspunt daarbij is ongetwijfeld de eigen ervaring van het niet hebben ervaren van God en het niet hebben ontwikkeld van deze capaciteit tot communicatie met het hogere.
Dat de mens over dergelijke capaciteiten zou beschikken, anders dan de dieren maar dat terzijde, daarvoor bestaan allerlei aanwijzingen, niet alleen in de joods-christelijke traditie, maar ook in andere religieuze en spirituele tradities en ook in meer obscure segmenten van de spirituele markt.

Maar deze aanwijzingen - zo zal iemand als Dawkins zeggen - kennen geen bewijsgrond. Waarmee hij doelt op natuurwetenschappelijke bewijsgrond. Maar dat is nogal logisch omdat de natuurwetenschappen slechts bewijsgrond aanvaarden uit de zichtbare, tastbare, meetbare wereld.
Spirituele ervaring, mystiek, godservaringen, onttrekken zich aan het niveau van de natuurlijke orde en zullen dus op een andere manier moeten bewezen worden.

Dat Dawkins hier geen raad mee weet betekent niet dat het allemaal verzinsels zijn of producten van zelfinbeelding.

Dawkins kent God dus niet, hetgeen hoogst waarschijnlijk verklaart dat hij ook weinig of geen theologie en geen filosofie heeft gestudeerd, of er in zijn denken geen plaats aan heeft weten te geven.

Wie de vraag oproept wie God geschapen heeft,verraadt weinig tot niets te weten van wat de theologie en de filosofie door de eeuwen heen daarover gezegd hebben. Als God zich openbaart aan Mozes, dan zegt Hij dat Hij is die Is of woorden van gelijke strekking. Het zijn valt dus in zekere zin samen met God zelf, het zijn dat boventijdelijk en bovenruimtelijk is en dat het niveau van materie, energie en biologisch leven ruimschoots overstijgt.

Alles wat Dawkins kent is de geschapen orde en hij maakt de fout zich God voor te stellen - voor zover hij dat doet - als een wezen binnen die geschapen orde.
Maar dat is nu juist niet het geval.
Van Jezus weet de christelijke traditie dat hij geboren is, maar niet geschapen. God hebben we leren kennen als drie-in één ,een bovennatuurlijk mysterie van liefde, dat inhoudt dat Jezus, één van de drie goddelijke personen, altijd heeft bestaan, nu ook bestaat en altijd zal bestaan.

Ook is het genoegzaam bekent dat we de aardse, historische, Jezus moeten begrijpen als Gods spreken, zijn logos, waardoor alles is ontstaan, zijn ˜intelligentie, die geïncarneerd is, en als mens op aarde verschenen.

Van Jezus zeggen dat hij, als hij nu zou leven, hij waarschijnlijk atheïst zou zijn, getuigt van een complete onwetendheid op het gebied van de zg. christologie, het denkwerk dat er sinds Jezus verricht is over wie deze bijzondere mens nu eigenlijk wel was: God en mens tegelijk.

Een ander probleem bij Dawkins is, is dat hij weinig tot niet van vergelijkende godsdienstwetenschappen af lijkt te weten.
Hij is van Anglicaanse komaf en schijnt vrijwel uitsluitend de evangelicale en protestantse Engelstalige religieuze wereld te kennen. En hij heeft zoals alle westerlingen de laatste jaren wat meer van de Islam horen spreken, maar daarvan geeft hij tenminste toe geen verstand te hebben. Wat hij niet lijkt te kennen is de katholieke theologie en filosofie. Een toch niet te verwaarlozen hoofdmoot van het christelijk denken dat onze westerse wereld zo bepaald heeft. Dat is jammer, want dan zou hij een heel ander beeld van het christelijk denken over schepping en evolutie, geloof en wetenschap, krijgen.

Als Dawkins het creationisme als antiwetenschappelijk aanpakt vindt hij de katholieke kerk voor een belangrijk deel aan zijn zijde, maar ik vraag me af of hij dat wel weet.
Dawkins bestrijdt terecht de Intelligent-Design-aanhangers, lijkt het, als zij natuurwetenschappelijke pretenties hebben met hun gefilosofeer, maar hij gaat te ver als hij ze ziet als mensen die in fabeltjes geloven.

Dat is nog maar de vraag, en evenmin te bewijzen.
Dawkins gaat terecht tekeer tegen onwetenschappelijke praat van religieus bevlogen mensen, en dat komt inderdaad nogal veel voor, maar hij gaat te ver als hij scheppingsgeloof en christelijke filosofie over oorzaak en aard van de geschapen dingen , net als hun doel of zin , naar het rijk der fabelen verwijst.

In de regel is de katholieke kerk erg optimistisch over de wetenschappelijke vermogens van de mens. Zij stelt hier en daar wel ethische grenzen, waar de mens zich bijvoorbeeld in zijn wetenschappelijke en technologische ijver tegen zichzelf dreigt te keren, of dat nu de opwarming van de aarde of de manipulatie van het menselijke embryo aangaat. Bovendien is de katholieke kerk wars van religieus simplisme waar Dawkins ook zo ziek van wordt.
En laat het nu juist een christelijk standpunt zijn dat een geloof dat gebaseerd is op een kritiekloos aannemen van wat je ouders je vertellen, zonder veel waarde is! Alleen wie zich heeft laten overtuigen door God kan zich echt gelovig noemen, en daarvoor is het nodig dat Hij bestaat!
Dat mensen die niet leren dingen in twijfel te trekken voor hetzelfde geld achter een man als Hitler aanlopen, zo stelt Dawkins, daar zit wat in. Laten het nu juist overtuigde christenen en joden zijn geweest, die zich in hoge mate tegen Hitler hebben gekeerd. Zij geloofden, ja wisten, dat die man niet deugde, omdat zij iets kenden dat vele malen beter was, sterker nog, dat door Hitler bestreden werd: het geloof in die ene God, schepper van hemel en aarde.

Heus, Dawkins denkt katholieker dan hij zelf weet!


Richard Dawkins -1941

Richard Dawkins (1941) is een Brits etholoog en evolutiebioloog, wereldberoemd als populair-wetenschappelijk schrijver.
Hij is fellow van de Royal Society en heeft een leerstoel voor 'Publicunderstanding of Science'aan Oxford University. Prospect Magazine hield een enquéte waarbij hij uit de bus kwam als een van de drie belangrijkste intellectuelen ter wereld.
Zijn eerste boek, The Selfish Gene (1976; De zelfzuchtige genen, 1986), werd ogenblikkelijk een internationale bestseller en geldt als een klassieker op het gebied van de moderne evolutionaire biologie.

Bij Nieuw Amsterdam verschenen achtereenvolgend God als misvatting en Het verhaal van onze voorouders

 

'Het beste boek van 2006 (...) dat mij het meeste leesplezier heeft bezorgd, is God als misvatting.' Max Pam

'Alle gelovigen zouden dit boek moeten lezen, vooral de monotheïsten.' Herman Philipse

˜God als misvatting is een heerlijk boek van een wetenschapper die zichzelf omschrijft als "niet iemand die van nature graag de confrontatie opzoekt". Maar een beetje pesten doet hij graag.' VPRO gids

Het geheim van Montague

van Santa Montefiore

Uitgever: De Boekerij 

ISBN 9789022547045

Verschijningsdatum :mei 2007

Aantal pagina's : 352

Vert. van:

SEA OF LOST LOVE London : Hodder & Stoughton, 2007.

Vertaling:Erica van Rijsewijk

***
Het is zomer 1958 en een rijke, aristocratische familie geniet in Cornwall van een idyllische vakantie. Hun geluk wordt echter verstoord wanneer Celestria's vader verdwijnt.en hij een briefje achterlaat waarin hij om vergiffenis vraagt.
Iedereen denkt meteen aan zelfmoord.

De tragische gebeurtenis breekt het hart van de jonge Celestria Montague en maakt bovendien een abrupt einde aan haar dromen.

Celestria gelooft echter niet dat haar vader zelfmoord heeft gepleegd en besluit op onderzoek uit te gaan. En te midden van de sinaasappelboomgaarden, langs de ruige kust van Zuid-Italië  komt ze in Puglia terecht waar ze veel ontdekkingen doet ,zelfs de ware liefde leert kennen maar tevens belandt in een verwarrend doolhof van misleidingen.
Celestria's geloof in haar familie en in de liefde wordt zwaar op de proef gesteld.

Het verhaal trekt je mee in een wereld vol spanning, liefde en bedrog en laat je zeker niet los totdat je het einde hebt gelezen.

Santa Montefiore -1970

Santa Montefiore , is geboren in Engeland in 1970 uit een Anglo-Argentijnse moeder .Zij groeide op in een boerderij in Hampshire en bezocht er  de Sherborne School for Girls

Hoewel ze al op jonge leeftijd met schrijven begon, werd haar eerste boek afgewezen.
Santa accepteerde toen (in 1989) een baan als docent Moderne talen aan Exeter University, maar besloot eerst nog een jaar naar Argentinië te gaan. ('In tegenstelling tot mijn broer en zus heeft mijn Latijnse achtergrond mij altijd geboeid.')
Ze bracht de meeste van de  jaren negentig door in Buenos Aires ,waar haar moeder opgroeide.
Haar debuutroman Onder de ombu-boom steunt op die tijd in Argentinië  en op Santa's Anglo-Argentijnse afkomst.

Na Onder de ombu-boom volgde The Butterfly Box, een epische roman die zich afspeelt tussen Chili en Groot-Brittanië.

In 1998 bekeerde ze zich tot het Judaisme  en huwde met de historicus Simon Sebag Montefiore in the Liberal Jewish Synagogue in Londen.
Ze leven met hun twee kinderen Lily en Sasha in Londen.

Bibliografie :

Romans :

Meet Me Under the Ombu Tree (2001)- Onder de Ombu-boom
The Butterfly Box (2002)- Het vlinderkistje
The Forget-me-not Sonata (2003)-De vergeet mij niet -sonate

The Swallow and the Hummingbird (2004)- De zwaluw en de kolibrie
Last Voyage of the Valentina (2005)-Valentina's laatste reis
The Gypsy Madonna (2006)- De Zigeunermadonna
The Sea of Lost Love (2007)-Het geheim van Montague
The French Gardener (2008)- De Franse tuinman
The Italian Matchmaker (2009)-verschijnt in maart

Uit de pers:

"Prachtig geschreven à la Isabel Allende. Je leest het in één ruk uit.- Flair

"_Santa Montefiore schrijft heerlijke boeken"

- Margriet

... doet je vergeten waar en met wie je bent

.-Libelle

.

 De tijd heeft je op sleeptouw.
Je zegt maar al te gauw
dat je de tijd hebt
maar de tijd heeft jou.
                                                  
                                                    ***

Nergens gaat stilte
zo zwanger
als tussen telefoondraden

het vogeltje op de draad
weet niets van de roddel
dat door zijn pootjes gaat

                                     ***


De toekomst is een brug die je nu niet over hoeft te steken.
En die, als ie komt, gewoon een feit zal zijn
en niet een griezelig idee aan de horizon.

                                     ***

Een bittere avond en de blaren gouden,
Mijn liefste, in dit zwaarmoedig herfstseizoen:
Wat kan een eenzaam mens nu beter doen
Dan zacht gestemd veel van een ander houden;
(J. Greshoff,

De wonderbaarlijke reis

van Eduardo Mendoza

Oorspronkelijke titel : " El asombroso viaje de Pomponio Flato "

Uitgeverij : ARENA

Paperback= 224 blz

ISBN 9789089900296

Vertaling: F. van Wijk-Gertenaar, I. van der Werff-nieuweboer

˜Eduardo Mendoza heeft een ode aan de literatuur geschreven.* El Païs

***

In de eerste eeuw van onze jaartelling reist de filosoof Pomponio Flato door het Romeinse rijk, op zoek naar een geneeskrachtig water.
Het lot brengt hem naar Nazareth, waar een plaatselijke timmerman op het punt staat ter dood gebracht te worden vanwege een brute moord.
Jezus, de naïeve zoon van de timmerman die overtuigd is van zijn vaders onschuld, haalt Pomponio over om de ware toedracht van de moord te achterhalen.

Maar Jezus kan niet vermoeden welk groot geheim zijn vader te verbergen heeft.
Eduardo Mendoza voert de lezer mee naar een wereld vol politieke intriges, filosofische bespiegelingen en hilarische verwikkelingen. "De wonderbaarlijke reis" is een duizelingwekkend verhaal om in een ruk uit te lezen.

 

***

Eduardo Mendoza -1943

Eduardo Mendoza, geboren in Barcelona (1943) is een bekende Catalaanse schrijver.
Hij studeerde rechten in de jaren zestig en verhuisde in 1973 naar New York, om daar te werken als vertaler voor de Verenigde Naties.Daar bleef hij wonen tot 1982.

Hij werd wereldberoemd met zijn roman: " De stad der wonderen" (1989), een magistrale kroniek van Barcelona tussen de wereldtentoonstellingen van 1888 en 1929. Hij geldt nog steeds als één van de belangrijkste hedendaagse Spaanse schrijvers.
Terugkerende thema's in het werk van Mendoza zijn het Spanje ten tijde van het Franco-regime en het leven in Barcelona.

Naast zijn werk als romancier, waarvoor Mendoza reeds vele literaire prijzen ontving, is hij tevens werkzaam als journalist/columnist voor het dagblad El Païs.

Bibliografie :

1975: La verdad sobre el caso Savolta -De zaak Savolta
1979: El misterio de la cripta embrujada -Het geheim van de behekste crypte
1982: El laberinto de las aceitunas - Het labyrint van de olijven
1986: La ciudad de los prodigios -De stad der wonderen
1989: La isla inaudita
1990: Sin noticias de Gurb (in El Paîs)
1990: Restauraciö
1992: El ano del diluvio - Het jaar van de zondvloed
1996: Una comedia ligera
2001: La aventura del tocador de senoras - Het avontuur van de dameskapper
2001: El ultimo trayecto de Horacio Dos (in El Païs)
2001: Baroja, la contradicciön
2003: Barcelona modernista
2006: Mauricio o las elecciones primarias
2008: El asombroso viaje de Pomponio Flato -De wonderbaarlijke reis

 

90th- anniversity of the  armistice and the end of the Great War .

Modelklas

Oorspronkelijke titel:

" Life Class "
Vertaling: Jos den Bekker

Gebonden, 319 pagina's
Verschenen: oktober 2008

Uitgeverij De Geus

"Why do you want to paint? You have nothing to say."

***

In "Modelklas"gaat Pat Barker terug naar het onderwerp waardoor ze zo beroemd is geworden.
De menselijke verwoesting en psychische schade die de ellende van de Eerste Wereldoorlog heeft veroorzaakt in alle lagen van de Britse samenleving.
Het lijkt wel of Barker met "Modelklas " ook echt een aanzet heeft willen geven voor méér romans over dit onderwerp, waarin ze de dilemma's en ervaringen van een hele generatie Engelse schilders, op en naast het slagveld tot leven wil brengen.

In het voorjaar van 1914 komt een groep studenten aan de Slade School of Art samen voor een modelklas tekenen. Paul Tarrant wordt al snel afgeleid door de intrigerende studente Elinor Brooke. Hij is echter niet de enige die zich tot haar aangetrokken voelt en Elinor wordt het charismatisch centrum van een liefdesdriehoek.
De oorlog is aanvankelijk niet meer dan een ver rumoer op Het Continent, maar het gedruis komt dichterbij en betrekt ook de kunststudenten.
Paul, Elinor en Kit, drie jonge schilders, ontmoeten elkaar in kunstenaarskroegen.
Alle drie studeren of studeerden ze aan de beroemde Slade School of Fine Art in Londen onder leiding van Henry Tonks ( een chirurg-kunstenaar die in de Eerste Wereldoorlog heel wat soldaten met gezichtsverminkingen tekende )
Alle drie zijn ze in de ban van de geheimzinnige Teresa, hun schildersmodel.

Kit Neville is bevriend met Elinor Brooke, de stille liefde van Tarrant
De vriendschap tussen Brooke en Neville wringt en de vriendschap tussen Tarrant en Brooke zorgt voor onderhuidse jaloezie bij Neville.
Ze wentelen zich in hun persoonlijke onrust - Paul worstelt bvb. met zijn liefde voor Teresa én voor Elinor , terwijl Elinor moet opboksen tegen alle vooroordelen over vrouwelijke kunstenaars - maar van het echte leven hebben ze weinig besef.
Als de oorlog in augustus dan toch uitbreekt , gaan Paul en Kit in dienst.
Paul belandt als Rode Kruisverpleger in Vlaanderen en wordt er vanaf dag één geconfronteerd met de gruwel van de oorlog. Gruwel waar hij snel aan gewoon geraakt en die op den duur zelfs een noodzaak is om te kunnen functioneren.
Hij gaat zichzelf en de groep kunstenaars, waartoe ook zijn geliefde behoort, zien als verwende, zelfingenomen kinderen.

Thuis ziet Elinor de schildersklas steeds leger worden. Ze schrijft brieven naar Paul en Kit en probeert zich nuttig te maken met vrijwilligerswerk. Ze twijfelt er aan haar kunstenaarsschap op te geven voor een overzeese opdracht als verpleegster.
Uit haar correspondentie met Paul blijkt dat Great Old England  geen idee heeft wat er zich werkelijk aan het front afspeelt.

Met haar bijzondere gevoel voor klank,kleur en geur overtreft Barker zichzelf in de weergave van het dagelijkse leven van een ziekenboeg ( de beschrijving van de stank van gangreen maakt je instant misselijk)
Ze is niet bang voor die oorlog, ze verdoezelt niets.
Romantiek is uit de boze , al brengt ze ook medelijden op voor de soldaat , die zichzelf opzettelijk verwondde en daarna ligt te wachten op genezing om geëxecuteerd te worden door zijn eigen troepen.
Als lezer rijdt je mee over de onverharde, met kraters bezaaide wegen en voel je de pijn van de mannen die in de ambulance liggen te creperen.
Je schreeuwt mee als het ontsmettingsmiddel in de open wonden wordt gegoten.

Life Class , is niet het sterkste boek van Barker. De spanning van Double Vision en de beklemming van de Regeneration-trilogy weet ze niet te bereiken. Toch is het, ondanks de zwakke momenten, een boek dat je moet uitlezen. het laatste hoofdstuk is prachtig en geeft hoop in de berusting die je in een vriendschap kunt vinden.

Modelklas ,toont de kloof tussen degenen die de hel van de oorlog kennen en zij die veilig buiten schot zijn gebleven.
Door een aantal van haar personages slechts even op te voeren, mensen van wie we weten dat ze een veel grotere rol hebben gespeeld in de portrettering van de oorlog , zijn we er gerust in dat Barker nog niet is uitgeschreven over dit onderwerp.

Pat Barker -1943 
  

***

Pat Barker
Thornaby-on-Tees 8 mei 1943 .

De uit Yorkshire afkomstige Pat Barker begon haar carriëre met geëngageerd-feministische boeken als Union Street (1982) en Blow Your House Down (1984), over Noord-Engelse vrouwen uit de lagere klasse die temidden van economische ellende hun vitaliteit bewaren.

. In de eerste helft van de jaren 90 liet ze zich door de verhalen van haar grootvader inspireren tot een trilogie over de Eerste Wereldoorlog waarin ze fictieve personages mengde met historische figuren als de dichters Siegfried Sassoon en Wilfred Owen. De eigenlijke hoofdpersonen van Regeneration (1991), The Eye in the Door (1993) en The Ghost Road (1995) zijn de (historische) dokter William Rivers, die zijn in de loopgraven verknipte patiënten met de modernste psychologische technieken genas om ze daarna weer terug naar het front te sturen, en de 'working-class hero' Billy Prior.

Met behulp van veel dialogen en dagboek fragmenten geeft Barker een memorabel beeld van de verschrikkingen van de oorlog en van de gevolgen ervan voor de Britse (klassen)maatschappij.

Pat Barker woont in Durham.



Bibliografie :

Series :

Regeneration Trilogy
1.

Regeneration (1991)- Niemandsland
2. The Eye in the Door (1993)- Het oog in de deur
3. The Ghost Road (1995)- Weg der geesten
The Regeneration Trilogy (omnibus) (1996)

Romans : 

Union Street (1982)
Blow Your House Down (1984)- Blaas je huis op
The Century's Daughter (1986)- Dochter van de eeuw
aka Lisa's England
The Man Who Wasn't There (1989)- De man die er niet was
Another World (1998)- Een andere wereld
Border Crossing (2001)
Double Vision (2003) -Tegenbeeld
Life Class (2007- Modelklas

Prijzen :

	Guardian Fiction Prize Best Novel winner (1993) : The Eye in the Door
	Whitbread Prize Best Novel nominee (1995) : The Ghost Road
	The Booker Prize Best Novel winner (1995) : The Ghost Road