Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Kat en muis...

Ik kan jullie melden dat de enorme ijzeren punten op de schutting weer teruggebracht zijn naar de Gamma. Dat had geen zin, zelfs niet na een flinke lading anti- kat spray er naast op de schutting. Iemand kwam nog met het advies: neem een hond! Tja… we hebben er twee lopen, maar dat zijn eerder vriendjes. Dan moet je wel met ander soort komen dan een bordercollie. Doen we maar niet.
Eigenlijk waren we van mening dat katten nachtdieren zijn en dat ze dan muizen behoren te vangen die we hier nogal wat hebben.
Maar ook overdag moeten ze zich nu maar uitsloven. Nu houden we Suze ‘s nachts in elk geval binnen.
Gisteren riep Wim me:”He-j wel es een katte met een muusken zeen spöllen”? Had ik wel eens gezien, maar toch naar de kippenren waar Loedertje in aktie was. Zo gauw de muis bewoog ging die er achteraan, maar zodra het muisje stil stond deed ze net of ze hem niet zag.
Het bleef een spel, tenminste voor Loeder. De muis moet wel aan het eind van zijn krachten geweest zijn. Ik probeerde Loedertje mee te krijgen, maar zogauw ze een meter of 10 met me mee gelopen was draaide ze zich razendsnel om en dook weer richting muis. Ik weet niet hoe het afgelopen is. Ik vrees het ergste voor de muis.


I can tell you that the huge pins on the fence are returned to the Gamma. It had no sense, even with a big load of anti cat spray and other plans to keep the cats out. Somebody gave us the advice to take a dog. Ha! We have two of them, but they are great friends. You have better to buy an other kind or breed than a border-collie.
Properly speaking we have the opinion that cats have to catch mice at night. And there are enough of them.
But yet we keep at least Suze inside at night.
Yesterday Wim called: ”Did you ever see a cat playing with a mouse”. Yes I had seen that before but I went to the chicken run where Loedertje was busy, teasing that little mouse. When the mouse was moving Loedertje run after him, but when it was sitting still she looked another way.
When the mouse was at the end I tried to get Loeder with me in the house, but after 10 meter she jumped quickly back to that little mouse. I’m not sure about what happened. I’m afraid for the mouse.


457994-ae8b2994e98451c1b0776afc74856e16.jpg
Muisje op de voorgrond

457994-648f20a4e367b680772e8d5d3304cde2.jpg

457994-861822357035c7dc57696013a3eb4777.jpg
Muisje op voorgrond
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 18:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Blief liggen... ze komt 'r niet in.

Katten zijn slim, heel slim. Ze gaan hun eigen gang. Tijdens Wim z’n middagdutje ligt Suze in elkaar gerold in z’n knieholtes. Wanneer ik een keukenla lostrek staan ze allebei al miauwend achter je. Ze willen een blikje of tenminste een stukje kaas.
Ach er mag ook van alles, maar er is één ding wat niet mag…. ! En dat is… het dak op. Ons rieten dak is kwetsbaar. Maar deze twee donderstenen willen ’s nachts naar binnen en komen naar ons dakraam. Wanneer ze gewoon naar binnen kunnen hoor je een bons… en daar is er weer één die zich het liefst op bed nestelt. Zit het raam op een kier dan wordt er zielig gemiauwd en zie ik een pootje tegen het raam tikken. “Blief liggen”, zegt Wim dan. “ Ze komt d’r niet in!” Maar door al die nachtelijke bezoekjes is het riet van het dak deze zomer al weer aardig losgeraakt bij ons dakraam.
Onze rietdekker Kocks is pas geweest en heeft het voor tientallen euro’s keurig hersteld. Dan komt onze onherroepelijke vraag aan de rietdek specialist:”Hoe houden we onze katten van het dak?” We hebben de afgelopen jaren natuurlijk al van alles geprobeerd. Stukken regenpijp op de palen van de houten schutting. Helpt niet! Ze zetten zich er gewoon op af. Prikkeldraad of gaas dan? Idem dito! Cor Kocks had een idee:”Zet d’r van die punten op van de Gamma. Of misschien een spuitbus om honden en katten uit de tuin te houden….?
Dus de andere morgen: Wim naar de Gamma en Karwei.
Diezelfde avond was het hele dak richting dakraam besproeid met anti kattenspul. Toch hoorden we ’s nachts twee keer de bons naast het bed. Dat is ‘em dus niet.
Die pinnen is een ander geval. Iets leuks is er niet te krijgen en zoals je ziet werd het dit. Een vesting is er niks bij!
Maar ja… als het maar helpt. Gisteren gingen de grote pinnen, eigenlijk bedoeld om palen vast in de grond te zetten, de schutting op. Ik zei gisteravond nog:”Laote wi-j Suze vannacht maor binnen hollen”. Maar nee… Wim zou deze tactiek grondig uit proberen.
Vanmorgen was het eerste wat ik vroeg:”En… heb ie-j wat eheurd? ”Jao…”, gromde Wim, “zelfs twee keer”.

Cats are smart… very smart. They are used to go their own way. During Wim’s afternoon nap Suze is lying behind his legs. When I ‘m opening a drawer in the kitchen they both are already behind me and want at least a piece of cheese.
Ach… they may do a lot, but there is one thing they are not allowed…. To go on our thatched roof. That’s vulnerable. But these two little blighters like to come through the window of our bedroom at night. You hear a… bom and there is one again and love it to settle on our bed. When the window is almost closed they are mauling pitiful and we hear a paw ticking on the glass. “Stay lying”, Wim says. “I do not want them to come in”. However after all these nightly visits the thatch of the roof is damaged near our window. Our thatcher Cor Kocks came and repaired it for a few tens. Then we ask him for advise what to do to keep the cats from the roof. We tried a lot the last few years from pieces of rain pipe, barbed wire on the poles of our fence etc. Nothing was settling the question.
Kocks had an idea: “Put on that poles big pins from the Gamma store, I’m sure they won’t go up again. Or buy some spray to keep dogs and cats out of the garden”.
So Wim went to the Gamma and bought both. That day he sprinkled the roof with that anti- cat fluid. That night we heard again that “ bom” near our bed. So that didn’t work!
The pins will be the next . Something nice was not to be found in the store and as you see it has to be like this! Haha! It seems our entrance looks like a fortress.
When it only would work! So it happened. The big pins were put on the poles of the fence. I said to Wim: ”Ach, let we keep Suze in the house tonight”. But no…. Wim wanted this try out.
The first thing this morning was asking :”And …did yòu hear anything tonight”?
“Yes…, Wim grumbled, “even two times”.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:59 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Man Bijt Hond

Mijn favoriete serie James Herriot, de veearts in de Dales die All Creatures great and small schreef, heeft weer het veld moeten ruimen en is Man bijt Hond er weer. Daar mag ik ook met plezier naar kijken zo na het eten.
Er is een onderdeel met bijzondere mensen, zo puur natuur. Heerlijk.
Ook één van de laatste stukjes is Hond aan tafel waarbij ze bij wildvreemde mensen aanbellen om te vragen of ze binnen te mogen komen om de dag door te nemen., is vaak verrassend.
Daarna komt de klapper. De scetch voor twee of drie personen. Je herinnert je misschien die twee kassajuffen in de supermarkt waarbij het steeds begint met:”Zeg.. Dooie?” “Ja… Coby”,
Vaak doet er in zo’n sketch ook een man mee. Soms spelen ze allochtonen die bang zijn dat ze niet mogen blijven. Niks racistisch… gewoon humor! Ze spelen gewoon  in op de hedendaagse gebeurtenissen.
Vorige week.. … als ik er aan denk kom ik al niet weer bij. Ik hou helemaal niet van schuine moppen, maar een beetje nou ja… een beetje… Ik kan maar beter even uitleggen. Wie het gezien heeft….

Zitten die drie naast elkaar aan tafel. Links de vrouw die ook Coby speelde uit de supermarkt. Ze heeft een dikke brace om haar nek. Naast haar zit haar man met een arm in de mitella. Beiden zien er wat verfomfaaid uit. Rechts zit hun teenerdochter—dooie uit de super.
Moeder vraagt: “Hoe was het vandaag?
De teener bekijkt ze stomverbaasd”? “Met mij goed, maar hoe was het vandaag met jullie. Wat is er gebeurd?”
Papa: ”Zeg jij het maar mama”.
Mama wat afwerend: ”Ooh…. Wij zijn naar de beurs geweest”
Teener: ”Nou en….?”
Papa: ”Daar heeft mama een boek gekocht”.
Teener: “Nou en…… Wat voor boek….?”
Papa: “En toen zei mama dat ik m'n kleren... ….dat ik ruggelings op die poef moest gaan liggen”.
Teener spert de ogen wijd open:”Kama Sutra…..”?
Papa: “En toen zei mama…”
Teener doet beide handen tegen de oren en krijst benauwd:”Ik wil het niet weten, ik wil het niet weten…”!!

Sorry... geen plaatje! Ha!


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:49 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Kiek es effen goed...

Het eerste stelletje van Henk en Anneke.

Toen we pas onze laatste haan vingen zat er ook een hen in de bench en is mee afgevoerd naar buurman Jans en zit nu bij zijn kippen. Een dag later bleek het de moeder te zijn van de 7 kuikens, die nu verweesd op ons erf rondlopen. Ze zijn al groot genoeg om zich te redden en zitten ’s nachts òp het kippenhokje. En ze hebben gelijk.
Toen we net terug waren van de vakantie keek Wim ’s morgens even in het hok en komt zich jeukend en krabbend in z’n haar weer binnen. “Wat heb ik toch op de kop zitten. Kiek es effen goed”. Maar ik kan niets ontdekken. Dus… onder de douche om van die jeuk af te komen. De volgende morgen hetzelfde tafereel. “Ie-j kiekt niet goed”, krijg ik te horen, maar ik zie echt niks. Hup… hij naar Jans!
Even later komt hij terug met een middel om het hok in alle kieren en gaten goed te spuiten. Die kippenluizen zijn zo klein en doorzichtig dat je ze inderdaad niet ziet met het blote oog. Ik zal je vertellen nu ik dit schrijf dat mijn hoofd ook al begint te jeuken.
Of we ook lekkere eitjes krijgen? Nee dit soort multiculturele krielkip gaat meteen broeden. Volgende week gaan we weer aan het vangen. Alles voor Jans en…. volgend jaar halen we gewoon een paar stevige legkippen..
Vriendin Susan heeft er drie: Barney, Tilly en Wendy, opgehaald uit een legbatterij. Ze krijgt trouw 3 eitjes per dag. Vanmorgen bracht ze me de oogst van twee dagen zorgzaam verpakt in bobbeltjes plastic. Deze kippen mogen af en toe de tuin in. Na een tijdje lokt ze de dames weer met gekookte sliertjes spaghetti met olijfolie in de ren. Daar zijn ze n.l. gek op.
Dit soort moeten we hebben net als het eerste koppeltje dat we 15 jaar geleden van Henk en Anneke kregen.

When we caught our last rooster and we transported him with one of the hens to neighbour Jans. The hen lives their between the other chickens. A day later we discovered that this was the mother of the 7 chickens who were left behind. They were big enough to save themselves and overnight they are sitting òn the henhouse, not inside. And they're right.
The morning after we had returned from our holiday Wim was looking inside the chicken house and came back itching and scratching himself in his hair and neck. "What is it on my head. Take a good look”.. " But I couldn’t see anything. So ... he took a shower to get rid of that itch. The next morning the same scene. “You didn’t look well enough ", he said, but really I saw nothing. Hup… he went to neighbour Jans! Moments later he came home with a spray to use in all cracks and holes of the chicken house. Those chicken lice are so small and transparent that really you do not see them with the naked eye. I will tell you ...just while I’m writing about it my head also begins to itch.
If we get some eggs? Nothing at all. Next week we will catch the other hens and chickens. All for Jans..... and next year we ‘ll go and get a few solid layers from a hen battery.
Friend Susan has three of them: Barney, Tilly and Wendy. Every day she gets 3 eggs. This morning she brought me the harvest of two days. These chickens may occasionally in their garden. After a while she lures the ladies back with strips of cooked spaghetti with olive oil. They are fond of it.
This kind of chickens we want to get next year. Just like the first couple we got 15 years ago from Henk and Anneke. It was their present for our new home.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:01 Reageer op dit bericht Stuur door

Sara and the lambs

Eva bij de pony's.

De dag voor we op vakantie zouden gaan komt Wim thuis met de mededeling:”Kees heeft wel belangstelling voor onze lammeren”.”Kees”? “Ja… Kees van Valerius en hij komt morgenvroeg even kijken”.
We hadden inderdaad afgesproken dat de lammeren weg zouden gaan vóór de winter. Voor Mark zou het ook wat werk minder zijn tijdens de oppas.
Op de dag van vertrek komt Kees, een vriendelijke man, die ook als hobby schapen houdt.
Terwijl hij onze lammeren bekijkt en Brammetje eens in de rug knijpt gaat zijn oog ook naar onze pony’s. “Bint die ook van jullie”? Ja als de pony’s ons zien bij het hek, staan ze al op een rijtje te wachten tot één van ons met brood komt. Amber en Sara bij elkaar en Hector op een afstandje. Die heeft niet veel in te brengen bij de beide dames.
“Die zwarte”, zeg ik, “daar kan ik niet goed mee overweg. Je kunt haar zo pakken, maar verder kun je er niks mee. Als Eva er is traint ze van alles met Amber, maar met Sara wil het maar niet.” Ze zijn pas drie jaar en dat moet toch kunnen.
Kees vertrekt en belt even later op en doet een bod op de lammeren èn Sara. We hoeven niet lang na te denken. De lammeren mogen nog een paar maanden blijven lopen, altijd prettiger dan dat ze meteen naar de slacht moeten. Het blijft altijd moeilijk om er afstand van te doen.
Kees komt meteen met de kar en haalt eerst de lammeren en even later komt hij voor Sara.
Ik zie de bui al hangen. Ik moet de hele wei met haar door en ze vertikt het meestal om mee te lopen. Ik kan haar zo pakken en als ze aan het touw zit zeg ik zoiets van: "Zo Sara… kom maar mee… je krijgt een hele lieve baas, dat zul je zien”. Tot mijn verbazing hoef ik niet eens aan het touw te trekken en loopt madammeke opgewekt mee, een hinnikende Amber achterlatend.
We lopen de wei uit en meteen door naar de ponykar. Ze loopt zonder te aarzelen de kar in en laat zich door Kees netjes vastzetten. Ik ben perplex. Snap jij het?


The day before we leave for our holiday with Rick Wim is coming home and said: “Kees would like to buy our lambs, Kees from the mens choir Valerius.
And indeed we had an appointment to sell the lambs in autumn. And.. it would give less work for Mark when he took care of our house and animals.
Next morning Kees is coming and has a look at our lambs and while he is pinching Bram in his back he is looking at the pony’s in the meadow at the end. All three are standing near the gate waiting if one of us would come with a piece of bread. Amber and Sara near to each other and a little further Hector. The ladies are the boss.
“That black one”, I said, “I cannot cope with her. I can catch her, but no way that she is doing what I want her to do. When Eva is here she is busy with Amber, brushing and talking and training several things, but this one, Sara, doesn’t want anything like that”. And she is just three years old.
Kees is leaving and after half an hour he phones us with a proposition to buy the lambs and Sara too. We don’t need to think and Kees comes and brings the lambs to his home and after that he’s coming to collect Sara. I see what’s coming…. I have to walk with her through the first meadow about 100 meter and usually she doesn’t want to walk with me.
When I took her I said to her something like: ”Sara come on… I’m so sorry….I’m sure you will get a very nice new boss”. And then …. She walks with me as she never did before, a neighing Amber leaving behind. She walks with me straight to the pony cart and walks in and let Kees tighten the rope. I’m flabbergasted. Do you get it?



454882-403812db156867cdf72c17ec2c209076.jpg

454882-7f64a4aa5f3c37f0329524d05fccfb55.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 16:35 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

De Lindese Fietstocht

Linde was goed vertegenwoordigd op dit jaarlijks gebeuren, maar op de voorgrond ook een tafel met campinggasten die meefietsten.

We vielen met onze neus in de boter toen we afgelopen zondag vanuit St Goar op onze favoriete camping De Boomgaard aankwamen. Er stond een tent en tafels met bankjes. “Wat heb ie-j hier dan vandage”, vroeg ik Johan die er met een paar buurtgenoten stond te praten. “O… wiele holdt vandage de Lindese fietstocht en noe is et eindpunt hier. Straks komt ze allemaole hier veur de laatste spelletjes veur de punten en dan kump vanzelf de priesuutreiking”. Ik herkende al een Ruterkampje en één van de jongens Koning.
En daar kwam het spul aanfietsen. Allemaal aan de spelletjes, groot en klein. Dit doet een buurtschap goed.
Bij Johan en Joke in de tent kon je een drankje krijgen waar dankbaar gebruik van werd gemaakt. Even later was de prijsuitreiking met echte bekers en een poedelprijs, zowel voor klein als groot! Er werd flink nagekaart en je kon zien dat ze met elkaar een gezellige middag hadden èn mooi weer. Bovendien is er het komend weekend het Lindese volksfeest en er zal weer vendel gezwaaid worden op de muziek van de koekoekswals. Weer door een van de jongens van Ligtenberg? Er wordt donderdagavond een toneelstuk opgevoerd door eigen volk. Berend Koning heeft een rol, niet zo’n leuke als een paar jaar geleden, beweerde hij. Dat brengt z’n zussen en schoonzus er toe om zeker met z’n allen donderdagavond van de partij te zijn. Verder is er een draaimolen voor de kinderen en vogelschieten en zullen de nieuwe schutterskoning èn koningin gehuldigd worden. Er zijn spelletjes voor jong en oud, zoals ringsteken en doeltrappen. Ik vergeet nooit dat mama ooit de eerste prijs won met dat doeltrappen. Alle kinderen kregen vroeger een zak snoep. Ik had gedacht dat het nu wel wat anders geworden was, maar Johan vertelde vorig jaar nog dat die zak snoep er nog steeds bij hoort.
Ik kwam deze middag heel wat oud-buurtgenoten van me tegen, allemaal net als ik zoveel jaren ouder en meestal grijzer.

We were lucky when we arrived from St. Goar last sunday at our favourite campsite De Boomgaard. There was a tent with tables and benches to be seen. "What is this?", I asked Johan who was talking with a few neighbours. "Oh ... today we have Lindes bicycle ride and the endpoint is just here.. Soon they are coming soon and to play a few games atfirst, get a drink and wait for the prices ". I already recognized one of the boys Ruterkamp and Bert Koning.
And there they came cycling in small groupes. All of them played the games. This is good for a neighborhood.
At Johan Joke in the tent you could get a drink which was gratefully taken. Moments later, the real ceremony with the cups and a booby prize, both for the kids and the adults. There was a lot to talk about and you could see that they enjoyed this afternoon with such a lovely weather too.
Moreover, next weekend- this one also-, there will be big entertainment in Linde, as every year, het Lindese Volksfeest. At the beginning the flag twilrer will do his job on the music of the cuckoo waltz. Again by one of the boys Ligtenberg? Thursday ( yesterday) is a play performed by their own folks. Berend Koning has a role, not as nice as a few years ago, he claimed last week on a birthdayparty. That brings his sisters and sister in law to make sure they will be there all together Thursday night. There will be also a carousel for children as usual and who will shoot the last part of the wooden bird will be Schutterskoning, the Champion Shot, of the year. The King and his queen will be honoured during this Lindese Volksfeest.
There will be games for young and old, including ring stabbing by horse and cart and goal kicking for the ladies. I will never forget that Mama ever won the first prize with that goal kicking. All children will receive a bag of candy. I thought it would different nowadays, but Johan told me last year that the candy bag for the children still belongs to this party.
This afternoon I've met many former neighbours, just like me some years older and grayer.



453489-a0563b2377664342839fe3130043d2ab.jpg

453489-517b6fa27728430e61849539d81fa5c5.jpg
Joke loopt met de winnares naar het supermooie toiletgebouw

453489-6f522e0fc1a38f96dc30f1b84783391b.jpg
De prijsuitreiking

453489-a38ebdea04fcc7d29af2e65c4e6bf558.jpg
Alle leeftijden deden mee.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door hetty om 12:27 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Oh Canada...

Een foto uit 2005 toen we met Henry en Tonny onderweg waren van Vancouver richting Banff.

Dick en Anda zitten in Canada! Zonet kregen we hun kaart vanuit Revelstoke met de route en enkele wetenswaardigheden en groetjes natuurlijk. Ze hebben de hele wereld al zowat bezocht Van Zuid Amerika tot China, Van de USA tot aan Australië en Nieuw Zeeland. Nu trekken ze dan 3 weken met een camper door Canada en wel door British Columbia en een stukje Alberta, de plaatsen die wij ook ooit bezochten toen we met Henry en Tonny bij Fred en Gera logeerden.
Het enige waar Anda van te voren huiverig voor was waren de beren. Stel je voor dat je er één op de camping tegen zou komen. Ik had haar mijn berenbelletje al meegegeven. Die worden daar door wandelaars veel gebruikt. Maar Anda meldde: Nog geen beer gezien en ik durf zo langzamerhand ’s avonds de camper weer uit.
Wat ze allemaal al wèl gezien hebben?
Vancouver, Hope, Kamloops, Clearwater, Well’s Gray Park, Mount Robson, Jasper, Lake Louise, Banff, Cranbrook, Creston, Nelson, Nakusp.
Nou dat Well’s Graypark… daar zit je echt in Bear Country. Maar Dick en Anda hebben de beren alleen nog maar op de waarschuwingsborden gezien. Anda is er niet rouwig om. Ze zijn wel onder de indruk van de prachtige meren, gletsjers en watervallen.
En wie weet… zijn ze zonder het te weten onderweg Henry en Tonny met hun vrienden uit Hattem, Jan en Alie, tegen gekomen. Die maken ook samen een rondreis door de Rockies, vanuit Dickson dan wel waar Henry en Tonny nu wonen (in de buurt van Innisfail) in Alberta.

We’ve got a lovely card from Canada. Our friends Dick and Anda are travelling with a camper through the Rockies for three weeks. They have visited almost the whole world from South America to China, from the USA to Australie and Nw Zealand. And Canada is their destination yet.
We’ve been there with Henry and Tonny, the last time in 2005, and had a great time there at Fred and Gera’s place in Alberta.
The only thing where Anda ‘s anxious about are the bears. Before they left I gave her my bear bell. They are being used there at walking trips. But Anda wrote: Not have seen a bear yet and just now I dare to come out of the camper in the evening.
What did they see already?
Vancouver, Hope, Kamloops, Clearwater, Well’s Gray Park, Mount Robson, Jasper, Lake Louise, Cranbrook, Creston, Nelson, Naskusp.
So Well’s Gray park is also known as Bear Country. But they only saw the bears on the warning signs. Anda doesn’t regret it. They both are impressed by the beautiful lakes, gletsjes and waterfalls.
And who knows… they’ve crossed their way with Henry and Tonny who are on a trip through the Rocky Mountains with their friends from Hattem Jan and Alie. But they come from Dickson near Innisfail in Alberta.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Een impressie

foto: Hier staan ze bij ons bij de schapenwei met hun bijzonder voervoermiddel.
In July Wim, Marjan and Mo with their special camper were at our place and we've spend a lovely couple of days together.

Voor een impressie van het bezoek van Wim en Marjan aan camping De Boomgaard.-
http://www.flickr.com/photos/24717883@N00/sets/72157622187902005/show/
Er zijn meer interessante video's en foto's te zien op de website van neef Wim Harwig: too old to die young.

Als dat geen reclame is voor Vorden en omgeving? En voor de mooie camping van Johan en Joke natuurlijk.
Nadat Wim geduldig zijn tijd afwachtte na het geluid van het kleine steenuiltje in de noteboom kreeg hij hem voor de lens. Prachtig! Volgens Joke is het een jong van het ouderpaar dat in de schuur zijn nest had. Binnenkort wordt er een behuizing voor het uilenpaar in de noteboom geplaatst.

An impression from Wim and Marjan's visit on camping De Boomgaard- klick on the title of this little story!
What a perfect publicity for Vorden and the campsite of course.
Wim had to wait patiently after he heard the little crie of the young owl in the nuttree. And then.... as you see... a very nice camara shot. So beautiful! This might be the young one from the nest in the barn, Joke told. This autumn an owl nest will be placed in that nuttree.[/b]
En voor diegene die denkt Wat moet je toch met een Engelse en ver van perfecte vertaling op ons Belgisch/ Nederlandse seniorennet? Dat is vanwege onze Amerikaanse en Canadese familie. Zij zijn er blij mee.



452733-7f65a628761cdff8e8b01f4aa0828d64.jpg

452733-ccfdae2514c4e61832c5c03c2f7a63a3.jpg

452733-8a3f30a2c614caf6aa8d952a7f56410b.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Nog even....

Nog even.... Als een tevreden opzichter staat Rick te kijken hoe zijn nieuwe computerdraaistoel door Wim in elkaar gezet wordt. Hij heeft de hele week nog vakantie en heeft bedacht dat hij van z'n teruggestorte belastinggeld wel eens wat nieuwe aanschaf kon doen. Zo tuften we deze middag met z'n drieen naar Groningen naar Ikea om ideeen op te doen en... om het liefst meteen maar wat te kopen want Rick houdt niet van dat getreuzel.
Hij ontdekt z'n nieuwe bank mèt chaise longue en ja hoor... wordt meteen besteld en een aanbetaling... daar doet hij ook niet moeilijk over.De draaistoel waar hij nu nog op aast hebben ze niet naar zijn zin, maar wel een nieuwe computerstoel met zachte kussens. Daar zit ik nu al op... prima keus.
Nu wordt er nog een kastje voor naast het nieuwe bed in elkaar gezet. Rick werpt zich intussen op z'n nieuwe hobby: fotograferen, nu met statief.
Het is maar goed dat we langs de Chinees zijn geweest voor we hier arriveerden anders was het afzien geweest.
Intussen heb ik ontdekt dat hettysite weer online is. De ontbrekende foto's komen binnenkort weer terug!

Rick's new furniture has to be fixed. It costs a few sweatdrops for Wim. At Ikea in Groningen Rick bought a new coach with a chaise longue. It will take a couple of weeks before it will be delivered.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 14:15 Reageer op dit bericht Stuur door

En dan... is de vakantie bijna voorbij

Het was de moeite waard om op Rhein in Flammen te wachten. Nee boven in Werlau werd het niks, vol vol vol… Na ons diner in het restaurant- dank je wel Rick- gaan we lopend naar de Rijn in St Goar en zien de verlichte boten. Wanneer het helemaal donker is begint om 9 uur het enorme vuurwerk. En dat drie kwartier lang. Het één nog mooier dan de ander.
Maar dan is onze vakantie voorbij. Hoewel…. Wanneer we de volgende dag naar huis rijden stel ik voor om nog even een tussenstop in te lassen op camping De Boomgaard. Dat lijkt Rick ook wel wat. Hier zijn we 2 weken geleden begonnen en eindigen we dan ook weer.

It is worth to wait for the big party: Rhein in Flammen. After our delicious dinner in our camping restaurant - thank you Rick- we are going to walk to the bord of the river Rhin in St Goar and see all the ships with those beautiful lights. And when it is totally dark and all the lights are out the spectacle starts. It took three quarters of an hour with the most beautiful and spectacular firework.
But than … holiday is over. However… next morning when we are driving back to Holland I suggest to make a stop at the camping De Boomgaard to end our holiday at the same way as it has begun 2 weeks ago. And so we did!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:24 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten