zaterdag 17 oktober 09.


We zijn voor het weekeinde weer thuis, enfin eigenlijk is het voor zondag en maandag dat we huiswaarts zijn gekeerd. Deze morgen ben ik met Anita nog een korte wandeling gaan maken, maar oh wee wat was het nog veel wind aan de kunst en het was daarbij nog tamelijk koud ook. We hebben er niet veel van terecht gebracht en uiteindelijk zaten we vlug in de kroeg.
Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat ik me niet al te best voel, een kleine verkoudheid speelt me parten en de adem wil niet goed mee. Ik hoop er vlug bovenop te zijn en straks voor het slapen gaan een warme thee met een Sedergine opgelost in wat water en dan diep onder het dekens een beetje zweten.
Zo lang het de Mexicaanse griep maar niet is, voor de rest komen we er wel door, ben er nog ene van net voor de tweede wereldoorlog. Mijn grootmoeder zaliger zij altijd tegen me als ik eens ziek was per toeval: jullie kinderen van uit de mobilisatie zijn gedriegt in plaats van genaaid. Voor een kind was dit wel een moeilijke uitdrukking, maar later als je er aan terug denkt begrijp je die uitdrukking beter.
Ik denk dat ik maar eens vroeg ga slapen, want het gaat me toch niet zo goed af, dan kun je het maar beter voor bekeken houden. Morgen nog een fijne zondag en voor de inwoners van Antwerpen ook een goede volksraadpleging voor of tegen de Lange Wapper.


















