Laurie.

Gisteren heeft dochterlief in het vooruitzicht van een mooie zonnige dag, me gevraagd om foto’s voor de eerste communie te maken in het Rivierenhof. Waar een vader allemaal nog goed voor is, we hadden afgesproken te vijftien uur in het hier voor genoemde park.

Zij zou een memory card meebrengen om in mijn fototoestel te steken dan kon ze zelf de geschikte foto’s bewerken en afdrukken. Alles was aanwezig om er een geslaagde fotosessie van te maken tot na de negende foto toen m’n toestel meldde dat de batterij leeg was en toen was het gedaan met fotograferen. Ik heb zo juist met mijn dochter gebeld en er waren maar drie opnames die geschikt zijn voor afdruk.

Nu hopen dat volgende week een dag geschikt zal zijn om buitenopnames te maken. Ah! We zien wel wat het wordt voor alles is er een oplossing. Na het afscheid nemen van de kinderen zijn we nog eventjes gaan genieten van een terrasje en dit met een frisse Leffe en ik kan jullie verzekeren dat dit deugd deed.

Na het thuiskomen was het hoogtijd voor Anita om het eten gereed te maken, gekookte aardappelen met gestoofd witloof en een blinde vink. Om duim en vingers af te likken, zo graag eet ik dit.

Gisteren heb ik beloofd om een verslag op te maken van het artiestengala dat maandag plaats vond in de feestzaal van het Schijnpoort en belofte maakt schuld.

Na het gewone stramien van iedere maandagochtend vertrokken Anita en ik omstreeks kwart over twee voor ons bezoek aan de feestzaal Schijnpoort. Dit voor het traditiegetrouwe bezoek aan het artiestengala, u weet ondertussen al dat zich dit afspeelt tussen vijftien en achttien uur.

Eigenlijk was het weer een beetje tegoed om binnen te zitten, maar ja de affiche zag er heel goed uit en hopelijk krijgen we nog vele mooie dagen te verwerken. Bij het betreden van de zaal bleek het goede weer geen spelbederver te zijn, want alles liet vermoeden dat de zaal goed gevuld zou zijn.

Aan ons tafeltje waren er twee afwezige, namelijk Ronny en Viviane maar dat wisten we al van de vorige week. Viviane en haar zuster waren gisteren jarig en jullie kunnen dan vermoeden dat het hier gaat om een tweeling.

Een verslag van de zangprestatie’s krijgen jullie morgen te verwerken, want de tijd ontbreekt me nu en de foto’s van de drie artiesten moeten nog van de digitale camera gehaald worden en op computer gezet worden. Morgenmiddag heb ik er tijd voor, want we kunnen morgen toch niet weg. Heel Schoten centrum i s dan afgesloten wegens de wielerwedstrijd “De Schelde Prijs.”

Dit is een semi klassieker en die trekt alle jaren een massa volk en het centrum van de gemeente lijkt dan een belegerde vesting. Als je toch met de wagen weg moet, zet hem dan ’s morgens vroeg buiten de dorpskom, anders kun je het wel vergeten. De renners vertrekken in groep van op de grote markt te Antwerpen en rijden in peloton naar Schoten om daar met een vliegende start de vele kilometers af te malen en daarna nog drie plaatselijke rondes.

Nadat de elite vertrokken zijn komen de liefhebbers aan de beurt, die dan een X aantal rondes voor hun rekening nemen. Zo dus ambiance genoeg en ze voorspellen mooi weer voor morgen, dat betekend over de koppen lopen. Goed voor de plaatselijke horecazaken, die doen dan goede zaken. De meeste andere zaken sluiten om twaalf uur hun deuren en er zijn andere die gewoon van heel de dag niet openen..

Het huwelijk is te vergelijken met wijn,
of het wordt steeds beter,
of het verzuurd.

Ik weet niet wat ik heden nacht had maar heb verdomd slecht geslapen, had het te maken met de te late en tamelijk zware maaltijd gisteren avond. Ik begin het te denken, want toen ik rond vier eventjes opstond had ik nog een zwaar gevoel in de maag. Eigen schuld dikken bult, maar ja het was toch zo lekker in “Den Boomgaard” en ik kan toch zo slecht stoppen als het me smaakt.

Dat zal ik ook wel overleven en Anita heeft vandaag al ingegrepen, normaal was het een biefstuk met gekookte patatten en gestoofd witloof. Dat heeft ze deze middag vervangen door een bord spaghetti en een schep tomatensaus en straks drie boterhammetjes met beleg en als dat nog niet helpt worden de portie’s gehalveerd.

Het is geen gemakkelijke hoor ons Anita, misschien heeft ze wel gelijk. Zo’n vreetvarkentje zoals ik mag men niet aan een overladen trog zetten. Oh! ja allemaal een zalig paasfeest en mijn grote paasei ligt achter slot en grendel tot m’n maag terug ontladen is.

Anita heeft van de morgen de winterlakens van het bed gehaald en vervangen door de zomer editie. Het begon zo stilaan toch te warm te worden voor flanel, misschien was het daarvan dat ik niet kon slapen, veel te warm. Ben weer achterpoortjes aan het zoeken, maar daar moet ik bij haar niet mee afkomen.

Het programma voor heden avond is al helemaal klaar en straks weet ik of het goed in elkaar steekt. Maar ik heb er een goed gevoel in, zal wel in orde zijn. Binnen een half uurtje ga ik naar de koers “Parijs - Rijsel “ kijken maar nu zijn er nog te kilometers te doen en dan wordt het langdradig. Het kan ook zijn dat ik nog van gedachte verander en de één of andere klus doe, zou ook best kunnen.

De zaterdag loopt zo stilletjes aan op zijn laatste benen, zo ook deze week en tot op heden heb k nog niet veel kunnen bij schrijven in mijn dagboek. Hoogst waarschijnlijk te wijten aan het stille leven van de laatste tijd, want als je niet veel de deur uitgaat maakt men niets mee.

Vandaag na de middag besliste Anita om naar de linkeroever naar het Minerva café te gaan, want er moest het één en het ander besproken worden. Want tijdens het artiestengala iedere maandag word er door de aanwezige mensen en ook sommige artiesten al eens iets aan Anita gevraagd. Dat schrijft ze dan zorgvuldig op en nu stonden er al verschillende zaken op de agenda.

Het voornaamste was een benefiet optreden van Chantal Calîn ten voordelen van kinderen met kanker dat doorgaat in het fakkeltheater (rode zaal ) te Antwerpen en dit op 14 juni 2009 te 14 uur 30.

Anita had beloofd om haar beste beentje voor te steken om te zorgen dat de personen die verantwoordelijk waren voor de organisatie van dit project, op de radio op interview konden komen.

Iedere zaterdag namiddag is onze interviewer op de radio, aanwezig in het Minerva café. In grote lijnen is de zaak al geregeld, alleen de dag van het interview moet nog met die mensen afgesproken worden, maar voor ons is het gedaan en ook de andere zaken zijn gemeld en het beantwoorden dat is voor het bestuur.

Daarna zijn we nog lekker gaan eten in “Den Boomgaard” in Berchem, want Anita had niet veel zin meer om zelf iets gereed te maken. Dat was het voor vandaag en het is ondertussen al na tienen, hoogtijd om de boeken dicht te doen.

Baden in zee: goed voor lichaam en geest.

In de 18^e eeuw ontstond in Engeland de overtuiging dat baden in koud zeewater goed was voor lichaam en geest. Baden in zee groeide daar toen uit tot een echte rage, die ook naar het vaste land overwaaide. Dit is de oorsprong van het kusttoerisme.

De rijke gasten trokken in de eerste plaats naar Blankenberge voor een gezondheidskuur. De toestroom van baders werd zo groot, dat de gemeente in 1835 een eerste badwachter aanstelde. In 1851 kwam er een eerste reddingsboot. In 1875 verzekerden vijf redders en drie boten met telkens twee man de veiligheid in een zone tussen zes golfbrekers.

Baden in zee gebeurde tegen betaling. Tickets waren te koop in een van de sierlijke badkantoortjes op de zeedijk. Het ticket gaf recht op een badpak en twee handdoeken. Tegen betaling kon de bader zich laten bijstaan door een begeleider.

Ook het gebruik van badkarren komt uit Engeland. De badgasten kleedden er zich om voor het zeebad. In 1838 verschenen de eerste vier badkarren in Blankenberge. Het aantal karren groeide tot 217 in 1871 en tot 680 in 1900. De badkarhouders trokken de kar tot tegen het water en ze stonden de ganse dag ter beschikking van de baders. Zij moesten ook het badlinnen wassen en droge aan droogstaken.

Belle Epoque Centrum Elisabethstraat 24 Blankenberge   Telefoon 050-42-87-41.

De reden.

Tijdens een cruise amuseerden de toeristen zich met allerlei spelen. Zo stelde een van de heren voor om een loopwedstrijd te houden tussen getrouwde en ongetrouwde mannen.
-  U bent toch getrouwd? vroeg hij aan de man die naast hem stond.
-  Neen, was het andwoord, ik zie er alleen maar zo uit. Ik ben zeeziek.

Authentieke gezandstraalde glasramen en vloer en muur tegels.

De glasramen staan tentoon boven op de derde verdieping op het openluchtterras . Men heeft daar ook het zicht op de kerktoren van de Sint Rochus parochie.

Er zijn nog meerdere mooie oude vloertegels te bewonderen, maar ja je kunt ze niet allemaal fotograferen.

Kursaal en Casino: Trefpunt van de beau monde.

De zomergasten ontmoeten elkaar onder meer in het mondaine kursaal, een sprookjesachtig gebouw dat in 1859 zijn deuren opende. Elke avond was er een chic bal. Met zijn grote feestzaal,restaurant, leeszaal, muziekzaal, biljartzaal, en salon de conversation werd het meteen het trefpunt voor de beau monde.

In 1886 liet het gemeentebestuur verder op de dijk een casino bouwen, een exotisch paleis met gebogen voorgevel en Moorse torentjes. Het casino beschikte over een concertzaal met eigen orkest balzaal, rookzaal en conservatiezaal en ook een expositie ruimte, enz.

Tussen 1888 en 1896 konden de gasten er ook gokken. Het casino was open van 8 uur 30 tot middernacht. Voor de toegang moest men betalen(dagkaart of abonnement).

Belle Epoque Centrum Elisabethstraat 24 Blankenberge

Telefoonnummer 050-42-87-41

Levenswijsheid.

-  Is het niet jammer dat er in de wereld zo veel leugens en onwaarheden verkocht worden?
-  Het zou nog véél erger zijn, als alles wat verteld wordt, waar was.

In dat geval.

Een advocaat werd door zijn collega's op het matje geroepen, omdat hij voor een van hun cliënten minder had aangerekend dan het gebruikelijke honorarium.  Toen de advokaat zei dat hij alles genomen had wat de man had, werd hij eervol vrijgesproken.

----------------------------------

De reden.

-  Ga je altijd zo laat naar kantoor?
-  Ja, hoe zou ik anders overuren kunnen maken?

Dan was het de beurt aan onze Will Ferdy de ancien, dat mag gerust gezegd worden want hij nadert de tachtig met rasse schreden en nog altijd actief op de buhne. Misschien is het noodzaak want vroeger droegen artiesten niets af voor de sociale kas en dan kan men niet verwachten dat er later vette koeien uit de kas vallen.

In elk geval het gaat hem nog goed af, natuurlijk de stem is niet meer het zelfde als toen hij dertig jaar was en soms enkele haperingen in de tekst. Maar al bij al was z’n optreden nog de moeite waard en dat werd beloont met een daverend applaus door de aanwezige luisteraars.

De eerste artiest die mocht opdraven was de Limburgse Chantal Calîn. Voor de meeste mensen zal die naam niet veel zeggen, maar ik kan jullie vertellen dat deze zangeres een fantastische stem heeft. In Parijs trekt ze volle zalen zeker als ze een optreden ten beste geeft met liedjes van Edith Piaf, want daar is ze formidabel in.

Eigenlijk is haar repertoire Frans georiënteerd, zij heeft als Limburgse in Luik conservatorium gedaan. Dat maakt dat ze meer bekent is in Wallonië en Brussel dan hier in Vlaanderen, al hoewel ze reeds enkele malen in de Elisabethzaal heeft opgetreden met grote orkesten voor een volle zaal.

Anita en ik kennen deze dame en haar man reeds een jaar of zes, maar nu was het toch reeds een lange tijd geleden dat we hen nog ontmoet hadden. De volgende ontmoeting is reeds geplant voor 14 juni eerstkomende voor een recital in het Fakkelteather eveneens hier in Antwerpen.

Gisteren was ze weer formidabel, voor de pauze liedjes die speciaal voor haar geschreven werden en ook covers van Jacques Brel en na de pauze was de tijd helemaal gewijd aan haar grote voorbeeld Edith Piaf. Het aplaus was niet uit de lucht en bij het einde een staande ovatie van alle aanwezigen in de zaal.

Gisteren was het in de namiddag weer artiestengala in de feestzaal Schijnpoort, er stonden ditmaal maar twee gasten op het programma en ze stonden beide in het vet afgedrukt op de folder. Wat er op neer komt dat ze beide voor de helft van het optreden instonden.

Dus van de drie uurtjes mits aftrek van de pauze hadden beide de helft voor zich. Hun namen waren Chantal Calîn en Will Ferdy. De meeste onder jullie zullen onze Will wel kennen, maar voor Chantal liggen de zaken wel anders denk ik.

Bij aankomst in de feestzaal bleek al dadelijk dat de zaal afgeladen vol zou zijn, want het bleek moeilijk om nog een plaatsje op de parking te vinden maar uiteindelijk lukte het dan toch. Bij het binnenkomen was het aanschuiven aan de kassa om een inkom ticketje te kopen en de patron van de zaak zag ik met stoelen rond sleuren om ze hier of daar bij te plaatsen.

Een verslag van het optreden volgt zodadelijk en ik kan jullie verzekeren dat de optredens fantastisch waren. Na het optreden nog eventjes een hapje eten binnen slaan om nadien blijgezint naar de linkeroever te rijden voor onze uitzending op de radio.