Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Berlijn

De Brandenburger Tor.

Tijdens de korte rondtour door Berlijn komen we niet verder dan de Brandenburger Tor, het monument voor de omgekomenen in de oorlog, de Rijksdag en de Blauwe kerk. Toch is dit al heel wat en we maken een mooie wandeling tussen al die gedenkwaardige plekken.

We raken al gewend aan de late dinertijden. Vanavond wordt het ook half 10 voor we aan tafel zitten in het nog chiquere Crown Plaza Hotel in Berlijn. We duiken na die tijd vlug onder de dekens want morgen is het vroeg dag. Om kwart over 8 bij de bus met je hele handel en om half 9 is het weg wezen.
Ik kan nog niet mèt Kennedy zeggen: Ich bin ein Berliner, maar dit is een stad die de moeite van een tweede bezoek meer dan waard is.

Inderdaad vertrekken we op tijd, we ruiken de stal. Het wordt nu een volle dag in de bus, maar mèt gezellige tussenstops. Voor vertrek wordt er nog steeds geroepen:”Is Harry er ook”? Ja Harry is er ook, zij het samen met Rolf nog steeds als laatste.
Er is al veel bedankt de laatste dagen en Tjip neemt het op zich om bij de Opgang met z’n Twee keuzes de besturen die dit georganiseerd hebben te bedanken met een verrassing om een volgende bestuursvergadering gezellig af te sluiten.


353687-978790d39682d036c59d9c0f5cd0cb7f.jpg
De Rijksdag

353687-59e3baacbdc04311aa6b2ad818d59f20.jpg
Samen met Greetje

353687-5ddb9ec86d958bc67251ba51380835fd.jpg
Bij de Brandenburger Tor.
Het kostte wel 2€ maar Wim moest ook even vereeuwigd worden

353687-1dbe2b4f5a19239984c589593131b7ad.jpg
De Brandenburger Tor

353687-6f417d98543c342b36725db8c49d5cf2.jpg
Ook hier wordt herdacht

353687-e7f8a5bf4559f28357abe4dac50b5e49.jpg
De Gedächtniskirche. Alleen de toren staat nog . De rest was verwoest en er is een moderne kerk naast gebouwd
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 09:01 Reageer op dit bericht Stuur door

Het optreden in de Kathedraal van Podznan

Het valt me op dat wel driekwart van de mensen hun streektaal spreken en dat is dan afhankelijk van de streek. Noordwest Groningen klinkt echt anders dan Drents. We kunnen hier met ons Veluws en Achterhoeks ook gewoon terecht. Ha!
We maken kennis met Klaas uut Wehe Den Hoorn en vinden in hem een dierenliefhebber. We wisselen wat wetenswaardigheden uit over ieders vee. Hij heeft paarden in allerlei soorten: Shetlandertjes, Welsh pony’s, een Groninger en een Belg. De laatste moet omstreeks 21 juli een veulen krijgen. Wij hebben behalve onze ondeugende Shetlanders, katten, kippen en bordercollies nog 6 fleslammeren, die net van de melk af zijn. Klaas vertelt over de schapenboeren daar dat een lam van de melk afgaat als ze 20 kg wegen. Ze controleren dat door eerst zonder en daarna met lam op de weegschaal te gaan staan. Zouden onze kleine blauwe Texelaartjes dat al wel wegen? Misschien moet ik de beide kleinsten toch nog een weekje blijven verwennen met één fles per dag.
Meint uit Baflo is meer een man van de bloemen. Met Geert en Elly deel ik de liefde voor het schilderen. Er is zelfs een Achterhoeker bij: Gert Luimes. Ik zat bij zijn nichtje op school. Wat wordt de wereld dan klein. Albert en Annie kennen we al van de Eemslander Shanty's. Ooit haalde Albert Wim over om ook bij Valerius te komen zingen. Met onze vroegere buren uit de tijd aan de Kuifmees , Harry en Edje, halen we de banden weer aan. Met Tjip en Greetje klikt het eveneens. Zo kan ik nog wel even doorgaan, want wat heb ik veel leuke mensen ontmoet deze vijf dagen.

Zondag wordt de grote dag. De mannen gaan optreden in de grote kathedraal die we twee dagen eerder al bekeken hebben met Camiel. Je voelt de spanning weer stijgen, want hiervoor zijn we toch gekomen. Om 9 uur wordt er ingezongen in de repetitieruimte van het jongenskoor. Ik heb dat nog nooit zo fel en gedegen gezien. De tengere jonge Daniel die overal met een kwinkslag door het leven lijkt te gaan, heeft hier de mannen flink in de hand. Allerlei klankoefeningen worden gerepeteerd. Het is een prachtig gezicht. En dan….vooruit met de geit….. ze zijn er helemaal klaar voor!
Ik zit achterin de kerk bij een groepje mensen uit Waalwijk die we gisteren ontmoet hebben bij de picknick, als het koor een inleidend lied zingt. Meteen voel ik de rillingen al over m’n rug gaan en als het slotakkoord klinkt stromen er vanzelf tranen uit m’n ogen. Zo mooi klonk het. En… ik was niet de enige. Er wordt meteen al geapplaudisseerd.
De dienst in het Latijn en Pools doet me wel wat al versta ik er niets van. De liederen worden stuk voor stuk prachtig en vol overgave gezongen. Jan de Roos speelt mooi en geeft aan het eind nog een geweldige toegift.
De mannen zelf hebben er zelf ook van genoten om in deze mooie kathedraal te mogen zingen. De eigen organist van de Kathedraal kent daar het klappen van de zweep wanneer en hoe er gespeeld moet worden, ging telkens even weg en was toch precies op tijd terug voor een volgend stukje orgelspel.
Herman is zelf r.k. en weet veel van de achtergronden te vertellen. Hij wijst een soort rood kruis aan voorin de kerk dat aangeeft dat deze kathedraal door een kardinaal is ingewijd.
Dan is het tijd voor de foto voorin de kerk en ook voor de kathedraal zelf. Het wordt een plaatje.



349133-fcd4c2e541e3569d4fcb8a89320e447d.jpg

349133-9ea5b196921d80e19d5445586ea18e24.jpg
Wim... met donkere bril
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 14:34 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Over volley en een kampvuur

De Polen in het oranje lieten hun prachtige liederen horen.

Om half 5 staat de auto van de jongelui weer voor en ze brengen ons naar een soort Sportcentrum. Er is een picknick georganiseerd speciaal voor een groep Nederlanders uit Waalwijk waar de kerk in Podznan kontacten mee onderhoudt èn onze groep. Wij hebben ons zoveel mogelijk uitgedost in de rood/witte kleuren van Polen en de Polen dragen juist oranje. Het praten met de Polen op het terrein blijft moeizaam, de zuurkool, de broodjes met worst en … ja alweer het Poolse gebak als toetje gaan er goed in. Daarna zorgt het volleyballen en later het zingen bij het kampvuur voor er een complete verbroedering.Dat viel ze wel even tegen .... de jongens van Podznan. Ze dachten met z'n vieren onze wat oudere sporters wel aan te kunnen. Er moest nog een sportief meisje aan te pas komen. En ik weet nu nog niet wie er gewonnen heeft.


Het volleyballen en later het zingen bij het kampvuur zorgt voor een complete verbroedering.
Om de beurt wordt er gezongen. Onze vaderlandse liederen en voetbalkrakers komen langs en de Polen zingen hun liederen. Ik kan er niks aan doen, maar hun stemmen klinken op dat moment meer geschoold dan de onze. Op het toppunt van het feest van verbroedering stoppen we en gaan de bus in. Camiel en vriend gaan ons opnieuw voor naar het hotel. Die avond praten we nog lang na… inderdaad in de bar.



348302-c14af6857c342af41ffdfeadd37ceaa2.jpg

348302-9314750b5d37e7d6f5f6da4fe2797818.jpg
Tjip zorgt voor een goede afloop

348302-e3e6e326cc80b5fece2d5c5edd067cae.jpg

Dirigent Daniel en de leider van het Kathedraal Jongenskoor van Podznan bekijken samen de ingredienten van de likeur.
"Nee...ik ga niet meedoen... ik ben niet sportief... ik heb meer met muziek", meldde Daniel al van te voren.



348302-0125e6ef4258f4bbb25ff12cbf79290f.jpg
Als afsluiting een kampvuur schept nog meer sfeer
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:54 Reageer op dit bericht Stuur door

Podznan

Wim maakt toch even kontakt in een soort pools/duits.

De zaterdag staat in het teken van ontspanning. Het autootje van de jongens van het koor rijdt steeds voorop en brengt ons met de nieuwe bus die Romke vanuit Berlijn heeft opgehaald, naar het centrum. Het stadhuis en de markt zijn prachtig. De jongelui met een vriendin die beter engels spreekt laten ons een stukje oud Podznan zien. Het huis van de burgemeester mag er zijn. Ze vertaalt het eerst met president, waarop Daniel voorstelt om daar even op de koffie te gaan.
Een andere prachtige kerk wordt bewonderd. Een Italiaanse architect heeft zich hierop uitgeleefd en dat is te zien. Er hebben net kinderen hun eerste H. Communie gedaan en daaraan is veel aandacht besteed.
De bezichtiging van het museum van oude muziekinstrumenten volgt. Het meeste blijft de norse bewaking bij me hangen. Als klap op de vuurpijl gooit de garderobejuf boos alle jassen maar tegelijk op de desk. Nooit eerder zulke chagrijnen gezien. Je voelt je meteen achter het ijzeren gordijn.

Dan wachten we op het moment dat het 12 uur slaat op de toren van het stadhuis. En daar komen de bokkende geitenbokken te voorschijn. Bovendien komt er een soort aflossing van de wacht in vol ornaat. Zo krijgen we wat van de Poolse cultuur mee.
Hé daar heb je Bossie, roept Wim even later. Op de markt staat een koets op z’n klanten te wachten. Bij onze dierentuin is het Bos met z’n koets en regelmatig spreken we hem even bij buurman Jans, die hem steeds Bossie noemt.
Wim maakt zelfs een praatje met een oude Poolse man die een klein beetje duits spreekt.
Na de lunch zijn we even vrij en kunnen we het supermoderne winkelcentrum in. Onze mening over Polen wordt deze dagen drastisch bijgesteld. Rolf weet te vertellen dat het gemiddelde salaris in Polen € 900 is, maar de prijzen zijn dan ook lager.



346685-aeb51b60d89f6fbd6066d422f39af0ff.jpg
Het mooie centrum

346685-f1be307575ac9a215cc9dd3a7888686f.jpg
Het stadhuis van Podznan

346685-7904e299ee90fb76351a558e88c67590.jpg
Hier woont de burgemeester

346685-dd9c45c819617dd112f206c2e266d728.jpg
12 uur
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 14:38 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Srem

Die middag gaat het gebeuren! We gaan met de bus naar Srem voor een eerste optreden van ons speciale Valerius-Leenster koor in pak met blauwe strik en pochet. Verbeeld ik me nu dat ze wat gespannen worden. Ach een beetje gezonde spanning is alleen maar goed.
Tot onze verrassing komen we nu bij een prachtige lichtgele moderne kerk. Terwijl de mannen inzingen voor hun optreden na de kerkdienst is de voorbereiding door een paar misdienaartjes voor de mis voor de H. Maria al aan de gang. Camil die overal onze gids is wordt door meneer pastoor naar Daniel gestuurd om te vragen of ze als je blieft ook ìn de mis al wat liederen willen zingen. De pastoor is blijkbaar onder de indruk. En zo gebeurt het. Na onze inwendige verzorging met koffie en Pools gebak gaan we halverwege de mis de kerk in en genieten mee van de dienst èn ons koor dat prachtig zingt. We worden toegesproken en van de Poolse zinnen krijgen we niet veel meer mee dan Emmen en zoiets als Danieli Rouwkemaski. Er volgt gelukkig ook een woordje in het engels.
De voorzitter van Mannenkoor Leens, Albert Ploeger, zal namens het koor ook een woordje spreken, maar verstapt zich op een trede, duikt voorover, maar wordt net op tijd door Daniel in de kraag gevat en gered van meer ellende. Lucky boy!


Ik kan je verzekeren dat in de bus terug de mannen wat meer praatjes hadden dan op de heenweg. Dan zeggen ze dat vrouwen zoveel praten. De acoustiek in de kerk werd steeds geroemd. De mooiste kreet vond ik: "A-j een scheet laot- 't stinkt wel- klinkt 'et nòg goed". Drie keer raden wie dit opmerkte.
Albert was helemaal op dreef en er volgde de ene opmerking na de andere. "Ach", zei Johan..... "Albert? Den lult een dooie hond nog uut 't water". " 't Is net 'n metwos waor et vet uut löp", zei een ander.Ja.... die mannen kunnen er ook wat van.
Bij het uitstappen was het:"Vanavond vergadering aan de bar?"

345860-928b64405bc421a9d00b731641ac8df0.jpg

345860-cd38f601f2fc0e82f95b6b0d23e8edb0.jpg

345860-1a5ca2051ac66fd0b9cca09d9c9decaa.jpg

345860-ac32afe3bd914f82edfafce231e7611a.jpg
Even buiten op de trap.
Wim tweede van rechts achteraan. Rechts vooraan.... ja die jonge knul... de dirigent Daniel Rouwkema.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 15:08 Reageer op dit bericht Stuur door

Geluk bij een ongeluk

Tja.... daar sta je dan met z'n allen. Gelukkig hoeft er geen politie aan te pas te komen en kunnen we verder. De bus wordt de volgende dag opgelapt, teruggereden naar Berlijn en daar omgeruild voor een nieuwe bus. Intussen helpt een andere Nederlandse bus ons uit de brand door ons de volgende dag, tussen vervoer van eigen gasten, ook op tijd naar de Lech Brouwerij te vervoeren en later naar de Kathedraal.
Dat bier moet natuurlijk geproefd en wordt unaniem goedgekeurd.


Camiel is onze gids. Hij is de leider van het Kathedraal jongenskoor en laat ons de kathedraal zien waar onze mannen zondagmorgen tijdens de mis zullen optreden. Een andere knul verzorgt een kopje koffie voor ons en het is aandoenlijk om te zien hoe alle kopjes bij elkaar gescharreld worden en weer omgespoeld om ons allemaal van koffie te voorzien. De Kathedraal doet oud aan maar is pas de vorige eeuw gebouwd na te zijn verwoest tijdens de 2e WO. Hij is prachtig herbouwd in barokke stijl. De preekstoel is één en al gouden krul. Er is zoveel te zien en we kunnen het niet laten om veel foto's te maken. Raar eigenlijk, want een kerk is toch bedoeld voor bezinning? Maar ja... we komen hier maar eens en we willen nog veel meer zien in korte tijd.



345666-23bae9db9fef558558a2069a64d875f9.jpg
De gehavende bus

345666-b4dc67a210b1d0f4391d4a84c8236f01.jpg
In de Lech Brouwerij

345666-4da59fef6cea312d54706b44aeb90f26.jpg
Smaakt uitstekend, volgens Wim
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 14:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Concertreis naar Podznan

Gedenkstätte bij de voormalige grens met Oost Duitsland

Het is net een film die aan je voorbijgaat, maar dan in het echt. Met 41 mannenkoorleden van Valerius en Leens èn een 20 tal partners maken we de Concertreis naar Podznan. In december was het Kathedraal jongenskoor uit Podznan bij ons te gast. Nu brengen we op uitnodiging een tegenbezoek.
We zitten amper in de bus of er wordt al geroepen: "Is Harry er ook"? Ja die is er. Het blijkt dat ze vorig jaar Harry uit Leens bijna kwijt geraakt zijn.
Na een stop bij de voormalige grens met Oost Duitsland komen we die middag in Polen . Een weids uitzicht, mooie natuur en zomaar reeën overal te zien.
Een onverwacht oponthoud loopt goed af. Een paar dames met wel erg korte rokjes zorgen voor een auto die op de rem gaat staan. De vrachtauto daarachter doet dat eveneens en Romke, onze chauffeur…. kon nog net achter die vrachtauto vandaan schieten, maar er zitten wel er drie gaten in de hoek van de voorruit en de buitenspiegel ligt eraf. De chauffeur uit de Oekraine wil om onbekende reden z’n naam niet zeggen maar gelukkig.... wij kunnen wel door.
Om half 11 ’s avonds zitten we aan ons diner in een chique Novotel in Podznan. Het vergt wat praten voor ieder z’n drankjes afgerekend heeft want met euro’s kun je hier niet betalen, alleen met zloty’s of visa. Sommigen moesten beneden in het casino nog euro’s om gaan ruilen. Erg vriendelijk zijn de Polen hier niet, een beetje kortaf, want hun engels is niet geweldig en het pools is voor ons onbegonnen werk. Maar we zijn er!
Piet, één van de ouderen, heeft z’n koffertje weer terug. Iedereen hielp al zoeken. Stond -ie toch al op z’n kamer. De meeste gezichten had ik al wel eens gezien, maar kennen…. Daarvoor ga je toch ook mee!



345661-7085ff0220fbf85409698289385f57fa.jpg

345661-f4a2af285403ccaf5bee8f99267095f8.jpg

345661-714737dd050e167b96929f017ad9ecd8.jpg
Wat een weids land
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 11:05 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Podznan

De laatste dag! Morgen is het zover. Om 8 uur vertrekt de bus met een mannenkoor, gevormd door  een gedeelte van het  Mannenkoor Leens en Valerius uit Emmen naar Podznan èn…… de vrouwen mogen mee! Zo kom je nog eens ergens.

Maar er moet nog gepakt worden. Mark begon tussen de middag nog even:” Een onderbroek, een tandenborsel en je creditcard is genoeg”. Maar ik weet nog wel dat hij met Jennifer en Eva naar Winterberg ging langlaufen en dat hij dat zelfs vergeten was. Nou ja… de creditcard had hij wel.

Nee wij gaan goed verzorgd op pad, zelfs voor een paar dagen. De koffer die bij Rick op zolder staat geparkeerd, staat open en ik bezie de stapel die we mee willen nemen. Er moet vooral veel rood en wit bij, want de Polen in Podznan dossen zich op de vrije sport/picknickdag in oranje en verwachten ons, ook de supporters, in rood/wit.

Hier wordt de boel verzorgd door Mark en Rick, eerlijk verdeeld. Bovendien houdt ook buurvrouw Anja een oogje in het zeil. En buurman Jans is er ook nog! Verre vrienden zijn geweldig, maar zonder een goede buur kun je hier niet.

We hebben net het nieuwe bed van Rick bewonderd. Prachtig! “Je moet de groeten van Alex hebben”, zei hij. Het bleek een jongen uit een vroegere klas te zijn die ooit bij ons geweest was op een klassenavond. Je weet wel… puzzeltocht, kampvuur en stokbrood bakken en vooral veel muziek. Leuk dat hij zich bij de naam van der Kolk z’n vroegere juf herinnerde—wel 13 jaar geleden- en Rick er naar vroeg. Die Alex… werkt nu dus voor Bosma Bedden.

En Wim en ik hebben net het oude bed plus matras bij de stort afgeleverd. Rick is er op tegen om zijn spullen naar de kringloop te brengen, want daar geven ze je alleen een koffiebonnetje. Dan liever naar de stort. Nou ja… hij mag het zeggen.

En nu ga ik pakken…… Als alles meezit zijn we maandag  weer op honk.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Puur natuur

Het begint er op te kijken dat er meer aandacht is voor de natuur. Toen ik vanmiddag op vanuit Emmen weer naar huis fietste zag ik de bermen vol met bloeiende margrieten, klaprozen, koekoeksbloemen en rode klaver. Na de bloei wanneer het zaad gevallen is zal het wel weer gemaaid worden en komen de bloemen volgend jaar weer terug.
In Landleven stond een jaar of wat geleden een artikel over Eef Arnolds, een natuurmens eerste klas. Hij heeft in Beilen een flinke lap grond bij zijn woning weer in oorspronkelijke staat proberen te krijgen door de bovenlaag weg te halen, af te voeren, zelfs een soort meer uit te laten graven en de natuur z’n gang te laten gaan. Je kon een afspraak maken voor een bezichtiging . Dus wij er heen. Beilen is voor ons dichtbij toch? Allerlei oorspronkelijke mossen en planten waren weer terug. Er was een wei die gehooid werd, oude fruitrassen aangeplant en er liep een koppeltje Drentse heideschapen. De schapen zouden schuw zijn vertelde hij, maar tot mijn verbazing kwam de ram op mij af als een soort kennismaking en ik mocht zijn kop even aanraken. Zou ik toch in een vorig leven schaapherder geweest zijn?
We maakten met deze Arnold een wandeling door deze puur natuur omgeving en ik kon het niet laten om een boek te kopen waarin hij nog veel meer te vertellen heeft over het beleven van de natuur.
Hij was eens bij de beoordeling van de tuinen in Wijster aanwezig en zag dat de tuinarchitect de uitslag mocht geven. Hij wist al snel dat zijn tuin niet in de prijzen zou vallen. De tuinman met strak groen gazonnetje en aan weerszijden ven het rechte pad naar de voordeur een border met rozen zou de eerste prijs krijgen.
In zijn boek Weg van de Natuur vertelt hij zelfs nog over Hendrik, de huisspin die op het toilet z’n web mag weven en die hij zelfs voert met vliegen, maar die worden door Hendrik versmaad. Nadat oppassers op hun huis pasten was de verwende spin verdwenen ondanks het briefje: Dit is Hendrik onze huisspin. Voeren mag.
Ik ben niet gek op spinnen in huis. Ik denk nog wel eens aan die langpootmuggen, hooiwagens noemden we ze, die in de w.c. op de deel zaten. Het gangetje was smal en op beide muren zaten er meestal een paar en.... ze konden vliegen....Huuuuh!
Maar buiten…. Ons rieten dak zit aan de onderkant vol met fijne spinragjes. Alleen als het te gek wordt en er draden aan gaan hangen halen we wat weg en dan kunnen we er weer even tegen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 17:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Tips voor Parijs

Niet zeulen met een koffertje!


Een paar tips voor toekomstige Parijsbezoekers:

Ga de Sacre Coeur en Montmartre op zondagmorgen bezoeken.

Koop genoeg kaartjes voor de Metro en RER
En geef zakkenrollers geen kans.

Musée d’Orsay en de Orangerie zijn erg de moeite waard.

Neem vooral de tijd om op straat te genieten van alles wat je ziet.

Ga niet de laatste dag zoals wij met je koffertje lopen zeulen. Denk aan al die trappen bij de Metro's

Ga niet de duiven voeren op het plein bij de Notre Dame, zoals Diny.
Dat is n.l. verboden.

Maak een boottocht over de Seine als het gaat schemeren.

Het Louvre is voor een volgende keer, maar ga vooral vroeg in de rij staan.

Bezoek het graf van Napoleon.

Wij deden het niet, maar een dag met de Hop on- Hop off bus bespaart je veel energie.

Ga eten bij Emmanuel vlakbij de Gouden Vlam, het herdenkingsteken voor Prinses Diana en je eet lekker èn gezellig. Je kan vooral lachen!



338756-25330c660bbd0d7c25194f981beb7c27.jpg
De Vlam voor Diana

338756-f81f81516aedd9782d329c68072d9c44.jpg
Emmanuel
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 17:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten