Dinsdag 11 augustus 08.
Heden nacht heb ik Anita gemist in m’n slaapstede, verdorie om de twee uur was ik terug wakker en dan eventjes opgestaan om te drinken en dan weer het bed in. Een troost had ik Anita had ook prijs, ook zij had een slapeloze nacht en zij kon niet opstaan. Want in een hospitaal verwachten ze dat ge in uw bed blijft liggen zeker in een twee persoonskamer.
Maar kom we mopperen er niet meer over, ik mocht ons vrouwtje heden middag terug naar huis brengen. Alle leed is geleden en de wondjes in haar maag zijn aan het genezen en bij de aangepaste medicatie zal er binnen enkele dagen niets meer te bespeuren zijn..
Om het wachten wat in te korten heb ik maar wat huiswerkjes gedaan. Stof afgedaan waar er eigenlijk nog geen stof lag, enfin toen Anita kort na het middag uur belde dat ik haar mocht komen halen was het appartement helemaal in orde. Het bed netjes opgemaakt en ook de badkamer was netjes opgeruimd, aan niets kon men zien dat er twee dagen een man alleen heeft vertoefd.
Ik had zelfs een mooie boeketje rozen meegebracht en die stond op de tafel in de living te wachten tot de vrouw des huize haar opwachting maakte. Nadat ze terug thuis was hebben we samen een uurtje platte rust genomen.
Nu is alles weer normaal, ik aan het computerscherm en Anita voor de televisie, te wachten op haar geliefde programma’s. Het echte typische beeld van een ouder koppel rustig thuis met een drankje en een snoepje.
































