Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Suip

1953--“Nu je hier bent moet je wel netjes Hollands praten hoor” Piet logeert bij zijn ome Wim en tante Gé in Zeist. En dat is heel ver weg…. Zijn ome Wim is een jolig typje. Ze hebben zelf geen kinderen en als één van de neefjes komt logeren is het voor beide partijen feest. In Hattem wordt als kinderen onder elkaar het meest Hattems gesproken. Ie wet wel van: Mien va en ikke bunt hen vissen ewes en wie-j vongen d’r een hiele kladde.
Piet is ook van het spontane:”Nou dat kan ik echt wel ome Wim”.
Nou laat dat straks maar eens horen als tante Gé komt en we aan tafel zitten… Dan moet je wel netjes vragen:”Tante Gé… mag ik alstublieft een bordje suip.” “Ah … dat is toch gewoon soep ome Wim?”
“Nee zie daar heb je het al… soep is Hattems.. je moet wel netjes om een bordje suip vragen”. Enfin …Piet vindt het wel raar maar wanneer tante Gé eenmaal aan tafel zit knikt ome Wim Piet toe… toe maar…
En Piet die al honger begint te krijgen vraagt netjes:”Tante Gé mag ik ook een bordje suip?”
Tante Gé zal haar Wim toen wel onder handen genomen hebben. Maar ja ze kende hem ook langer dan vandaag. Wanneer Wim wel eens bij zijn zus Siet langs kwam kon hij het ook niet laten om in de keuken onder de deksels te kijken. Eens kon hij het niet laten en begon maar vast aan die ene karbonade die hij zich al toegerekend had. Toen Siet er achter kwam en hem verontwaardigd aankeek was het enige wat hij zei:”’t Was biester veule bot mien deerne.”
Tja dat zijn zo van die verhalen in de - dit keer van der Kolk- familie die blijven.
2010--Waarom ik dit vertel? Piet heeft ons een soort soepdieet gemaild vanuit Frankrijk en is hier al geweldig mee afgevallen. Een week alle dagen groentesoep, aangevuld met een dag fruit, of groente of bananen met melk. De laatste paar dagen mag er een biefstukje bij. Daarna is het weer een week normaal eten.
Wim en ik gingen ook aan de gang en ik moet zeggen… die eerste week ging het prima, zomaar was er 4 kilo af. Maar toen we na een week weer wilden beginnen kwam die eerst toch wel lekkere soep ons de neus uit. De motivatie is blijkbaar nog niet groot genoeg.
En Eppie wil ons nog wel trakteren als we eind mei met het feestje van Ben en Diny samen 10 kilo kwijt zouden zijn.. Dirkje, Diny en ik. Zucht…
Hoewel… het kan nog….

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 15:57 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Tortelini's

De schone zussen...

“Daar zit ik nou… in m’n kluskleren”. Mark zit midden tussen ons in , ook aan de tortelini’s. Een paar dagen terug had hij ons zelf uitgenodigd. ”Jennifer maakt donderdag tortelini’s . Komen jullie ook? Ja… Gerhard en Judith en Rick komen ook.” “Natuurlijk komen we… leuk… Hoe laat verwachten jullie ons.. half drie, drie uur?” “O o .. ja, ik moet wel eerst nog de container met hout wegwerken..” Nou ja dan gaan we toch een uurtje later. En daar zitten we dan. Jennifer was er helemaal klaar voor, maar Mark was nog hout aan het wegwerken. Maakt allemaal niets uit….het is heel gezellig zo met z’n allen. Eva en Robin vermaken zich prima en helpen mee in de keuken. Judith en Jennifer kunnen het ook altijd goed met elkaar vinden en zetten samen een heerlijke Italiaanse maaltijd op tafel. Vriend René komt ook meeëten en na het eten wordt er getoond hoe Eva en Robin met Queeny en Ziva thuis ook trainen in behendigheid. Bij ‘hoog’ moeten ze over de hindernis springen en bij ‘door’ moeten ze door de tunnel. Leuk om te zien.
Enne…. Mark die klust morgen maar verder… Hij heeft nog drie vrije dagen voor de boeg!



