Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Een duffelse jopper, de Mariaboom en dè bos.

Het stadhuis in het centrum van Hattem.
Links "De Zwarte Truffel", waar de vier broers van der Kolk de koop en verkoop van de ouderlijke woning gevierd hebben. Nu wonen Ben en Niesje met veel plezier op Dorpsweg 4.

Als je even een herinnering laat komen… gek is dat, dan komt er vanzelf een hele stoot achteraan. Zo zie ik me weer lopen in het bos bij kasteel Molecaten- Meulecaoten veur de Attemers- met vriendin en collega van het eerste uur Roelie. Ik zeg wel hèt bos, maar de Hattemers gaan allemaal naar dè bos. We kwamen in de buurt van de Mariaboom, een enorme beuk. En wie komen we daar onverwacht tegen..? Ene Wim van der Kolk, waar ik wel eens een praatje mee gemaakt had, maar dat was het dan. Ik weet nog wel wat hij aan had: een donkerblauwe stoere duffelse jopper met zo’n houtje touwtje sluiting. Stond hem goed.
Het bos bij Hattem is prachtig. Het lijkt ook wel wat op het bos bij de Kieftskamp en langs de Wildenborchse weg in de Achterhoek, maar het bos is veel groter. We zijn er wel eens met de motor een eind in geweest tot we niet verder konden. Een witte balk versperde de weg… maar niet voor deze Wim… dan moet er meer gebeuren. Hij legde de motor bijna plat en kreeg hem er onder door. Alleen wilde hij toen niet meer starten. Ik geloof iets met de ketting. Dat was wat! We gingen weer terug… weer de motor bijna plat onder de witte balk door en… Wim probeerde gewoontegetrouw z’n motor. Wat denk je? Hij deed het weer.
Het bos is bij de Hattemers erg geliefd, er wordt veel gewandeld. Wims opoe van moeders kant schijnt er nog geboren te zijn op ’t Olde Spieker, het huisje naast het kasteel. Daar achter heb je de Spaanse graven.
Ik heb iets meer dan vier jaar in Hattem gewoond, 1,5 jaar in de kost, zoals dat heet, bij mevr. Sobering. Ik werd bijna een deel van het gezin. Ik heb het er erg goed gehad. Ik ging met Sietze een avond in de week naar het Rode Kruis en gingen wel eens op oefening. We hebben wat afgelachen.
Daarna ging ik op een klein kamertje in het stadje boven de winkel van van de Berg wonen. Daar woonden we met drie jonge vrouwen op de bovenverdieping en maakten samen gebruik van de keuken. Prachtig plekje. En toen trouwden we en hebben nog 1,5 jaar aan de Eierdijk 56 gewoond in een deel van het huis van juffrouw van der Meulen. Het leek telkens een nieuwe uitdaging. Het was best heftig allemaal. Ik ben hier volwassen geworden…

En de duffelse jopper? Nadat we verhuisden naar Aalten heeft hij hem nooit meer gedragen. Hij is nog meeverhuisd naar de Jan Voermanstraat èn de Marnixstraat in Hengelo en is in de zak van Max terecht gekomen denk ik.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 21:19 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Den Achterhook... is de streek van mien hart.

Huize Kieftskamp, één van de acht kastelen, nu in bezit van het Geldersch Landschap.

“Gaan jullie dit jaar nog weer naar De Boomgaard”, vroeg Judith afgelopen zondag. “Dat zeker”, was ons logische antwoord,”maar we kunnen er pas na Pinksteren terecht. Ze zitten vóór die tijd lekker vol. Daarna blijft de caravan een tijdje staan op de camping”.
Dan blijken ineens Mark en Jennifer ook eens naar de Achterhoek te willen… jazeker… om ook de familie eens op te zoeken. Kunnen ze onze caravan misschien gebruiken? Ze hebben nog geen weekend geprikt, maar het zal toch wel ergens in de grote vakantie worden.”Voor een weekend pakt Gerhard het boeltje niet in”, denkt Judith. Een vouwcaravan vereist toch wat meer van de organisatie. Maar staat hij een keer dan heb je wel een zee aan ruimte.
Toch leuk om te merken dat de streek van mijn voorvaderen ook in trek is bij onze kinderen.

Mogen ze toch eerst ons Achterhoekse lijflied van de Hofzangers leren zingen. Wordt het nog leuker. Robin en Eva kennen het refrein al:
Den Achterhook, Achterhook is de streek van mien hart.
Veur mien bu-j de parel van heel Gelderland.(bis)

Nou ja..... Hattem is ook mooi ....  ik wil geen stiefkinderen maken... Ook daar heb ik met heel veel plezier gewoond en heb er natuurlijk ook Wim opgeduikeld... of hij mij...? Het Mierenpaadje, Molecaten, de Mariaboom. Dat moeten we ze toch eens laten zien.
Je zult zien als ze de smaak te pakken hebben dat camping de Leemkule ook in de prijzen gaat vallen.

En zal ik je eens wat vertellen? Wim beweerde steeds dat hij niet weer terug hoefde om in Hattem te gaan wonen, maar toen we vorige week bij Henry en Tonny in het appartementje van Brigitte naar beneden de Dorpsweg op keken en heel in de verte het ouderlijk huis ontwaarden, verzuchtte hij ineens :"Hier zou ik nou best willen wonen..... best wel".

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Foutje... bedankt!

FC Emmen 2010





Foi Foi... kreeg ik toch een reactie van mien jongste breur op mien stuksken van gisteren. Dat mo'k dan maor efkes weer rechte breien. Kwaod is e gelukkig neet want wiej mag nog wel kommen straks. Nou hier kump et dan.


Hoi Hetty en Wim

Er zit een foutje op de site want ik bun helemoale neet veur de Graafschap moar veur Ajax
Dus ik heb een rot middag ehad töt half vijf want toen hadde wie een feesje en dat was mor goed ok.
Wie bunt noe weer thuus en ik wil gien voetbal uutslagen meer heur’n.
Mien humeur is noe opperbest en dat holle wie zo.
Moch iele met 'et feest van mien zuster en zwaoger nog bij ons willen blieven sloapen dan hebbe wie op de camping wel een plaetsken vriej veur oele sleurhutte.
Maor dan moj ‘t maor effen laoten wetten.

Groetjes oe breur en zien vrouw


O..o… fout helemaole fout. Hoe kon ik mien zo vergissen. Denk ie oew familie deur en deur te kenn’n! Ik werd metene gisteraovend al op de vingers etikt deur mien jongste breur. Foi toch! Hoe he’k dat toch ehad. ’t Is maor goed dat e iedere dag mien stukskes effen naokik. Gratis corrector!
Maor Jehan…ik vinne toch da’j de Graafschap ok wel meugt steunen … toch? ’t Hemp is toch naoder dan de rok. O o weer fout.. Ajax hef gien rökke. Nou aju dan maor,

Hol maor een plaetsken veur ons vriej op oele mooie camping, Jehan. Dan drinke wie'j d'r straks ene op 't bruudpaar, Ajax én FC Emmen. Dee dut 't ok neet geweldig, maor een echte leefhebber hè den blif t'r veur gaon. Enne de groeten an Joke.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Voetbalmoederdag

En moeder Hetty op de onverwachte voetbal-moederdag.

“We hadden gedacht om zondagmiddag eens gezellig met z’n allen te komen, dwz Gerhard, Judith en Robin, Rick en Jennifer en Mark”, meldde het sms je. “Eva is er het weekend niet, en om zes uur hebben jullie het rijk weer alleen.”
Dat was nog eens een goed idee. Wij dus flink aan de slag om inkopen te doen, want een glaasje wijn of bier en wat hapjes gaan er wel in bij ons stel.
En ja hoor om half drie is iedereen plus hond paraat. En bovendien met een prachtige kuipplant , een bougainville . Ik zeg nog:”Het lijkt wel moederdag”. En dat was nou net de bedoeling, want Mark en Jennifer zijn er de volgende week niet en ze vinden het leuk om toch eens allemaal bij elkaar te zijn. Het werd dus de Kota. Mark maakte het vuur aan en zo hadden we een gezellige middag om ons bekende vuurtje. De bouwplannen aan de Kuifmees zijn nog niet volledig, maar er komt schot in. De hondentraining behendigheid lijkt erg leuk te worden. Rick zit ook op de praatstoel. Af en toe duikt Gerhard even naar binnen, want de wedstrijd Nac -FC Twente is aan de gang en FC Twente kan kampioen worden als ze deze wedstrijd winnen. En Gerhard kan gewoon niet wachten tot 7 uur. Hij moet het gewoon weten. Hij is in Twente opgegroeid en leeft daarom extra mee. Wim en Mark wìllen het juist nog niet weten. Die kijken vanavond gewoon. Wanneer Gerhard en Robin weer binnenkomen in de kota is aan hun gezichten niets af te lezen: beiden een poker face. Dat belooft wat. Ik kan er in elk geval niets van maken.

Nu is het spul naar huis, want om 7 uur moeten ze startklaar zitten als de voetbal samenvatting begint. Wim zit al voor de buis en even later hoor ik het van een afstand 2-0 worden. Ik roep nog even:”Voor wie?” “Voor Twente..!!”, roept Wim. En dan kom ik er toch even bij zitten. We hebben er uiteindelijk ook 16 jaar van ons leven samen gewoond. Even later is het zover… FC Twente is kampioen. Wat zal Henk ook in zijn sas zijn want dat is een echte FC Twente fan, terwijl broer Johan meer voor de Graafschap is. Tja… die voetbal in de familie is me wat!



637943-6b1ca8dc5471422564b569640af3c759.jpg
Gerhard l. en Mark r. met hun aanhang

637943-e51a9bdcef9636f76fabc37c177ed651.jpg
Met een hapje en een drankje

637943-43535982323767f5343922e4acda3aa0.jpg
In de Finse kota

637943-a6965b92cc3421842eaf19753714df6b.jpg
Gerhard op de fiets met de hond aan de lijn. Ze wonen 10 minuten fietsen bij ons vandaan.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 21:20 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Werken... dat willen ze..

Demo doggy dance... Alfa.

Bordercollies zijn werkhonden. Ze willen wat voor je doen en het maakt niet uit wat. Ze willen waken, ze halen stokken en ballen op en waneer je zoals wij dieren op je erf hebt lopen blijven ze die omcirkelen om ze bij elkaar te houden. Dat drijven zit er van nature in. Maar zo lopen Queeny en Tessa ook om het hardst om je stok op te halen. Alfa, een volle zus van Queeny gaat met haar baasje op doggy dance. Toen ze hier verleden jaar waren gaf ze een demonstratie. Zo leuk!
Tessa kan een hele dag bij de wei liggen om de pony’s Amber en Hector in de gaten te houden. Wanneer er mensen over de Bargerweg helemaal aan de achterkant van de wei voorbij gaan horen we dat, niet hard maar toch. En als er mensen hier bij huis voorbij het hek lopen wordt dat ook gemeld. Zijn er honden of paarden bij, dan gaat het wat fanatieker en zijn ze eenmaal voorbij… dan is het over. Zo horen we feilloos wat voor publiek er is en of ze inderdaad bij òns moeten zijn zelfs voordat er aan de bel getrokken wordt.
Queeny heeft het nu ook thuis voor elkaar. Eva gaat met haar op een cursus behendigheid. Toen Robin hiervan hoorde wilde hij ook met Siva meedoen. En zo gebeurt het dan. Beide kleinkinderen mèt hond in actie. Dat moeten we binnenkort eens gaan zien.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 16:58 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Scheuren en plakken....

Een jaar of 10 geleden waren we op vakantie in Groot Brittannië. Was niet zo verwonderlijk want wij hebben iets met dat land. Sinds onze kennismaking met de Engelse Tom en Joan in de jaren 80 ging ons eerste bezoekje naar het Lake District in een van hun geleende caravan. En het bleek liefde voor het leven, zowel voor het land als onze vrienden zelf.
Steeds als we de oversteek maken slaan we het Lake District niet over. Maar toen we daar dus ergens omstreeks 2000 terug waren wilde ik het uitzicht op het Derwentwater wel schilderen en had geen verf bij me, maar de caravan lag wel vol met kleurige folders uit al die Tourist Centres die we bezocht hadden. En voor ik er erg in had begon ik te scheuren. Het werd een kleurig geheel en de sfeer werd gevoeld. Toen ik thuis was heb ik met de foto’s die ik niet gebruikt had om in het vakantie boek te plakken genomen om een collage van deze vakantie te maken. Het werd vooral Viv Bellingham met haar demonstratie schapen drijven met haar bordercollies in Moffat in de Borders van Schotland. En nog steeds gebruik ik deze techniek om te illustreren. Nadat het digitaal fotograferen bij ons zijn intrede deed was het gebeurd met de plakboeken en ging het over in een verslagje en een vakantiedoos, een schoenendoos helemaal beplakt met collages van alle gebieden en indrukken die we meegemaakt hebben.
En nu…? Tegenwoordig maak ik hier op de site de verslagen en zet ik de leukste foto’s er bij.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 01:03 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Lang leve de Koningin!

En het was mooi wat zeg ik prachtig, het Oranjeconcert in de Grote Kerk in het centrum van Emmen. De mannen van Valerius met oranje strik dit keer, zongen de longen uit hun lijf. Daniel Rouwkema de dirigent liet horen wat hij uit een kerkorgel kon halen, Jan Lenselink kan wat mij betreft wedijveren met de improvisaties van Jan Vayne en Judith Sportel met haar prachtige sopraan stal de show met haar enthousiasme.
In Emmen waren de meeste plaatsen voor de Koninginnemarkt al bezet. Die blijven daar dus de hele nacht hun plekje bewaken. De stemming leek er al goed in te zitten. Pas wanneer de winkels gesloten waren na 9 uur mochten ze hun spullen pas uitstallen.
En nu…? We hebben net de koninklijke familie door Wemeldinge zien lopen op de tv. Zowel de royals als de Wemeldingers trokken zich niets aan van het weer en alles verliep volgens plan. Het leukste vond ik tot nu toe de stoelendans te paard. In de kring te paard en wanneer de muziek stopte vlug van het paard af en met paard naar het midden zien te komen om een stoel te bemachtigen. En het waren dan wel bijzondere paarden, de echte Zeeuwse paarden. We noemden dit soort altijd Belgen, maar er zal voor de kenner toch wel enig verschil inzitten tussen Brabanders, Zeeuwen en de Belgische paarden.
En zal ik je wat vertellen. Het werd gewonnen door een meisje. "Zwak in 't kuntjen", zol pa zeggen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 11:30 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Knorretje

Het zal jullie niet ontgaan zijn dat ik veel met dieren opheb. Er is natuurlijk wel verschil tussen het een en ander. Je moet me niet met muizen aankomen. Dan gil ik de hele bende bij elkaar. Dat was vroeger al zo. Wanneer er een muis op de slaapkamer was op De Boomgaard schreeuwde ik moord en brand en als mama dan onder aan de trap riep:”Wat is t-er deerns?”, dan riep ik meteen :”Papa mot komm’n, papa mot komm’n… een moes… ooo een moes.” En pa die kwam met de pantoffel en sloeg meteen die muis naar de andere wereld… of- bedenk ik me nu- hij deed alsof.
Ik was al dik in de twintig en de jongens waren er al toen ik op De Boomgaard midden in de kamer op een stoel sprong toen ik een muis ontwaarde en een gil slaakte. Zwager Ben keek me met zulke verbaasde ogen aan dat het tot me doordrong dat het wel wat overdreven moest lijken.
Nee er is verschil. Hoe het nu komt weet ik niet, maar honden en katten mogen dan hun kuren hebben.... ik mag ze gewoon. En dan de schapen… ze mogen misschien een eigenaardige lucht bij zich hebben. Ik vind het lekker.
Maar pas zei iemand:”Weet je wat nou echt iets voor jou is….? Een klein hangbuikzwijntje. Varkens zijn zo intelligent. Die moet je eens nemen, je hebt ruimte zat.”
Nou nee daar wil ik wel naar kijken bij een ander, maar zelf nee. Ik ken de lucht nog uit de varkensstal vroeger. Als er een dier genoemd mag worden waarvan de mest stinkt zet dan het varken maar bovenaan.
Ex- collega Dineke spaart varkentjes, geen echte en dan in klein formaat. Ik heb er ooit één voor haar geschilderd die een lachje om z’n snuit had. Vond ze helemaal geweldig. Nu heb ik er weer één geschilderd… een zwarte en ik heb hem Knorretje genoemd. Ik was van plan hem in de Bibliotheek van Schoonebeek bij de expositie te hangen, maar voor deze was geen plek meer. Er hangen nu 13 schilderijen en ze zijn daar erg blij met de aankleding van hun Bieb voor de komende twee maanden. Ik heb hier ook wat boekjes van Ik ben Moniek en Ik ben Scotty achtergelaten voor de scholen. Ik sprak een meisje vanmiddag die de dierenschilderijen erg mooi vond en ik vroeg of ze ook van honden en katten hield. “O ja”, zei ze, “heel veel.” Ze kreeg van mij een exemplaar van Ik ben Scotty mee en het mooie was dat ze zelf een hond heeft die ook Scotty heet… ja inderdaad ook een bordercollie.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 16:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Zo maar een dag....

