Categorie: OLDIES

Buiten mijn eigen cd’s en die van pa, slingeren er hier ook nog enkel rond van dochterlief. Kwestie van de hoop te vergroten!!!
Het zal jullie wellicht niet verbazen wanneer ik zeg dat haar en mijn smaak van muziek, mijlen ver uiteen ligt.

Maar zo heel af en toe klinkt er in mijn oren een bekend melodietje op een van haar cd’s. En wanneer ik haar dan vertel dat dit een oldie is, dan kijkt ze me ongelovig aan en moet ik dat meteen bewijzen.
Negen keren van de tien kan en doe ik dit dan ook.

Zo ook met het liedje van vandaag.
De zangeres was mij totaal onbekend, het nummer evenwel kende ik maar al te goed.
Origineel is het een nummer (voor zover ik weet althans) uit 1962 van, Ray Charles.
Maar het werd veelvuldig gecoverd. Onder andere door Johnny Mathis, he Lipske!

Dochterlief was een klein beetje ontgoocheld met die informatie, want ze vind het “een keigoed nummer”.
Ze vond het allesbehalve leuk dat haar “oude moeder” lang geleden reeds op dat liedje had geslowd met háár liefste van weleer.

Toen ik haar troostte met de woorden: “onze smaken liggen dan toch niet zo ver uit elkaar”, viel dat precies ook al niet in goede aarde… hahaha!

Misschien kan ik het goed maken door hier de versie te laten horen van diegene die zij prefereert.
Tenslotte is het bijna kerstmis en dat betekend “vrede op aarde aan alle mensen van goede wil”… toch!
Bovendien moet ik toegeven dat die het helemaal niet slecht doet.
Maar oordelen jullie zelf maar wanneer je luistert naar:

YOU DON’T KNOW ME

JANN ARDEN

Bekende nummers: Time for Mercy (1993), Happy? (1997), Love Is the Only Soldier (2003), Oncover Me (2007), Free (2009)
Meer lezen over deze zangeres…klik op onderstaande button

“’t Zijn geen winters meer zoals vroeger!” Hoe vaak hebben we dat niet horen zeggen?
Wel, deze winter begint er toch al op te gelijken he?!

De winter is het jongste seizoen. In den beginne…hadden we maar drie seizoenen.
Pas enkele duizend jaren na het ontstaan van onze aarde, trof een nog steeds ongeïdentificeerd voorwerp onze aardbol.
En daardoor werd de stand van onze planeet voorgoed veranderd en werd ons vierde seizoen geboren, de winter.

En die winter laat ons vandaag weten dat hij bijlange na nog niet op pensioen is.
Dat hij nog flink van zich af kan bijten en nog stevig op zijn poten staat.

Ach, het heeft zijn charme, dat mooie witte landschap. Het nodigt zelfs uit tot wandelen.
Dik ingeduffeld en met slipvrij schoeisel aan is het zelfs heerlijk om die koude in je neus te voelen bijten.
En met deze winter in gedachten zeggen misschien onze kleinkinderen later ook wel: “Het zijn geen winters meer als vroeger!”

Ik kies vandaag voor een voor de hand liggend lied. Een lied dat wonderwel past in deze door sneeuw bedekte wereld.
Elke beetje zanger(es) heeft het op zijn repertoire staan. Vandaag kunnen jullie luisteren naar de versie van een dame die heel wat in haar mars had.
Luister en wandel mee door het:

WINTER WONDERLAND

MET

ARETHA FRANKLIN.

HEB EEN KNUSSE EN WARME DAG!

Zo af en toe heb ik zulke gekke invallen dat ik achteraf zelf heel bedenkelijk mijn wenkbrauwen frons.
Zo ook voorbije zondagavond toen ik zomaar besloot om naar onze kerstmarkt te trekken.
Maar dat had ik beter niet gedaan!

Er was een massa volk en de lekkere geuren kwamen me langs alle kanten tegemoet.
U zou het vast heel gezellig gevonden hebben.
Helaas, ik voelde de kerstsfeer niet.

Bij mij kwamen enkel de herinneringen naar boven  aan al die vorige kerstmarkten die ik samen met mijn liefde had bezocht.
Ik herinnerde mij die kerstmarkt in Mechelen, de woonplaats van dochterlief, en waar wij samen met haar en haar vrienden genoten van oesters en Cava.
Ik herinner mij de kerstmarkt in Aken waar ik met een tombola een prachtig kerststuk won.
En dan was er ook de kerstmarkt in Valkenburg, waar we dicht tegen elkaar aan liepen om ons warm te houden, en waar ik die mooie kerstballen vond die ik al zolang zocht.

En door al die herinneringen voelde ik me plots tussen heel die massa lachende en vrolijke mensen heel eenzaam en alleen.
En zonder ook maar iets te kopen of te nuttigen keerde ik terug huiswaarts met een zwaar gevoel in mijn hart.
Want hoewel het reeds meer dan een jaar geleden is dat we onze relatie verbroken, is een kerst zonder hem nog altijd geen kerst voor mij.

En om een beetje duidelijk te maken hoe ik me zondagavond voelde op die kerstmarkt tussen die massa mensen, vandaag dit lied op mijn blog:

THE CROWD
(1962)

ROY ORBISON

HEB EEN FIJNE WEEK!

Country & Western liedjes hebben mij ook altijd al kunnen bekoren. Ze vertellen veelal een verhaal, puur uit het leven gegrepen.
En zo is er in dat genre een liedje dat tegen mijn levensverhaal aanleunt.

Onlangs vertelde ik op mijn ander blogje dat ik van mijn hart een steen heb gemaakt en al mijn lappen stof heb weggegeven aan mijn buurvrouw. Dit omdat naaien me nooit meer zal lukken, toch niet in die mate als voorheen.
Want hoewel ik gans mijn leven heb gewerkt in de horeca, ben ik kleermaakster van beroep.

Kleding ontwerpen en maken was mijn passie.
Reeds als kind maakte ik poppenkleedjes en had mijn pop de meest uitgebreide garderobe uit de hele omtrek.
Later, als volwassene, zat ik aan mijn naaimachine wanneer ik ook maar even de tijd had, of zat met mijn neus in de modeblaadjes om ideetjes op te doen.
En al zeg ik het zelf, ik heb heel mooie dingen ineengestoken.

Ik vraag mij af of mijn kinderen ook met fierheid terugkijken op die zelfgemaakte kleding die zij toen droegen, en of ze beseffen dat het ook vaak uit pure noodzaak was dat ik ze maakte.
Net zoals deze zangeres met heel veel liefde terugdenkt aan haar:

COAT OF MANY COLOURS
(1971)

Meest bekende nummers: Here You Come Again, Baby I'm burnin' , Jolene, 9 To 5, Will Always Love you, Islands in the Stream (met Kenny Rogers), When you tell me that you love me.
En natuurlijk, Coat of Many Colours waarin Dolly Parton haar eigen armoedige jeugd beschrijft.
Meer lezen....klik op onderstaande button

Wie mijn “Huismusje” blog een beetje volgt weet dat ik zo fortuinlijk was om gratis een loep te krijgen van een zeer lieve dame.
Met die loep, en nog twee brillen erbij op mijn neus, kan ik weer min of meer de tracklist lezen op mijn cd’s.
En dus ben ik ook weer gaan snuisteren in de cd’s van pa.

Pa hield buiten van lichte klassieke muziek en operettes, ook heel erg veel van musicals.

**Een musical is in feite een vorm van een gezongen theaterstuk en deed zijn intrede in het begin van de twintigste eeuw.
Het geïntegreerde geheel bevat zowel humor, pathos, liefde en woede. Het verhaal is een combinatie van woorden, dans en muziek.**

Uit mijn kindertijd herinner ik me dan ook de vele musicals die toen op tv kwamen en waar pa dan zo enorm van genoot.
Ook de 78 toeren vinylplaten van musicals, zoals onder meer… Fancy Fair, Annie Get Your Gun, Wonderfull Town,  Oklahoma, Show Boat, The Band Wagon en Ziegfeld's Follies…herinner ik mij alsof het gisteren was omdat ze grijs gedraaid werden op zaterdagavonden en zondagen.

De 78-toeren platen zijn op een bepaald moment met het vuilnis aan de deur gezet, iets wat ik nu nog steeds heel jammer vind.
Pa kon zijn geluk dan ook niet op toen de cd verscheen en al die oude musicals in een nieuw kleedje werden gestoken.

En zo kan ik vandaag een lied laten horen uit “South Pacific” een musical uit 1949. De muziek is van Richard Rogers, en de tekst is van, Oscar Hammerstein.
In 1958 werd de musical verfilmd met in de hoofdrollen, Rossano Brazzi, Mitzi Gaynor, en John Kerr.

In feite is dit lied een duet. Ik geef jullie vandaag echter de enige versie die ik bezit.
Ik hoop dat jullie kunnen genieten van dit stukje nostalgie uit vervlogen tijden:

SOME ENCHANTED EVENING

JOHN GARY

John Gary begon reeds et zingen op vijfjarige leeftijd.
Op negenjarige leeftijd won hij een driejarige beurs aan de prestigieuze kathedraal van Sint Jan School in Manhattan. Op 12 jarige leeftijd had hij al meerdere onderscheidingen gewonnen.

Eens volwassen zong in films en had zij zijn eigen tv show op Brodway.
Hij verscheen ook 30 keer als gast in “The Tonight Show”.
Hij reisde over de hele VS en Canada met ongeveer 40 concerten per jaar.

Gary werd door velen beschouwd als een van de beste crooners.
Hij stierf op 4 januari 1998, op 66-jarige leeftijd.
Veel meer over deze zanger kunt u lezen door op onderstaande button te klikken

NOSTALGIE IS THUISKOMEN
BIJ DAT DIERBAARS
DAT WE ZIJN KWIjT GERAAKT.

Zo af en toe jezelf verwennen, of noem het troosten, mag.
De een doet dat door te gaan shoppen, de ander dompelt zich onder in de romantiek van een boek of film.
Ik vind mijn troost in de muziek.
En er is een liedje waarbij ik me persoonlijk aangesproken voel, omdat mijn naam er in voor komt.

In mijn kinderlijke fantasie dacht ik werkelijk dat het liedje speciaal voor mij gemaakt was!
Telkens ik het het op de radio hoorde liet ik mij meedrijven met die fantasie… want fantasie verdrijft pijn en verdriet.
Nu, zovele jaren later, heeft het liedje nog steeds dat beetje magie in zich dat me als kind zo vaak deed lachen….en hopen.

Zodoende draag ik vandaag dit liedje in de eerste plaats op aan mezelf.
Maar ook aan ieder van jullie die een moeilijke tijd hebben doorstaan, of nog tegemoet gaan. Als troost en als schouderklopje.
Want een potje janken mag…maar daarna moet je weer gaan lachen!

Hopelijk hebben jullie ook een liedje dat jullie troost biedt.
En anders, lach je toch gewoon mee met dat van mij:

KLEINE LUCIENNE
(1959)

CONNY FROBOESS

In het begin van haar carrière stond ze bekend als “Die kleine Cornelia” Later werd dat Conny.

Conny Ftoboess won in Europa aan populariteit door haar deelname aan het songfestival in 1962.
Ze werd zesde met het lied “Zwei kleine italiener” dat een grote hit werd.

Van de week hoorde ik praten over het ‘Polonaise Festival’. ‘k Had er nog nooit van gehoord.
Toen ik het verslag zag, vroeg ik me af wat het verschil was met een ‘Schlager Festival’?! Niets, zo bleek.
Want op een Schlager festival gaat het publiek aan de polonaise, en op dat Polonaise Festival werden allemaal Schlagers gezongen.

Nu in principe is een schlager een Duitstalig lied en betekent letterlijk 'succeslied'.
Maar de Nederlanders zijn er ook dol op en zo doet de Nederlandstalige Schlager ook zijn duit in het zakje.

Nu ben ik zelf niet echt een Schlager mens, hoewel ik zo af en toe een liedje tussendoor best kan pruimen. En hoewel de meeste muziekfanaten er wat smalend over doen, feit is dat de Schlager een gangmaker is en blijft op feesten of andere leuke bijeenkomsten.

Zelf ben ik, vele jaren geleden, ooit eens op zoek gegaan naar zo een schlager nadat ik het gehoord had op de radio.
Ik heb verdorie nog hard moeten zoeken ook want mijn toenmalige platenboer had er nog nooit van gehoord. En mijn gezang hielp hem ook al geen stap verder! Hahahaha….;))

Om jullie oren niet te erg te teisteren zal ik het vandaag maar laten zingen door iemand met talent.
Ben benieuwd of jullie het nog kennen?
Luister en dein mee op de klanken van:

LA MONTANARA
<(1973)

HEINO

Heino werd geboren als, Heinz-Georg Kramm, op 13 december 1938, te Dusseldorf, Oberbilk.
Hij is een Duitse zanger van schlagers en volksliederen.
Zijn oorspronkelijk beroep is banketbakker.
Momenteel heeft hij een café in Bad Münstereifel, waar zijn zoon Uwe, de honneurs waarneemt.

Heino’s pad liep niet altijd over rozen.
Zijn dochter Petra, pleegde in 2003 zelfmoord.
Zelf lijdt Heino aan een oogziekte, namelijk ‘De ziekte van Graves’ waardoor zijn rechteroog uitpuilt.
Vandaar zijn donkere bril.

Heino begon met zingen op bruiloften en partijen in 1955.
Pas tien jaar later nam hij zijn eerste plaat op.
Zijn grootste hits variëren van berg- en zeemansliederen, marsmuziek en volkswalsen tot echte 'schlager'-krakers.

Heino geniet nog altijd een grote populariteit.
Een bekend onderzoeksinstituut maakte bekend dat Heino bekend is bij 98% van de Duitse bevolking.
Hij behoort samen met Udo Jürgens tot de bekendste Duitstalige zangers.

Hij heeft ook over de hele wereld opgetreden.
Bijzondere optredens vonden onder andere in Las Vegas en Zuid-Afrika plaats.

In juli 2009 trad Heino samen met André Rieu nog op in 't Vrijthof in Maastricht.

HET LIED

La Montanara is het lied van de bergen, en het is geschreven door Toni Ortelli
Ortelli schreef de melodie en de tekst in 1927 tijdens een excursie in de Trentino mountains, alwaar hij het hoorde zingen in een taverne door een jonge herder.

Maar het lied is zeker wel meer dan 80 jaar ouder.
Montanara is een Italiaanse stadje in de provincie Mantua waar tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog (1848) een grote slag is geweest.
Het lied wordt beschouwd als een soortement vrijheidslied, als de hymne van de Alpen en is zelfs uitgegroeid tot een heus volkslied.
Het lied is dan ook al ontelbare keren gecoverd door allerlei koren en solo artiesten.

EEN GENEESMIDDEL TEGEN GROTE ZORGEN
ZIJN:  KLEINE VREUGDEN

Ik denk soms met een beetje heimwee terug aan die weekenden waarop we steevast gingen dansen.
Niets kon ons tegenhouden.
We merkten niet eens de blaren op onze voeten wegens te hoge hakken en te smalle tippen. We voelden de pijn pas op maandagmorgen, hahaha.

Er werd toen nog écht gedanst!
Je had de jive, de rock ’n roll, de twist, de cha cha cha….enz.
Het hoogtepunt van de avond kwam met het doven van de lichten en de blacklights die aanfloepten.
Dat was het “trill” moment! Het moment waarop je met je uitverkorene drie minuten lang danste op een tegel, héééél dicht tegen elkaar.
“Ne plakker” zo noemden we het toen.

Maar het overgrote deel van de avond was het zwieren en draaien geblazen.
En wat ook meestal niet ontbrak was, de kuskes dans.
Feest voor de meest gegeerde, sneu voor de muurbloempjes!
Maar die laatste konden zich dan weer uitleven op dat wat ik jullie vandaag laat horen.

Muurbloempje, of niet, we kennen hem allemaal!
En we kunnen het nog steeds, niet dames?!
Dus schuif de stoelen aan de kant en leef je nog es uit op de:

THE HUCLEBUCK
(1963)

CHUBBY CHECKER

Zijn artiestennaam ontstond door het feit dat hij door zijn vrienden al "Chubby" (Engels voor dikkertje) werd genoemd en zijn Fats Domino imitaties, hetgeen de leuke woordspeling Chubby Checker opleverde.

Reeds op jonge leeftijd leerde hij piano spelen, drumde hij en imiteerde diverse zangers.
ijdens zijn middelbare schooljaren verzon hij samen met zijn schoolvriend Fabian Forte dansjes voor schooloptredens.

Chubby Checker staat ongetwijfeld het meest bekend om zijn dans, De Twist.
Maar zijn dansjes zoals, the Pony, the Fly en de Hucklebuck, zijn ook geen onbekenden.

Meer lezen over deze zanger….klik op onderstaande button

Wie het verhaal van de opera Turandot kent of is gaan lezen via de link op mijn vorig logje, zal weten dat de aria ‘Nessum Dorma' getuigt van  ware liefde.

Ieder mens heeft behoefte aan liefde; aan geliefd te zijn en lief te hebben.
Maar liefde is een wisselwerking. Je geeft liefde en je krijgt liefde terug.
 Liefde is evenmin steeds een hellend vlak, rozen hebben doornen weet je wel.

Liefde heeft zo zijn eigen wetten.
De voornaamste wet is het willen wegcijferen van jezelf en de bereidheid om te geven zonder voorwaarden.
En mijn lied van vandaag is een mooi voorbeeld van zulke bereidheid

Het lied werd geschreven en opgenomen in 1997 door, Bob Dylan.
Ondertussen is het al vele malen gecoverd door tal van zangers en zangeressen, zoals o.a. door: Billy Joel, Garth Brooks, Adele en Luka Bloom.
Ik laat jullie vandaag naar de versie luisteren die ik zelf het mooist vind.
Ik hoop dat jullie genieten van:

TO MAKE YOU FEEL MY LOVE.

TRISHA YEARWOOD

Buiten zingen en acteren heeft zij ook een kookboek geschreven, samen met haar moeder.
Ik ben al vele jaren fan van Trisha Yearwood en er valt een hele boel over haar te vertellen want zij heeft in de loop der jaren een mooi palmares opgebouwd.
Voor wie meer wil lezen over deze zangeres, en die moeite is ze zeker waard, verwijs ik jullie graag door. Klik daarvoor op onderstaande button…

Op vrijdag 29 november was ik op uitnodiging van vrienden te gast op een playbackshow.
De show werd uitgevoerd door het amateur gezelschap, ‘Funnery’. En dat die naam niet ijdel gekozen is bewijst het feit dat het grote fun alom was.
De zaal zat overladen vol en zelfs de lokale tv is komen filmen. Ook de burgemeester, een vrouw in dit geval, kwam een kijkje nemen en zag dat het goed was.
Wanneer je daarbij weet dat de ganse organisatie, zoals regie, decor en kleding, allemaal in elkaar wordt gestoken door vrijwilligers die enkel tot doel hebben om de senioren een leuke namiddag te bezorgen, dan kun je daar enkel maar heel veel bewondering voor hebben.

Op een bepaald moment werd Will Tura geplaybackt en een van die liedjes wierp mij jaren terug in de tijd.

Ik denk dat je met recht en reden mag zeggen dat onze Will Tura de Keizer is van het Vlaamse lied!
En ook al ben je misschien geen fan, je kan niet anders dan bewondering hebben voor wat die man allemaal gepresteerd heeft in ons kleine landje. En nog steeds met veel elan brengt, ook al is hij ondertussen 70 jaar!

Maar voor hij die ‘grote meneer’ werd, trad hij op, zoals zovele beginnelingen, in kleine achteraf zaaltjes en/of feesttenten.
En zo gebeurde het dat hij op een keer een optreden gaf tijdens het jaarfeest van mijn korfbalclub.

Op dat moment was ik 11 jaar oud en wist totaal niet wie die jonge knappe man was, want had nog nooit gehoord van Will Tura.
Mijn vriendin daarentegen, twee jaar ouder dan ik, was er wild van hem. En toen hij dan zijn toenmalige nieuwste nummer bracht viel ze dan ook zowat in katzwijm.
Even later moest en zou ze een handtekening laten zetten op het bewuste singeltje dat ter plaatse werd verkocht.
En zo kwam het dat zij haar handtekening kreeg en ik een handdruk met een lieve lach.

En zo simpel kan het zijn om tijdens een ludieke playbackshow weg te dromen naar haast vergeten herinneringen.
Om die herinnering weer nieuw leven in te blazen geef ik jullie (met dank aan mijn lieve vrienden) vandaag het lied dat hij toen zong.
En wanneer jullie eveneens mooie herinneringen hebben aan dit liedje, laat het me dan vooral weten he!
En anders, luister en geniet gewoon van:

JE LIEGT
(1963)

WILL TURA

Reeds op heel jonge leeftijd leert hij mondharmonica, accordeon, piano en drums spelen.
Hij is pas negen wanneer hij voor het eerst geboekt wordt als, 'De jodelende cowboy'.
Al snel ontpopt hij zich als een getalenteerde imitator van Gilbert Becaud en Nat King Cole.
Hij is 15 wanneer hij een job als gitarist krijgt aangeboden bij, 'Freddy’s Dansorkest'.
Op zijn 18e verjaardag treed hij voor het eerst solo op onder de naam, Will Tura, en in juni 1959 doet hij zijn eerste televisieoptreden in het Amerikaans Theater.

In 1957 tekende Tura een platencontract met de grootste Belgische uitgever van dat ogenblik, Jacques Kluger, en die stimuleert hem om eigen liedjes te componeren.

Begin 1960 neemt Jean Kluger, zoon van Jacques, de taak van producer over en 40 jaar later is deze nog steeds zijn producer en uitgever.

In 1962 scoorde Will Tura zijn allergrootste hit met 'Eenzaam zonder jou' en de single ging 60.000 keer over de toonbank.
Vele hits volgden, van kleinkunst en chanson tot vrolijke Nederlandse pop van 'Sinatra-achtige dingen' tot gospel, rock-'n-roll, country en zelfs een streepje rap.
Dertig jaar later verkoos een opiniepeiling in een Vlaamse krant 'Eenzaam zonder jou'als grootste Vlaamse hit aller tijden.
Het is nog steeds het lied waarmee hij het meest geïdentificeerd wordt.

In 1993 zong Tura het lied "Hoop doet leven" op de begrafenis van koning Boudewijn.
In 2001 werd hij door koning Albert II geridderd.

Maar Will heeft tijdens zijn carrière tal van onderscheidingen verzameld, waaronder: Ereburger van Veurne, de gouden erepenning van het Vlaams Parlement voor het genre licht Vlaamse muziek, en won hij driemaal 'Het Gouden Oog' in de categorie 'Beste zanger'.

Momenteel (2009) heeft Will Tura ongeveer 135 albums uitgebracht.

(Bron:Wikipedia)