647729-fb4e19d8aae88f296a70ddd9920b62e4.JPG
Jennifer en Judith

647729-45f212f98fdc8be3aae83c2f4ad5fd2d.JPG
Gezellig aan de grote tafel in de woonkeuken

647729-3a1f939925d9d647ee513140660ec3fa.JPG
Ja... slagroom kloppen wil de jonge generatie ook wel

647729-fff85d415e82c624903714812c66a9b8.JPG
Robin met Ziva en Eva met Queeny

647729-68e13ad3831127e66b2281ab61dcdf26.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 08:56 Reageer op dit bericht Stuur door

Een trouwerij en bakker Fred

Op weg naar het Bakkerijmuseum in Hattem zien we nog juist een bruidspaar arriveren bij het stadhuis waar wij 46 jaar geleden ook getrouwd zijn.
Eenmaal in het Bakkerijmuseum is het een drukte van belang. Echt vakantietijd. Heel veel kinderen die allemaal een gevulde koek willen maken en door bakker Fred ingewijd worden in de broodbakkerkunst. “Weet je wat je nooit aan je moeder moet geven met moederdag? Nee? Een broodbakmachine. Wij bakkers hebben er vier jaar voor gestudeerd. Dat is niet voor niks.” Bakker Fred was helemaal op dreef. Het werd een complete show. “Wie wil me h…”Alle vingers gingen in de lucht.”Nee… ik heb een heel vervelend kind nodig… Wie?” Er was er één die nog durfde. Die deed natuurlijk wat verkeerd, moest even mee naar de keuken. Er klonk een kreet en de jongen kwam met z’n hand voor de neus weer binnen. Lachen…!
Ik kan het iedereen aanraden om eens gaan kijken. Jong en oud komen aan bod.
We gingen heel voldaan weer op Emmen aan. We kunnen rustig nog een keer en dan gaat Eva ook mee. “Ik hoef nog niet naar huis” vond Robin, nadat we bij de Chinees in Emmen hadden gegeten. “Mijn ouders zitten nu toch nog aan tafel”.



646840-6ec211182ab00bfe3fcbf4146352ea68.JPG

646840-2bbf5b2b3334414900c0bbc3a8af7d4a.JPG

646840-20295c35e2ed1336d0e64493cc8f1e9b.JPG

Helemaal in bakkersstijl met muts en sloof worden de vulkoeken gemaakt. Even een briefje met je naam erbij en 20 minuten later is hij klaar.



646840-c6e39a200da60fc4dcaf42be325ac7c9.JPG

Een paar keer op een middag voor een volle bak verzorgt bakker Fred zijn demonstratie en laat zien hoe je allerlei dieren van brooddeeg maakt.



646840-1c50c6b0fed3005602a40fe31bf78bcf.JPG

Doe het bakker Fred maar eens na...

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Naar de Roots

Daar zitten we dan… in het restaurant van Zorgcentrum De Bongerd in Hattem. Robin is met ons mee. Ben en Niesje èn Henry en Tonny zijn samen op bezoek bij oma van der Kolk. Nog een laatste bezoekje omdat Henry en Tonny morgen weer naar Canada zullen vliegen. Ze hebben hun ticket niet om kunnen boeken en kunnen niet naar Augsburg. Ze waren er graag naar toe gegaan om hun vriendin Brigitte te steunen in deze moeilijke tijd na het plotseling overlijden van haar man. Oma zegt niet veel maar beseft drommels goed dat ze een heel stel van haar kinderen bij zich heeft.
We eten een boterhammetje mee bij Ben en Niesje en dan gaan we Hattem in. Wim is de gids en laat Robin de pomp zien waar hij zich vroeger zo mooi in kon verstoppen. Nu is hij dichtgetimmerd. Jammer! Robin had het graag nog geprobeerd. Wim wijst op de synagoge in de Achterstraat die nu geen synagoge meer is, de Gasthuissteeg waar de jongens van der Kolk geboren zijn. “Zo… liet opa Wim daar zijn broertje over de rand van het balkon hangen?” Robin vindt het wel erg hoog. “Och”… doet Wim er nog een schepje bovenop, “we lieten ons ook wel vanaf het balkon zakken en dan naar beneden vallen.”
Dan komen we bij de Gasthuissteeg waar de familie De Weerd woonde die ook wel Meussie genoemd werd en waar Wim een heilig ontzag voor Ale had die hem eens door heel Hattem achterna zat. Robin bekeek de smalle steeg waar vroeger toch een boer met hooiwagen door moest. Wim weet nog van boer van ’t Land waar ze, als ze naar binnen gingen, de bezem die naast de achterdeur stond op moesten steken omdat de haan hen probeerde aan te vallen.
En dan is het tijd voor het bakkerijmuseum.


646290-f427cf33bb44983434e2a0c2960c77ae.JPG

646290-6d554e2a2d1ac82c265e2d715b8163dc.JPG

Wim vertelt over de pomp waar aan de achterkant een opening zat waarin ze zich konden verstoppen.


646290-60ea1f8628d04410e76ad09056d0d903.JPG
De Achterstraat

646290-44e27384cf1375cf827012d011eca20f.JPG
De Synagoge

646290-a499e871d902cdbd80ed187f031eb492.JPG

Op het bovenhuis woonde de familie van der Kolk van 1939 tot 1956. Dit balkon was het waar Wim en Piet om de beurt Ben aan hun handen zo over de rand lieten hangen. Het was een wedstrijdje wie dat het langst vol kon houden. "Was ie dan niet bange Ben?", vroeg ik hem eens. "Welnee" zei Ben. "Piet zei gewoon: 'D'r kan oe niks gebeuren' en dat geleuven ik grif"

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

De Indiaan van Oranje

Wel eens van Graadje gehoord…. Graadje, die ook wel de Indiaan van Oranje wordt genoemd? Bij heel wat wedstrijden van ons Nederlands voetbalelftal heeft hij in die oranje outfit mèt enorme indianentooi en grote trom de krant en zelfs de tv gehaald.
Hij is weer in de picture. Graadje gaat nl soms wel wat erg spontaan te keer bij de voetbalwedstrijden van zijn geliefd WKE (Woonwagen Kamp Emmen). Het was blijkbaar de spuigaten uitgelopen, want Graadje kreeg een stadionverbod van de club. Erger straf is er voor hem niet te bedenken.
Maar Graadje is niet voor één gat te vangen. Hij moet er niet aan denken om ook maar één wedstrijd van zijn eigen cluppie te moeten missen. Hij organiseerde eenvoudig een hoogwerker, via de Brinksbrothers zoals Wim ze noemt -ook van het kamp-. Hij liet zich naar boven takelen, precies buiten de lijn van hun eigenste Grote Geert Stadion en kon zo de wedstrijd WKE- FC Lienden volgen. Om het bestuur van zijn goede voornemens te overtuigen had hij 500 flyers laten drukken om naar beneden te laten dwarrelen met daarop zijn excuses aan het bestuur van WKE: hij zal het nooit weer doen. Hij zal netjes op de tribune blijven… niet meer het veld op rennen. Ik denk dat WKE zijn grote fan nu wel vergeven heeft.
Hoe de wedstrijd afliep? 0-2 voor FC Lienden.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 09:36 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Het noorden van Nederland

We zijn nu in het hoge noorden en zullen we nog even….? Onze vrienden aan het wad in Uithuizen zien we niet zo vaak en we zijn nu in de buurt. We beginnen op de markt in Uithuizen. Laat daar nu toch een Shantykoor aan het zingen zijn… wat zeg ik…? Er is een Shantydag aan de gang. Jammer dat het zo koud is. Agnes heeft nergens last van maar Wim legt zijn warme jack om mijn schouders. ‘Ik heb het niet koud”, meldt hij. Hij wil nog wel een paar liederen horen van de Shanty’s. Agnes is gek op allerlei soorten van muziek, van opera tot shanty en Jantje Smit.
Dan gaan we verder naar de schapenboerderij van Boer Zoekt Vrouw Gerko. Gerko heeft indertijd z’n Amanda gevonden… of was het nou andersom? Hij had niet genoeg brieven om op de tv met het programma verder te gaan, maar genoeg om de vrouw te vinden waar hij mee verder wil. Als we bij de familie Knol komen zitten ze net samen aan de koffie, inclusief een paar kleinkinderen van Jannie en Siebrand. Het is al weer een paar jaar geleden dat ze een pup kwamen uitzoeken. De laatste was Toska. Omdat Siebrand ziek werd en de hond niet verder kon trainen is ze uiteindelijk als Josca bij Ben en Diny terecht gekomen.
Dochter Corrie wordt ook nog even gebeld door Nienke en schuift even later ook aan. Wie weet komt Nienke deze zomer nog logeren. Agnes vindt het allemaal wel gezellig en helemaal als ze meemag de schapenstal in. De laatste ooien met lammeren zijn nog binnen. De rest loopt al buiten op de dijk.
Het was een mooie dag samen en Agnes slaapt ’s avonds al snel als een roos.



644448-3b3126a3b34859e017e450fadb7043d9.jpg

Jannie Knol maakt kaartjes. Nee niet gewoon zoals ze bij de creagroep doen, maar met de computer. Daar schijnt een programma voor te zijn. Je kunt een groet zo wel heel persoonlijk maken. Daar in het noorden is de dijk aan het wad waar hun schapen op grazen en de windmolens in de verte bij de Eemshaven domineren in het landschap. Deze kreeg ik vorig jaar van haar. Mooi!


644448-398bb5969f9ab8fc3017493b76953f1d.jpg

644448-4992d3799954e6ac4f0ca4488219897c.jpg
Het piratenkoor

644448-32a52b10dff05e43731c8f19a7c1c8f8.jpg
De laatste lammeren

644448-3bc438b314beb210677a8b1482f1a19f.jpg

De laatste lammeren voor ze naar buiten gaan. "Waarom hebben die twee een streep en een cirkel op de rug", vraagt Agnes. Het blijken een paar speciale lammeren te zijn... van Nienke en Sieko. - de lammeren met die donkere koppen-
Het is al net als bij de melkveehouders waar de kinderen vaak een kalf krijgen om voor te zorgen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Open dag bij de KNRM

"Zullen we naar de Eemshaven gaan? Er is een open dag van de KNRM- de Kon. Ned. Reddings Mij-
Wie weet mogen we ook meevaren?” Wim is helemaal in de mood. Hij is dit jaar al 50 jaar donateur van deze prachtige instelling. Als je gaat varen is dat immers een must om hier lid van te zijn. Zo is dat. En hij is het altijd gebleven. Op zijn pasje staat ook: lid vanaf 1960.
Robin heeft ook zin om mee te gaan, maar die ziet de bui al hangen. “Ik moet voetballen en er zijn er al zoveel op vakantie. Mijn vader heeft er al wat uit een ander elftal moeten vragen.” Jammer.
Maar Agnes ziet het gelijk zitten. “Op een boot? Jaaaaaa!!” We beloven Robin dat wanneer het leuk is we volgend jaar weer gaan.
En zo gaan we op pad, helemaal naar Noord Groningen, een tas met brood en drinken mee.
Eenmaal bij het gebouw van de KNRM binnen stevent Wim meteen op de informatiestand af en krijgt een paar bonnetjes om mee te gaan op de boot. En dan… eerst maar aan de patat. Ze hebben er daar in Eemshaven , de thuisbasis van de reddingboot Jan en Titia Visser ,een feestje van gemaakt met allerlei leuke stands en de inwendige mens wordt niet vergeten. Dan gaan we naar de film over de KNRM en haar werk… spannend allemaal. Agnes geniet. Dan is groep 6 aan de beurt. Wim schiet overeind en gaat met Agnes in zijn kielzog naar de kade. Ze krijgen een oranje zwemvest aan. En daar gaan ze… de trip zal ongeveer 20 minuten duren.
Als ze terugkomen zijn er de sterke verhalen over hoe hard ze wel niet gingen en vooral hoe schuin.



643455-0e3c5f8081950bf0fed3d66ce237eb7f.jpg

643455-6d9e3152bb33ce6ac3c23838ce7153fc.jpg

643455-60ce1479b34c97924f22ea635b9341d4.jpg
Wim komt met Agnes  van boord
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

De Canadezen

Daar zijn ze dan... onze Canadese van der Kolk tak Henry en Tonny. Volgende week zit hun trip naar Nederland er al weer op.
Het is net of ze niet weggeweest zijn.
Hun terugreis zal wel uitgesteld worden want de man van een goede vriendin is onverwacht tijdens een cruise in Egypte overleden...... of ze straks alsjeblieft zo snel mogelijk naar Augsburg willen komen, want daar woont ze nu. We zijn allemaal wat ontzet. Zó was deze vriend nog aan het snorkelen en ineens was hij er niet meer... zomaar ineens een hartverlamming. Henry pleegt wat telefoontjes en dan gaan we over tot leukere onderwerpen. Mark komt langs en neemt alle tijd voor z'n oom en tante. Rick was afgelopen zondag nog vast van plan om langs te komen, maar als die na z'n werk en na het eten thuis op de bank ploft is zo'n plan ineens wat veranderd.
Maar Gerhard en Judith komen met Robin wel goeiendag zeggen. Zo hebben we een fijne avond samen. Het zal geen afscheid voor lang zijn dit keer.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:57 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Mars.... Venus...?

Uit het leven gegrepen.

Een al wat ouder echtpaar zit in de auto, op weg naar huis. Zij zit nog wat na te denken. Hij niet.
Hij kijkt naar het kleine wagentje voor hem voor het rode stoplicht:”Je zult het zo zien. Die gaat er straks met een rotgang vandoor. Dat is weer zo’n jonge knul met zo’n petje.”
Zij: “Och als je met Niesje op stap bent.. die weet zoveel over kleren. Ze geniet al van het vastpakken en de kwaliteit voelen”.
Hij, terwijl hij rustig optrekt nu het stoplicht op groen springt:”Zie wel daar gaat hij… maar je zult het zien....straks staat hij weer voor ons bij het volgende stoplicht. 'k Mag lijden dat ie zo geflitst wordt."
Zij:”Toch leuk dat we gisteren allebei nog iets gevonden hebben voor deze zomer”.
Hij:”Je kon het aan het autootje al wel zien… zo’n kleine felle rakker”.
Zij:”Jammer dat we het nog niet aan kunnen…. Wat een kou”.

Wie zei dat van Mars en Venus ook al weer?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:48 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

5 mei

Gezellig is het om Robin weer eens hier te hebben en volgens mij bevalt het hem ook om weer lekker rond te crossen op de zitmaaier, samen tv kijken met wat drinken en een zakje chips. We hadden vorig jaar bij ons bezoek aan het Museum 40-45 in Hengelo Gld een stripboek gekocht De Ontdekking over een jongetje dat bij z’n grootvader op zolder van alles vindt, herinneringen uit de oorlogstijd. Het is uitgegeven door de Anne Frank Stichting en Het Verzetsmuseum Friesland. Maar we waren eigenlijk vergeten dat we die nog hadden. Dit was dè gelegenheid natuurlijk.
Robin begon er in te lezen en kon niet weer op houden. We hadden er geen kind aan… zeggen ze toch. Het boek is uit. Nu is Eva aan de beurt.
Gisteren kwamen Ben en Niesje hier om hun nieuwste aanwinst te showen, hun Renault Mégane scenic. Mooie auto. Hoop dat ze er lang plezier van hebben. Natuurlijk gingen we samen nog Emmen in. Een cappuccino bij De Kamer gaat er bij zo’n gelegenheid altijd in. Midden in het oude centrum van Emmen is ook het herinneringsmonument waar Wim, na de herdenkingsdienst in de Grote Kerk met medewerking van Valerius, de 2 minuten stilte in acht nam.
Vanzelf kwamen Niesje en ik bij een paar kledingzaken terecht en hoewel het weer er nog niet naar is hebben we allebei een leuke bloes gekocht voor de stralende warme zomer die in aantocht is… hopen we.
Morgen is het weer van der Kolk-dag, want onze Canadezen Henry en Tonny komen. Dat kan nog net, want zaterdag vertrekken ze weer voor een jaar. We hoeven straks niet voor heel lang afscheid te nemen want op 28 augustus zullen we hen volgen met ons vijven… ja Rick gaat ook mee. Leuk om naar toe te leven. Nu maar hopen dat de vulkanen op IJsland zich koest houden.



641428-60ce1479b34c97924f22ea635b9341d4.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten