Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Ontdek je rekje....

De Kerkstraat in Hattem.

Vandaag hebben we een afspraak met Ben Krikken op het Gemeentehuis. We willen graag weten of er al meer bekend is over de plannen van de gemeente ivm de wegverdubbeling in de toekomst.
Wim uit zijn bezorgdheid over de toekomstige plannen, onderhoud van de sloten e.d.
We hadden het kunnen weten. We zijn niet veel wijzer. Wethouder Sleekink heeft 2 jaar geleden wel enthousiaste plannen op papier gezet, maar het blijkt dat de provincie die de weg beheert geen belang bij een verdubbeling heeft en andere prioriteiten kent. Als bij een verkenningsonderzoek eind dit jaar zal blijken dat er veel belang bij zo’n verdubbeling is moet de gemeente eerst de weg overnemen. Er mag dan wel een plan liggen, maar er zijn veel dringender prioriteiten. Het geheel kan 5 of 8 jaar duren en dikke kans dat het helemaal niet doorgaat. We krijgen een telefoontje wanneer heer Ben Krikken meer weet.
We gaan door naar Hattem. Moeder is altijd blij als je komt en begint ogenblikkelijk de namen van haar kinderen en kleinkinderen te noemen. Gek dat ze Gerard van Ben en Nies steeds overslaat. En die is nog wel naar vader Gerard vernoemd! Ik lees haar een verhaal van Garriet Jan en Annechien voor. Dat kan ze wel waarderen.
Natuurlijk gaan we later naar Ben en Niesje. We praten weer bij. Ben slaapt nog steeds beneden, want met twee krukken de trap op durven ze niet aan. Nog 6 weken te gaan en dan mag hij weer van alles. Het gaat met de heup gelukkig goed. Hij heeft zich strategisch bij het raam geposteerd en ziet alles gaan en komen aan de Dorpsweg. "Kijk daar gaat Jannie Gelderman", zegt Niesje. Kennen we die? "ja da's 't er ene van de Gelderfotse", meldt Ben. Ja... Hattem hè!
Niesje tracteert ons op een lekkere warme maaltijd en dan…. is het tijd voor : Ontdek je rekje, zoals een vriend van hen dat noemt als hij met zijn vrouw op zaterdagmiddag door de Kerkstraat loopt met al zijn kledingzaken. Samen met Nies struin ik daar lekker rond en tja…… neef Wim….. ik red het niet met twee stel kleren…. Ik loop tegen een leuk jasje aan met 70% korting. Die gaat mee naar Emmen!



410280-92b4b2af556a3cb63cb3a9ea28185c1d.jpg

410280-9111ea7e183d2d2ec9224f02b3e273c5.jpg
doorkijkje in Hattem
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

En ......... schoon is je kunstgebit!

Argus ging een weekje mee op vakantie naar Luxemburg. Samen met Henry en Tonny hebben we daar vakantie gevierd. Argus voelde zich ook bij ons in de caravan helemaal thuis.

Die gebittenstory doet me opnieuw in de lach schieten als ik aan Ben -ja de enige echte- moet denken. Hij vertelde pas nog over ons allereerste van der Kolk familie weekend begin maart 1979 in zo’n vakantiepark ergens op de Veluwe. Ze gingen met z’n allen zwemmen in het zwemparadijs.. Onze jongens, toen 9, 11 en 13 hadden we weggebracht terwijl wij terug gingen naar Vorden omdat mama al heel erg ziek was. Maandag er op is ze ook al overleden. De jongens werden bij de rest van de familie in hun huisjes ondergebracht.
Over de verhalen achteraf zijn me er twee bijgebleven. Tijdens het zwemmen verloor Ben nl zijn kunstgebit. Hoe hij dat had is me een raadsel, maar dat gebit lag op de bodem. Wat nu? Alle neven en nichtjes gingen probeerden het op te duiken. Ze deden allemaal hun best. Grote hilariteit was er toen Gerhard boven kwam met een big smile èn.....met Ben z’n gebit in zijn mond.
Het tweede was dat Argus, de enorme boxer van Henry en Tonny mee was. Ik weet niet hòe het gebeurde maar wèl dat die bij Marry op schoot terecht kwam. Ze gaf een kreet van schrik en zei:” Het lijkt wel een kalf”!
Sinds jaren hebben ze nu zelf een schnautzer. Ik kan je melden… dan zit je ook niet zonder! Higgins duldt nl geen andere honden in zijn buurt. Dat is pas lastig! Piet krijgt de schuld. Die wilde de felste uit het nest. Tja…..!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 18:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Lach niet.....!

