Zaterdag 7 februari 09.

Gisteren heb ik jullie vertelt over de kinderboekenbeurs in de school. Ik had toch mijn fototoestel vergeten, maar vanmiddag stond er op m’n E-mailadres toch enkele beelden van het gebeuren, die door iemand van het oudercomitee werden genomen en die wil ik jullie niet onthouden.

De eerste foto is de schrijver in de huid gekropen van de “wakkere muis” zo treedt hij altijd op als hij uitgenodigd wordt om in een school voor te lezen. Hij is de auteur van de kinderboeken serie “fantasia”

Deze namiddag hadden we belooft om naar de kinderboekenbeurs te komen in de school van de kleinkinderen in Deurne. Een zekere Geronimo Stilton alias “de wakkere muis” kwam er tijdens de school uren voorlezen uit zijn werk en na schooltijd kon je de boekenbeurs bezoeken en de aangekochte boeken laten tekenen door de schrijver.

Eigenlijk dacht ik dat dit een triestig gebeuren zou worden, maar eerlijk gezegd ik keek er mijn ogen uit het hoofd want er was veel volk aanwezig en er werd vrij veel verkocht.

Het was wel een eigenaardig zicht als je binnenkomt en je ziet daar iemand aan een tafel zitten handtekeningen uit te delen, dit in het gedaante van een muis. Spijtig maar ik had ditmaal m’n fototoestel niet bij me, dus geen foto van dit onnozel zicht.

In elk geval chapeau voor de inrichters, dit was heel goed gedaan. De directeur van de school stond heel septisch tegen dit initiatief van het oudercomité, alleen al de kostprijs vond hij te veel en wilde dit bedrag er niet voor uitgeven. De schrijver vroeg 600 euro voor de ganse dag, voorlezen in de klas en signeren van de boeken en inderdaad dit is veel geld. Daarom besliste het oudercomité om uit de speciale kas dit bedrag op te hoesten.

Gisterenavond waren er twee topprogramma’s op de VRT. Ik ben nu niet echt een teevee kijker, maar zoals ik reeds vermelde vond ik de afleveringen van “vlees en bloed” een formidabel goed gespeeld verhaal en konden bogen op een groot kijkpubliek. Maar de max was toch voorbehouden aan de finale van “de slimste man ter wereld.”

Zo maar eventjes 2.126.461 kijkers waren getuige van de slag der titanen. De grote favoriet was de nog jonge reporter Freek Braeckman, hij had het thuis voordeel net als Lieven Verstraeten. Ook de politicus Bart de Wever mocht er zijn en liet zich niet kisten door de twee VRT reporters.

Ze waren alle drie aan elkaar gewaagd en ik vond dat het moeilijk was om een voorkeur voor één van de drie te hebben. Eigenlijk is Bart op tactisch gebied van de overwinning gehouden door Freek.

Ik heb me goed vermaakt gisterenavond en de vrijdagavond vind ik persoonlijk een van de slechtste avonden op gebied van goede programma’s. Als je geluk hebt is er ergens wel eens een goede film te bekijken, in elk geval geen spek voor mijne bek.

Na thuiskomst vooraleer ik de auto ga stallen in de garagebox , moeten we de wagen voor de deur uitladen want uiteindelijk was het toch meer dan het oorspronkelijk de bedoeling was. Maar dat is geen probleem, want als we volgende week eens niet kunnen boodschappen doen, hebben we het in huis en moet den deze geen honger lijden.

Tijdens de maaltijd zagen we de hemel uitklaren en deed de zon schuchtere pogingen om door de wolken te breken en het lukte haar toch om voor een half uurtje te schijnen.

Voor de rest ben ik niet meer buiten geweest, met wat te computeren en in m’n boek te lezen is de namiddag ook snel voorbij gegaan. Anita moest nog naar de boekerij of in proper Nederlands, naar de bibliotheek. Morgen is haar uitleen tijd verstreken en aangezien we morgen weg moeten, was het beter om vandaag te gaan.

Veel regen heden morgen, maar beter dat dan een pak sneeuw op de baan. In de Ardennen denken ze daar zeker anders over, dat kan ik begrijpen want daar verdienen ze er nog geld mee. Zeker op hoogste toppen van de Ardennen en in de hoge Venen op de skipistes. Maar ze mogen dit jaar zeker en vast niet klagen er waren veel sneeuwdagen waarop geskied kon worden.

Donderdag is gewoonlijk onze inkoopdag en vandaag wijken we niet af van ons wekelijks ritueel. Na de afwas en toilet maken konden we rustig vertrekken naar de supermarkt, de paraplu mochten we zeker niet vergeten. Dit is een attribuut dat onontbeerlijk is in de lage landen.

Door het feit dat we vorige week veel hadden ingekocht, werd het vandaag maar de meest courante zaken die op het boodschappenlijstje van Anita stonden. IJsroom stond bovenaan het lijstje want dat eet ze graag. Niet alleen ijsroom hoor, met druiven kun je haar nog meer plezier doen.

Het beste was een eigen wijngaard aan te leggen, maar dan ben ik verplicht om betere oorden op te zoeken. Hier in België zijn er ook wel streken waar druiven gekweekt worden, maar als ik hier in Schoten vertrek moet het ineens maar naar de zon zijn.

De vleesschuif was ook leeg en dan is het de moeite om naar de Renmans te rijden in Merksem en terwijl Anita staat aan te schuiven ga ik een lekkere koffie drinken in de “Butterfly.” Als ze klaar is komt ze ook daarheen en dan trakteer ik voor haar ook met een koffie.

Ik heb tussen wat papieren nog een artikeltje gevonden afkomstig van een afscheur kalender, het is al wel een paar dagen over tijd maar ik ga het toch maar ter lezing aanbieden. Door het feit dat we van heel de dag niet zijn buiten geweest en valt er ook weinig te melden op m’n dagboek.

Ik kan nu moeilijk gaan vertellen hoeveel tassen koffie ik vandaag gedronken heb. Anita is heden namiddag enkele boodschappen gaan doen en voor de rest, wat gelezen. Met de fotoquiz heb ik me ook een tijdje zoet gehouden en dat is een nieuw spel dat men kan beoefenen hier op het seniorennet.

Men moet er niet slim voor zijn, alleen een beetje fantasie en verbeelding, ik wens jullie nog een gezellige blogavond.

Maria- Lichtmis.

Rond twee februari vierden de Kelten het feest “imbolc” dat verse melk betelent en verwijst naar het moment waarop de lammeren worden geboren. De frisse geurige melk en de jonge dieren symboliseerden de zuiverheid van elk levens begin. Bij dat feest werden ook kaarsen gebruikt, waarmede het lengen van de dagen werd voorgesteld.

Uitzondering.
- JuffrouwJanssen kan nooit iets zeggen zonder te overdrijven.
- Heb je haar al eens naar haar leeftijd gevraagd?

--------------------

Luister eens, mijn jongen zei een vader tegen zijn jongste spruit. Er waren eens twee mannen.
De ene had zijn geld op een eerlijke manier verdiend en de andere door middel van bedrog en oplichting. Wie van de twee zou jij willen zijn?
- Eh...dat weet ik niet. Wie van de twee had het het meeste verdiend?

Gisteren bij het lezen van de krant “het laatste nieuws” stootte ik op het artikel met als titel “koteletten verkopen nu beter.” Nu blijkt dat de zelfstandige slagers een grote positieve reactie ondervinden van de VRT reeks “van vlees en bloed.” Deze serie vertelt het leven van een slagersgezin in ons Vlaanderlandje.

Ik heb volg deze reeks ook en werkelijk het zijn prachtige afleveringen en de artiesten zijn werkelijk heel goed. Voor hen die ze nog niet bekeken hebben, morgen avond na de soap “thuis” is er een nieuwe aflevering. Natuurlijk als je er nog niets van gezien hebt is het misschien moeilijk om nog te volgen.

Voor hen die digitaal kijken die kunnen altijd langs juist gemist alle afleveringen die gepasseerd zijn terug oproepen en dit aan twee euro per deel.

Volgens het artikel in de krant verkopen de beenhouwers meer koteletten dan daarvoor, natuurlijk zal dat niet van blijvende haard zijn. In elk geval morgen avond zit ik weer voor de buis, om toch maar niets te missen.

Vorige week waren we de donderdag avond naar een verjaardagsfeestje en de dag nadien hebben wij de aflevering gezien langs de digibox. Het is werkelijk het leven gegrepen uit een doorsnee burgerlijk zelfstandig gezin.

Gisteren maandag was het in de namiddag weer artiesten gala in de feestzaaltaveerne Schijnpoort. Maar door het de vallen van de sneeuw in de vroeg ochtend uren en het blijven liggen er van, vermoedde ik dat de opkomst wel eens zou kunnen tegen vallen. Want tenslotte zijn het bijna allemaal oudere mensen die dit evenement bezoeken.

Inderdaad om drie uur bij het begin van de show bleek er minder dan de helft van de gewone opkomst niet aanwezig te zijn. Voor de uitbaters van de feestzaal is dit een ramp natuurlijk, want de artiesten moeten betaalt worden en voor de zanger(es) is het ook niet gezellig om voor een half lege zaal op te treden.

Je kan het ook positief bekijken en zeggen dat ze optraden voor een half volle zaal en dat klinkt niet zo leeg. Hoe je het ook bekijkt plezant is anders, maar ja als je zo iets inricht moet je er altijd rekening mee houden dat dit kan gebeuren. De natuurkrachten laten zich niet manipuleren.

Nu de show zelve, die was ondanks alles toch best te genieten. De hoofdakte was Chrissy en dat was ooit de vriendin van wijle Joe Harris( 1943-2003). Zij weet het publiek wel op haar hand te krijgen, volgens haar mededeling staat ze nu 30 jaar op de planken en dan heb je ervaring genoeg zou ik denken

Na de voorstelling blijven we gewoonlijk nog een kleinigheidje eten en nog iets drinken tot het tijd is om naar de studio van radio Minerva te rijden en gisteren was dat niet anders. Om twintig uur start dan het programma “mini boeketje” een gevarieerde liedjes uitzending met een spelonderdeel “één om terug te horen”

Na de brood nodige reclame gaan we dan op antenne met de zo bekende radio Minerva muziek uit jaren 40, 50 en 60 en uit latere periodes kan en mag ook. Als het maar melodieus overkomt bij de luisteraars. Vroeger was dit zo genaamd muziek voor de oude van dagen, maar momenteel verjongt ons luisterpubliek geweldig.

Eerst draai ik een zes of zeven liedjes naar gelang de duur van de muziek, om dan omstreeks half negen te starten met “één om terug te horen.” Het spelonderdeel komt er op neer, dat er drie nummertjes gedraaid worden en een er van mag de week er opvolgend terug komen tot het driemaal de meeste voorkeur stemmen heeft behaald.

De luisteraars kunnen daar voor tot kwart voor tien telefoneren om hun voorkeursartiest te melden bij Anita. Zij moet op een uur tijd toch 25 tot 30 telefoontjes beantwoorden. Gisteren waren het Frank Sinatra, Vera Lynn en als derde Dean Martin die het tegen elkaar opnamen.

troost.

-  Twee weken geleden verloor ik een oom en vandaag is mijn tante overleden, zegt Marcel.
_  Ja zulke dingen gebeuren, zegt een vriend.  Ik heb eens in één week tijd vijf paraplu' verloren.

------------------------------------

Kleine Lukas toont zijn rapport aan zijn vader:
-  Wees blij dat ik ondanks mijn miserable cijfers, geen minderwaardigheidscomplex heb gekregen

Mevrouw besloot de auto te besturen. Meneer was er niet echt gerust in, maar hij had geen andere keuze dan de sleutels te overhandigen. Na een poosje zei hij:
-  Lieveling, je kijkt niet naar de verkeerslichten!
-  Waarom zou ik? Ik ken ze, ze staan hier al jàààren.

-------------------------

Dokter:  Hm, uw pols slaat erg onregelmatig. Drink u?
Patiënt:  Ja, dat is zo, maar erg regelmatig.

De laatste januaridag kondigde zich net als de vorige stralend aan, we hadden aan de ontbijttafel reeds plannen gemaakt voor een wandeling ergens in de buurt. Maar uiteindelijk is er niets van in huis gekomen, wegens gebrek aan goesting. Gisteren in Blankenberge hadden we te veel hooi op de vork genomen, zodat er niet veel energie overbleef.

Van morgen nog eventjes met de stofzuiger rondgewandeld, want dit was de vorige dag uitgesteld moeten worden wegens gezelligere bezigheden. Na de middag wat met de computer bezig geweest en dat hebben jullie reeds kunnen zien, dan was er nog een goede film op een van de filmzenders. Het was een spionagefilm over de tweede wereldoorlog, lekker spannend.

Voor de rest liep alles een gezapig gangetje en met een nieuwe aflevering van de kampioenen in het vooruitzicht ga ik het blog afsluiten voor vandaag. Nog een foto van de jachthaven als afsluiter, wens ik iedereen een gezellige, warme zaterdagavond toe en morgen een vrolijke zondag.

Gisteren tijdens onze wandeling ter bevordering van onze spijsvertering, kwamen we in de Breyelstraat. Een klein straatje gelijklopend met de zeedijk maar dan wel lagergelegen en op het huisnummer 10 troffen we het hieronder afgebeelde huisje.

Het kleine ding is als historisch monument geklasseerd. Het is een oude visserswoning die ooit bewoond werd door de bekendste visser uit Blankenberge Pieter De Bruyne, schijnbaar beter bekent als Pé Majutte.

Toen we onze weg vervolgenden richting Vissersstraat, kwamen we deze prachtige majestatische trap tegen. Door hem te bestijgen kom je op de wandeldijk. Het is werkelijk een prachtig staaltje architectuur uit de negentiende eeuw.  Spijtig dat hij niet meer tot zijn recht komt met die ontsierende moderne hoogbouw, hij staat er een beetje in de verdrukking bij.

Door het feit dat er vandaag goed weer voorspeld werd, zonnig maar tamelijk koud, zijn we vanmorgen voor een uitstapje naar Blankenberge vertrokken. Er moesten nog twee huurcontracten getekend worden bij het verhuurbedrijf Callier. Dat wilde Anita vandaag in orde brengen en dat was dan een goede gelegenheid om een daggetje uit te organiseren.

Bij aankomst in de jachthaven, eerst een bezoek aan het verhuurbedrijf brengen en de zaken afhandelen, om daarna een ferme palm te gaan drinken en zeker en vast niet vergeten een dringende boodschap volbrengen. In café de Noordzee werden we enthousiast begroet door de patron, het was net of we er vorige week nog geweest waren.

Dan werd het tijd om de inwendige mens te verwennen en waar kun je dat het beste doen. In de “Fifth Avenue” eveneens gelegen aan de jachthaven van Blankenbergen. Heel lekker gegeten met zijn beiden en de pladijs was voortreffelijk gebakken en Anita heeft haar vis ook helemaal genuttigd en zij koos voor de Lotte met een heerlijk sausje.

Nog een wandelingetje om ons eten te laten verteren en dan was het alweer tijd om huiswaarts te keren. Komt zeker nog meer want er zijn nog enkele foto te laten bekijken.

Zoals ik gisteren reeds melde was er een verjaardagsfeestje, namelijk de broer van Anita werd een jaartje ouder en hopelijk kunnen we dat nog vele jaren herdoen. Hij als het feestvarkentje en wij met de hele familie meegenieten als feestvierders.

De afspraak was 19 uur of zoals het meestal word gezegd, komen jullie tegen zeven vanavond om een stukje taart te eten. Alles bij elkaar meerder en minderjarige meegerekend waren we met elf man.

Het was een gezellige bedoening met over en weer gebabbel onder elkaar. De ene zegt dit, de andere heeft het over een ander onderwerp en als het tijd is om huiswaarts te keren weten we over het algemeen niet meer wat er allemaal gezegd is.

Her voornaamste is dat we ons goed geamuseerd hebben en ons buikje vol gestoken hebben met lekkernij en die is er steeds in voldoende hoeveelheid en omstreeks elf uur keerden we terug naar Schoten.

De volgende jarige is ons Anita en dan is de viering bij ons en de blijde gebeurtenis gaat door op drie maart.