Zaterdag 29 mei

Lente in Vordenstein.

We zijn nu aanbelandt bij de zondag en omdat zondag gewoonlijk een dag is zonder veel belevenissen, gaan we er in het kort over. Zoals de regelmatige lezer van m’n blog zo onderhand al wel zullen weten, bestaat mijn zondag uit het samenstellen van m’n programma. Dit is dan bedoelt om van acht tot elf uit te zenden op radio Minerva en in de namiddag houd ik het gewoonlijk rustig.

Want het wordt toch zo is zo laat eer ik terug thuis ben, van Antwerpen linkeroever naar Schoten duurt toch een twintigtal minuten en dan nog even uitblazen en de nodige uitleg geven aan Anita, hoe de uitzending verlopen is, zijn we al direct middernacht gepasseerd. De maandag is dan weer ’s morgens de voorbereiding programma “Mini-boeketje en na de middag het bezoek aan de show tussen drie en zes in zaal Bart.

Zoals jullie kunnen opmaken zijn onze dagen goedgevuld en moeten we nooit constateren dat de dagen traag voorbij gaan. De show was weer de moeite waard en hij ging door onder de naam van “ De Drie Tenoren”. Begin nu niet direct te denken dat het allemaal klassiek was, neen hoor, het was mooi uitgebalanceerd met operette, musicals en evergreens en dit voortreffelijk gebracht door de heren tenoren.

Ik ben hun naam nog vergeten te vermelden Kris Struyven, Harry Henderickx en Patrick Desmet. Aan de piano Raymond Heeren en drums Romain Callé, die tevens de inrichter is van deze shownamidagen. Na deze voorstelling vlug naar het Sint Anneke om stipt te acht uur het programma te starten en dan alweer terug naar huis.

Na de late vrijdagavond,eigenlijk was het al ruim half twee in de vroege zaterdagochtend uurtjes, vooraleer we in het bed lagen. Om de boel nog erger te maken, moesten we er ’s morgens vroeg uit,want op zaterdag 15 mei was onze collega Marcel van Hoboken schielijk overleden. Marcel was samen met z’n vrouwtje Maria, eveneens werkzaam als presentatoren bij radio Minerva. Hij werd op Pinksterzaterdag 22 mei om tien uur begraven. Op deze droevige bijeenkomst konden we natuurlijk niet afwezig zijn.

Tegen negen uur de auto uit de garage gehaald en op weg gegaan naar de kerk in Hoboken. In de kerk aan de kioskplaats zou de dienst plaats vinden. Van een drukte op de weg was natuurlijk geen sprake en ruim op tijd waren we ter plekken. Het volledige bestuur en een twaalftal presentators waren eveneens aanwezig en dat was toch een hart onder de riem voor de droevige weduwe.

Het was een mooie eredienst, enfin als je dit zo mocht noemen en na de dienst zijn we met de mensen van de radio op het terras gelegen naast de kerk nog een koffie gaan drinken. Na terug thuis te zijn gekomen, eerst natuurlijk een boterhammetje gegeten en nadien ons op het terras geïnstalleerd. Zo hebben we de namiddag doorgebracht.

Anita had in de loop van de week in het Chinees restaurant, waar we altijd gaan, een tafeltje voor twee man besteld en daar hebben we dan een stuk van onze avond doorgebracht. Tot het slapengaan nog wat genoten van onze televisie, onder voorbehoud dat ik genoten heb, want wat de programma’s waren kan ik eigenlijk niet meer herinneren. Om wat bij te rusten toch maar wat vroeger gaan slapen, want anders is dat niet vol te houden.

Ja mensen dat is van vorige week donderdag geleden dat ik m’n dagboek nog heb bijgewerkt. Ik word gewoon rood van schaamte, maar het heeft ook toch zo druk geweest en daarbij dat goede weer. Het weer zat er ook wel voor iets tussen dat ik liever op het terras zat, dan hier aan de computer. Ik had m’n laptop natuurlijk kunnen mee buiten nemen, maar ook dat zag ik niet zitten. Een mens moet niet altijd overdrijven, met wat hij doet.

Vorige vrijdag waren er in de voormiddag enkele dringende boodschappen en na de middag hebben Anita en ik, ons lekker geïnstalleerd op ons terras. De plantjes smeekten om water en dat heb ik er dan tussen de bedrijven door maar bij genomen. Ik had zelfs spijt dat ik ‘ avonds nog weg moest, maar daar kon ik niet onderuit, dat had ik beloofd aan Dennie Damaro.

Wie Dennie niet moest kennen van naam, dat is hier in de Kempen en ook in Nederland een gevestigde waarde. Hij bracht die dag z’n nieuwe cd op de markt en dat ging gepaard met een heuse showavond, ter gelegenheid van dit heugelijk feit. Deze voorstelling ging door in de zaal van een plaatselijke vrije radio in het dorpje Meer. Ik had van die radio nog nooit gehoord en waar deze zaal stond dat was mij niet duidelijk.

Enfin waarvoor dient het internet, ja inderdaad met even te Googlen, kreeg ik hun internetadres te pakken. Het was radio Valencia Gaarshof 5 te Meer. Ze waren zo goed om er een wegbeschrijving bij te voegen en ik kan jullie verzekeren ik zou het anders niet gevonden hebben. Helemaal in de velden, tussen de koeien en de varkensstallen, vlak tegen de grens met Nederland. Ik was blij dat het niet in de winter was en het nog helemaal klaar licht was.

Ik ga het kort maken en Anita en ik waren blij deze verplaatsing gemaakt te hebben. De show was heel geslaagd te noemen en met momenten gingen z’n fans gewoon uit den bol. Het was een lange polonaise en sommige stonden op hun stoel te dansen. Ik ben door de eigenaars van radio Valencia heel goed ontvangen en voor we naar huis terug reden, heb ik een bezoekje aan hun studio mogen brengen.

Ze is ook niet al te groot net als onze studio’s, maar zij mogen maar uitzenden op 100 watt. Dat is een groot verschil met radio Minerva, wij zenden uit op 1000 watt en dat is natuurlijk een groot verschil. Daarbij komt dat wij op internet zitten en wereldwijd te beluisteren zijn. Maar daar in Meer gaat dat alles veel gemoedelijker, maar ik weet niet of ik het daar gewoon zou worden. Enfin een stuk na middernacht zijn we dan goed thuis gekomen.

Men kan haast op regen rekenen als de wolken zich samenballen,
maar er zijn geen zekerder tekenen dan de druppels,
als die vallen.

Hendrik De Vries,  Copla's

Iedereen krijgt wel eens of regelmatig van die mooie of grappige PSPjes. Meestal kijken ik en Anita er wel naar, maar na verloop van tijd verwijderen we die dan wel uit de mailbox. Bijhouden kan natuurlijk niet, dat zou een verzameling worden die in het oneindige loopt.

Maar enkele dagen terug kreeg ik een mailtje van een goede vriendin van ons, met als titel “ 25 tips om gezond te blijven” en dit vond ik zo prachtig, dat ik ze bij m’n documenten heb gezet. Vandaag dacht ik, waarom ze niet eens in m’n blog zetten, misschien vinden jullie ze ook wel mooi.

Vijfentwintig tips om gezond te blijven. Deel één.

Maak een feest van alle gelegenheden.

Goed aankleden als het koud is.

Ga regelmatig naar de tandarts.

Rust vaak en languit.

Zorg er voor dat je haar droog is voor je buiten gaat.

Eet gezond.

Zorg dat je genoeg in de zon komt.

Doe altijd je gordel aan.
Overdrijf niet met alcoholische dranken.

Hier volgt dan deel twee van vijfentwintig tips om gezond te blijven.

Wordt nog vervolgd.

Elke dag tweemaal poetsen.

Blijf lachen! daardoor voel je je goed.

Verwen je zelf niet te veel.

Neem regelmatig een bad.


Omring je zelve met vrienden.

Wees matig met caffeine.

Neem veel beweging.
Zorg voor een goede stoelgang.

Hier volgt dan deel drie van vijfentwintig tips om gezond te blijven.

Einde.

Lees veel dat is goed voor je brein.

Laat je ogen regelmatig controleren.

Eet veel groenten.

Geloof dat men van je houdt om je karakter en niet door je uiterlijk.

Vergeef en vergeet.

Neem een hobby.
Heb een ander lief, zoals je zelve.

Laat je zo nu en dan eens goed verwennen.

Zoals ik gisterenavond reeds heb laten verstaan, hadden we in Wijnegem naar een cactusverkoopdag geweest. Maar zijn tijdens het schrijven op een zijspoor geraakt,met die schilderijen tentoonstelling in die mooie gerestaureerde kapel en het artikel was al zo lang. Daarom in uitgesteld relais dit korte verslag.

Er waren verschillende amateurskwekers die een deel van hun eigen kweek van de hand deden. Hoogst waarschijnlijk om de kosten wat te dekken. Eigenlijk was het moeilijk kiezen, want uiteindelijk ben ik maar een leek in deze branche en zo ga ik het houden ook. Eigenlijk vind ik het wel een interestante materie om te zien.

Maar het is wel moeilijk om te kiezen voor een leek, want de planten die ik wou kiezen waren eigenlijk planten voor openlucht en dus winterhard. Men kan die binnen ook wel houden maar dan zullen ze volgend jaar niet meer bloeien en dat zou dus spijtig zijn.

Uiteindelijk werden het twee stuks, die Anita mooi vond en na het afrekenen deed de kweker er nog een plantje bij, waarvan hij er veel had en die iets moeilijker van de hand te doen waren. Hieronder zijn ze alledrie te bewonderen, ik heb ze vlug stuk voor stuk op onze tafel getrokken en als laatste een groepsfoto.

De zaterdagochtend was al even mistroostig als de voorgaande dagen, op het terras was het een beetje nat van de regen. Maar m’n gedacht was dat het niet veel had geregend en dan was ik verplicht van de terrasplanten water bij te geven. Dus wat was een job om na het ontbijt te doen, maar eerst eten natuurlijk.

Toen bij een controle van de planten bleek dat de grond eigenlijk nog nat genoeg was en niet meer met de gieter moest bij geven. Weeral werk bespaart, dus de rest van de ochtend was voor mij een vrije ochtend. Anita die was zich al aan ’t klaar maken voor een markt bezoek en dan heb ik maar uit eerlijke schaamte de afwas gedaan ondertussen.

Na de middag hadden we afgesproken om tijdens een cactusverkoop enkele exemplaren aan te schaffen. Deze verkoop ging door in de gemeente Wijnegem in het oud gasthuis, dat nu dienst deed als cultureel centrum met als naam “ Het Oud Gasthuis” gelegen op de Turnhoutse baan, niet ver van het Shoppings Center.

De gevel was behouden in de oorspronkelijk uitvoering, maar binnen was het helemaal vernieuwd. Er waren verschillende standen met een overvloed aan planten, maar meer hier over in een volgende posting.

Aan de achterkant was de voormalige kapel ook behouden, maar dan helemaal gerestaureerd en ingericht als tentoonstellingsruimte. Een schilderijen tentoonstelling was er eveneens gaande en daar zijn we eventjes een blik gaan werpen.

Hier boven een zicht op de binnenruimte van de oude kapel, achteraan de ruimte waar vroeger het altaar gelegen was en bovenaan een glasraam.

Hieronder het zelfde loodglasraam  maar dan wel dichterbij gezoomd.  Dit was toch nog vakmanschap, maar toen kostte handenarbeid nog niet zo ontzettend veel.

Boven een schilderij die de Walletjes voorstellen in Amsterdam.  Officieel droeg het de naam grachten in Amsterdam.

Onderaan een watermolen ergens in de Ardennen, maar de naam van het dorp is me ontgaan.

Ik kom nog een keer terug op de vrijdag, namelijk op de avondvoorstelling van het stuk “ Les trois floches” naar een levensverhaal van de Franse vedette Edith Piaf.. dit stuk is een muzikale bewerking.

Eigenlijk is het een muzikale vertelling van An Simons over het leven van de Franse chansonnière en de gezongen hoogtepunten door de Chantal Calin en die werd begeleidt aan de vleugelpiano door de virtuoze Nicole De Paepe.

Hoofdzakelijk komt het verhaal hier op neer dat An Simons in gesprek komt met Edith, na een optreden in de Koningin Elesabethzaal in het jaar 1962. An was nog iets gaan drinken in het cafè “ Paon Royale” en daar ontmoette ze Edith Piaf.

Het hele verhaal draait rond deze ontmoeting, we hadden enkele weken geleden een mailtje van Chantal gekregen, met het verzoek of we ons vrij konden maken om eens te komen kijken en luisteren. Er zouden twee inkom kaarten aan de kassa klaar liggen voor ons beide. De data voor dit optreden waren 3-5 en 19 mei.

Dus woensdag 5 mei beslisten we om naar het theaterke “Klokhuis” in de Parochiaanstraat in Antwerpen te gaan. We zouden de auto achterlaten op de parking van de lijn, aan het eindpunt van tram 3 en dan met de tram naar het stad rijden. Met de auto naar het oude stadsgedeelte rijden doe ik niet graag.

Omstreeks half acht arriveerden we in het theater en inderdaad onze kaarten lagen gereed. Het was er niet groot, maar wel heel gezellig en werkelijk we hebben ons geen moment verveeld en na afloop zijn we in de cafetaria nog wat blijven ankeren en bij een glaasje rode wijn, nog wat nakaarten met de artiesten.

Daarna terug met tram drie om onze wagen te gaan oppikken en zoals ik gisteren reeds vertelde, werd het laat voor aleer we in ons bed belanden.