Buurvrouw Wolterdina met dochter Willy in de logeerkamer van Zorgcentrum De Zuidermarke.

Hoe kan dat nou weer? Ik ben vanmorgen in de weer in de keuken en wil m’n hulpstukken indoen: m’n bovengebit. Ik was nooit van plan dat ding ’s nachts uit te doen om met zo’n mummelmondje te gaan slapen. Maar ja….M’n kaak vraagt om een beetje rust ’s nachts en daarom staat dat hulpstuk ’s nachts in een glas water in de keuken.
Is m’n kaak zo veranderd in één nacht. ’s Morgens ben ik nog niet erg helder, maar dit…..Hij past gewoon niet meer. Wim staat ineens achter me. Hij ziet me worstelen en schiet in de lach.. “He-j de goeie wel te pakken”? Verdraaid. Ik heb gisteren het glas in de badkamer achtergelaten en zit te worstelen met die van Wim. … Lach niet!
Ik vertel het vanmorgen aan buurvrouw Wolterdina die nog steeds in de Zuidermarke logeert. Ze komt haast niet weer bij. Morgen mag ze weer naar haar eigen huis. Ik ben benieuwd wat ze van de renovatie van Jans’ z’n kamer vindt. Wat zijn ze daar druk geweest met z’n allen. Vanmiddag wordt de kamer weer ingericht.
Er moest nog gepraat worden over Thuiszorg, maar dat is Jans en Geesje tegen ’t zere been. Thuiszorg? Zij zijn er toch? Ze wonen in hun chalet vlak achter de boerderij. Nergens voor nodig dus. Zelfs ’s nachts kunnen ze horen wanneer de buurvrouw er even uit is. Gewoon met een babyfoon. Voorlopig eet ze ook bij Jans en Geesje. Klaar! Uit! Niks thuiszorg.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 18:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Een dag vol muziek

Vanmiddag zong Wim met de Eemslander Shanty's in het Veenpark. Samen met Frans, Susan en vriendin Sally genoten we van de muziek èn het gebeuren er omheen.

In deze zomer is ds Jan de Korte in de weer met muziek. Vaak is hij betrokken bij het schilderen n.a.v. een tekst of een gebeurtenis binnen het kerkelijk jaar, maar nu is het dus MUZIEK. Hij is zelfs op blokfluitles gegaan.
Vandaag was er een speciale kerkdienst gewijd aan muziek. We hoorden een fragment van Monsters of Grace van Philip Glass en teksten van de mysticus Rumi. En warempel het deed me wat. Dat heb ik niet gauw. Vorige week waren het meen ik fuga’s van Bach, maar waar Fred van Gera helemaal in trance is als hij Bach hoort en Ben en Diny ontroerd naar een opera kijken en luisteren, doet klassieke muziek me niet veel. Ben en Niesje zingen bij Jubilate Deo, een prachtig zingend gemengd koor in Hattem. Toen ik echter de Krönungsmesse van Mozart hoorde… had ik het niet meer. Ja echt ik heb het al vaak geprobeerd sinds ik op de MMS naar Peter en de Wolf luisterde en de kabbelende beekjes probeerde te ontdekken. Ik hoorde wel van alles, maar ik kon er niet warm van worden.
Als ik echter de kinderliedjes van vroeger zing of hoor dan schiet ik vol. Het karretje dat op de zandweg reed. De maan scheen helder de weg was breed enz. Het roodborstje tikt tegen ’t venstertje aan…. Dan zit ik weer bij opoe op schoot! Zo ook met sommige Engelse Hymnen. Ik luister wel graag naar zo’n Engels koor.
De Eemslander Shanty’s hebben een paar nummers waar ik de rillingen van over de rug krijg, maar nu omdat ik ze zo mooi vind en Valerius heeft me ontroerd tijdens een Bevrijdingsconcert en in de Kathedraal in Podznan. Je ziet… ik ben wel warm te krijgen, maar de tekst is voor mij no 1. Die moet me wat doen.
Na de kerkdienst vanmorgen werd er door verschillende mensen orgel, dwarsfluit en blokfluit gespeeld.
Jan de Korte leidde het optreden van hem met Eva- hooguit 8 jaar- in met de woorden:” Eva en ik zitten bij elkaar op blokfluitles. En we kunnen al 4 noten spelen”. Ze deden het voor. “Maar voor het liedje Au clair de la lune hebben we er maar drie nodig”. Het werd gespeeld en ze kregen ons allemaal aan het zingen. Zie dat vind ìk nou mooi!



407971-51eb27557fb9add741565cb5a4eee8cd.jpg

407971-b21c5f6e822cbfc64c18f24e8644bbb8.jpg
Deze kleintjes maakten een dansje op een lied van de Shanty's

407971-caceec1af32db7c5bd473e816cbc89d6.jpg
Onze vrienden
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:25 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Niet geheel ongeschonden uit de strijd...

De bench staat weer klaar. Het touw zit aan het deurtje en gaat over de schutting naar het terras. Zo kunnen we ongezien toeslaan wanneer de broertjes haan er in gaan. Of misschien vader haan met een paar van z’n hennetjes. Het jongere spul, dat we al te pakken hebben, loopt nu allemaal bij buurman Jans in het hok, maar wij hebben er nog veel te veel, vooral als straks de 9 kuikens groot zijn. Jans is niet geheel ongeschonden uit de strijd gekomen- de haantjes weerden zich nogal toen ze uit de bench gehaald werden- hij heeft wat schrammen op z’n arm.
Het terras hebben we gelukkig wel weer voor onszelf. Het erf is groot genoeg om lekker rond te scharrelen.
Vanmorgen had Wim weer voer gestrooid in de bench. Even later is het een drukte van belang in en om de bench. Door de ramen van het kleine kamertje kunnen we alles goed volgen. Maar wat zien we? De kloek en alle 8 kuikens doen zich te goed aan het ochtendmaal. De rest blijft op afstand, want ze weten dat ze niet zo dicht bij de kuikens moeten komen, want dan ken je zo’n kriel niet weer. “Zullen we deze dan maar vangen”, doet Wim een poging. Dat lijkt me niks. Ik zie het al gebeuren… een woedende kriel in de bench en de kuikens vliegen aan alle kanten er uit. Die paniek moeten we maar niet. Wanneer moeder en kroost uitgegeten zijn komt de andere kloek met het ene kuiken er in. En daarna…?? Niks meer. De broertjes haan niet en ook de haan met de hennen niet. Zouden ze toch meer meegekregen hebben van de vorige vangst dan we denken?



407310-acfbd0cc15196ca418f368e8a94db88f.jpg

407310-c3f6ac14a77289d5d86a209f6ccdb1b9.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Hetzelfde als gisteren....

De boerderij van de fam. Wielens, bijna 150 jaar oud. Ik mocht hem schilderen voor Jans' 60e verjaardag.




Ani informeerde hoe het tussen de hanebalken afliep. Nou.... vooruit....

Nog even over de uitvinding van Wim:
Dat was toch even anders…. dan we dachten. De ventilator deed het in de laagste stand zo goed dat het net was of je in de koele wind fietste. We doken meteen onder ons dunne zomerdekbedje. Ik kreeg al beelden van keelpijn en oorontsteking. Dus Wim knipte het ding al gauw uit. Vanmorgen ging die om 6 uur weer aan op de tijdklok en Wim kreeg het zelfs wat koud onder onze dunne zomerdeken. Nu heeft hij de plek aan de balk veranderd, wat verder naar het voeteneind….. en we zullen zien vanavond. En nu….? 30º C in de schaduw.

Vrijdag--Onze buurtjes Jans en Geesje zijn druk met hooien èn het opknappen van de opkamer, de kamer van Jans. Er moet een hele nieuwe vloer in. Dat moet vandaag nog gebeuren. Morgen gaat de vloerbedekking er in en nieuw behang op de muur. Dit alles moet klaar zijn voor buurvrouw Wolterdina weer thuis komt dinsdag. Ze knapt goed op maar mag voorlopig nog niets doen. Dat wordt wat! “Wi-j kunt eur noe nog niet gebruken hier”, zei Geesje vanmorgen.
‘Wat ette wie-j vandage”, vroeg Jans even later aan Geesje. ”Hetzelfde als gisteren “, antwoordde die gevat. Jans komt niet weer bij. Gisteren hebben ze nl vanwege de drukte èn de warmte het warm eten overgeslagen.
Het is altijd lachen met die man. Maar ook met recht: een goede buur!
Gelukkig hebben ze Geert voor de vloerbedekking en het behangen. Geert is de postbode, een vriend van de familie, die vroeger in de woningstoffeer-branche zat. Elke keer als hij onze postronde heeft gaat hij even bij de buurvrouw op de koffie. Een tijdje geleden vond ik bij Kringloop Het Goed een koffiekop met de naam Geert er op. Die bracht ik gelijk naar de buurvrouw. De keer erop kregen we de post in de bus met het opschrift: De koffie smaakt nergens zo lekker als uit een Geert-kopje. Groeten van Wolterdina en Geert.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 18:10 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Het dorp in....

Het begint warempel al aardig intiem te worden met de slaapkamer erbij. Maar ja.... je moet maar zo denken: Je mag- bijna- alles van me weten... behalve m'n pincode...




Het was me vandaag het dagje wel. Wie me een beetje kent weet dat ik geen fan van deze warmte ben. Ik wil me wel niet laten kennen en probeer gewoon de dag door te komen. Vandaag gaan we samen op de fiets het dorp in, ja zo noemen we dat hier nog. Emmen heeft dan wel stadsallures maar we gaan nog steeds gewoon ”het dorp” in. We beginnen op het Gemeentehuis. We wilden eindelijk wel eens weten hoever het met de plannen voor onze directe omgeving…lees: de toekomstige wegverdubbeling is. De man achter het informatieloket blijkt meteen te weten welke plek we bedoelen. Hij is er n.b. zelf jaren geleden hier tegenover aan het Steeggie geboren. Dat huis is er allang niet meer, maar het praat wel makkelijker. Hij belt voor ons naar twee mensen die er meer van moeten weten, de één is out of town en de ander is op vakantie en wie krijgt hij wel aan de lijn? De broer van buurman Jans: Harrie. Die werkt nl ook op het Gemeentehuis. Het was wel lachen.
We nemen het er nog maar even van. We lunchen bij de Lelie en gaan even bij buurvrouw Wolterdina op bezoek die nog tijdelijk in de Zuidermarke bivakkeert.
Dan wil Wim nog even naar de Gamma… even kijken naar een soort ventilator voor boven ons bed. Maar ja we hebben niet veel ruimte tussen de hanebalken. Die ventilatoren zijn te breed en iets te laag. Je wilt als je onverwacht overeind komt toch ook geen klap van zo’n wentelwiek krijgen. Nee… vlug op huis aan.
Ik ben intussen oververhit. Wim verdwijnt even later naar Jans en komt thuis en verdwijnt naar boven. Ik hoor wat gepruts zo in de verte en wat later word ik geroepen. Ik kom boven en zie wat die uitvinder heeft bedacht. Hij heeft een kleine ventilator tegen de zijkant van zo’n balk geïnstalleerd. Dat moeten we meteen even uitproberen natuurlijk. Een heerlijk zacht briesje zal ons vannacht snel in laten slapen.
Ik hou jullie op de hoogte.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 15:19 Reageer op dit bericht Stuur door

Werk, hobby..... of vrijetijdsbesteding...?

Een keer anders als anders, maar..... er staan wel weer dieren op.

Het werk wacht… nou ja werk…? Vrijetijdsbesteding misschien. Er moeten een paar honden geschilderd worden, een boerderij en een spreuk op die dikke schijf beukenboom van campingbaas Johan. Het is een knoepert van een schijf, op de kop getikt bij de achterbuurjongens, door Johan de Besselboys genoemd. Hij was bijna niet te tillen en Wim heeft hem in de studio op tafel gelegd en…. Johan ik kan je meedelen dat hij klaar is. De spreuk plus versiering staat er op. Laat je maar verrassen.
De Achterhoekse spreuk: Wat ’n geluk veur oe en veur ons da-j d’r bunt, komt naast de info te staan, want ophangen… zal moeilijk gaan.
De boerderij staat nog in haar eerste fase, maar m’n laatste schilderij waar ik bij Ellen mee bezig was is bijna klaar. Toch weer anders dan anders. Hij hangt een tijdje gewoon in de kamer om te zien of er nog iets veranderd moet worden. Tja…. Vrijetijdsbesteding of hobby of werk…eigenlijk is er geen verschil.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Toen waren er nog...

