Archief

Wie Bretagne zegt, zegt ook oesters ...
En wie in Bretagne oesters zegt, zegt ook Cancale.

Cancale is een rustig stadje waar sinds mensenheugenis oesters worden gekweekt.
Ze werden zelfs geleverd aan het hof van King Louis (niet de burgemeester van Leuven maar wel deze van Versailles, nummer14 dus)
En zo ging ook de bourgeoisie zijn inkopen doen in Cancale.

Men kon en kan er exemplaren krijgen zo groot als een paardenhoef.

Als je dus langs zou gaan in Cancale, ga dan naar het restautant 'Le pied d'Cheval' (de paardenhoef dus) op de Quai Gambetta (de straat die wij 'op den dijk' zouden noemen).
Geen troelala, maar wel goed en correct geprijsd en een onthaal door een echte bretoen die, jawel, ook nog eens een grapje kan maken met zijn klanten,
6 oesters nr 2 = 7 euro
Je kan ze ook gewoon  kopen aan het stalletje voor het restaurant.

Op zoek naar een rustig gelegen vakantiehuisje voor 2 tot 4 personen, met tuin, perfect onderhouden en voorzien van alle comfort (maar zonder TV evenwel, maar dat is dan ook een bewuste keuze) ?
De buren blijven door de grootte van de tuin op veilige afstand.
( de achterbuur is het huis van ene mevrouw Marie Curie, welke met de opbrengst van haar Nobelprijs een huis aldaar aankocht ... ik heb gecontroleerd ... haar huis vertoont 's nachts geen fluo-schijn)

Ga even kijken op de site van Catherine ...  http//maisondecatherine.free.fr/

Gegarandeerd geen slechte verassingen en als je erbij zegt dat je van tuinieren houdt is Catherine wellicht bereid je te adopteren.


 

Op weg naar Bretagne moet je hoe dan ook door Normandië ,en wie zegt Normandië zegt  ook D- Day op 06 juni1944, le débarquement ...
De lokale radio's wijden hier dan ook veel aandacht aan, er ergens terecht.
In het geval dat nonkel  Sam en  en nonkel Winston  niet zouden hebben besloten om op bezoek te komen, liepen we nu misschien nog rond met overontwikkelde rechter arm en een snorretje.

Feit is dat ik, zowat zappend op de radio, ben terecht gekomen op Europe 1.
En daar kwam een historicus uitleggen wat je juiste toedracht is geweest van de 'débarquement'.
En dan blijkt dat men helemaal niet de bedoeling had om Frankrijk te bevrijden, zoals men dit in Frankrijk pleegt te geloven.
Que néni,
Voor hetzelfde geld was er helemaal geen débarquement geweest in Frankrijk ...

De Engelsen hadden het immers niet echt begrepen op 'the froggies' (de kikker-eters - de Fransen) en 'the yanks' kon het in weze geen barst schelen of ze nu langs Normandië of langs Denemarken of langs eender wat er tussen ligt het 'oude continent even zouden gaan schoonvegen'.
Ook over de strategie waren ze het niet eens ...
Winston wou het allemaal wat kalmer aan doen terwijl de Cowboy er gewoon recht op af wilde gaan.
Aan de andere kant zat Jozef, die met zijn fles wodka,  te wachten en hem kon het eigenlijk ook niet echt schelen wie en hoe eerst het hoekje zou omgaan.

De amerikanen vonden de engelsen maar snobs  en omgekeerd werden de amerikanen aanzien als een bende boerenkinkels.
Kwam er nog bij dat een amerikaanse soldaat 2/3 meer soldij kreeg dan een engelse soldaat, en dus meer grieten kon versieren, met nijd en afgunst tot gevolg + dat de amerikanen nog met een duidelijke scheiding zaten tussen blanke en zwarte soldaten, hetgeen ook voor de nodige problemen zorgde in zowel Engeland als Frankrijk waar niets op die rassenscheiding was voorzien (geen aparte pubs, ...)

En de Normandiërs ... die waren ook al niet onverdeeld gelukkig ...
Eerst hadden ze de bommen van de duitsers gekregen ... dan de bommen van de geallieerden ... beantwoord dan weer door de bommen van de duitsers ... om uiteindelijk te blijven zitten met een hoop soldaten die soms nogal moeilijk hun handen konden afhouden van de net bevrijdde dames.
De 'bevrijders' werden dan ook regelmatig met een scheef oog bekeken ...

De werkelijkheid schijnt dus wel heel anders te zijn geweest dan hetgeen we al 20 keer te zien hebben gekregen in de filmklassieker ' The longest day' ... en wat mij nog het meest verwondert is dat dit gezegd wordt op een franse, nationale radiozender waar men tot nu toe de kwalijke neiging had om constant Frankrijk op te hemelen en te aanzien als het middelpunt van de wereld.

De volgende keer dat u door 'la douce france' rijdt, stel dan even uw radio af op Europe 1.
Geen muziek, alleen maar gebabbel, maar het kan soms heel interessant zijn.

hierbij mijn welgemeende excuses voor het tijdelijk stilvallen van dit blog.

ik heb evenwel een paar verzachtende omstandigheden.

vooreerst ben ik nog altijd bezig met de constructie van een kopie van de chinese muur in opdracht van en buitenlandse jonkvrouwe welke kampt met een walrusprobleem. (cfr vorige berichtgevingen)
de oplevering is voorzien tegen 2022.

komt daar bovenop dat ik de kamer van één mijner dochters heb omgebouwd tot bureau en mijn bureau tot een bibliotheek/televisiekamer en dat alles met mijn mastercut 1000 (cfr vorige berichtgeving).

vervolgens heb ik een bijkomende opdracht ontvangen van mijn wederhelft om onze oprit te voorzien van een nieuwe bestrating, hetgeen tot mijn eigen grote verbazing, al voor meer dan de helft is gelukt.
nu moet ik er ook bij zeggen dat ik hierbij wel de intellectuele en musculaire hulp heb gekregen van de kleerkast mijner jongste dochter.
eerlijkheidshalve moet ik zelf zeggen dat eerder ik hem geholpen heb ...

maar dit heft mij niet belet om zo nu en dan enig teken van leven te geven op een paar andere weblogs. Het gaat namelijk een stuk vlotter om in te spelen op de de anderen geschreven teksten dan er zelf uit de (opgestroopte) mouw te schudden.

ik weet het, dat noemen ze parasiteren ... maar ik zie het eerder als een vorm van symbiose.

tedoeme, ik moet absoluut gaan rusten want ik begin woorden uit te kramen die ik zelf maar half begrijp.

dus:
so long, farewell, auf wiederseen, goodbeye.
ik neem nu de trapp richting het land van Orpheus.

één vijs, twee vijzen, drie vijzen, ... vier vijze, ... vijf vijz, ... ze

zeg dat het niet waar is ...

krijg ik vandaag toch wel een aangetekende brief van Fiat auto.
en wat blijkt:

onze romeo moet op vraag van de constructeur terug naar de garage voor een controle.
"het gaat hier om een afwijking van de veiligheidsparameters"

?!?!?!?!?

wij rijden dus al vijf jaar rond met een wagen met een afwijking in de veiligheidsparameters ?!?!?!?

Nu ik mijn emoties terug wat onder controle heb, zal ik proberen verder te gaan met de Alfasaga

De eerste weken rijdt men altijd heel voorzichtig met een wagen , dat is normaal.
Maar eenmaal men zowat de gewoonte begint te krijgen, durft men ook al wat vlugger te rijden.
Het was ons al opgevallen dat wanneer we met deze Alfa over een verkeersdrempel reden, de voorsteven wel eens de grond durfde te raken.
In die mate dat na enige tijd ik een rubber stuk op mijn oprit vond.
Bij controle bleek dit ofkomstig te zijn van onderaan de bumper.
Geen probleem evenwel, dit ruberen sierstuk was nauwelijks zichtbaar en dus probeerde ik het zelfs niet terug te bevestigen.
Nochtans had dit makkelijk gekund, want ik stelde vast dat het gewoon met nietjes was bevestigd ...

Enfin, nog enkele weken later reed mijn echtgenote een inrijlaan van een kliniek binnen waar een soort ezelsrug was aangebracht. Niet dat ze te vlug reed, helemaal niet, maximaal 10km/uur maar toch hoorde ze een tik onderaan de wagen.
Niets aan de hand ... tot wanneer ik s'avonds thuis kwam met mijn wagen en bij de op de oprit rijden vaststeldde dat er een zwarte vlek onder de wagen was ...

Jawel, de carter had dus een tik gekregen en lekte.

Naar de garage, 450 euro.

Enkele maande later, in de winter, het had gevroren en gesneeuwd en ditmaal was ik met de alfa op stap, rijd ik in een kleine 'boerenweg'. een baan in zeer slechte staat, met veel putten.
En jawel, TIK, carter een lek, 450 euro.

Dan begint men zich toch wel vragen te stellen ...
en wat blijkt:

de uitlaat is vooraan bevestigd met een beugel en de vijzen van deze beugel zitten vast in het metaal van de carter.
dus: wanneer men onderaan iets raakt, raakt men met die beugel, maar deze geeft dat mooi door aan de vijzen en deze geven dat weer mooi door aan de carter en : bingo.

Dus gevraagd om die beugel te verwijdern want uiteindelijk bleek deze niet echt noodzakelijk te zijn.
Sindsdien geen carters meer kapot gereden.

MAAR

na een goed jaar stelde ik vats dat de wagen toch wat minder goed 'trok'.
Even laten nakijken ...
de schijf van de koppeling vertoonde een gebrek.
Koppelingschijf vervangen onder garantie.

Een paar maanden later hoorde ik een piepend geluid bij het starten
Even laten nakijken.
Startmotor vervangen onder garantie.

Nog enkele maanden later:
De deurklink van deur aan de bestuurderszijde doet het niet meer
Vervangen onder garantie.

Nog enkele maanden later:
Terug dat piepend geluid bij het starten
Tweede startmotor vervangen onder garantie.

Nog een paar maanden later:
De deurklink aan de passagierszijde doet het niet meer.
Vervangen onder garantie.

Inmiddels is de garantieperiode verstreken ...

Daar gaan we weer:
De deurklink aan de bestuurderszijde doet het niet meer.
Vervangen op eigen kosten.

De passagierszetel vooraan verliest een vijs waardoor de rugleuning wat scheef komt te staan.
hersteld op eigen kosten

Het raam aan de passagierszijde hapert.
Nog niet hersteld maar ja ...

Een lek in de watreleiding
hersteld op eigen kosten

En jawel, daar heb je terug dat pipend geluid bij het starten, dus een derde startmotor.
Op eigen kosten

Ik ga nu toch even navraag doen want misschien is er wel zoiets als een getrouwheidskaart met stempels en krijg ik dan bij mijn tiende startmotor een korting.
 
Maar de vrouw des huizes houdt van haar Romeo ...

Het moet gezegd, het is een zeer comfortabele wagen en hij is echt zeer aangenaam om meer te rijden. Op gebied van wegligging kunnen er veel een puntje aan zuigen.
Binnenuitrusting is zeer goed afgewerkt, lederen zetels, geluidsinstallatie van Bose, alles erop en eraan en uiteindelijk goedkoper dan bvb een Toyota van hetzelfde kaliber.

Wij hebben voordien een paar Toyota's gehad en het is waar, deze hebben NOOIT pech.
Maar op gebied van rijgedrag is er toch een wereld van verschil.
Wij  heben het ook niet zo begrepen op de 'deutsche kraftwagens'  zoals Opel en VW of zelfs de duurdere Audi of BMW.
Zelf rijd ik tot nu toe met een Renault.
(maar heb voordien al verscheidene Opel's en een Seat versleten)
Heel comfortabel die Renault, maar gelukkiglijk een bedrijfsvoertuig want indien ik alle herstellingen die aan dat voertuig al zijn uitgevoerd zelf had moeten betalen ...

Ik zou dus willen belsuiten met de wijze raad:

een Alfa Romeo is een mooie wagen maar je mag hem niet in huis halen.

ik bevestig en onderteken

bij "I Latini" op het Sint Kathelijneplein moet je zijn, zeker weten.