De perikelen van een schouwing.

Deze week in een notendop.

De maandag kunnen we het kort houden, ’s morgens  het radio programma mini- boeketje  voorbereid dat elke maandagavond  van 20 tot22 uur op antenne moet bij de lokale radio Minerva.   Na de middagmaaltijd genoten van het mooie weer op ons terras met een drankje en wat lectuur.   Nadien ons klaar gemaakt om naar Sint Anneke te rijden voor de uitzending.

Dinsdagmorgen dan moest de vakantie sfeer uit ons lichaam zijn, de auto moest zonodig gekuist worden want morgen woensdag moet ik er mee naar de technische schouwing en dit voor de eerste maal want hij is 4 jaar oud of jong , wat is de juiste beschrijving hiervoor of is dat alleen van toepassing voor een wat oudere persoon.   In de namiddag dito van vorige middag, lekker genieten van ons leven.

Nu de woensdag in de voormiddag ons Anita geholpen in de huishouding, het appartement een kleine opkuis beurt gegeven veel was er natuurlijk niet te doen.   We waren de week tevoren niet thuis geweest, maar ja stof vliegt er altijd wel rond dat laat zich niet tegen houden.   Zelfs  als je niet aanwezig bent geweest komt dat spijtig genoeg binnen gedwarreld.

Na het eten ’s middags was het grote moment  aan gebroken, het moment van de waarheid de auto inspectie.   Je bent eigenlijk zeker dat het maar een futaliteit is, want aan een auto van vier jaar kan eigenlijk nog niets aan zijn, er staan amper 36000 km op de teller.   Maar zo zit een mens eigenlijk in elkaar en ik toch zeker altijd bang voor het onbekende.

Dit varken liep net als de ezel rond op de lap grond rond de kinderboerderij.   Nu moet ik wel zeggen dat de boerderij in Kempervennen beter opgevat was als deze.   Veel meer dieren en de dieren lopen los op het domein, het kan daar gebeuren dat je aan het wandelen bent en er enkele geiten of ezels tegen komt.  Op dit onderwerp ga ik kortelings nog eens op terug komen

Dit is een nest van waterkiekens en er lag er nog een kuikentje in.   Het nest lag midden in een vijver en als je ziet hoe stabiel dit is gevlochten dan sta ik met mijn mond vol tanden en denk, wat is de natuur toch iets wonderbaar.   De dag nadien en ook de volgende dagen, was het nest verlaten en zwom het kuikentje met moeder en vader rond in de vijver.

Met al die verlof herinneringen op te halen zouden jullie nog denken dat ik en Anita alleen nog in het verleden leven.   Niets is minder waar want thuis zijn we al druk bezig geweest.

Twee weken voor we in verlof vertrokken had Anita zonnegordijnen bestelt bij Home market en ik persoonlijk had voor het terras achter het appartement een stuk namaak gras van 1 meter 60 op 4 meter bestelt.   Ik had dit gedaan omdat de betonnen tegels niet meer proper te krijgen waren en ik zag het niet zitten dat onze eigenaar er fantasietegels op zijn kosten zou plaatsen.   Het is een hele brave mens maar zijn geld oh! oh! afblijven is de boodschap.

Dus de zaterdag na onze terugkeer zijn we deze zaken gaan halen.   Ik wilde wachten tot de maandag om ze te plaatsen, maar zoveel geduld hadden we niet.   Daarom bij thuis komst dadelijk de terras meubelen eventjes terug in de tweede kamer gezet en het grastapijt uitgerold en hier en daar wat ingesneden waar de betonnen muur ondersteunt word en in wip was de klus geklaard.

De meubelen terug op zijn plaats, als je nu plaats neemt kun je rustig je pantoffels uitdoen en op je blote voeten rondlopen, gewoon zalig.   Nadien de zonnegordijnen op zijn plaats in de slaapkamer en dan was ons Anitatje ook gelukkig.  

Ons appartementje is volledig in orde nu en laat de zon maar komen, hebben we geen zin om buiten te gaan lekker luieren op ons hemels terras.   Ja mijn liefje wat wil je nog meer.

Molen De Bente.

De stellingsmolen  zoals hieronder afgebeeld op de eerste foto stamt uit het jaar 1814 en is de directe opvolger van een molen die precies op de zelfde plaats, een jaar eender door een Franse beschieting vernield werd.   De Fransen wilden de vesting Coevorden toen innemen.

In 1975 werd de molen opgekocht door de gemeente Dalen, hij was toen helemaal vervallen.   Hij had noch wieken, noch stelling en het maalwerk functioneerde allang niet meer.

Hij is helemaal van top tot op de stelling bekleed met riet en dat zie je niet gemakkelijk.   Ik denk dat er toen in die streek veel riet groeide en dit het goedkoopste materiaal was als dakbedekking, want de huizen en zeker de oudste zijn allemaal praktisch met dit riet bedekt.

De molen is nog steeds in werking en de hedendaagse molenaar Hans Petit maalt nog 2000 kilogram per week. Beneden is een bakkerswinkel gevestigd, die de geproduceerde producten te koop aanbiedt.
 

Dit is een opname van een daar aanwezige poster en ik dacht dat dit wel een interessante item zou opleveren.  De Nederlanders en molens het is toch wel iets speciaal.

Zoals ik hier boven reeds vertelt heb is de benedenverdieping in een winkel verandert en de molenaar Hans Petit verkoopt zijn eigen vervaardigde artikelen.

_  Zeg, wat is jouw vader eigenlijk van beroep?

_  Hij is cellist.

_  Hé! Ik wist niet dat hij muzikant was.

_  Dat is hij ook niet, maar voor zijn laatste inbraak moet vier jaar zitten

____________________________________________________________________

Mevrouw:  Wout, je moet een oude heer van het station afhalen.

Je zal hem gemakkelijk herkennen aan zijn waggelende manier van lopen

Chauffeur:  Maar als hij nu toevallig eens nuchter is, mevrouw?

Ons eerste bezoek aan het dorpje Dalen gebeurde op maandag 16 juni in de late namiddag.   Het domein de hutteheugte kenden we nu al een beetje, dus tijd om onze wandel woede naar andere oorden te verplaatsen.

Dalen was het dichtst nabij gelegen dorpje, we waren er al op de heenreis doorgereden.   Het was niet echt iets groots maar wel pittoresk.  Maar het  dorp telde toch maar eventjes 5 grote mooie restaurants.

In het dorpje woonde  ongeveer een 2300 inwoners, dit aantal werd ons medegedeeld door een vriendelijke kelner uit het restaurant “ ’t Oelnbret” .   Door de naam van de eetgelegenheid kun je vermoeden dat we in Friesland vertoefde.

Wat er ons ook opviel in dit plaatsje namelijk de ontzettend vele strooien daken, zeker wat betreft de oudere huizen.   Ze zeggen dat de Nederlandse keuken weinig voorstelt, Neem dan van mij aan dat dit met het nodige zout moet genomen worden.

Heel het dorp vertoefde in de sfeer van de Europese kampioenschappen voetbal, al oranje wat de klok sloeg.   Zal nu al wel wat minder zijn, na de uitschakeling van de Nederlandse ploeg.

Anita en ik zijn in het totaal 4 maal in het dorpje geweest 3 keer om te dineren en eenmaal voor de lunch.  

De tweede molen die we op het grondgebied Dalen aantreffen is de Bente.   Het is een volledig gerestaureerde molen en nog volop in werking.   Het eigenaardige aan deze molen is dat hij van boven tot aan de houten gaanderij bekleedt is met riet.   Mijn volgende posting is volledig gewijd aan de Bente.

Deze foto is niet echt gelukt te noemen, maar ja ik heb hem toch maar even afgedrukt.   Het is een zijzicht van een Nederlandse hervormde kerk en achter het kerkje is de begraafplaats met een park waar Canadese soldaten begraven zijn  die gesneuveld waren in de tweede  wereldoorlog 

Dit is het restaurant “’t Oelnbret “.   Volgens de traditie zou achterin de grote tuin een familie uilen hun nest hebben gehad.   Zo dat de herberg nooit last hadden van knaagdieren.   Het is al eeuwen een herberg en slaapgelegenheid geweest.  Veel veranderingen zijn er niet gebeurd en het is er zalig om te dineren en niet overdreven duur.

Voordeel

Tom:  Wat voor een miniauto heb je nu gekocht ?
Daar kun je niet eens je vrouw in meenemen.
Jan:  Dat klopt. Gerieflijk, he!
-----------------------------------------------------

Landbouwer:  Hoe komt het dat je nieuwe knecht in het ziekenhuis ligt ?
Collega landbouwer:  wel, hij is altijd chauffeur geweest en gisteren is hij onder een paard gekropen om te zien waarom het niet wou lopen.
----------------------------------------------------

Heb je die mop al gehoord van die idioot die altijd " neen " zei ?
Neen.
Sorry, ik wist niet dat jij het was.
--------------------------------------------------

Het kloppend en bruisend hart van alle bungalow parken van Centerparcs is de market dome.   Waarom wordt het zo genoemd om de eenvoudige reden dat daar alles gevestigd is van amusement tot de brood noodzakelijke onderdelen namelijk de voeding.

We beginnen met de supermarkt, die iedereen kan voorzie n van brood, beleg , drank en voor de rokers de onmisbare sigaretten.   Wil je eens niet zelf aan het fornuis staan dan kan men rustig bij één van de vier restaurants uit eten gaan, wel op voorhand reserveren om zeker van een plaats te zijn.

Er is de keuze uit het familie restaurant, voor een vaste prijs eten à volonté.   Tweede mogelijkheid is de Italiaan, daar kan men rustig zijn pizza en of pasta nuttigen en de prijzen zijn heel democratisch gehouden.   Dan hebben we nog een andere formule  The Harvey’s.   Deze mogelijkheid is een ietsje in de hogere prijs klasse, maar de kwaliteit is in evenredigheid en ze komen de bestelling aan de tafel noteren.   Dan kan men ook eten in het market café en daar hoeft men niet te reserveren en vanaf 12 uur kan men bestellen.

Dat zijn de vier eetmogelijkheden en in de drank gelegenheid is het aangenaam vertoeven.   De aqua dome sluit zich aan bij de market dome en is heel populair bij de meeste bezoekers van het park die van waterpret houden.

Ook zijn er nog andere winkeltjes van o.a. sieraden, kleding, badpakken en voor ik het vergeet te vermelden men kan er ook terecht voor een snelle hap in de stand met hamburgers.

Dat is zowat in het kort uw mogelijkheden in het bruisend hart van het bungalowpark

In de vloer zijn er beekjes verwerkt en die zijn bevolkt met Japanse karpers, goudvissen, schildpadden en enkele siereendjes die er rustig tussen zwemmen.   Men moet natuurlijk oppassen dat je niet verkeert stapt anders heb je natte voeten.

In deze dome kun je ook exotische vogels aantreffen in dit geval enkele papagaaien.   Op deze foto is er maar één artiest te bewonderen, de andere waren elders.   

De zaterdag morgen werden we voor het eerst wakker gemaakt door het venster getik van moeder eend, zoals ik jullie gisteren reeds vertelde.  Enfin verlof dient nu niet bepaald om gans de morgen in het bed door te brengen en uiteindelijk moesten we de eend dankbaar zijn voor haar wekdienst.

Bij de telefoondienst moet ge er nog voor betalen en nu kwamen we er vanaf met twee sneetjes brood zonder beleg.   Natuurlijk namen we onze tijd om rustig te eten en toilet te maken.

De eerste dag na aankomst in het park, verkennen we altijd het domein.  Het was de eerste keer dat we zover van de Dome verbleven, langs de kortste zijde van het meer is het toch ruim een kwartiertje wandelen.   Ik zeg er wel bij wandelen niet in militaire pas marcheren, dat lukt ons geen van beide nog, rugletsels beletten dit.

Nu nemen we de langste zijde van het meer een pad dat kronkelt tussen de bungalows door maar altijd krijg je het meer te zien.   In het meer monden 12 verschillende beken uit en natuurlijk zijn daar bruggen over gemaakt wat dacht je anders er over springen.   Het is er werkelijk een wandelparadijs en deze toer hebben we bijna iedere morgen gedaan.

Bij aankomst in de Dome een krantje gaan halen in de supermarkt en in het market café een koffietje met gebak dégousteren.   De krant in twee gedaan en ieder een stuk om te lezen.   Voor we terug vertrokken nog eventjes twee plaatsen reserveren voor ’s avonds in het familie restaurant.   Ik ga jullie hart niet waterachtig maken om te vertellen wat we toen gegeten hebben, ik ben geen sadist hé.

Het volgende verhaal gaat over de Market Dome in het bijzonder.
 

De beplanting rond de bungalows is zo ingeplant dat het terras van elke cottage genoeg privacy heeft zo dat de buren niet mede in je bord zitten te staren als je met warm weer buiten zit te eten.

Tijdens een wandeling kan men steeds door een opening in de begroeiing het grote meer aanschouwen.

Foto genomen van op een visserssteiger zo’n drie à vier meter in het meer. Steeds getracht om een zij vulling op de opname te hebben.

Met deze opname wil ik jullie duidelijk maken hoeveel zorg ze besteden om de bungalows zo in de natuur in te bouwen dat ze eigenlijk in volle zomer bijna niet opvallen

Het groen dat jullie links op de foto ziet is gewoon een eilandje, aan de rechterzijde is een inham waar alweer een beekje in het meer uitmond.

Toen ik de auto op de parking had gezet en terug in de bungalow arriveerde was Anita reeds volop bezig de klederen in de kast te bergen. Daarna de toilet artikelen in de badkamer, op de keuken en salontafel een tafel kleedje en onze bungalow was weer gezellig aangekleed.  Anita houdt er van om ten allen tijden en overal aangenaam te vertoeven.

Daarna moesten we opstap om etenswaren aan te kopen en daar voor was een wandeling naar de supermarkt noodzakelijk.   In elk Centerparck is een volwaardige supermarkt aanwezig en dit bevindt zich in de Market Dome, het bruisend hart van het bungalowpark.   Daar bevinden zich eveneens de verschillende restaurants en de toegang tot de Aqua Dome, het domein van de waterliefhebbers

Door het feit dat we regelmatige bezoekers zijn van Centerparcks, hebben we een speciaal statuut met de naam Friends voordelen.   Zoals onder andere iedere werkdag een krant gratis en in het buitenland steeds een Belgische krant.

Terug in onze bungalow wachtte ons een aangename verrassing.  We waren juist een boterham aan het eten toen we iets hoorde kloppen aan de achterdeur, dat was wel effen schrikken.   Ik sprong recht om te kijken wie er was en tot mijn verbazing stonden er een tiental eenden voor de glazen deur en een eend tikte met haar bek tegen de glazen deur echte bedelaars.

Op de twee volgende foto’s zie je eerst de bedelende kleine deugnieten, die ons ’s morgens voor dag en dauw wakker kloppen.  Dan hebben ze van Anita stukjes brood gekregen en kan het feest beginnen..  

Halo Anita en Francis zijn weer verrezen, terug van een zevental dagen verlof.   Ons verlof startte op vrijdag 13 juni juist op mijn verjaardag, enfin dat is alle jaren vaste prik,  waarom ik kan er geen zinnige verklaring voor geven.

Zo dus vorige week vrijdag  te 10 uur 10 reed ik de wagen uit de garage , voor een rit van 285 kilometers richting noorden van Nederland.   Ons juiste plaats van aankomst was De Hutteheugte Reindersdijk 55 Coevorden.   De juiste provincie weet ik niet meer zo juist, is het nu Drenthe of is het de provincie Friesland.

Sla me nu dood ik weet het niet, zou ook wel eens Groningen kunnen zijn.   Als er iemand uit die streek m’n bericht moest lezen kan hij mij altijd uit de nood helpen.

Onze reis verliep fantastisch geen enkel probleem onderwegen.   Ik had op de Google de wegbeschrijving afgeprint en ik rekende op Anita om mij tijdig te verwittigen wanneer ik van autobaan moest veranderen.   Ik weet op Anita kan ik bouwen, zij is mijn betonnen fundering, dat mag ook wel eens gezegd worden.

Omstreeks 14 uur arriveerden wij bij het domein en eventjes de sleutels afhalen bij de receptie en als friends mochten we rechtstreeks naar de bungalow rijden om onze bagage uit te laden en de auto daarna op de parking te deponeren.

Dit was het dan wat betreft vertrek en aankomst reis Coevorden.    

Bij het ontwaken was het dan weer zover regen, regen, regen.  Ik denk dat er heden nacht veel water uit de hemel is gevalllen, de terrasplantjes zaggen er tamelijk verwaterd uit.  De planten waar er een schoteltje onderstond heh ik moeten leeg gieten om vervolgens dit attribut opzij te zetten.

Als we morgenvroeg vertrekken zal ik de tere planten maar wat uit de grootste regenval zetten want de vooruitzichten zijn nog niet rooskleurig voor volgende week.  We zullen er moeten mee leren leven.  Ik heb de weersverwachting voor Noord Holland op internet eens opgezocht en dat was niet om over naar huis te schrijven.  Zodoende heeft Anita dan maar enkele truien bij de bagage gedaan en ook warme jassen voor de avond als we besluiten om nog een wandelingtje te willen doen.

Binnen zitten als we in verlof zijn dat is uit den boze, anders kunnen we evengoed thuis blijven.   We hebben enkele kartons eieren naar de nonnetjes gebracht om goed weer af te smeken, maar of dit zal helpen dat weet ik nog zoniet.  Ik hoop dat deze nonnetjes geen lever krissis zullen krijgen want het word een probleem om nog zusters te vinden en dan zoveel eieren dat kan niet goed komen.

Ik ga nog enkele zichten van ons terras publiceren maar dan wel getrokken begin van de week toen alles nog hoopgevend was.

Rechts van de toegangsdeur naar het terras bevindt zich de groene hoek met buxus boompjes.  Op de voorgrond een bloeiende margrietenplant en ook een op kleur komende hortensia.  Vorig jaar had hij maar één grote bloem en dit jaar een zestal kleinere bloemen.  Ik denk dat dit komt omdat ik hem in het najaar niet gesnoeid heb.
 

Als laatste een blik op onze planten en bloemen in de living voor het raam. Aan de voorkant hebben we in de zomer enkel zon in de late namiddag en avond. Alles groeit daar geweldig een lust voor het oog. Ik heb begin van het jaar nog twee grote planten( Ibiscus) moeten verwijderen omdat ze tot tegen het plafond groeiden.

Eerst zagen we enkel een koppeltje waarvan het mannetje vlug de benen nam toen we dichterbij kwamen. Hij was nu niet bepaald een macho tippetje, vrouw en kroost in de steek laten bij gevaar. Toen zagen we de kleintjes.

Toen ik de eerste foto had genomen en dichter ging nam de moeder het zekere voor het onzekere en trok ze met haar kuikentjes de gracht in.

In tussentijd had Anita het brood al gebrokkeld en zo ver mogelijk in hun richting geworpen en dat was reden genoeg voor de kleintjes om terug uit het water te komen. Natuurlijk kon de moeder ze niet alleen laten gaan en kwam ook uit het water.  Dit was een liefelijk gezicht om ons te ontroeren.

Een assistente in een grote bibliotheek had het over een dame die vroeg waar ze de liefdesbrieven van Joséphine aan Napoleon  kon vinden.
Een kwartier later vroeg een heer precies hetzelfde.
De assistente vertelde hem over de toch wel toevallige samenloop van omstandigheden, waarop hij zei:
O nee, nee, nee, we hebben gewoon bij dat boek afgesproken.

Een man ziet in een fotozaak een prachtig fototoestel liggen met een bordje erbij, waarop staat:
"Uw geld terug, als het niet goed is."
Hij koopt het toestel, maar al snel blijkt dat het een miskoop was.
De foto's zijn altijd overbelicht en de flits komt altijd drie seconde te laat.
De man gaat terug naar de winkel en vraagt zijn geld terug.
_ Dat kan niet zegt de verkoper.
_ Maar het staat op dat bordje! zegt de man boos.
_ Leest u dat bordje dan maar eens héél aandachtig, antwoord de verkoper.
Er staat: "uw geld terug als het niet goed is"
Maar uw geld was wel goed, dus houden wij het.

Kenmerken bij wilde eenden.
De kop van het mannetje is in het prachtkleed glanzend groen met een witte halsband.

In het prachtkleed is de borst van het mannetje donker bruin, de rest van het verenkleed is dan grijs.  Het verenkleed van het vrouwtje en het eclipsekleed van het mannetje zijn beide bruin met donkere vlekken.

Op de vleugel bevindt zich een blauw veld met witte rand.  De poten zijn oranje van kleur.
Ze worden tussen de 50 en 60 cm lang en een vleugelspanwijdte van 80 tot 95 cm.

De biotoop  is gelegen in stistaand tot traagstromend water.   Ze hebben een brede snavel waarmede ze over het wateroppervlak bewegen, om zaden en plantendelen te filteren.

Het koppel vormt hun nest langs dichtbegroeide oevers, om hun nest en kuikentjes zoveel mogelijk te beschermen tegen overvallers die het gemunt hebben op hun kroost.

Bij normale winters blijven ze teplaatsen, enkel bij extreme temperaturen die ze al lang van tevoren voelen aankomen trekken ze richting zuiden in de gekende V vorm