Nu ben ik niet de persoon om achter het laatste nieuwe snufje aan te lopen, maar vermits men ons toch met de regelmaat van de (analoge) klok om de oren slaat met publiciteit voor 'digitale TV' ben ik dan toch maar even gaan rondneuzen.
En wat blijkt:
IK KAN HELEMAAL GEEN DIGITALE TV KRIJGEN, noch bij Belgacom noch bij Telenet ... wanneer ik mijn postcode intik, krijg ik de melding: "voor uw gemeente is nog geen aansluiting beschikbaar ..." TWEE JAAR terug werd ons dat al 'beloofd' ... met veel toeters en bellen.
En nog zoiets ... wat bekijk ik zoals op tv ... brussel vloms, brussel frans, de drie hollanden, de frankrijken, den BBC, en van tijd Vitaya of iet dat erop trekt, of national geographic Bij Telenet is het al noppes met hun basispakket ... ik kan die zenders niet krijgen of ik moet al een superdeluxe abonnement gaan nemen.
Blijft dus nog alleen Belgacom over
En wat lees ik nu ... Als je bent aangesloten bij Belgacom en je kijkt TV, dan gaat je internetverbinding een stuk trager ...
het gaat inmiddels wat beter met de thaise big-foot.
zijjn mierenpoeder begint wat effect te krijgen, maar hij heeft er ondertussen wel al een paar kilo van binnen via baxter. het goede nieuws is dat men weet dat het van een bacterie komt en niet van een virus en dat het dus normalerwijze redelijk goed te behandelen zou moeten zijn. het slechte nieuws is dat het nog wel een tijdje zal duren vooraleer hij weer de oude zal zijn.
en de boosdoener ? wellicht een insectenbeet ...
ze moeten in Thailand duidelijk nog leren hun dieren aan de leiband te houden.
Van iemand die ik ken en die voor een weekje er tussenuit is geknepen naar Taailand ...
Hij was nog maar één dag terug en hij kreeg hevige koorts, zijn voeten begonnen op te zwellen en wel dusdanig dat hij naar de spoedgevallen moest.
Hij ligt nu al enkele dagen in de kliniek, aan een baxter met mierenpoeder om de beestjes dood te krijgen. Probleem is dat men nog altijd niet weet welke beestjes het juist zijn ... Zolang het maar zijn voeten zijn en hij geen bloemkoolkop krijgt, mag hij nog van geluk spreken.
Wat hebben jullie toch allemaal ?
Je zit een groot deel van jullie leven te betalen voor een huis, waar je met ganse dagen niet bent omdat je gaat werken, en eenmaal jullie kunnen thuis blijven, willen jullie liefst zo vlug mogelijk weer weg ... Waarom zijn jullie dan zo gehecht aan dat huis ?
Zou dat misschien ook het gevolg zijn van één of andere mie kroop ?
Ik heb de foto's te zien gekregen die mijn broer genomen heeft op zijn rondreis door Sina ...
Wat mij opviel zijn de foto's uit Pee-djing. Je zou je aan rikja's verwachten, getrokken door sinezen met een grote omgekeerde talloor op hun hoofd, Awel neen. Het rijdt daar schijnbaar vol mercedessen en volkswagens ... In de winkelstraten zijn er net dezelfde soort winkels als hier in de Nieuwstraat en volgens mijnen broer zijn de prijzen er ook ongeveer gelijk. Iedereen zit er in de verboden stad, waarbij ik me dan afvraag waarom ze dat dan niet de toegelaten stad noemen. Tempel bezoeken ? 10 euro ingang, Tja, Boeddah moet toch ook eten nietwaar (en aan zijn buik te zien heeft hij veel honger)
Ik vraag me toch nog altijd af waarom hij 11 uur op een vliegtuig heeft gezeten om daar te geraken. ...
In het verlengde van mijn recent verworven status van, in een verre verte, toekomstige gepensioneerde, en rekening houdend dat ik mij absoluut moet soigneren, hebben wij ons best gedaan om nogmaals een van onze oude eet-adressen te gaan bezoeken, te weten:
Het was inmiddels al meer dan een jaar geleden dat we er nog geweest waren, maar het blijft toch nog een aanrader. Het is een wat 'trendy' restaurant, duidelijk cosmopolitisch zowel in het bord als er rond , maar het mag er zijn en van mijn part ook blijven, voor het eten dan toch.
Alleen vrees ik dat het niet meer te lang zal duren vooraleer Boris, Igor, Sasha en hun respectievelijke bimbos het ook gaan ontdekken (ik hoorde toevallig aan de ingang wat ruski spreken ...), en dan zal het plezier er waarschijnlijk grotendeels af zijn.
De muziek stond nu al wat luid, toch voor een restaurant, maar allee, dat neem ik er nog wel bij. Maar indien daarbovenop ook Boris nog zou beginnen zingen van Kalika , Kalika, ... dan zou de balans, naar mijn gevoel, aan de andere kant beginnen doorslaan.
Ik zou dus niet meer te lang wachten als ik u was ...
Nu ik tot de 2 en 1/2 de leeftijd behoor, moet ik mij verzorgen.
En dus ben ik naar een massagesalon, speciaal voor heren, gegaan. Neen, neen, het is niet wat je denkt ... vetzakske !
Een echt massagesalon voor echte heren Een Day Spa for Men ...
adres ? Waterloosesteenweg 544 te 1050 Brussel.
oftewel http://www.seame.be
Awel, ik moet zeggen dat het ferm is meegevallen.
Ik werd eerst 20 minuten schoongespoten in een turbo wastobbe met broebbels, veel broebbels.
Vervolgens nam Simoneva (een dartele oostblokkische freule) mij mee naar haar speelkamer waar ik werd gepeeld van kop tot teen, op uitzondering van het centrale gedeelte, gezalfd en geolied, verkleed tot een 'hot-dog en papillotte', terug uitgepakt, geschoren, ontdaan van alle overtollige harige uitsteeksels in oren, neus et wenkbrauwen, en dat alles met een vastberaden zachtheid. (alhoewel het plukken van mijn haartjes mij wel wat tranende ogen bezorgde ... maar ik heb mij niet laten kennen hiervoor, al bij al is het een massagesalon voor mannen ...)
Na een luchtige lunch (zalm) van bij 'le pain quotidien' ging Simoneva terug aan de slag, ditmaal op een ayurvedische manier met abrikozenpitolie. En maar potelen en maar wrijven. Ik begon me zelfs af te vragen of Simoneva niet over meer dan twee handen beschikte, maar ik heb niet durven kijken.
Feit is, en ik meen het echt, dat ik twee dagen nadien nog altijd een gevoel van welbehagen had.
Mannen,
zet jullie vooroordelen even opzij en doe het jullie zullen het je niet beklagen !
Dochterlief zit op dit eigenste ogenblik in Turkije en nonkel W in Bulgarije. Ander dochterlief zit dan weer in Kopenhagen terwijl broer X net terug is uit Peking. Tante Z woont al 25 jaar in zuid Italië.
Daarmee is de zaak zowat rond want veel meer familie hebben wij niet.
Wat hebben de mensen toch om altijd weer op reis te willen naar Timboektoe of MauMau-land. Overgrootvader droomde er van om de stad te zien, grootvader om de zee te zien, vader wilde graag eens op een eiland staan en nu moet het al een atol zijn of het is niet goed genoeg ...
Wat moeten we gaan zoeken aan de ander kant van de wereld, tenzij de andere kant van de wereld ? Temeer dat voor die van de andere kant, onze kant de andere kant is ... en als je maar lang genoeg reist, je terug thuis uitkomt.
Waarom moeten we ons comfortabel ingericht huis gaan inruilen voor één enkele kamer, meestal nog van bedenkelijke kwaliteit, tenzij men gaat voor de 5 sterren of meer. Waarom moeten we gaan braden in temperaturen waar we orendul van worden of ons vel van op de grond valt. Waarom ons eerst laten inenten tegen allerhande ziektes en dan misschien toch nog terugkomen met één of andere beestje waarvoor we dan nog een paar maanden naar het tropisch instituut in Antwerpen mogen lopen. Waarom ons als toerist laten pluimen, tot groot jolijt van de inboorlingen. Waarom doen alsof we plotseling de grootste ontdekkingsreizigers zijn, daar waar we in werkelijkheid op de plekken komen waar er helemaal niets meer te ontdekken valt, anders dan wat te ontdekken valt op, pakweg, het strand van Blankenberge.
Ja maar ja maar, zal je zeggen, Turkije en Bulgarije, dat is toch niet de andere kant van de wereld .. Daar heb je ergens gelijk in ... misschien.
Alleen houd ik er een persoonlijke zienswijze op na. Voor mij begint de andere kant van de wereld op het ogenblik dat ik ofwel water moet oversteken, ofwel meer dan twee dagen met de auto moet rijden.
In deze optiek beperkt mijn bereisbare wereld zich dus tot een cirkel van 1500 km straal met manneke pis als middelpunt.
voilà, het is zover, ik ben nu een ervaringsdeskundige ik het nemen van de 50 kaap. en ik kan nu met zekerheid zeggen : het doet geen pijn.
vanochtend ben is naar het bureau gegaan, met een doos pralines. dat is zowat de gewoonte in het bureau wanneer er iemand verjaart.
en dan krijg je binnen de kortste keren de felicitaties van de collega's. eentje betuigde mij zelfs, lachend, zijn innige deelneming.
nu zijn dat wel felicitaties waar men, door het deponeren van de lokchocolaatjes, zelf om gevraagd heeft
en nochtans ...
enkele maanden terug is er een nieuwe bediende in het bureau gekomen. ik ken deze persoon nog niet echt en omgekeerd.
maar deze persoon zei me met overtuiging: "ik had nooit gedacht dat jij al 50 was ..."
was het gemeend of niet ?
ik zal het waarschijnlijk nooit echt weten maar, al was het maar uit puur eigenbelang, wil ik aannemen van wel. dat zijn zo van die kleine dingen die je een moment doen denken: verdomd, ik leef nog.
ik heb mij voorgenomen dat bij de volgende verschijning van lokmiddel, ik ga proberen iets toepasselijkers te zeggen dan 'gefeliciteerd'
en voor mezelf denk ik:
het is vandaag je 50e verjaardag het is vandaag de einde van de lente maar ook het begin van de zomer.
dit zijn mijn laatste klaviermeppen als veertiger. morgenvroeg zal Hercule een nieuw tijdperk betreden en gaan behoren tot de 'actieve vijftigers'.
owee, owee, daar gaat mij jeugd.
vanaf nu zal ik mij serieus moeten gaan voorbereiden op hangbuikigheid, kinkwabbigheid, prostaatigheid, ...
ik zal mijn halters moeten gaan inruilen tegen pétanquebollen, het zal tai-chi worden in plaats van full-contact cas raté.
maar ik houd het been stijf in de hoop dat dit zal blijven afstralen op de rest van mijn kathedraal, ook al zal die dan overgaan van een gotische naar romaanse.
maar ik mag niet klagen want kijk, welke verjaardag wordt er nog gevierd ? deze van Europa en Europa ? dat is in vijftig jaar nog nooit echt van de grond gekomen !
zou die aankomende vijftig er iets mee te maken hebben dat ik plotseling de col van mijn hemd niet meer dicht krijg ?
De bretoenen moesten het hebben van de zee.
Tussen 1852 en 1935 hadden ze er niets beters op gevonden dan te gaan vissen in Ijsland ...
2.000 mannen hebben ze eraan verloren, verdronken ...
maar ze hebben wel allemaal een gedenkplaat gekregen.
en dat allemaal voor wat: pour la morue.
nu laat ik u zelf even opzoeken wat 'morue' zo allemaal al kan zijn.
smakelijk.