Inkoopkes doen voor uwen interieur en tegelijkertijd de randen van de beschaving verkennen ?
Het is mogelijk richting noord bij noordwest in Spiere-Helkijn ...
U zal het zelf moeten opzoeken op een kaart want bij het intikken op een GPS komt er gegarandeerd rook uit het toestel, maar het bestaat echt.
Aan de Ijzeren Bareel vindt u, als alles goed gaat, woonwinkel SLOTS. Het is een beetje Flamant-achtig maar dan beter, naar onze goesting dan toch. Een grote collectie tappiseerpapier, meubelstoffen, meubels en garnituren.
Verhongeren moet je er ook niet doen. Er zijn zelfs mensen die er komen gewoon om iets te eten, nogal wat fransosen want de grens is ook maar een mussenscheet verwijderd.
Je kan ook de straat over steken waar je dan een decoratiezaak vindt die het eerder oostelijk gaat zoeken. Lachende boedha's, slapende boedha's, serieuse boedha's, boedistische boedha's, ... U kan er ook een samenvattingen vinden van de zoölogie van Antwerpen in de vorm van een olifant die op een rat zit en het nog plezant vindt ook, of een kruising tussen een madam en een octopus, ... Veder nog rietwerk.
Even verder is er nog een interieurzaak waar het wat rommeliger aandoet en waar men blijkbaar nog op zoek is naar een eigen stijl, en dus maar van alles wat bijeen heeft gezet.
En natuurlijk is er de onvermijdelijke Auchan in de buurt (Leers) waar je de Sarkozistische economie kan ondersteunen.
Voor het geval van kan je nog altijd effekes doorduwen tot het eiland Lille.
Herinnert u zich nog de skeletten van de dinos in het natuurhistorisch museum aan de cinquantenaire in Brussel ?
Die dingen stonden daar al zo lang op dezelfde plaats dat ze al bijna in fossielen veranderd waren.
Uit goede bron heb ik vernomen dat er eindelijk een ietwat modernere look is gegeven aan het museum en dus wordt het misschien wel tijd om er terug een bezoekje te brengen.
Het is maar een suggestie nietwaar ...
Maar, op een museumbezoek moet men zich voorbreiden en dus is Poireau even gaan kijken in Bernissart waar enkele miljoenen jaren terug een dinokennel stond en waar men dus de beentjes heeft opgegraven
Bernissart, le pays de l'iguanodon ...
En waar ligt Bernissart dan wel zal u zich afvragen.
U rijdt vanuit Brussel richting Parijs, de E19 dus en voorbij Mons, net voor u aan de Franse grens komt slaat u rechts af richting Doornik oftewel Tournai. Zowat halverwege tussen Mons en Tournai ligt Bernissart in het land van de prille Schelde. Bien fait pour les Français, want het zijn dus wel degelijk belgische dino's.
Als u nu eens een verloren gat wil zien, wel daar is het een verloren gat.
Voorzie uzelf van een thermos koffie want indien u het lumineuse idee zou krijgen om ergens binnen te stappen om een koffie te gaan drinken is de kans groot dat u een bak afkooksel van gisteren voorgeschoteld krijgt. Vraagt u naar koffie van vandaag, dan zal u morgen nog eens moeten terug komen. In het beste geval bekomt u een plastic filterken waarvoor dan eerst een prehistorische waterkoker wordt boven gehaald.
Mogelijks is dit alles opzettelijk gedaan om in de dino-mood te kunnen blijven, maar ik betwijfel het.
Feit is dat het er in putteke winter een ijzige bedoening is, echt truusteluus, en dus lijkt het mij een ook aannemelijke theorie te zijn dat de dino's het voor bekeken hebben gehouden omwille van een al dan niet subiete ijstijd.
Maar we mogen niet te vlug opgeven.
Weldra wordt het weer lente en dan gaan in Bernissart de Pteranodons weer fluiten waardoor het er al en stuk aangenamer zal uitzien.
T'is weer zover, Ciboulette heeft weer een uitstap gevonden ... Naar de kelders van den Abbatoir in Anderlecht.
En wat is er zoal te vinden in de kelders van een slachthuis ? Een hoop dode dinges ... Ja, ik weet het, ons Ciboulette is een beetje speciaal op dat vlak.
Enfin, ze wilde dus absoluut gaan zien naar Plastic Bertrand, niet de zanger maar wel Bertrand die, om god weet welke reden, ooit besloten moet hebben om van zijn afgestorven body een plastinaat te laten maken.
Bertrand is dus leeggezogen geweest, volgepompd met plastic, zijn vel afgedaan en wordt nu, tegen betaling natuurlijk, tentoongesteld als een soort opgezette muskusrat.
En dat is dus waar Ciboulette absoluut wil naar gaan kijken ... Wel dan toch zonder mij ! Dat men geïntersserd kan zijn in anatomie kan ik begrijpen, maar ingaan op de platte commerce van 'Körperwelten' weiger ik.
S'namiddags kwam Ciboulette terug thuis en ze legde mij haarfijn uit hoe zij vol verwondering had staan kijken naar wat eens eens mens was geweest, en vakkundig in sneetjes was gesneden , inclusief zijn pitteloe.
Ik heb ze maar laten vertellen ... En bij mezelf gedacht dat ik dan toch nog liever mijn eigen pitteloe heb, onversneden.
Kan u ook niet meer volgen en hebt u ook uw Fortis aandelen zien veranderen in Slaptis aandelen ?
Je moet het altijd positief blijven bekijken.
Toen je aandeel 30 euro waard was en je verloor 10% dan was je 3 euro kwijt. Nu je aandeel 3 euro waard is en je verliest ook 10% dan ben je slechts 0.30 euro kwijt.
Je ziet, je situatie wordt er met de dag beter op ...
Moest je toch nog tot de moedigen behoren, koop dan aandelen van Tiense Suiker. Gegarandeerd dat binnenkort de mensen zullen gaan hamsteren.
En als je dan toch een verantwoordelijke zou zoeken, kijk dan even richting de TiTa-Tovenaar-Consultant-Vlerick-boys. Zij hebben jaren het principe komen verkopen dat niet winst belangrijk is, maar wel de groei van de winst.
Een goede veertien dagen terug heb ik zowaar een uitgestorven soort ontdekt !
Zomaar, toevallig, domweg, terwijl ik op mijn oprit rondloop, kom ik argeloos tot het besef dat ik deze soort ooit al eens had gezien, jaren terug, en toen ook al ergens rond mijn huis.
Sindsdien niets meer, verschwunden, in het grote niets opgeggaan, nooit of te nevver meer opgemerkt.
En dan, plotseling, zie ik de soort terug, in een camion nog wel. Een mens denkt dan direct aan een fata morgana, een ziensbegoocheling en pitst zichzelf krachtig in de armen. Niet te geloven ! Een werkende aannemer ! En dan nog wel één die ik ken !
Ik ben subito presto in mijn archieven gedoken en even later had ik een oude faktuur, bevend, in mijn hand. Zou het kunnen ???
Ik heb mijn zondags kostuum aangetrokken, mijn tanden gepoetst, afterschaaf opgespoten en vervolgens met klamme handjes de telefoon genomen.
Allo weledele mijnheer de aannemer, kende gij mij nog ? t'is hier herculleken van aan de hoek waar die twee straten bijeenkomen en waar dat huis staat met een dak erop. Aan de andere zijde een instemmend gebrom ...
Stoort het u als ik u stoor ? Aan de andere kant een ontkennend gebrom ...
Mijnheer de hooggebouwde aannemer, zou in in uw oneindige goedheid in overweging willen nemen of u mij misschien zou kunnen komen pluimen ? Aan de andere kant een twijfelend gebrom ...
En dan, oh zaligheid, een zacht : ja poireau, ik wil.
Jubelt, juicht, steek het vuurwerk aan, trekt de champagne af !
Ik heb een aannemer gevonden !!! Straffer nog, er ligt al een hoop isolatieplaten op mijn oprit !!! Ik ben nog vanzeleve zo content geweest dat ik mijn oprit niet meer op geraak. Zet ze maar vol, hoe meer hoe, liever. Nog ! Nog!
in de serie 'vul eens uw buik' heb ik voor de geïnteresseerden nog een adres te vermelden:
L'atelier de Michel D. Oud Korenhuis 31 te 1000 Brussel.
De D. staat voor Doukissis en deze mijnheer is in 1997 Eerste Kok van België geweest (de Posper Montagné-prijs) voor zijn bereiding van 'la lotte accompagnée ses trois garnitures')
Ga voor de lunch aan 19 euro ( entrée/plat/dessert ) ( lauwe saumon met kruidenolie, pintadeau met oesterzwammen, chocolademousse of javanais) Met een glas deftige wijn of een Carlsberg erbij en een koffie nadien mag je terug buiten voor ongeveer 25 euro pp.
En je mag Poireau geloven, voor die prijs mag je al heel ver lopen om iets van dezelfde kwaliteit te vinden.
Wil je absoluut s'avonds of in het week-end gaan, dan mag je de prijs p.p. ongeveer verdubbelen. Wil je dan ook nog de plezante uithangen en gaan voor het 'degustatiemenu met aangepaste wijnen' dan betaal je een aangepaste prijs van 65 euro pp.
POireau is weer eens op een verdoefte affaire gevallen ...
Gezien ik de laatste paar weken nogal volg wat zoals te koop wordt aangeboden op 2ehands, ebay en marktplaats.nl was ik toevallig op een aanbieding gevallen, zonder mij pijn te doen, van een zaagske van Makita.
Denk je zo bij jezelf, bwah, waarom niet ...
Awel, ik ben tot de conclusie gekomen dat het om een nep-makita gaat, een mislukte kloon, een kopie.
Blijkbaar hebben de spleetogen de truuk gevonden om alles en nog wat te kopiëren, zij het dan in een minderwaardige kwaliteit, en natturlijk voor een minderwaardige prijs. De machine ziet er nagenoeg hetzelfde uit maar de koffer waar ze in zit is niet in het typische makita-turquoise maar in het zwart. Of ze ook zaagt weet ik niet maar ik veronderstel van wel, zolang je je maar beperkt tot het afzagen van sneetjes salami.
Bien essayé !
Ons Ciboulette heeft ook zoiets beleefd.
Ziet ze op internet een 'shop' (A-shop genaamd) en wat verkopen ze daar ? Saccochen van Prada voor een kleine 100 euro. Een ouder modelleke, dus ja ... Enfin, zo wordt het toch aangekondigd. Blijkt dat A-shop in Hong-Kong zit.
Om uw saccochken te doen afkomen hebt ge nog eens 25 euro aan uw rekker. Maar enfin, voor die prijs kunt het niet zelf gaan halen.
Ga je naar de bank voor een overschrijving naar Hong Kong en keokenbak, je hebt nog eens voor 20 euro aan je broek.
Tja, dan begin je toch te denken: is het sop de saccoch wel waard en dus zeg je wijselijk foert, in het chinees.
Denk nu niet dat ze je gaan gerust laten, vergeet het maar.
Om de twee dagen een mail in je doos om te vragen waar je centen blijven. En op de duur beginnen ze je zelf uit te leggen dat ze echt wel degelijke kopies maken van merksaccochen. Niet van echt te onderscheiden.
Met al de chinezen maar ...
Ik begin mij af te vragen of onze vier F-16's ook toevallig niet ...
mag ik u voorstellen:
