Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Op de valreep...

Zo nieuwsgierig hè, die koeien op de Boomgaard.

Even op de valreep...
Soms zie je een paar weken niemand van de familie en soms een heleboel op één dag.
Nadat we Tessa gistermorgen hadden afgeleverd bij Mark en Jennifer ging het eerst naar Apeldoorn, naar Dick en Anda. "Hebben jullie zondag wat?", vroeg Anda van de week al. "jawel... Johan en Joke... kar brengen, huis kijken, Ben en Diny... slapen en dan maandag morgen richting Duitsland". Alweer...., zou Rick zeggen. Ja alweer, dat heb je met die Vutters, nou je pensionado's. Die doen maar.
"Maar we kunnen wel even koffie komen drinken!".
En zo gebeurde dat. Erg gezellig natuurlijk en bij Johan en Joke net zo.Joanne was net het sinterklaaspakketje aan het verzorgen voor haar Bram in Afganistan. Een eigenhandig gemaakte schort met het opschrift Chef kok Bram. En verder natuurlijk het gewone assortiment sinterklaas spulletjes. Ik moet zeggen... we voelden ons op Lieferinkweg 4a helemaal thuis, vooral nadat we de bouwput aan de andere kant gezien hadden. We kregen nog spulletjes van opoe en opa Bijenhof mee, want dat kon in hun nieuwe huis er echt niet meer bij in. Johan dook voor mij nog even onderin een container om een oud scheerdoosje met J W Bijenhof er in, op te duiken. het was een armoedig ding met 3 verroeste scheermesjes er in, maar ja wel van opa Bijenhof.
Uiteindelijk komen we bij Ben en Diny aan en niet te vergeten Wouter. die staan met z'n drieen te glimmen bij hun nieuwe paard Cassandra. Een prachtige merrie, 3 jaar oud, die nog alles moet leren. het kostte ze meteen al een wasmachine vol vuile kleren want Wouter dook de eerste de beste keer al in de modder toen onze Cassandra overeind kwam. Maakte niks....zon lief peerd.
En nu zit ik achter de cappuccino jullie allemaal goeiendag te zeggen en reken op een wifi aansluiting in ons hotel in St Augustin in de buurt van Bonn. Het ga jullie allemaal goed
...



784170-3b1967e9c2d3fe5565df3ca749982010.JPG
Een van het Beierse Fleckvieh, een paar dagen oud.

784170-e549c166c22ea1163fae9f6ea3975c23.JPG

784170-c6ee9b7f842118fa17a4a97d7718e443.JPG

784170-0acb09f3c34cb51d4b882bf92818f07a.JPG
Ben met Cassandra
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 23:53 Reageer op dit bericht Stuur door

Hijs de zeilen gezwind...

Wim en Leen bij een optreden in het Veenpark.

Het is de avond van de Eemslander Shanty's. Een maal per jaar is er een uitvoering voor eigen publiek en dat wordt een soort feestje. Natuurlijk is het propjevol bij zo'n gelegenheid. Eigenlijk heb ik het niet zo op zulke bijeenkomsten, maar ja... als het maar niet van dat heen en weer ingehaakt vrolijk zitten wezen is. Johanna zou een plekje voor me vrijhouden. Dat is mijn vaste maatje voor de optredens van de Shanty's. Ik ken er verder niet veel, want er zit telkens zoveel tijd tussen dat ik de gezichten nog wel ken maar de namen weer vergeten ben.
Na het eigen Eemslander Shantylied waarmee altijd geopend wordt kwam een mij totaal onbekend lied Zeemansklacht. Het begon al goed met:
Hijs de zeilen gezwind
Want mijn vrouw wil een kind...
Ik kan je vertellen dat deze mannen, de meeste op gevorderde leeftijd, dit vol enthousiasme er uit gooiden. Ze hadden schik. Wij kwamen niet meer bij....
Een intermezzo van een jongere uitvoering van Jan en Zwaan was geen succes. Ze speelden en zongen wel aardig, maar iedereen wilde gewoon even wat kunnen praten.
En dan volgt de verloting. Je snapt niet dat ze zoveel bij elkaar hebben kunnen krijgen bij de middenstand van Zwartemeer en Klazienaveen. Nee, dit keer hadden we niets, maar ik fiets nog steeds met die knalgele fietstassen die Wim vorig jaar geloot had.
Dan komen de Shanty's opnieuw aan de beurt. ook nu wat mooie melodieuze nieuwe liederen, geen echte shanty's. Wim zong la Belle Lola met Leen samen en later ook de solo in South Australia. Hij deed het zo geweldig, dat de spreekstalmeester opmerkte: "Dat wordt handtekeningen uitdelen straks!"
Maar ook de solo van Bart in de Zwölf Räuber was prachtig met die diepe basstem. Roelof deed de solopartij bij Molly Mallone, ook mooi. Jan uut Zwartemeer had de solo bij Deze zee, die ook door Rob de Nijs gezongen wordt, een gevoelig lied, dat niet echt uit de verf kwam maar het zeker gaat worden, want deze Jan heeft een prachtige stem.
De laatste toegift was Bloody Mary en ik kan het er haast niet uitkrijgen.... , onze rij zwierde het hardst heen en weer... jawel... ook nog ingehaakt.
We zitten nu nog even voor de vaste zaterdagavond/nacht detective Dalziel..... en dan gaan we pakken... hoewel ik denk ... doen we toch morgenvroeg maar, want wij gaan alweer stappen, nu met Ben en Diny.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:02 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Mierikswortel

Het is al 17 jaar geleden dat we ontdekten dat dit huis aan het Schoolpad te koop stond. Binnen 4 maanden woonden we er al. Er is intussen al heel wat veranderd. De tuin uitgebreid, vijver laten graven, badkamer verbouwd, Fins Kota geplaatst, schapen gekocht, keetje opgescharreld en als schildershok ingericht, stuk van het rieten dak vernieuwd, hulst bij de ingang, tuin weer vereenvoudigd, schapen verkocht, enz..
Maar buiten tegen de wal had ik het eerste jaar al een mierikswortel ontdekt. Ik herkende hem aan de hoge bladeren, maar ja… mierikswortel …wat moet je er mee. Hoe die daar kwam? Geen idee. De laatste jaren begint hij zich uit te breiden. Ik heb wel eens gelezen wanneer je die eenmaal in de tuin hebt, raak je hem nooit meer kwijt. Is hij er dus wel laat mee. Vriendin Susan zit op een cursus om heilzame groenten en kruiden uit de natuur te leren gebruiken. Toen Wim z’n jicht zich aankondigde en wij samen langs de wal liepen, wees ik de mierikswortel aan die zo z’n best doet de laatste jaren. “Weet je wel dat dit een geneesmiddel tegen jicht is”, zei ze.
Vanmiddag hebben we wat wortels opgegraven. Susan gaat ze met azijn , suiker en een beetje zout in potjes doen en dan in de koelkast bewaren. Wim wilde er ook al wat mee doen en terwijl hij de azijn ging halen, die was natuurlijk net op, ging ik schoonmaken, schillen en raspen. Het sloeg me flink op de ogen, maar toen Wim terug kwam was ik net klaar. Hij heeft het ook nog met crème fraiche klaar gemaakt en een beetje door de sla geprobeerd, want zo eten is vreselijk scherp.
En…. de sla smaakte goed.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Over de E-Factor en voetbal

Eva, vorig jaar, met de pony's.

“Oma, ik moet je iets vertellen… Iets leuks!” Welke oma is dan niet vertedert en wacht af wat er komt.”Ik deed toch mee met de E – Factor?..... Nou… ik ben door!!! Ik zit in de finale.”Eva’s stem verraad haar enthousiasme.
Eva zit dit jaar voor het eerst op het Esdal College, Brugklas Havo- Athaneum. Ze heeft bewust voor het Esdal gekozen omdat er daar veel verteld werd over Kunst en Cultuur. Ze heeft het nu al als keuzevak. Musical en zingen was het eerste onderdeel en ook daar heeft ze al een hoofdrol gehad net als deze zomer op de Vlonder, haar basisschool. Het tweede onderdeel wordt straks Fotografie en straks volgt er ook nog Tekenen en Schilderen. Op een Open Dag had ze ook al kennis gemaakt met debatteren. En dat lijkt haar ook erg leuk.
Er zijn 12 finalisten bij de E-Factor, van alle afdelingen van het Esdal samen. Dat gaat nog spannend worden, och… lef heeft ze wel.
Vanavond gaat ze met Queeny naar Behendigheid en dat doen die twee ook erg leuk. Binnenkort is er een wedstrijd waaraan ze waarschijnlijk met Queeny mee mag doen.
Robin houdt het bij voetbal. Tja.. 2x in de week trainen en ’s zaterdags een wedstrijd. Daar kun je niet veel meer bij doen. Alleen de pianoles gaat nog steeds door en warempel … hij kan al een aardig stukje spelen.
“Heb jij ook een keuzevak op het Hondsrug College”, vroeg ik hem pas. “Jawel, maar dat is nog niet begonnen, wij zijn nog niet aan de beurt.” Het speerpunt van het Hondsrug is de Techniek. Robin hoopt straks het zgn Technasium te kunnen volgen binnen deze school.
Ze zijn er allebei wel achter dat er gewerkt moet worden op deze scholen. Het echte leven is begonnen.
Ik hoop wel dat Robin ons nog even komt helpen met het opruimen van het blad. Met de grasmaaier kun je al veel opzuigen en is leuker dan alleen blad harken. Ja toch?



781286-7a582643ad1c4a82b1adeebe352396f9.jpg
Eva, vorig jaar nog met de pony's

781286-b17796cde066031745f519db4d28b6f0.JPG
Dit is al weer lang geleden toen de kleinkinderen woensdagsmiddags steeds bij ons waren
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:16 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Soms moet je capituleren...

Vanmorgen om kwart over 8.Terwijl de tv wordt geinstalleerd zit Wim er op de poef bij om vooral niets te missen.

Vandaag is de grote dag… voor Wim dan. Al een paar jaar moet ik aanhoren dat die platte tv’s zo mooi, zo handig, niks geen sta in de weg, zulke mooie kleuren, en wat een geluidje hè, zijn. Waar je ook kijkt overal zie je die dingen. Wij hebben nog zo’n stevige, met beide benen op de grond breedbeeld tv met zo’n flinke toeter aan de achterkant. De kast eronder is er speciaal voor aangeschaft, 40 cm diep. Hij kan er net op als je hem een beetje schuin zet.
“Ben je gek”, zei ik steeds. “Deze doet het toch goed, precies de goede maat, kleuren goed en die achterkant zie je toch niet! Als hij nou nog eens kuren gaat vertonen… ja dan!”
Nu heb ik gecapituleerd. Wim kreeg een aanbieding te zien van Modern.nl. Hij zat er verlekkerd naar te kijken… 105 cm HD, en nog veel meer moois, en voor maar € 399. Mark kwam even langs en moest het aanbod zien. Dat had hij nou niet moeten doen. Die prees de aanbieding in alle toonaarden.
“Mam, kijk toch eens!” Ja ja…
Met twee dagen heb je zo’n ding in huis. Vanmorgen om 8 uur ging de telefoon. “We zijn over een kwartier bij u.” Ik had nog de tegenwoordigheid van geest om te waarschuwen dat ze niet het Schoolpad vanaf Barger Oosterveld moeten nemen, want dat is echt een smalle boerenlandweg met kuilen en gaten. Neuh… hun Tom tom zou het wel weten.
Grijnzend komen ze wat later binnen met Wim z’n buit: ”Zo de vrachtauto heeft de test goed doorstaan. Af en toe moet je hem even uitproberen hè?”
De boel wordt vakkundig geïnstalleerd en Wim probeert hem glimmend uit. Hij gunt zich bijna de tijd niet om naar z’n zanggroep te gaan.
Even later komt Liesbeth op de koffie, lopend vanuit de Rietlanden. Ger heeft de dvd van André Rieu op het Vrijthof voor ons gecopieerd. Die heeft een soort abonnement waarmee hij van alles kan downloaden.
Vanmiddag gaan we er maar eens voor zitten en.... we kunnen niet stoppen. We kijken hem helemaal af en voelen opnieuw de sfeer van het concert dat we in juli mee mochten maken. Bedankt Ger!
Erg mooi zo’n groot beeld!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 13:43 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Kyra

Op camping De Boomgaard kwamen deze honden met hun bazen kamperen. Beiden lagen ieder met één hond in een tentje. De honden droegen hun eigen spullen, net als het echtpaar zelf. De vrouw van het stel neemt net afscheid van Joke. Dit zijn geen Duitse herders, maar over de heg zie je nog net Boris en dat is er wel een.

