Woensdag 21 mei 08.

Jabe dabe doe en beschouw dit als een vreugdekreet geslaakt zoals onze legendarische vriend Fred Flintstone dat deed in het stenen tijdperk.  Zoals ik gisteren aankondigde zou ik een vreugdedans  doen als alles vlekkeloos zou verlopen en dat is ook gebeurt.  Inderdaad het kon werkelijk niet beter, geen enkel wolkje aan ons firmament vandaag.

Klokslag 10 uur stond de vrachtwagen van Pieters meubelen voor de deur en kort daarop verscheen eveneens de ladderlift van de firma DTM. Beide wagens moesten zich zo plaatsen dat het andere verkeer en zeker de autobussen van de Lijn door konden en dan kon het lossen beginnen.  Mijn schoonzoon was reeds vroeg bij ons, nadat hij de twee kleinsten aan de schoolpoort had afgezet.

Hij kwam helpen om het oude bed uit elkaar te halen, tevens moesten we plaats maken aan het venster om er de meubelonderdelen te kunnen aanpakken als de ladderlift ze omhoog bracht.    Het uitgebroken bed hebben we op het terras gezet want regen word er toch niet verwacht.  Een grote plastiek erover gespannen en klaar was Kees.

Om het kort te maken omstreeks 11 uur 30 stond heel de slaapkamer in elkaar, maar ja voor een stielman is dat natuurlijk maar een fluitje van een cent.  Hoeveel meubelen zullen ze zoal gemonteerd hebben in hun loopbaan, niet te schatten denk ik.

Voor 12 uur moest Danny terug weg want het was maar een halve dag school en de kindjes kwamen terug naar huis.  Na de middag was het de beurt aan Anita om erin te vliegen en dat deed ze met de nodige elegantie en ik had aangeboden om voor de avondmaaltijd te zorgen.  Het werd spaghetti Bolognaise maar zonder gemalen kaas want die was er niet meer in huis.

Ik moet zeggen de slaapkamer ziet er prachtig uit echt waar, die kan er vele jaren tegen en nu enkele dagen rustig aan en dan ons terras een goede beurt geven.  Dan kunnen we er van genieten als de warme dagen zullen komen.