Naar Manchester

Op deze camping vlakbij Thirsk staan we aan een meertje.Maar eerst gaan we een dagje naar Manchester, 154 km heen en 154 km terug, om Joan Woodgate te bezoeken. Die autobanen … dat is me wat. Bij Leeds was het nog aardig druk en ook de ring om Manchester, maar we hebben het gered. Erg fijn weerzien is het met Joan. Ze vertelt over de laatste tijd met Tom, erg zwaar, maar ook over haar familie die als een warme deken steeds om hen heen was. Ze is deze zomer drie maanden op hun lievelingsplek aan het Como meer geweest met haar dochter en daar is ook Tom’s as uitgestrooid.
We hadden gevraagd of ze ergens wilde reserveren voor een lunch. Dat werd een soort buffet bij een Chinees, erg lekker. Natuurlijk hebben we veel herinneringen opgehaald aan onze tochtjes samen in het Peak District, Castle Chatsworth, Lym, de well dressing, de River Mersey en Liverpool. Natuurlijk ook aan de gezamenlijke uitstapjes in Emmen wanneer Tom nog bij Holvrieka inspecties deed en met Joan op Camping Emmen verbleef en de bezoekjes aan ons aan de Kuifmees toen alle drie jongens nog thuis woonden. Ze vond Mark het meest veranderd… niet gek… Toen bezat hij nog een warrige blonde haardos. Ze volgt de website ook af en toe en waardeert het erg dat ze het in het Engels kan meelezen. Ik denk dat ze volgend voorjaar een weekje onze kant opkomt.
De terugweg doen we anders en nemen het eerste stuk na Manchester dwars door het Peak District, een woest gebleven stuk natuur. Prachtig… zomaar te midden van die drukke steden Leeds Manchester en Sheffield. Jammer van deze dag heb ik geen foto’s… camera vergeten… hoe bestaat het!






