Donderdag 28-02-08.

Naar wekelijkse gewoonte zijn Anita en mezelf alweer aanwezig in de sporthal Schijnpoort en daar is van 15 tot 18 uur het artiesten gala en dit jaar bestaat dit spektakel 26 jaar en is indertijd opgericht door Bob Benny. Toen Bob ermee kapte wegens ziekte heeft Romain Callé heel het zaakje overgenomen.
Vandaag geen 3 verschillende artiesten maar de muzikale familie Lepoutre uit Menen. Het gezelschap bestaat uit Jean Pierre....Christine....Ghislain... twee broers en zuster en verder nog de man van Christine, Geert Valke pianist .
Ze worden ook nog bijgestaan door Romain Callé aan de drums. Spijtig er was veel minder volk dan anders, misschien omdat de mensen meer van afwisseling houden. Alhoewel de artiesten een grote variatie in hun optreden wisten te brengen, de genres waren heel uitgebreidt.
Licht klassiek, nederlandstallig, franstallig en verder nog muziek uit musicals enfin er was voor elk wat wils en de aanwezige mensen wisten het wel te waarderen en de afwezigen hadden alweer ongelijk.
De medley waarmee ze hun optreden besloten werd op een staande ovatie onthaald en ieder ging gelukkig en voldaan huiswaarts.Spijtig volgende week moeten wij forfait geven.

Begin van de week de maadagochtend ook steeds het zelfde werk dat moet gedaan worden. De cd en lp moeten terug geklasseerd worden en dan begint heel de circus opnieuw,  ditmaal is het maar voor 2 uurtjes.
Naar wekelijkse gewoonte is er weer artiesten gala in zaal Schijnpoort en we worden daar verwacht om 15 uur. Vandaag treden erop de familie Lepoutre afkomstig uit de West-Vlaamse gemeente Menen en een verslag volgt zodadelijk.
Links boven zien jullie Christine Lepoutre en na het optreden moeten Anita en ik alweer vertrekken naar linkeroever, want te 20 uur is er ons programma mini-boeketje en Anita beantwoord dan de telefonische oproepen van de luisteraars.
Onze aktieve dag eindigt omstreeks 23 uur of iets later.

Vandaag zondag is er eigenlijk niet veel te vertellen, de ingewijde lezers van dit blog weten dat de zondag helemaal voorbehouden is aan mijn grootste liefhebberij presenteren bij Radio Minerva.
De ochtend is voorbehouden aan het samenstellen van een programma van drie uren en 's avonds vanaf twintig  tot drieentwintig uur het op antenne brengen.
De namiddag houden we het rustig en zo is onze zondag weer vlug voorbij.

Dan is er nog een biotoop aangelegd voor de Europese otters, een diersoort die ook bedreigd is door vuile waterlopen en verder teruglopende levensruimte. Ze zitten daar met een stuk of 8 tesamen en het zijn gezellige diertjes om naar te kijken, maar moeilijk om te fotograferen.
Ik hoop dat ze wat goed te zien zijn op de bij gevoegde foto. Als je eens voor een paar dagen in Blankenberge bent, breng dan eens een bezoekje aan Sea Life je zult er zeker geen spijt van hebben en je doet er een goede daad mee.

Buiten bevinden zich 3 zwemdokken 1 groot voor de zeeleeuwen en volwassen zeehonden, een kleinder voor de 8 dieren die hier opgewicht moeten komen, voor aleer ze terug de zee in mogen en de vrijheid te ge moet. Dan is er nog een bad voor een 10 tal pinguins die daar ook rond paddelen, echt schattig om die beestjes bezig te zien en zeker nu het zo koud was.
Tegen etenstijd word je gewaar dat de grote zoogdieren zenuwachtig worden en inderdaad enkele minuten later wordt je verzocht plaats te nemen op de tribune en komt er een medewerker een voordracht geven over de zee zoogdieren.
Dit gebeurt in de beide landstalen en is heel vakkundig gedaan en dan krijgen de dieren hun maaltijd vis en moeten ze enkele kunstjes doen.

Vandaag terug naar huis, niet meer tot na acht uur slapen want om 11uur moeten we van de kamer zijn. Anita moet alles nog inpakken en voor we ontbijten wil ze de bagage reeds beneden in de receptie hebben staan.
In de ontbijtzaal is het te merken dat het weekend is, veel meer volk aan het ontbijt, zeker van buiten het hotel. We hebben nog rustig de tijd genomen voor de inwendige mens te verwennen, de hotel rekening nog even voldaan, de auto halen en de bagage inladen en hup terug naar den Anvers.
De rit verliep voorspoedig en de baan was rustig. Ik had gekozen voor de express Knokke naar Antwerpen,voor we er erg in hadden was de oude konijnenpijp reeds in 't zicht.
Thuis de bagage uitgeladen en voor de auto in de garage stond had Anita al een deel uitgeladen en nog geen uur later was er al een machine wasgoed aan 't draaien, ja als ze er invliegt is ze niet te houden.
Veel zin om vandaag nog weg tegaan hadden we niet en we maakten er voor de rest een rustige zaterdagnamiddag van en morgenvroeg is het dan weer programma maken, maar dat weten jullie al wel hé.

In Sea Life zijn niet alleen zee zoogdieren te bewonderen maar er zijn ook vele aquaria met alle mogelijke overwegend tropische vissen. Een geweldig schouwspel van een kleurenpracht.
Ik ga trachten er enkele te vernoemen want we hadden geen schrijfgerief bij ons maar ik heb gezien, gewone en sidderalen, baracudas, zeepaardjes,tropische krabben en kreeften, grote en kleine zeeschildpadden, enfin teveel om op te noemen.

Al bij het ontwaken hoorden we de wind stevig waaien en in de voormiddag wilden we eventjes langs de markt gaan, want Anita wilde nog een trosje druiven kopen. Maar veel marktkramers waren niet gekomen, maar ja een groentekraam is er allicht wel aanwezig en inderdaad ze moest niet zonder haar druiven terug naar het hotel.
Van ons uitstapje naar Oostende zagen we toch maar af wegens het slechte weer en een garçon in het hotel bracht ons op een goed idee. Een bezoek aan Sea Life want een groot gedeelte is binnen te bezichtigen.
Sea Life is zeer gekend wegens hun reddingen van aangespoelde zeehondjes, die ze genezen en als ze terug op gewicht zijn worden ze weer in zee losgelaten. Het adres was vlug gevonden dankszij de informatie van onze kelner.
Het was zelfs niet ver van het centrum verwijderd, maar we namen toch maar de auto misschien niet milieu vriendelijk maar wel gemakkelijk. De inkom was niet bepaald goedkoop maar ergens deden we het uit plicht besef en het was wel zijn prijs waard. 
Links bovenaan is de inkom afgebeeld en alles wat we gezien hebben hier beschrijven is onbegonnen werk. In afzondering lagen 3 kleine zeehondjes die nog maar pas opgehaald waren, eigenlijk best zielig als je ze daar zo ziet liggen.
Buiten in de grote bassin zwommen nog  8 andere die daar moeten blijven tot ze 35 kilo wegen en alzo een reserve hebben om zich aan te passen als ze terug in vrijheid gelaten worden.
De tijd ging toch veel te vlug voorbij en om 17 uur sloot het centrum in de winter en onze vrijdag was weer goed besteed.

De ochtend lijkt niet zoveel belovend als gisteren, het weer dat heb je niet in de hand. We zullen onze dag wel goed besteden, dus welgemust gaan ontbijten.
Tijdens het ontbijt kwamen er onverwacht bekende gezichten in het restaurant, maandag l,l, was hij nog te gast in het artiesten gala namelijk Ricky Fleming en hij was er met zijn vrouwtje. Als hij aan de kust optreedt komt hij hier altijd ontbijten zo ook vandaag.
In het hotel Paradisio komen regelmatig bekende artiesten  over de vloer want Ivonneke Verbeeck was van de maandag nog maar pas naar huis.
Heden morgen moesten we nog een appartement gaan boeken voor de tweede helft van april. we vonden een mooi optrekje aan de yachthaven.
Zoals we gisteren reeds vertelden, heden namiddag een uitstapje naar de Nederlandse gemeente Sluis om wat te shoppen en ik had jullie een foto van het raadshuis beloofd en hier boven prijkt ze in de linker bovenhoek. Het was er winderig en koud en in de Napoleon een zaak recht over het raadshuis een koffie met warme appeltaart gaan nuttigen en ons wat opwarmen.
Dan terug naar Blankenberge naar ons hotel om wat te rusten in afwachting van de laatste maaltijd, natuurlijk niet die maaltijd met de 12 apostellen. Morgen staat een bezoek aan Oostende op het programma, zal ook wel leuk wezen.

Na het ontwaken ons toilet gemaakt en gaan ontbijten en ik kan jullie verzekeren dat dit volledig in orde was, alles à vollenté zoveel je op kon. onze eerste aktieviteit was een strandwandeling naar de pier van Blankenberge.
Vanaf het casino was dit een mooie wandeling en het tij stond laag, dus vanaf de wandeldijk moesten we nog een stuk door het mulle zand tot de waterlijn. De zon was er intussentijd door gekomen maar over de zee hing nog een lichte mist. Dat kun je nog zien op de bij gevoegde foto.
De pier is wel aan een renovatie toe en zeker aan het gebouw waarin een horecazaak gevestigt is. De zee was tamelijk rustig, zogoed als geen baren en enkele vissers waren hun geluk aan het testen, of het lukte weet ik niet zolang zijn we er niet gebleven.
De zon scheen overvloedig en dat nodigde ons uit om een terrasje te doen in de yachthaven, lekker uit de wind en onder de gasverwarmers en we waren er niet alleen.
Het ontbijt was ondertussen grotendeels verteert en een kleinigheidje zou er wel binnengaan. Nadien nog een kleine wandeling langs de yachthaven om vervolgens terug te keren naar ons hotel waar we de hoofdmaaltijd zouden nuttigen.
Plannen voor morgen,hoogst waarschijnlijk een bezoek aan Sluis om eens lekker te wandel  shoppen, als jullie dachten aan seksboetieken, dan dachten jullie verkeerd.

We worden wakker met een zaliggevend gevoel, vandaag is het zover we vertrekken voor 5 dagen naar Blankenberge. We hadden voor 3 overnachtingen geboekt maar in de wintermaanden geven veel hoteleigenaars er de vierde nacht gratis bij indien je wilt en aangezien we toch de tijd aan ons eigen hadden was dat mooi meegenomen.
We hadden onze keuze op hotel Paradisio laten vallen in de Vissersstraat, juist beneden de zeedijk en omdat zonnen  er in dit seizoen er zeker niet bij hoort moest het niet op de dijk zijn, maar ja in ons Belgenlandje weet je toch maar nooit.
Na het ontbijt de vuile tassen en borden vlug afgewassen, alles aan de kant gezet, de planten water gegeven, de electro toestellen zonder stroom gezet...Uiteindelijk omstreeks 11 uur het startsein voor onze rit naar Blankenberge.
Spijtig zag alles er zo troosteloos uit met dat mistig en grijs weer en het zou de eerste uren zeker niet beteren en inderdaad hoe dichter we de kust naderden hoe hardnekkiger de mist werd.
De reis verliep toch voorspoedig, enkel in Zeebrugge een kleine file omdat een ophaalbrug open was moesten we over de andere brug en door wegenwerken ging het verkeer wat stroever.
In Blankenberge aangekomen een beetje zoeken naar de Vissersstraat, want ik had het stadsplan thuis vergeten maar wie zoekt die vindt.
Na aanmelding en inschrijving mochten we naar onze kamer nummer 210 op de tweede verdieping, een niet te grote kamer maar heel netjes ingericht. Onze reistassen op de kamer neer gezet en dan op zoek naar iets om tussen de kiezen te steken want het was ondertussen na 2 uur.
De auto mocht natuurlijk niet voor het hotel blijven staan maar er was een grote parking vlakbij. Ondanks het winterseizoen waren er veel horeca zaken geopend. dus geen probleem om de inwendige mens te versterken.
Ondertussen was er wind opgekomen en de mist verdween zienderogen en het zonnetje kwam er flauwtjes door, maar toch was het bitter koud en nog een wandeling door de Kerkstraat en een koffietje in een taverne en het werd tijd om terug naar ons hotel te gaan, waar Anita onze kleren nog moest opbergen en nadien naar beneden voor een deugddoende dagschotel.
Toen we omstreeks 9 uur terug op onze kamer kwamen en nog wat televisie gekeken hadden, duurde het niet lang of onze oogjes vielen dicht van vermoeidheid en de rest is voor morgen.

Als derde en laatste artieste die Mark Hofman aankondigde was de zangeres Viviane. Een dame die gespecialiseerd is de vertolking van de liedjes van Edith Piaf. Ze doet dat in elk geval met veel bravoure en gevoel. Liedjes zoals hymne a' l' amour, la vie en rose, padam....padam en les amants d'un jour, ze vertolkt ze allemaal op haar fantastische manier en haar voorkomen is net als bij Edith Piaf klein, tenger en fragiel. Haar optreden besluit ze met Mon Dieu en dan is het muisstil in de zaal en zie je veel mensen stiekem hun zakdoek bovenhalen, een staande ovatie tot gevolg en dit is dan het einde van de show.

De tweede aangekondigde artiest is Ricky Fleminck en twee ballet meisjes.Deze persoon weet er de ambience  wel degelijk in te brengen en wie hem al bezig heeft gezien zal dat beamen. Hij werkt meestal volgens een vast stramien, een nummertje met ballet, meestal een Latijns- Amerikaans zoals Brasil ondermeer en dan twee liedjes solo en  terug met ballet.
Na de pauze is hij terug opgetreden, ditmaal als prins carnaval Patrick de eerste van Heusden en dan kwam het dak helemaal naar beneden, het leverde hem en zijn twee meisjes een staande ovatie op.

De eerste die aan de beurt was, de zanger-conferentier Marc Hofman. Een artiest die het klappen van de zweep zeker en vast kent, buiten een goede stem beschikt hij ook nog over het talent om een goede mop te vertellen. Als zanger brengt hij meestal evergreens, wat bij een overwegend ouder publiek altijd in de smaak valt. Na de pauze durft hij er wel enkele nederlandstallige liedjes tussen brengen. Hij is ook de persoon die de twee andere artiesten aankondigd.

 Deze maandagochtend begint met  de voorbereiding van mini-boeketje, mijn maandag programma op radio Minerva. Ik denk heden morgen vlug klaar te zijn want in grote lijnen zit het reeds in mijn hoofd. Ik had verschillende liedjes op verzoek en voor het spelonderdeel eentje om terug te horen, daar had ik de 3 kandidaten ook reeds bepaald. Willy Sommers was de winnaar van vorige week met 24 voorkeurstemmen,Die gaat automatisch naar de volgende ronde en de twee andere artiesten zijn Petula Clark en Heino, ik denk dat dit mijn luisteraars wel zal bevallen.
Of dit het geval zal zijn zien we heden avond wel aan de telefoontjes van de luisteraars. Als de kandidaten goed gekozen zijn scheelt dat een slok op de borrel en Anita heeft dan veel werk aan de telefoon.
Inderdaad het programma samenstellen gaat vlot van der hand en omstreeks 11 uur kan ik triomfantelijk roepen, schat ik heb al gedaan en wat denk je daar van en vanuit de keuken klinkt er een kreet, maar het eten is nog niet klaar en dit en dat moet nog gedaan worden. Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig, mijn vakkundige hulp is vereist.
Met vereende krachten is het werk zo geklaart en om kwart na twee zijn we vertrokken naar het artiesten gala in de sporthal schijnpoort, verslag hiervan later.

De zondagmorgen is alweer aangebroken en hij kondigt zich ook heel mooi aan. Maar ja heden namiddag zit een wandeling er niet in, om reden dat ik vanavond alweer naar de radio moet. Het zondagavond boeketje moet op antenne gaan, want de luisteraars verwachten dat van mij.
Voor acht uur ben ik al in de weer om alles op tafel te leggen, langspeel platen en cd's waarvan ik denk ze nodig te hebben liggen klaar en dan begint het. Liedjes waaraan ik twijfel worden eerst voor beluistert, zijn ze geschikt worden ze apart gelegt en zo herhaald zich het zelfde liedje tot ik voor drie uur muziek bij elkaar heb.
Veel luisteraars denken dat wij presentators in de studio maar naar een schap te gaan hebben en er de muziekstukken uit te halen, maar de werkelijkheid is wel degelijk anders, al wat er gedraaid wordt is in eigen beheer. Enkel de nonstop is muziek die op de harde schijf staat en die volgens een bepaald ingevoerd programma loopt.
Anita doet dan ondertussen de huishoudelijke karweitjes en zorgt dat  het eten tegen één uur klaar staat. Vandaag was ik vroeger klaar en ik ben er niet gerust in of het allemaal wel goed zal lopen straks, maar ja die ongerustheid heb ik altijd wanneer ik een programma samenstel. Maar na de uitzending dan valt dat allemaal wel mee.
Na de maaltijd zitten we beide lekker in het salon te kijken naar het programma een half uurtje natuur op den één. Dan vallen mijn ogen dicht en ben ik toe aan een uiltje knappen, waarom ze dat zo noemen weet ik eigenlijk niet. Als iemand dat weet mag hij het me  melden met een mailtje.
Voor de rest is er niet veel te vermelden en houd ik het voor bekeken want morgen komt er weer een dag.

Het heeft schijnbaar een koude nacht geweest, maar in ons warme nestje hebben we er niets van bemerkt. Omstreeks 8 uur heb ik mijn beide benen tegelijker tijd uit  bed geworpen om zeker te zijn, niet met het verkeerde been uit bed te stappen.
In het oosten bemerkte ik dat het een zonnige dag zal worden, want de zon kwam op met een rode gloed. Anita bemerkte er niet veel van, die was nog lekker in het luilekkerland en al wat slaapt is rustig is het gezegde.
Na een half uurtje kwam ze met kleine slaapoogjes de keuken in gesleft, want ze heeft altijd wat tijd nodig om helemaal wakker te worden. Intussen had ik de ontbijt tafel reeds gedekt en ik hoor jullie denken wat een goede vent is dat en het is nog waar ook.
Anita moest na het ontbijt nog enkele inkopen doen in de Paalstraat, maar daar had ik nu lekker geen zin in en bleef mooi thuis.
Zoals ik gisteren reeds het idee opperde om naar het park te gaan als het zonnig zou zijn en ja hoor het idee is door gegaan. Dadelijk na het middageten zijn we vertrokken, goed warm aan gekleed en stevige wandelschoenen aan.
Het was koud  met die gure oostenwind, maar vanaf we het park indraaiden en in de zon wandelden viel het best mee. In het eerste gedeelte van het park staan nog weinig hoogstammige bomen, want in het jaar 2000 zijn met een.typhoon een 150 oude beukenbomen ontworteld en nadien heeft de gemeente gekozen voor laagstammige bomen en struikgewas.
Nog eventjes goede dag zeggen tegen de geiten en de herten en enkele foto's genomen en dan vlug in de Riddershoeve van een pannekoek met koffie te gaan genieten, wat is het leven van een gepensioneerde toch zwaar. Er is een gezegde dat ge in het park van Schoten "Jan en alleman kunt tegen komen" en het is nog waar ook.
Na de rustpauze vatte we de terugweg blij gezind weeraan en we waren toch blij dat we de spieren hebben kunnen los gooien en dat zal van pas komen volgende week. Maar meer hierover een volgende  keer.

De Riddershoeve bevindt zich, als men voor het kasteel staat, aan de rechterkant en het is eveneens een geklasseerd gebouw. Langs de buitenkant is er niets aan veranderd wat ook verboden is. De buitenkant is nu eigenlijk niet bepaald een juweeltje, maar binnenin dat is wat anders. Je waant je in de middeleeuwen echt waar. Boven is er een gaanderij waarop verschillende harnassen staan opgestelt en aan de zolderingen hangen verschillende vlaggen. Beneden is de ridderzaal ingericht als gelagzaal waar men rustig een koffie of thee met gebak kan nuttigen. Een pannekoek is er ook niet te versmaden en in de zomer is er buiten een groot terras.

Te bewonderen vanaf je de kasteeldreef  halverenwegen bent, komende vanaf de Churchilllaan. Dit is de grotebaan Merksem naar Schoten.
Als men de toegangspoord binnen gaat krijg je dit mooie voorzicht, alleen spijtig dat men er mag voor parkeren. Het kasteel is toegankelijk voor het publiek en doet dienst als cultureel cetrum.