Valerius, vorig jaar voor de kathedraal in Poznan.
Als je Wim zoekt...? Vijfde van links, achterste rij.

Ik zit vijf minuten in de stoel bij het achterraam en merk dat het een voorjaardrukte van belang is. In die korte tijd zie ik behalve de kool- en pimpelmezen een paar zwartkopjes, hele kleine fitisjes, het winterkoninkje, een stel staartmezen, heggemussen, merels en de duiven die met soepele gang langs komen scheren. Opnieuw heeft Loeder zich verschanst onder de boomklimop, maar ook nu heeft die geen kans. Haar tijd komt straks als de jonge vogeltjes er zijn. Echt een loeder…..
Een tiental meters verder op het land van de boer lopen de fazanten. Vader heel opvallend, maar het vrouwtje zie je bijna niet. Het is hier nog niet zo gek als bij Susan. Die heeft ’s winters elke dag haar vaste fazantenpaar op bezoek. Nu zijn ze weer vertrokken, want er is overal weer voer voor ze te vinden. Terwijl ik hier zit meldt Wim:”De grote visser is er ook weer…. Hij zat al op de heg.” Maar die is wel zo slim dat hij bij de kleinste beweging er al vandoor gaat.
Wim verft de nieuwe keukenkozijnen. Ik ben begonnen met een opdracht om paarden te schilderen. En terwijl ik even naar de kapper ga, past Wim op de kleine boys van Alle en Anja.
Er hoeven zo niet eens spannender zaken te zijn om de dag door te komen.
Vanavond is het weer Valeriusavond voor Wim en er gaat geoefend worden voor donderdag! Donderdagavond geven ze hun Oranjeconcert in de Grote Kerk met medewerking van Judith Sportel, sopraan en Jan Lenselink aan de vleugel. Aanvang 8 uur.
Ik heb de lijst met liederen al gezien. Wordt beslist mooi! Ook liederen van Vera Lynn....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Met dank aan opoe...

Op "De Haar" met Trixie en goed ingepakt mèt muts-- "Kind ie hebt zo een oorontstekking te pakken"--

Ik had er even geen erg in, ben wat laat vanmorgen en merk ineens dat ik met blote voeten in de keuken sta… op de koude plavuizen. Het prachtige weer van gisteren is omgeslagen en het ziet er nu grauw uit buiten.
Ineens schiet opoe in m’n gedachten, opoe Bijenhof… ònze opoe zoals we haar altijd noemden, want we woonden eerst bij hen in huis en later gingen opoe en opa mee naar De Boomgaard.
“Kind doe gauw wat an de veute… ie-j kriegt et an de blaoze a-j zo d’r bie-j loopt.” En dat heb ik net gehad. Dus ik luister maar gauw. Ze was erg bezorgd voor ons, voor Diny en mij. “Kind doot toch een vest an ie-j hebt zo rimmetiek te pakken.” Het ergste wat ons kon gebeuren was als we er wat te dun gekleed bijliepen:”Ie-j zollen d’r longontstekking mee oplopen." Tot diep in het voorjaar - minstens half mei - droegen Diny en ik over een hemd nog een borstrok, een gebreid wollen hemd. En ik herinner me ook nog zo’n van schapenwol gebreide onderbroek met pijpjes die over de gewone onderbroek aangetrokken moest worden. Ken je dat? Het kriebelde nogal…. Sandalen vond ze een rare uitvinding. “D’r zit volle minder leer an en ze bunt net zo duur as dichte schoene.”
Ik ga me gauw douchen en trek iets warms aan… met dank aan opoe.
Vanmiddag gaan we in Schoonebeek in de Bieb weer een expositie inrichten. Als ik de ram ophang zal ik even weer de schapenlucht ruiken en het gekriebel voelen van die schapenwollen onderbroek.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten