Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Over een noodlanding.... en heel veel foto's.

Julius Topfer tussen opa en opoe in.

Dat was nog eens een goed idee. Neef Joop moest in de buurt zijn voor onderhoud aan z’n auto en kwam even buurten. En…. hij had een cd bij zich met alle verzamelde foto’s en brieven uit de familie Eggink, keurig soort bij soort. Dank zij de interesse voor fotografie van opa en tante Hanna is er heel wat bewaard gebleven. Veel er van hebben jullie al kunnen zien en lezen, maar er is toch nog heel wat bij die ik nog nooit gezien heb, laat staan dat ik weet wie er allemaal opstaan.
Er kwamen al keuvelend heel wat verhalen boven water. Joop die samen met een bevriende piloot tijdens een proefvlucht een noodlanding moest maken. Ze hebben geluk gehad dat er in de buurt van Halle een stuk gras was waar ze konden landen. Alleen waren er wel wat sloten die als hindernis in de weg zaten. Een meisje dat langs fietste zag het gebeuren en riep een boer die er vlakbij woonde. Joop was er intussen al uit gekropen en samen sjorden ze de bewusteloze piloot er uit en belden ze 112. Ze zijn er als door een wonder goed van af gekomen. Sinds die tijd kijkt hij met vluchten steeds uit naar een geschikt terrein voor een eventuele noodlanding.
De onderduikers in oorlogstijd kwamen ook ter sprake. In de Wildenborch en Barchem zijn er heel wat verstopt.
Maar niet alleen Joden. Voor de oorlog zag opa op de weg van Ruurlo naar Vorden een jongeman lopen.Toen opa hem vroeg waar hij moest zijn bleek het een Oostenrijker te zijn die niet in het leger van Hitler wilde en hem was gesmeerd. Hij vroeg of hij misschien ergens aan het werk kon. Zo heeft deze Julius Topfer een paar jaar op de Boschkamp gewoond en gewerkt. Ergens in de oorlog ging hij weer naar huis terug en jarenlang is er nog een briefwisseling geweest. Joop heeft nog een poging gedaan om hem in Wenen op te sporen, maar... Topfer is daar net zoiets als Jansen bij ons.
Joop maakte nog een foto van Wim en mij, want als Reini en Tea in mei in opa’s voetsporen naar Amerika gaat willen ze zoveel mogelijk familie op foto meenemen voor de American cousins.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Je kunt je vergissen....

De Taxus baccata als solitair.

Het viel tegen gisteren, wat een natte Paaszondag, maar vandaag schijnt de zon en gaat het er op lijken: Lente.
De staartmeesjes zijn druk aan het nestelen, ze halen spinrag uit de onderkant van het rieten dak en uit de Taxus baccata die voor ons huis staat.
Toen we hier net woonden nam de conifeer die op die plek stond zoveel licht uit huis weg dat we die verwisseld hebben voor een Taxus baccata. Die hadden we aan de Kuifmees ook en die werd gewoon heel hoog èn smal. Dat leek me wel wat op deze plek. Maar ja…. niet goed opgelet denk ik…. Deze taxus groeit in de breedte en een paar keer per jaar moet je er met de snoeischaar langs. Het wordt er niet mooier van, vind ik. Met kerst willen we er nog wel eens buitenkerstverlichting in hangen, maar dat is ook het enige voordeel. Het bleek dat we aan de Kuifmees de Taxus baccata “Fastigiata” hadden, de hoge smalle variant.
Ik ben niet de enige die zich verkijkt op een soort. Een jaar of zes terug hebben we de oude lelijke coniferen aan weerskanten van het hek laten vervangen door een paar rijen zwarte hulst. Dat werd mooi. Het waren mooie dichte bossen hulst. Een jaar later wilde ik de ene rij wel wat langer hebben en vroeg onze hofleverancier Bernd Schulte om dezelfde hulst er bij te planten. Dat gebeurde, maar ik vond ze er meteen al wel wat anders uitzien. De eerst aangeplante hulst had geen bessen, maar wel veel blad. Ik heb de varieteit nog even opgezocht. Het is de Ilex Meserveae "Blue Prince". Maar deze kregen wel bessen en waren veel kaler, veel minder vertakkingen, maar ze beweerden toen dat het echt dezelfde soort is. Ik heb nu een jaar of vijf afgewacht, maar zie weinig verandering. We zullen onze vriend Bernd er nog maar eens bijhalen.

Volgens Kwekerij De Horst die ik op internet geraadpleegd heb is de laatste de Ilex Meserveae "Blue Princess". - 2 essen verschil.



616652-eb7462d6b52bf109be5b939f3d9d69a3.jpg

616652-d252abbe62ec4164c7e70a1de3c1474d.jpg

Volgens Kwekerij De Horst die ik op internet geraadpleegd heb is dit de tweede soort Ilex Meserveae "Blue Princess". - 2 essen verschil dus...links en rechts ernaast de mooie volle Ilex Meserveae "Blue Prince".
Op de plek waar je dat stuk beton met dat rode geval ziet staan komt de pomp en electriciteitskast van de persriolering.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:27 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Over een mooie dag en..... een bellenwekker.

Ben, Wim en Piet Schuyn hebben zich weer omgekleed en hebben nu tijd voor ontspanning.

Ze hebben elkaar weer gevonden. Piet, Wim en Ben. Voor de derde keer staan ze gebroederlijk naast elkaar bij de uitvoering van de Crucifixion van Stainer, dit keer in de Grote Kerk in Emmen. In één scratchdag werd dit stuk over het lijden van Christus ingeoefend en meteen ’s avonds uitgevoerd. Willy en Niesje waren de hele dag bij mij. Er werd heel wat bij gekletst. De pilaf naar het recept van Marry ging er goed in en samen gingen we op pad om te zingen en te luisteren.
En wat klonk het mooi in deze gerestaureerde oude kerk. Nog nooit heb ik het zó mooi gehoord. Daniel Rouwkema had zijn speciale projectkoor, dat bestond uit de mannen van Valerius aangevuld met 45 vrouwen en een aantal mannen, goed in de hand. Een prachtige tenor, Falco van Loon en de bas, Daniël Herman Mostert, vervulden de solo’s op een indrukwekkende manier.
Ben en Niesje hebben vandaag nog hele plannen, ze gaan naar Catharina en Ariën in Utrecht, maar van haast om weg te komen was gisteravond geen sprake. Er werd nog lang nagepraat in huize Schoolpad.
Vandaag doen Wim en ik maar lekker rustig aan. We gaan straks nog even naar Rick, want gisteren ben ik vergeten zijn nieuwe bellenwekker mee te geven. Rick meldt steeds dat hij ’s morgens zo moeilijk wakker wordt. Hij heeft wel drie wekkers staan, maar hij hoort ze niet…. zegt hij. Deze knalpaarse mechanische bellenwekker maakt een hels kabaal. Als hij daar niet van wakker wordt… geef ik het op.
Dus Rick…. Zet de koffiepot maar vast aan!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:06 Reageer op dit bericht Stuur door

Wèg galsteen.... wèg.....

Meer dan zes jaar geleden begon de ellende met mijn benen. Wanneer ik een tijdje gezeten had kon ik niet zonder een stram en pijnlijk gevoel in mijn benen opstaan. En liep ik mezelf weer een beetje los dan gebeurde het nog vaak dat het niet lekker ging. Van alles heb ik al geprobeerd, Via de huisarts naar de fysiotherapeut. Het werd massage en fietstraining. Bekaf was ik. De chiropracter was het volgende verhaal. Die hielp me van verschillende mankementen af, maar niet van die beenklachten.
Het is nu ruim een week geleden dat mijn galblaas verwijderd is. En ik voel me werkelijk als herboren. Na de eerste paar wat vervelende dagen kwam er een rust over me. En ineens besefte ik wat ik miste. Ik voel geen stramme pijnlijke benen meer wanneer ik een poosje op een stoel gezeten had. Ik kon het bijna niet geloven en probeerde het steeds uit. Zelfs na een half uur op een stoel kan ik zonder pijn opstaan.
Volgende week ga ik voor controle naar de chirurg, dr Van de Berg. Ik ben benieuwd of dit soort gevallen meer bekend is. Nee het is ook geen 1 april meer. Ik geniet er maar van, het kan me ook niet schelen waarom het ineens weg is.
Ik moet wel ineens denken aan wat Mark vertelde. Eén van zijn monteurs vroeg hem een bedrijf in Emmen te bellen die wat informatie wilde over een afvalpers. Hij werkt n.l. voor een bedrijf dat afvalpersen verkoopt, verhuurt, reviseert. Hij kreeg een nummer door van dit bedrijf dat de naam Lirpanee draagt. Mark toetst het nummer in maar dat is in gesprek. Hij had nog nooit van dit bedrijf gehoord en ging toen eerst maar eens op zoek naar de naam achter dit doorgekregen nummer. Dat bleek wel slim want hij ontdekte dat hij anders Club Jasmine aan de lijn had gekregen. Draai de naam Lirpanee maar eens om.
Hij heeft nu een jaar de tijd om te bedenken hoe hij hem terug zal pakken.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Jan Pilo mot 't weer lien...

“Fysiotherapie en andere medische zorg uit het pakket!”….. Vanaf de keukentafel waar hij de krant zit te lezen roept Wim alle ellende, die over ons heen kan komen wanneer er een nieuw kabinet gevormd is, naar mij toe. De hypotheekrente aftrek is ook zo’n punt. Je zult net een betaalbaar huis gekocht hebben, de hypotheekrenteaftrek meegerekend…. Dan dit weer. Je zult zien dat heel Nederland op z’n kop staat.
“Het minimumloon 10% naar beneden. Ie-j zult zeen dat Jan Pilo ’t weer mot lien!.
En vief euro a-j naor de dokter wilt!!”
Scholen, Zorg, Waterschappen, Provincie… alles kan worden aangepakt.
Het was een hele lijst van ellende waar ze straks om gaan vechten of het wel of niet of misschien toch half doorgaat. Je zult zien dat dit de mensen wel wakker schudt en misschien gaan er hierdoor straks meer naar de stembus.
Onze krant, het Dagblad van het Noorden, heeft sinds gisteren ook het tabloidformaat. De meningen zijn verdeeld, maar ik vind het prima. Zo hou ik ’s morgens tenminste een stukje keukentafel over.
We gaan zo maar eens even boodschappen doen. En…. ik weet het zeker… de karren zullen nu voor Pasen nog voller zijn dan anders.

De Achterhoekse spreukenkalender meldt het volgende:

Leer van gistern, dreum van monn, maor laef vandage.
( Carpe Diem!)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 17:53 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Boompje groot....

Er worden foto's gemaakt van de plek waar de kabel zou moeten worden ingegraven...

De meneer uit Eelderwoude is er weer. De Tennet die de hoogspanningskabel over onze grond wil ingraven komt nog eens langs want de plannen zijn gewijzigd. De kabel gaat nu niet met een knik achter door de wei richting Bargerweg, maar zou nu dwars over ons stuk tuin bij de wei gaan lopen en precies bij het prieel het land van de buurman op. Het eerste stuk zal straks geboord worden maar zoals nu de tekening aan wijst gaan er een paar bomen aan en het prieel zal de graverij niet overleven. De bedoeling is dat alles weer in de oude staat zal worden gebracht. Ik zie het al gebeuren met een 30 jaar oude treurberk, es en gewone witte berk. En de rest. Zijn we straks onze schaduwplekken bij de wei kwijt waar we zo graag zitten in de zomer. En staan er nieuwe pieterige boompjes en je kent het hè? Boompje groot…. plantertje dood. Nee we tekenen er nog even niet voor. Onze Tennet man geeft ons groot gelijk en denkt dat ze misschien het hele stuk toch gaan boren. Dan komt het hele gedoetje van gekoelde kabels op minstens 5 meter diep te liggen. Er worden een paar foto’s gemaakt om de situatie hier te kunnen laten zien en wij wachten af….

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Een weekje waar muziek in zit...

Het is hier deze week allemaal muziek wat de klok slaat. Maandagavond kwam Wim thuis met een stapeltjes cd’s van z’n Shantykoor, vers van de pers. De Eemslander Shanty’s laten opnieuw van zich horen. Bij twee liederen zingt Wim een solopartij. Ik vind Australia het allermooiste. Hij moet nu zien dat hij er een stel van verkoopt. Dus….. kom je hem tegen… met cd’s onder de arm. Duik niet weg, maar laat je strikken en koop zo’n cd van dit enthousiaste koor. Voor €10 kun je er lang van genieten…. als je van Shantymuziek houdt natuurlijk. Zelf vind ik het leuk om er in de auto naar te luisteren. Daar word ik nou echt vrolijk van.
Vanavond is Wim naar Valerius, het Chr. Mannenkoor in Emmen. Hun nieuwste cd is ook net opgenomen en ik ben er erg benieuwd naar. Houd je dus meer van klassiek, gospel of hymnen dan zou ik je deze aanraden. Maar beide mag ook. Ha!
Dan is Valerius nu in de ban van de Crucifixion die zaterdag 3 april, de dag vóór Pasen, overdag ingestudeerd wordt en ’s avonds uitgevoerd. Ben en Niesje met hun vrienden Piet en Willy Schuin zullen nu voor de derde keer meedoen. Dat wordt vroeg opstaan voor ze.
Henry en Tonny zullen dan ook net in Hattem zijn om ongeveer een maand te blijven. Die zullen eerst wel bij moeten komen maar… we zullen ze snel genoeg zien.
Al met al een weekje waar muziek in zit.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:08 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Computerles

Het staat allemaal op één Achterhoekse en Liemerse Spreukenkalender, maar het Achterhoeks en Liemers is zó verschillend van klank.
Geert Roelofs heeft er een aantal leuke conversaties en verhaaltjes op staan in het Liemers. Het lijkt wel wat op de streektaal die de familie in de Steeg ook sprak.
Ik kan het niet laten om ze in het Achterhoeks, mijn Vordens dan, om te zetten.

Computerles

We beginnen heel eenvoudig met het aanzetten van de computer.

Op waffen knöpken mo’k dan drukk’n? Jao wat power is wet ik wel. Mien vrouwe zeg altied da’k nog völs te völle power hebbe.

Op het scherm verschijnen nu allerlei icoontjes. Wij gebruiken alleen Word. Klik maar op de W.

Da’s mooi ezeg, maor waor mot ik dan met klikk’n? Met de moes?

U ziet een leeg scherm. Links bovenaan ziet u het woord file en daaronder een blanco pagina.

Ik zee file staon. Stao’j op de computer ok al in de ri-je, net as in ’t verkeer?

Nee, file is Engels voor bestand; daar kom ik nog op terug. Klik maar op de lege bladzij.

Waorumme steet alles in ’t Engels. Kan dat neet gewoon in ’t Nederlands. Daor he’k al meuite zat met.

Computers worden over de hele wereld gebruikt, Engels is de voertaal. Typ maar iets.

Ik herkenne iets van miene trekker: shift, break en start, maor tab schrieve wie’j met een p.

U hebt getypt: “Ik heb een computerles gewonnen. Waar ben ik aan begonnen?”

Van mien dochter he’k die les ekregen. Dee woont in Amerika. Kon ’k heur es mail’n.

Dan moet u ook leren iets op te slaan. Dit zinnetje kunt u opslaan. Klik onder file maar op save as.

Waor steet dat? Onder file zeg ie? Waorumme neet op save? Da’s toch veilig?

Jawel maar u moet het straks ook terug kunnen vinden. Daarom moet het een naam hebben.

En hoe kan’k dan noe mail’n? Daor zal toch ok wel een toets veur weane. Wat zeg ie? Is dit pas de eersye les? Ik zal mien dochter eers wel ‘s bell’n. Dan zeg ik: “Ik belle wel as d’r niejs is.”

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:06 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik mag niet klagen

“Hoe geet ’t er met? Oo ik magge neet klagen”, hoorde ik vroeger vaak als de opa’s en opoe’s elkaar begroetten op een verjaardag op de Boomgaard. Nee klagen deden ze niet echt. Ze waren blij met de afleiding die zo’n dagje op De Boomgaard met zich mee bracht. Mama zwaaide de scepter en verwende de oudjes en die genoten: Opa en opoe Bijenhof, opa uut Barchem, opoe uut Mossel, opoe Kornegoor en opoe Bruins.
En klagen mag ik ook niet. Als je eens in een ziekenhuis om je heen hebt gekeken, zeker niet. Naast mij lag een oud vrouwtje, dacht ik. Ze bleek maar 2 jaar ouder dan Wim. Na 3 herseninfarcten, suikerpatiënt en bijna blind, lag ze hier nu omdat haar suiker zo hoog was dat het niet eens meer meetbaar was. Ze ging iedere dag wel door een scan, maar ik heb haar niet horen klagen. ’s Morgens om 8 uur belde haar man steevast en dan begon ze met al haar aanwijzingen voor de dag. Vanuit haar bed hield ze de touwtjes van de hele gang van zaken thuis goed in handen. Ze vertelde waar alles lag, hoe hij z’n eten moest klaarmaken, wat ze mee moesten brengen. Ze hadden zelf geen kinderen, alleen een pleegdochter met een lichte beperking waar ze zich over ontfermd hadden toen die al 15 was. Deze vrouw werkt nu ook bij het Werkvoorzieningschap de Emco en is heel blij met deze vader en moeder. Ze had letterlijk gezegd:”Moeder, als ik jullie niet had gehad, zou ik nu een man op de bank hebben zitten met een fles bier in de hand die zit te zappen voor de tv en er zouden 7 paar klompjes voor de deur staan.” Nee dit meisje is nooit getrouwd en heel tevreden met haar leven op haar 44e.
Toen deze buurvrouw voor twee nachten hoorde waar wij woonden kreeg ik ook het advies mee:”Daor mo’j nooit weggaon, kiek uut… zon plekkien kriej nooit weer.”Ze vertelde me zelfs dat Rick veel meer hulp zou kunnen krijgen dan wat hij nu heeft. Alleen toen ik zei dat Rick dat niet wilde, was ze even sprakeloos.
Zo ziek… m’n buurvrouw, maar wat een uitstraling.
Nee ik magge neet klagen.


610931-66b836f42c5d3c6a89cfd4453e3584f5.JPG

Hier wonen we al op de Boomgaard. ± 1951.
Bijna elke zondagmiddag kwam de familie wel op bezoek en ik hoor tante Mien nog vragen:Hoe is't met mien moder of...hoe's 't met mien vader, net of het alleen haar moeder en vader waren.
Boven van l. naar r. opa en opoe Bijenhof, tante Mien, mama, pa en tante Riek
Op de voorgrond Diny, Jaapje, Hennie, ik, Gerke met voor zich Janneke en Carin, Johan Harwig, ome Jan uut Mossel (oom van pa) en ome Jaap.
Dit moet weer een van de beroemde foto's zijn van ome Sjoerd met z'n zwarte boxje.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 11:49 Reageer op dit bericht Stuur door

De Crystal Church

Gistermorgen zat ik op m’n gemakje op de bank naar de Hour of Power in de Crystal Church op RTL5 te kijken en ik moest heel even aan onze tante Hermien denken die daar ook gegarandeerd elke zondagmorgen tussen 9 en 10 naar keek. Toen oom Sjoerd en tante Hermien ouder werden is er iets gebeurd waardoor ze het niet meer in de NH Kerk konden vinden en ze ontdekte de enthousiaste boodschap die gebracht werd door de “Glazen Kerk” zoals die bij ons ook wel genoemd wordt.
De oprichter, ds Robert H. Schuller, is nog steeds aanwezig en nu wordt de boodschap van Jezus Christus op een toegankelijke manier telkens door een andere grote spreker verricht. Vanmorgen was het John Maxwell. Hij vertelde met verve over het falen van ieder, maar dat je dat ook verder kan brengen in je leven. Diny vertelde laatst dat Jaap en Mirjam op hun reis door de USA ook zo’n kerkdienst hebben meegemaakt en daar een bijzondere herinnering aan hebben.
Ach heel even was ik weer terug in de Youth for Christ tijd in de molen in Giethoorn, in Winterswijk en ook in Vorden waar we met een groep actief waren. Wim moest er later niet veel van hebben, niet omdat hij het niet eens was met wàt er gezegd werd, maar meer om de manier waaròp.
Wim was naar het Scheperziekenhuis om te helpen met het bedden rijden voor de oecumenische kerkdienst die er iedere zondag gehouden wordt en die op de ziekenomroep uitgezonden wordt. Nee.... ik nog niet, ik kan nog geen strakke kleren aan en zit lekker in wijde outfit mezelf een paar dagen vrijaf te geven van alles wat ik nog even niet zie zitten.
We gaan zo samen de opgenomen serie van Dalziel en Pascoe kijken.
Straks komt Rick deze kant nog op en vanavond zullen Mark, Jennifer en Eva Queeny wel komen ophalen op de terugweg van hun weekenduitje naar hun vrienden Jan en Petra op Vlieland.

Wanneer je www.petravoots.nl  klikt krijg je de website van beeldend kunstenaar Petra Voots die met man Jan en hun drie kinderen al een jaar of vijf op Vlieland wonen en werken.
Mark en Jan zijn oude studie vrienden toen ze niet alleen de flat, maar ook al hun lief en leed met elkaar deelden.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 17:29 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten