Veel schaap....

Het is behoorlijk vol op camping De Boomgaard en de stemming is opperbest, vooral nu het weer zich van z’n goede kant laat zien. En dat werd tijd, want dit kon je geen zomer meer noemen. Vandaag hadden een aantal campingbewoners een klootschietmiddag georganiseerd. Iedereen die dat wilde mocht meedoen. Johan had een stuk of acht kloten op Marktplaats weten te versieren en om precies drie uur was het zover. Met 41 man en vrouw werd er gestart voor een rondje klootschieten rondom de Boomgaard. Vaste gast, sinds de start van camping de Boomgaard, Ton ging halverwege de route de groep met frisdrank opwachten en ook na thuiskomst werd er een happy hour ingelast.
Zonet zaten ze met z’n allen rondom het jeu de boule veld te barbecueën.
Voor weggingen mailde ik onze vrienden Ben en Riet nog even over onze plannen om er een paar dagen tussenuit te gaan. Op onze weg heen en terug komen we vlak langs Luttenberg en stelde in die mail voor om mee te gaan òf als dat niet uit kwam om op de terugweg even langs te komen om bij te praten. Maar we hadden nog niets gehoord. Net ging de telefoon. ‘Jao wi-j bunt d’r net weer van ons kennismakingsweekendje veur de camperreize naor Corsica en laezen de mail. Is t’er nog plaatse daor?... Dan komme wi-j d ‘r an.’
Ze kwamen net binnen: ’Wi-j bunt nog nooit zo gauw op vakantie egaon’, roept Riet al door het raampje.

Lang heeft Wim gezegd: 'In de vakantie geen telefoon, krant of tv'. Maar een mens kan veranderen. Nu steeds de gsm bij de hand, de Telegraaf die hij verafschuwt ligt in de recreatieruimte en de tv? Je ziet het... er wordt net zolang gezocht naar de beste ontvangst van de Digitenne die we thuis zo node missen. Daar hebben we nog steeds geen ontvangst en moeten we wachten op de herbouw van de toren in Smilde.

Soms blijkt kamperen behelpen. Je vergeet altijd wat. Zo had ik de thermoskan waarop ik altijd de koffie zet met een filter erop, vergeten. Zit ik te emmeren met een filter op een mok en giet ik de koffie over in een andere thermoskan die toevallig een te kleine opening heeft om het filter op te kunnen zetten.
Wim was erg blij dat hij hier de tv met digitenne kon gebruiken want huis wil dat nog niet. Het herstel van de toren in Smilde duurt nog een paar maanden. Maar hier zou het weer kunnen als je tenminste het signaal kunt vinden. Dat duurde nogal. Op het dak, buiten het raam… nergens was er bereik. Tot ineens achter de caravan het ding begon te laden. Toen werd er een paal neergezet en de buitenantenne er provisorisch op vastgemaakt. Het was half tien toen Wim zich tevreden op de bank uitstrekte voor de tv.
Je kunt natuurlijk ook net doen als het nog oudere echtpaar dat hier pas kampeerde. Die waren met een klein tentje. Dat wilden ze ooit nog eens doen.... ècht kamperen. Het tentje was zo klein dat de man er als laatste achterstevoren in moest kruipen.
Jullie snappen het al… we zijn weer een paar dagen op camping De Boomgaard. Het staat hier lekker vol en wij hebben een plek met vrij uitzicht. De luifel is opgezet want de wind is nogal koud. Buren èn Mark èn schapenman Rob nemen de honneurs waar voor huis en veestapel.

Na het opruimen van de kamer van moeder Siet ging dit mee naar Emmen.

'Effen de brille schone poetsen…'. Wim komt bij me in de keuken en houdt z’n bril onder de warme kraan en neemt er wat handzeep bij….. ‘Of is dit gien zepe?’ De brilleglazen slaan wit uit. Heeft hij de handlotion te pakken, met lavendel… dat wel. Ja zo zonder bril ziet hij het even niet zo precies meer. Je wordt ook een dagje ouder…
Gisteren was ik me na het douchen aan het insmeren met bodylotion, dacht ik. Het werd wel helemaal wit op m’n armen en benen en nee… het trok er niet in. Het bleef op de huid. Ik pak m’n bril er maar even bij. Het was inderdaad wel de bekende Dove flacon die ik gebruikte, maar net iets smaller aan de bovenkant dan ik gewend was. Blijk ik de nieuwe Volume shampoo van Dove te pakken heb. Zo kon ik weer onder de douche om het af te spoelen. Ja ik word ook een dagje ouder. Zonder bril gaat het niet meer. Het is het eerste wat ik 's morgens pak en het laatste wat ik 's avonds wegleg. De hoeveelheid zeep en bodylotion die ik van moeder Siet georven heb begint aardig te slinken. In de zwemtas, in de caravan, in de badkamer, boven naast m’n bed… overal staat een lekker smeersel. En ik had er al heel wat weggegeven. Een klein restant staat nog te wachten. We krijgen het gegarandeerd op want tja ….ook onze huid wordt een dagje ouder…
Twee keer per dag doe ik trouw de oefeningen voor mijn knie, want ook die...

Er is best veel werk te doen wanneer je het hier in en om het huis een beetje opgeruimd wilt houden. De heg moest geknipt, er moet nodig geschilderd worden, elke week gemaaid, het kippenhok ontsmet… Ja … onze haan is dood. Hij lag al een paar dagen wat lang in de zon, steeds op dezelfde plek terwijl het hennetje wel overal aan het pikken was. Hij zat die laatste avond al vroeg in het hok en de volgende morgen lag hij dood. Die moest dus ook begraven worden. Gelukkig zit schapenman Rob ook in de kippen. Het is een leuk soort wit met hier en daar zwarte veertjes en we hebben er gauw drie stuks bij hem besteld.... plus haan. Dan loopt er weer wat gezelligs om het huis.
Toen Wim vanmorgen de krant uit had slaakte hij een diepe zucht en het hoge woord kwam er uit: hij heeft geen zin in schilderen. En eigenlijk moet het een en ander nodig bijgewerkt worden… En dat komt uit een schilders familie.... Nu hebben we nog een klusjesman in onze telefoonklapper staan die 12 jaar geleden ook bij ons heeft geschilderd. Wim waagt het er op. En…. gelukkig… de beste man heeft wel weinig tijd, maar de nodigste dingen gaan voor de winter nog gebeuren.
Wim knapt er compleet van op en gaat opgewekt aan de ligusterheg beginnen. Die staat er intussen weer geschoren bij en we kunnen weer van een nog weidser uitzicht genieten.