Donderdag 14 augustus 08.

Dit is de Spartacus finkens garden.

Deze gele dahlia heeft de naam gekregen van de tweede grootste staat van Amerika   Texas

Deze bloem loochend haar naam zeker en vast niet The white Swann.

Met deze prachtige bloem hebben ze zich toch vergist zou ik denken. Met de naam  Zoro verwachten we ons aan een zwarte bloem of toch zeker een donkere kleur. Want een zwarte bloem heb ik nog nooit gezien.

Zij: Toen die beer tevoorschijn kwam,

Ben je onmiddellijk weggerend en liet je mij alleen achter,

Terwijl je me ooit eens verteld hebt dat je bereid bent voormij

De dood in de ogen te zien.

Hij: Dat is ook zo, maar …die beer was niet dood

De eerste dahlia bloem heeft een ronkende naam  Deuil du Roi Albert of met de Nederlandse naam rouw Koning Albert.

Elisabeth Hamett.

Jan Schaffelaar.

Jowerey Linda

Rebecca's world.

Heden nacht heb ik Anita gemist in m’n slaapstede, verdorie om de twee uur was ik terug wakker en dan eventjes opgestaan om te drinken en dan weer het bed in. Een troost had ik Anita had ook prijs, ook zij had een slapeloze nacht en zij kon niet opstaan.  Want in een hospitaal verwachten ze dat ge in uw bed blijft liggen zeker in een twee persoonskamer.

Maar kom we mopperen er niet meer over, ik mocht ons vrouwtje heden middag terug naar huis brengen.   Alle leed is geleden en de wondjes in haar maag zijn aan het genezen en bij de aangepaste medicatie zal er binnen enkele dagen niets meer te bespeuren zijn..

Om het wachten wat in te korten heb ik maar wat huiswerkjes gedaan.  Stof afgedaan waar er eigenlijk nog geen stof lag, enfin toen Anita kort na het middag uur belde dat ik haar mocht komen halen was het appartement helemaal in orde.  Het bed netjes opgemaakt en ook de badkamer was netjes opgeruimd, aan niets kon men zien dat er twee dagen een man alleen heeft vertoefd.

Ik had zelfs een mooie boeketje rozen meegebracht en die stond op de tafel in de living te wachten tot de vrouw des huize haar opwachting maakte.   Nadat ze terug thuis was hebben we samen een uurtje platte rust genomen.

Nu is alles weer normaal, ik aan het computerscherm en Anita voor de televisie, te wachten op haar geliefde programma’s.  Het echte typische beeld van een ouder koppel rustig thuis met een drankje en een snoepje.

Bij het avondeten wordt over de zakenreis gesproken,

Die vader de volgende dag zal maken.

Vader looft de snelheid van de tgv,

Moeder is bezorgd over de veiligheid.

Een uurtje later begint kleine Charlotte aan haar avondgebed:

_....en nog iets, lieve Heer, laat vake alstublieft niet ontsporen.

----------------------------------

_ Mensen die cash betalen, worden tegenwoordig achterdochtig bekeken.

Men vraagt zich af of ze soms niet kredietwaardig zijn.

Hoofdpijn.

Siel gaat naar de dokter en ratelt een uur aan een stuk door over wat haar allemaal mankeert.

Tenslotte zegt ze:

_ maar ik heb zoveel vertrouwen in u.

Toen ik op weg was naar hier,

Had ik een afschuwelijke hoofdpijn en nu is die helemaal weg.

_ Dat begrijp ik, zucht de dokter, nu heb ik die.

---------------------------------

Eigenaar: Zolang ik weg ben, krijgt u orders van mevrouw,Arthur.

Tuinman: Uitstekend, meneer…Dus precies zoals wanneer u thuis  bent?

In het domein van de Vlaamse gemeenschap Vordenstein loopt momenteel een dahlia tentoonstelling en eveneens een tentoonstelling van exotische bloemen en planten.  Deze prachtige bloemen en planten zijn te bewonderen in de Oranjerie en de tuin erom heen.

De eerste bloem heeft de naam mee gekregen  Ballego’s Glorie.

Een plantsoen met roze dahlia’s van het type pompom.  

De fantastische mooie Canary Fubuki

Als laatste van de eerste serie bewonderen we de  Caribean  Fantasie.

Op school

_ Jantje, loop eens even naar de winkel op de hoek en koop één euro verstand.

Jantje staat op en wil vertrekken, maar bedenkt zich, keert op zijn stappen terug en vraagt:

_ Meester, moet ik zeggen dat het voor u is?

Dit is één van de vele smalle straatjes die het stadje rijk is.  Vooraan in het straatje is een frituur gevestigd en die heeft enkele tafeltjes buiten staan.  Als er een auto door moet is er maar juist plaats genoeg om door te geraken.  We zijn dit straatje in gewandeld en de eerste straat rechts genomen. De torenspits die je ziet is van het voormalig katholieke hospitaal.

In dat straatje rechts dat we zijn in gegaan bevindt zich het stadhuis van Tholen, het is dat gebouw met trapjes gevel. Het is gebouwd in het jaar 1460 en de bouwmeesters zijn Andries en Anthoni Keldermans.  Ik persoonlijk vind het spijtig dat er langs beide zijde is tegen aangebouwd, ze kunnen nu moeilijk de beide huize gaan afbreken omdat ik dat niet mooi vind.

Deze klokkentoren behoort ook toe aan het stadhuis. Het is de beiaardtoren en om het uur krijg je een prachtig wijsje te horen, wel iets anders dan een koekoeksklok. Hier hangt de oudste beiaardsklok van Nederland en is gegoten in 1458.

We liepen straatje in straatje uit tot we aan jachthaven kwamen.  Het weder begon al slechter en slechter uit te zien en we maakten het kort.  Het werd stilaan tijd dat we ergens een drankgelegenheid ontdekten, want antieke woningen waren er genoeg maar iets om de dorstige mens te laven dat was wat anders en wie zoekt die vind en plots konden we kiezen uit drie exemplaren.  Het appartements gebouw dat jullie hier ziet staan, daarin zou Anita haar draai wel kunnen vinden.  Ze weet wel wat mooi is, maar tegen haar achterste ge kunt beter alleen op een eiland wonen.  

De laatste foto heb ik zo maar getrokken omdat Anita dit zo’n schattig huisje vond en dat voorhofje zo mooi versiert was. Men kan het op de foto niet zo goed zien maar er staat een antiek model van een kanon tussen de bloemen.  Toen waren we bij onze auto en kon de terug weg aangevat worden.  Dat was ons bezoek aan het stadje Tholen in Holland.

Na ons bezoek aan Middelburg op zaterdag 2 augustus hadden we nog tijd over en besliste toen om tijdens de terug weg naar Antwerpen eventjes een ommetje te maken over het stadje Tholen.   We hadden er nog nooit geweest maar al wel horen over spreken als zijnde een lief schattig plaatsje.

Onze auto ergens achter gelaten en wij op weg voor de bezienswaardigheden.  Het eerste waar we langs kwamen was de grote Lieve Vrouwekerk.   Het is een Nederlands Hervormde kerk.  Ze is in uitstekende staat en een prachtig bouwwerk.  Te bezichtigen iedere dinsdag en zaterdag. Dit is de hoofdingang en gelegen in het centrum van het stadje.

De linker zijbeuk van de Grote Onze Lieve Vrouw kerk.  Het was heel moeilijk om een geheel beeld te brengen met mijn toestelletje.

Op de marktplein treffen we dit eigenaardig gebouwtje aan.  Het kan dienen als schuilplaats bij een regenbui, maar eigenlijk dient het om vroeger paarden te beslaan.  Dit had ik nog nergens anders tegen gekomen.

Op die zelfde marktplein stond ook deze kiosk, waar de plaatselijke fanfare haar kunnen toonde aan de bevolking. Die dag was er geen muziek namiddag, ze hadden dit toch wel voor ons kunnen doen.  Wij die speciaal omgereden waren om hen te bezoeken.

Als laatste foto van de eerste reeks nog een zicht op een kerkgebouw. Volgens de aanwijzingen ter plaatsen zou dit de kerk zijn van het vrijzinnig geloof. Afgekort N.P.B

Een typisch boszicht met mooie lichtschakeringen door het spel van licht en donker veroorzaakt door de zons inval. Zoals we die zagen in de eerste reeks foto's in de aanpalende Bremdonckdreef. Schoten en ook de buren gemeente Brasschaat zijn nog goed voorzien van groene zone. 



De volgende foto is een zicht op de landerijen van baron Van Havre. Ze liggen geknelt tussen de autobaan Antwerpen naar Breda en het Peerdsbos. Ongeveer in het midden van de foto zie je het dak van de grote vila van meneer de baron.


De Laarsebeek wordt hier door drie kokers geleidO op zijn weg naar de Bredabaan, waar ze volledig ondergronds verder stroomt. Het is over dit bruggetje dat wij moesten op weg naar de Melkerij voor een rustpauze en verzadiging van de innerlijke mens.

Om verder de gaan troffen we deze mooi versierde wagen in de buurt van de Melkerij. Had heel veel beziens en hij stond op het domein van de stad Antwerpen groendienst.

Achter deze gracht ligt eveneens het domein van baron Van Havre, hij zit om een stukje grond niet verlegen.  Vooraan ligt een omgevallen boom, dat zie je wel meer in de natuur.  De vergankelijkheid van het leven, daar mag men niet bij stilstaan.

Na geparkeerd te hebben wandelden we door deze dreef met naam Bremdonckdreef in Schoten. Op deze foto bemerkt men de licht en donker schakeringen.  Deze dreef is ongeveer een tweetal kilometers lang.

De Laarsebeek vloeiend tussen twee gemetselde muren en dit maar enkele meters ver, waarom dat gedaan is dat weet ik ook niet maar het zal wel zijn redenen hebben gehad.  Bemerk ook hoe snel het water vloeit, lijkt wel een riviertje in de Ardennen.

Toen ik eventjes opzij keek naar buiten zag ik deze poes op een grillig gevormde boom zitten en ze keek heel aandachtig naar mij en liet zich gewillig fotograferen.  Het leverde een mooi kiekje op

Dit is een zicht op de Melkerij, de uitbating is in handen van een concern welke reeds enkele grote zaken in uitbating heeft. Zoals onder andere De Riddershoeve in Schoten. De boom die voor het terras staat is de bewuste grillig gevormde boom van de kat..

Wat ge ook niet meer zo vaak ziet is een echte portier die toezicht houdt en tegen ieder binnenkomende gast een welkomst woord zegt en de buitengaande gasten hartelijk bedankt. Daarvan moest ik natuurlijk een foto van maken.  Het was een heel lieve en vriendelijke man en graag bereidt om een babbel te doen.  Volgens deze man is er nog slechts één andere portier in functie een uitstervend beroep

Dichters kennen beroemde streken zonder daar te zijn geweest.

Feestelijker dan het feest zelf is de dag voordien.

Een glas koud water na de dronkenschap, een heerlijkheid die de geheelonthouder nooit kent.