Donderdag 3 december 09.

Helaas was de zon niet meer van de partij vandaag, we zullen geen wandeling in de zon moeten doen zoals gisteren. Deze morgen hadden we niet veel te doen, maar na de middag tegen half twee moest Anita naar de kinesiste. We waren van plan om met de wagen te gaan, maar toen het ophield met regen zijn we van gedacht veranderd.

Wij zijn dan maar te voet gegaan en dan waren onze beenslieren weer in beweging en dat is altijd goed voor de bloed doorstroming. Te voet is het een kwartiertje gaan en eigenlijk te moeite niet om de auto uit de garage te halen. Terwijl Anita bij de kinesite binnen was ben ik een kerstpalm gaan drinken in Taverne Salamander en ze zou me wel komen oppikken. Uiteindelijk zijn we zonder regenscherm droog thuis gekomen.

Ik wil nog eens terug komen op de dag van gisteren, toen we naar het park van Schoten zijn gewandeld.  In de kasteeldreef toen we voorbij het enige stukje bouwgrond dat daar nog voorradig is, zag ons Anita plots twee paddestoelen staan.  De ene was volgroeid en de andere was pas boven de grond gekomen, maar vraag me nu niet hoe ze heten.  Dan moet ik jullie de naam schuldig blijven.   

Bijna aan het einde van de kasteeldreef kon ik het niet laten om het kasteel voor de zoveelste keer te fotograferen.  Ditmaal vanuit de dreef genomen, het gebouw is dit jaar langs buiten gerenoveerd.  Het doet dienst als cultureel centrum en regelmatig is er iets te doen.

Ook de kasteelvijver is volledig vernieuwd en de plakkaat laat jullie zien wat er allemaal aan gedaan is.  Vanaf heden mogen de eendjes en de in de vijver uitgezette vissen niet meer gevoederd worden.  Spijtig voor de vele eendjes die er vroeger rond zwommen, deze maatregel werd genomen om gezondheids redenen. Anders worden ze te lui om hun natuurlijk voedsel te zoeken.

Met de laatste foto laat ik jullie kennis maken met de vernieuwde vijver en om er voldoende zuurstof in te krijgen staat er constant een fontein te spuiten.  Volgende zomer zal het mooier zijn als de oevers begroeid en bebloemd zijn.

Gebruik makend van het goede weer zijn we dadelijk na de middagmaaltijd een wandeling gaan maken naar het park van Schoten. Waarom naar het park, want in Schoten zijn verschillende mooie plekken om met een zonnige winterdag naartoe te wandelen. Anita had een volle zaak met oudbakken brood en aangezien dat de eendjes niet meer gevoederd mogen worden was dit voor de geiten en herten.

De ogen van een hert, eveneens door het gaas heen.

Toen kwam er een bok met gewei te voorschijn en dan begon de miserie maar eerst echt.  Hij was tamelijk schuw en ik moest enkele slechte opnames maken vooraleer ik hen frontaal op de foto had staan.

De volgende foto lukte me beter want hij stond toen op drie poten.  Hij likte juist aan zijn mannelijk toen ik afdrukte.  Hij zal het me toch niet kwalijk nemen zeker dat ik deze foto op internet zet. Ben hem de toelating vergeten te vragen.

Bezem: werktuig om te vegen, met een lange steel daaraan.

Een vroegere Germaanse vorm van de bezem was besman. Germaans is de taal waaruit het Nederlands en de andere talen uit Noord-Europa zijn ontstaan. De betekenis van het oude woord besman was ‘takkenbos’. In sommige landen worden huizen en straten nog altijd geveegd met bijeengebonden takkenbossen.

Van Dale Junior woordgeschiedenisboek.
Van Dale Lexicografie, Utrecht-Antwerpen 2007

Goede raad.

Een bekende sopraan begon te zingen, nadat ze zich verontschuldigd had voor het feit dat ze verkouden was:
-  Ik wil mijn hart aan de wilgen hangen... aan de wilgen hangen... Haar stem sloeg over in de hoogste tonen en iemand in de zaal riep:
-  Hang het maar aan een lagere tak!

-  Ik verveel mij hier hartstikke dood, zei Bavo op een feestje tegen zijn vriend.  Ik denk dat ik maar eens een beetje ga flirten met een mooie vrouw.  Dan weet mijn vrouw dat het tijd is om naar huis te gaan.

Mensen, mensenlief wat een rot weer vandaag, van gewone malse regen naar stortbuien en hagel plus onweer. Alleen sneeuw hebben we niet gehad, hoe is zo iets nu toch mogelijk. Deze voormiddag zijn we zomaar voor de show naar het Shoppingscenter in Wijnegem geweest. Gewoon om maar buiten te zijn, natuurlijk als je de kat bij de kaas zet vraag je om problemen. Anita ziet toch wel altijd ergens iets dat ze kan gebruiken en een topje en een bloesje is snel gekocht bij haar.

Maar ja dat is helemaal geen probleem, kasten die te vol zijn daar worden de oudste kledingstukken van gesorteerd en het overbodige gaat naar moeders voor moeders. In Antwerpen bestaat een opvang tehuis voor vrouwen die te lijden hebben gehad van huiselijk geweld en die weggelopen zijn, daar kunnen ze die klederen goed gebruiken. Evenals kinderkleding en speelgoed, zeker in deze periode van de goede heilige man.

Ik heb dan zelf ook wat gekocht, want aan nieuwe cd’s kan ik moeilijk weerstaan. Dus ben ik bezweken aan de eerste uitgebrachte cd van een jonge zanger van Russiche afkomst namelijk Andrei Lugovski met als titel “my world.” Het is zeker geen miskoop, want deze namiddag heb ik hem al beluisterd.

De tweede cd is er ene van de vier tenoren Il Divo en de titel is “ Siempre.” Eveneens een goede schijf, maar dat is geen wonder want ze hebben er reeds meerdere op hun naam staan. Over iets anders gesproken, daar straks heb ik een krantenknipsel gepost over een reetje dat terug in de natuur is gezet. Jullie moet deze webside eens aanklikken, zeker de moeite waard.
http://www.voc-brasschaat.be

Gevonden reejong na herstel met succes vrijgelaten.

Zes maanden geleden werd toen dit toen nog kleine bevende reetje gewond binnen gebracht bij het Vogelopvangcentrum in Brasschaat. Zopas kon het dier na een geslaagde revalidatie en het toedienen van vele goede zorgen opnieuw worden losgelaten in de vrije natuur. Het VOC won onlangs de milieuprijs van Schoten, dat de bouw van een reeënziekenhuis mogelijk maakte. Deze inspanningen blijken duidelijk vruchten af te werpen. Knap werk van stichter Marcel Peeters en zijn medewerkers. Zie voor meer info www.voc-brasschaat.be

In m’n eerste posting vandaag heb ik gezegd dat er eigenlijk weinig gebeurd was, maar dat klopt niet met de werkelijkheid. Want gisteren hebben we eigenlijk wel druk gehad, in die zin dat het huis van de overleden moeder van Anita stilaan moest leeggehaald worden. Want de twee dienstdoende notarissen drongen er op aan dit zo snel mogelijk te doen, dan kon het te koop worden aangeboden als de tijd ervoor rijp was.

Anita en haar broer Leo hadden afgesproken om dit gisteren te doen. Er was wel niet zo veel dat ze beide konden gebruiken en gisterennamiddag was alles gebeurd. Ik was er niet kwaad om toen we het laatste rommel thuis afzette, want als je niet meer gewoon bent van te werken is dit vrij vermoeiend,

Daarom hebben we er vandaag een rustige dag van gemaakt, deze voormiddag enkele huishoudelijke karweien en na de middag gewoon dingen die we wilden doen zonder te veel inspanningen, zoals m’n blog bijwerken en wat lezen. Zaliger kan al niet meer en dan nog een lekker bakje koffie met een gebakje, meer moet dat niet zijn wat denken jullie er van.

Nu ik hier zo zit te tippen op het computerklavier denk ik er aan dat ik eigenlijk deze namiddag had willen telefoneren naar m’n schoondochter. Ik moet nog altijd het verjaardagscadeau van mijn oudste kleinzoon nog geven. Zeker en vast morgen bellen, zal het zodadelijk op een briefje schrijven, dat ik het morgen niet vergeet.

Dat zal het zo wel wezen voor vandaag en ik wens jullie nog een rustige avond toe en dat al je wensen mogen uitkomen.

Een uitstekend management is je waarborg voor de toekomst van het bedrijf, waarvoor de ondernemer verantwoordelijk is. Wie hart heeft voor zijn medewerkers, klanten en omgeving, heeft een diepere motivering en kans op slagen. Meteen geeft hij een diepmenselijke inhoud aan zijn taakbehartiging. Leggen we ons hart in wat we verrichten, dan hebben we de meeste kans om excellent te scoren.

Valeer Deschacht

Nu kan ik eindelijk ook mobiel bellen.
Op mijn nieuwe fiets zit een bel.

Je lag zo zacht in mij geborgen
tot het vroege licht
van deze nieuwe morgen
onthulde ons je lief gezicht.
 
Nu je vredig ligt,
zachter dan de morgen
in de armen van de zon geborgen,
aan mijn hart zo dicht,

weet ik: je bent van deze morgen
zelf het vredig nieuwe licht.
In een wereld vol van zorgen
heb je weer hoop bericht.

Je bent de liefde, nieuw geboren,
waarvoor alle verten opengloren.

Emmy Swerts