Op wandel in Vordenstein 20/08/10

Nog enkele stemmige beelden vanuit Riva del Garda. Een klein schattig stadje dat gelegen is aan het meest noordelijke kant van het meer. Eén dag hadden we uitgetrokken om dit pittoreskisch plaatje te bezoeken. De grootste deel van ons reisgezelschap was mee met de autocar, om de hele omtrek van het meer te doen, maar wij hadden onze buik een beetje vol van autocars. Het weer was formidabel goed, echt het juiste weer om de beentjes eens te strekken en onze geest eens vol te stoppen met mooie beelden.

Onderwijzer :
'Aad, zeg me eens, wie van jullie is gisteren in mijn appelboom geklommen om appels te stelen ? '
Aad :
'Ik hoor u niet goed, meester, hier op de achterste bank.'
Onderwijzer :
'Dat zullen we wel eens zien. Kom eens hier, neem plaats op mijn stoel.
Ik zal aan jouw lessenaar gaan zitten en dan mag jij me een vraag stellen.'
Ze wisselen van plaats en Aad doet wat hem opgedragen is.
Aad :
' Meester, wie heeft er gisternacht bij mijn mama geslapen terwijl mijn papa nachtdienst had ?'
Onderwijzer :
'Je hebt volkomen gelijk, Aad. Hier achteraan kun je echt niks verstaan

Ik heb me moeten los rukken van m’n leesboeken, om toch maar een posting te doen op m’n blog. Ik ben momenteel verslaafd aan een boekenserie die het leven van de mensen weergeeft in het ijstijdperk een 40 duizend jaar geleden. Het is geschreven door William Sarabande en uitgegeven door ‘ Het Spectrum’ en het zijn allemaal heel lijvige boeken, plus minus 480 bladzijden.

Ik ben momenteel aan het tweede boek toe en hier in de openbare bibliotheek hebben ze ongeveer een tien vervolgen in voorraad. Ik heb bewondering voor deze schrijver, want ge moet het maar doen om de lezers te boeien met iets wat 40.00 jaar geleden is. Het verhaal speelt zich af in het Russische Siberië, enfin dat kun je afleiden aan het verhaal en de toen levende mensen. Door opgravingen is gebleken dat deze mensen een breed gelaat moeten gehad hebben en zouden verwant zijn geweest aan de Oost- Aziaten.

Ik ga hier natuurlijk de twee boeken niet letterlijk beschrijven, maar het komt er op neer, dat de toen levende mensen, volledig afhankelijk waren van het wild dat toen leefden. Mammoeten waren toen de meest voorkomende dieren en verder nog kleiner wild. Ze trokken op, in groepen die stammen genoemd werden en de mannen waren jagers en zorgden voor de voeding.

Die zelfde mannen zorgden ook dat de voortzetting van het ras geschiedden. Daarin is er nog niet veel veranderd, alleen zijn we nu monogaam geworden. Of dit een voordeel is of nadeel is, laten we buiten beschouwing, maar één ding weet ik wel, ik zal nog veel moeten lezen om alle delen uitgelezen te krijgen.

Na lang welles nietes ben ik dan terug aan het toetsenbord gaan zitten om een berichtje op m’n dagboek bij te zetten. Er hebben zich verschillende factoren een rol gespeeld, die mij er van hebben weerhouden. De laatste drie dagen heb ik me zelfs een beetje ziekjes gevoeld, vorige zaterdag kreeg ik zelfs koude rillingen, zelfs zo erg dat ik m’n armen niet stil kon houden en m’n tanden op elkaar klapperden. Met daarop volgend uitbarstingen van zweet, zodat ik zuivere kleding moest aantrekken.

Die zelfde zaterdag moesten Anita en ik naar een etentje in een restaurant ‘Schaliënhuis’ gelegen in Loenhout. Ook daar heb ik een koude en warmte aanval gehad en dat is alles behalve gezellig en als de beleefdheid het toeliet, zijn we zovlug mogelijk vertrokken. Gelukkig waren we met familie afgesproken en dan kun je hen er van op de hoogte stellen.

Veel uitleg was er niet nodig, ik zat gewoon weg te klappertanden van de koude en het was zelfs zo ver dat Anita een geweven vest uit de auto is moeten halen. Na een tijdje ging het dan over, maar dan brak het zweet me weer uit, enfin het was voor mij allesbehalve een leuke avond ondanks het feit dat het een geweldig goed restaurant was, met een knappe kok aan het fornuis. Maar omstreeks half negen zijn we dan toch maar huiswaarts getogen, maar we waren er van vijf uur.

Vanaf vandaag schijnen alle verschijnselen tot het verleden te behoren, maar veiligheidshalve ga ik donderdagmorgen maar eens langs bij m’n huisarts. Deze ochtend heb ik een bloedstaal laten nemen en tegen donderdag is de uitslag dan reeds bij de dokter. Wat een mens toch allemaal kan krijgen en zo onverwachts.

Vandaag is het er dan uiteindelijk weer van gekomen. Eigenlijk was er weinig nieuws te melden van op het thuisfront. Weinig of beter gezegd niet uit ons huis geweest, gedurende een hele week en als we dan toch buiten kwamen was het voor die dingen die reeds zo dikwijls vermeld zijn in m’n dagboek.

Tijdens het weekeinde naar de radio geweest en dat is geen wereldschokkend nieuws. Vorige maandag naar de show tussen drie en zes in zaal Bart. Met ditmaal Alian Dolen, Franky Miro en een oude rot in het vak Lily Castel. Een dame die reeds zoveel jaren in het vak zit en nog altijd de klappen van de zweep kent en eerlijk gezegd ze ziet er nog stralend uit.

Ze trad op met een blonde pruik en dan was haar leeftijd niet te schatten. En voor de rest enkel vermelden dat Anita door een verkeerde beweging, een zware verrekking heeft opgelopen aan de aanhechtingsspieren van haar ribben langs de rugzijde en dat is een pijnlijke aangelegenheid. Die pijn kan nog wel een drie à vier weken aanhouden en buiten het innemen van een pijnstiller en desgevallend massage, met niets anders te behandelen.

Om haar te troosten heb ik haar een etentje aangeboden, hierover bij de “Joy King” . Misschien gaat het morgen al wat beter en helpt het niet, dan hebben we toch goed gegeten en morgenvroeg, geen afwas te doen. Ik ga zodadelijk enkele foto’s uit het dorpje Limone plaatsen, genomen tijdens onze reis eind juni naar het Gardameer.

Enkele weken terug stelde m’n schoondochter voor om gezamenlijk eens naar de zomershow in het “Witte Paard “ in Blankenberge te gaan. Zij zou de kaarten telefonisch bestellen. Zo gezegd, zo gedaan en gisteren was het grote moment aangebroken. Carine en Willy zouden ons komen oppikken rond half twaalf gisterenmiddag, enfin rond twaalf uur zaten we dan in de auto

Het leuke aan deze verplaatsing was, dat ik zelf niet moest rijden, onze Willy was de chauffeur. Het verkeer viel tamelijk goed mee en zonder noemenswaardige moeilijkheden arriveerden we rond half twee in de jachthaven van Blankenberge. Juist op tijd konden we gaan eten en dit vooraleer er iemand flauw viel van de honger. Ik had onze Willy z’n maag in de auto al horen knagen.

De laatste tijd is ons uitverkoren restaurant “ De Oberbayeren” een restaurant met een goede prijskwaliteit verhouding en plus een redelijk groot menu aanbod. Het is een tamelijk groot restaurant, maar de bezettingsgraad was groot gisteren. Toch waren we vlug bedient en rond half vier verlieten we de zaak en wat is de het beste remedie om de spijsvertering in gang te zetten, juist inderdaad een flinke wandeling.

We wandelden een stuk langs de jachthaven en dan verder langs de zeedijk. Door de frissen wind die er waaide, waren er weinig zonnekloppers op het strand. Toen we moe werden werd het tijd om een verfrissing te nemen, niet door in de zee te springen maar wel door ergens uit de vele terrassen er een uit te kiezen, waar we in de zon konden zitten. Ook hier was de keuze geen hinderpaal, plaats genoeg ditmaal.

Uiteindelijk werd het stilaan tijd om naar “ Het Witte Paard” te wandelen, door het feit dat we de kaarten op voorhand hadden besteld konden we gelijk naar de zaal en daar werden we naar onze plaatsen geleidt. Ik was nog nooit in deze zaal geweest en de eerste indruk was: het is hier wel mooi, maar de tafeltjes stonden veel te dicht en de consumpties die vielen nogal groot uit. Alles moest met een halve liter besteld worden.

Je gaat toch niet naar een show om grote pinten te gaan drinken en als het glas bijna half is, is het bier al aan de lauwe kant. De show was goed, maar ik heb er al betere gezien en sommige akten waren soms wat langdradig. Iets na één uur zaten we terug in de wagen om huiswaarts te keren.

Voor mij mag de rest van de zomer verder gaan met deze temperatuur, misschien wat meer regen voor de landbouwers en als het kan liefst ’s nachts als het niet te veel gevraagd is. Dat zou ideaal zijn natuurlijk, maar spijtig hebben we geen inspraak wat het weer betreft.

Vandaag is het een rustige dag geworden, eigenlijk nergens heen geweest. Anita alleen moest deze namiddag naar de kapper, dat gebeurde omstreeks twee uur en rond half vier was ze reeds terug. Ik had ondertussen me klaar gemaakt want we hadden afgesproken om nadien is te gaan drinken in de Kaekelaere. Die taverne is juist achter de hoek gelegen en daar hebben ze een lekker biertje, het wordt Paterke genoemd van Corsendonck.

Het is een biertje dat men best heel rustig drinkt, om er het beste van te genieten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er maar steeds twee van drink, want het is van een hoog alcoholgehalte. Dat is voor iedereen verschillend natuurlijk, de ene kan er al wat beter tegen dan de andere. Ik ben met alcohol zeer voorzichtig en zeker als ik met de wagen ben. Ik geniet eigenlijk liever, dan er vijf of zes achter elkaar te drinken.

De foto’s hieronder zijn getrokken in Venetië, tijdens ons bezoek aldaar. Vanuit Riva aan het Gardameer, hebben we toen een uitstap naar deze fantastische mooie oude stad gedaan. Later ga ik alle foto’s op m’n fotoalbum zetten, zo gauw ze alle gesorteerd zijn. Op de rechter zijkant van dit blog kun je het adres aanklikken.

Tijdens de voorbije dagen is er in ons leventje niets noemenswaardig gebeurd. Vanaf vorige zaterdag staat de kermis hier weer en dat is ook al geen schokkende wereldgebeurtenis. Vroeger kon dit wel eens tot wrevel leiden bij de omwonenden, maar sinds twee jaar heeft het gemeentecollege een maximum aantal decibels vast gelegd en die worden goed opgevolgd door de foorkramers. Dus iedereen is tevreden en de foorreizigers kunnen lekker hun boterham blijven verdienen.

Zondag- en maandagavond ben ik zoals steeds, m’n twee programma’s gaan presenteren. De maandag is Anita zoals steeds, mee naar de studio geweest, voor het beantwoorden van de telefoon. Dit is wel nodig, want anders zou ik in de problemen geraken, wegens het spelonderdeel “ Een om terug te horen”. In het kort samengevat, drie artiesten brengen een liedje en de luisteraar kan door te telefoneren bepalen wie er de uitzending nadien, terug mag komen.

De zondagmiddag is Anita samen met een goede kennis, naar de vierde vrije inloopconcert geweest. Dit gebeuren ging door in de Sint Carolus Borromeuskerk en die is gelegen in het hartje van het oude Antwerpen. Deze kerk staat bekent voor z’n goede akoestiek, zoals in de meeste kerken en kapellen het geval is. Ik kon niet mee, want dit ging door om drie uur in de namiddag en dan kon ik niet tijdig in de studio geraken.

Er deden twee artiesten mee, die we persoonlijk kenden en om hen een riem onder het hart te steken, was het goed dat er toch iemand aanwezig was van hun fans. Volgens Anita was het toch de moeite waard om deze concerten eens mee te maken. De twee personen waren Stefan Covac, accordeon en zang van Hongaarse liederen en dan nog Pjotr Izbach bariton en klassieke liederen en normaal ook Russische volksliederen. Maar zondag hield hij het op zuiver klassiek werk.

Een belangrijke bouwsteen van de kers, zoals trouwens van alle rode groente- en fruitsoorten, is het element caroteen. de provitaminene die door het lichaam tot vitamine A wordt omgezet en die terecht de schoonheidsvitamine wordt genoemd.

Herman Vandommele.
Kersen voor milloenen,
Imago, st niklaas 1983.

De Druivelaar 2010.

Tips om reizigersdiarree te voorkomen.

*  Was voor het koken, het eten en na het gebruik van het toilet steeds uw handen met water en zeep.
*  Vermijd rauwe groenten, koude salades en ongebakken voeding in het algemeen. Gerechten die wel werden gekookt, maar vervolgens uren aan een stuk op kamertemperatuur zijn blijven staan, laat u best liggen.
*  Een maaltijd in een straatstalletje levert meer risico op dan een maaltijd in een restaurant.
*  Vermijd kraantjeswater en ijsblokjes. Flessenwater is veilig.
*  Bij een aventuurlijke reis is het belangrijk het drinkwater te ontsmetten.

bron: mijnapotheekadvies.be
De Druivelaar 2010

EEN ONGELOOFWAARDIG MAAR WAAR VERHAAL !!!!

Je moet de beelden zien...

Ene Bill runt een bedrijf dat car-wash-systemen maakt en installeert. Zijn bedrijf installeerde een car wash in Frederick (plaatsje in de staat Maryland) Je moet weten dat het complete installaties zijn, inclusief geldwisselaars en betaalautomaten die cash geld aannemen.

Het probleem begon toen de eigenaar van de car wash bij Bill kwam klagen dat er elke week aanzienlijke geldbedragen te kort waren in deze machines.

Hij beschuldigde zelfs Bill en zijn werknemers ervan dat zij dubbele sleutels hadden van de geldautomaten en dat zij deze kwam ledigen en hem oplichtten.
Bill kon dit helemaal niet geloven, dat zijn mensen zoiets zouden doen, en daarom plaatste hij een bewakingscamera om de dief op heterdaad te kunnen betrappen.
En....
Zij 'caught him on film" !!!!

Kijk maar....

En jij dacht dat je alles al gehoord en gezien had heh !
 
En te bedenken dat 'bird brain' staat voor 'dom zijn'.

Voor Schoten en omstreken waren de weerdeskundigen toch wel een beetje verkeerd gisterenavond. Regen, veel regen, kans op onweders, hagel noem maar allemaal op, dit was de voorspelling voor vandaag. Geen leuke voorspellingen om zo maar direct plannen te maken om de volgende dag te ondernemen.

Deze voormiddag hebben we een klein buitje gehad en dat was alles. De dag was overwegend zonnig te noemen. Enfin, tijdens het middageten hebben we dan maar het plan opgevat om eens een wandeling in domein Vordenstein te doen. Dat is bij de deur en als het weer toch moest omslaan waren we vlug thuis.

Want uiteindelijk blijft die voorspelling toch in je achterhoofd hangen, want ergens hebben ze toch de reputatie om het weer juist te voorspellen. Maar al bij al hebben we een mooie gezellige wandeling gedaan en genoten van de zonneschijn. Maar rustig dat het er was, ik denk dat iedereen bang was om buiten te komen, eveneens misleidt door de heren en dames weerdeskundigen.

Even terug komen op de dagvulling van gisteren. Omdat we vorige dinsdag een dagje Blankenberge hadden ingelast en de dag erna de nationale feestdag was, hadden we nog geen aankopen gedaan. Dat hebben we dan gisteren maar afgehaspeld, nadat we natuurlijk eerst eens goed hadden uitgeslapen. Gelukkig werden we deze keer eens niet uit ons bed gebeld, door één van de kleinkinderen en na de ochtendjobkens zijn we dan naar de supermarkt gereden.

Al bij al hadden we weer redelijk wat in ons winkelkarretje liggen, maar ja de week er voor was het dan veel minder geweest. Om kort te zijn na de middag samen naar de bibliotheek geweest voor enkele nieuwe boeken en in het naar huis komen bij al hebben we een mooie gezellige wandeling gedaan en genoten van de zonneschijn.h de reputatiein te maken. nog een lekker Paterke gaan drinken en dan voldaan en gelukkig rustig naar huis.