De pubers.

Eigenlijk zou ik op ons erf het liefste de natuur z’n gang laten gaan, maar alleen brandnetels en verwilderde kippen is ook niet alles. Vooral die kippen hebben het hier nogal voor het zeggen. Na het laatste legsel hebben we 1 grote haan, 5 hennetjes waarvan er steeds 2 met kuikens lopen en ééntje op z’n nest zit te broeden, een koppeltje van 4 en een koppeltje van 6 grotere kuikens, pubers zal ik maar zeggen. Sinds vorige week loopt er dus weer een kloek met 8 kuikens en één met 1 kuiken. En dan hebben we het nog niet over de broertjes haan. Als je goed geteld hebt zijn het er bij elkaar… 27. En daarvan krijgen we 1, hooguit twee eitjes per dag! Het groepje van 6 was het brutaalste. Die stonden ’s morgens al bij de deur te wachten en die ene met de uitgegroeide snavel dook telkens de gang in om z’n eigen portie te pakken. Ach ik genoot er ook van en Wim, hoewel af en toe foeterend, ook.
Maar nu is het zover. Dit kan niet meer. Ze hebben zelfs het terras ingepikt en als wij er niet zitten dan zit dit zestal op de tafel en stoelen.
Het moest er van komen…..
De hondenbench wordt klaargezet, deurtje open met een touw er aan, de kippen worden een dag niet gevoerd en ’s avonds zit het hele groepje van zes er tegelijk in. Wim brengt ze meteen naar buurman Jans… 3 haantjes en 3 hennetjes. Ze hebben geluk. Ze gaan allemaal het kippenhok in als het donker is. Dan heb je de minste consternatie en worden ze gewoon geaccepteerd.
Toen waren er nog….

Zonet keek Wim even naar buiten naar de bench..... en fluistert:"D'r zit 'r weer vier in......gauw".... Hebbes!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Mag ik bij je komen?

De drie Timmertjes, net als bij ons vroeger...

“Mag ik wel bij je komen”? Aan het stemmetje hoor ik dat het Frank van de buren is, van Alle en Anja. Hij heeft nog vakantie en heeft zin om even langs te komen. Hij is al 6 en begint over een paar weken in groep 3. Als hij even later bij het hek aankomt met z’n fiets heeft Tessa dat allang gemeld en we gaan eerst maar eens met wat drinken lekker bij de lammeren op de schommelbank zitten.
Tim wou ook mee,vertelt Frank. Hij had z’n fietsje al gepakt en stond al bij hun hek. Maar ja die is pas 2,5. Anja zal later komen met Tim.
Frank is muzikaal en ontdekt het keyboard van Rick dat bij ons staat. Wim wilde er al mee oefenen, maar daar is nog niets van gekomen. Frank weet een melodietje te vinden en hij mag proberen op het ritme mee te spelen. Eerst met klappen en dan met tikken van de voet en dan op het keyboard. Ja… ritmegevoel heeft hij wel.
Anja komt wat later op de middag met Tim. Ze weten het speelgoed al te vinden in het kleine halletje. Tim is gek op motoren net als vader Alle. Er zit nog van alles in de speelgoedkist van onze jongens, het meeste meer dan 35 jaar oud.
Zelf hebben ze een kleine caravan op hun erf staan om in te spelen. "Vanavond ga ik met papa in de caravan slapen", vertrouwt Frank me toe. "Dat is ècht vakantie".
Gelukkig is Anja’s mond weer rustig na een paar behandelingen bij de tandarts. Ik leef met haar mee. Eindelijk zit ook mijn prothese ook helemaal goed en ben ik blij dat ik van dat eeuwige ontstoken tandvlees af ben..
En binnenkort…? Gaan we barbecuen bij Alle en Anja!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 10:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten