'Kurt"
“KURT”
“Hallo" laat me rustig eten,
je moet nu onderhand wel weten,
dat ik zonder te vragen
zo lang ik leef, kom blijven plagen,
dus laten we vrienden sluiten,
als ik klaar ben met eten
mep je me maar weer naar buiten”
Eliza
Sporttest
( Aangezien ik nog geen sportiefe foto's van mij zelf heb zijn dit foto's van de keuken waar ik vrijwilligers werk doe)
Sporttest
Ja, gisteren hebben Helen en ik (Helen is een buurvrouw) een sporttest gedaan, nou dat was me wat.
We moesten om kwart over tien in een gymnastiekzaal zijn, ongeveer een kwartier van ons huis. Natuurlijk gingen we op de fiets, want we zouden onze kilootjes weer eens een keer aanpakken. En ik vind fietsen zalig
(maar niet heus), het waaide behoorlijk, maar stoer stond ik met de fiets bij Helen voor de deur. Oké, wij al fietsend naar het gymnastiekgebouw. Helen zei al gauw “fiets niet zo hard, ik dacht dat jij niet fietsen kon?”
Ik had een versnelling, zij niet, ik dacht, als ik nu maar hard fiets, mag ik er ook weer gauw af. We hadden van te voren gevraagd hoe lang het ongeveer kon duren, want ik doe vrijdagmorgen om 11 uur altijd een half uurtje vrijwilligerswerk, volgens de meneer die er over ging was dat geen probleem, dat haalde ik makkelijk
Goed, we kwamen er aan, er waren al behoorlijk veel mensen maar het was een beetje op afspraak, maar net als bij de dokter kun je daar niet van op aan, er bleek later ook nog een testfiets kappot dus u begrijpt het al, ik kwam behoorlijk in tijdnood.
Van drie mensen die ik het vriendelijk gevraagd had mocht ik voor bij de testen, ik weet nu dat ik nog maar '1 meter 54 (ben met schoenen aan) dus weer ietsjes gekrompen, dat maakte ik weer goed met de breedte, want mijn gewicht was nu met kleding en schoenen’ 83 kilo’ dus! ik groei in de breedte.
We moesten gemakkelijke kleding aan en gympen, maar met die gympen mocht je dan niet op straat gelopen hebben, dus braaf schoenen aan en gympen mee.
Daar schoenen uit en gympen aan, ik doe dus de eerste test en die viel bij mij letterlijk om, ik moest op een been 30 seconde blijven staan, dat lukte me echt niet, we konden punten krijgen van 0 tot 5, deze test werd een 3, ik had ook niet voor ooievaar gestudeerd. De volgende test was op een stoel rechtop gaan zitten, armen gekruist voor de borst, dan in 30 seconde zo vaak mogelijk rechtop gaan staan en weer zitten, dat was een 5, maar het viel me vies tegen, dan duurt zelfs 30 seconden lang, ik kwam tot 30 keer dat was wel Oké, op naar de volgende test, zitten op een stoel dan met gestrekte armen een gewichtje naar de borst brengen en weer terug ook weer dertig seconde, ging ook goed, ik kreeg een 5 daarvoor, toen kwam mijn favorieten test. Ja u raad het al; ‘de fietstest’. Allemaal metertjes erop een metertje voor de snelheid, hartslag en nog een, maar die ben ik al weer vergeten, dat vond ik echt zwaar, mijn hartslag ging niet van 70 naar ongeveer 100, het bleef hangen op 75, de fiets werd stakker gezet, dus er moest zwaarder gefietst worden en ja hoor, ik perste het er gewoon uit met een hoop geblaas en gesteun (mijn buik zat lelijk in de weg). Voordat we testen gingen doen, werd de bloeddruk gemeten, onderdruk was goed, bovendruk iets te hoog, maar,
dat was oorzaak, overgewicht (nou daar stond ik van te kijken hoor, hoe is het mogelijk) na de testen werd het weer gedaan en dat was toch in orde. Ik was al behoorlijk laat, dus het eindgesprek over het resultaat moest ik maar om 2 uur komen doen, (pfff, weer ’n keer heen en weer op de fiets) ik trek mijn jas aan, ren zo naar mijn fiets, kom 5 over 11 behoorlijk warm de keuken in, om het eten in te pakken, kijk ik goed en ja hoor, ik loop nog op mijn gympen, in de haast nooit meer aan mijn schoenen gedacht. Dus toch mazzel dat ik nog terug moest om 2 uur, maar hopende dat ze er nog zouden staan. Ja hoor, maatje 37 is niet zo’n gangbare maat, ze stonden er nog, waar ik ze uitgetrokken had. Het gesprek liep goed, maar het eerste wat onderaan op het papier werd gezet? wat denk u? juist “OVERGEWICHT.”
Hoe bestaat het, ik moest toch meer gaan bewegen en de gym? Ik kon daar met een gerust hart op gaan, ik was goedgekeurd. Op 17 Maart gaat het gebeuren, van half 3 tot half 4, gym. Hopelijk gaan Helen en ik het erg leuk vinden, maar dat is afwachten, hé, als het zo ver is dan krijgt u een verslag van de eerste gymles.
Eliza
Vrouw zijn
Vrouw zijn
Heel lang niet gedacht, dat ik nog mooi wou zijn
Heel lang gedacht, ik voel niets, doet het ook niet pijn,
Heel lang gedacht, vind het wel goed, zoals het is
Heel lang Niet nagedacht, wat ik allemaal mis
Heel lang gedacht. ik word oud
Heel lang gedacht, niets aan mijn lijf, is me nog vertrouwd
Heel lang gedacht, ik word oud, niets aan te doen
Heel lang 'Niet' nagedacht en daar wringt de schoen
Heel lang geslapen, als Doornroosje
Heel lang gewacht, kruip nu uit mijn doosje
Heel lang geleefd, in de kou
Heel lang gewacht op Jou
Heel lang heb je op mij ingepraat
Heel lang, sta jij al paraat
Heel langzaam kruip ik uit een diep dal
Heel langzaam de gedachte, zeur niet zo, ben je mal
Heel langzaam het besef, jeetje doe er wat aan
Heel langzaam zou, dat leuke truitje me nog staan ?
Heel langzaam moet ik weer ontdooien
Heel langzaam ga ik mij weer ontplooien
Heel langzaam word ik mij bewust,
Heel langzaam door 'Jou' wakker gekust
Heel langzaam weer erg blij
Heel langzaam de gedachte: ik ben vrij !
Eliza
Kleinkinderen
Kleinkinderen
Het was al een wonder, dat je opa en oma werd
Het is nu een eer, om voor je kleinkinderen te zorgen
De kleine mensjes worden je toevertrouwd
De mensjes, waar je zo groots van houdt
Om pannenkoeken voor ze te bakken
En steeds weer nieuwe spelletjes te pakken
En www speeleiland.nl op de pc
Daar speelt mijn kleinzoon uren mee
Heerlijk om ze te verwennen
Later blijven ze dat herkennen
O ja, dat was oma die altijd spelletjes deed
Die op een stoel naast het pad zat, waar ik met mijn driewieler reed
O ja, die oma die wel een beetje gek was,
Die met een kusje, mijn vinger genas
Waar alles eigenlijk wel kon en mocht
Die met ons schelpen takjes en eikels zocht
Heerlijk om opa en oma te mogen te zijn
Niets moeilijk alleen maar fijn
Hoop dat onze kleinkinderen nog lang blijven komen
Blij dat onze kinderen, kinderen hebben genomen…
Eliza
Winkelen
Winkelen
Wat zouden wij vrouwen en mannen zijn
Zonder winkels, dat kan niet, een leeg plein
Geen overdekt winkelcentrum
We zouden in een mum
Elkaar in de haren vliegen
Daar hoeven we niet om te liegen,
Wat is er mooier om heerlijk te shoppen
Even voor centen bij manlief aankloppen
Oh nee, dat is uit de tijd, dat hoeft niet meer
Vrouwen verdienen zelf nu en het doet hun geen zeer
Even helemaal uit hun bol te gaan
Zag je die mooie schoenen daar staan ?
Heb ik ze nodig ? eigenlijk niet
Maar ik kan ze niet laten staan, zeker niet
Het is ook allemaal wel verleidelijk
Helpt niet, als ik de andere kant opkijk
En oh, heb je dat gezien
Reclame, neem mee, een stuk of tien
Panty’s, ben je voor de winter klaar
Oh, en wat zie ik daar ?
Een leuk tasje
Kan altijd pinnen met mijn pasje
Ja, zo’n middagje is zo maar om
Niet meer omkijken nu naar huis, kom !
Eliza
Sint Bavo Haarlem
Sint Bavo Haarlem
Baby
Oma met Indra
Baby
Hebt u weleens een baby geroken ?
Daar raak je niet over uitgesproken
Er zit aan de baby zo’n special luchtje
Als je het ruikt dan zucht je
Heerlijk echt waar
Zegt ieder ouderpaar
Zeggen de oma’s
En natuurlijk de opa’s
Er wordt wat afgesnuffeld
En vanzelf geknuffeld
Door oom en tante,
Die knuffelen alle kante
De baby laat dat allemaal toe
Wordt van al dat gesnuffel niet moe
Vindt al die aandacht best fijn
Besluit om nog lang baby te zijn.
Sven met Indra
Eliza
Sint Bavo
Wat foto’s nog van de Sint Bavo kerk in Haarlem. Echt de moeite waard om er een kijkje te nemen.
De computer
De computer
De computer is een wereld van deze tijd
De computer wil je nooit meer kwijt
De computer wat gaat dat super snel
De computer met veel geduld leer ik het wel
De computer is mijn grote held
De computer tweedehands gekocht, minder geld
De computer beheerst mijn leven
De computer wil ik veel tijd geven
De computer een geweldig meubelstuk
De computer deelt leed en geluk
De computer mijn grote vriend,
De computer die al mijn aandacht verdient
De computer je raakt er aan verslaafd
De computer waar menigeen zich achter begraaft
De computer dacht eerst wat moet ik ermee ?
De computer zit er nu achter tot een uur of twee.
De computer ja, een geweldig ding
De computer heel anders zoals het vroeger ging
De computer is gewoon verdiend
De computer mijn goede vriend
De computer krijgt een tien van mij
De computer is er altijd bij
De computer alles zoeken het gaat goed
De computer veel leren, dan weet ik eindelijk hoe het moet
Eliza
Dieren
We kunnen makkelijk met ik pies het eerst over de mol
z'n tweën op de bank
Dieren
Wij mensen hebben dieren
Om ons te plezieren
Om ons te leren
Dat vele keren
De dieren vriendelijker zijn, dan mensen
Zij hebben niet zoveel wensen
Neem de hond, een aai over zijn bol
De water- en etensbak vol
Natuurlijk hun plasje en wandeling naar buiten
En het is dan niet uit te sluiten
Dat je een vriend hebt voor het leven ,
Die jou al zijn liefde wil geven
Zonder voorwaarde, hij zal zonder vragen
Zijn leven wagen
Als dat zou moeten, meteen voor jou
Dat is de hond zijn trouw
En reken erop, dat is voor zijn hele hondenleven.
Het is niet maar voor even
Dus, misschien kunnen wij er wat van leren
Nu en al die andere keren
Jij heb maar een klein mandje Welnee we kunnen er nog wel samen in
Eliza
Heerlijke dag
Heerlijke dag
Het was een heerlijke dag
Zo’n dag met een stralende lach
Zo’n dag, zo zonnig en mooi
mooier als mooi in zijn herfsttooi
Zo’n dag waarop alles goed gaat
Zo’n dag met het zonlicht in de straat
Met mensen die vrolijk kijken
Waaruit zal blijken
Dat het leven nog zo slecht niet is
we vinden het geen gemis
Kou, regen en wind
We zijn eensgezind
Als de zon schijnt, is iedereen blij
nog veel van die dagen, voor mij
Ik ben een echt zonnekind
De zon wordt door mij zeer bemind
Maar ja, het kan niet altijd zonnig zijn,
Dan niet klagen, maak het leven even goed fijn
De Zon zit toch ook, in je hart
Begin gewoon elke dag met een goede start
Ook al schijnt de zon even niet
Zorg dat niemand dat ziet
Het is soms zwaar,
Toch, doe het maar
Laat je van je goede kant zien,
De andere kant kennen ze wel, misschien ?
Dus verras vriend en vijand
Houd de zon altijd bij de hand
Door een lach of gebaar
Vind gewoon niets raar
Doe wat in je opkomt. Zing voor mijn part.
Als het maar recht komt uit je hart
Eliza
Vervolg kinder restaurant
Vervolg kinder restaurant
Lief huisje aan de overkant 'wauw' wat mooi allemaal
Hay mooie clown Best wel eng dat sterretje
Lekker ijs leuk al die speeldingen
Opa Breed mocht ook even de hoed passen
Eliza
Kinder restaurant
Kerkje Texel eerste kinderhoekje
Kinder restaurant
Ik had u al verteld dat Chris mijn zoon, Sven en Indra mijn kleinkinderen, en ik, met de kerst in een restaurant waren gaan eten waar ook een gedeelte helemaal voor kinderen in gericht was, ik vond daar nog foto’s van die ik u ook wil laten zien
Prachtige clown Papa doet jasje uit
Het was op Texel en het was er voor kinderen ideaal, mijn kinderhart kon ik ook ophalen door al die clowns die ik zag.
De verkleed hoek aan het plavon de circustent
Ze kregen nog 2 sombrero's mee voor thuis
Eliza
Dingen in het leven
Dingen in je leven
Er zijn leuke dingen in je leven waar je graag naar toe gaat, er zijn minder leuke dingen die je toch ook meemaakt omdat het bij het leven hoort.
Zo vind ik een ‘uitnodiging’ voor een bruiloft heel fijn, vooral als het zo’n ouderwetse bruiloft is, met muziek en wat toneelstukjes over de bruid en bruidegom, een polonaise, lekker eten en drinken (matig) Daar houd ik van, niet zo’n bruiloft met een deftige receptie met ‘hangtafel’ ( zodat je niet op je gemak kunt zitten) want, daar is het niet voor bedoeld. Even feliciteren cadeau geven, een drankje en een bitterbal en dan eigenlijk met goed fatsoen weer wegwezen, dat vind ik echt naar.
Zo moest ik maandag naar een crematie, dat zijn dan de dingen van het leven die je niet graag doet, toch bewijs je een laatste eer aan een dierbaar persoon die het zelf niet ziet, maar de nabestaande erg blij mee zijn als je de moeite neemt. Ik weet wel, een kaart kan ook, maar als die personen me dierbaar zijn en me zo hebben gesteund toen, ‘mijn man’ overleed, dan bewijs je die laatste eer aan de overledenen maar, ook aan de mensen die verder moeten zonder hun geliefde vader
Het was wel een hele onderneming, dan mis je het autootje waar je vroeger dan samen instapte en er zo naar toe kon gaan. Nu was ik om half 9 bij Joop om Rocky te brengen 10 over 9 met de bus naar het station.
De trein ging om 3 minuten over half 10, ik zou naar Heerhugowaard, daar overstappen naar Hoorn, van Hoorn naar Purmerend, daar naar mijn schoonzus die met haar man en haar moeder (mijn schoonmoeder) ook naar de crematie gingen. Ome Wim en Tante Lien waren eigenlijk niet echt familie, maar zijn wel altijd als familie beschouwd.
Mijn schoonvader en schoonmoeder hebben ome Wim en tante Lien (dat word je al gauw genoemd in Amsterdam, Ome of tante of opa en opoe, al waren ze dat niet van je) leren kennen toen ze kwamen wonen op een woning 3 hoog. Waar ome Wim en tante Lien ook woonde maar die (ik weet het niet zeker) op drie hoog achter.
Ze zijn 30 jaar buren geweest, hebben lief en leed gedeeld, tijdens de oorlog en daarna. Mijn schoonouders zijn toen verhuisd, maar ze zijn elkaar nooit uit het oog verloren, mijn man en zijn 2 zussen hadden er gewoon een tante en oom bij en toen ik later verkering kreeg met mijn man, wist ik ook niet beter of ome Wim en tante Lien waren familie. Nu is mijn schoonmoeder 87 jaar en alleen van de vier nog over en dat betreurd ze uitermate, het was ook een broos mensje wat naar de kist schuifelde om afscheid te nemen en dat moment deed mij de das om.
Het is al bijna vier jaar geleden dat Simon mijn man overleed, maar toch alles kwam weer terug toen ik moedertje zo zag schuifelen, want toen haar zoon overleed zei ze de woorden “je lichaam is niet meer bij ons maar je ziel is nu bij je vader”.
Toen braken de tranen, die ik best ingehouden had toch weer door. Ik zat bewust helemaal achteraan, zodat ik nu na de plechtigheid niet langs de kist hoefde, maar gewoon de zaal uit kon lopen en even op het toilet bij kon komen, want het was toch heftiger als dat ik dacht.
Daarna het condoleren, ging het weer goed en ik had graag nog wat met de kinderen van ome Wim en tante Lien (die was al eerder overleden) gepraat, maar Piet de man van mijn schoonzus had ons wel gebracht, maar die ging gelijk de auto halen en bleef er inzitten tot wij kwamen, dus het kopje koffie werd snel opgedronken, even gedag zeggen en dan weer naar huis.
Nu, voordat ik werkelijk thuis was, was het kwart over 8 s’avonds, het was me het dagje wel. De reis met de auto doe je in anderhalf uur, naar Amsterdam, Almere, maar met de trein kost het je zeker 2 en een half uur en niet door het traject, maar omdat de wachttijden tussen de treinen die ik moest hebben elke keer 20 minuten was. Dat maakte de rit zo lang en als je dan eindelijk in Den Helder bent is de bus net weg en moet je een uur wachten op de volgende bus. Toen had ik het niet meer, ik denk, ik neem een taxi als ik maar thuiskom, mooi niet, er stonden geen taxi’s meer bij het station
.
Het huilen stond me toen ook weer nader als het lachen, ik had er een hele dagreis opzitten en ik kon nog 1 uur wachten. Een hoeraatje voor de mobiel, ik wist dat mijn zoon naar voetballen was, dus die kon ik niet bellen, maar Iris waar Rocky, s’middags was, (hij zou bij haar blijven tot ik thuis was,) heb ik gebeld en de situatie uitgelegd, ze zei onmiddellijk “je word wel even gehaald” en binnen 10 minuten stond haar man met de auto voor het station, ik was echt blij dat ik kon instappen en naar huis kon gaan. Misschien denkt u wel, is dat nu alles, maar voor mij was het echt heel vermoeiend, toen ook nog thuis de kachel brandde, een lichtje aan was en Rocky mij tegemoet vloog, toen dacht ik waar heb ik dat aan verdiend, dat ik zulke goede vrienden heb, want Iris had dat thuis geregeld.
Kwart over 8 lag ik in bed, heb even tv gekeken om negen uur was ik zo gaar als boter en heb geslapen tot de andere dag 8 uur, heerlijk.
Ik was blij dat ik gegaan ben, maar toch ook weer heel erg blij dat ik weer thuis was. Het zijn de dingen die gewoon in je leven voorkomen, dat hoort er ook bij, maar als je nog met z’n tweeën bent, is alles makkelijker, ook om samen je emoties te delen, ‘alleen’ is toch maar ‘alleen’.
Eliza
Als vrouw
Als vrouw
Als vrouw geboren
Kun je niet uitkiezen van te voren.
Je bent nu eenmaal een vrouw, dus geen gezeur
Maar soms is het malheur
Als je ongeveer 12 jaar bent.
Gebeurt er in je lijf iets wat je niet kent
Je moeder zegt blij
Nu ben je een GROOT meisje van mij
Ja, wat nou, GROOT meisje ? Wat heb ik daar aan ?
Heb buikpijn, wil weer naar bed toe gaan
Ach, met een paar dagen is het over
Ja hoor, gewoon getover !
Nou, met jongens voorzichtig zijn
Nou dat klinkt fijn
Het zaad mag het eitje niet tegenkomen
Wat nou zaad, wat nou eitje ,waar moet ik voor klaarstomen ?
Wordt verder niet meer uitgelegd
Zo ging het bij mij, echt.
Dan gaan vrouwen, kinderen baren
Dus toch niet uitgekeken voor de gevaren
De kinderen worden groot en zijn niet meer bang
En moeder gaat in de overgang
Wat nou overgang, wat gebeurd er met mij ?
Soms chagrijnig , soms heel blij
Krijg het vaak heet en word helemaal rood
Help ! een vrouw in overgangsnood !
Jaja, als vrouw moet je dit allemaal doorstaan
Maar wij VROUWEN, kunnen dit aan
De man wordt geacht
Te zijn het sterke geslacht
Maar de vrouw is gewoon vrouw
Dus niet vergeten meer, nou.
Eliza
Vervolg zondagmorgen foto's
Vervolg zondags foto's
Dag lieve mensen
Dag lieve mensen
Dag lieve mensen
Dat zijn mijn wensen
Naar ieder die mij groet
Weet hoe goed mij dat doet
Leuk dat u geniet
Van wat u op mijn blogje ziet
Dat vind ik fijn
Zal u nog lang ter wille zijn.
Ik geniet van het schrijven
Wil daar soms de nacht voor opblijven
Dan vind ik mijn rust
En mijn geweten wordt gesust.
Overdag heb ik soms het idee
Moet eigenlijk afstoffen die t v
En hang het wasgoed ook eens op
Doe de afwas in het sop.
In de nacht heb ik daar geen last van
Dan vind ik dat het wel kan
Maar moet het niet te laat maken
Anders gaat mijn hoofd staken
Dus een beetje de tijd indelen
In de nacht maar een paar uurtjes stelen
Dan ben ik overdag huisvrouw
En in de nacht, met mijn gedichten en verhalen in touw
Het is voor mij een uitlaatklep
Waar ik veel plezier in heb
Dus, zo lang het u en mij behaagt
Ga ik door, ongevraagd.
Eliza
Zondag morgen
Zondag morgen
Zondag morgen 1 Maart,ik sliep nog lekker om half 9, toen Rocky van het voeteneind van mijn bed sprong.
Dat merkte ik gelijk ik werd er wakker van, ik wou me nog even lekker omdraaien,maar dat ging niet door.
Rocky bleef trippelen naar de tuindeur kwam dan weer terug naar de slaapkamer en stond met een scheef koppie naar me te kijken, zeggen kan hij niets maar duidelijk maken des te meer.
Als hij zo doet dan heeft hij toch hoge nood, anders kan hij wel tot half 11 op het voeteneind blijven liggen.
Dus ik moest er uit,badjas aan en Rocky even in de tuin laten
Ik doe de tuin deur open en raak gelijk in vervoering,het is stralend weer en als ik dan zo de sloot –het weiland- en mijn tuin zie dan denk ik wat ben ik een bevoorrecht mens
Pak mijn camera en ga toch dit alles voor de zoveelste keer vast leggen, ik zie het toch iedere keer weer anders. Het rijtje kabouters, kabouters op de wip, grote schelpen
Overal lijkt er veel onkruid in mijn tuin die langzaam uit zijn winterslaap komt, maar al die groene kleine blaadjes zijn de blaadjes van de gele dotter die straks als een geel zonnetjes het voorjaar tapijt word.
Ik vind het zeker moeilijk om nu onkruid te wieden,ik weet niet wat plantje is of echt onkruid, tenminste wat ik als onkruid zie, ik denk alleen het gras.
Dus laat ik alles eerst flink groeien dan kan ik in ene het verschil zien en het er dan voorzichtig tussen uithalen.
Ik ben de Mevrouw die voor mij deze tuin heeft onderhouden, nog steeds dankbaar dat ze zoveel bolletjes in de tuin heeft geplant,ze komen nu weer allemaal lief te voorschijn, daar hoef je zelf helemaal niets aan te doen,als je het er maar niet uitschoffelt.
Rocky wil even in de tuin de deur mag dan niet dicht, dus nu zit ik een beetje bibberend achter mijn p c in mijn badjas want aankleden! nog even geen tijd, eerst mijn indrukken van deze ochtend opschrijven.
Als ik dan ook zo rond kijk in mijn tuin dan is het best wel rommelig, maar dat ben ik, ik heb verleden jaar getracht een beetje nette tuin aan te leggen ,een buurman had me daar bij geholpen , later echt tranen om dat ik alles veel te kaal vond, nu komt alles gewoon weer uit de grond en het word zeker niet weer zo’n nette tuin, dat is niets voor mij.
Overals zijn er wel hoekjes waar wat te zien valt, het halve lichaam in de vorm van een boomstam, heb ik uit het bos op mijn schouders meegesleept omdat het zo’n uitgesproken vorm had.( Toch maar even de deur dicht het is nog te koud, jammer want alleen van de geluiden uit de sloot en van de vogeltjes word ik al vrolijk) .
Er hangen nestkastjes aan de muur,maar een moet er 1 gerenoveerd worden de bodem is er onderuit dus dat moet veranderd dat is achterstallig onderhoud, nou ja zo lang er geen huur betaald word !Lekker zitje op de plaats, ik hoop dat het boompje weer zijn takken krijgt ben een beetje benauwd daar over, maar verleden jaar werd het ook weer een paraplu van schaduw dus dat zal dit jaar ook wel weer zo zijn.
U ziet wat een paar ogenblikken buiten in mijn tuin doet met mij, dan denk ik niet aan alle ellende op de wereld. Dan ben ik super gelukkig in mijn eigen wereld, of dat nu egoïstisch of niet ,
”ik geniet”
Eliza
Afsluitdijk
Afsluitdijk
Na de verjaardag van mijn vriendin die toen 60 jaar werd, brachten Ron en Astrit mij weer naar huis. Ik zat zo met Ron te babbelen dat hij de verkeerde afslag nam niet naar Den Helder, maar de afsluit dijk. Daar kan je niet zomaar keren dus we moesten zowat de hele afsluitdijk (Een dijk die Friesland met Noord Holland verbind) over, voor we konden keren.
Het had erg hard gevroren, ik heb wat foto’s gemaakt, het was een grauwe dag maar toch wou heel voorzichtig het zonnetje achter de wolken vandaan komen, er zijn aan het eind en begin grote sluizen, we moesten 'over' de weg weer terug keren
Eliza
Assepoester
Assepoester
Ik heb gisteravond het sprookje Assepoester op de tv gezien. Het was een moderne versie ervan.
Geen tekenfilm maar, wel in de middeleeuwse tijd.
Assepoester is mijn favoriete sprookje, als klein kind had ik een sprookjesboek met hele mooie plaatjes, ik denk dat toen al mijn liefde voor kleinere beestjes is ontstaan, want Assepoester werd omringd door hele lieve muisjes, veel schattige vogeltjes en andere dieren.
Deze film was enig, de boze stiefmoeder en haar twee akelige zussen waren nu ook van de partij, hoewel de jongste zus wel veel met Assepoester op had.
De prins was een verwende jongen die, als hij uitgehuwelijkt werd de benen nam, zo vlucht hij weer een keer weg voor de soldaten van zijn vader, de koning. Hij wou bij een boerderij een paard lenen om aan de soldaten te ontsnappen, 'toevallig' het paard van Assepoester.Zij raapte net appels van de grond, ze herkende de prins niet, toen de man het paard wou meenemen werd hij bekogeld met appels die behoorlijk hard aankwamen.
Zo leerde Assepoester en de prins elkaar kennen, steeds kwamen ze elkaar tegen en iedere keer als de prins vroeg hoe ze heette, vluchtte Assepoester weg want ze wou niet dat de prins erachter kwam dat ze als dienstmeid door haar stiefmoeder en twee zussen werd behandeld.
Op een dag waren de prins en Assepoester in het bos aan het wandelen toen ze overvallen werden door zigeuners, de prins vocht voor wat hij waard was, maar de zigeuners waren met velen, Assepoester sprong wel bij een zigeuner op zijn rug, maar werd er afgegooid en viel lelijk op de grond.
De hoofdman van de zigeuners vond het wel stoer van Assepoester en zei:’’jij mag alles meenemen wat je kunt dragen en gewoon naar huis gaan.” De prins lag ook voor pampus op de grond en hij zou er niet zo goed van afkomen, Assepoester vroeg voor alle zekerheid ‘mag ik alles meenemen wat ik kan dragen?’’ ”ja”zei de rovershoofdman. En wat denkt u? Ze gaat naar de prins en presteert het om hem op haar schouders te hijsen, en loopt heel moeizaam een paar passen met de prins op haar schouders weg. De rovershoofdman en de andere rovers wisten eerst niet hoe ze moesten kijken, maar zagen toch in dat ze er niets tegen konden doen, want woord is woord, de hoofdman moest lachen en gaf hun een paard zodat ze daar mee naar huis konden rijden
Oh, hun eerste kus, zo liefelijk, ik zat gewoon mee te zwijmelen, maar het duurde echt nog een tijdje voordat ze lang en gelukkig verder leefden.
Echt ik heb genoten het was heel erg knap gemaakt met veel humor maar ook best wel verdriet, want als die ene zus weer zo onuitstaanbaar was dan werd ik helemaal kwaad en dacht ik, ' geef dat mens een optater', maar zo ging dat niet in het sprookje. Maar zoals de meeste sprookjes eindigde het met “zij leefden nog lang en gelukkig.”
Gelukkig maar, want ik kan er redelijk de pest in krijgen, als er in een film waarvan ik ook vind dat ze elkaar moeten krijgen, dat niet gebeurd, dan is mijn avond verpest.
Erg hé, maar ik leef altijd ontzettent mee met een film, ik zit er als het ware in. Dus mijn avond was gisteren helemaal goed, deels doordat het zo heel anders werd gebracht echt van deze tijd, en! omdat ze elkaar kregen. Ik slaagde een hele diepe zucht toen de film uit was, ik heb super genoten.
Eliza
