Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Een èchte Holtkamper...

Wij hebben een kapschuur. De vorige bewoner heeft hem gezet. Het is een kapschuur naar Drents model. Hij is dus niet groot, zelfs aan de lage kant. Tot onze spijt kan de caravan er niet eens onder. Die staat nu ’s winters onder een winterhoes. Maar verder staat er heel wat in…. De auto, de aanhangwagen, kruiwagen, tuinspullen enz.
Een jaar of 10 geleden schaften Gerhard en Judith zich een vouwwagen aan, een echte Holtkamper. Ja dan kun je er op wachten…: “Kan die vouwwagen van ons wel bij jullie onder de kapschuur staan”? Wim begon al wat tegen te sputteren want waar moeten we onze spullen laten die we op die plek hadden staan. Hij hield de boot voorzichtig wat af… hij moest er over denken hoe hij alles anders zou inpakken.
Wat later hoefde dat niet meer, want de vouwwagen stond er al, nu al zo’n jaar of 10 – 2 weken in de zomer.
En natuurlijk kan het best. We leggen gewoon de matrasjes van de stoelen en de dekkleden er bovenop. Zo is die ook nog beschermd tegen het stof.
Deze zomer zagen we de Holtkamper weer in volle gloria op Camping De Boomgaard. Nee ze zijn helemaal niet jaloers op al die caravans. Dit is tenminste echt kamperen”, zegt Judith als we als afscheid even bij ze komen zitten in de voortent.
Gerhard bracht hem gisteren weer terug en samen met Wim schuift hij hem op z’n plek. Vandaag begint het lieve leven weer voor Gerhard.
Het scheelt dat het met computers is...

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:27 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

't Is gebeurd met hazen vangen....

Het is zover. Rick is aan een flink stel nieuwe broeken toe. En aan de kapper. “Ik heb de knop maar omgedraaid”, zoals hij zegt.
Deze week is eerst z’n haar er af gegaan. Hij dreigde nog even met een tondeuse, maar uiteindelijk is het een mooi gedekt kapsel geworden. We zitten samen bij Mickey waar we meestal verzamelen voor het winkelen begint en een kop koffie onze energie op peil moet brengen. We staan net op het punt om op te stappen als boer Siebring met zijn Annie er aan komt stappen, een tasje van Bristol onder de arm. Hij heeft z’n broek al èn goedkoop, voor de helft. Annie zit maar naar Rick te kijken. Is dat Rick? Rick die ik zo vaak een kop koffie heb ingeschonken? Niet te geloven! Siebring was Rick z’n stage-boer op de LAS en heeft hem geweldig opgevangen indertijd.- nu al 24 jaar terug.
Siebring is nu 86 en loopt met stok: “‘t Is gebeurd met hazen vangen”, zo meldt hij. Hij heeft een doof been overgehouden na een val. “Mag ik nog wel naar de tuin”, had hij de neuroloog gevraagd. “Zoveel als je wilt”, had die geantwoord. Hij heeft nog 7 stukken volkstuin en moet er niet aan denken om achter de geraniums te zitten. Annie trouwens ook niet. We halen wat herinneringen op en ik heb het idee dat het hele terras meegeniet van ons geanimeerd gesprek.
Maar dan is het zover. Òp naar C en A dit keer. Rick past zonder morren twee broeken aan. In één keer goed. Met drie broeken en twee T-shirts gaan we op huis aan. Nou ja…Rick natuurlijk eerst naar Jans en Geesje waar hij met hoerageroep ontvangen wordt. “Zo mag ie-j nog eens ankommen. Zo krieg ie-j nog es verkering” is niet van de lucht.



402917-c2bfcba5b5d6c3e45b8ec92f56149cc4.jpg
Rick

402917-2dc5d63a3d91725a83a1f20d98c43f67.jpg

Als afsluiting van hun broekenstrooptocht nemen Henk en Annie een ijsje en komen even bij ons zitten. Wij moeten nog beginnen. Toen Rick stage bij hem liep ging hij vaak tegen kerst op hazenjacht. Een erg leuk gezin met toen 6 al -bijna- volwassen kinderen.
De boerderij is verkocht vanwege de aanleg van de Rietplas en Parc Sandur en zoon Willem woont nu met zijn gezin in Canada en boert daar succesvol.
Als hij niet in zijn volkstuinen is schrijft Siebring onder de naam Geert Hanken gedichten en verhalen uit het leven gegrepen in het Drents. Hij gaat er mee naar zorgcentra om ze voor te lezen. Ik heb er al eerder over geschreven, toen hij met zijn verhalen en gedichten exposeerde in de Voorhof.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 18:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Neef Johan Harwig in de Hoofdrol

Regelmatig moet ik even op Wim Harwig’s:” Too Old to Die Young” kijken. Iedere week is er wel wat nieuws te zien en ik wist dat jongste dochter Rea na 9 maanden van omzwervingen door Indonesië, Australië, de Fiji’s èn Woofen in Nieuw Zeeland weer thuis zou komen. Nou en òf moeder Marjan blij was!! Wim legde het vast. Hij was natuurlijk net zo blij maar ja… dat blijft dan buiten beeld.
Bovendien zie ik dat neef Johan’s 70e verjaardag niet zomaar aan de familie voorbij is gegaan. Nee ook niet alleen een bezoekje, maar een echte party met Wim, Marjan, Jes èn de hele familie van Hennie.
De foto’s zijn veelzeggend op de website van Wim. Die moet je zelf maar gaan zien op www.harwig.wordpress.com. Met beeld van de authentieke Achterhoeker die tevreden het schouwspel dat wereld heet beziet eindigt een leuk en heel gewoon stukje familievideo met Johan en de kleinkinderen van Hennie en Evert als middelpunt.
Natuurlijk werd er ook een familiefoto gemaakt. De eerste maakte Wim en iedereen gaat er even voor staan. Helemaal goed. Maar dan maakt Marjan er één met Wim naast broer Johan en het is net of er iets veranderd is. Wim zegt wat tegen Johan en het hele groepje ontspant en zelfs Mo hoort er bij. Mooi om te zien!


Voor de buitenstaanders: Onze moeders waren zussen!

402065-6064ed191ac39f22f31c11b948741bd2.JPG

402065-0c45e0a7f04b12d21224fca22f245eb3.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 16:42 Reageer op dit bericht Stuur door

Piet en Gerard

De Adelaarshoek in Hattem

Hattem heeft veel van die steegjes en wanneer het vroeger eens flink gesneeuwd had was het ook daar dikke pret. Ze rolden een sneeuwbal door de straten en stegen tot hij zo groot was dat ze niet verder konden en toevallig rolden ze hem dan precies bij iemand pal voor de deur. Daar zochten ze wel iemand voor uit waar ze succes bij hadden. Hoe kwaaier hoe mooier en dan om de hoek staan wachten.
Piet komt ook altijd ter sprake omdat die zoveel lef had. De jongens waren met sneeuwballen bezig en Piet had er bijna ééntje klaar, als er een man langsloopt. “Heb niet et lef da’j em gooit…dan krieg ik oe… Heb niet et lef. Dan zwaait ‘r wat” enz. Tot hij bijna de hoek om is. Op het allerlaatste moment, hij moet nog net één stap zetten, gooit Piet hem van afstand een dikke sneeuwbal precies achter in de nek. De jongens er natuurlijk snel vandoor.
Gerard van Ben en Nies wordt vaak met Piet vergeleken,… ook veel vrienden… en vaak de hort op. Hij had eens vriend Bedwin mee mogen nemen naar de camping in Dwingeloo en de regen kwam met bakken uit de hemel. Ze waren in het toiletgebouw toen er een man aan kwam met een paraplu die zich ging douchen. Die zette de paraplu in de hoek en ging het douchehok in. Je voelt hem natuurlijk al aankomen. Die beide kornuiten wachten even tot de man ongeveer in z’n blootje zal staan en voeren dan een soort toneelstukje op.
“Hee… zie je dat… een paraplu… dat is handig”. “Nee die is van mien”, klinkt al uit het hokje, maar de deugnieten doen net of ze niks horen. “Foei wat regent het… toch makkelijk dat de campingbaas voor een paraplu zorgt”. “Hee…”, wordt er nu vanuit het hok geschreeuwd… “die is van mien…. A-j d’r maor afblieft”.
“Echt service hier… kom Bedwin, we hebben er geluk mee… komen wij tenminste droog bij de tent.” Ondertussen komt de stoom al uit het douchehok en niet alleen van het hete water. G… ver de g ver… as jullie et lef hebt… ik kriege jullie wel.
Natuurlijk zijn de twee zonder paraplu vertrokken en komen hikkend van het lachen bij hun tent aan.



400922-59355d70161db32e862646bcf3af9c21.jpg

400922-8058cff12d69f3ac3b5db41fb9a554ee.jpg
Het stadhuis in Hattem.
Op 3-3-'65 zijn we daar getrouwd
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 11:10 Reageer op dit bericht Stuur door

't Rundtien met de step

De Diekpoorte, toen vanzelf nog zonder auto's.
Alleen de burgemeester, dokter van Haeringen en de notaris hadden in die tijd een auto in Hattem.

Trek eens een sprintje”, riep Mark naar Ben toen hij hem gistermiddag zag.
. Tja… lopen gaat goed, maar zo’n sprintje…? Dat zal nog wel even duren. Niesje heeft het er maar druk mee om Ben ’s morgens in de kleren te krijgen en in de gaten te houden zodat hij nog geen verboden bewegingen maakt, maar ze houdt zich goed. Ze is door alle stress en drukte al een kilo of 6 afgevallen en je ziet het.
Zo gauw Ben bij ons op de praatstoel zit gaat het al snel op z’n Hattems over een kabeltien en een motorregien. “Bie-j ons in Hattem löp d’r ene, al op leaftied, met zon kuifje met stekkeltjes en zon niejerwetse brille met van die breje zwatte ziedkanten. Gien gezichte! ’t Is net éne van de Zwaore Jongens uut de Donald Duck”.
Hij vertelt over “Dina de Profetes”, ( weer één van die bijnamen uit het Hattemse) die in de kerktent op de Leemkule voorgaat net als de bekende Arie van der Veer die altijd tijdens zijn vakantie in Heerde een preekbeurt voor zijn rekening neemt.
Natuurlijk komt hun gezamenlijke jeugd voorbij. Ben doet verslag over het rondje op de step :”Wie-j deuen wie ‘t snelste dat rundtien kon maken… ie- wet wel, onder de Diekpoorte deur, de Kleine Grachte af, steegie in en bi-j de melkboer langs. Nee wie-j hadden nog gien hallozie met secondeteller. Wie-j tellen gewoon : een en twintig , twee en twintig…..En dat zu-j net zien… net toen ik met de kop op ’t stuur onder de Diekpoorte deur gung, leep door net de buurvrouwe met van dee wieje rokken, klederdracht nog, met in iedere hand een flesse melk. Ik zage eur agee niet en ree eur van achter precies tussen de bene. Pats, beide flessen kapot en een hoop geschreeuw . Zie-j kent mien vaste niet, dache ik. D’r bunt hier wel meer kinder. En ik grepe mien stuur en ging d’r vandeur umme mien rundtien af te maken. Maor toen ik thuus kwam in de Gasthuusstege ston buurvrouw al bie-j mien moe eur verhaal te doen”, zuchtte Ben.

Ik ben vanmiddag Emmen in geweest om o.a. m'n paspoort op te halen. Het mag misschien raar klinken, maar ik heb vaak aan de Zware Jongens uit de Donald Duck moeten denken, vooral wanneer er bij zo'n bril met brede zwarte zijkanten een stekeltjeskuif hoorde. Ben z'n schuld! Helemaal toen ik bij Bakker Bart ging zitten om koffie te drinken. Dan zie je de één na de ander voorbij komen. Die brede zwarte zijkanten aan een bril zijn blijkbaar heel modern.



400369-626111aa96cea57ea99d1edee3bad5a8.jpg

400369-97a507592e511fe1bc82f1982e89a8a3.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 17:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Proost!

Niesje praat even bij met Tonny.




Het was even rekenen om te weten wanneer we Henry het beste kunnen bellen. Hoeveel tijd is het vroeger in Canada. We hoeven hem op zijn verjaardag ook niet uit bed te bellen. Rick zou het meteen weten natuurlijk.
Na een leuk uitje naar het centrum van Emmen, een kop koffie bij Bertje, de favoriete pleisterplaats van Ben en Niesje tijdens de oppasvakanties, en een rondje winkelcentrum zitten we op het terras thuis met een een glas wijn en fris in aanslag om op Henry's gezondheid te klinken. En dan bellen we! Ja... hij is al wakker en we krijgen allemaal hem en Tonny aan de lijn. Het wordt vast gezellig daar. Vanmiddag komen Fred en Gera en de kids en vanavond nog weer andere kennissen.
Proost!



398751-4534f2acf067d13ced5b8e0ef5825a62.jpg

398751-c2bfcba5b5d6c3e45b8ec92f56149cc4.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:28 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Nee......... nog net geen AOW....

28 juli 2009-- Henry viert z'n verjaardag in Canada. Hartelijk gefeliciteerd en een fijne dag gewenst met elkaar!

Verrassing…. Daar komt gisteren ineens een grote bestelbus het erf op rijden. Geen idee wie dat kan zijn. We hebben niks besteld, maar dan komt neef Wouter naar buiten. Zijn laatste opdracht had hij in Ter Apel en ja…. dan kan hij er niet meer omheen. Dat is toch wel erg dicht bij ons. Nee ik kom niet mee eten, mien moe hef et etten ok klaor.. Diny dus. Wouter gaat naadloos over van Nederlands naar Achterhoeks.
Wim is net het overschot van de barbecue van gisteren aan het braden. Dan kan het niet anders of hij schuift aan en wanneer hij de Stracciatella yoghurt voorgezet krijgt denkt hij niet maar aan zijn moe."Daor zit toch van die stukjes chocola in?"
En morgen? “Ik heb ‘et hier wel ezien”, zei Ben, je weet wel… de enige echte vanuit Hattem, gisteravond voor de telefoon. Volgens mij begint hij ongedurig te worden. Hij loopt wel weer als een kievit, maar nog geen trap op en af. Dus dat is nog beneden slapen. Bovendien zijn er veel van de kinderen en kennissen op vakantie. Dus…? Straks komen Ben en Niesje onze kant op. Kunnen we samen een borrel drinken op Henry’s gezondheid, want die is vandaag jarig… nee nog net geen AOW!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 17:30 Reageer op dit bericht Stuur door

Bear Country

Hun vakantie voor ’t volgend jaar is al weer besproken. Vandaag zijn Dick en Anda een dagje over uit Apeldoorn en Mark en Jennifer komen langs om Tessa terug te brengen en bij te praten. Hun twee weken in Les Issambres in het huisje van Dick en Anda is hen zo goed bevallen dat ze graag terugkomen. Eva moest zelfs huilen toen ze afscheid van haar nieuwe vriendinnetjes moest nemen.
Het is weer ouderwets bijpraten en ze bespreken met ons de route die ze in september gaan nemen in Canada wanneer ze met een camper gaan rondtoeren. Wordt beslist een mooie ervaring. Vancouver Island niet overslaan! En ook de stad Vancouver vonden wij echt de moeite waard. Ik zag Anda stiekem rillen toen we het over Bear Country hadden in het Wells Grey Parc. Daar mag je iedere namiddag bij de ranger vertellen waar je die dag een beer gezien hebt. Er komt een speld op die plek op de kaart.
Toen wij er 12 jaar geleden op een camping in Jasper waren midden in het bos kwam een ranger langs en vroeg: "Did you see a black bear"? Nee dat hadden we niet. Meteen ontwaren we er één achter onze caravan. De ranger en de jongelui er achteraan. Gera drukte zelfs Tom die toen een maand of 10 was bij Tonny in de armen en ging mee. De ranger joeg hem met schoten weg. Je moet daar echt geen etenswaren buiten laten liggen en als je ’s nachts wakker wordt omdat een elk (- groot edelhert-) zich aan het schuren is aan je caravan moet je ook niet gek opkijken. Canada vonden wij geweldig. Het beren belletje omdoen Anda als je gaat wandelen! Dan zie je géén beer.
Het is dit keer eens prachtig weer als ze er zijn en we gaan maar eens aan de barbecue. Rick komt ook nog eens kijken. Mooie dag samen, de krenten in de pap!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:37 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Straks wil ik ook zo'n lege bovenverdieping...

Ach... je bewaart toch wat...

Ik zie nog steeds die mooie totaal lege zolderverdieping van Jorrit en Ivonne voor me. “Ik hou van opgeruimd”, zei Ivonne, “net als mijn vader. Je moet alleen niet op zijn werkkamer komen”.
Je zou het benauwd krijgen als je onze zichtbare en onzichtbare opbergplaatsen ziet. Wat ik allemaal niet bewaard heb. Gedichtenbundels en werkstukken van school, een sappan die ik pas één keer gebruikt heb, potjes en vazen in alle soorten en maten. Altijd handig denk je dan. Tuinboeken, kookboeken, dieetboeken, romans, naslagwerken, oude boeken en zeg nou zelf een boek als Sip Su van Nienke van Hichtum van 80 jaar geleden, een boek nog van vader Hein, doe je toch niet weg. Er gingen al wel heel wat boeken mee naar Piet en Marry in Frankrijk, en de Jaap en Gerdientje -serie waarmee ik zelf nog het lezen geleerd heb ging naar Mark en Jennifer omdat de planken van hun bibliotheek nog niet helemaal gevuld waren en ook wat naar de Kringloop. Dia’s, dvd’s, plakboeken fotomateriaal, video’s geven ons leven weer. Wanneer de kinderen alles nog eens zouden moeten uitzoeken…..
Ik zal het niet over kleding hebben. Diny heeft me net bezworen dat ze me helpt uitzoeken. Zakken vol kleding zijn al afgevoerd en alles wat over is ligt boven in de achterkamer keurig op kleur gesorteerd. Op de schuurzolder hangt o a de trouwjurk van mama. Tante Jantje wist pas nog te vertellen dat die van donkerblauw kant was. Och voor mij heeft alles zijn waarde.
Toch werd er bij iedere verhuizing al grondig opgeruimd. Toen we naar de Kuifmees vertrokken hebben Wim en de jongens de laatste bus vol spullen die opgeslagen stonden in de schuur aan de Laan van de Marel compleet verbrand. Dat was feest voor die pyromanen van mij.
Nu wonen we al 15 jaar aan het Schoolpad. Het huis begint al op een uitdragerij te lijken, zij het gesorteerd.
Straks….. als we…. misschien….. over een paar jaar….. toch eens gaan verkassen…..
wordt het een karwei. Ik wil ook wel zo’n mooie lege bovenverdieping.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Heur ie-j wat ik heure..

"Heur ie-j wat ik heure”, vraag ik Wim vanmorgen. Ik geef net het witte kippetje met de te lange snavel een kom gemengd graan. ‘Ach dat is gewoon een kippe’. En even later:”Dat zal toch niet waor wean….”. Er scharrelt inderdaad een kip onder de struiken, maar niet alleen. Met dat geklok lokt ze dapper haar 9 kleine kuikentjes met zich mee om overal de zaadjes te pikken die op ons erf genoeg te vinden zijn. We hadden de laatste weken niet eens een kip gemist. Even later ontdekken we nog een kloek maar deze met één klein donsballetje. Wim is telkens ontzet als hij er weer wat ontdekt, terwijl ik het iedere keer weer een beleving vind. Hij is van de leeuwen en beren. “Wat mo-w toch met al dee kippen. ’t Bunt vaste weer allemaole hanen”. Ik kom dan al niet meer bij. “Buurman Jans toch?” “Ja ja en wie kan ze vangen”? En hij foetert nog even door, maar intussen zie ik dat hij dit nieuwe leven toch ook kan waarderen.
Het is maar goed dat de grote hondenbench nog onder de kapschuur staat. We weten nu immers hoe we de hanen, en eventueel een kippetje, moeten vangen!
Het was donker toen we vannacht thuiskwamen en een beetje kaal zonder Tessa. Die logeert nog bij Mark en Jennifer. Alleen de katten meldden zich meteen. Maar vanmorgen racen de lammeren alsof we nooit weg zijn geweest naar het hek en de pony’s staan op een rijtje op hun stuk brood te wachten.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten