Vrijdag 23 mei 08.

Jabe dabe doe en beschouw dit als een vreugdekreet geslaakt zoals onze legendarische vriend Fred Flintstone dat deed in het stenen tijdperk.  Zoals ik gisteren aankondigde zou ik een vreugdedans  doen als alles vlekkeloos zou verlopen en dat is ook gebeurt.  Inderdaad het kon werkelijk niet beter, geen enkel wolkje aan ons firmament vandaag.

Klokslag 10 uur stond de vrachtwagen van Pieters meubelen voor de deur en kort daarop verscheen eveneens de ladderlift van de firma DTM. Beide wagens moesten zich zo plaatsen dat het andere verkeer en zeker de autobussen van de Lijn door konden en dan kon het lossen beginnen.  Mijn schoonzoon was reeds vroeg bij ons, nadat hij de twee kleinsten aan de schoolpoort had afgezet.

Hij kwam helpen om het oude bed uit elkaar te halen, tevens moesten we plaats maken aan het venster om er de meubelonderdelen te kunnen aanpakken als de ladderlift ze omhoog bracht.    Het uitgebroken bed hebben we op het terras gezet want regen word er toch niet verwacht.  Een grote plastiek erover gespannen en klaar was Kees.

Om het kort te maken omstreeks 11 uur 30 stond heel de slaapkamer in elkaar, maar ja voor een stielman is dat natuurlijk maar een fluitje van een cent.  Hoeveel meubelen zullen ze zoal gemonteerd hebben in hun loopbaan, niet te schatten denk ik.

Voor 12 uur moest Danny terug weg want het was maar een halve dag school en de kindjes kwamen terug naar huis.  Na de middag was het de beurt aan Anita om erin te vliegen en dat deed ze met de nodige elegantie en ik had aangeboden om voor de avondmaaltijd te zorgen.  Het werd spaghetti Bolognaise maar zonder gemalen kaas want die was er niet meer in huis.

Ik moet zeggen de slaapkamer ziet er prachtig uit echt waar, die kan er vele jaren tegen en nu enkele dagen rustig aan en dan ons terras een goede beurt geven.  Dan kunnen we er van genieten als de warme dagen zullen komen. 

De dinsdag is weeral bijna teneinde en ik denk op weergebied dat we terug goed bezig zijn.  Hopelijk houden ze het hierboven een tijdje vol voor mij niet gelaten.

Hier in huis zijn we zeker goed bezig, vandaag heb ik defitief een punt gezet achter de slaapkamer renovatie.  Ge moogt het geloven of niet maar vandaag was het de lastigste dag van allemaal, ik voel mijn armen niet meer.  Maar als ze morgen om 10 uur de meubelen leveren en een tijdje later wanneer alles gemonteert is zal ik als het nog mogelijk is een vreugdedans doen.

Maar dan begint de lijdensweg van Anita, want dan moeten de klederen terug in de kleerkast gelegt worden.  Hoogst waarschijnlijk moeten er verschillende kledingstukken terug opgestreken worden, maar ze moet er de tijd maar voor nemen.  Parijs en Rome zijn ook niet op een dag gebouwd en Rome stond er dan, toen een stomme keizer Nero er dan de fik in stak alles brandde af.

Heden middag zaten Anita en ik te eten toen er voor de venster een hoogtewerker verscheen en dat was eventjes schrikken, je verwacht dat niet direkt op de tweede verdieping om iemand aan je venster te zien.  Alhoewel we wisten dat er twee vlaggenmasten moesten verdwijnen om morgen met de ladderlift de meubelen naar boven te krijgen, enfin dat is dan ook alweer inorde.

Normaal gezien kunnen die vlaggemasten zonder hoogtewerker verwijderd worden, maar boven aan de masten is een electriciteitkabel bevestigt die dient om het gemeentehuis voorlopig van electriciteit te voorzien tijdens de grote veranderingswerken en die moest los gemaakt worden.

Laten we duimen dat morgen alles goed verloopt en ik bij een volgende posting jullie goed nieuws kan verkondigen het zou een hele verademing zijn.  Nu ga ik in mijn luie zetel zitten om eventjes op mijn verhaal te komen.

Er is weer niet veel te melden enkel wat dagdagelijkse beslommeringen. Anita wat stof afdoen en ik alles gereed zetten om morgen de afwerking in de slaapkamer te doen en voor heden avond een programma gereed maken.

Om 13 uur moest ik met Anita eventjes naar de tandarts, maar dat had niet veel om het lijf en rond twee uur zijn we al terug thuis en kunnen we de inwendige mens versterken. Enkel het wekelijks bezoek aan het artiesten gala is in het water gevallen. Dit in het water vallen moet ge niet te letterlijk opnemen, dit is bij ons een gezegde.

Ik ben dan maar eens in ons foto albums geduikeld en heb enkele foto's klaar gemaakt om in het blog te zetten. Maar eerst een tasje thee met een zoetmondje verorberen, wat ben ik toch een lekkerbek. Moest maar zo lekker niet zijn.

Vrijdag morgen voor de meeste mensen de wekelijkse kuisdag maar wij komen er vandaag vanaf met wat stofzuigeren en stof afdoen.  Overal in de kamers staan dozen en manden met kleding, jullie weten waarom he.  Als je nog maar alleen een bed hebt en geen kleerkast, kommode en nachtkastjes, moet je toch ergens met je kleding blijven bij ons staan die nu overal verspreidt.  Nog enkele dagen geduld en dan behoort deze rommelige periode tot het verleden.

Vandaag zijn we nog enkele boodschappen gaan doen zoals onder andere de gordijnen die al van voor ons verlof klaar waren  gaan afhalen. Er moest ook een nieuw lustertje aangeschaft worden en deze karwei hebben we vandaag eveneens geklaart.  Ik vermoed dat hiermede zowat alles aangeschaft is wat er nog moest zijn.

Tussen de bedrijven door zijn we nog gezellig een kleinigheid gaan eten in taverne Butterfly gelegen in Merksem.  Het was echt maar een hongerstiller en het had niet veel om het lijf.  Anita had genoeg aan de soep van de dag met twee boterhammen en ik nam genoegen met een grote picalo gevult met kaas, ham en smos.  Om dit alles door te spoelen een potje koffie wat de inhoud betekend van twee tassen.

Dat zullen zowat de voornaamste wapen feiten voor vandaag  geweest zijn en nu vlug dit berichtje toevoegen aan het blog en het zit erop voor vandaag.  Misschien nog wat televisie kijken of lezen ik zal het wel eens bekijken wat ik de laatste uren van deze dag nog gaan doen.

We zullen vandaag eens terug proberen onze blog aan te vullen, alles lijkt bijna terug normaal te werken.  Gisteren was het een soepje van jewelste hecht bangelijk en iedereen in paniekstemming. Nu eerlijk gezegt ik was er ook niet goed van en ben dadelijk naar het forum overgeschakelt, maar daar was al melding van gemaakt dus heb ik maar rustig afgewacht tot het in orde was.

Ik had medelijden met Redpoppy zou niet graag gisteren in haar positie gestaan hebben, al de blog posters op het forum schreeuwden ellende uit. Wat natuurlijk normaal is er steekt zo ontzettend veel werk en tijd in, enfin alles lijkt in orde te komen.

Bij ons lijkt ook alles prima te verlopen, vandaag de balatum gaan halen en deze namiddag hem in de slaapkamer gelegd.  Dat was nogal een moeilijke karwei.   Het is meestal gebukt staan of op de knieen rond kruipen en daar kan mijn rug niet meer zo goed tegen, maar eind goed al goed en Anita loopt met een stralend gezicht rond. Ze kan bijna de tijd niet afwachten vooraleer de meubelen gelevert worden maar ja ze zal toch moeten wachten tot volgende week woensdag.

Er is natuurlijk nog wat afwerking te doen zoals de scheiding tussen plafond en muren af  bakenen met een mouluurtje en eveneens een nieuw lustertje hangen en nog zo enkele werkjes hier en daar. De electrische verwarmings radiator moet terug op zijn plaats gehangen worden, we gebruiken hem wel nooit maar hij behoort nu eenmaal bij het appartement.

Met andere woorden het einde is in het zicht en ik kan wel zeggen dat dit de laatste grote opknapbeurt is, de volgende maal zal het werk uitgegeven moeten worden zeker weten. Eens ik tot de 70 plussers zal behoren zie ik het me niet meer doen.

Deze morgen was het al wat minder stralend het weer, het duurde iets langer vooraleer ik de zonnetent moest neerlaten. Het pinkster weekend is alweer voorbij en we zijn terug aan de slag gegaan met de renovatie van de slaapkamer.

Er moest nog een laag middle indigo op de muren gezet worden en dan waren die klaar. De plafond is geschildert in de kleur tender indigo, de kleur schakeringen werd gekozen door Anita. Van kleur kombinaties daar heb ik geen boter van gegeten maar nu alles geschildert is moet ik zeggen het is mooi en ons madame heeft er donker blauwe draperies laten bij maken. Net als de adel vroeger over het groene salon of de rose eetkamer spraken, slapen wij in de blauwe slaapkamer dat is nu eens iets anders.

Tussen de bedrijven door zijn we nog wat gaan winkelen, want de inwendige mens moet ook aan zijn trekken komen. Zonder eten kan ik niet presteren en er valt toch nog het een en het ander te doen en morgen ga ik de tapis plain naar het containerpark brengen. Donderdagmorgen word de balatum gelegd want die zal dan in de winkel klaar liggen.

Dat zal nog een heel job zijn om die mooi bij te snijden, ik heb dat al wel meer gedaan maar om van me zelf te durven beweren dat ik een specialist ben dat is wel wat veel gevraagt. Enfin het zal wel lukken hopelijk. Ik ga nu naar de kinderen van De Windt zien want deze tv serie zie ik graag.

Tweede pinsterdag we worden alweer wakker met een stralende zon als goede kameraad aan de hemel. Wat gaat dat pijn doen als het weer gaat omslaan en ze voorspellen dat dit ons te wachten staat in de tweede helft van deze week, hopelijk zijn ze verkeert ditmaal.

Onze ochtend bezigheden zitten er alweer op en na het middagmaal zijn we met zijn tweetjes naar het terras getrokken om een uurtje te lezen. Deze ochtend heb ik al vroeg de zonnetent afgelaten en dat houd de zon lekker van de ruiten en is het in huis lekker fris.

Normaal gezien is ons terras reeds opgeplant, maar door de werkzaamheden in de slaapkamer moest dit eventjes uitgestelt worden. Volgende week wordt het toch de hoogste tijd want anders zijn de mooiste terrasplantjes niet meer te verkrijgen.

Morgen vliegen we er terug tegenaan en na donderdag als de vloerbekleding er ligt dan is er alleen nog de afwerking te doen en kan ik misschien al plantjes gaan kopen. Zoveel hebben we er ook niet van doen en ze in de bakken planten dat is nu ook de grote job niet, maar ik ken me zelfe ik panikeer nogal gemakkelijk.

De foto hier boven is twee zomers geleden getrokken in het domein Vordenstein gelegen hier in onze gemeente Schoten. Ik ga ermee kappen en ga terug naar het terras in mijn zetel zitten, de rest is voor een andere keer.