Ik heb iets met dieren en dan vooral boerderijdieren. Schapen en honden staan bovenaan in mijn top 10.
Schapen zit er voorlopig niet meer in. Schapen houden vergt nogal wat werk èn aandacht.
Een hond brengt veel gezelligheid met zich mee en soms raak je er niet over uitgepraat. Bij een aantal brugklassen was dit vaak een onderwerp van gesprek en vooral toen Kim indertijd pups had kwamen er hele volksstammen kijken. Floris, een van de pups, kwam zelfs bij leerlinge Wietske terecht, bij de Sorgdragers in Klazienaveen. In de eerstvolgende vakantie kwam Floris 3 weken bij ons logeren en het was ook voor ’t eerst dat ik een hondendagboekje voor de familie bijhield. Dat werd erg gewaardeerd. De volgende vakanties werden zo gepland dat de hond meekon.
Ik ben niet de enige die over z’n dieren vertelt. Gisteren werd er opnieuw een stuk pad betegeld. Dat loopt heel wat prettiger dan op grind. Een van de mannen, Erik, vertelde dat hij net een nieuwe pup had, een Duitse herder van 9 weken. Die was uit een nestje van de zanger Arne Jansen. Maar de pup was eerst bij iemand terecht gekomen die al 2, ik geloof, Chihuahua’s had. Dat werd een compleet fiasco en na een week was iedereen overspannen, zowel de mensen als de honden. Toen Erik de pup op Marktplaats tegenkwam zag hij het als de kans van zijn leven. Nu werd Kyra, want zo heet de pup intussen, het onderwerp van de dag. De foto’s op zijn fototoestel waren al ontelbaar. Kyra lijkt precies op Boris toen die klein was. Nee bij Erik thuis gaat het goed komen. Hoewel… ze hebben ook twee katten, en die vluchten nu al naar buiten. Als het net zo gaat als op De Boomgaard moeten ze straks kiezen tussen katten óf Kyra. Sinds de jachthonden van Henk en Anneke en Ben en Diny op de Boomgaard kwamen is de kattenpopulatie daar sterk uitgedund en nadat Duitse herder Jansen zijn intrede deed is er geen kat meer te bekennen. Erik is gewaarschuwd!



779681-640490ad4cbe38b6154597609247c8cc.jpg

779681-42c7b2eb2677a136d8fca59f2fab9da5.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 13:27 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

De Hofberg van Hendrik Jan

Het begon er op te lijken bij het nieuwe huis van Johan en Joke, toen ik bedacht dat we nog geen nieuwe plek hadden voor het orgel van vader Hendrik Jan. Zestig jaar heeft het op De Boomgaard gestaan en heb ik een tijdje les gehad zonder en Diny met meer succes. Het groepje buurvrouwen, Jantje Lettink, Toos Momberg, Aaltje Breukink en mama, oefenden elk jaar voor de kerst van de Lindese Vrouwenvereniging met begeleiding van Diny een aantal kerstliederen die met enthousiaste uithalen gezongen werden. Op de avond zelf ging Diny mee en vormden ze met z'n vijven een onderdeel van de Kerstviering in café van Asselt dat als een soort buurthuis fungeerde.
Het orgel is door Joke goed onderhouden en nog steeds mooi om te zien, maar sinds Diny het huis uit is gegaan, 40 jaar geleden, is er niet meer op gespeeld. Het zou toch mooi zijn wanneer zich een liefhebber zou melden. Geen van de kleinkinderen had plek, ja wel belangstelling, maar waar laat je zo’n ding?
Daarom maar eens een poging gewaagd op Marktplaats.


Aangeboden: Hofberg orgel
Prijs: Gratis
Omschrijving: Jammer, ons Hofberg orgel kan niet mee naar ons nieuwe huis! Wie heeft er een plekje voor? Het is waarschijnlijk eikenhout en minstens 70 jaar oud. Het orgel staat in Vorden in de Achterhoek. Tel. 0575 ……..
Het zou fantastisch zijn als het een nieuwe bestemming zou krijgen.

Groep: Muziek en Instrumenten
Rubriek: Orgels
Datum plaatsing: 22-10-10
Advertentienummer: 388951373

Terwijl de advertentie intussen al verder dan de 10e pagina stond, en Johan en Joke de verhuizing al achter de rug hebben, kreeg ik een mailtje van Dennis uit Valthe. Die is bezig een verzameling van oude instrumenten op te zetten èn heeft een moeder die nog wel eens orgel wil spelen.
Volgende week halen we ons orgel met historie voor hem op en hij heeft me al een grote bos bloemen beloofd.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Ben en Niesje

Arend en Amakka, het aankomend bruidspaar.

En… het feestje ter ere van de 40e trouwdag van Ben en Niesje vond plaats in de Franse School, achter de grote Kerk in Hattem, een gelegenheid waar je nog Bourgondisch kunt tafelen, zo bleek. Samen met de in Nederland wonende familie van weerskanten inclusief de 10 kleindochters en nog meer neven en nichtjes en dan nog de vrienden maakten ze er een mooi feest van. Want de vrienden van het eerste uur zijn er nog steeds. Leuk om die ook eens terug te zien.
Paul Sietse had de 40 jaren nog eens voor ons op een rijtje gezet en Catharina bracht het met verve naar voren. Enkele hoogtepunten waren volgens de kinderen de uitstapjes met vrienden in zo’n busje van van Gelder. Daar kon nl héél veel in. Natuurlijk bleven de tochtjes met hindernissen het best hangen. Wanneer een rit in zo’n busje i p v instappen en... lopen maar ging veranderen in eerst lopen en dan maar zien dat je allemaal op tijd instapt terwijl Ben z’n best deed om hem onder de kreten :”Hol em man de praot, hol em an de praot”, aan de gang te houden.
Lenie haalde herinneringen op aan hun gezamenlijke jeugd in Zoetermeer en ze met Niesje in een tweepersoonsbed deelde. Volgens Lenie had Nies het bed ingepikt en moest zij zo’n beetje aan de rand liggen. Ook Niesjes zangtalent bleek al op jonge leeftijd aanwezig te zijn. Ze zong veel en vooral kon de inwonende oma, Zaza, dat erg waarderen. Die hield voornamelijk van psalmen en gezangen. Maar het liedje:
Jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht,
dat wij zijn als kaarsjes brandend in de nacht...
was een kas succes bij Zaza.
En dat bracht Niesje op verzoek van Lenie nog eens ten gehore. Er waren er meer die het kenden.
Ik denk dat alle neven en nichten aanwezig waren behalve Gera en de Franse tak natuurlijk, maar volgens Rick moest Arend dat Canadese deel van de familie maar vertegenwoordigen. Arend en Amakka hebben het eindelijk voor elkaar dat haar geboortebewijs boven water is vanuit Nigeria en ze voor de wet kunnen trouwen. Ze zijn al in ondertrouw en… op 19 november gaat het gebeuren. Henry en Tonny zijn dan ook in Nederland, dus dubbel leuk. Maar….. volgend jaar op 14 mei vindt het kerkelijk huwelijk in Amsterdam plaats en… wij mogen er allemaal bij zijn. Amakka’s ouders, broer en zus zullen er ook zijn en hopelijk de voltallige Canadese familie. Het wordt een internationaal gebeuren.



778105-2c4aac1bb4ad7e0b7f09841e41725999.jpg

778105-e6e2c29f87df423a9b6b24ee5c556bf2.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:56 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

En dan.... oude liefde roest niet.

Een kijkje in het centrum van Herborn

Gek is dat... als de dag aangebroken is dat je naar huis gaat, begin je haast te krijgen. Wim tenminste. Om half 8 staat hij al onder de douche en begint daarna in te pakken. Ik wil juist uitgebreid ontbijten en dan wel op mijn gemakje. Dat doen we dan allebei maar. Er zijn nieuwe mensen aangekomen en vragen naar de bijzonderheden in de buurt. Natuurlijk raden we ze het Heimat Museum in Hachenburg aan. Nee de lezing daar gisteravond is het niet geworden. Er was zoveel spannende voetbal op de tv, onze gastvrouw wisselde zelfs ons oude exemplaar om voor een splinternieuwe flatscreen, dat het voor Wim voetbal werd en voor mij een boek.
Toch zitten we vanmorgen al iets over 9 in de auto na een hartelijk afscheid van Frau Scheller. Het eerste stuk van de route gaat dwars door het prachtige Westerwald. We komen door Betzdorf, een prachtig tegen een berg gelegen dorp. Maar dan is het verder Autobahn. Ondanks het slechte weer schieten we op en als we tegen 12 uur een bord zien met Gronau bedenk ik dat we onze Hengelose vrienden wel eens op kunnen zoeken. Dat wordt gewaardeerd en we praten fijn bij met Sanny. Het is nu al 2 jaar geleden dat Klaas overleed. Een prachtige foto doet ons precies herinneren zoals we hem kennen.
Herna, de oudste dochter, en haar man Willem gaan een andere invulling aan hun werkzame leven geven, nu hun kinderen alledrie de deur uit zijn. Ze worden de begeleiders van een nieuw opgezet Thomashuis in Zenderen, waar een stuk of 8 mensen met handicap, die niet alleen kunnen wonen, samen in familieverband bij elkaar zullen wonen.
Als we daarna weggaan proberen we Bertus en Marijke. We waren nog nooit in hun nieuwe huis geweest aan de Rossinistraat en dat mogen we wel eens goed maken. Marijke begeleid een jong Turks vrouwtje, taalmaatje heet zoiets, en kookt met ouderen in een zorgcentrum. En... ze zijn opa en oma geworden van Thijs. Bertus is momenteel vrijwilliger bij het Historisch Museum en het Heim, een museum van Stork en de andere machinefabrieken. We spreken af om binnenkort die te gaan bezoeken. In gedachten ziet Wim zijn koperen plaat van een oude Stork stoomketel uit 1909 daar al hangen met natuurlijk het onderschrift: beschikbaar gesteld door W. van der Kolk.



776182-8adfe43fd7791740aa898dfe7dded53a.JPG
Miniatuurtjes in het Westerwald Heimat Museum in Hachenburg

776182-8c6aa3b0e599eaa9351bec7729d56682.JPG
De vakwerkhuizen in Herborn
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 19:43 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Hachenburg

Hachenburg is een prachtig oud stadje, echt nog uit de Middeleeuwen. Bovendien hebben ze een burgemeester die de bijna verpauperde winkels in de oude stad weer nieuw leven in geblazen heeft door de mensen te stimuleren om ze tegen een redelijke huur te verhuren.
Natuurlijk vinden we een Konditorei om een lekker bakje koffie, want dat kunnen ze in Duitsland. Na de Altstadt bewonderd te hebben gaan we naar het Westerwald Heimat Museum Ieder land heeft z'n eigen stijl en ook hier dus. Een Garten met Heilpflanzen. Een stuk of 8 oude huizen met alles over vroeger tijd, maar net weer anders dan bij ons of Engeland of Frankrijk.
Ik griezel wel even wanneer ik de tandartskamer van mijn vroegere tandarts in Vorden zie, helemaal precies als toen. Brrrr.!!
Er is ook een apart gebouw met heel veel informatie over de emigratie naar Amerika, eerst zelfs met zeilschepen maar na 1860 met de stoomschepen. Je moet er niet aan denken om in die tijd met een gezin die overtocht te maken en dan verder...
Morgen is er zelfs een lezing over die tijd, maar of we er heen gaan weet ik nog niet.
We genieten verder van de omgeving terwijl we op weg gaan naar Bad Marienberg, het oord van dr Kneip. De plaats zelf valt ons tegen na Hachenburg, maar de wandelroutes schijnen heel mooi te zijn. We houden het hier maar weer bij een cappuccino en gaan op ons hotelletje aan waar ik me installeer, dicht bij het kantoor van Herr Norbert want alleen daar is internetbereik.



775487-b93929737397d058937f7bc08357ea0c.JPG
Hachenburg

775487-5cbbfdf148b628fb131faa6f60341852.JPG
Ik heb ooit nog op een leitje mogen oefenen voor we in het schriftje gingen werken.

775487-7d9953c4616a1f7447eaa823d997b5f7.JPG
Dit namen de emigranten mee wanneer ze naar Amerika gingen.



775487-6c7e241b7e47694beac68ef37fd5fc69.JPG
Hier heb ik lang een trauma van over gehouden. Helemaal precies de tandartskamer uit mijn jeugd!

775487-8b29e995b9eda5353c9965c1f63fca04.JPG
In het Heimat Museum Westerwald. Wat een vakwerk!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:23 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten