Maandag : Mr. Silver moest met schoonma terug naar het ziekenhuis om de uitslag van haar onderzoek. ’t Was goed. Schoonma wordt gemakkelijk honderd jaar, ze is zo gezond als een hoentje.
Hij zette haar thuis af en we besloten om na de middag in onze winkelstraat even naar de soldens te gaan kijken. Hoewel de straat meer weg heeft van een souk, zijn er zoals overal ter wereld nog altijd een Blokker, een Kruidvat en een Hema. 
Amper op weg belde zoon 1, hij had vreselijke hoofdpijn door sinusitis en of we na school een paar uurtjes op de kleinzonen konden passen zodat hij naar de dokter kon, want zijn vrouwtje werkte een late shift.
We winkelden dus maar wat sneller en waren op tijd bij hem.
Seppe zou na de kerstvakantie de grote stap zetten van kribbe naar het eerste kleuterklasje.
Hij was er ‘bijna’ klaar voor. Af en toe nog een kaka-ongelukje in de broek, maar hij was al volledig pipi-droog.
Zijn mama werkt in de kleuterschool waar hij naartoe gaat en zijn zusje is er ook, dat zou een makkie worden.
maar ...het liep toch anders af dan verwacht.
Seppe gilde moord en brand, al zijn sluitspieren begaven het van pure ellende : enfin … de rest laat zich raden.
’s Avonds telefoon : “euh .. mama… (heel ’t verhaal werd verteld) … ziet ge het misschien zitten om Seppe in de voormiddag bij te houden, want we zouden hem om te beginnen toch liever halve dagen naar school doen zodat hij even kan wennen en hij kan niet meer terug naar de kribbe.
Wat zegt een ouder in zo’n geval ?
“Maar natuurlijk ventje, brengt hem maar!” en nana zette braaf haar wekkertje op half acht.
Dinsdag ochtend – héél vroeg, buiten ijzig koud, binnen heerlijk warm: nana zit aan tafel, drinkt rustig een paar kopjes koffie en leest de krant terwijl ze wacht op zoon 2, die belt vanuit de auto dat hij nog steeds stilstaat in de file. (Ik had een uurtje langer kunnen slapen)
Eindelijk arriveerden ze en alles moest snel snel gaan, want zoon 2 was flink te laat voor zijn werk, maar Seppe klampte zich snottebellen huilend, muurvast aan zijn papaake en wou zijn papaake niet loslaten – één dag kleuterschool en al verlatingsangst!
Toen hij eindelijk door zijn traantjes heen merkte dat hij bij nana was en niet bij die onbekende juf ging het plots beter.
Papa kwam hem tijdens zijn middagpauze halen en naar school doen.
Kaka op het potje ging vrij vlotjes bij nana, hij werd er onmiddellijk opgezet toen het haviksoog van nana hem een kleine hurk/druk/beweging zag maken.
Broekje naar beneden, Seppe op het potje, nana ernaast met een boekje van Bob de Bouwer en tijdens het lezen werd er een prachtig worstje in het potje gedrukt!
Iedereen keek verrukt naar de kaka-worst alsof het een gouden was en nana deed toen haar versie van de Maori haka-kaka dans. (zie hierboven in het kadertje)λ
Ze verving de Maori kreten door “Hoera Hoera” … en de teksten werden aangepast aan Seppe en zijn kaka, de dans bleef hetzelfde.
Seppe vond het zo grappig dat we hem bijna van het potje hebben moeten trekken, hij wou terug kaka doen.
Woensdag hadden we een vrije dag, Seppe ging naar moeke en bompa.
Na de middag trokken we op soldenjacht en ik kocht drie paar schoenen en een handtas : ‘Imelda Marcos eat your heart out’!. 
Vervolgens deden we onze wekelijkse boodschappen en net toen we even gingen uitrusten in een taverne zagen we schoonma voorbij strompelen met een loodzware caddy en een even zware zak.
Om haar de trip met de bus naar huis te besparen, spurtte ventje haar achterna en ze kwam nog even mee een koffietje drinken.
Mr. Silver zette me daarna af bij de huisarts.
Ik was flink op tijd, er waren slechts negen wachtenden voor me.
Mijn moed zakte in mijn schoenen, ik had enkel een voorschrift nodig.
Je gaat in zo’n wachtkamer gezond binnen en je komt er ziek buiten. Maar onze huisarts staat er op dat er ook voor een voorschrift een onderzoek plaatsvindt.
Om zijn ‘steeds stijgende’ wedde te verantwoorden luistert hij dan even naar mijn gezaag en gezever en mijn longen en mijnen tikker. Vervolgens weegt hij mij en krijg ik een héél afkeurende blik.
Dan nam hij mijn bloeddruk, keek me aan en mompelde : ‘dat kan niet’ en nam ze terug en zei toen : “amaai amaai, wa’s datte?”
Ik verschoot van zoveel emotie en vroeg : “waddist - ga ik dood?” waarop hij zei : “zeventien / tien, maar dat is niet goed hoor, da’s véél te hoog!”.
Normaal heb ik altijd twaalf/acht, maar ik word een dagje ouder en een kilooke zwaarder. Enfin, weer een pilleke erbij. Nog enkele pillen en dan begeven mijn lever en mijn nieren het!
Ik zal toch misschien eens best een andere dokter consulteren hé Natoken!
Donderdag ochtend kwam Seppe, maar nu moesten wij hem wel zelf met de auto om half twee naar ’t schooltje doen, zoon 2 had geen tijd.
Gelukkig stond zijn mama er nog en konden we het huil- en krijs gedeelte aan haar overlaten.
Vrijdag was al lang een pedagogische studiedag gepland en wisten we dat de twee kleinkindjes de hele dag kwamen.
’t Vroor buiten nog altijd dat het kraakte, zoon was de buggy vergeten mee te brengen, dus een wandeling ging niet.
Kouwelijke Bompa zag een partijtje voetbal in de tuin helemaal niet zitten, dus onze living, keuken en eetplaats toverden zich stilletjesaan om in een winkel, een school, een kribbe en een garage.
Seppe deed weer braaf pipi èn kaka op zijn potje en nana deed weer haar versie van de Maori haka-kaka dans.
Kleindochtertje keek met open mond toe en zei :”ik ga nu ook kaka doen nana en dan moet ge dat voor mij ook doen hé.”
En zo gebeurde! 
Mr. Silver had me al de hele week gezegd dat hij erop stond dat ik toch naar mijn maandelijkse blogvrienden afspraak zou gaan, maar ik denk dat hij nadien blij was dat ik hem niet alleen heb gelaten.
Tussen de soep en de patatten probeerde ik mijn afspraak met de handchirurg af te bellen.
Ik kreeg een uurlang Bach en eindelijk een telefoniste van het UZA aan de telefoon.
“Sorry mevrouw, de centrale computer werkt niet, ik kan geen afspraken vastleggen.”
Ik zei haar dat ik er geen wou, maar eentje wou afzeggen.
“Maar mevrouw, de centrale computer werkt niet!” zei ze, waarop ik antwoordde : “Juffrouw, het is hier zo druk de volgende dagen, ik ga vast vergeten af te bellen en dat zal de chirurg niet leuk vinden, kunt u het misschien op de ouderwetse manier doen?”
Aan de andere kant van de lijn werd het even stil en vervolgens zei ze : “Heu ? wat bedoelt u?” waarop ik zei : “Met pen en papier juffrouw, ik zeg wie ik ben en u noteert het en geeft daarna het papiertje door aan de computer wanneer het terug werkt.”
Weer heerste er een doodse stilte en toen viel hare eurocent : “zeg uw naam en geboortedatum maar mevrouw, ik zal het noteren”.
Mais enfin toch allez zeg dis donc …
De kindjes werden vrij vroeg door hun papa afgehaald en iedereen ruimde snel alles mee op.
Ik kroop gisteren om acht uur in mijn bed want ik was pompaf.
Ik kon zelfs de moeite niet doen om de TV op te zetten en viel als een blok in’t slaap.
Heerlijk uitgerust werd ik wakker hoewel het buiten nog pikkedonker was.
Mijn klok met de reuzecijfers gaf 23.30 uur aan. Lachend viel ik terug op mijn hoofdkussen, ik had nog maar een goei drie uur geslapen, de nacht moest nog beginnen.
Vandaag is’t zaterdag, ik heb al een uurtje zitten telefoneren met zus Engeland en straks om drie uur heeft schoonma ons en onze kinderen en onze kleinkinderen allemaal uitgenodigd op de koffie voor nieuwjaar.
Dit is een héél nieuwe evolutie en ik maak me wat zorgen.
Toen ze vijftig was zag ze zo iets helemaal niet meer zitten en nu plots op de gezegende leeftijd van bijna zesentachtig vraagt ze zes volwassenen en vier kleine kindjes op de koffie.
Het zijn zo van die kleine gedragsveranderingen die soms alarmbelletjes doen afgaan.
Enfin, we zullen wel zien hoe het verloopt. Iedereen kan vertrekken indien het te druk of teveel voor haar wordt.
Vanavond is het dan nieuwjaarsreceptie in het Dion Theater waar Mr. Silver als hobby meewerkt achter de schermen, en ik heb al vernomen dat Pazke en Herman er ook zullen zijn.
Morgen is het nieuwjaarsdiner bij schoonbroer en schoonzus zee, aan zee natuurlijk en mèt schoonma.
Hopelijk blijft het weer zoals vandaag : ijskoud maar droog – deze morgen was het in de tuin - 14° want als het mist is of ijzel, dan stel ik het toch liever uit.
Nadien stop ik met feesten en ga ik NIET MEER ETEN OF DRINKEN want meneer doktoor heeft het gezegd dat ik moet afvallen!
Dedju dedju dedju … dan ga ik natuurlijk rimpels krijgen hé.
toch een tikkeltje spijt ....
oeps ja... 
) 
15 reacties op dit bericht
...
Dan maakt het toch niet uit of het een man of een vrouw is?
Mijn zegen heeft Obama voorlopig en we zien wel wat hij er van bakt.
ik ben maar een ...
heel eenvoudige ziel , maar dat wat je schrijft over de jaren zestig , hier bij ons , vrouwen niet mee misschien wel in katr mochten werken na hun huwelijk in overheidsdiensten , dat klopt niet !! misschien in katholieke scholen , ? maar ik denk dat dat toen ook al voorbij was ! maar , verder heb je gelijk , overschot van gelijk ! maar wij vrouwen steunen elkaar niet , weet je dat !! en voor mij ....is Obama de goeie keuze , ik ben pro !!
emancipatie
wat de 2 presidentskandidaten betreft : ik was even blij geweest met hillary, maar denk dat barack een nog groter gehoor en enthousiaste medewerking kan krijgen, omwille van zijn charisma (en bekwaamheid natuurlijk, maar dat laatste mankeert Hillary evenmin). dus denk ik dat de beste gewonnen heeft, ongeacht of het nu een vrouw of man is. dikke kus
Ik heb vaak ook ...
... het gevoel dat vrouwen veel minder solidair zijn dan mannen. Mannen vinden het normaal om voor een man te stemmen. Vrouwen hebben gauw de neiging om van een succesvolle seksgenote te zeggen "dat ze blaren op haar schouderbladen heeft". En anders is ze een "manwijf".
Toen ik 10 jaar geleden als preventieadviseur begon was dat een uitgelezen mannenwereldje. Op opleidingsdagen, bijeenkomsten e.d. was het al vreemd als er 2-3% vrouwen waren (en daarvan was 1/2 dan nog ondersteunend personeel van de organisatie).
Nu ligt het aantal vrouwen in die functie rond de 30-40% , afhankelijk van de branche van het bedrijf. Maar nog erg vaak hebben wij te kampen met vooroordelen zoals: "vrouwen zijn niet voldoende technisch onderlegd" (vanwege de mannen) en "het zou weer moeten lukken, ze heeft een luxejobke te pakken" (vanwege de vrouwen). En dat terwijl er tig ingenieurs tussen zitten en het vaak een 24/24 job is die velen bovenop al de rest moeten nemen.
Er mogen nog zoveel
Dit is dus echt een thema dat bij mij heel gevoelig ligt, ofschoon ik geen dolle mina ben en er ook niet van uit ga dat vrouwen en mannen hetzelfde zijn. Wij zijn verschillend, gelukkig maar, maar wel evenwaardig! En daar knelt het schoentje gewoonlijk.
Warme groet van Michelly
..
Obama zal waarschijnlijk twee termijnen uitdoen. Tegen die tijd zullen er misschien meer vrouwelijke kandidaten naar voor treden. Iets meer keuze aub. Maar voor mijn part geen Hilary, het mens ligt me niet. Groetjes.
*
Al wat je schrijft is natuurlijk waar, maar ik moet Ernst in deze jammer genoeg gelijk geven. Dikke kus
@ Ernst
Hand in eigen boezem !
Vrouwen ! Juist !
Heeft iedere vrouw een stem ? Ja !
Heeft een vrouw minder stemmen dan een man ? Neen
Wel als alle vrouwen voor een vrouw kozen bij de verkiezingen waren er minstens 55% vrouwen in het parlement. Dus ....!!!! Een hele boel vrouwen stemmen voor een man.
Bo heb jij soms een idee waarom ?
4 jaar
@Johan
Vrouwen moeten verkozen worden om hun intelligentie en kunnen en niet omwille van hun babe-factor.
Ook Obama zal nog moeten bewijzen dat hij gewonnen heeft omwille van zijn intelligentie en bekwaamheid en niet omwille van zijn looks en omdat hij een bruine huid heeft.
hallo
zij windt de mannen om haar vingers
en bereikt zo steeds het doel wat ze wil
ze is veel slimmer dan de mannen want zij heeft de macht
groetjes
Hilary, neen.. gelijke rechten ja!
Of Hilary dezelfde weerklank zou gekregen hebben..?? Ik denk het niet. Als het op gelijkheid aankomt, zet mij dan maar op de eerste rij om mee te ijveren maar sorry ik had het niet voor die dame, lijkt mij te koel teveel " een positiejaagster"(wat een woord). Ik vrees dat er van haar niet veel veranderingen zouden mogen verwacht worden en ze zou zeker nooit op dezelfde manier een ganse wereld beroerd hebben noch zoveel steun hebben genoten!!
Tot daar kort mijn simpele mening.
Ik wil geen olie op het vuur gieten maar wat te denken van het volgende:
"Er is een goed beginsel dat de orde geschapen heeft, het licht en de man, en er is een slecht beginsel dat de chaos geschapen heeft, de duisternis en de vrouw" (Pythagoras, geciteerd door S. de Beauvoir).
Verder gaan opzoeken en naar aanleiding van de conventie over de rechten van de vrouw in 1954, gelezen.
"Vreemd genoeg heeft de term "vrouwelijke e-MAN-cipatie" een bijklank. Oorspronkelijk betekende "emanciperen" verkopen, rechtens ondergeschikt maken aan een andere meester. Daar zij overgingen van het gezag van de vader naar het gezag van hun man, waren vroeger alle gehuwde vrouwen geëmancipeerde vrouwen. Als door de nieuwe wetgeving de vrouw geëmancipeerd wordt van het gezag van haar echtgenoot, dan kan men zich afvragen in wiens gezag zij overgaat: dat van de staat, van haar patroon?"....
Ik dacht dat het over emanciatie ging!!
Dan maar dichter gaan zoeken:
Hoewel de politieke participatie van vrouwen gestaag stijgt, is -ondanks de quotawetten - pariteit nog op geen enkel niveau bereikt.
Dit is de stand van zaken na de gemeente- en provincieraadsverkiezingen van 2006:
• 29% vrouwen in het Europees Parlement
• 33% vrouwen in het Federaal Parlement
• 30% vrouwen in de Federale regering
• 32% vrouwen in het Vlaams Parlement
• 30% vrouwen in de Vlaamse Regering
• 38% vrouwen in de Provincieraden
• 34% vrouwelijke gemeenteraadsleden, 27% vrouwelijke schepenen, 9.4% vrouwelijke burgemeesters.
Nog steeds een lange weg te gaan Bojako!
Warme knuffel en kiss.
Toch al een lange weg afgelegd
Dag Bojako,
natuurlijk heb je weer eens volkomen gelijk, maar als je terug kijkt laat ons zeggen vijftig jaar geleden, hebben vrouwen toch heel wat bereikt.
Nu zijn er natuurlijk nog landen waar een vrouw onmenselijk behandeld wordt, onder meer in Afrika (heb eens een benijdenis gezien, afschuwelijk)
Dan de islamitische landen waar een vrouw goed is om kinderen te krijgen en het huishouden te doen, en geen enkel bestaansrecht heeft.
Er zijn talloze voorbeelden, teveel om op te noemen, en dn mag er nog verbod op papier staan, echter naleven
is wat anders.
Obama heeft ook in zijn speetch gezegd dat alles zijn tijd nodig heeft, en gelijk heeft hij, het kan niet van de ene dag op de andere.
Moet er nog aan toevoegen dat ik me soms als man schaam, met wantoestanden bij vrouwen.
Nog de beste groeten en knuffels van P.B.